Μειώνονται κάτω και από τον ίδιο το Νόμο.

Σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες ο λεγόμενος επανυπολογισμός (2.000.000 συντάξεων) ο οποίος δεν είναι παρά το άλλοθι, για να αφανιστεί ότι έχει απομείνει από τις ήδη πετσοκομμένες συντάξεις. Μειώσεις όχι μόνο από την εξίσωση με βάση τις νέες συντάξεις, λίγο έως πολύ γνωστές, αλλά και από τον διαφορετικό τρόπο «επανυπολογισμού» ο οποίος παρανόμως λεηλατεί και καρατομεί ακόμα περισσότερο.

Το «πάρτι» στήθηκε στις καταβαλλόμενες (έως 12/5/2016) συντάξεις με προφανείς σκοπούς.Διαφορετικά υπολογίζονται οι νέες συντάξεις και με άλλο τρόπο οι καταβαλλόμενες, οι οποίες μειώνονται ακόμα περισσότερο, δηλαδή κάτω και από τα προβλεπόμενα του ίδιου του Νόμου. Και με την λαθροχειρία αυτή διογκώνουν τις «προσωπικές διαφορές» πολύ πάνω από τις πραγματικές, οι οποίες το 2019 κόβονται!!!

ΔΥΟ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΣΤΑΘΜΑ

Δεν σέβονται ούτε τον εαυτό τους. Πρόκειται για άθλια ψεύδη ότι ο επανυπολογισμός γίνεται στο όνομα της ισονομίας και σε εφαρμογή των ενιαίων κανόνων του ΕΦΚΑ. Τίποτα από όλα αυτά δεν τηρείται και δεν εφαρμόζεται.

Ακόμα και το δικό τους Νόμο δεν τηρούν και παραβιάζουν. Διαφορετικά αναπροσαρμόζεται ο συντάξιμος μισθός στην μια περίπτωση και διαφορετικά στην άλλη. Συνεπώς, η λαθροχειρία αλλοιώνει το συντάξιμο μισθό, ο οποίος με την σειρά του μειώνεται ακόμα περισσότερο. Π.χ:

Α) Συντάξιμος μισθός για τις νέες συντάξεις

Σύμφωνα με την εγκύκλιο (Φ.80000/οικ. 60271/2195 – 23/12/16) συντάξιμος μισθός θεωρείται ο μέσος όρος μηνιαίων αποδοχών για το χρονικό διάστημα από 1/1/2002 έως την υποβολή της αίτησης συνταξιοδότησης, συμπεριλαμβανομένων και των δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και τα επιδόματα αδείας.Παράλληλα, οι αποδοχές για κάθε ημερολογιακό έτος προσαυξάνονται με βάση τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή.

Β) Συντάξιμος μισθός για τις καταβαλλόμενες συντάξεις

Σύμφωνα με την Υπουργική Απόφαση (οικ.26083/887/7-6-2016) και την εγκύκλιο (Φ 80000/οικ.60258/1471-23/12/2016) για την εύρεση του μέσου μισθού δεν αναζητούνται οι συντάξιμες αποδοχές, όπως προβλέπεται για τις νέες, αλλά… ως βάση θα λαμβάνεται ο συντάξιμος μισθός επί του οποίου υπολογίστηκε η ήδη χορηγηθείσα σύνταξη αναπροσαρμοσμένος…. όσο οι συντάξεις… και για ΙΚΑ, όσο το 25πλασιο του τεκμαρτού ημερομίσθιου έκαστης ασφαλιστικής κλάσης, όπως έχει διαμορφωθεί την 1/10/2008!! Και καμία αναφορά, ούτε για δώρα (14 μισθοί) ούτε για Δείκτη Τιμών Καταναλωτή, δηλαδή όπως και στις νέες. Το τι σημαίνει αυτό φαίνεται καθαρά στους παρακάτω πίνακες:

ΛΑΘΡΟΧΕΙΡΙΑ – ΑΛΧΗΜΕΙΕΣ – ΤΡΙΚ

Από το γεγονός ότι οι διαφορές σχετίζονται και με το έτος συνταξιοδότησης θα χρησιμοποιήσουμε τέσσερα παραδείγματα για να αποκαλυφθεί τόσο η απάτη, όσο και το εύρος αυτής:

ΠΙΝΑΚΑΣ 1 Υπολογισμός Νέων (μετά της 13-5-2016) Συντάξεων:

Παίρνουμε ως βάση έναν μισθό των 1300 ευρώ, ξεκινώντας από το 2002. Στην πρώτη στήλη αναπροσαρμόζουμε τον μισθό με βάση την Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. Στη δεύτερη στήλη αναγράφονται οι ετήσιες (επί 14) αποδοχές. Στην τρίτη στήλη τα ποσοστά του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή. Στην τέταρτη οι ετήσιες αποδοχές και στην πέμπτη οι ετήσιες μεταβολές των μισθών κατ΄ έτος.

Ολοκληρώνοντας τις παραπάνω πράξεις, ο μέσος μισθός διαμορφώνεται στα 2.216 ευρώ, προσαυξημένος κατά 70,4% από το αρχικό ποσό και η σύνταξη (με 37 έτη) στα 1.208 ευρώ μεικτά.

Συνεπώς, αυτά που συνθέτουν και αναπροσαρμόζουν τον συντάξιμο μισθό είναι οι προσαυξήσεις του ίδιου του μισθού, ο πολλαπλασιασμός επί 14 μήνες και ο Δείκτης τιμών Καταναλωτή. Το οποίο βέβαια δεν ισχύει και δεν εφαρμόζουν για τις καταβαλλόμενες συντάξεις.

ΠΙΝΑΚΑΣ 2 Υπολογισμός Καταβαλλομένων (έως 12-5-2016) Συντάξεων:

Για να παραθέσουμε με ακρίβεια το παράδειγμα, παίρνουμε ως βάση τον ίδιο μισθό των 1.300 ευρώ. Στην πρώτη στήλη ανάλογα με την εξέλιξή του τον κατατάσσουμε (κατ΄ έτος) στην αντίστοιχη κατηγορία (ασφαλιστική κλάση – ΙΚΑ)επί του οποίου υπολογίστηκε η χορηγηθείσα σύνταξη. Στη δεύτερη στήλη είναι ο «νέος συντάξιμος μισθός» με βάση (της εγκύκλιου) δηλαδή των ασφαλιστικών κλάσεων, όπως έχουν διαμορφωθεί την 1/10/2008. Στην τρίτη στήλη οι μεταβολές που προκύπτουν κατά την αναπροσαρμογή και στη συνέχεια τα αντίστοιχα νέα ποσά σύνταξης.

Οι διαφορές μεταξύ των δυο τρόπων είναι οφθαλμοφανείς, οι οποίες με απόλυτη ακρίβεια αποτυπώνονται και καταγράφονται στις ετήσιες μεταβολές. Στην πρώτη περίπτωση κυμαίνονται μεταξύ 16,66% και 51,97%, ενώ στη δεύτερη μεταξύ 0% έως 29%!!! Ενώ σε ποσά σύνταξης οι διαφορές αυτές όπως θα δούμε στον παρακάτω πίνακα ξεπερνούν τα 100 ευρώ.

ΠΙΝΑΚΑΣ 3. Υπολογισμός Καταβαλλόμενων Συντάξεων – Όπως και οι Νέες:

Για την ακρίβεια χρησιμοποιούμε τα ίδια στοιχεία και κάνουμε ακριβώς την ίδια πράξη, όπως και στις νέες του πρώτου πίνακα, δηλαδή αναπροσαρμόζουμε τους συντάξιμους μισθούς με τον οποίο υπολογίστηκε η χορηγηθείσα σύνταξη με το αντίστοιχο ποσοστό μεταβολών.

Στην πρώτη στήλη είναι ο μισθός πουυπολογίστηκε η χορηγηθείσα σύνταξη, στη δεύτερη οι αντίστοιχες ποσοστιαίες μεταβολές. Στην τρίτη ο συντάξιμος μισθός που αναλογεί, στην τέταρτη το ποσό σύνταξης που αντιστοιχεί. Στην πέμπτη το ποσό σύνταξης (βάση απόφασης του υπουργού), όπως θα χορηγηθεί, και στην έκτη οι διαφορές που προκύπτουν ανά έτος συνταξιοδότησης.

Το εύρος της ανομίας είναι ολοφάνερο. Φαίνεται καθαρά πόσο θα ήταν οι συντάξεις, εάν υπολογίζονταν όπως και οι νέες (βάση του νέου Νόμου δηλαδή), πόσο με τον παράνομο τρόπο, καθώς και το ύψος των διαφορών αυτών (κλοπών) ανάλογα με το έτος συνταξιοδότησης.

Η μείωση των συντάξεων κάτω από τα πραγματικά έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία αυξημένων πλασματικών «προσωπικών διαφορών», η τύχη των οποίων έχει ήδη προδιαγραφεί, καθώς εν αναμονή βρίσκεται νέος Νόμος ο (4472/2017), που καθορίζει ότι προκύπτουσες διαφορές έως 18% μεταξύ καταβαλλομένων και επανυπολογιζόμενων συντάξεων από την 1.1.2019 περικόπτονται!!

ΠΙΝΑΚΑΣ 4 Η απάτη πίσω από τις «Προσωπικές Διαφορές»

Χρησιμοποιώντας πάντα τα ίδια στοιχεία, στην πρώτη στήλη είναι ο μισθός πουυπολογίστηκε η χορηγηθείσα σύνταξη. Στη δεύτερη είναι οι συντάξεις πριν τον επανυπολογισμό, (το αρχικό ποσό μαζί με τις προσαυξήσεις, οι μνημονιακές παρακρατήσεις, και τα μεικτά ποσά προ φόρου & εισφοράς ΕΟΠΥΥ). Στην Τρίτη οι συντάξεις μετά τον επανυπολογισμό (βάση απόφασης του υπουργού). Στην τέταρτη οι «προσωπικές διαφορές», δηλαδή τα ποσά που θα κοπούν το 2019. Ενώ στην Πέμπτη οι προσωπικές διαφορές με βάση τις νέες, δηλαδή τις νόμιμες.

Ο πίνακας είναι αποκαλυπτικός, καταδεικνύει και αναδεικνύει, τόσο την λαθροχειρία αλλά και παραβατικότητα της κυβέρνησης, πώς και πόσο δηλαδή, από την μία με παράνομο τρόπο μειώνουν τις συντάξεις κάτω των πραγματικών, από την άλλη φουσκώνουν τις «προσωπικές διαφορές» και στη συνέχεια τις κόβουν!!

Πώς αντί για αύξηση (που θα πρόεκυπτε) των περισσοτέρων εξ αυτών, εμφανίζουν και κόβουν μεγάλα ποσά ως «προσωπικές διαφορές».

ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΙΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΤΟΥ 13^ο – 14^ο ΜΙΣΘΟΥ

Συμπερασματικά, αυτό που διαφοροποιεί και μειώνει τις καταβαλλόμενες συντάξεις είναι ότι κλέβουν, δηλαδή εξαιρούν και δεν συνυπολογίζουν τις εισφορές από τα δώρα ( Χριστουγέννων – Πάσχα – Επίδομα άδειας) οι οποίες αντιστοιχούν στο 16,7% και ένα μέρος από τον ΔτΚ, περί το 4% σύνολο 21%.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως στις νέες συντάξεις, συνυπολογίζουν με τον τρόπο αυτό και επιστρέφουν τη 13^η-14^η σύνταξη, καθώς με τα παραπάνω ποσοστά επηρεάζεται μόνο το «ανταποδοτικό» μέρος της σύνταξης και όχι το σύνολό της. Για να γίνει αυτό θα έπρεπε να πολλαπλασιάζεται με το 16,7% ολόκληρη η σύνταξη και όχι μόνο ένα μέρος της.

ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Ας μην μας παραμυθιάζουν με την μπαρούφα, πως ο ΣΥΡΙΖΑ… ναι μεν πείρε την κυβέρνηση όχι όμως και την εξουσία!! (Προφανώς και εννοούν αυτή των ολιγαρχών).Κάτι το οποίο βέβαια ουδείς εξ αυτών θέλει, καθώς την εξουσία αυτών υπηρετούν, και μάλιστα με τον καλύτερο τρόπο και εις στο ακέραιο. Αυτόν το δρόμο διάλεξαν.

Έχουν όμως και παραέχουν την εξουσία και την ασκούν με τον πιο βίαιο τρόπο. Κατά των συνταξιούχων εν προκειμένω. Με την εξουσία που κατέχουν, βιαίως παρανόμως και με καταχρηστικό τρόπο ληστεύουν και αρπάζουν εν ψυχρώ τις εισφορές από τα δώρα (Χριστουγέννων – Πάσχα – Επ. άδειας), χωρίς ωστόσο να τους χορηγούν ούτε την 13^η-14^η σύνταξη, ούτε και ακόμα και των νέων με βάση το νέο Νόμο.

*Ο Νικολάου Κώστας, Συνταξιούχος ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, Μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕ.Π.Ε.Α./ΓΣΕΕ

Πηγή: iskra.gr

-του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

Η εργασιακή «ζούγκλα» της Ελλάδας είναι εδώ . Ολοένα και περισσότεροι εργαζόμενοι της χώρας, δουλεύουν, αμείβονται και ζουν …μερικώς. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Πληροφοριακού Συστήματος «ΕΡΓΑΝΗ», από το σύνολο των νέων θέσεων εργασίας που δημιουργήθηκαν το 2017, το 54,87% ήταν για μερική απασχόληση!! Αντίθετη ήταν η πορεία των θέσεων πλήρους απασχόλησης που περιορίστηκαν στο 45,13%.

Ειδικότερα από τα 2. 400.000 προσλήψεις που έγιναν το 2017, οι 1.083.418 αφορούν θέσεις πλήρους απασχόλησης ( 45,13%), οι 981.758 αφορούν θέσεις μερικής απασχόλησης (40,90%) και οι 335.222 (13,97%) αφορούν θέσεις εκ περιτροπής απασχόλησης.

Τα στοιχεία επιβεβαιώνουν την τραγική πραγματικότητα. Στο σύνολο των νέων θέσεων που δημιουργούνται, οι συμβάσεις μερικής απασχόλησης έχουν την πρωτοκαθεδρία. Μετά από οκτώ χρόνια μνημονιακών πολιτικών και αντεργατικών νόμων στο όνομα της εξόδου της χώρας από την κρίση και με την …προσμονή της ανάπτυξης, η εργατική τάξη της χώρας γίνεται «θύμα» άγρια εκμετάλλευσης από τα αφεντικά. 

Μόνο το μήνα Δεκέμβριο του 2017, οι προσλήψεις για θέσεις μερικής απασχόλησης και εκ περιτροπής εργασίας έφτασαν στο 57,39% των συνολικών! Την ίδια στιγμή οι θέσεις πλήρους απασχόλησης συρρικνώθηκαν στο 42,61%.

Με την κυβέρνηση της «πρώτης και δεύτερης φοράς Αριστερά» που ήρθε δήθεν για …αποκαταστήσει τις εργασιακές σχέσεις οι προσλήψεις μερικής απασχόλησης συνεχίζουν την ανοδική πορεία τους. 

Η μερική απασχόληση από το 53,05% που ήταν το 2015, ανήλθε στο 54,74% το 2016 και έκλεισε στο 55,07% το 2017. Αντίστοιχα, για το ίδιο διάστημα, η πλήρης απασχόληση από  46,95% του 2015, υποχώρησε σε 45,26% το 2016 και έφτασε το 44,93% το 2017 

 Όσο για τις μισθούς και τα μεροκάματα. Στη μερική απασχόληση, σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία του ΕΦΚΑ, το μέσο μεροκάματο ανέρχεται σε 23,59 ευρώ και ο μηνιαίες αποδοχές σε 388,56 ευρώ αντίστοιχα! 

Μπορεί βέβαια οι εργαζόμενοι να φυτοζωούν με αυτούς τους μισθούς, αλλά για το μεγάλο κεφάλαιο, η μερική απασχόληση αποτελεί την καλύτερη μορφή εκμετάλλευσης ειδικά όταν την χρησιμοποιεί μαζί με τον «μπαμπούλα» της ανεργίας.

Ο ΣΕΒ, τον περασμένο Νοέμβριο, σε οικονομικό δελτίου του, σημείωνε: Χωρίς τη μερική απασχόληση και τη μείωση του κατώτατου μισθού, καθώς και τη μεγαλύτερη ευελιξία στον καθορισμό των μισθών σε επιχειρησιακό επίπεδο, η ανεργία θα ήταν σήμερα σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα, ενώ η ύφεση θα συνεχιζόταν με αμείωτους ρυθμούς. 

Βέβαια πίσω από τις φοβέρες του ΣΕΒ, υπάρχουν τα κέρδη των επιχειρηματιών που χρόνο με το χρόνο διευρύνονται, αφού  περιορίζουν συνεχώς την τιμή της εργατικής δύναμης.

Πηγή: imerodromos.gr

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά για όσους δεν γνωρίζουν. Όταν μιλάμε για την θερμοκρασιακή διαφορά του πλανήτη, μιλάμε για την διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στην μέγιστη και την ελάχιστη θερμοκρασία που καταγράφεται στον πλανήτη την ίδια ημέρα.

Η χθεσινή, λοιπόν, θερμοκρασιακή διαφορά, άκρως εντυπωσιακή αλλά όχι ασυνήθιστη για την περίοδο που διανύουμε όπως μας πληροφορεί ο γνωστός μετεωρολόγος Σάκης Αρναούτογλου, ήταν 100,7 βαθμούς κελσίου!

Με ανάρτηση του, στην προσωπική του ιστοσελίδα στο facebook ο κ. Αρναούτογλου αναφέρει:

«Τους 100,7 βαθμούς έφτασε η θερμοκρασιακή διαφορά στον πλανήτη σήμερα!!!

Άκρως εντυπωσιακές αλλά όχι ασυνήθιστες για την περίοδο που διανύουμε οι θερμοκρασικές διαφορές στην πλανήτη μας σήμερα με τη διαφορά μεταξύ της ελάχιστης και μέγιστης θερμοκρασίας που σημειώθηκε ανα τον κόσμο σήμερα να αγγίζει και τους 100.7 βαθμούς Κελσίου με τον υδράργυρο στο αεροδρόμιο του Ριτσμοντ της Αυστραλίας να αγγίζει και τους 42,9 βαθμούς ενώ στο Γιούρτι της Ρωσίας να πέφτει στους Μειον 57,8 βαθμούς Κελσίου»!

 Πηγή: newsbeast.gr

Του Αλέξανδρου Καπακτσή.

Στα χρόνια της κρίσης το μοτίβο των ταξικών αγώνων είναι σχεδόν πανομοιότυπο. Βρισκόμαστε μπροστά στον γκρεμό. Πρέπει να παρθούν μέτρα για τη σωτηρία. Διαρρέουν τα μέτρα που είναι δυσθεώρητα κύματα ανατροπής της ζωής των εργαζομένων. Αρχίζουν οι διαπραγματεύσεις με τους σωτήρες-δανειστές γιατί μόνοι μας, είπαμε, είμαστε στον γκρεμό. Μετά από περισσότερη ή λιγότερη "αντίσταση" καταλήγουν στα προαπαιτούμενα της δόσης σωτηρίας από το μαρτύριο της χρεωκοπίας εν αναμονή. Το περισσότερη ή λιγότερη "αντίσταση" έχει να κάνει με τον αριθμό του κόσμου που βγαίνει στον δρόμο για να διαμαρτυρηθεί. Προσδιορισμός κοινοβουλευτικών πραξικοπηματικών ενεργειών, και με τη μορφή του κατεπείγοντος. Όλο και κάποιο ραντεβού τρέχουν να προλάβουν τα μέτρα σαν τον ανέραστο για χρόνια. Ψηφοφορία και τέλος-κορύφωση του μνημονιακού κύματος. Για να ξαναρχίσει η κίνηση από την αρχή γιατί "το πέλαγο(κρίση) είναι βαθύ"…

Και το κίνημα των εργαζομένων; Διακηρύξεις, απειλές για τη "μητέρα των μαχών", παρακολούθηση με προσοχή από τηλεοράσεως και Τύπο των αντιστάσεων της κυβέρνησης, προκήρυξη ανένδοτου αγώνα με τη μορφή πανελλαδικών απεργιών ανά τακτά χρονικά διαστήματα μην μας προλάβουν τυχόν ανυπόμονοι και βγούνε από το μαντρί αλλά και γιατί έτσι πρέπει, "όλοι μαζί να συγκρουστούμε" ή "Εμείς ή αυτοί" και άλλα τέτοια ηχηρά και εύηχα. Οι πανελλαδικές απεργίες όλο και να αραιώνουν όσο αραίωνε και ο κόσμος που καταλάβαινε ότι δεν μπορεί να πάει έτσι και διάλεξε την πιο εύκολη και βολική λύση (του Σύριζα που του έταζε να του λύσει το πρόβλημα όσο αυτός θα παρακολουθούσε τις εξελίξεις στον καναπέ και οι υπόλοιπες δυνάμεις της αριστεράς όταν με τον ένα ή άλλο τρόπο γίνει επανάσταση, φυσικά κέρδισε πανηγυρικά ο Σύριζα…) και στο τέλος έγιναν επετειακές οι απεργίες μέχρι εξαφανίσεως όπως πρόσφατα. Ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός κυρίαρχος των εξελίξεων, μπορεί να μην ανακάμπτει, αλλά, με θράσος κάνει ότι θέλει και όπως το θέλει χωρίς να αμφισβητείται επί της πράξεως και της ουσίας τελικά.

Βέβαια στο διάστημα αυτό της παρακολούθησης-εξάρτησης των ενεργειών του κ-ε συνδικαλισμού από την αριστερή λογοκοπία με τη μορφή άμπωτης και πλημμυρίδας σε σχέση με τον κρίσιμο χρόνο, υπήρξαν και φωτεινές εξαιρέσεις προσπαθειών να πάνε τα πράγματα αλλιώς.

Ορισμένα παραδείγματα με τοπικές συντεταγμένες: Βδομαδιάτικες επαναλαμβανόμενες διαδηλώσεις συνδικάτων-συλλόγων και του συντονισμού τους στη Θεσσαλονίκη το πρώτο μνημονιακό εξάμηνο με αξιοσημείωτη συμμετοχή δεν κέρδισαν τη συμπάθεια του ΠΑΜΕ και άλλων αριστερών δυνάμεων για να διευρυνθούν αποφασιστικά αλλά και ούτε βρήκαν μιμητές στην πρωτεύουσα, των μεγάλων σχεδιασμών και των μεγάλων αγώνων. Μια μορφή αγώνα που αναδείχθηκε από το φοιτητικό κίνημα στους αγώνες για το άρθρο 16, που ανάγκασε σε ήττα την κυβέρνηση Καραμανλή και τον ίδιο να τη δικαιολογεί με την φράση "να μην ξεχνάμε ότι η κυβέρνηση είχε ένα μαχαίρι κάθε βδομάδα στα πλευρά". Και αν ένα εξάμηνο ήταν λίγος ο χρόνος για να μεταφερθεί η πείρα και να γίνουν οι διαβουλεύσεις για τη διεύρυνση της συμμετοχής, ποιος διεστραμμένος νους θεωρεί τον επόμενο χρόνο ότι μια γενικευμένη επίθεση, αντεργατική επίθεση, για το ξεπέρασμα της κρίσης προς όφελος του κεφαλαίου, θα κριθεί στα εισιτήρια των λεωφορείων και στα διόδια των εθνικών οδών; Ποιοι θεωρούσαν ότι τα πιο μαχητικά παιδιά της αριστεράς, του συνόλου της, θα κέρδιζαν τη μάχη των μνημονιακών κυμάτων, πηδώντας στα λεωφορεία και σηκώνοντας μπάρες, ρίχνοντας το πλοίο των αγώνων στις ξέρες των λεωφορείων και των διοδίων;

Την ίδια στιγμή και με αυθόρμητο, ημισυνειδητό αλλά και συνειδητό τρόπο αναδεικνύεται μια νέα μορφή πάλης. Η κατάληψη των υπουργείων όπου γίνονταν οι διαβουλεύσεις με τους τροϊκανούς για τα κάθε λογής αντεργατικά μέτρα. Ξαφνικά μένοντας μετέωροι και ψάχνοντας μέρος συνεδριάσεων αλλά κυρίως ελέγχου, επιτήρησης και κυρίως δήλωσης πολιτικής πειθαρχίας, συνειδητοποίησαν άπαντες ότι αυτοί (οι εργαζόμενοι) μπορεί εκτός από την κατάληψη των υπουργείων μπορεί να θελήσουν και την κατάληψη της εξουσίας τους. Ταυτόχρονα με τις απειλές Ραγκούση ότι θα περικόψει το μεροκάματο των απεργών-καταληψιών αναδείχθηκε και κάτι ακόμη: ότι δεν μπορούσαν να το κάνουν αν οικειοθελώς οι εργαζόμενοι στο δημόσιο δεν το δήλωναν. Μπορούσε λοιπόν να σταματήσει το αίσχος κάθε δημόσιος υπάλληλος να δηλώνει εγγράφως ότι απεργεί για να του κόψουν τον μισθό. (Ποια απεργία που τιμά τον εαυτό της δεν βάζει πρώτο αίτημα την περιφρούρηση-απαίτηση του μεροκάματου του απεργού;) Μπορούσε έτσι να "μην έχει" υπουργεία με τεράστιο πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση και πολύ περισσότερο με την ανακατάληψη τους, αν είχαν γίνει κέντρα γενικευμένης εργατικής αντίστασης και το εξίσου σημαντικό μέσω των καταλήψεων να περιφρουρείται το μεροκάματο των δημοσίων υπαλλήλων, και όχι μόνο, ώστε να υπάρχουν πολύ μεγάλα καύσιμα αγωνιστικότητας και μαζικότητας. Η πείρα των μαθητικών καταλήψεων σε ανώτερο επίπεδο ταξικής σύγκρουσης…

Όσο σκληραίνει η σύγκρουση με τα μνημονιακά κύματα γίνεται εμφανές ότι ο σχεδιασμός του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού υπάρχει μόνο για να κουράσει και απογοητεύσει τον κόσμο και όχι το αντίθετο. Έτσι προτείνεται από τον συντονισμό της Θεσσαλονίκης - προς όλες τις αγωνιστικές δυνάμεις της χώρας χωρίς αποκλεισμούς- ένας τρίμηνος αγωνιστικός σχεδιασμός αρχίζοντας από τα μέσα φθινοπώρου του '11 και μέχρι τον Φλεβάρη του 2012 που σχεδιαζόταν να κορυφωθεί το επόμενο αντεργατικό μνημονιακό κύμα. Αποτέλεσμα; Δεν απάντησε κανείς! Ή μάλλον απάντησαν όλοι όπως και ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός. Δια της σιωπής! Και μετά την απεργία του Νοέμβρη "κορύφωση" και λήξη τον Φλεβάρη. Πρόκριση της πολιτικής λύσης και από τον κόσμο και από όλα τα ρεύματα της αριστεράς. Στην πράξη, όχι στα λόγια. Γιατί είναι συνηθισμένα να χτίζουν με τα λόγια ανώγεια και κατώγια.

Ο Σύριζα γρήγορα έγινε κυβέρνηση, απέσυρε τους "θεσμούς" πλέον από τα υπουργεία που μπορούσαν να γίνουν και επικίνδυνα, τους συνδικαλιστές του από τους συντονισμούς, μερικούς τους προβίβασε σε βουλευτές και υπουργούς, η "αντίσταση" κράτησε έξι μήνες, τόσους ήθελαν για να εμπεδώσει ο κόσμος την ΤΙΝΑ, τα μνημονιακά κύματα πάνε και έρχονται με τις αξιολογήσεις πλέον και όχι τα μνημόνια. Το μοτίβο το ίδιο. Διαρροές για σκληρά μέτρα που δεν δέχεται η κυβέρνηση. Διαρροές για πιο ήπιες παραλλαγές που προτείνει. Έρχονται τα κλιμάκια. Ήρθαν τα κλιμάκια. Hilton, στο κέντρο της Αθήνας, οι διαπραγματεύσεις νυχθημερόν, ακόμη και Σάββατα, ακόμη και Κυριακές. Κούραση πολλή… Να έχουμε και τις ανέσεις μας. Δεν χρειαζόμαστε και στοιχεία. Μας τα δίνουν όλα από πριν και πρόθυμα. Με τα ταγιεράκια οι μεν. Με casualενδυμασία ή κοστούμια οι δε. Πάνε και έρχονται κανά δυο βδομάδες. Κανένας δεν τους ενοχλεί. Καμιά ομοσπονδία, κανένα σωματείο, κανένας άστεγος δεν διαμαρτύρεται από έξω. Πολύ περισσότερο να τους εμποδίσει, να κάνει μια καταληψούλα, έναν αποκλεισμό έστω και για μερικές ώρες βρε αδερφέ. Να πέσει κανένα δακρυγόνο, να περάσει η οσμή του στον κλιματισμό του Χίλτον… Τίποτα! Απραξία, αλλά, και αριστερή άμπωτη λογοκοπίας. Και την αναφέρουμε γιατί αυτοαναφέρονται σαν η καρδιά, η συνείδηση και το μυαλό της εργατικής τάξης. Αλλιώς θα αναφέραμε τη στάση αυτής… Μετά τη σιωπή εβδομάδων, και μόλις ετοιμάσουν τα μέτρα, φευ αγωνιστική έξαρση. Να αποτελέσει αυτή η απεργία το πρώτο βήμα ενός αναγεννημένου εργατικού κινήματος, να ανατρέψουμε τα σχέδια της κυβέρνησης, να … Να πάμε με αυτό το σχέδιο, να πάμε με το άλλο, και πάει λέγοντας για να καταλήξουν όλοι να ακολουθήσουν τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό σε μια ακόμη απεργοκτόνα απεργία με μονοφήφια νούμερα συμμετοχής αφού οι εργαζόμενοι νιώθουν, και έτσι είναι, ότι δεν τους αφορά.

Τελευταία έχουμε και ένα καινούργιο φαινόμενο. Ακτιβιστική αγωνιστική πλειοδοσία της τελευταίας στιγμής από τα διάφορα ρεύματα της αριστεράς. Κρεμάμε κανένα πανό π.χ. σε υπουργείο ή αλλού κάνοντας ντου, με διάρκεια τόση όση χρειάζεται για να γίνει γεγονός από την τηλεόραση, όχι από τη συμμετοχή δεκάδων χιλιάδων ή εκατοντάδων χιλιάδων κόσμου, και αυτό… ήταν. Φανήκαμε ως μεγαλύτεροι αγωνιστές από τους άλλους… Να καταλάβουμε το υπουργείο και να το κρατήσουμε για όσο πάρει και με τη βοήθεια των "άλλων" και των εργαζομένων κυρίως περνάει από το μυαλό μας; Και φυσικά όχι. Όπως δεν περνάει ότι αυτό που έγινε με τους πλειστηριασμούς τελευταία έγινε γιατί κάποιοι, ελάχιστοι στο σύνολο των στρατευμένων στην αριστερά, δεν το έβαζαν κάτω ατέλειωτες εβδομάδες και έπρεπε να γίνεται το ίδιο σε όλη τη χώρα και όχι μόνο σε μια πόλη ή σε ένα μέτωπο σύγκρουσης.

Τα παραπάνω αυτονόητα έχουν την εξήγηση τους. Εν ήδη αφορισμού λοιπόν γιατί χρειάζεται άλλο άρθρο για να αναλυθεί το φαινόμενο: Η αριστερή πλημμυρίδα λογοκοπίας την ώρα που η σύγκρουση για το ξεπέρασμα της κρίσης προς όφελος του κεφαλαίου θα καθορίσει τον ελληνικό καπιταλισμό και την ιστορική περίοδο, την υποβιβασμένη θέση-ζωή των εργαζομένων για δεκαετίες, η ανετοιμότητα της να σχεδιάσει, να οργανώσει και να φέρει σε πέρας σκληρές, ενωτικές και μαζικές, ταξικές συγκρούσεις, έχει να κάνει με την κουλτούρα της, τις θεωρητικές της θέσεις και κυρίως την απόλυτη πίστη της ότι η θέση της, η αξία της, αναδεικνύεται πριν, κατά τη διάρκεια και κυρίως μετά την επανάσταση. Δεν πιστεύει, έχει χάσει πλήρως την επαφή της με την πραγματικότητα και τα ιστορικά υποδείγματα, ότι τα προαναφερόμενα προετοιμάζονται από την ίδια δια πυρός και σιδήρου στους καθημερινούς αγώνες, γύρω από τις κοινωνικές αντιθέσεις που αναδεικνύει η ιστορική στιγμή και όχι τα θέλω και τα πρέπει της.

Όσο τα διάφορα ρεύματα της αριστεράς, ριζοσπαστικά, επαναστατικά, κομμουνιστικά δεν αντιλαμβάνονται την ανάγκη συγκέντρωσης δυνάμεων και κατάλληλου αγωνιστικού σχεδιασμού για την ανατροπή της αντεργατικής επίθεσης και τον συναγωνισμό για το άνοιγμα ενός άλλου δρόμου, η πλημμυρίδα αριστερής λογοκοπίας θα ακολουθείται από την άμπωτη των εργατικών αντιστάσεων κάθε μορφής.

Πρέπει να τεθεί από την αρχή, πως πάμε, με ποιους, με ποια οργάνωση, με ποιο σχεδιασμό, με ποιους στόχους και ποια μέσα. Από την αρχή. Όλα. Τα παλιά καύσιμα τέλειωσαν. Δεν τροφοδοτούν τίποτα αναγκαίο για την αναγέννηση του εργατικού κινήματος. Τώρα περισσότερο από ποτέ κάθε πρωτοβουλία προς αυτή την κατεύθυνση θα έχει κρίσιμη, αλλά όσο και αν δεν φαίνεται στην αρχή, ιστορική σημασία.

Πηγή: ergatikosagwnas.gr