Το φετινό καλοκαίρι μπορεί να είναι «πιο ζεστό από το κανονικό» σε ικανό μέρος της Ευρώπης και της λεκάνης της Μεσογείου, σύμφωνα με τη Météo-France, που προβλέπει αντίθετα πως οι θερμοκρασίες θα προσεγγίζουν τον μέσο όρο στην πλευρά του Ατλαντικού.

Στη νοτιοανατολική Ευρώπη (περιλαμβανομένης και της μισής ανατολικής Γαλλίας), η γαλλική μετεωρολογική υπηρεσία προκρίνει «ένα πιο ζεστό σενάριο» και λιγότερες βροχοπτώσεις από το κανονικό, εξαιτίας της «πιθανότητας επιμονής» ενός ισχυρού αντικυκλώνα, σύμφωνα με την καλοκαιρινή πρόβλεψη (από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο) που παρουσίασε σήμερα.

Στην πλευρά του Ατλαντικού, η επίδραση του ωκεανού, που είναι ακόμη «ασυνήθιστα ψυχρός», θα είναι αισθητή.

Για τις υπόλοιπες περιοχές δεν προκρίνεται κανένα σενάριο, σύμφωνα με τη Météo-France, που βασίζεται στο EUROSIP (μια σύνθεση των μοντέλων της M?t?o-France, του βρετανικού Met Office ή ακόμη του αμερικανικού Εθνικού Κέντρου Περιβαλλοντικής Πρόγνωσης).

Ένδειξη της κλιματικής απορρύθμισης αποτελεί το γεγονός ότι τις τελευταίες δεκαετίες σημειώνεται μια αύξηση των μέσων θερμοκρασιών, όπως στο Ιλ-ντε-Φρανς, όπου τα πέντε πιο ζεστά έτη των τελευταίων 50 χρόνων παρατηρήθηκαν τον 21ο αιώνα: το 2011, 2014, 2015, 2017 και 2003, σημειώνει η  Météo-France σε μια περιφερειακή σύνθεση που δημοσιεύθηκε σήμερα.

Από άποψη εποχής, το καλοκαίρι είναι η εποχή με τη μεγαλύτερη υπερθέρμανση (περίπου 0,4 βαθμός Κελσίου τη δεκαετία), και ακολουθεί η άνοιξη (0,3 βαθμός τη δεκαετία). Το φθινόπωρο και τον χειμώνα η τάση είναι επίσης προς τα πάνω.

Τα πέντε πιο δροσερά καλοκαίρια παρατηρήθηκαν πριν από το 1980.

Ωστόσο, για να βρούμε τον πιο κρύο χειμώνα πρέπει να ανατρέξουμε στο 1962-63. Οι δέκα πιο ήπιοι χειμώνες στη Γαλλία παρατηρήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1980 (με εξαίρεση το 1974) με ρεκόρ ήπιου χειμώνα να έχουν καταγραφεί το 2006-2007 και το 2015-2016. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος ο ετήσιος αριθμός ψυχρών ημερών μειώνεται: λιγότερες από 3 έως 4 ημέρες τη δεκαετία από το 1959!

Από την πλευρά τους οι προβολές δείχνουν μια υπερθέρμανση τουλάχιστον μέχρι τη δεκαετία του 2050, καθώς τα αέρια που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου θα παραμείνουν για πολύ στην ατμόσφαιρα. Η συνέχεια θα εξαρτηθεί από τις ενέργειες που θα γίνουν για να μειωθούν.

Πρώιμο κύμα καύσωνα τον Ιούνιο του 2017, κύμα καθυστερημένης ζέστης το καλοκαίρι του 2016.... Τέτοια «αξιοσημείωτα φαινόμενα» από τώρα και μέχρι το τέλος του αιώνα θα μπορούσαν να είναι πιο συχνά, αλλά επίσης πολύ πιο έντονα και πιο μεγάλα σε διάρκεια στο Παρίσι και στο Ιλ-ντε-Φρανς, προβλέπει η  Météo-France.

Σύμφωνα με μια ανάλυση με βάση προσομοιώσεις (πρόγραμμα Extremoscope) τα δύο καθυστερημένα κύματα (ζέστης) το 2016 θα είχαν «εξαιρετικά μικρή» πιθανότητα να σημειωθούν στις κλιματικές συνθήκες της περιόδου 1971-2000 ενώ με ορίζοντα το 2030, και ακόμη περισσότερο το 2050, οι θερμοκρασίες αυτές θα είναι «συχνές».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πανελλαδική απεργία και συλλαλητήριο στο Σύνταγμα, στις 10 π.μ., πραγματοποιούν σήμερα, Τετάρτη 27 Ιουνίου, οι εργαζόμενοι στο πρόγραμμα “Βοήθεια στο Σπίτι”. Θα ακολουθήσει πορεία προς την πλατεία Κλαυθμώνος, για διαμαρτυρία στα υπουργεία Εργασίας και Εσωτερικών.

Σύμφωνα με το σχετικό κάλεσμα του Πανελλήνιου Συντονιστικού οργάνου τους, οι εργαζόμενοι απεργούν ενάντια στη δεκαπενταετή εργασιακή ομηρία και την απαξίωση των δομών του “Βοήθεια στο Σπίτι”. Οι απεργοί διεκδικούν εργασιακή διασφάλιση όλου του προσωπικού, καταβολή του ανθυγιεινού επιδόματος στους εργαζόμενους που δουλεύουν στις δομές ως οικογενειακοί βοηθοί, στο πλαίσιο της ίσης μεταχείρισής τους με εργαζόμενους ίδιων καθηκόντων από άλλες υπηρεσίες.

Να σημειωθεί πως η “Βοήθεια στο Σπίτι” απευθύνεται στην τρίτη ηλικία και στα άτομα με αναπηρίες. Υλοποιείται μέσα από τους δήμους, με 875 δομές και περίπου 3.500 εργαζόμενους, οι οποίοι προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε πάνω από 100.000 ανθρώπους που τις έχουν ανάγκη. Από το 2012, χρηματοδοτείται αποκλειστικά από εθνικούς πόρους, με προγραμματικές συμβάσεις που έχουν ετήσιο χαρακτήρα, εκτός από την τελευταία, που είναι διετής, μέχρι το τέλος του 2019.

πηγη: iskra.gr

Με βάση την απόφαση του Eurogroup, για την οποία πανηγυρίζει η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση δεν βγάζει τσιμουδιά επί των συγκεκριμένων, η Ελλάδα δεσμεύεται, ερήμην του λαού ακόμα και της Βουλής, να ξεπουλήσει όποια στρατηγική επιχείρηση έχει απομείνει δημόσια.

Η Ελλάδα έτσι εκποιείται και παραδίδεται ως αποικία σε πολυεθνικά συμφέροντα, χωρίς οι διάφοροι «εθνικόφρονες» να κάνουν το παραμικρό συλλαλητήριο. Ούτε καν μια λέξη δεν ψελλίζουν.

Συγκεκριμένα, η νεοαποικιακή απόφαση του Eurogroup περιλαμβάνει την ολοκλήρωση των ιδιωτικοποιήσεων, συχνά σε ξένα συμφέροντα και ως επί το πλείστον σε πολυεθνικές εταιρείες: του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών (ΔΑΑ), του ΔΕΣΦΑ, των ΕΛΠΕ, της Μαρίνας Αλίμου, της Εγνατίας, του ΔΕΠΑ, της ΕΥΔΑΠ, της ΕΥΑΘ και τα περιφερειακά λιμάνια της Αλεξανδρούπολης και της Καβάλας.

Παράλληλα επιβεβαιώνεται η πρόταση της κυβέρνησης να ολοκληρώσει τις εκποιήσεις που αφορούν την πώληση ή άλλου είδους εκμετάλλευση (monetisation) μετοχών της ΔEH, του Δικτύου της ΔΕΠΑ, των περιφερειακών λιμανιών Ηγουμενίτσας, Κέρκυρας αλλά και έτερων λιμανιών, σύμφωνα με τις προτάσεις του ΤΑΙΠΕΔ και με βάση τις διαδικασίες που θα συμφωνηθούν μεταξύ του ΤΑΙΠΕΔ και των αρμόδιων αρχών (μέσα 2022). Η μεταφορά του ΟΑΚΑ στο Υπερταμείο και η αναδιάρθρωση της ΕΤΑΔ θα ολοκληρωθεί στα τέλη του 2018 και η αναθεώρηση/αντικατάσταση όλων των συμβουλίων SOE στα μέσα του 2019.

Με δυο λόγια, η Ελλάδα μετατρέπεται, ελέω ενός άτυπου ευρωπαϊκού οργάνου υπό τον έλεγχο της Γερμανίας, σε οικονομική αποικία της πιο άθλιας και υπαλληλικής μορφής.

Στελέχη της Αριστεράς τόνιζαν ότι ο αγώνας μας αφορά το μέγα αίτημα να ανακτήσουμε την πατρίδα μας.

Α.Ρ.

πηγη: iskra.gr

– του Νίκου Μπογιόπουλου

Μνημόνιο σημαίνει εκατοντάδες νόμοι και 30.000 μνημονιακές εφαρμοστικές ρυθμίσεις. Σημαίνει κλοπή δεκάδων δισεκατομμυρίων από το λαό. Τι από αυτά ακυρώνεται και επιστρέφεται με την περιλάλητη «έξοδο» και μάλιστα «καθαρή»; Τίποτα!  

    Μνημόνιο σημαίνει: α) Λιτότητα, β) εκποίηση, ενεχυρίαση, υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας, γ) καθεστώς εποπτείας και επιτήρησης της χώρας. Τι από αυτά σταματά με την κατ’ ευφημισμό «ρύθμιση για το χρέος»; Τίποτα! 

    Πρώτο: Μετά και την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου η λιτότητα με την μορφή των εξωφρενικών και ματωμένων πλεονασμάτων που διαρκούν μέχρι το 2060 (!) ισοδυναμεί με αφαίμαξη που μόνο για την περίοδο 2019 – 2022 ξεπερνά τα 40 δισ. ευρώ! Ταυτόχρονα οι νόμοι που περικόπτουν εκ νέου τις συντάξεις και μειώνουν στο μισό το αφορολόγητο δεν επιδέχονται καμίας παρερμηνείας. 

    Δεύτερο: Το τρίτο Μνημόνιο και η διαρκής επιβεβαίωσή του μέσα από τις περιβόητες «αξιολογήσεις» ισοδυναμεί με επιβολή καθεστώτος αέναης εκποίησης του δημόσιου πλούτου μέχρι το 2114 (!) μέσω της δράσης του «Υπερταμείου» που συνεχίζει την κατάπτυστη πρόνοια του πρώτου Μνημονίου περί παραίτησης της χώρας από την ασυλία των περιουσιακών της στοιχείων έναντι των δανειστών.

    Τρίτο: Ακόμα κι αν δεν υπήρχαν τα προχτεσινά για το χρέος που προσδιορίζουν τον χαρακτήρα της επιτήρησης και μετά την… «έξοδο»,  υπάρχει η ίδια η αρχιτεκτονική της ΕΕ όπως προσδιορίζεται από τον Κανονισμό της «αριθ. 472 της 21ης Μαΐου 2013» που προβλέπει διατήρηση για πολλές δεκαετίες της εποπτείας και σίγουρα όχι πριν να «εξοφληθεί τουλάχιστον το 75% της χρηματοδοτικής συνδρομής» της Ελλάδας από τους τοκογλύφους – «σωτήρες» της .

Πηγή: Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην Realnews (24/6/2018) με τίτλο «Τώρα και Μνημόνιο χρέους»