Πρόκληση από την εργοδοσία της «Τοξότης», η οποία έχει αφήσει απλήρωτους τους εργαζομένους, οι οποίοι βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας. Όπως καταγγέλλει το κλαδικό συνδικάτο ενέργειας, η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας, μιας και η εταιρεία δεν τους καταβάλλει δεδουλευμένα πολλών μηνών. Η εργοδοσία έκανε πρόσφατα αγωγή εναντίον 101 (!) εργαζομένων σε όλη την Ελλάδα «για να βγάλει την επίσχεσή τους καταχρηστική και επιπλέον απαιτεί η αποχή τους από την εργασία να θεωρηθεί ως παραίτηση, για να γλιτώσει την πληρωμή για τη διάρκεια της επίσχεσης και τις αποζημιώσεις!»

Οι τακτικές και της συγκεκριμένης εργοδοσίας τα τελευταία 6 χρόνια είναι γνωστές σε όλους, και μάλιστα έχει την πλήρη στήριξη και κάλυψη της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, που συνεχίζει να δίνει αντεργατικά όπλα στο κεφάλαιο. Συνεχώς καθυστερούσε να πληρώσει τα δεδουλευμένα, είχε προχωρήσει σε αγωγές εναντίον του Σωματείου για να βγουν οι απεργίες παράνομες, έχει στήσει εργοδοτικό σωματείο, προσπάθησε να επιβάλλει την τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς στέλνοντας μπράβους στις πύλες των εργοταξίων σε ημέρες απεργίας κ.τλ. Ωστόσο, όλα αυτά όμως έπεσαν στο κενό! Οι εργάτες δεν ξεγελάστηκαν, δεν τρομοκρατήθηκαν. Έδωσαν την απάντησή τους με τη συσπείρωση στο Σωματείο τους, με την αλληλεγγύη μεταξύ τους, με το συλλογικό και μακροχρόνιο αγώνα τους.

«Άλλο ένα τερτίπι της εργοδοσίας και της νομικού εκπροσώπου της, είναι η προσπάθεια να ρίξει το φταίξιμο στους εργάτες για το γεγονός ότι η εταιρεία «δεν κατάφερε» να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της προς τον ΔΕΔΔΗΕ και κηρύχθηκε έκπτωτη. Δηλαδή ήθελε και οι εργάτες να δουλεύουν απλήρωτοι και να μην διαμαρτύρονται. Ήθελε και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο! Είναι ξεκάθαρο ότι οι εργοδότες με τη στήριξη των κυβερνήσεών τους κάνουν τα πάντα για να προασπίσουν τα συμφέροντά τους. Δεν έχουν κανένα ηθικό φραγμό», υπογραμμίζει το συνδικάτο.

«Δυστυχώς όμως για τους εργοδότες, οι εργάτες, που παράγουν με τον ιδρώτα τους τον πλούτο, διεκδικούν ό,τι τους ανήκει και δεν κάνουν πίσω! Οργανώνονται, παλεύουν και στο τέλος θα νικήσουν! Αυτό οι εργάτες πρέπει να το έχουν ξεκάθαρο μέσα στο μυαλό τους!», συμπληρώνει και καταλήγει: «Κανείς να μη λυγίσει στις απειλές και τις αγωγές της ΤΟΞΟΤΗΣ Α.Ε. Οι εργάτες έχουν τη δύναμη να διεκδικούν αυτά που τους αξίζουν, ενωμένοι με τους συναδέλφους τους, οργανωμένοι στο Σωματείο τους!»

πηγη: ergasianet.gr

Το δικό τους «Τρίγωνο των Βερμούδων» φαίνεται να αποκτούν πλέον και οι θάλασσες της Νοτιοανατολικής Ασίας. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση της Allianz Global Corporate & Specialty (AGCS) για τις ναυτασφαλίσεις, η μία στις τρείς περιπτώσεις ολικής ζημιάς (total loss) πλοίου που αναφέρθηκαν για το 2017, κατεγράφη στην περιοχή της μεταξύ της Νότιας Κίνας, της Ινδοκίνας, της Ινδονησίας και των Φιλιππίνων.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Ναυτεμπορικής, τις τελευταίες δεκαετίες το «τρίγωνο των Βερμούδων» στον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό έχει «καταπιεί» μυστηριωδώς εκατοντάδες πλοία ακόμη και αεροπλάνα αναφέρει η AGCS. Τώρα η Ασία φαίνεται  να έχει το δικό της «Τρίγωνο των Βερμούδων», προσθέτει, διευκρινίζοντας βέβαια ότι δεν υπάρχει κάτι μυστηριώδες σχετικά με την αύξηση κατά 25% των ναυτιλιακών ζημιών στην Ασία. Η αυξημένη κίνηση στις θάλασσες, τα χαμηλότερα πρότυπα ασφαλείας σε μερικά εσωτερικά δρομολόγια και ο Τυφώνας Damrey, ο οποίος έπληξε το Βιετνάμ τον Νοέμβριο του 2017, συνέβαλαν στην ετήσια αύξηση των ναυτιλιακών ζημιών στην Ασία κατά 25%, αναφέρεται στην έκθεση.

Το δεύτερο στατιστικό στοιχείο με ιδιαίτερο ενδιαφέρον που περιλαμβάνεται στην ετήσια έκθεση της AGCS για τις απώλειες πλοίων και φέρει το τίτλο «AGCS Safety & Shipping Review 2018: Freaky Fridays» αφορά στα ανθρώπινα θύματα στα θάλασσα τους ναυτικούς. Όπως επισημαίνεται, η Παρασκευή φέρεται να αποτελεί μια ιδιαίτερα «επικίνδυνη» μέρα για τους ναυτικούς καθώς 175 από τις 1.129 συνολικά περιπτώσεις «total loss» που έχουν σημειωθεί την τελευταία δεκαετία συνέβησαν τη συγκεκριμένη ημέρα. Ειδικά το 2012 τρία πλοία χάθηκαν την συγκεκριμένη ημέρα εκείνη την χρονιά, συμπεριλαμβανομένου του Costa Concordia, που αποτελεί τη μεγαλύτερη απώλεια στη ναυτασφαλιστική αγορά.

Συνολικά, ωστόσο, τα θαλάσσια ταξίδια φαίνεται να έχουν γίνει ασφαλέστερα. Οι μεγάλες ζημιές μειώθηκαν συνολικά κατά 38% κατά την τελευταία δεκαετία, σημειώνει η AGCS.
Επίσης το 2017 χαρακτηρίστηκαν ως «total loss» 94 πλοία -μειωμένα κατά 4% σε σύγκριση με το 2016- και είναι ο δεύτερος μικρότερος αριθμός ατυχημάτων μετά τα 89 που καταγράφηκαν το 2014.

πηγη: zougla.gr

 Ο Ανδρέας Λοβέρδος, υπουργός των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Σαμαρά, το είχε πει άγαρμπα:

 «Οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν κιόλας. Ζούνε πολλά χρόνια μετά τη συνταξιοδότηση τους».

  Ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, χθες, στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στη ΔΕΘ το είπε λίγο πιο …γλυκά, αφού άλλωστε δηλώνει «αριστερός». Περιέγραψε πώς θα υπερασπιστεί στους «εταίρους στην Κομισιόν» τους συνταξιούχους και τις συντάξεις τους: 

«Είναι ένα μέτρο αντιαναπτυξιακό και μη διαρθρωτικό, γιατί αφορά στην προσωπική διαφορά. Αφορά δηλαδή κάποια μερίδα συνταξιούχων, οι οποίοι είναι πάνω από 70 ετών οι περισσότεροι. Άρα η όποια – ας το πούμε έτσι – περικοπή δαπανών δεν είναι μια μόνιμη περικοπή. Θα σβήσει με το πέρασμα του χρόνου» 

  Ανεξαρτήτως, πάντως, από τον τρόπο του καθενός το συμπέρασμα που μπορεί να βγάλει κανείς είναι πως…κοστίζει οι συνταξιούχοι να ζούνε και μέχρι τα βαθιά γεράματα…

   Πραγματικά, απορούμε:

• Πώς βρίσκουν τον τρόπο και τα λένε αυτά (είτε άγαρμπα, είτε… γλυκά και «αριστερά»);
• Πώς τα καταφέρνουν κι επιχειρηματολογούν για το χρόνο ζωής των συνταξιούχων και για το εάν πεθαίνουν ή …δεν πεθαίνουν;;;

Πηγη: imerodromos.gr

Γράμμα από Βρετανία

Νίκος Καπιτσίνης

Η διαδικασία των διαπραγματεύσεων για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την  Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν βέβαιο πως θα προξενήσει σοβαρούς τριγμούς στον πολιτικό κόσμο. Κι αν για τους Συντηρητικούς τα πράγματα ήταν εξαρχής και αντικειμενικά δύσκολα, αφού βρίσκονται στην εξουσία κι έχουν τον πρώτο λόγο στις διαπραγματεύσεις,  με σαφή προσανατολισμό προς ένα ξενοφοβικό και φιλο-επιχειρηματικό Brexit, η κατάσταση στους Εργατικούς έχει γίνει με τον καιρό πολύπλοκη.

Έτσι, αν και κατ’ επίφαση το κόμμα πλέον ελέγχεται από «αριστερούς», και με τον αξέχαστο πολεμοχαρή Τόνι Μπλερ να σημειώνει πως είναι εξαιρετικά δύσκολο οι… σώφρονες να πάρουν το κόμμα πίσω από τον Κόρμπιν, πρέπει να ξεκαθαριστεί πως η επίσημη θέση των Εργατικών είναι η παραμονή στην ενιαία αγορά της ΕΕ. Παρ’ όλη τη διάσπαση στο εσωτερικό τους, καθώς πολλά στελέχη δεν θέλουν την παραμονή στην ενιαία αγορά, το επιχείρημα για την παραπάνω θέση που έχει επιβάλει η κυρίαρχη «αριστερή» τάση είναι θα προστατέψει τους εργαζόμενους και τις θέσεις εργασίας. Κι αυτό μέσω μιας ενιαίας αγορά που είναι η βάση της καπιταλιστικής ολοκλήρωσης, που διευκολύνει την πρόσβαση των πολυεθνικών σε μεγάλες αγορές προϊόντων κι εργασίας, που στήνει τις βάσεις για την αύξηση της καπιταλιστικής κερδοφορίας και που τελικά παίζει κυρίαρχο ρόλο στη δομή της ΕΕ, στον πυρήνα και την περιφέρειά της.

Από την άλλη, ο Μπλερ, άλλοι Εργατικοί και κάποιοι εργατοπατέρες, που είναι εναντίον του Brexit, έχουν αρχίσει καμπάνια διεκδίκησης ενός νέου δημοψηφίσματος, πάνω στην τελική πρόταση και συμφωνία – αν αυτή υπάρξει, μεταξύ της κυβέρνησης και της ΕΕ – με πολλούς πολίτες να τους στηρίζουν πιστεύοντας (λανθασμένα) πως έτσι υπερασπίζονται τα συμφέροντα των εργαζομένων και των μεταναστών. Κι ενώ οι Συντηρητικοί, μέσω της πρωθυπουργού Τερέζα Μέι, έχουν απορρίψει κάτι τέτοιο, πάλι οι Εργατικοί εμφανίζονται διχασμένοι και διστακτικοί, με τον Κόρμπιν να παραδέχεται πως πρακτικά δεν υπάρχει επίσημη θέση. Από την άλλη, για ακόμη μια φορά, η αριστερά και το εργατικό κίνημα συνεχίζουν να υπογραμμίζουν τη ηχηρή τους απουσία. Όσες φορές κι αν το γράψουμε, όσο μονότονο κι αν ακούγεται, είναι ένα τρομερά σημαντικό γεγονός στη διαδικασία του Brexit, που συνεχίζεται εδώ και δύο χρόνια

ΠΗΓΗ: prin.gr