Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Η συμφωνία κράτους – εκκλησίας και ο μητροπολίτης ενός ανέκδοτου
του Διονύση Ελευθεράτου
Ακουγόταν κάποτε στην Κεφαλονιά ένα ανέκδοτο, στο οποίο πρωταγωνιστούσαν τρεις μητροπολίτες. Λευκάδας, Ζακύνθου, Κεφαλονιάς. Συζητούσαν για τον τρόπο, με τον οποίο διαχειρίζονταν τα χρήματα των πιστών και διαχώριζαν τα «κονδύλια» που απέδιδαν στον «κύριο» από εκείνα που κρατούσαν «για τις ανάγκες της εκκλησίας». Ρωτήθηκε πρώτα ο Λευκάδος. «Εμείς αδελφοί πετάμε ψηλά και τα χαρτονομίσματα και τα κέρματα, έχοντας προκαθορίσει πως αν πέσουν από μια πλευρά θα πάνε εδώ, αν πέσουν από την άλλη θα πάνε εκεί».
Κούνησε συγκαταβατικά το κεφάλι του ο Ζακύνθου και είπε: «Κάτι ανάλογο κάνουμε κι ημείς, αδελφοί. Έχουμε χαράξει στο πάτωμα ένα μεγάλο κύκλο. Πετάμε τα χρήματα από ψηλά. Κι αναλόγως αν πέσουν μέσα ή έξω, τα κρατάμε ή τα αποδίδουμε στον ύψιστο».
Σε τόνο αυστηρό άρχισε να μιλά ο Κεφαλλονίτης. Όταν ολοκλήρωσε την πρώτη του φράση, οι άλλοι δυο πάγωσαν. «Λυπάμαι που το λέω αδελφοί, αλλά αυτό που κάνετε αγγίζει τα όρια της βλασφημίας και της αμαρτίας. Την τελική απόφαση πρέπει να τη λαμβάνει ο κύριος, όχι εμείς». Έκπληκτοι τον ρώτησαν: «Δηλαδή, εσύ πώς το ρυθμίζεις;». Ο Κεφαλλονίτης απάντησε: «Όπως πρέπει. Πετάω όλα τα χρήματα προς τα πάνω και λέω “θεέ μου στα δίνω όλα κι αν εσύ θέλεις, στείλε μου κάτι, πίσω”. Αυτός, μεγάλη η καλοσύνη του, τα στέλνει όλα, κάτω, ίσως επειδή εκτιμά την ευσέβειά μου. Είναι όμως δική του απόφαση. Καταλάβατε;»
Ο νόμος της βαρύτητας δεν «σηκώνει» θαύματα. Αλλά εξ ίσου ισχυρός με το νόμο της βαρύτητας - και ουδόλως προσφερόμενος για μεταφυσικές εκπλήξεις - είναι κι αυτός της εκκλησιαστικής θρασύτητας. Κι εδώ είναι που εισερχόμαστε πάλι στον κόσμο των ανεκδότων: Το σημείο 11 της συμφωνίας πρωθυπουργού – αρχιεπισκόπου εναποθέτει στην …εθελοντική διάθεση της εκκλησίας την εκχώρηση περιουσιακών στοιχείων της, για αξιοποίηση. Πέραν εκείνων που ορίζονται, δηλαδή των «από το 1952 και μέχρι σήμερα ήδη αμφισβητούμενων» περιουσιών. Μάλιστα. Είναι σαν να πετάμε ψηλά τη σκούφια μας και να περιμένουμε ότι θα αναληφθεί στους ουρανούς.
Βεβαίως, πάντα υπάρχει το ενδεχόμενο να θεωρήσει η ιεραρχία ότι κάποια περιουσιακά της στοιχεία, ας πούμε λόγω ιδιαιτεροτήτων, θα γίνουν περισσότερο προσοδοφόρα και για την ίδια, εάν «βάλει συνέταιρο». Αλλά θα παρέμενε «θαύμα» κάθε προσφορά, χωρίς την αξίωση για ανταλλάγματα.
Από τη σύναψη της συμφωνίας κι εντεύθεν, κουραστήκαμε να ακούμε ότι δεν μπορούσε να επιτευχθεί τίποτα πιο ριζοσπαστικό, υπό τις υπάρχουσες συνθήκες. Ας το παρακάμψουμε, για την οικονομία χώρου και χρόνου. Το λίγο, το κάπως, το λελογισμένα ριζοσπαστικό πού ακριβώς έγκειται; Τι είναι αυτό που την κάνει «win- win συμφωνία», όπως έγραψε κι ο Νίκος Μπίστης, καλώντας τους «μαξιμαλιστές» να συνειδητοποιήσουν ότι μια «μετωπική αντιπαράθεση» με την εκκλησία θα ήταν λάθος «με το συντηρητικό ρεύμα που σαρώνει την Ευρώπη»; Αλήθεια, τι; Ότι οι ιερείς θα πληρώνονται από το κράτος με επιδότηση, χωρίς να θεωρούνται δημόσιοι υπάλληλοι;
Αντιθέτως, βλέπουμε ένα ουσιαστικότατο κέρδος για την εκκλησιαστική εξουσία: Εφεξής θα μπορεί να κραδαίνει τη …διακριτική παραίτηση του ελληνικού δημοσίου από το στόχο της διεκδίκησης του συνόλου της διαφιλονικούμενης «εκκλησιαστικής περιουσίας». Μια παραίτηση, μάλιστα, φέρουσα τη βούλα κυβέρνησης που δηλώνει αριστερή. Όποιος δεν αντιλαμβάνεται πόσο χρήσιμο «χαρτί» είναι αυτό για την εκκλησία, στο εγγύς και το απώτερο μέλλον, μάλλον θα πρέπει να κάνει κάτι για να «ακονίσει» το πολιτικό του κριτήριο.
Δεν προκαλεί έκπληξη, λοιπόν, το γεγονός ότι η Νέα Δημοκρατία το μόνο επικριτικό που βρήκε να πει για τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν πως ρυμουλκήθηκε από τη δική της «γραμμή». Ναι, η σημερινή Νέα Δημοκρατία. Αυτή που νιώθει αναγκασμένη να «προσέχει» το ακροατήριο του Αδ. Γεωργιάδη και του Μ. Βορίδη. Αυτή που επιστρέφει με ακαταμάχητη νεοφιλελεύθερη «ορμή» στις διδαχές της Θάτσερ και με σχεδόν ισοδύναμη στο «πατρίς – θρησκεία- οικογένεια». Τη μια μέρα ο Μ. Βορίδης έδειχνε έτοιμος να χρεώσει στον ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και επικείμενη απαγόρευση των μελομακάρονων, του Πάσχα, του οβελία. Την άλλη η ΝΔ επαινούσε την «υπευθυνότητα» της κυβέρνησης που προσχώρησε στις δικές της θέσεις. Όποιος διάβασε το κείμενο της συμφωνίας διαπίστωσε πόσο φυσιολογική είναι η «επινίκια»… εξημέρωση της ΝΔ.
Ουρλιάζουν, φυσικά, κάποιοι «μουτζαχεντίν» κληρικοί, αλλά οι οιμωγές τους ούτε ίχνη «ριζοσπαστισμού» μπορούν να προσδώσουν, ασφαλώς, στη συμφωνία. Έχει γραφεί μεταξύ σοβαρού κι αστείου (;) ότι ίσως οι αντιδράσεις να προδίδουν και έλλειψη εμπιστοσύνης στην ηγεσία της ιεραρχίας, η οποία θα διαχειρίζεται πλέον τη μισθοδο…, ε, συγγνώμη, την επιδότηση που θα αντιστοιχεί στη μισθοδοσία…
Ας μην την αφήσουμε τη βαλίτζα των εικασιών μας να πάει τόσο μακριά, προς το παρόν. Ας περιοριστούμε στην έκφραση θαυμασμού για την ικανότητα «αφομοίωσης» και «άντλησης μαθημάτων», την οποία έδειχνε εκείνος ο αντιπρόεδρος, που προειδοποιούσε τους βουλευτές να σκεφτούν πόσους ψηφοφόρους επηρεάζει ο κλήρος: είναι «copypaste»η τακτική των φανατικών οπαδών ποδοσφαιρικών ομάδων, όταν οι αντίστοιχες ΠΑΕ αξιώνουν παραγραφές χρεών και άλλα «χατίρια».
Αλλά πάνω απ’ όλα είμαστε πεπεισμένοι ότι οι υστερικές απειλές για «Παπαφλέσσες» και κυρίως οι «επεξηγήσεις» των απειλών, δηλαδή ο υποτιθέμενος κίνδυνος να περιέλθουν οι κληρικοί σε ένδεια, μια χαρά θα εξαργυρώνονται στους ναούς. Φανταζόμαστε πόσες αγαθές κυρίες θα δίνουν επαυξημένους οβολούς, για τις ανάγκες των ιερέων, που «δεν ξέρουν τι τους ξημερώνει».
Και μετά θα μας λέει ο Νίκος Μπίστης πως, σε μία χώρα στην οποία γεμίζουν έτσι τα παγκάρια, η συμφωνία Τσίπρα – Ιερώνυμου είναι περίπου τόσο επαναστατική, όσο υπήρξε και η «διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη», το 1789.
Βοήθειά μας…
Κύμα κατασχέσεων με στόχο 7 δισ. για χρέη προς Εφορία-Ταμεία
Η Ελλάδα βγήκε τυπικά από τα μνημόνια στις 21 Αυγούστου, ωστόσο εξακολουθεί να δεσμεύεται από συγκεκριμένες υποχρεώσεις. Μεταξύ αυτών είναι η είσπραξη 2,8 δισ. ευρώ από το στοκ των παλιών ληξιπρόθεσμων οφειλών και τουλάχιστον το 24% των χρεών που δημιουργήθηκαν φέτος. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Εισπράξεις 5,5-6 δισ. ευρώ και το ποσό αυτό αφορά μόνο σε οφειλές προς την Εφορία.
Οι έως τώρα επιδόσεις των εισπρακτικών υπηρεσιών της ΑΑΔΕ δείχνουν ότι αυτοί οι μνημονιακοί στόχοι θα καλυφθούν ή μάλλον θα υπερκαλυφθούν.
Είναι, άλλωστε, ενδεικτικό ότι με τη συμπλήρωση του πρώτου εξαμήνου του 2018 είχαν εισπραχθεί 1,798 δισ. ευρώ από τα παλιά χρέη, δηλαδή περίπου 90 εκατ. ευρώ πάνω από το στόχο, ενώ οι εισπράξεις από τις νέες οφειλές «έτρεχαν» με 20% έναντι στόχου 18%.
Βασικός μοχλός πίεσης είναι οι κατασχέσεις εις χείρας τρίτων και είναι ενδεικτικό ότι την περασμένη χρονιά ξεπέρασαν το 1,7 εκατομμύρια!
Οι κατασχέσεις τους πρώτους μήνες του 2018 συνεχίστηκαν με τρελούς ρυθμούς: 20-25.000 το μήνα, αλλά πλέον οι κινήσεις είναι στοχευμένες, αφού όπως παραδέχονται και στην ΑΑΔΕ, τα «τυφλά» κατασχετήρια πολλές φορές «χτυπούσαν» σε άδειους λογαριασμούς.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι όσο αυξάνονται τα χρέη στις εφορίες, τόσο αυξάνεται η πίεση της ΑΑΔΕ στους οφειλέτες. Το 2014 οι εισπράξεις ήταν 1,561 δισ. ευρώ, το 2015 μετά από την υπογραφή του 3ου Μνημονίου και τη δέσμευση για αυτοματοποιημένες διαδικασίες έφτασαν στα 3,901 δισ. ευρώ, το 2016 εκτινάχθηκαν στα 5,203 δισ. ευρώ, το 2017 διαμορφώθηκαν στα 5,113 δισ. ευρώ, ενώ ήδη στο 9μηνο του 2019 οι εισπράξεις άγγιξαν τα 4 δισ. ευρώ.
Σημειωτέον ότι ανάλογες μνημονιακές υποχρεώσεις έχει και το Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών, το οποίο ως το τέλος του έτους θα πρέπει να έχει εισπράξει τουλάχιστον 1,2 δισ. ευρώ από ασφαλιστικές οφειλές.
Βασική πηγή: economistas.gr
πηγη: iskra.gr
Μπολσονάρο: Χειρότερος ακόμη κι απ’ τον Τραμπ!
Ρόλο εκπυρσοκροτητή σε μια ομοβροντία εξελίξεων που θα αλλάξει εκ βάθρων το χάρτη της Λατινικής Αμερικής κι όχι μόνο τη Βραζιλία θα διαδραματίσει ο ακροδεξιός Ζαΐρ Μπολσονάρο που κέρδισε τον δεύτερο γύρο των εκλογών την Κυριακή 28 Οκτωβρίου στην Βραζιλία.
Αρχικά, για να μην πλανάται η εντύπωση ότι οι ρατσιστικές και απάνθρωπες πολιτικές ιδέες της ανερχόμενης ακροδεξιάς διαθέτουν λαϊκή νομιμοποίηση, πρέπει να διευκρινιστεί ότι για να κερδίσει τις εκλογές ο Μπολσονάρο που αν κι είχε διατελέσει μέχρι και επίδοξος πραξικοπηματίας όσο υπηρετούσε στους αλεξιπτωτιστές και θιασώτης της βραζιλιάνικης χούντας (1964-1985) μια χαρά στρογγυλοκάθισε στα κοινοβουλευτικά έδρανα επί 27 ολόκληρα χρόνια, χρειάστηκε ένα πρωτοφανές συνταγματικό πραξικόπημα για να καθαιρεθεί η λαοπρόβλητη πρόεδρος Ντίλμα Ρουσέφ. Απαιτήθηκε επίσης η σκανδαλώδης φυλάκιση του Λούλα, με χαλκευμένες κατηγορίες, συνοδευόμενη φυσικά από στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων, ώστε να βγει εκτός παιχνιδιού. Η βραζιλιάνικη δικαιοσύνη μάλιστα τον καταδίκασε σε 12ετή κάθειρξη όταν όλες μα όλες οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι ο πρώην συνδικαλιστής, παρά τη συντηρητικοποίησή του, κέρδιζε με άνεση τις εκλογές. Έτσι, η δικαιοσύνη στη χώρα της σάλσας μετατράπηκε σε περιφερόμενο καρνάβαλο μόνο και μόνο για να διευκολύνει την επικράτηση του Μπολσονάρο. Δες αναλυτικότερα εδώ κι εδώ
Επίσης, προς διάψευση των μύθων για τη συγγενική σχέση της δημοκρατίας με τον οικονομικό νεοφιλελευθερισμό να αναφέρουμε ότι ο Μπολσονάρο μαζί με τους 4-5 στρατιωτικούς που θα υπουργοποιήσει, σηματοδοτώντας την επιβολή μιας δικτατορίας με πολιτικά, θα εκχωρήσει τις υπεραρμοδιότητες που θα προκύψουν από την ενοποίηση τριών οικονομικών υπουργείων σε έναν υπερ-νεοφιλελεύθερο απόφοιτο της Σχολής του (μαντέψτε…) Σικάγου! Στο δρόμο του δικτάτορα της Χιλής, Αουγκούστο Πινοτσέτ, που πρώτος έδωσε τα κλειδιά της οικονομικής πολιτικής στη Σχολή του Σικάγου, ο Μπολσονάρο αποδεικνύοντας τους δεσμούς αίματος άκρας δεξιάς και ακραίου νεοφιλελευθερισμού (που ομνύει κατά τ’ άλλα στην ελευθερία του ατόμου) θα δώσει το υπερ-υπουργείο Οικονομικών στον Πάουλο Γκουέντες που μέχρι στιγμή έχει υποσχεθεί: μείωση του δημόσιου χρέους κατά 20 ποσοστιαίες μονάδες, γενναίες ιδιωτικοποιήσεις, μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, κ.α.
Ωστόσο, πολύ περισσότερους ανθρώπους θα επηρεάσουν οι αλλαγές που θα σηματοδοτήσει η εξωτερική πολιτική του Μπολσονάρο. Εξαιρετικής σημασίας για παράδειγμα ήταν η δήλωσή του από τη Φλόριδα των ΗΠΑ, όπου μίλησε στην πολυπληθή βραζιλιάνικη διασπορά, ότι: «αν εκλεγώ μπορείτε να είστε σίγουροι ότι ο Τραμπ θα έχει ένα μεγάλο σύμμαχο στο νότιο ημισφαίριο». Με μια θεατρική μάλιστα κίνηση που ξεχείλιζε από συμβολισμούς ο Μπολσονάρο γύρισε και χαιρέτησε την αμερικανική σημαία! Η στροφή προς τις ΗΠΑ του νέου προέδρου της Βραζιλίας έχει τεράστια σημασία αν λάβουμε υπόψη μας όχι μόνο ότι είναι η μεγαλύτερη χώρα της Λατινικής Αμερικής, αντιπροσωπεύοντας το 40% του πληθυσμού και ένα ανάλογο ποσοστό του ΑΕΠ, αλλά και τις εργώδεις προσπάθειες των προηγούμενων δεκαετιών να εξασφαλισθεί η ανεξαρτησία από τις ΗΠΑ σε κάθε επίπεδο: πολιτικό, οικονομικό, ιδεολογικό, κλπ. Ο Μπολσονάρο θα μετατρέψει τη Βραζιλία σε Μπανανία του Τραμπ.
Από τη Βραζιλία πιθανότατα θα ξεκινήσει η προσπάθεια ανάσχεσης της κινέζικης επιρροής στη Λατινική Αμερική. Χαρακτηριστική είναι η δήλωσή του πώς «η Κίνα δεν αγοράζει στη Βραζιλία, αλλά αγοράζει τη Βραζιλία», με την οποία αποδοκίμαζε την οικονομική διείσδυση του ασιατικού γίγαντα. Το πρόβλημα επομένως για τον βραζιλιάνο πρόεδρο δεν είναι αν ξεπουλιέται η Βραζιλία, αλλά σε ποιόν ξεπουλιέται. Σοβαρότατες αντιδράσεις εκ μέρους του Πεκίνου είχε προκαλέσει η επίσκεψη του Μπολσονάρο στην Ταϊβάν, που έμπρακτα ακύρωνε την πολιτική της «Μίας Κίνας» την οποία αταλάντευτα ακολουθούσε η Βραζιλία από τη δεκαετία του ‘70. Άμεσο αποτέλεσμα της ρήξης με την Κίνα θα είναι κι ο αποχαιρετισμός στις BRICS, στην άτυπη συμμαχία Βραζιλίας, Ρωσίας, Ινδίας, Κίνας και Νότιας Αφρικής, που φιλοδοξούσε να αμφισβητήσει την αμερικανική πρωτοκαθεδρία. Αν η Βραζιλία ακολουθήσει τα βήματα της Κολομβίας και γίνει η δεύτερη χώρα μέλος του ΝΑΤΟ στη Λατινική Αμερική αποκλείεται να δεχτεί να συμμαχήσει με τη Μόσχα και το Πεκίνο στον ανταγωνισμό τους με την Ουάσιγκτον.
Διεθνή αποσταθεροποίηση επίσης θα σηματοδοτήσει και η υλοποίηση της υπόσχεσης του Μπολσονάρο για μεταφορά της βραζιλιάνικης πρεσβείας από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ.
Αυτή είναι μια φωτογραφία από τους δύο γιους του νέου προέδρου της Βραζιλίας Jair Bolsonaro που φορούσαν μπλουζάκια IDF και Mossad. Το Ισραήλ έχει γίνει ένα σύμβολο για τον αυταρχισμό σε όλο τον κόσμο
Πλήγματα, πιθανότατα συντριπτικά λόγω του οικονομικού μεγέθους της Βραζιλίας που είναι η όγδοη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, θα δεχθούν κι όλες οι προσπάθειες οικονομικής ενοποίησης της Λατινικής Αμερικής, που είχαν ωστόσο εδώ και χρόνια ατονήσει, όπως η Mercosur, στην οποία πλήρως συμμετέχουν η Αργεντινή, η Παραγουάη κι η Ουρουγουάη. Δεδομένου ότι το μπολιβαριανό όραμα για ενοποίηση της λατινοαμερικανικής ηπείρου είχε ανέκαθεν λαϊκό, αριστερό πρόσημο ο Μπολσονάρο ακόμη κι αν δεν αποχωρήσει θα την υπονομεύσει. Προοπτική που μεταφράζεται σε βεβαιότητα αν λάβουμε υπόψη μας τις εξαγγελίες του για επιβολή προστατευτικών δασμών στο διεθνές εμπόριο, κατ’ αντιγραφή των μέτρων του Τραμπ.
Ωστόσο, όπως εύστοχα έγραψε το αμερικανικό περιοδικό Foreign Affairs, «η Βενεζουέλα πιθανότατα θα νιώσει τα πιο άμεσα κι έντονα σοκ από το σεισμό στην εξωτερική πολιτική της Βραζιλίας». Ήδη από το 2016 όταν ανατράπηκε η λαοπρόβλητη Ντίλμα Ρουσέφ οι σχέσεις συνεργασίας με τις κυβερνήσεις του Τσάβες και του Μαδούρο διακόπηκαν βίαια. Ο πραξικοπηματίας Μισέλ Τεμέρ, που έχει ήδη πεταχτεί στον κάδο πολιτικής ανακύκλωσης, συμμετείχε ενεργά στην Ομάδα της Λίμας, μια άτυπη ομάδα φιλοαμερικανικών καθεστώτων που εργάστηκε συστηματικά για να υπονομεύσει και να ανατρέψει την εκλεγμένη κυβέρνηση της Βενεζουέλας. Το ερώτημα είναι μέχρι που θα φτάσει από την 1η Ιανουαρίου 2019 ο Μπολσονάρο όταν θα εγκατασταθεί στο προεδρικό μέγαρο. Οι διαβεβαιώσεις που έδωσε πώς η Βραζιλία δεν πρόκειται να πάρει μέρος σε στρατιωτική εισβολή στη Βενεζουέλα στο πλάι των ΗΠΑ πιθανότατα να αποδειχθούν προπέτασμα καπνού…
Πηγή: Εφημερίδα Νέα Σελίδα
Προς κατασκευή ο πρώτος σταθμός shore-to-ship ανεφοδιασμού LNG στην Ευρώπη
Στον παραποτάμιο λιμένα της Κολωνίας αναμένεται να κατασκευαστεί ο πρώτος σταθμός shore-to-ship ανεφοδιασμού των πλοίων με LNG της Ευρώπης, ο οποίος εκτιμάται ότι θα είναι έτοιμος προς λειτουργία εντός του δεύτερου τριμήνου του 2019.
Ο συγκεκριμένος σταθμός θα κατασκευαστεί, μετά από λήψη άδειας, από την PitPoint.LNG, μία κοινοπραξία των εταιρειών PitPoint clean fuels και Primagaz Nederland BV και θα διευκολύνει τον ανεφοδιασμό των πλοίων με καύσιμα LNG που πραγματοποιούν εσωτερικούς πλόες στον Ρήνο ποταμό, την πιο πολυσύχναστη πλωτή οδό της Ευρώπης.
Η άδεια που απαιτείται βάσει του German Emission Control Act για τη διασφάλιση της ασφάλειας του LNG ως καυσίμου για τη ναυτιλία, δόθηκε επίσημα από την Επαρχιακή Κυβέρνηση της Κολωνίας. Η PitPoint.LNG συνεργάστηκε εντατικά με διάφορους οργανισμούς προκειμένου να ολοκληρώσει επιτυχώς τη διαδικασία χορήγησης της άδειας, η εξασφάλιση της οποίας σημαίνει ότι η κατασκευή μπορεί τώρα να προχωρήσει οριστικά.
Όπως αναφέρεται στο δελτίο Τύπου της PitPoint, η κατασκευή του παραπάνω σταθμού στον παραποτάμιο λιμένα της Κολωνίας αποτελεί μέρος του στρατηγικού σχεδίου της εταιρείας να αναπτύξει τις ευρωπαϊκές υποδομές παροχής LNG καυσίμων για τις οδικές και τις θαλάσσιες μεταφορές.
πηγη: naftikachronika.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή