Σε απάντηση μελών μας σχετικά με την ΣΣΕ στα Ακτοπλοϊκά πλοία σημειώνουμε ότι αυτή έχει κυρωθεί από τον Υπουργό Ε.Ν και ήδη έχει δημοσιευτεί στην εφημερίδα της κυβέρνησης από τις 14/11/2018.

Παρακάτω δημοσιεύουμε τους διαμορφωμένους μισθούς για τον κλάδο μας.

Αναφορικά με τις λοιπές αποδοχές (επιδόματα, έξτρα εργασίες, άδειες κ.λπ) τα μέλη μας μπορούν να διαβάσουν το πλήρες κείμενο της νέας ΣΣΕ το οποίο έχει αναρτηθεί στο siteτης ΠΕΝΕΝ στην στήλη Συλλογικές Συμβάσεις.

Είναι σαφές ότι όλες οι εταιρείες οφείλουν μετά την δημοσίευση του ΦΕΚ να αναπροσαρμόσουν τους μισθούς στα πλαίσια της νέας ΣΣΕ και να καταβάλουν άμεσα τα αναδρομικά από 1/1/2018 έως και σήμερα.

Σχετικά με την θέση της ΠΕΝΕΝ για την ΣΣΕ Ε/Γ Ακτοπλοϊκών πλοίων, παρακάτω αναδημοσιεύουμε την σχετική Ανακοίνωση – Δελτίο Τύπου της ΠΕΝΕΝ από 4/9/2018 περί της υπογραφής της.

Ανακοίνωση - Δελτίο Τύπου ΠΕΝΕΝ 4/9/2018

 Αναστολή της απεργίας χωρίς την λύση των Ναυτεργατικών προβλημάτων

Βαρύτατες οι ευθύνες κυβέρνησης, εφοπλιστών, πλειοψηφίας της ΠΝΟ

Στην σημερινή συνεδρίαση της Διοίκησης της ΠΝΟ τέθηκε υπόψη των μελών της η πρόταση του ΣΕΕΝ για αύξηση των μισθών για το έτος 2018 κατά 2% για τα Ακτοπλοϊκά και τα Ε/Γ-Ο/Γ πλοία διεθνών γραμμών.

Ο Γ.Γ της ΠΝΟ πρότεινε μετά από αυτή την εξέλιξη την άμεση αναστολή της απεργίας, η οποία έγινε κατά πλειοψηφία αποδεκτή με 10 ψήφους υπέρ. Η πρόταση του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ για κλιμάκωση με νέα 24ωρη απεργία πήρε 4 ψήφους

Στην παρέμβασή του ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ σημείωσε μεταξύ των άλλων, ότι το σκηνικό που στήθηκε όλες τις τελευταίες μέρες μεταξύ των ΣΕΕΝ – ΥΕΝ και πλειοψηφίας της ΠΝΟ από την μια κατέβασε τραγικά τον πήχη των διεκδικήσεων, οι δυνάμεις αυτές από κοινού πέταξαν στον κάλαθο των σκουπιδιών τα κρισιμότατα προβλήματα που συνδέονται με την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική (κοινωνικοασφαλιστικό – εργασιακά) και περιόρισαν την διαπραγμάτευση μέσα από ένα όργιο παρασκηνίου μόνο στο ποσοστό αύξησης των μισθών.

Η εκκίνηση είχε γίνει από το ίδιο το εξώδικο της ΠΝΟ που έθετε ως στόχο το μεγαλεπήβολο 5% το οποίο και αυτό ήταν διαπραγματεύσιμο….

Στην κατεύθυνση αυτή δόθηκε λευκή εντολή στην κυβέρνηση και κυρίως στο ΥΕΝ να παρουσιαστεί ως δήθεν υπερασπιστής της ΣΣΕ των Ναυτεργατών.

Στην πραγματικότητα η συναλλαγή που έγινε ήταν να εγκαταλειφτούν όλα τα θεσμικά αιτήματα που αφορούν την κυβέρνηση και ταυτόχρονα αυτή να αναλάβει τον ρόλο του μεσάζοντα για ένα ταπεινωτικό –εξευτελιστικό ποσοστό της τάξης του 2% όταν οι απώλειες του Ναυτεργατικού εισοδήματος έχουν ξεπεράσει το 30% στην 8ετία της μνημονιακής επέλασης και καταστροφής. Με τους ρυθμούς του 2% θα πρέπει οι Ναυτεργάτες να περιμένουν 15 χρόνια για να ολοκληρωθεί η αναπλήρωση…..

Η ΠΕΝΕΝ είχε έγκαιρα καταγγείλει όλα τα παραπάνω με διαδοχικές ανακοινώσεις της. Παράλληλα ήταν το μοναδικό Σωματείο που έδωσε καθημερινή μάχη μέσα στα καράβια να μην περάσει ο άθλιος αυτός σχεδιασμός του κοινού μετώπου ΣΕΕΝ – ΥΕΝ – πλειοψηφίας της ΠΝΟ. Για τον σκοπό αυτό πραγματοποίησε δεκάδες συσκέψεις στα πλοία, υπερασπίστηκε δημόσια το δικό της διεκδικητικό πλαίσιο και έδωσε τον δικό της τόνο στα ΜΜΕ πριν και κατά την διάρκεια της απεργίας, είχε καθοριστική συμβολή στην επιτυχή διεξαγωγή της απεργιακής μάχης.

Δυστυχώς σε αυτή την κρίσιμη αναμέτρηση το μπλοκ των δυνάμεων του κομματικού συνδικαλισμού (ΠΕΜΕΝ – ΠΕΕΜΑΓΕΝ – ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ) αντικειμενικά έπαιξε το παιχνίδι των δυνάμεων του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού, αποσιώπησαν και συγκάλυψαν προκλητικά όλο το βρώμικο παρασκήνιο που αναπτύχθηκε αυτές τις μέρες, έδωσαν συγχωροχάρτι στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, νομιμοποίησαν πλήρως τον Υπουργό Ε.Ν στο ελεεινό αλισβερίσι να υπογράφει μια ΣΣΕ η οποία σε καμιά περίπτωση δεν καλύπτει τις ανάγκες του Ναυτεργατικού κόσμου της χώρας μας. Παράλληλα αναμασούσαν «περί αυξήσεων» γενικά και αόριστα διευκολύνοντας τα μέγιστα την πλειοψηφία της ΠΝΟ να παζαρεύει αυξήσεις κοροϊδίας. Κι όχι μόνο αυτό, για να καλύψουν την ηττοπαθή και συμβιβαστική τους στάση επιδίωξαν να στοχοποιήσουν και να συκοφαντήσουν την συνεπή, αγωνιστική και ταξική στάση της ΠΕΝΕΝ, επιχείρηση που απέτυχε παταγωδώς και οι Ναυτεργάτες απέδειξαν ποικιλοτρόπως και σε αυτή την μάχη στο πλευρό ποιών στέκονται, ποιους εμπιστεύονται και ποιος υπερασπίζεται τα δικαιώματα και τα συμφέροντά τους.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ θεωρεί ότι αυτή η απεργιακή μάχη συνέβαλε να ανέβει το αγωνιστικό φρόνημα των Ναυτεργατών, αποτέλεσε μια μαζική αγωνιστική διαμαρτυρία – καταδίκη ενάντια στους εφοπλιστές, την κυβέρνηση και την πολιτική τους.

Είναι μια πολύτιμη παρακαταθήκη για τους μελλοντικούς αγώνες των Ναυτεργατών

Η απεργία αυτή επίσης απέδειξε ότι οι Ναυτεργάτες θα παραμείνουν στις επάλξεις του αγώνα, θα συνεχίσουν την πάλη τους για τα δικαιώματά τους και παρά τον δυσμενέστατο συσχετισμό δυνάμεων στο Ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα θα βρουν τρόπους, μορφές και διεξόδους αυτή η πάλη να γίνει με καλύτερους όρους και θετικά αποτελέσματα.

Η ΠΕΝΕΝ θα συνεχίσει την αγωνιστική της δράση με την ίδια συνέπεια για τα συμφέροντα των Ναυτεργατών, για τον συντονισμό όλων των αγωνιστικών δυνάμεων για την επαναφορά των κατακτήσεων των εργαζομένων

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Η δύναμη του Ελληνικού Εμπορικού Στόλου (πλοία 100 ΚΟΧ και άνω) αυξήθηκε κατά 0,2% τον περασμένο Σεπτέμβριο σε σχέση με τον Σεπτέμβριο του 2017, ενώ σημείωσε μεταβολή +1% κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2017 προς το 2016, σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ΕΛΣΤΑΤ).

Όπως αναπαρίσταται από τον Πίνακα 1, η ολική χωρητικότητα του Ελληνικού Εμπορικού Στόλου, από πλοία 100 ΚΟΧ και άνω, τον περασμένο Σεπτέμβριο σημείωσε μείωση της τάξεως του 3,7%, συγκριτικά με τον Σεπτέμβριο του 2017. Αύξηση κατά 0,5% σημειώθηκε επίσης κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2017 προς το 2016.

Το Γράφημα 1 που παρατίθεται παρακάτω δείχνει την πορεία της Δύναμης και της Ολικής Χωρητικότητας των ελληνικών εμπορικών πλοίων (100 ΚΟΧ και άνω), σε μηνιαία βάση από τον Ιανουάριο του 2016 έως και τον Σεπτέμβριο του 2018.

Ο αριθμός των φορτηγών πλοίων καταγράφει μείωση καθώς τον Σεπτέμβριο του 2016 ο ελληνικός εμπορικός στόλος απαριθμούσε 460 πλοία, τον Σεπτέμβριο του 2017 ο αριθμός αυτός μειώθηκε κατά 5,7% στα 434, ενώ τον Σεπτέμβριο του 2018 ο αριθμός των φορτηγών πλοίων άγγιξε τα 415.

Τα δεξαμενόπλοια υπό ελληνική σημαία ήταν 509 τον Σεπτέμβριο του 2018, μειωμένα κατά 2,9% συγκριτικά με τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους.

Σε αντίθεση τα επιβατηγά πλοία σημειώνουν άνοδο καθώς τον Σεπτέμβριο του 2016 ο αριθμός τους ανήλθε στα 620, τον Σεπτέμβριο του 2017 ο αριθμός τους αυξήθηκε κατά 3,9% στα 644, ενώ τον περασμένο Σεπτέμβριο άγγιξε τα 674.

ΠΗΓΗ: naftikachronika.gr

Βρετανία

Γιώργος Παυλόπουλος

Η κυβέρνηση Μέι αλλοίωσε την εντολή του δημοψηφίσματος και οι «ευρωπαϊστές» επινόησαν σχέδιο για την ακύρωσή του

Σε μηδενική σχεδόν βάση έχει επιστρέψει η υπόθεση της εξόδου της Βρετανίας από την ΕΕ. Το σενάριο να ακυρωθεί στην πράξη το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 23^ηςΙουνίου 2016 – το οποίο είχε συγκλονίσει την Ευρώπη –είναι πλέον πιο ορατό παρά ποτέ. Εφόσον δε αυτό συμβεί, είτε με ένα δεύτερο δημοψήφισμα είτε με διαφορετικό τρόπο, θα πάρει σάρκα και οστά το σχέδιο που είχαν επινοήσει εξαρχής οι αντίπαλοι του Brexit, όταν συνήλθαν από το σοκ που τους προκάλεσε η ετυμηγορία του 52% των Βρετανών. Ένα σχέδιο που προϋπέθετε η βουλή να αποκτήσει τον τελευταίο λόγο για κάτι το οποίο είχε προηγούμενως αποφασίσει καθαρά ο λαός που εκλέγει τη βουλή!Όπερ και εγένετο, ανοίγοντας τον δρομο προς μία ακόμη κατάφωρη παραβίαση της δημοκρατικά εκφρασμένης άποψης μιας κοινωνίας της Ευρώπης. Όπως, άλλωστε, έχει συμβεί αρκετές φορές στο παρελθόν με την Ιρλανδία, τη Γαλλία, την Ελλάδα, την Καταλονία και άλλες χώρες ή περιφέρειες.

Όλα δείχνουν, σε κάθε περίπτωση, ότι η «τεχνική συμφωνία» στην οποία κατέληξε η Μέι με τις Βρυξέλλες δεν γίνεται αποδεκτή από την πλειοψηφία των βουλευτών της χώρας της – συμπεριλαμβανομένων και δεκάδων από το κόμμα της. Η εμμονή της να τη θέσει σε ψηφοφορία, με το επιχείρημα ότι είναι η καλύτερη δυνατή και τιμά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, παρά τα συντριπτικά αριθμητικά δεδομένα, παρά τις αλλεπάλληλες παραιτήσεις υπουργών και συνεργατών της, παρά την απειλή υποβολής πρότασης μομφής και ανατροπής της, ισοδυναμεί ουσιαστικά με πολιτική αυτοκτονία, η οποία θα πυροδοτήσει σοβαρές εξελίξεις.

Βεβαίως, σε μια τέτοια περίπτωση, υπάρχει πάντοτε το ενδεχόμενο ενός «άτακτου Brexit», δηλαδή μιας αποχώρησης η οποία δεν θα διέπεται από συγκεκριμένο πλαίσιο. Ωστόσο, οι κίνδυνοι που συνεπάγεται κάτι τέτοιο είναι τόσο μεγάλοι ώστε και οι δύο πλευρές θα κάνουν ό,τι μπορούν για να το αποφύγουν. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι οι «φιλο-Ευρωπαίοι» θα βρουν την ευκαιρία να αποδείξουν ότι η αποχώρηση από την ΕΕ είναι ένα πολύ δύσκολο έως ανέφικτο εγχείρημα, με τεράστιο κόστος για όσους το επιχειρήσουν. Στέλνοντας, έτσι, το σχετικό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση και προς εκείνους που βάζουν ζήτημα αποδέσμευσης ή ακόμη και ειδικής προνομιακής σχέσης μαζί της. Είτε πρόκειται για τις – κυρίαρχες σήμερα – ακροδεξιές εθνικιστικές τάσεις τύπου Σαλβίνι και Λεπέν, στις οποίες συγκαταλέγονται και οι βασικοί πολιτικοί εκπρόσωποι του «σκληρού» Brexit. Είτε για ρεύματα με αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό που μελλοντικά ίσως διεκδικήσουν την πολιτική και ιδεολογική ηγεμονία.

Δίπλα σε όλα αυτά δεν πρέπει να υποτιμώνται και οι μεγάλες και έντονες αντιθέσεις στους κόλπους της βρετανικής αστικής τάξης αναφορικά με το Brexit. Το πιο κοσμοπολίτικο, τραπεζικό και χρηματιστηριακό τμήμα της αντιτάχθηκε εξαρχής στο διαζύγιο με την ΕΕ, φοβούμενο ότι θα απωλέσει την πρόσβαση σε μια μεγάλη και πλούσια αγορά και θα χάσει έδαφος έναντι των ανταγωνιστών του (Γάλλων, Γερμανών κ.λπ), χωρίς να μπορεί να καλύψει το κόστος με ανοίγματα σε νέες αγορές. Αυτό ακριβώς το τμήμα επέβαλε στην Μέι να προσπαθήσει να… τετραγωνίσει τον κύκλο, ικανοποιώντας τόσο τους οπαδούς του Brexitόσο και εκείνους που ήθελαν παραμονή στην ΕΕ.

Ακόμη πιο κραυγαλέο είναι το παράδειγμα των Εργατικών του Κόρμπιν οι οποίοι, έχοντας πρακτικά υιοθετήσει (έστω και ασαφώς) στο προηγούμενο συνέδριό τους τη θέση για δεύτερο δημοψήφισμα, επιδιώκουν να πάρουν την κυβέρνηση και τα ηνία στην προσπάθεια αλλαγής πορείας και ακύρωσης του Brexit. Εξαρχής, άλλωστε, είχαν ταχθεί εναντίον του, ενώ σήμερα θέτουν ως όρο για να στηρίξουν την όποια συμφωνία να διασφαλίζει ότι οι βρετανικές επιχειρήσεις θα εξακολουθήσουν να έχουν εκτός ΕΕ τα ίδια ουσιαστικά δικαιώματα που απολάμβαναν και εντός. Με άλλα λόγια, και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο!

Η ουσία είναι ότι την ώρα που η καπιταλιστική Βρετανία, από τους πιο παραδοσιακούς και πιο ισχυρούς πόλους του συστήματος διεθνώς, κλονίζεται συθέμελα και το πολιτικό σύστημα διχάζεται με κριτήριο την πιο αποτελεσματική εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου, η απουσία της αριστερής πρότασης και ενός πειστικού μοντέλου για το Lexit κυριολεκτικά βγάζει μάτια.

Η φρίκη της φτώχειας  στη Βρετανία του πλούτου

Πέρα από τις πολιτικές σκοπιμότητες και αντιθέσεις και τις επιδιώξεις του κεφαλαίου αναφορικά με το Brexit, υπάρχει και η κοινωνική πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που για το Ηνωμενο Βασίλειο της χαμηλής ανεργίας, του πλούτου και του χρηματιστηριακού Σίτι, που είναι η πέμπτη μεγαλύτερη οικονομία παγκοσμίως, είναι φρικτή: 14 εκατομμύρια άνθρωποι, δηλαδή σχεδόν το ένα πέμπτο του πληθυσμού, ζουν σε συνθήκες φτώχειας, ενώ το 1,5 εκατομμύριο από αυτούς βρίσκονται σε απελπιστική κατάσταση, μην μπορώντας να καλύψουν ούτε τις βασικές τους ανάγκες. Ακόμη χειρότερα είναι τα πράγματα όσον αφορά την παιδική φτώχεια, η οποία αναμένεται το 2022 ότι θα φτάσει στο 40%.

Τα στοιχεία αυτά προέρχονται από την έρευνα που πραγματοποίησε ο ειδικός εντεταλμένος του ΟΗΕ για τη φτώχεια, ο οποίος διαπίστωσε ότι η Βρετανία παραβιάζει τέσσερις αρχές της χάρτας του διεθνούς οργανισμού που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και έχουν σχέση με τις γυναίκες, τα παιδιά, τα άτομα με ειδικές ανάγκες και την οικονομική και κοινωνική δικαιοσύνη. Σύμφωνα με την έκθεση, η οποία θα παρουσιαστεί επισήμως το 2019, η πολιτική που οδηγεί σε αυτά τα αποτελέσματα εφαρμόζεται σκοπίμως από τις κυβερνήσεις και δεν οφείλεται σε έλλειψη πόρων ή πλούτου.

Όπως τονίζεται, αυτό που συμβαίνει είναι αποτέλεσμα της επιδίωξης να υπάρξει αναμόρφωση του «κοινωνικού αυτοματισμού», δηλαδή της συμπεριφοράς και των αναγκών μεγάλου τμήματος της κοινωνίας, που εξαναγκάζονται να τα φέρνουν βόλτα με πολύ λιγότερα, ενώ την ίδια στιγμή ολοένα μεγαλύτερο μέρος του πλούτου πηγαίνει στους λίγους. Αξίζει να σημειωθεί, μάλιστα, ότι ανάλογα είναι τα ευρήματα και για τις ΗΠΑ, οδηγώντας στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για μια συνολική τάση στον αγγλοσαξονικό κόσμο, που παραδοσιακά ήταν η μήτρα του πιο άγριου καπιταλισμού και των ποιο αντιδραστικών του μεταλλάξεων.

ΠΗΓΗ: prin.gr

Μπλόκο στις τραπεζικές θυρίδες ετοιμάζει το υπουργείο Οικονομικών. Στο στόχαστρο του ΥΠΟΙΚ έχει μπει το συγκεκριμένο τραπεζικό προϊόν, καθώς είναι το τελευταίο που έχει απομείνει στο απυρόβλητο των κατασχέσεων για ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τη φορολογική διοίκηση και τα ασφαλιστικά ταμεία. Υπολογίζεται ότι συνολικά στο τραπεζικό σύστημα υπάρχουν περίπου 320.000 τραπεζικές θυρίδες, από τις οποίες είναι μισθωμένες περίπου οι 220.000 (ή το 70%).