Οι ζωή των ανθρώπων είναι τόσο καθιστική, που ακόμα και η αντικατάσταση λίγων στιγμών με οποιοδήποτε είδος δραστηριότητας ακόμα και ο ύπνος, μπορεί να βελτιώσει την καρδιαγγειακή υγεία.

Αυτά είναι τα αποτελέσματα σύμφωνα με νέα έρευνα που διεξήχθη από το University of College London και το University of Sydney και δημοσιεύτηκε στο European Heart Journal και αφορούσαν τις ευεργετικές ιδιότητες που έχει ο ύπνος.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι ενήλικες κάνουν καθιστική ζωή, κατά μέσο όρο 9 ½ ώρες την ημέρα.

Εξέτασαν έξι μελέτες στις οποίες συμμετείχαν 15.000 άτομα από πέντε χώρες. Οι συμμετέχοντες χρησιμοποίησαν ειδικές μεθόδους για να μετρήσουν τις δραστηριότητες και την υγεία της καρδιάς κατά τη διάρκεια μιας τυπικής ημέρας.

Μετά τις αυξήσεις στα τρόφιμα αρνητική πρωτιά σημειώνει η Ελλάδα και σε ακόμη ένα «είδος» ανάγκης, όπως είναι η στέγαση. Σύμφωνα με την Εκθεση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας της Τράπεζας της Ελλάδος, το ποσοστό του εισοδήματος που δαπανούν οι Ελληνες για στέγαση είναι το υψηλότερο στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Οι μετρήσεις για το 2022 έδειξαν ότι οι Ελληνες ενοικιαστές ξόδεψαν το 34,2% του μισθού τους (ακολουθούν η Ολλανδία, η Δανία και η Γερμανία), όταν κατά μέσο όρο οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι έδωσαν για στέγαση το 19,9% του μισθού τους. Μάλιστα σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας, όπως για παράδειγμα στην Αθήνα, το ποσοστό ξεπερνά το προαναφερθέν 34,2%.

Οι βασικοί λόγοι που οδηγούν στην εξουθενωτική αυτή κατάσταση για τους Ελληνες είναι η απουσία πλαφόν στην αύξηση των ενοικίων στα νοικοκυριά και η αντιστοιχία του μέσου εισοδήματος με τις τιμές των ενοικίων.
Στην Ευρώπη βάζουν πλαφόν στις αυξήσεις

Το κόστος στέγασης συνιστά ούτως ή άλλως πρόβλημα για όλη την Ευρώπη. Ωστόσο οι άλλες χώρες διαμορφώνουν πολιτικές στέγασης με στόχο τη δημιουργία κοινωνικών κατοικιών, ενώ έχουν ορίσει πλαφόν στην αύξηση των ενοικίων με στόχο την αντιμετώπιση του πληθωρισμού. Ειδικότερα, η Δανία όρισε πλαφόν αύξησης 4%, η Γαλλία έθεσε ανώτατο όριο το 3,5% στις αυξήσεις ενοικίων, η Ισπανία το 2%, όπως και η Πορτογαλία.

Τη στιγμή λοιπόν που ευρωπαϊκές χώρες συγκροτούν πολιτικές στέγασης με κοινωνικό χαρακτήρα, η Ελλάδα αδυνατεί να θέσει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο πολιτικής. Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Πανελλαδικού Δικτύου E-Real Estates Θεμιστοκλή Μπάκα, στην Ελλάδα καταγράφεται συνεχής αύξηση των ενοικίων, η οποία ξεκινά από το 2018 και συνεχίζεται έως σήμερα. Τη μεγαλύτερη αύξηση σημειώνουν τα μικρότερα ακί

«Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη η οποία δεν διαθέτει καμία κοινωνική κατοικία, ενώ εντάχθηκε με το μικρότερο ποσό στο Ταμείο Ανάκαμψης όσον αφορά τη στεγαστική πολιτική»

Θεμιστοκλής Μπάκας Πρόεδρος του Πανελλαδικού Δικτύου E-Real Estates

ακίνητα, τα οποία προορίζονται κατά βάση για φοιτητές. Είναι χαρακτηριστικό ότι η αύξηση των μισθωμάτων που ζητούσαν οι ιδιοκτήτες κυμάνθηκε κατά μέσο όρο στο 10% από 3-7% που καταγράφηκε το 2021 με βάση τα στοιχεία του προέδρου του Πανελλαδικού Δικτύου E-Real Estates.

Οπως επισημαίνει ο Θεμ. Μπάκας στο Documento: «Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη η οποία δεν διαθέτει καμία κοινωνική κατοικία. Πρώτον, λοιπόν, μηδενική δυναμική στην κοινωνική κατοικία. Δεύτερον, είναι η χώρα η οποία εντάχθηκε με το μικρότερο ποσό στο Ταμείο Ανάκαμψης όσον αφορά τη στεγαστική πολιτική, δηλαδή 1,3 εκατ. ευρώ για να ανακαινίσει 70 διαμερίσματα στην Αθήνα και 30 στη Θεσσαλονίκη, όταν η Ισπανία και η Πορτογαλία μπήκαν με 1 και 2 δισ. ευρώ αντίστοιχα».

Κατά τις εκτιμήσεις του Θεμ. Μπάκα: «Η πολιτική της κυβέρνησης ουσιαστικά θα αυξήσει τις ζητούμενες τιμές πώλησης στις περιοχές του νομού Αττικής, όπου έχει αφήσει το όριο της βίζας στις 250.000 ευρώ. Οσον αφορά το πρόγραμμα “Σπίτι μου”, μπήκε στη διαδικασία να αυξήσει τεχνηέντως τις ζητούμενες τιμές πώλησης στις περιοχές που διέθεταν ακίνητα που πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης στο εν λόγω πρόγραμμα. Είδατε στο κέντρο της Αθήνας τι γίνεται;».

Στην Ελλάδα υπάρχει η δυνατότητα αναπροσαρμογής του μισθώματος με ανώτατο όριο το 3%, αποκλειστικά όμως για τις εμπορικές και επαγγελματικές μισθώσεις ακινήτων, με κάποιες βέβαια εξαιρέσεις. Σχολιάζοντας επ’ αυτού ο πρόεδρος του Πανελλαδικού Δικτύου E-Real Estates επισημαίνει: «Τα μέτρα σχετικά με τη βραχυχρόνια μίσθωση θα ισχυροποιήσουν κυρίως τα νομικά πρόσωπα. Δηλαδή όποιο νομικό πρόσωπο είχε τρία τέσσερα σπίτια θα πάρει και πέμπτο. Είναι μέτρα θετικά για τα νομικά πρόσωπα».

Ενας μισθός στο ενοίκιο

Η αναντιστοιχία μεταξύ εισοδήματος (ο μέσος μηνιαίος μισθός προσεγγίζει τα 1.025 ευρώ) και κόστους στέγασης έχει οδηγήσει σύμφωνα με τον Θεμ. Μπάκα το 76,9% των ενοικιαστών, εφόσον πληρώσουν τα έξοδα του σπιτιού, να κάνει σημαντικές περικοπές σε βασικά αγαθά. Μάλιστα μεγάλο ποσοστό ενοικιαστών αναγκάζεται να ζητά οικονομική βοήθεια από τρίτους.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα είναι πρώτη ως προς το κόστος στέγασης στο σύνολο των χωρών της ευρωζώνης, τόσο για τα αστικά κέντρα όσο και για τις αγροτικές περιοχές. Τις δυσκολίες που βιώνει το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού στην Ελλάδα επιβεβαιώνει το γεγονός ότι το 36,9% των Ελλήνων καθυστερεί να αποπληρώσει στεγαστικά δάνεια, ενοίκια ή λογαριασμούς.

Η… αποτελεσματικότητα της ελληνικής κυβέρνησης επιβεβαιώνεται αν ανατρέξουμε στις τιμές ενοικίων σε χώρες της Ευρώπης συγκριτικά με τον μέσο μισθό. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τη Eurostat, για το 2022 οι Ελληνες είχαν το πέμπτο χαμηλότερο διαθέσιμο εισόδημα, το οποίο ήταν υψηλότερο μόνο σε σχέση με εκείνο ορισμένων χωρών της ανατολικής Ευρώπης. Την ίδια στιγμή το 26,3% των Ελλήνων βρέθηκε αντιμέτωπο με τον κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού με βάση τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Πανελλαδικού Δικτύου E-Real Estates, το διάμεσο διαθέσιμο εισόδημα των Ελλήνων ανερχόταν σε 10.841 μονάδες αγοραστικής δύναμης (PPS), υψηλότερο μόνο από το αντίστοιχο των Βουλγάρων (9.671 PPS), των Σλοβάκων (9.826), των Ρουμάνων (10.033) και των Ούγγρων (10.217). Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα απέχει πολύ από τον μέσο όρο της ΕΕ, που ανήλθε πέρυσι στις 19.083 ευρώ ή 18.706 PPS.

Οπως επισημαίνει και η ΤτΕ, η θέση της Ελλάδας στην κατάταξη του κόστους στέγασης επηρεάζεται και προσδιορίζεται από το χαμηλό κατά κεφαλήν εισόδημα συγκριτικά με τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ. Ακόμη και το 2009, όταν η χώρα βίωνε οικονομική κρίση, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ άγγιζε το 95% του κοινοτικού μέσου όρου, ενώ σήμερα το ποσοστό αυτό βρίσκεται στο 68%.

Οπως προκύπτει και από τα στοιχεία που επεξεργάστηκε το Documento και αποτυπώνονται στους πίνακες αναφορικά με τις οικογενειακές κατοικίες, είναι ιδιαίτερα δύσκολο να βρουν σπίτι με ενοίκιο που να διαμορφώνεται κάτω από 700 ευρώ.
Οι στεγαστικές πολιτικές σε χώρες της γηραιάς ηπείρου

Για να αντιμετωπίσουν τη στεγαστική κρίση οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες έχουν υιοθετήσει συγκεκριμένα μέτρα και πολιτικές.

Η Δανία έθεσε ανώτατο όριο έως 4% αύξηση για τα επόμενα δύο χρόνια με στόχο την ενίσχυση των οικογενειών που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Συγκεκριμένα, οι ιδιοκτήτες των σπιτιών σύμφωνα με τον νόμο θα πρέπει να ορίσουν την αύξηση του ενοικίου σύμφωνα με τον πληθωρισμό. «Ηταν ζωτικής σημασίας για την κυβέρνηση να φροντίσει τους Δανούς ενοικιαστές. Δεν πρέπει να εξωθούνται από σπίτι σε σπίτι λόγω του ανεξέλεγκτου πληθωρισμού που βιώνουμε στην παρούσα φάση» επισήμανε ο υπουργός Εσωτερικών και Στέγασης Κρίστιαν Ράμπγεργκ Μάντσεν.

Τον Αύγουστο του 2022 η Γαλλία όρισε στο 3,5% το ανώτατο όριο αύξησης των ενοικίων. Στην προσπάθειά της να αντιμετωπίσει τον πληθωρισμό η γαλλική κυβέρνηση πρότεινε επίσης τη μείωση της τιμής των καυσίμων και την οικονομική στήριξη σε οικογένειες με χαμηλό εισόδημα. Μάλιστα είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι στη Γαλλία οι αυξήσεις των ενοικίων υπόκεινται σε αυστηρό έλεγχο χωρίς ο ιδιοκτήτης να έχει τη δυνατότητα να προσδιορίσει ο ίδιος το ποσοστό αύξησης. Η πρωτοβουλία αυτή είναι μέρος του σχεδίου που θέσπισε ο εθνικός φορέας στέγασης Conseil National de l’habitat. Χαρακτηριστικό της στεγαστικής πολιτικής που ακολουθεί η Γαλλία είναι πως διαθέτει 5.329.720 κοινωνικές κατοικίες.

Η Ισπανία αποφάσισε την παράταση του ορίου αύξησης των ενοικίων στο 2% έως τις 31 Δεκεμβρίου 2023. Πριν από την απόφαση αυτή οι ιδιοκτήτες μπορούσαν να αναπροσαρμόσουν την τιμή του ενοικίου ανά έτος σύμφωνα με τον δείκτη τιμών καταναλωτή (CPI), ενώ την ίδια στιγμή οι κοινωνικές κατοικίες έχουν φτάσει τις 290.000.

Η Πορτογαλία όρισε την αύξηση των ενοικίων κατά 2% για το 2023. Οπως είχε επισημάνει το υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησης Κόστα, οι ιδιοκτήτες που δέχτηκαν το ανώτατο όριο αύξησης την περίοδο της πανδημίας έλαβαν το 2022 αποζημίωση μέσω της παροχής φοροελαφρύνσεων με τη μείωση του φόρου εισοδήματος στα φυσικά πρόσωπα ή του εταιρικού φόρου. Η απόφαση αυτή εφαρμόστηκε αυτόματα. Συνεπώς οι αποζημιώσεις τόσο για το 2022 όσο και για το 2023 πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της ετήσιας φορολογικής δήλωσης. Και η Πορτογαλία διαθέτει κοινωνικές κατοικίες, 130.000 τον αριθμό.

Πηγή: documentonews.gr

Ένας υπουργός και δύο βουλευτές του Ισραήλ στηρίζουν πλέον ανοικτά αυτό που μέχρι πρότινος ήταν επισήμως μονάχα ένα αιωρούμενο σενάριο, την εθνοκάθαρση της Λωρίδας της Γάζας από Παλαιστίνιους, την οποία οι τρεις Ισραηλινοί πολιτικοί ονομάζουν ευφημιστικά «εθελοντική μετανάστευση».

Στις 28 Οκτωβρίου 2023, το ισραηλινό μέσο Local Call αποκάλυψε την ύπαρξη ενός εγγράφου, που εξέταζε τρία πιθανά σενάρια για το μέλλον της Γάζας. Το 10σέλιδο έγγραφο είχε συνταχθεί στις 13 Οκτωβρίου (μόλις έξι ημέρες έπειτα από την επίθεση της Χαμάς) από το υπουργείο Πληροφοριών του Ισραήλ, έναν μικρής κλίμακας κυβερνητικό οργανισμό που παράγει έρευνες και προτάσεις πολιτικής για άλλες κρατικές υπηρεσίες — ένα είδος κυβερνητικού think-tank που δουλεύει κυρίως για λογαριασμό του στρατού και των υπηρεσιών ασφαλείας.

Από τα τρία σενάρια, αυτό που λάμβανε τη (μη δεσμευτική) βούλα των συντακτών ως πρόταση, ήταν η «εκκένωση του άμαχου πληθυσμού από τη Γάζα στο Σινά», με τη συνεπακόλουθη δημιουργία καταυλισμών και αργότερα πιο μόνιμων πόλεων που θα απορροφήσουν τον εκτοπισμένο πληθυσμό. Έπειτα, το έγγραφο πρότεινε να δημιουργηθεί «μια αποστειρωμένη ζώνη αρκετών χιλιομέτρων … εντός της Αιγύπτου, και [να εμποδιστεί] η επιστροφή του πληθυσμού σε δραστηριότητες/κατοικίες κοντά στα σύνορα με το Ισραήλ».

Το έγγραφο δεν προοριζόταν για δημόσια γνώση, κάτι εξαιρετικά κατανοητό αφού ουσιαστικά προτείνει την εθνοκάθαρση της Λωρίδας της Γάζας και την πλήρη απορρόφησή της στα ισραηλινά εδάφη. Οι συντάκτες του μάλιστα παραδέχονται πως η πρόταση «ενδέχεται να είναι περίπλοκη από την άποψη της διεθνούς νομιμότητας». Η ισραηλινή κυβέρνηση παραδέχτηκε την αυθεντικότητα του εγγράφου, προσπαθώντας παράλληλα να μειώσει τη σημασία του λέγοντας πως επρόκειτο για ένα «έγγραφο ιδεών».

Όμως, ένα από τα βήματα που προτείνει το έγγραφο, δηλαδή η έμφαση αρχικά των βομβαρδισμών κι έπειτα των χερσαίων επιθέσεων του Ισραήλ στο βόρειο τμήμα της Λωρίδας και η εκδίωξη του πληθυσμού προς το νότιο, έχει πλέον εφαρμοστεί. Και εσχάτως, μέλη της κυβέρνησης και του κοινοβουλίου του Ισραήλ στηρίζουν δημοσίως κι ανοικτά την προτεινόμενη επιλογή της εθνοκάθαρσης.

Τη Δευτέρα, οι βουλευτές Ντάνι Ντανόν (του κόμματος Likud του Νετανιάχου) και Ραμ Μπεν-Μπάρακ (του αντιπολιτευτικού κόμματος Yesh Atid) δημοσίευσαν άρθρο γνώμης στην εφημερίδα Wall Street Journal, με το οποίο επιχειρηματολογούσαν πως θα πρέπει «χώρες σε όλο τον κόσμο να δεχθούν περιορισμένο αριθμό οικογενειών από τη Γάζα που έχουν εκφράσει την επιθυμία να μετεγκατασταθούν». Οι δύο βουλευτές «ντύνουν» την πρότασή τους με έναν ηθικό μανδύα, μιλώντας για τη «μακρά ιστορία της Ευρώπης να δέχεται πρόσφυγες που φεύγουν λόγω συγκρούσεων» και δίνοντας ως παραδείγματα τους πολέμους στην πρώην Γιουγκοσλαβία και τη Συρία.

Λένε, μάλιστα, πως μια τέτοια επιλογή είναι αναγκαία καθώς «τα ψηφίσματα του ΟΗΕ [για άμεση εκεχειρία και παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας] δεν κάνουν τίποτα απτό για να βοηθήσουν τους κατοίκους της Γάζας». Στάση εξαιρετικά προκλητική, αν σκεφτεί κανείς πως έρχεται από δύο βουλευτές κομμάτων εξουσίας στο Ισραήλ, του οποίου οι κυβερνήσεις έχουν διακομματικά αγνοήσει τα Ηνωμένα Έθνη, του οποίου οι σύμμαχοι σαμποτάρουν συστηματικά οποιαδήποτε διαδικασία διεθνούς λογοδοσίας και του οποίου ο στρατός αυτή τη στιγμή συνεχίζει να διαπράττει εγκλήματα πολέμου κατά παράβαση ψηφισμάτων, συνθηκών και δικαίου.

Από αυτή την υποκριτικά «ανθρωπιστική» και ψευδώς «διαλλακτική» πρόταση των δύο βουλευτών, πιάστηκε ο ακροδεξιός υπουργός Οικονομικών του Ισραήλ, Μπεζαλέλ Σμότριτς, πηγαίνοντας ένα βήμα παραπέρα. «Χαιρετίζω την πρωτοβουλία των μελών της Κνεσέτ Ram Ben-Barak και Danny Danon για την εθελοντική μετανάστευση των Αράβων της Γάζας στις χώρες του κόσμου. Αυτή είναι η σωστή ανθρωπιστική λύση για τους κατοίκους της Γάζας και ολόκληρης της περιοχής», έγραψε σε ανάρτησή του στο Facebook.

«Η υποδοχή των προσφύγων από τις χώρες του κόσμου που πραγματικά θέλουν το συμφέρον τους, με την υποστήριξη και τη γενναιόδωρη οικονομική βοήθεια της διεθνούς κοινότητας και μέσα στο κράτος του Ισραήλ είναι η μόνη λύση που θα φέρει το τέλος της δυστυχίας και του πόνου τόσο των Εβραίων όσο και των Αράβων», συμπλήρωσε ο Σμότριτς.

Τα σημαντικά σημεία που οφείλουμε να κρατήσουμε από όλα τα παραπάνω είναι δύο: Αφενός, κανείς εκ των τριών Ισραηλινών πολιτικών δεν αναφέρεται στους Παλαιστίνιους ως Παλαιστίνιους. Οι δύο βουλευτές γράφουν για «κατοίκους της Γάζας», «οικογένειες της Γάζας» και «Γαζιανούς», με τη λέξη «Παλαιστίνη» να εμφανίζεται μονάχα στο πλαίσιο αναφορών στην «Παλαιστινιακή Αρχή». Και ο φονταμενταλιστής υπουργός μιλά για «Άραβες της Γάζας», κάτι αναμενόμενο καθώς ο ίδιος έχει στο πρόσφατο παρελθόν αρνηθεί την ίδια την ύπαρξη των Παλαιστινίων λέγοντας πως είναι «εφεύρεση» του 20ού αιώνα.

Αφετέρου, η «ανθρωπιστική» μάσκα που φορούν αμφότερες οι τοποθετήσεις των τριών, δείχνει να συμπίπτει ακόμα περισσότερο με το έγγραφο πρότασης του υπουργείου Πληροφοριών. Εκεί, οι συντάκτες μιλούσαν για την ανάγκη μιας δημόσιας εκστρατείας προώθησης του σχεδίου εθνοκάθαρσης στον δυτικό κόσμο «με τρόπο που να μην υποδαυλίζει ή διαβάλλει το Ισραήλ». Κάτι τέτοιο θα επιτυγχανόταν με την παρουσίαση του αναγκαστικού εκτοπισμού ως ανθρωπιστικά αναγκαίου, καθώς θα συντελούσε σε «λιγότερες απώλειες μεταξύ του άμαχου πληθυσμού σε σύγκριση με τις αναμενόμενες απώλειες εάν ο πληθυσμός παραμείνει».

Μπορεί οι Ισραηλινοί πολιτικοί να παρουσιάζουν τις προτάσεις τους ως «εθελοντικές», όμως η ρητορική τους δεν αρκεί για να κρύψει πως αυτό που προτείνουν, δημόσια κι ανοικτά, είναι μία εθνοκάθαρση. Και μπορεί η εθνοκάθαρση να μην έχει οριστεί ως συγκεκριμένο έγκλημα υπό το διεθνές δίκαιο, όμως οι πράξεις που οδηγούν σε αυτήν εντάσσονται σε πολλαπλούς ορισμούς εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και εμπίπτουν υπό την έννοια της Σύμβασης για τη Γενοκτονία.

Πηγή: imerodromos.gr

Πηγή:  info-war.gr