Ας ξεκινήσουμε από το χωριό, το οποίο επίσης θυμόμαστε συνήθως επ’ ευκαιρία του Πάσχα και οι περισσότεροι έχουν στερηθεί τα 3 τελευταία χρόνια λόγω πανδημίας. Ο Αχιλλέας Βαβάτσικος ζει στην ορεινή Ποτιδάνεια Φωκίδας των περίπου 300 κατοίκων και προέρχεται από αγροτοκτηνοτροφική οικογένεια. Είναι, όπως μας λέει, ο μόνος κτηνοτρόφος που έχει παραμείνει στο χωριό βοηθώντας και τα παιδιά του.
Το κοπάδι του αποτελείται από περίπου 200 γίδια και η μέρα του ξεκινάει νωρίς το πρωί και περιλαμβάνει τη φροντίδα των ζώων του με κόπο και μεράκι. «Με αυτήν την κατάσταση έχουμε χάσει τον ύπνο μας. Οι ζωοτροφές, όπως το καλαμπόκι και το τριφύλλι, έχουν διπλάσιο κόστος σε σχέση με πέρυσι, αλλά εμείς πουλάμε το γάλα στην ίδια τιμή. Ετσι, πώς να μπουν οι νέοι στο επάγγελμα, αφήστε που με αυτό το σύστημα των επιδοτήσεων δεν καταφέρνουμε να πάρουμε αυτό που μας αναλογεί για τον αριθμό των ζώων μας».
Με τα λοκντάουν τα προηγούμενα 2 χρόνια οι κτηνοτρόφοι της περιοχής έδωσαν τα κατσικάκια τους στους κρεοπώλες έναντι μόλις 3 ευρώ το κιλό και ούτε φέτος περιμένουν μια καλύτερη χρονιά καθώς δεν ξέρουν πόση από τη ζήτηση θα καλυφθεί τελικά από εισαγωγές. «Αν δεν δώσουμε τα ζώα μας πώς θα τα ταΐσουμε το καλοκαίρι, ειδικά τους μήνες που δεν μπορούν να βοσκήσουν, αλλά και τον επόμενο χειμώνα; Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Παλιά μεγάλωναν πολύτεκνες οικογένειες αγροτών με τόσα ζώα, τώρα βάζουμε όλα τα εισοδήματά μας σε ζωοτροφές», καταλήγει.
Την κατάσταση μας αναλύει περισσότερο ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικής Κτηνοτροφίας (ΣΕΚ), Παναγιώτης Πεβερέτος. Παρά τις 3 επιστολές προς τον πρωθυπουργό και τους αρμόδιους για αυτό που περιγράφει ως τη μεγαλύτερη κρίση στην κτηνοτροφία τα τελευταία 30-40 χρόνια, τα μέχρι τώρα μέτρα στήριξης δεν κρίνονται καθόλου ικανοποιητικά. «Σφάζονται ζώα, που θα μπορούσαμε να τα κρατήσουμε για περισσότερο καιρό, ώστε να γλιτώσουν τα υπόλοιπα. Μειώνεται συνολικά το ζωικό κεφάλαιο της χώρας. Κάποιος με 300-400 ζώα πουλάει π.χ. τα 100 για να πάρει χρήματα και να αγοράσει ζωοτροφές ανεβασμένες φέτος κατά 70%-75% (!) για τα υπόλοιπα».
Η τιμή παραγωγού στο αρνί κινείται στα 7-8 ευρώ το κιλό, οριακά αυξημένη σε σχέση με πέρυσι, με τους εκπροσώπους των κτηνοτρόφων να απευθύνουν έκκληση να μην ξεπεράσει η τιμή στον καταναλωτή τα 12 ευρώ το κιλό, ειδάλλως θα πληγεί σημαντικά ολόκληρη η αγορά με κίνδυνο να αλλάξουν ακόμα και οι πατροπαράδοτες διατροφικές συνήθειες των ημερών. Ο πρόεδρος του ΣΕΚ μάς υπενθυμίζει και τις αυξήσεις σχεδόν 100% σε ηλεκτρικό ρεύμα και πετρέλαιο μιλώντας για μια εκρηκτική κατάσταση και όχι μια υπερβολή του κλάδου «για να πάρουμε κάτι παραπάνω σε ενισχύσεις». Το ευρύτερο ζήτημα, καταλήγει, είναι να προχωρήσουν τα μέτρα ανασυγκρότησης της κτηνοτροφίας που έχει προτείνει ο ΣΕΚ όπως και η ανασυγκρότηση της υπαίθρου γενικότερα, με ορισμένα ποσά που προβλέπονται από το Ταμείο Ανάκαμψης να αποτελούν μια νέα -ελπίζει όχι χαμένη ξανά- ευκαιρία.
Η εικόνα που μας δίνουν κρεοπώλες στη Βαρβάκειο στο κέντρο της Αθήνας δεν εμφανίζει μέχρι στιγμής τεράστιες ανατιμήσεις που επιβαρύνουν τον καταναλωτή, με τον μέσο όρο στο αρνί να κινείται στα 10 ευρώ το κιλό ή 12 το ανώτερο - σε χασάπικα της γειτονιάς μπορεί να φτάσει ακόμα και τα 15 ευρώ το κιλό. Αρκετοί πολίτες προαγοράζουν το αρνί τους ακόμα και με 6-7 ευρώ το κιλό μερικές ημέρες πριν από τη Μεγάλη Εβδομάδα διατηρώντας το στην κατάψυξη. Οπως όμως μας εξηγεί ο πρόεδρος των κρεοπωλών, Ανδρέας Πατίστας, αυτή τη στιγμή υπάρχει απορρόφηση του κόστους από τους πωλητές, χωρίς όμως να ξέρουν πού θα φτάσει τελικά. Πρόβλημα σε επάρκεια μέχρι στιγμής δεν υπάρχει, όμως ήδη εκδηλώνονται παράπονα από τους καταναλωτές λόγω της γενικής κατάστασης και της κακής ψυχολογίας. «Να σας πω την αλήθεια, γίνεται ένας πόλεμος, υπάρχει τέτοια αβεβαιότητα και προβλήματα στην καθημερινότητα και ορισμένοι εμφανίζουν σαν το μεγαλύτερο ζήτημα εάν ανέβει 2 ευρώ η τιμή στο αρνί», μας λέει χαρακτηριστικά ο κ. Πατίστας.
Η ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΒΙΓΚΑΝ ΕΠΙΛΟΓΗΣ
Η ζωή χωρίς κρέας
Ο Αλέξανδρος ζει στη Θεσσαλονίκη και είναι βίγκαν εδώ και 10 χρόνια. Οπως μας εξηγεί, η συγκεκριμένη επιλογή δεν είναι μια συνειδητοποίηση μόνο στο διατροφικό κομμάτι αλλά μια αντίθεση στην εκμετάλλευση των ζώων και στον τρόπο λειτουργίας της διεθνούς διατροφικής βιομηχανίας που προωθεί και χορτοφαγικά-εναλλακτικά προϊόντα με πολύ ακριβό περιτύλιγμα. «Δεν συμμετέχω πια στο παραδοσιακό πασχαλινό τραπέζι ούτε μπορώ την εικόνα με τις σούβλες, αλλά κάνω κουβέντα με φίλους, συγγενείς και πολιτικούς συντρόφους για το ζήτημα». Για τον Αλέξανδρο πρόκειται για συνήθειες και έθιμα που έχουν γίνει κομμάτι της προσωπικότητάς μας χωρίς να τα επεξεργαζόμαστε καθόλου.
Θεωρεί ελπιδοφόρο το ότι πολλοί νέοι άνθρωποι αλλάζουν συνήθειες και διατροφή, με τις συνθήκες που διαμορφώνονται να οδηγούν εκ των πραγμάτων για ηθικούς και περιβαλλοντικούς λόγους ακόμα περισσότερο κόσμο στο μέλλον σε αυτήν την επιλογή. Οσο για την ακρίβεια; Τα ψώνια του από βιολογικές λαϊκές αγορές και μικρούς παραγωγούς στην περιοχή της Θεσσαλονίκης δεν έχουν επηρεαστεί σε ιδιαίτερα μεγάλο βαθμό. Τα όσπρια, τα λαχανικά, οι ξηροί καρποί, οι ελιές και άλλα φυτικά προϊόντα που παράγονται στη χώρα μας και αποτελούσαν συστατικά στοιχεία της κλασικής μεσογειακής διατροφής βρίσκονται, πιστεύει, σε ιδιαίτερα προσιτές τιμές παρά τη φιλολογία ότι η βίγκαν διατροφή είναι αρκετά ακριβή.
πηγη; efsyn.gr