Στο επίκεντρο η επέκταση της προβλήτας στην Πειραϊκή

και τα ρυπογόνα καζάνια στην Δραπετσώνα

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η προγραμματισμένη παράσταση διαμαρτυρίας που πραγματοποίησε η "Αγωνιστική Πρωτοβουλία Πειραιά - SOS Πειραιάς" στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής στις 5/2/2020.

Η παρέμβαση αυτή είχε σκοπό να αναδείξει και να επιβάλει στην ημερήσια διάταξη του Περιφερειακού Συμβουλίου το MasterPlanτης Coscoκαι τις δραματικές συνέπειες που διαμορφώνονται για το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας μας και τους πολίτες του Πειραιά.

Στο πλαίσιο αυτό με την παράσταση αναδείχθηκαν δύο κεντρικά ζητήματα.

Το πρώτο αφορούσε την έναρξη των εργασιών για την επέκταση του λιμανιού στην περιοχή της Πειραϊκής για τα υπερμεγέθη κρουαζιερόπλοια, επένδυση η οποία ψηφίστηκε επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και η σχετική δαπάνη χρηματοδοτείται από το ευρωπαϊκό ταμείο περιφερειακής ανάπτυξης και η οποία προβλέπει επέκταση συνολικού εμβαδού 150.000 τ.μ. Μάλιστα η Coscoμε θρασύτατο και προκλητικό τρόπο ανακήρυξε τον ανάδοχο του σχετικού έργου με σκοπό οι εργασίες να ξεκινήσουν μέσα στον μήνα Φλεβάρη, χωρίς να έχει πάρει ακόμη την απαραίτητη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Το δεύτερο ζήτημα ήταν το επείγον αίτημα των κατοίκων Δραπετσώνας - Κερατσινίου για το κλείσιμο και την άμεση απομάκρυνση των ρυπογόνων εγκαταστάσεων της επιχείρησης Μελισσανίδη "OILONE" η οποία αποδεδειγμένα επιβαρύνει με την ρυπογόνα δραστηριότητά της την υγεία και την ποιότητα ζωής των κατοίκων.

Αναφορικά με το MasterPlanτης Cosco και τα προβλήματα που διαμορφώνονται στον Πειραιά από την επέκταση της προβλήτας , την σχετική πρωτοβουλία στο Περιφερειακό Συμβούλιο στήριξε το περιφερειακό σχήμα - συνδυασμός "Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αττική" που έβαλε το ζήτημα ως επείγον για να τεθεί στην ατζέντα της ημερήσιας διάταξης ενώ για το δεύτερο (OILONE) υπήρχε κοινό αίτημα το οποίο έθεσαν επίσης το περιφερειακό σχήμα "Λαϊκή Συσπείρωση" καθώς και το σχήμα "Ανυπότακτη Αττική".

Επίσης οι εκπρόσωποι αυτών των παρατάξεων στις παρεμβάσεις τους απαίτησαν την άμεση μετεγκατάσταση της OILONEκαθώς και την μη εκταμίευση οποιασδήποτε χρηματοδότησης της Coscoαπό το περιφερειακό ταμείο μέχρι το θέμα να συζητηθεί στο περιφερειακό συμβούλιο.

Έπειτα από διαλογική συζήτηση έγινε δεκτό το αίτημα της "Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας Πειραιά - SOS Πειραιάς" και το θέμα της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της Coscoθα εισαχθεί προς συζήτηση στο αμέσως επόμενο Περιφερειακό Συμβούλιο ενώ το δεύτερο απορρίφθηκε από τις συστημικές δυνάμεις του Περιφερειακού Συμβουλίου...

Στην παρέμβασή του ο εκπρόσωπος της "Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας Πειραιά - SOS Πειραιάς" μεταξύ των άλλων αναφέρθηκε στην πολυδιαφημισμένη επένδυση της Cosco η οποία έχει διαμορφώσει στο λιμάνι μια ειδική οικονομική ζώνη με υπονομευμένα τα εργατικά δικαιώματα στις ΣΣΕ, στις εργασιακές σχέσεις ακόμη και στα ζητήματα που συνδέονται με την ασφάλεια στους χώρους εργασίας.

Ταυτόχρονα υπογράμμισε ότι τα έργα που εντάσσονται στους σχεδιασμούς της Cosco θα προκαλέσουν σοβαρές κοινωνικές και περιβαλλοντικές συνέπειες για τον λαό του Πειραιά στην ευρύτερη έκταση των συνοικιών του, θα επιβαρύνουν δραματικά την ρύπανση, θα καταστρέψουν το θαλάσσιο περιβάλλον, θα αυξήσουν την ηχορρύπανση, θα επιδεινώσουν το κυκλοφοριακό ενώ οι συνέπειες θα είναι εξίσου σοβαρές για χιλιάδες επαγγελματίες που αναπτύσσουν την δραστηριότητά τους στον Πειραιά και στο λιμάνι.

Οι "εμβληματικές" επενδύσεις που βρίσκονται στην φορτωμένη ατζέντα της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής με την παραπέρα επέκταση των ιδιωτικοποιήσεων (ΔΕΗ - ΕΥΔΑΠ - ΛΑΡΚΟ - Νοσοκομεία - Δήμοι κ.λπ), το ξεπούλημα όλου του δημόσιου και εθνικού πλούτου εξυπηρετεί το δόγμα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, αυτό της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας τους.

Χθες ο ΣΥΡΙΖΑ, σήμερα η Ν.Δ προκειμένου οι "επενδυτές" να ασφαλίσουν τις επενδύσεις και τα κέρδη τους θωρακίζουν τα προνόμια του κεφαλαίου σε θεσμικό - νομοθετικό επίπεδο και από την άλλη χτυπάνε αδίστακτα τα εναπομείναντα εργατικά δικαιώματα.

Ένα τέτοιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Cosco η οποία τα τελευταία χρόνια αυξάνει θεαματικά τα κέρδη της και με το νέο επιχειρηματικό της σχέδιο γιγαντώνεται, η κερδοφορία της ανέρχεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς και ο λαός του Πειραιά και οι εργαζόμενοι καλούνται να πληρώσουν τις συνέπειες μιας ανάπτυξης η οποία είναι απόλυτα προσανατολισμένη στα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων.

Κλείνοντας σημείωσε ότι συνεχίζουμε την μάχη κατά της ιδιωτικοποίησης του ΟΛΠ, κατά του MasterPlanτης Cosco, βάζουμε μπροστά τα προβλήματα και τις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας και των εργαζομένων του Πειραιά και θα συνεχίσουμε τον αγώνα να μην υλοποιηθούν οι καταστροφικοί σχεδιασμοί κυβέρνησης - Coscoκαι των άλλων επιχειρηματικών ομίλων.

Απαιτούμε την άμεση παύση λειτουργίας και την απομάκρυνση των καζανιών από το Πέραμα και της OILONEαπό το Κερατσίνι.   

Το Συντονιστικό της

"Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας Πειραιά - SOS Πειραιάς"

«Πολλοί με ρωτούν αν φοβάμαι. Πώς μπορεί να φοβάμαι; Κι ας μας χτυπούν, δεν θα κάνουμε πίσω. Ζήτω η επανάσταση». Η 25χρονη Αϊσέ Γκος, με γάζα στο κεφάλι και γύψο στο χέρι, ξεσηκώνει τα πλήθη σε διαδήλωση στο Νέο Δελχί κατά του αυταρχισμού της κυβέρνησης Μόντι και για να γίνει σεβαστό το κοσμικό Σύνταγμα της Ινδίας.

Η νεαρή πρόεδρος της ένωσης φοιτητών του Πανεπιστημίου Νεχρού στις αρχές του μήνα δέχτηκε επίθεση από περίπου 50 μέλη της νεολαίας του κυβερνώντος εθνικιστικού κόμματος, που τη χτύπησαν με λοστό στο κεφάλι και την ξυλοκόπησαν άγρια.

Η τόλμη της να συνεχίσει να διαδηλώνει παρά τη βία και τις απειλές που αντιμετωπίζει την έκανε το «πρόσωπο» των κινητοποιήσεων που εδώ και περισσότερο από έναν μήνα συγκλονίζουν ολόκληρη την Ινδία. Η πιο πρόσφατη αφορμή είναι ο Νόμος περί Ιθαγένειας που υιοθέτησε η κυβέρνηση τον περασμένο Δεκέμβριο και προβλέπει τη χορήγηση της ινδικής υπηκοότητας σε πρόσφυγες και μετανάστες κάθε θρησκεύματος από χώρες της περιοχής, πλην των μουσουλμάνων.

Το κίνημα διαμαρτυρίας ξεκίνησε από τα πανεπιστήμια και μετατράπηκε σύντομα σε ένα πανεθνικό κύμα διαδηλώσεων, στο οποίο πρωτοστατούν για πρώτη φορά οι γυναίκες. Ηταν αυτές που μαζί με μια ομάδα αντρών συγκεντρώθηκαν στο Σαχίν Μπαγκ, στο Νέο Δελχί, για να διαμαρτυρηθούν για την άγρια καταστολή των φοιτητικών κινητοποιήσεων.

Βρέθηκαν ξανά στους δρόμους την επομένη και συνέχισαν επί μέρες και νύχτες: γιαγιάδες, μητέρες, κόρες, αδελφές που οργανώνουν καθιστικές διαμαρτυρίες οι οποίες έχουν επεκταθεί σε ολόκληρη τη χώρα.

Γυναίκες που αψηφούν τις προκαταλήψεις της ανδροκρατικής κοινωνίας αλλά και των ίδιων των οικογενειών τους. Γιατί πολλές από αυτές είναι μουσουλμάνες και συχνά συμμετέχουν παρά τις αντιρρήσεις των αντρών συγγενών τους.

Πλάι τους και γυναίκες άλλων θρησκευμάτων και καστών που απορρίπτουν τις ακραίες διχαστικές πολιτικές της κυβέρνησης. Οι ίδιες που συμμετείχαν μαζικά στις αρχές του μήνα στην απεργία που κήρυξαν συνδικάτα διαμαρτυρόμενα για τις αντεργατικές και αντιλαϊκές πολιτικές της κυβέρνησης Μόντι.

Χωρίς γυναίκες, γρανάζι δεν γυρνά!

Οι Ινδές δεν είναι οι μόνες γυναίκες που πρωτοστατούν σε πολιτικούς αγώνες τα τελευταία χρόνια.

Στη Γαλλία, μια γυναίκα έκανε έκκληση στη διαδικτυακή πλατφόρμα change.org καταφέρνοντας να συσπειρώσει χιλιάδες διαδηλωτές ενάντια στην αύξηση της τιμής των καυσίμων δίνοντας τόπο στη γέννηση του κινήματος των «κίτρινων γιλέκων».

Στο Χονγκ Κονγκ, μια δημοσιογράφος τυφλώθηκε από τις πλαστικές σφαίρες της αστυνομίας και έγινε το σύμβολο της κρατικής καταστολής όσων αγωνίζονται για την προάσπιση των δημοκρατικών ελευθεριών.

Στη Χιλή, το τραγούδι (και περφόρμανς) «Ενας βιαστής στον δρόμο σου» της γυναικείας συλλογικότητας Las Tesis μεταμορφώθηκε σε παγκόσμιο ύμνο αλλά και όχημα κινητοποιήσεων ενάντια στις πατριαρχικές δομές εξουσίας και διαφθοράς σε ολόκληρο τον κόσμο.

Στο Σουδάν, η εικόνα μιας γυναίκας ντυμένης στα άσπρα, που ανεβασμένη στο καπό ενός αυτοκινήτου έκανε έκκληση στα πλήθη να ξεσηκωθούν κατά του αυταρχισμού του προέδρου Αλ Μπασίρ, συμβόλισε την ασίγαστη μάχη που οδήγησε στην ανατροπή του δικτάτορα.

Οπως και στο Σουδάν, έτσι και στην Αίγυπτο και την Τυνησία στη διάρκεια της αποκαλούμενης «αραβικής άνοιξης» το 2011, οι γυναίκες πρωτοστάτησαν στους αγώνες παρότι υπέστησαν βιασμούς, σεξουαλική παρενόχληση, επιθέσεις, συλλήψεις και βασανιστήρια.

«Παντού οι γυναίκες έγιναν κινητήρια δύναμη της αλλαγής: οργανώνοντας διαδηλώσεις, συγκεντρώνοντας πληροφορίες, αντιμετωπίζοντας τις δυνάμεις ασφαλείας στην πρώτη γραμμή, φροντίζοντας τους διαδηλωτές… Δεν είναι κάτι καινούργιο, ούτε περιορίζεται στα τελευταία χρόνια, αφού οι γυναίκες έχουν υπάρξει αναπόσπαστο κομμάτι όλων των κινημάτων αντίστασης ήδη από τον 20ό αιώνα», επισημαίνει στους New York Times η Ερικα Τσίνογιθ, καθηγήτρια στο Harvard Kennedy School.

Από την Ούσα Μέχτα, που τη δεκαετία του 1940 εμπνεύστηκε και έβγαλε στον αέρα το Μυστικό Ραδιόφωνο του Κογκρέσου υποστηρίζοντας την ανεξαρτησία της Ινδίας, ώς τις γυναίκες που οργάνωσαν τις διαδηλώσεις της άδειας κατσαρόλας κατά της χούντας στη Χιλή το 1983, και από τις μεγάλες διαδηλώσεις υπέρ της δημοκρατίας το 1984 στη Βραζιλία ώς την «επανάσταση του κέδρου» στον Λίβανο το 2005, η παρουσία των γυναικών στην πρώτη γραμμή στάθηκε καταλυτική για την ανατροπή καθεστώτων αλλά και για την προάσπιση της δημοκρατίας και της ειρήνης.

Οπως έγινε στη Λιβερία το 2003, όταν γυναίκες ντυμένες στα άσπρα οργάνωσαν καθιστικές διαμαρτυρίες στις λαϊκές αγορές της χώρας απαιτώντας να δοθεί τέλος στον εμφύλιο, ενώ αργότερα ήταν αυτές που συμβολικά απέκλεισαν πόρτες, παράθυρα και κάθε έξοδο από το κτίριο όπου γίνονταν οι διαπραγματεύσεις για να μην μπορούν να βγουν οι συνομιλητές αν δεν είχαν καταλήξει σε συμφωνία.

«Η συμμετοχή των γυναικών στους μαζικούς πολιτικούς αγώνες συνιστά σημαντικό παράγοντα επιτυχίας τους», τονίζει η Τσίνογιθ, που μελέτησε 338 μεγάλες κινητοποιήσεις στον κόσμο από το 1945 ώς το 2014. «Καταδεικνύει την ενότητα των κινημάτων και τη δημοκρατικότητά τους, ενώ επιπλέον οι γυναίκες εμπνέονται καμπάνιες με καινοτόμες μη βίαιες τακτικές που συμβάλλουν στη μεγαλύτερη ορατότητα των στόχων».

Το τι συμβαίνει μετά, όταν αυτοί έχουν επιτευχθεί, είναι μια άλλη ιστορία, αφού συνήθως η ιστορική εμπειρία δείχνει πως καταλήγουν περιθωριοποιημένες, χωρίς σημαντικούς ρόλους και σοβαρή εκπροσώπηση, αποκλεισμένες από τις πολιτικές αποφάσεις, που ανατίθενται ξανά στους άντρες.

πηγη: efsyn.gr

Αναταραχή προκαλεί στο λιμάνι του Πειραιά η προσπάθεια της Cosco να λειτουργήσει το νέο λιμενικό προϊόν Hellenic Port Community System (HPCS).

Ο πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιά (ΕΒΕΠ) Βασίλης Κορκίδης κάνει λόγο για υποχρεωτικότητα εγγραφής όλων των χρηστών στη συγκεκριμένη πλατφόρμα πληροφοριών, εάν θέλουν να χρησιμοποιήσουν λιμενικές υπηρεσίες, ενώ αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο η υπόθεση να καταλήξει στις δικαστικές  αίθουσες.

Παράλληλα και η Δημόσια Αρχή Λιμένων (ΔΑΛ) κάνει λόγο για ενδείξεις παράβασης εθνικής και ενωσιακής νομοθεσίας.

Μετά την προχθεσινή συνέντευξη Τύπου, όπου ο πρόεδρος της διευθύνουσας επιτροπής του ΗPCS Άγγελος Αμδίτης δήλωνε ότι «το Hellenic Port Community System πλέον διαθέτει ψηφιακές υπηρεσίες που μειώνουν τη διάρκεια των τρεχουσών διαδικασιών από μερικές ώρες σε μερικά λεπτά, ενώ παρέχει συνεχή πληροφόρηση μέσα από διαφορετικά κανάλια επικοινωνίας, παίζοντας έτσι ζωτικό ρόλο στη διευκόλυνση του εμπορίου σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο», χθες το ΕΒΕΠ εξαπέλυσε ευθείες βολές κατά της Cosco για δημιουργία «μονοπωλιακής κατάστασης».

πηγη: iskra.gr