Δημήτρης Γρηγορόπουλος Γιάννης Ελαφρός Η επέλαση της κυβέρνησης της ΝΔ ενάντια στις δημοκρατικές ελευθερίες και τους αγώνες λαού και νεολαίας δεν αποτελεί εξαίρεση, ούτε επιστροφή στο παρελθόν της Δεξιάς, που θα διορθωθεί με μια κυβερνητική εναλλαγή. Εκφράζει βαθύτερες αντιδραστικές τάσεις του σύγχρονου καπιταλισμού και ειδικά την προσπάθεια να τσακίσει το κίνημα για να προχωρήσει σε βαθιές αντεργατικές τομές έτσι ώστε να υπερβεί την κρίση του. Δεν είναι επιστροφή της Δεξιάς, αλλά κάτι χειρότερο Ο πατέρας Μητσοτάκης με τον κυνικό του τρόπο το είχε πει, απευθυνόμενος στους αστυνομικούς: «το κράτος είστε εσείς»! Ο Μητσοτάκης ο μικρός το δείχνει στην πράξη. Είναι φανερό πως η κυβέρνηση της ΝΔ έχει επιλέξει την επιβολή μιας αχαλίνωτης αστυνομοκρατίας, με βασικό πολιτικό δόγμα το «νόμος, τάξη, κέρδη». Η αστική τάξη, τα συμφέροντα της οποία εκπροσωπεί, θεώρησε πως με την εκλογή της ΝΔ και με το εργατικό κίνημα κτυπημένο μετά την κυβερνητική μνημονιακή τραγωδία του αστικοποιημένου πια…

Δυναμικό «όχι» στην κρατική καταστολή και την καταπάτηση βασικών δημοκρατικών δικαιωμάτων δήλωσε πλήθος κόσμου στο Σύνταγμα σε μια μεγαλειώδη συγκέντρωση διαμαρτυρίας. Αυτή την ώρα πραγματοποιείται πορεία με τη συμμετοχή περισσότερων από επτά χιλιάδων ατόμων. Η διαδήλωση κατέληξε στην πλατεία Ομονοίας, όπου οι συγκεντρωμένοι παρέμειναν αρκετή ώρα φωνάζοντας συνθήματα ειρηνικά. Οι πολίτες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Πρωτοβουλίας Νομικών και Δικηγόρων, οργανώσεων και συλλογικοτήτων της Αριστεράς,σωματείων αλλά και του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, τη στιγμή που η δυσαρέσκεια για τις ενέργειες της κυβέρνησης σε όλα τα μέτωπα μεγαλώνει. Ενδεικτικό είναι πως εκτός από την αντίθεση και τη διαμαρτυρία για το όργιο αστυνομικής βίας των τελευταίων ημερών, οι συγκεντρωμένοι εκφράζουν την αγανάκτησή τους και για την αποτυχημένη διαχείριση της πανδημίας, αλλά και στέκονται αλληλέγγυοι στον αγώνα του απεργού πείνας, Δημήτρη Κουφοντίνα. Με κεντρικό σύνθημα «Αν δεν αντισταθούμε σε κάθε γειτονιά θα βγαίνουμε απ' το σπίτι μας μονάχα για δουλειά» οι συγκεντρωμένοι θα πραγματοποιήσουν πορεία.…

Αντί για την εδώ και τώρα επίταξη του ιδιωτικού τομέα της Υγείας, μαζί με άμεσα και ουσιαστικά μέτρα ενίσχυσης του δημόσιου συστήματος, η κυβέρνηση συνεχίζει να δίνει δώρα στους κλινικάρχες και να κάνει «μπαλώματα» όπως η μετατροπή των νοσοκομείων σε «μιας νόσου» που έχει ολέθριες συνέπειες στους υπόλοιπους ασθενείς. Ο υπουργός Υγείας Β. Κικίλιας στη σημερινή ενημέρωση απηύθυνε έκκληση στους ιδιώτες γιατρούς να στηρίξουν το σύστημα Υγείας, ανακοινώνοντας σχετικά κίνητρα. Θα μπορούσαν, όπως σημείωσε, να εργαστούν για κάποιες μέρες, εβδομάδες ή μήνα έως ότου η κατάσταση ομαλοποιηθεί είπε και πρόσθεσε ότι θα αμείβονται με 2.000 ευρώ ανά μήνα, καθώς και τις εφημερίες τους που μπορεί να φτάσουν στα επιπλέον 1.300 ανά μήνα. Οι ίδιοι θα μπορούν να επιλέξουν πόσες ημέρες και ποιες μπορούν να εργαστούν στο δημόσιο σύστημα. Παράλληλα ο υπουργός Υγείας επανέλαβε ότι σήμερα εντάχθηκε στις εφημερίες του ΕΣΥ το «Ερρίκος Ντυνάν», ενώ το Σισμανόγλειο δέχεται μόνο Covid περιστατικά,…

Μπάμπης Συριόπουλος Η βάρβαρη επίθεση της αστυνομίας ενάντια σε οικογένειες και νέους, που βρίσκονταν στην πλατεία της Ν. Σμύρνης, δείχνει την έκταση της αστυνομικής αυθαιρεσίας. Η εντελώς απρόκλητη, «προληπτική» διάλυση των συγκεντρώσεων στο Σύνταγμα στις 5 και 6 Μάρτη με χρήση χημικών και του «Αίαντα» και με συλλήψεις δεκάδων διαδηλωτών έρχεται να συμπληρώσει το όργιο καταστολής του τελευταίου διαστήματος με απαγορεύσεις και αστυνομική περικύκλωση συγκεντρώσεων, πρόστιμα καθώς και τη λογοκρισία των ιδιωτικών και όχι κοινωνικών, όπως λέγεται, μέσων του διαδικτύου. Η δολοφονική κυβερνητική αδιαλλαξία απέναντι στα δίκαια και νόμιμα αιτήματα του φυλακισμένου Δ. Κουφοντίνα και η αντιμετώπιση του κινήματος υποστήριξης σ’ αυτά τα αιτήματα είναι μια πλευρά του κυβερνητικού δόγματος «νόμος-τάξη-φτώχεια» που εφαρμόζεται στις πλάτες της εργαζόμενης πλειονότητας και του κινήματός της, ιδίως την τελευταία χρονιά με την αξιοποίηση της πανδημίας. Η κυβέρνηση της ΝΔ εκμεταλλευόμενη αυτή τη συγκυρία επιχειρεί να πετύχει μια στρατηγική νίκη ενάντια στην πραγματική 17η Νοέμβρη…

της Σεμίνας ΔΙΓΕΝΗ Κάποτε το 1857, οι εργάτριες στα ραφτάδικα της Ν. Υόρκης κατέβηκαν σε απεργία, απαιτώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας, ωράριο 10 ωρών και ισότιμα δικαιώματα. Η αστυνομία απάντησε με σφοδρή επίθεση! Ηταν 8 του Μάρτη κι αυτή ήταν μια μεγάλη στιγμή στο παγκόσμιο εργατικό κίνημα. Είχε προηγηθεί η πρώτη γυναικεία απεργία των Αγγλίδων εργατριών στα γάντια, στο Ουόρτσεστερ το 1804, ενώ το 1831 ακολούθησαν οι Γαλλίδες καπελούδες. Στην Αμερική, η σπίθα ανάμεσα στις γυναίκες άναψε το 1820, στο Νιου Ιγκλαντ, στις βιοτεχνίες ενδυμάτων, με αιτήματα καλύτερες συνθήκες δουλειάς, αξιοπρεπείς μισθούς και μικρότερα ωράρια. Να σημειωθεί πως η απεργία των υφαντριών στο Ντόβερ, το 1828, είχε τόσο μεγάλη επιτυχία, που παραλίγο να επέμβει η πολιτοφυλακή, για να αποσοβηθεί η ...γυναικοκρατία! Εγιναν κι άλλες πολλές κινητοποιήσεις, ώσπου ιδρύθηκε το 1844 το πρώτο γυναικείο εργατικό σωματείο. Οι γυναίκες πέτυχαν τότε και τις πρώτες μεταρρυθμίσεις στις συνθήκες εργασίας στην κλωστοϋφαντουργία. Ακολούθησε η δημιουργία…

του Νίκου Σαμαρίνα Η μετατροπή της απεργίας πείνας του φυλακισμένου εκτελεστή της 17Ν Δημήτρη Κουφοντίνα σε κυρίαρχο πολιτικό ζήτημα σήμερα έγινε με ευθύνη της ίδιας της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού που φαίνεται ότι ενεργεί με προσωπικά κίνητρα αντεκδίκησης και ξεκαθαρίσματος λογαριασμών ως επικεφαλής συμμορίας. Το πρόβλημα φτάνει στον πυρήνα του αστικού κράτους και της αστικής εξουσίας, καταρρίπτει τον μύθο του «κράτους δικαίου» και δημιουργεί την εικόνα του «κράτους εκδικητή». Η ουσία όμως είναι ότι η Δικαιοσύνη εξυπηρετεί πολιτικές σκοπιμότητες και συμφέροντα, είναι κάθε άλλο παρά ανεξάρτητη. Οι φωτογραφικές διατάξεις του νόμου Άδωνη Γεωργιάδη που στερούν από τον κρατούμενο το δικαίωμα να επιστρέψει στις αγροτικές φυλακές δείχνουν ξεκάθαρα ότι το ζήτημα δεν είναι νομικό, αλλά πολιτικό. Η Δικαιοσύνη και ο Νόμος έρχονται να εξυπηρετήσουν τις πολιτικές επιλογές και αποφάσεις της κυβέρνησης. Γι’ αυτό και η απάντηση σε ένα πολιτικό ζήτημα δεν μπορεί παρά να είναι στην ουσία και το περιεχόμενό της…

Παναγιώτης Μαυροειδής ▸ Το ΝΑΡ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλες αριστερές οργανώσεις κράτησαν από την αρχή εναντίωση στο κυβερνητικό αφήγημα, κόντρα σε επιλογές συναίνεσης και μισής αμφισβήτησης. Αν συμφωνήσουμε ότι η σημερινή παγκόσμια κρίση τριών διαστάσεων (υγειονομική, οικονομική, περιβαλλοντική), αποτελεί γεγονός κοσμοϊστορικής σημασίας, αντιλαμβανόμαστε ότι η στάση των διαφόρων πολιτικών ρευμάτων της αριστεράς έχει επίσης στρατηγική και όχι μόνο τρέχουσα πολιτική σημασία. Το επίσημο αφήγημα του αστικού πολιτικού κόσμο είναι γνωστό: Πρόκειται για μια υγειονομική κρίση που έρχεται «απ’ έξω», από τη «φύση», ως εκ τούτου η αντιμετώπισή της έχει ένα οικουμενικό υπερ-ταξικό χαρακτήρα, όπου δεν χωρούν πολιτικές αντιπαραθέσεις και διαφορετικές προσεγγίσεις. Στην πανανθρώπινη αυτή μάχη, οφείλουμε όλοι να πειθαρχήσουμε στις κυβερνήσεις και αστικά κράτη, ανεχόμενοι τα όποια, ίσως δυσάρεστα, μέτρα που έχουν άλλωστε προσωρινό χαρακτήρα. Το «Μένουμε σπίτι-μένουμε ασφαλείς» συμπύκνωνε τα προηγούμενα. Ποια ήταν η στάση των πολιτικών δυνάμεων στην Ελλάδα; Ο ΣΥΡΙΖΑ αποδεχόμενος αυτήν την προσέγγιση θεώρησε πως «δεν…

Γράφει ο Γεράσιμος Αραβανής. Η πολιτική ως ιδιαίτερη μορφή κοινωνικής δραστηριότητας σχετίζεται με την εμφάνιση των τάξεων και τη δημιουργία των ταξικών κοινωνιών και θα υπάρχει όσο υπάρχουν οι τάξεις. Πεδίο της πολιτικής δράσης είναι οι σχέσεις μεταξύ των τάξεων και των κοινωνικών στρωμάτων, οι σχέσεις μεταξύ των Εθνών και των μειονοτήτων και άλλων κοινωνικών ομάδων. Στον πυρήνα αυτής της δραστηριότητας είναι το ίδιο το κράτος, η κατάκτηση, η διατήρηση και η αξιοποίηση της κρατικής εξουσίας. Κάθε κοινωνικό πρόβλημα, έλεγε ο Μαρξ, αποκτά πολιτικό χαρακτήρα αν η λύση του άμεσα ή έμμεσα συνδέεται με ταξικά συμφέροντα, με το πρόβλημα της εξουσίας. Τα ιδιαίτερα συμφέροντα της κάθε τάξη ή κάποιο κοινωνικό στρώμα τα προωθεί μέσω πολιτικών σχηματισμών, πολιτικών κομμάτων πού συνενώνουν τους πιο δραστήριους εκπροσώπους της και αποτελούν την ανώτερη μορφή ταξικής οργάνωσης. Η οριοθέτηση των πολιτικών κομμάτων σε αντιστοιχία με τη διάταξη των βασικών ταξικών δυνάμεων της κοινωνίας επιτυγχάνεται μόνο…

Η παραπάνω, σκληρή εικόνα είναι για να θυμήσει σε ορισμένους τι σημαίνει απεργία πείνας. Πρόκειται για τον Ibrahim Gokcek, που πέθανε στην Τουρκία στις 7 Μαϊου του 2020 μετά από απεργία πείνας. Διαβάζω ξανά και ξανά το αισχρό επιχείρημα ότι “εάν η κυβέρνηση υποχωρήσει, όλοι οι κρατούμενοι θα κάνουν απεργία πείνας όποτε κάτι δεν τους αρέσει”. Λες και η απεργία πείνας είναι μια εύκολη διαδικασία στην οποία υποβάλλει κανείς τον εαυτό του για ψύλλου πήδημα. Λες και το να πεθαίνεις από πολυοργανική ανεπάρκεια είναι κάτι το ευχάριστο ή απλό. Απεργίες πείνας έχουν υπάρξει πολλές ιστορικά. Νεκρός απεργός πείνας δεν έχει υπάρξει στην Ευρώπη εδώ και 40 χρόνια και στην Ελλάδα ποτέ. Το 2014 η τότε κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας νομοθέτησε με τροπολογία την δυνατότητα των κρατουμένων που φοιτούν σε ΑΕΙ και ΤΕΙ να παρακολουθούν τα μαθήματά τους με ηλεκτρονική επιτήρηση. Η τότε Νέα Δημοκρατία ψήφισε ΕΙΔΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ για να σταματήσει…

Από την ΕΛΜΕ Πειραιά παραλάβαμε το άρθρο της εκπαιδευτικού του 9ου ΕΠΑΛ Πειραιά (Ναυτικό ΕΠΑΛ) Βούλας, Ζούπη, το οποίο και αναδημοσιεύουμε: «Η προσπάθεια της διοίκησης να κάμψει τις αντιστάσεις των συναδέλφων, ατομικές και συλλογικές, αποτελεί την αφορμή για να καταθέσω τις σκέψεις μου για το νόμο για την αξιολόγηση. Στο σχολείο που υπηρετώ, το 9ο ΕΠΑΛ Πειραιά σχεδόν 25 χρόνια (Ναυτικό ΕΠΑΛ), κατά την ενημερωτική συνεδρίαση του συλλόγου διδασκόντων για την εσωτερική αξιολόγηση, παρευρέθηκε ο σύμβουλος της παιδαγωγικής ευθύνης για να επιχειρηματολογήσει υπέρ της αξιολόγησης. Στην προσπάθειά του αυτή, μας πρότεινε να απευθυνθούμε στον Ολυμπιακό και στην Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών (σαν ναυτικό ΕΠΑΛ), προκειμένου να αναπτύξουμε τις περίφημες «καινοτόμες δράσεις» και φυσικά να συνεργαστούμε μαζί τους για να αποκομίσουμε τους απαραίτητους πόρους για τη χρηματοδότηση του σχολείου μας. Αντί ο σύμβουλος να απευθυνθεί στην ίδια την πολιτεία, η οποία γνωρίζει εδώ και χρόνια το ακατάλληλο κτίριο στο οποίο στεγαζόμαστε (πολυκατοικία…