Θρίαμβος για το ακροδεξιό FPÖ στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών στην Αυστρία. Σύμφωνα με τα έξιτ πολς, ο υποψήφιός του κόμματος Νόρμπερτ Χόφερ είναι ο νικητής, συγκεντρώνοντας τουλάχιστον 35% των ψήφων. Στις 22 Μαΐου ο δεύτερος γύρος των εκλογών. Είναι το καλύτερο εκλογικό αποτέλεσμα που έχει συγκεντρώσει ποτέ το FPÖ σε εκλογική αναμέτρηση πανεθνικής εμβέλειας: σύμφωνα με έξιτ πολ του ινστιτούτου δημοσκοπήσεων SORA για την αυστριακή τηλεόραση (ORF), ο 45χρονος Χόφερ συγκεντρώνει το 35,5% των ψήφων. Μάλιστα, το ινστιτούτο ARGE ανεβάζει το ποσοστό 37,3%. Στη δεύτερη θέση αναδεικνύεται ο υποψήφιος των Πρασίνων και πρώην πρόεδρος του κόμματος Αλεξάντερ φαν ντερ Μπέλεν με ποσοστό γύρω στο 21%, αλλά με μικρή διαφορά από τη δικαστικό και ανεξάρτητη υποψήφια Ίρμγκαρντ Γκρις, την οποία τα πρώτα έξιτ πολς φέρνουν στην τρίτη θέση με ποσοστό γύρω στο 18-19%. Η Γκρις είναι και η μοναδική γυναίκα που θέτει υποψηφιότητα για το κορυφαίο αξίωμα. Όπως αναφέρει…

Σε άλλη περίπτωση θα μπορούσαμε να καταφύγουμε στην κοινοτοπία ότι οι βομβιστικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες αποτελούν «θείο δώρο» για την ευρωπαϊκή ελίτ, που θα ήθελε με εργαλείο τον φόβο να επιταχύνει τις διεργασίες της στρατιωτικής και αστυνομικής ολοκλήρωσης της ΕΕ, δίπλα στις λοιπές εκκρεμείς «ολοκληρώσεις» της. Όχι ότι δεν ισχύ­ει και τώρα το γε­γο­νός ότι η «προ­σφο­ρά» των ισλα­μο­φα­σι­στών είναι ευ­πρόσ­δε­κτη. Πλην όμως αυτή η «προ­σφο­ρά» βρί­σκει τον πυ­ρή­να της ευ­ρω­παϊ­κής ηγε­σί­ας σε στρα­τη­γι­κή σύγ­χυ­ση και εξαι­ρε­τι­κά ανέ­τοι­μο να αδρά­ξει την ευ­και­ρία ώστε να κα­τα­στή­σει την ΕΕ το ιδε­ω­δέ­στε­ρο κα­θε­στώς ολο­κλη­ρω­τι­κού κα­πι­τα­λι­σμού στην υφή­λιο. Κι αυτό για ποι­κί­λους λό­γους, με­ρι­κούς από τους οποί­ους απα­ριθ­μού­με: Ο ISIS, υπό προ­φα­νή στρα­τιω­τι­κή πίεση στις πε­ριο­χές Συ­ρί­ας και Ιράκ που έχει κα­τα­στή­σει επι­κρά­τειά του (και κυ­ριο­λε­κτι­κά κρά­τος του), μετά και τους ρω­σι­κούς βομ­βαρ­δι­σμούς που έδω­σαν χώρο και χρόνο στο κα­θε­στώς Άσαντ, επι­μέ­νει στη μο­να­δι­κή του διέ­ξο­δο: την εξα­γω­γή του «πο­λέ­μου» στις ευ­ρω­παϊ­κές μη­τρο­πό­λεις. Αυτό…

Στις 19, 20 και 21 του Φλεβάρη στη Μαδρίτη θα πραγματοποιηθεί μια ενδιαφέρουσα πανευρωπαϊκή διάσκεψη, «με κύριο στόχο τη ρήξη με το καθεστώς λιτότητας της ΕΕ…». Η Διά­σκε­ψη της Μα­δρί­της έρ­χε­ται σε συ­νέ­χεια της συ­νά­ντη­σης στο Πα­ρί­σι, με τίτλο «Για ένα Σχέ­διο Β στην Ευ­ρώ­πη», που συ­γκλή­θη­κε με πρω­το­βου­λία των: Ζαν Λυκ Με­λαν­σόν (ευ­ρω­βου­λευ­τή και συ­νι­δρυ­τή του Γαλ­λι­κού Κόμ­μα­τος της Αρι­στε­ράς), Όσκαρ Λα­φο­ντέν (συ­νι­δρυ­τή της Die Linke), Στέ­φα­νο Φα­σί­να (βου­λευ­τή της Ιτα­λι­κής Αρι­στε­ράς), της Ζωής Κων­στα­ντο­πού­λου και του Γ. Βα­ρου­φά­κη. Το κά­λε­σμα για τη Μα­δρί­τη έχει διευ­ρυν­θεί. Μι­λώ­ντας για τους πο­λι­τι­κούς «χώ­ρους», δια­κρί­νου­με την Αρι­στε­ρά των Podemos (Anticapitalistas), στε­λέ­χη του NPA (Γαλ­λία) και της 4ης Διε­θνούς, του πορ­το­γα­λι­κού Μπλό­κο (Φραν­τσί­σκο Λούσα), του CUP (Κα­τα­λο­νία), της Λαϊ­κής Ενό­τη­τας (Ν. Χου­ντής) από την Ελ­λά­δα, του Σο­σια­λι­στι­κού Κόμ­μα­τος Ιρ­λαν­δί­ας (Πολ Μέρφι), στε­λέ­χη της Ελ­λη­νι­κής Επι­τρο­πής Λο­γι­στι­κού Ελέγ­χου του Χρέ­ους, αλλά και δια­νο­ού­με­νους της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς όπως η Σού­ζαν Τζορτζ, ο Ερίκ Του­σαίν, ο…

Στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές στη Βενεζουέλα, η κυβέρνηση Μαδούρο και γενικά το στρατόπεδο των Τσαβιστών, ηττήθηκε με μεγάλη διαφορά από την αστική, φιλοαμερικάνικη (και διαχρονικά πραξικοπηματική) αντιπολίτευση. Η σημαντικότατη αυτή πολιτική αυτή μεταβολή, μαζί και η ήττα της κεντροαριστεράς στην Αργεντινή από το στρατόπεδο των νεοφιλελεύθερων, σηματοδοτεί την είσοδο σε μια νέα πολιτική περίοδο που ορίζεται από την κρίση των ποικίλων «εναλλακτικών δρόμων» και πειραματισμών σε σειρά χωρών της νότιας Αμερικής. Οι εξελίξεις αυτές μας αφορούν και απαιτούν μελέτη, μακριά από λογικές που υποτιμούν τη σημασία τους ή διεκδικούν μετά θάνατο δικαιώσεις. Μπολιβοριανή επανάσταση; Όχι το εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά η ακριβής πολιτική εξέταση του χαρακτήρα και της έκτασης των κοινωνικο-οικονομικών και πολιτικών θεσμικών μετασχηματισμών στη Βενεζουέλα, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι αναφορές σε ‘’επανάσταση’’ και πολύ περισσότερο για «σοσιαλιστική μετάβαση» στη χώρα, ήταν και είναι περισσότερο εκδήλωση στόχευσης παρά πραγματικότητα. Η βασική δομή της οικονομίας και της κρατικής διάρθρωσης, αντιστοιχεί…

Η Marine Le Pen θέρισε λοιπόν την επιτυχία που αναμενόταν για το κόμμα της : τη σαπισμένη σοδειά της αντεργατικής και αντιδραστικής πολιτικής της κυβέρνησης Hollande-Valls. Με 30 % των ψήφων, πρώτο σε 6 περιοχές, το FN γίνεται το πρώτο κόμμα αυτής της χώρας εκλογικά και μπορεί να κοκορεύεται με αναίδεια και κυνισμό κάνοντας το δημοκρατικό κόμμα που εκπροσωπεί τον λαό. Οι πα­ρά­ξε­νες αυτές εκλο­γές που έγι­ναν μέσα σε ένα κλίμα όπου κυ­ριαρ­χού­σαν τα επα­κό­λου­θα του δρά­μα­τος των επι­θέ­σε­ων στο Πα­ρί­σι, η κα­τά­στα­ση έκτα­κτης ανά­γκης, η αυ­ταρ­χι­κή και μι­λι­τα­ρι­στι­κή επί­θε­ση της κυ­βέρ­νη­σης στο όνομα της ασφά­λειας, ο πό­λε­μος με φόντο τη λι­τό­τη­τα και την άνοδο της ανερ­γί­ας, τι­μω­ρούν τόσο τη δεξιά όσο και την αρι­στε­ρά. Απόρ­ρι­ψη και της δε­ξιάς και της αρι­στε­ράς Η τι­μω­ρία αυτή έχει διπλή όψη, και αποχή και ψήφος στο FN. Ένας στους δύο ψη­φο­φό­ρους δεν θε­ώ­ρη­σε χρή­σι­μο να με­τα­κι­νη­θεί για να ψη­φί­σει γιατί δεν πε­ρι­μέ­νουν τί­πο­τε…

ΑΜΟΚ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ ΥΠΟΠΤΗ ΒΟΜΒΙΣΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒ, ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Σε καθεστώς στρατιωτικού νόμου, χωρίς να έχει προηγηθεί στρατιωτικό πραξικόπημα, βρίσκεται η Γαλλία, στον απόηχο των αποτρόπαιων, τρομοκρατικών επιθέσεων του Ισλαμικού Κράτους. Το Παρίσι έχει μετατραπεί σε πόλη-φάντασμα, με τους δρόμους έρημους και το Λούβρο γεμάτο στρατιώτες. Όλες οι δημόσιες συγκεντρώσεις έχουν απαγορευτεί. Αστυνομικοί σπάνε πόρτες, πραγματοποιώντας έρευνες και συλλήψεις χωρίς δικαστικό ένταλμα. Μέχρι χθες, 139 άνθρωποι είχαν προσαχθεί σε αστυνομικά τμήματα και 117 είχαν τεθεί σε κατ' οίκον περιορισμό, υποχρεωμένοι να παρουσιάζονται τέσσερις φορές την ημέρα στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα, κάτι που σημαίνει ότι δεν μπορούν ούτε να σπουδάσουν, ούτε να δουλέψουν. Η μεγαλύτερη μουσουλμανική κοινότητα της Ευρώπης- περίπου το 8% του γαλλικού πληθυσμού- ασφυκτιά στον κλοιό της αστυνομικής αυθαιρεσίας και της γενικευμένης ισλαμοφοβίας. Οι υπεράνω πάσης υποψίας για αριστερές συμπάθειες New York Times παραλληλίζουν, στο σημερινό κύριο ρεπορτάζ τους, την ατμόσφαιρα…

του Jerome Roos Η ανακάλυψη ενός Συριακού διαβατηρίου στον τόπο μιας από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι προκάλεσε αναταραχή στον ευρωπαϊκό Τύπο και τους δεξιούς πολιτικούς της ηπείρου. Το έγγραφο, που βρέθηκε κοντά στο σώμα ενός από τους βομβιστές αυτοκτονίας και είχε εκδοθεί από τις ελληνικές αρχές της Λέρου στις 3 Οκτωβρίου 2015, εγείρει υποψίες ότι κάποιοι από τους δράστες μπορεί να ήταν τζιχαντιστές που ταξίδεψαν από τα πεδία μάχης της Συρίας στην Ευρώπη παριστάνοντας τους πρόσφυγες. Αν και η ταυτότητα του πραγματικού κατόχου του διαβατηρίου παραμένει ακόμη άγνωστη (το έγγραφο θα μπορούσε να έχει κλαπεί), η ξενοφοβική δεξιά προσπαθεί ήδη να αξιοποιήσει την είδηση ​​για να αποκομίσει πολιτικό κέρδος. Το Σάββατο, η νέα δεξιά κυβέρνηση της Πολωνίας απέρριψε τους σχεδιασμούς της ΕΕ να ανακουφίσει τη συνεχιζόμενη προσφυγική κρίση με την ανακατανομή των αιτούντων άσυλο στα κράτη-μέλη. Ο υπουργός της χώρας αρμόδιος για Ευρωπαϊκές Υποθέσεις δήλωσε ότι «η Πολωνία πρέπει…

Η μίνι Σύνοδος για το προσφυγικό που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 25/10 δεν επιφύλαξε καμία έκπληξη ως προς τη στάση των Ευρωπαίων ηγετών, οι οποίοι παρέμειναν στη γραμμή «στρατιωτικοποίηση συνόρων- μείωση των ροών προς το Βορρά – εγκλωβισμός των προσφύγων στις χώρες των Βαλκανίων». Το προ­σχέ­διο που ήρθε προς συ­ζή­τη­ση δή­λω­νε ξε­κά­θα­ρα τις προ­θέ­σεις: 400 επι­πλέ­ον συ­νο­ριο­φύ­λα­κες στις χώρες των Βαλ­κα­νί­ων, ενί­σχυ­ση των ελέγ­χων στη θα­λάσ­σια πε­ριο­χή της Ελ­λά­δας, κα­ταυ­λι­σμοί στη νότια Ευ­ρώ­πη προ­σπά­θεια επα­να­πα­τρι­σμού προ­σφύ­γων από Αφ­γα­νι­στάν, Ιράκ κλπ αν «απο­δει­κνύ­ε­ται» ότι δεν δι­καιού­νται άσυλο. Επί­σης οι βαλ­κα­νι­κές και ανα­το­λι­κές χώρες της Ευ­ρώ­πης θα πρέ­πει να δια­σφα­λί­ζουν την έγκρι­ση των γει­το­νι­κών χωρών πριν επι­τρέ­ψουν στους πρό­σφυ­γες να πε­ρά­σουν τα με­τα­ξύ τους σύ­νο­ρα. Για την Ελ­λά­δα συ­γκε­κρι­μέ­να έγι­ναν προ­τά­σεις για την ενί­σχυ­ση της φύ­λα­ξης των συ­νό­ρων με τη Μα­κε­δο­νία και την Αλ­βα­νία. Η Άν­γκε­λα Μέρ­κελ επι­σή­μα­νε την ανά­γκη να υπάρ­ξει σύ­ντο­μα συμ­φω­νία με την Τουρ­κία, ενώ δή­λω­σε ότι γί­νο­νται προ­σπά­θειες η…

Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ* «Βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα Ιντιφάντα;» ήταν ο σχεδόν απαράλλακτος τίτλος που φιλοξενούσαν ορισμένες από τις μεγαλύτερες εφημερίδες του πλανήτη καθώς οι συγκρούσεις Ισραηλινών και Παλαιστινίων κλιμακώνονταν τις προηγούμενες εβδομάδες. Η απάντηση ήταν σχεδόν πάντα θετική αλλά με τόσους πολλούς αστερίσκους που άλλαζε το νόημα της πρότασης. Τα διεθνή μέσα ενημέρωσης επιχειρούσαν, στην καλύτερη περίπτωση, να περιγράψουν τη νέα εξέγερση σαν σύγκρουση θερμόαιμων και από τις δυο πλευρές, εστιάζοντας στις ατομικές επιθέσεις με μαχαίρια και αποκρύπτοντας τις μαζικές κινητοποιήσεις των Παλαιστινίων που καταστέλλονται με τρομακτική βία από την αστυνομία και τα στρατεύματα κατοχής του Ισραηλινού κράτους. Η Ιντιφάντα ονομάστηκε σύντομα «Ιντιφάντα των μαχαιριών» ενώ η ισραηλινή προπαγάνδα επιχειρούσε να την παρουσιάσει σαν μια μορφή θρησκευτικού εξτρεμισμού, από την πλευρά των Παλαιστινίων, που διαχέεται και ενισχύεται από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Ο τζιχαντισμός συνάντησε το facebook» ήταν η επωδός των ισραηλινών ΜΜΕ την οποία επιχειρούσαν να επιβάλλουν και…

TOY ΑΝΔΡΕΑ ΔΕΝΕΖΑΚΗ* Την 1η Νοέμβρη η Τουρκία οδηγείται σε νέες πρόωρες εκλογές, πέντε μήνες μετά τις εκλογές του Ιούνη. Το Ισλαμικό συντηρητικό Κόμμα AKP (Adalet ve Kalkinma Partisi) – Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης – του Αχμέτ Νταβούτογλου, που έχασε το 8,96% της εκλογικής του δύναμης (40,87% από 49,83%) και 69 έδρες (258 από 327 έδρες σε σύνολο 550 εδρών του τουρκικού Κοινοβουλίου) δεν μπόρεσε να σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας με κανέναν από τους άλλους τρεις εκλογικούς συνδυασμούς που εκπροσωπούνται στη Βουλή: Το Κεμαλικό σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα CHP (Cumhuriyet Halk Partisi) – Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του Λαού – του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου (24,95% και 132 έδρες), το ακροδεξιό MHP (Milliyetçi Hareket Partisi) – Κόμμα Εθνικιστικό Κίνημα, οι γνωστοί μας Γκρίζοι Λύκοι – του Ντεβλέτ Μπαχτσελί (16,29% και 80 έδρες) και το αριστερό σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα HDP (Halklarin Demokratik Partisi) – Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών, με προέδρους τον Σελαχατίν Ντεμιρτάζ και την Φιγκέν Γιουκσεκντάγ(13,12% και 80…