Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Exxon Valdez: η οικολογική καταστροφή
To «Big Oil: In the Wake of the Exxon Valdez» είναι ένα ντοκιμαντέρ παραγωγής BBC που γυρίστηκε το 1991 και περιγράφει την τεράστια οικολογική καταστροφή που προκάλεσε η διαρροή εκατοντάδων χιλιάδων κυβικών μέτρων αργού πετρελαίου από πετρελαιοφόρο στον πορθμό της Αλάσκα.
Ήταν 24 Μαρτίου 1989, όταν το πετρελαιοφόρο Exxon Valdez προσέκρουε στον ύφαλο Blight στον πορθμό Prince William, μεταφέροντας συνολικά 210.000 m3 αργού πετρελαίου.
Υπολογίζεται ότι από το πλοίο χύθηκαν μεταξύ 42.000 και 120.000 m3 αργού πετρελαίου στον πορθμό. Το μέγεθος μιας τέτοιας καταστροφής ήταν πρωτοφανές και από τότε θεωρείται μία από τις χειρότερες περιβαλλοντικές καταστροφές που οφείλονταν σε ανθρώπινα αίτια.
Έρευνα στα αίτια του ατυχήματος ανέδειξε την ανικανότητα του τρίτου αξιωματικού να χειριστεί το πλοίο, την αποτυχία του κυβερνήτη να εξασφαλίσει σωστή πορεία λόγω υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ, αλλά και την αδυναμία της εταιρείας Εxxon να διαθέσει το κατάλληλο πλήρωμα.
πηγη: tvxs.gr
Νίκος Μπελογιάννης: Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο
Σαν σήμερα το 1952, ο Νίκος Μπελογιάννης με τρεις συντρόφους του - Καλούμενο, Αργυριάδη και Μπάτση -, στήνονται απέναντι από το εκτελεστικό απόσπασμα, στο Γουδί και εκτελούνται δια τυφεκισμού.
Διαβάστε το αφιέρωμα του tvxs.gr για τον "Άνθρωπο με το Γαρύφαλλο".
Χρονολογία παραγωγής 1980
Σενάριο-Σκηνοθεσία: ΝΙΚΟΣ ΤΖΙΜΑΣ
Μουσική Σύνθεση: ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
Δ/ντής Παραγωγής: ΑΡΗΣ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ,
Δ/ντής Φωτογραφίας: ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΟΥΚΙΔΗΣ,
Σκηνογραφία: ΤΑΣΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ, ΕΡΣΗ ΔΡΙΝΗ,
Στίχοι Τραγουδιών: ΓΙΑΝΝΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ,
Τραγουδούν: ΖΟΡΜΠΑΛΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ, ΧΟΡΩΔΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ,
Παραγωγή: ARMA FILMS ( ΗΛΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ )
Παίζουν: ΦΟΙΒΟΣ ΓΚΙΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΑΛΕΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗΣ, ΠΕΤΡΟΣ ΦΥΣΣΟΥΝ, ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΖΑΝ, ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΖΑΚΟΣ,ΜΑΝΟΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ, ΑΙΜΙΛΙΑ ΥΨΗΛΑΝΤΗ, ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΛΟΓΗΡΟΥ, ΑΝΕΣΤΗΣ ΒΛΑΧΟΣ, ΜΙΡΚΑ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ΚΩΣΤΑΣ ΑΡΖΟΓΛΟΥ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΤΡΑΝΗΣ, ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ, ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, ΒΑΣΟΣ ΑΝΔΡΟΝΙΔΗΣ, ΜΙΡΚΑ ΚΑΛΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ, ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΟΛΟΒΟΣ, ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΣΑΡΗΣ, ΑΘΗΝΟΔΩΡΟΣ ΠΡΟΥΣΑΛΗΣ, ΦΟΙΒΟΣ ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ
Ο Γιάννης Ρίτσoς, εξόριστος στον Άη Στράτη, μαθαίνει για την εκτέλεση και γράφει το ποίημα «ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο».
«Σήμερα το στρατόπεδο σωπαίνει.
Σήμερα ο ήλιος τρέμει αγκιστρωμένος στη σιωπή
όπως τρέμει το σακάκι του σκοτωμένου στο συρματόπλεγμα.
Σήμερα ο κόσμος είναι λυπημένος.
Ξεκρέμασαν μια μεγάλη καμπάνα και την ακούμπησαν στη γη.
Μες στο χαλκό της καρδιοχτυπά η ειρήνη.
Σιωπή. Ακούστε τούτη την καμπάνα.
Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους
το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη.
Οι δολοφόνοι κρύβονται πίσω από τα μαχαίρια τους.
Τραβηχτείτε πέρα δολοφόνοι. Τραβηχτείτε πέρα.
Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους
το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη.
Τους σκότωσαν. Τους σκότωσαν.
Ένας άνεμος που πέρασε μες απ' το σκοτεινό τούνελ της σιωπής μας έφερε το μαντάτο.
Τους σκότωσαν. Τους σκότωσαν.
Δυο ξεχασμένοι γλόμποι ξεθωριάζουνε στην ξώπορτα της μέρας.
Τους σκότωσαν.
[...]
Ήταν πικρό το τσάι σήμερα. Αφουγκραζόμασταν
ένα μεγάλο αμάξι που σταμάτησε στο δρόμο -
ένας τροχός του χτύπησε στο βράχο.
Μπορεί να 'ταν ο τροχός της ιστορίας.
Γιατί η γριούλα που βούρτσιζε στην μπαλκονόπορτα
το μαύρο κυριακάτικο φουστάνι της
πέτρωσε εκεί σα να κατάλαβε
τι μαύρο που 'ναι το μαύρο χρώμα
σα να 'δε ανεβασμένη μια μαύρη σημαία στο κατάρτι του χρόνου.
Λογαριάζαμε στα δάχτυλα: μεθαύριο,
μεθαύριο, ναι, μπαίνει ο Απρίλης.
Λέγαμε: θα βρούμε στο πανέρι της άνοιξης
πολλές χρυσές βελόνες, πολλές χρωματιστές κουβαρίστρες
να μπαλώσουμε το γέλιο του παιδιού
να μπαλώσουμε τις ρυτίδες της μάνας
να ράψουμε ακόμα κι ένα κομμένο πόδι, ένα σπασμένο κρανίο - λέγαμε.
Μια καρδιά χωρισμένη στα δύο,
απ' τη μια το ψωμί και το φιλί
απ' την άλλη το χρέος - θα σμίξει, λέγαμε,
μεθαύριο Απρίλης. Κάτου απ' τα δέντρα η ειρήνη,
θα χαιρετιούνται οι άνθρωποι μες απ' τα δίχτυα των αχτίνων
το φως θα κλείσει με τη φούχτα του την υψωμένη κάννη
θα χαμηλώσει η κάννη και θα γράψει στο χώμα
ένα μικρό κύκλο σαν το μηδέν
κι ύστερα γύρω στο μηδέν γραμμές - γραμμές
σαν τις αχτίνες του ήλιου που χαράζουν τα παιδιά στον άμμο.
Λογαριάζαμε στα δάχτυλα:
μεθαύριο Απρίλης και το Πάσχα
θα φιληθούνε οι άνθρωποι.
Τους σκότωσαν.
Τούτα τα πρόσωπα είναι σαν τα σταματημένα ρολόγια.
Τι ώρα να 'ναι; Τι ώρα να 'ναι σήμερα;
Ποιος σταμάτησε τούτα τα ρολόγια;
Ποιος σταμάτησε στη μέση τον Απρίλη;
Ποιος έγραψε με κάρβουνο σταυρούς πάνου στις πόρτες;
Ποιος σταμάτησε το χαμόγελο στα μάτια της μάνας; Τι ώρα να 'ναι;
Ποιος έκοψε στα δυο την ελπίδα; Τι ώρα να 'ναι; Πέστε μου λοιπόν.
Η κυρα-Λένη γύρισε απ' την αγορά μ' άδειο το καλάθι της.
Δε θυμάμαι, είπε, γιατί πήγα.
Όπου πηγαίνω βρίσκουμαι μπροστά στους σκοτωμένους.
Αν έχεις κάτι να μου πεις θα το ξεχάσω.
Δεν ξεχνάω τους σκοτωμένους. Το φουστάνι μου
αγγριώνει στους σταυρούς. Οι νεκροί με κρατάνε.
Ό,τι μου πουν θα κάνω. Παιδί μου, παιδί μου,
αυτοί πέθαναν για να ζήσεις.
Μην το ξεχνάς. Αν το θυμάσαι αυτοί δε θα πεθάνουν.
[...]
Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους
το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη.
Όχι δε σου ταιριάζει εσένα Μπελογιάννη τούτο το σιωπηλό πένθος
τούτες οι μαύρες κορδέλες άκρη άκρη στο φουστάνι της άνοιξης
τούτο το πράσινο σαπούνι που λιώνει ξεχασμένο στη σκάφη θολώνοντας το νερό.
Για σένανε είναι οι μεγάλες σάλπιγγες, τα μεγάλα τύμπανα,
οι μεγάλες καμπάνες και οι μεγάλες παρελάσεις,
ο μεγάλος όρκος των λαών πάνω στο φέρετρό σου
η μεγάλη μέρα της τριάντα του Μάρτη
που μπαίνει στο καινούργιο εορτολόγιο των ηρώων και των μαρτύρων της ειρήνης.
[...]
Εσύ σκαρφάλωσες στη ράχη του χάρου
κουρντίζοντας με γρήγορο χέρι το ρολόι του ήλιου.
Να φύγουν πιο γρήγορα οι δείχτες.
Να φύγει τούτη η μέρα.
Να φύγει το μαύρο απ' τα μάτια μας.
Να φύγει τ' άδικο απ' τον κόσμο.
[...]
Νίκο, είχες μια καρδιά γεμάτη απ' το αίμα του ήλιου.
Όταν περπατούσες στα ερείπια του φθινοπώρου
είχες πάντα στη μέσα τσέπη του σακακιού σου το σχέδιο της καινούργιας πολιτείας μας,
γι' αυτό χαμογελούσε ο λαός μέσα στα μάτια σου.
Έφυγες τώρα Νίκο
ανάβοντας μ' ένα γαρύφαλλο από φλόγα το κουράγιο του κόσμου,
ανάβοντας την ελπίδα στην καρδιά των λαών,
ανάβοντας τους αστερισμούς της ειρήνης στο στερέωμα του κόσμου,
πάνω απ' τις πεδιάδες τις σπαρμένες με κόκαλα.
Έπεσες, Νίκο, με τ' αφτί σου κολλημένο στην καρδιά του κόσμου,
ν' ακούς τα βήματα της λευτεριάς να βαδίζουν στο μέλλον,
ν' ακούς το μέλλον να ξεδιπλώνει εκατομμύρια κόκκινες σημαίες
πάνω απ' το γέλιο των παιδιών και των κήπων.
[...]
Η νύχτα κόβει με το σουγιά της μικρά κομμάτια τ' όνειρο.
Ένα δέντρο κάνει φτερά. Ένα παιδί μεγαλώνει.
Ορκιστείτε να 'χει το παιδί το ψωμί του και το βιβλίο του
να μάθει να γράφει σ' αγαπώ,
να κρατάει μπράτσο τον ήλιο σ' ένα ανθισμένο περιβόλι.
Ο κομμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου,
η λευτεριά και η ομορφιά του κόσμου. Ορκιστείτε.
[...]
Αύριο μεθαύριο θα επιστρέψουμε απ' το μεγάλο πόνο μας στις καθημερινές δουλειές μας,
θα φάμε το ψωμί μας. Το ψωμί είναι νόστιμο
όσο πικρές κι αν είναι οι μέρες μας. Πρέπει να φάμε το ψωμί μας.
Πρέπει να ζήσουμε, να διεκδικήσουμε τη ζωή μας και το δίκιο σας.
Μα και την ώρα που θα τρώμε θα 'μαστε έτοιμοι. Το ξέρουμε
είναι βαριά η κληρονομιά σου Μπελογιάννη -
θα τη σηκώσουμε στους ώμους μας.
Συχνά δυσκολευόμαστε, θα δυσκολευτούμε πιότερο -
θα την κρατήσουμε στους ώμους μας.
Η πληγή μας μεγαλώνει μέρα με τη μέρα, το ίδιο κι η πίστη μας.
Θα φέρουμε την κληρονομιά σου στους ώμους μας,
ως την πόρτα του ήλιου, Μπελογιάννη.
Καλημέρα αδέρφια μου.
Καλημέρα ήλιε
Καλημέρα κόσμε.
Ο Μπελογιάννης μας έμαθε άλλη μια φορά
πώς να ζούμε και πώς να πεθαίνουμε.
Μ' ένα γαρύφαλλο ξεκλείδωσε όλη την αθανασία.
Μ' ένα χαμόγελο έλαμψε τον κόσμο για να μη νυχτώνει.
Καλημέρα σύντροφοι
Καλημέρα ήλιε
Καλημέρα Μπελογιάννη.
Τώρα, ας βροντήσουνε της λευτεριάς τα τύμπανα κι οι σάλπιγγες.
Καλημέρα Μπελογιάννη.
Ακόμη μια φορά. Ακόμη μια φορά
εσύ Νίκο πολέμησες για όλους μας
εσύ νίκησες για όλους μας
εσύ απόδειξες
πόσο μικρά είναι αυτή την ώρα τα μικρά όνειρα,
[...]
μπροστά στο μπόι της χαράς να πεθαίνεις
για τη χαρά του κόσμου.
[...]
Πόσο μικρή είναι τούτη η λευτεριά μπροστά στην άγρια λευτεριά
να βγάζεις την καρδιά σου σα γαρύφαλλο απ' τον κόρφο σου
για να μοσκοβολάν τα σύμπαντα θυσία και ειρήνη.
[...]
Καλημέρα ανθρώποι μου
Καλημέρα ήλιε
Καλημέρα Μπελογιάννη».πηγη: tvxs.gr
Αθέτηση πληρωμών στο ΔΝΤ: Αλήθειες και μύθοι
Το ενδεχόμενο είναι θεωρητικό και, κατά τις επίσημες διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης, θεωρητικό θα παραμείνει. Οι αλλεπάλληλες όμως – και επί το πλείστον – ανώνυμες διαρροές στον ξένο Τύπο κρατούν στο προσκήνιο τα σενάρια της αθέτησης πληρωμής ή των λεγόμενων «σιωπηλών καθυστερούμενων» προς το ΔΝΤ, εν όψει της καταβολής της δόσης των 448 δις ευρώ.
«Η Ελλάδα επεξεργάζεται δραστικά σχέδια εθνικοποίησης του τραπεζικού συστήματος και εισαγωγής παράλληλου νομίσματος, εάν η ευρωζώνη δεν κάνει βήματα για να επιλυθεί η κρίση», είναι η χαρακτηριστική αρχή ρεπορτάζ της Telegraph που επικαλείται ως πηγή «κορυφαίο έλληνα αξιωματούχο». Κατά την εφημερίδα, ο συγκεκριμένος αξιωματούχος δήλωσε ότι «ίσως χρειαστεί να προχωρήσουμε σε μια διαδικασία σιωπηλών καθυστερούμενων προς το ΔΝΤ. Αυτό θα προκαλέσει μια φρενίτιδα στις αγορές και σημαίνει ότι το ρολόι θα αρχίσει να χτυπά πολύ πιο γρήγορα…».
Ως κίνηση τακτικής ή όχι, τα «σιωπηλά καθυστερούμενα» είναι το νέο στοιχείο στην ορολογία της ελληνικής κρίσης. Τι είναι και τι ακριβώς σημαίνουν; Στην πράξη, πρόκειται για αθέτηση πληρωμών. Το πού όμως μπορεί να οδηγήσει και το εάν μπορεί να καταλήξει στην πλήρη χρεοκοπία είναι ζήτημα ερμηνείας των κανονισμών του ΔΝΤ, της αντίδρασης των αγορών, αλλά και των πολιτικών αποφάσεων των πιστωτών.
«Η εμπλοκή σε διαδικασία σιωπηλών καθυστερούμενων προς το ΔΝΤ – ακόμη και για λίγες ημέρες – είναι μια στρατηγική εξαιρετικά υψηλού ρίσκου», υποστηρίζει η Telegraph προσθέτοντας ότι καμία αναπτυγμένη χώρα δεν έχει κάνει ποτέ στάση πληρωμών σε θεσμό του Bretton Woods.
Oι κανονισμοί προβλέπουν ότι πρέπει να περάσει διάστημα έξι εβδομάδων πριν το Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΝΤ κηρύξει και τεχνικά την αθέτηση. Από εκεί και πέρα, σύμφωνα με την ανάλυση της Bank of America, «θα ξετυλιχτεί μια αλυσίδα καταλυτικών γεγονότων»: Με βάση την δανειακή σύμβαση μπορεί να κηρυχθεί παράλληλη χρεοκοπία προς το ταμείο διάσωσης της ευρωζώνης, τον EFSF, γεγονός που με τη σειρά του ενδέχεται να οδηγήσει τον EFSF να ακυρώσει το δανειακό πακέτο και να απαιτήσει άμεση αποπληρωμή. Το ντόμινο μπορεί να συνεχιστεί με αθέτηση πληρωμών και των ελληνικών κρατικών ομολόγων που έχουν εκδοθεί στο πλαίσιο της «συμφωνίας διάσωσης».
Στη δική του ανάλυση, το think tank Open Europe θεωρεί μάλλον απίθανη μια απόφαση του EFSF που θα έθετε το σύνολο του ελληνικού δανείου σε καθεστώς αθέτησης. Όπως επισημαίνει, δε, στην δανειακή σύμβαση υπάρχει πρόβλεψη που αναφέρει ότι o EFSF «δεν είναι υποχρεωμένος» να προχωρήσει αναγκαστικά σε μια τέτοια κίνηση.
Όμως, και οι αναλυτές του Open Europe εκτιμούν ότι μια αθέτηση πληρωμής προς το ΔΝΤ θα προκαλούσε δραστικές πολιτικές κινήσεις από κράτη-μέλη και κοινοβούλια της ευρωζώνης, ανεβάζοντας κατακόρυφα τον πήχη των απαιτήσεων από την Ελλάδα. Θεωρούν επίσης πολύ πιθανό ότι η ΕΚΤ θα αναθεωρούσε την πολιτική της σε σχέση με τον ELA και, κατ’ ελάχιστο, θα αρνείτο οποιαδήποτε περαιτέρω αύξηση της χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών μέσω του έκτακτου μηχανισμού ρευστότητας.
«Συνολικά», επισημαίνει το Open Europe, «οι βραχυπρόθεσμες συνέπειες της μη πληρωμής του ΔΝΤ δεν θα ήταν άμεσες και σκληρές σε οικονομικούς και χρηματοοικονομικούς όρους, παρ΄ότι βεβαια θα επέρχετο σοβαρό πλήγμα στο κύρος της Ελλάδας και θα διευρυνόταν ακόμη περισσότερο το ήδη τεράστιο χάσμα με τους πιστωτές της. Μπορεί να περάσει ένας μήνας έως ότου ενεργοποιηθούν οι ρήτρες παράλληλης χρεοκοπίας κι αυτό ακόμη εξαρτάται από τις αποφάσεις οργανισμών που έχουν πολιτικό στάτους και κριτήρια, όπως ο EFSF. Λιγότερο προβλέψιμη είναι η αντίδραση της ΕΚΤ, που για μια ακόμη φορά είναι ο παίκτης-κλειδί.
Εν κατακλείδει, δεν θα συνιστούσε κανείς στην ελληνική κυβέρνηση να δοκιμάσει αυτή τη μορφή δράσης. Εξακολουθούμε να θεωρούμε ότι θα υπάρξει συμφωνία, που θα βασίζεται κυρίως στους ευρωπαϊκούς όρους».
πηγη: tvxs.gr
Κορύφωση του «δράματος» σε Βρυξέλλες και Αθήνα: Η λύση και το τίμημα
Νικόλ Λειβαδάρη
Με μια διήμερη συνεδρίαση του EuroWorkingGroup στις 8 και 9 Απριλίου και με ένα – προδιαγεγραμμένο – κρεσέντο διαρροών για αθέτηση πληρωμών το «ελληνικό δράμα» θα κορυφωθεί μέσα στη Μεγάλη Εβδομάδα. Η λύση όμως και η, μερική έστω, «ανάσταση» μάλλον θεωρείται δεδομένη. Διότι, όπως πολύ απλά επεσήμανε στην ανάλυσή του το CNBC, «Greece is too big to fail»: Η Ελλάδα είναι μια πολύ μεγάλη υπόθεση, σε ό,τι αφορά τις διεθνείς γεωπολιτικές και οικονομικές συνέπειες, για να αφεθεί να πτωχεύσει. Το ερώτημα, όμως, είναι με ποιο κόστος και τίμημα θα έρθει τελικά αυτή η λύση.
Το εν λόγω ερώτημα είναι εκείνο που καθορίζει και την «στρατηγική δράματος» τόσο στις Βρυξέλλες όσο και στην Αθήνα. Με αμφότερες τις πλευρές να γνωρίζουν και να αναγνωρίζουν ότι «το κλίμα έχει βελτιωθεί» και οι «βάσεις για συμφωνία έχουν τεθεί». Και με αμφότερες όμως να μοιάζουν καταδικασμένες να πάνε το θρίλερ στην παράταση έως την έσχατη ώρα – σε μια παράταση τακτικής αλλά και εκατέρωθεν πολιτικών συσχετισμών.
Στις Βρυξέλλες η επίσημη γραμμή, όπως διατυπώθηκε από τον Γερούν Ντάισελμπλουμ, είναι ότι «η κατάσταση βελτιώνεται, αλλά υπάρχει ακόμη αρκετός δρόμος». Στην ουσία, ο στόχος των πιστωτών είναι να εξαντλήσουν τα χρονικά περιθώρια για να αποσπάσουν όσο το δυνατό περισσότερες παραχωρήσεις από την ελληνική πλευρά. Σύμφωνα, δε, με ευρωπαϊκές πηγές θεωρείται ότι το ρίσκο της καθυστέρησης είναι ελεγχόμενο καθώς οι εταίροι εκτιμούν πως τα ταμειακά αποθέματα της Ελλάδας «είναι επαρκή για την πληρωμή της δόσης του ΔΝΤ, ενδεχομένως και για λίγες εβδομάδες ακόμη».
Παραπλεύρως, παίζεται και η μάχη των πολιτικών συσχετισμών που θα αποτυπωθεί και στην τελική μορφή της όποιας συμφωνίας. Η ευρωπαϊκή στροφή της «ειλικρινούς συμμάχου» Μέρκελ και ο μετριοπαθής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ αφήνουν ανοιχτό το παράθυρο για μια σταδιακή εκταμίευση χρηματοδότησης προς την Αθήνα με αντάλλαγμα μια πρώτη, έστω, δέσμη μεταρρυθμίσεων. Στην άλλη όχθη οι «σκληροί» Σόιμπλε και Eurogroup επιμένουν στη γραμμή «όλα τα μέτρα, όλα τα λεφτά».
Στην Αθήνα, η μάχη δίνεται με ακριβώς αντίθετο στόχο: Να περιοριστούν στο ελάχιστο οι εκπτώσεις του «έντιμου συμβιβασμού». Και να περάσει η συμφωνία χωρίς να ψαλιδιστεί το πολιτικό κεφάλαιο της κυβέρνησης. Στο πλαίσιο αυτό η τακτική διαχείριση προβλέπει δημόσια νηφαλιότητα και υπόγειες… χειροβομβίδες για πιθανή μη πληρωμή της δόσης του ΔΝΤ. Ο Γιάννης Βαρουφάκης διέψευσε κατηγορηματικά χθες δημοσίευμα του Reuters, σύμφωνα με το οποίο η ελληνική πλευρά προειδοποίησε τους πιστωτές ότι τα λεφτά τελειώνουν στις 9 Απριλίου. «Τέτοια δημοσιεύματα υπονομεύουν τους ευρωπαϊκούς θεσμούς», διαμήνυσε το υπουργείο Οικονομικών. Λίγη ώρα αργότερα όμως, ένας ακόμη έλληνας αξιωματούχος φέρετο να δηλώνει στην Telegraph: «Είμαστε αριστερή κυβέρνηση. Εάν πρέπει να διαλέξουμε ανάμεσα σε μια στάση πληρωμών προς το ΔΝΤ και μια στάση πληρωμών προς τον λαό μας, δεν υπάρχει δίλημμα…».
Το μήνυμα, όπως και η τακτική είναι σαφής, αλλά όπως αναγνωρίζουν και κυβερνητικές πηγές εμπεριέχει έναν ικανό βαθμό ρίσκου. Κι ίσως το πρόβλημα, όπως επισημαίνει σε ανάλυσή του και το Startfor, είναι πως Αθήνα και Βερολίνο μάλλον θέλουν εξίσου τη συμφωνία αλλά οι κυβερνήσεις τους έχουν αντικρουόμενες πολιτικές ατζέντες στο εσωτερικό:
«Ο Τσίπρας», τονίζουν οι αναλυτές του Stratfor, «υποσχέθηκε να τερματίσει τα μέτρα λιτότητας, να διαπραγματευτεί το χρέος της Ελλάδας και να κρατήσει τη χώρα στην ευρωζώνη. Είναι όμως απίθανο να καταφέρει να τηρήσει ταυτόχρονα όλες του τις δεσμεύσεις. Η Μέρκελ διακηρύσσει ότι θα διαφυλάξει με κάθε τρόπο τη νομισματική ένωση, αλλά θα προστατεύσει και τα χρήματα των γερμανών φορολογουμένων – μια ισορροπία, που γίνεται όλο και πιο δύσκολο να κρατηθεί από το Βερολίνο.
Η Ελλάδα και η Γερμανία θα φθάσουν σε συμφωνία, αλλά και οι δύο κυβερνήσεις θα αντιμετωπίσουν τη δύσκολη πρόκληση να «πωλήσουν» αυτή τη συμφωνία στο εσωτερικό… Κι εκείνο που περιπλέκει ακόμη περισσότερο την κατάσταση είναι πως Αθήνα και Βερολίνο συζητούν τώρα μόνον για μια συμφωνία τεσσάρων μηνών – γεγονός που σημαίνει ότι ο τρέχον γύρος δεν είναι παρά το πρελούδιο της μεγαλύτερης κρίσης που θα έρθει στο δεύτερο μισό της χρονιάς»…
πηγη: tvxs.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή