Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ*

Ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Θ. Δρίτσας, ενημερώθηκε για την πώληση (παραχώρηση) ποσοστού 67% των μετοχών του ΟΛΠ από το δελτίο Τύπου του ΤΑΙΠΕΔ, όπως και εμείς οι απλοί θνητοί. Αυτό τουλάχιστον αναφέρει ο ίδιος ο υπουργός και ποιοι είμαστε εμείς που θα τον αμφισβητήσουμε. Ο υπουργός είπε πως θα ζητήσει αναλυτική ενημέρωση για την απόφαση αυτή να δοθεί ουσιαστικά στην COSCO ο έλεγχος του λιμανιού το οποίο ανήκει (ε) στην επικράτεια του υπουργείου του. Παραμένει άγνωστο, πώς και αν θ' αντιδράσουν σ' αυτήν την πώληση οι κυρίες Εύη Καρακώστα και Ελένη Σταματάκη, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίες τον περασμένο Οκτώβριο είχαν συμμετάσχει σε διαδήλωση κατά της συγκεκριμένης πώλησης.

Επανερχόμαστε στον υπουργό όμως. Υπάρχει ένα βασικό ερώτημα. Όταν πληροφορηθεί περισσότερο γι' αυτήν την πώληση, τι ακριβώς σκέφτεται να κάνει; Θα παραμείνει βουλευτής και υπουργός, αλλά ενημερωμένος πια υπουργός, σαν να μην συνέβη τίποτα; Θα παραμείνει στις ίδιες θέσεις, αλλά θα εκφράζει τη διαφωνία του με την πώληση; (Δηλαδή κατά κάποιο τρόπο θα αυτοτρολάρεται, όπως κάνουν άλλοι υπουργοί που δηλώνουν ότι συμφωνούν με τις αντιδράσεις διαμαρτυρίας κοινωνικών σε κυβερνητικές αποφάσεις, παρ' ότι οι ίδιοι τις ψηφίζουν;). Θα παραιτηθεί από τις θέσεις του, επειδή διαφωνεί με την πώληση όπως έχει δηλώσει στο παρελθόν;

Αναμένοντας τις αντιδράσεις του υπουργού, να υπενθυμίσουμε δυο αντικειμενικά δεδομένα: 1) Την πώληση του ΟΛΠ την προβλέπει το τρίτο μνημόνιο (το αναφέρει ξεκάθαρα), το οποίο ψήφισε και ο κ. Δρίτσας και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (όσοι δεν ήταν στην προηγούμενη Βουλή, αποδεχόμενοι να είναι υποψήφιοι ενός κόμματος που ψήφισε το μνημόνιο, ουσιαστικά το αποδέχονται και αυτοί) 2) την πώληση του ΟΛΠ την προέβλεπε η πρόταση 47 σελίδων (ένα μνημόνιο δηλαδή), την οποία στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων είχε κάνει η ίδια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τον περασμένο Ιούνιο στους δανειστές. Πριν, δηλαδή, υπογραφεί το τρίτο μνημόνιο, η ελληνική κυβέρνηση είχε περιλάβει στις προτάσεις της τη συγκεκριμένη πώληση.

Ο κ. Δρίτσας έχει την ακόλουθη στάση, απέναντι σε αυτά τα δεδομένα: Ήταν υπουργός τον Ιούνιο, όταν η κυβέρνησή του πρότεινε στους δανειστές (και) την πώληση του ΟΛΠ. Ήταν ανάμεσα σε αυτούς του βουλευτές που ψήφισαν το μνημόνιο, που προβλέπει την πώληση. Είναι υπουργός της νέας (μνημονιακής πια) κυβέρνησης που προώθησε την πώληση. Νομίζω ότι κάτι συμβαίνει με τον κ. Δρίτσα και τις όποιες ενστάσεις του αναφορικά με την πώληση.

Τι συμβαίνει, θα πρέπει να το πει ο ίδιος. Κυρίως σ' εκείνους που απευθυνόταν όταν δήλωνε πως διαφωνεί με την πώληση. Αυτό που εμείς πρέπει να πούμε είναι πως είναι προτιμότερη η στάση πρώην συναδέλφων του κ. Δρίτσα στο ίδιο κόμμα. Εκείνων που μετά την υπογραφή του τρίτου μνημονίου πήγαν σπίτι τους ή δοκίμασαν την τύχη τους με άλλα κόμματα. Ανεξάρτητα από τον βαθμό συμφωνίας ή διαφωνίας με τις επιλογές τους, έχει σημασία ότι υπερασπίστηκαν τις απόψεις τους μέχρι τέλους με την ίδια συνέπεια. Προτιμώ δηλαδή τον Λαφαζάνη από τον Δρίτσα. Ο οποίος (Λαφαζάνης), άλλωστε, έκανε μια επιλογή με κόστος. Απώλεια βουλευτικής, ενδεχομένως και υπουργικής, θέσης με όλα τα παρεπόμενα και αυτονόητα οφέλη…

*Δημοσιεύθηκε στο LIBERAL την Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2016

της Νίνας Γεωργιάδου*

Ζήσαμε και σήμερα μια μέρα της «κανονικότητάς» μας. Για μας η κανονικότητα πια δεν περιλαμβάνει μόνο να είναι τα παιδιά σου άνεργα και ψυχοπλακωμένα, να μην μπορείς να πληρώσεις τον ΕΝΦΙΑ και να σου ‘ρχεται το κατασχετήριο.

Η δική μας κανονικότητα έχει εμπλουτιστεί με δόσεις μαζικού θανάτου σε επαναλαμβανόμενες δόσεις και συσκευασμένου σε μαύρες σακούλες που τοποθετούνται, «γεμάτες», η μια πάνω στην άλλη.

Μια περίληψη λοιπόν της σημερινής μας κανονικότητας.

Ξυπνήσαμε μέσα στην άγρια νύχτα, μ’ ένα απ’ αυτά τα χτυπήματα του τηλεφώνου που φτάνουν την ταχυκαρδία στο κόκκινο. Κατεβήκαμε, τρέχοντας στο λιμάνι, κουβαλώντας ρούχα, κουβέρτες, τσάγια και την τάση μας για ταχύρρυθμη κατάθλιψη.

Έφτασε το πρώτο πτώμα αξημέρωτα. Μικρός όγκος μέσα στην κουβέρτα, μάλλον παιδί. Έφτασαν στη συνέχεια 26 επιζώντες. Οι 12 νεκροζώντανοι, με βαριά υποθερμία. Τους νεκροζώντανους τους φορτώσαμε άρον-άρον στο ασθενοφόρο.

Τους πιο ζωντανούς, τους γδύσαμε, τους τρίψαμε, τους ντύσαμε, ανάμεσα σε πολλά και άνευ ουσίας « ΟΚ, my friend, tamam” και όλα αυτά ανακατεμένα με πολλές μύξες και δάκρυα γιατί δεν σε παίρνει να σκουπίζεσαι όταν πρέπει γρήγορα να ντύσεις τον ξυλιασμένο.

Μετά, η κανονικότητά μας περιελάμβανε άλλα 13 πτώματα, μικρού και μεγάλου μεγέθους και την προσπάθεια να μην ξεράσεις.

Πού τους βάζουμε τόσους νεκρούς;

Στη συνέχεια, στα πλαίσια της κανονικότητας, παραλάβαμε δέκα κιβώτια πτωματο-σακούλες. Να τις κάνουμε τι; Ας τες να βρίσκονται σε ώρα ανάγκης.
Είναι εντυπωσιακή η βιομηχανία που λειτουργεί γύρω από το θάνατο.

Η επόμενη φάση περιλαμβάνει σκόρπιες εικόνες στο καταφύγιο.

Η Αλίκη κρατά ακίνητη στην αγκαλιά της τη δεκαπεντάχρονη κοπέλα που έχασε τους γονείς και τα δυο της αδέρφια. Η Αλίκη είναι πιο μικρόσωμη. Απορείς. Ποιος παρηγορεί ποιόν;

Η Βασιλεία έχει μαζέψει τα παιδάκια στη γωνιά, του ψηλοτάβανου θαλάμου, που με χάρη την ονομάσαμε παιδότοπο. Είναι τα παιδιά από αυτούς που ήρθαν προχτές. Από τους σηνερινούς δεν σώθηκε ούτε ένα παιδί. Η Βασιλεία λέει με πολύ σιγανή φωνή παραμύθια. Στα ελληνικά. Την ακούνε πάντα, σαν να την καταλαβαίνουν. Έχει τον τρόπο της.

Το παραμύθι έχει πάντα τον τρόπο του.

Απ’ έξω περνάει πάλι το καταδιωκτικό του λιμενικού. Πόσους; Καμιά εικοσαριά;
Πόσοι ήσασταν, Σάμι, στο σάπιο;

Εξήντα ή ογδόντα. Απόκλιση 20 ζωών. Δεν θα βρεθούν ποτέ. Δε θα δηλωθούν καν ως αγνοούμενοι.
Αύριο είναι η μέρα της αναγνώρισης των πτωμάτων. Η κανονικότητά μας θα μεταφερθεί έξω από το νεκροτομείο. Θα έχει λίγη παραπάνω ένταση. Δε λέω. Θα είναι όμως μια κανονικότητα.

Διεστραμμένη μεν, κανονικότητα δε.
Α να! Ο δείκτης του ρολογιού πέρασε ήδη στο αύριο.
Άλλη μια κανονική μέρα θα ξημερώσει σε λίγο.

Κάλυμνος 22/1/2016

*Η Νίνα Γεωργιάδου είναι μέλος της Ομάδας Στήριξης Μεταναστών και Προσφύγων Καλύμνου

Πηγή: kalymnosola.wordpress.com

του ΓιάννηΕλαφρού

Διεκδίκηση ηγεμονίας από την εργατική και την αστική πλευρά μέσα στους αγώνες

Βρισκόμαστε μπροστά σε μεγάλης έκτασης κοινωνικές κινητοποιήσεις, που θα αναταράξουν το πολιτικό σκηνικό. Η συμμετοχή και οι διαθέσεις στα αγροτικά μπλόκα είναι τα πιο ανεβασμένα των τελευταίων ετών. Χιλιάδες μισθωτοί με μπλοκάκι, νέοι επιστήμονες, αυτοαπασχολούμενοι βγαίνουν στους δρόμους. Ναυτεργάτες, εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, εκπαιδευτικοί, μαχόμενοι πενταμηνίτες, μαζικοποιούνται και οι διαδηλώσεις των συνδικάτων. Οι κινητοποιήσεις θα κλιμακωθούν το επόμενο διάστημα, περιγελώντας την λογική που ήθελε (και θέλει) να βλέπει τη σύναψη του μνημονίου και την ψήφιση των μέτρων του ως όρο σταθεροποίησης. Ακούς και τώρα κυβερνητικούς και παπαγαλάκια των καναλιών να λένε «να τελειώσει η αξιολόγηση, να έρθει σταθερότητα και ανάπτυξη». Μα ακριβώς η εφαρμογή του μνημονίου για να περάσει η αξιολόγηση είναι που βομβαρδίζει τα κοινωνικά δικαιώματα και ανατινάζει όλες τις ισορροπίες. «Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε»!

Η κυβερνητική επίθεση στο ασφαλιστικό, που θα επιδεινωθεί μετά την παρέμβαση ΕΕ – ΔΝΤ, παγιώνει, βαθαίνει και μετατρέπει σε στρατηγική την επίθεση στην εργατική τάξη και τα ευρύτερα μισθωτά στρώματα και ταυτόχρονα πλήττει βαριά τη νέα εργατική βάρδια αλλά και μικρομεσαία στρώματα, ωθώντας τα στα όρια της εξαφάνισης. Προωθεί τη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου και την ιστορική αναδόμηση του ελληνικού καπιταλισμού, σε βάρος της εργασίας και των μικρομεσαίων στρωμάτων. Διαρρηγνύονται κοινωνικές συμμαχίες δεκαετιών, προς όφελος της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πλασάρει την αστική κυβερνητική πολιτική ως δήθεν ταξικά μεροληπτική υπέρ των φτωχών. Ο χαρακτηρισμός από τα συστημικά ΜΜΕ ως «κίνημα γραβάτας» των κινητοποιήσεων των επιστημονικών κλάδων συμφέρει και τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ. Ο νεομνημονιακός ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται να τα βάζει με τους έχοντες. Η ΝΔ και το παλιό μνημονιακό μπλοκ προσπαθεί να οριοθετήσει ένα καθωσπρέπει «αστικό κίνημα» (τύπου κατσαρόλας), που το χαλούν κάτι «άπλυτοι» από το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών και τους «τρομοκράτες» της Attack. Στην πραγματικότητα βέβαια τα πράγματα είναι πιο σύνθετα γιατί στο δρόμο βρίσκονται –και δίνουν μάχη για την ηγεμονία- και επιστήμονες που δουλεύουν μισθωτοί με μπλοκάκι (δηλαδή με την πιο εκμεταλλευτική σχέση) και αυτοαπασχολούμενοι που δεν βγαίνουν, αλλά και εργοδότες στυγνοί εκμεταλλευτές και συστηματικοί φοροφυγάδες, με τον ΔΣΑ, το ΤΕΕ κλπ. Είναι κρίσιμο στοίχημα το που θα πάνε τα μεσοστρώματα, τι χαρακτήρα θα πάρει όλη αυτή η κίνηση. Θα πάει προς την εργατική πλευρά, προς τα αριστερά, προς την ανατροπή της επίθεσης κυβέρνησης – κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ ή προς την αστική τάξη, την Δεξιά και την υποταγή τελικά σε κεφάλαιο και ΕΕ, που θα είναι καταστροφική για εργαζόμενους και λαό;

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, παρά την ταξική της φιλολογία, κλείνει το μάτι στους πλούσιους αγρότες και στις εταιρείες (δικηγορικές, τεχνικές κλπ.) και υπόσχεται ευρωπαϊκά κονδύλια και άλλες ενισχύσεις. Τα περιθώρια όμως είναι μικρά…

ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έχουν επίσης πρόβλημα. Έχουν κτυπήσει έντονα τους κλάδους αυτούς στο παρελθόν και κυρίως έχουν ψηφίσει το 3ο μνημόνιο. Υποστηρίζουν φανατικά τον ευρω-μονόδρομο, που σήμερα μεταφράζεται σε μέτρα λαιμητόμο για τον λαό. Προσπαθούν να ανασυγκροτήσουν το κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο του «Ναι» την ώρα που αναβλύζει ξανά ένα αυθόρμητο κοινωνικό «Όχι» σε μνημόνια, κυβέρνηση και ΕΕ. Θέτουν όρια στις κινητοποιήσεις: Μητσοτάκης και Γεννηματά βγήκαν ήδη ενάντια στους αποκλεισμούς δρόμων.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες υπάρχουν αναβαθμισμένα καθήκοντα για τις ταξικές δυνάμεις του εργατικού κινήματος, την ανατρεπτική και αντικαπιταλιστική Αριστερά: Να ενώσει και να εκφράσει τον εργατικό κορμό και τα άλλα εργατικά στρώματα, π.χ. μπλοκάκια. Να συσπειρωθεί με αυτοτέλεια και μέτωπο απέναντι σε κυβέρνηση και Ιερή Συμμαχία κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ, αλλά και το μπλοκ των παλαιομνημονιακών (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι) και των εκφραστών τους στους κλάδους. Να υπερασπιστεί τα συμφέροντα και τα δικαιώματα των αυτοαπασχολούμενων και της μικρομεσαίας αγροτιάς σε ρήξη και με την λεηλασία της κυβέρνησης και με την κυριαρχία των μεγάλων. Να προωθήσει στην πράξη το αγωνιστικό μέτωπο εργαζομένων – ανέργων – φτωχομεσαίας αγροτιάς και αυτοαπασχολούμενων για να μην περάσει το ασφαλιστικό, να μπλοκαριστεί και ανατραπεί συνολικά η επίθεση κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ. Με επισκέψεις σωματείων στα αγροτικά μπλόκα, με κοινές διαδηλώσεις, με διαρκή κλιμάκωση και μετατροπή της 4ης Φλεβάρη σε σταθμό παλλαϊκού ξεσηκωμού.

Φέρνοντας στο προσκήνιο την ανάγκη και τη δυνατότητα του άλλου δρόμου χωρίς μνημόνια και χρέος, έξω από το ευρώ και την ΕΕ, σε ρήξη με την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Ανεβάζοντας το αντικυβερνητικό περιεχόμενο για να ανατραπεί αυτή η πολιτική και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που την υπηρετεί από τα κάτω, από τα εργατικά και από τα αριστερά. Σε αυτή την προσπάθεια θα συμβάλλει ο πολιτικός συντονισμός των μαχόμενων δυνάμεων της Αριστεράς, που προωθεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Πηγή:prin.gr

Ογκώδη και μαχητική διαδήλωση ενάντια στο αντιασφαλιστικό έκτρωμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πραγματοποίησαν την Πέμπτη 21 Γενάρη στην Αθήνα χιλιάδες μισθωτών, εργαζόμενων με μπλοκάκι και ελευθεροεπαγγελματιών επιστημόνων (νομικοί, υγειονομικοί, μηχανικοί και λογιστές).

Παρέλυσε το κέντρο της Αθήνας για πάνω από τρεις ώρες.

Στην συγκέντρωση καλούσαν οι «επιστημονικοί» φορείς και τα επιμελητήρια (ΤΕΕ, ΔΣΑ, ΠΙΣ, Οικονομικό Επιμελητήριο κ.ά.)

Επίσης καλούσαν το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, η Ανοιχτή Συνέλευση Μηχανικών, ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων, η ΕΜΔΥΔΑΣ κ.ά.

Καλούσαν ακόμα η Επιτροπή Αγώνα Δικηγόρων και η Επιτροπή Αγώνα των αυτοαπασχολούμενων γιατρών. Επίσης οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στους κλάδους αυτούς, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η ΛΑ.Ε., η Λαϊκή Αντίσταση κ.ά.

Στην συγκέντρωση έκανε την εμφάνισή του, μετά από πολύ καιρό, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος. Φαίνεται πως αισθάνθηκε φιλικό περιβάλλον ανάμεσα στους λεγόμενους «επιστημονικούς» φορείς που εκπροσωπούν τα συμφέροντα των «ανώτερων» μειοψηφικών στρωμάτων «επιστημόνων» – εργοδοτών ή και μεγαλομετόχων. Εξάλλου με αυτούς είχε συμπορευτεί η YES-EE και ο πρόεδρός της, στην μεγάλη μάχη του «ΝΑΙ» στην περίοδο του δημοψηφίσματος.

Με απίστευτο θράσος ο Παναγόπουλος θέλησε να κάνει δηλώσεις στις κάμερες μπροστά από το πανό του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών που βρισκόταν στην αρχή της συγκέντρωσης. «Όχι στα παζάρια των γραφειοκρατών, ο αγώνας στα χέρια των εργατών»…ακούστηκε από το μπλοκ του Σωματείου. Οι διαδηλωτές τον έτρεψαν σε άτακτη φυγή πετώντας του προκηρύξεις, φωνάζοντας συνθήματα ενώ ένα πλακάτ προσγειώθηκε στο κεφάλι του…

Η συγκέντρωση ξεκίνησε από τα Προπύλαια λίγο μετά τις 12.00 με κατεύθυνση το Υπουργείο Εργασίας και την Βουλή.

Στην αρχή μπήκε το μαζικό και μαχητικό μπλοκ του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών. Ακολούθησε η Ανοιχτή Συνέλευση Μηχανικών και ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων.

Μερικά από τα συνθήματα που ακούστηκαν από το μπλοκ του σωματείου ήταν τα εξής:

-Κατρούγκαλε και Τσίπρα ακούστε το καλά, αυτό το νομοσχέδιο θα πέσει στην φωτιά.

-Όχι στον διάλογο και στον συμβιβασμό, να μην περάσει λέμε το ασφαλιστικό.

-Θέλουμε περίθαλψη-συντάξεις-εργασία, δεν θα τα χαρίσουμε στην εργοδοσία.

-Με αγώνες έχει γίνει η ασφάλιση- δεν είναι για παζάρια και για διάλυση.

-Κάτω η κυβέρνηση και τ’ ασφαλιστικό της – Την κρίση να πληρώσει ο κάθε εργοδότης.

Στην συνέχεια βρέθηκαν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ.

Ακολούθησαν δεκάδες πανό επιστημονικών φορέων, συλλόγων κ.ά.

Η διαδήλωση πορεύτηκε προς το Υπουργείο Εργασίας, όπου συναντήθηκε με τους εκπαιδευτικούς, τους αγωνιζόμενους απολυμένους στα 5μηνα αλλά και με την ΠΟΕ ΟΤΑ, που με μηχανοκίνητη πορεία είχε ξεκινήσει από την πλατεία Καραϊσκάκη.

Σαν διαμαρτυρία για το θάνατο εργαζόμενου στα 5-μηνα στο Δήμο Μεγάρων από εργατικό ατύχημα, η «Attack στην ανεργία και την επισφάλεια» κατέλαβε τα γραφεία της υφυπουργού Ανεργίας Ράνιας Αντωνοπούλου και τις υπηρεσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοτικού Ταμείου, δηλαδή των ΕΣΠΑ, στο κέντρο της Αθήνας (Κοραή).

Η πορεία κατέληξε στην Βουλή όπου οι διαδηλωτές παρέμειναν για αρκετή ώρα φωνάζοντας συνθήματα.

Η νεοδημοκρατική ηγεσία του ΔΣΑ επιδόθηκε σε σόου με τις γραβάτες τους.

Κ.Σ.

Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί, στιγμιότυπα από τη σημερινή διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας:

Μέλη της «Attack στην ανεργία και την επισφάλεια» αναρτούν πανό στο κτίριο που στεγάζονται τα γραφεία της αναπληρώτριας υπουργού Εργασίας Ράνιας Αντωνοπούλου και οι υπηρεσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοτικού Ταμείου. Το ιστορικό αυτό κτίριο της οδού Κοραή 4, στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής ήταν η έδρα της Κομαντατούρ, ενώ κατά την απελευθέρωση στέγαζε τα γραφεία του ΕΑΜ, μέχρι να το καταλάβουν τα τανκς του αγγλικού ιμπεριαλισμού το Δεκέμβρη του ’44.

Δείτε περισσότερα για την κατάληψη της «Attack» εδώ: Κατάληψη στο γραφείο της Υφυπουργού Ανεργίας! (φωτορεπορτάζ)

«Κάποιοι είχαν το θράσος να αποδοκιμάσουν τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ»

από το ραδιοφωνικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ, 21/1/2016

Το θράσος μάλλον το είχε ο αρχι-ΝΑΙνέκος που επιχείρησε να χρησιμοποιήσει για ντεκόρ στις δηλώσεις του τους αγωνιζόμενους εργαζόμενους, αυτούς που υφίστανται της ολέθριες συνέπειες της πολιτικής της οποίας τόσα χρόνια είναι απολιθωμένος στυλοβάτης.

Ο Παναγόπουλος τρέπεται σε φυγή από τους διαδηλωτές:

πηγη: pandiera.gr