Ο Περ Ρόγκερ Βίτκεν λύνει τα καραβόσκοινα, ο Χανς Μίχαελ Άμτσεν κρατάει στιβαρά το πηδάλιo. Το θαλασσοδαρμένο καίκι «Tommy Junior» εξορμά για μία ακόμη ψαριά στις ακτές του οικισμού Ναπ. Δύο ολόκληρες ώρες θα χρειαστεί για τον καλό ψαρότοπο. Ένας στους τέσσερις κατοίκους στα νησιά Λοφότεν ζει από την αλιεία. Η θάλασσα είναι χρυσωρυχείο, υποστηρίζουν οι ντόπιοι. «Ρέγγα, μπακαλιάρος, στα Λοφότεν έχουμε τα πάντα. Εδώ έρχονται τα ψάρια για να βρουν τροφή και να αφήσουν τα αυγά τους πριν διασκορπιστούν και πάλι στις νορβηγικές ακτές και στη Θάλασσα του Μπάρεντς» λέει ο Βίτκεν.

Φαίνεται απίστευτο ότι αυτή ακριβώς την ειδυλλιακή γωνιά της Σκανδιναβίας επέλεξε η κυβέρνηση της Νορβηγίας για να αρχίσει γεωτρήσεις, αναζητώντας νέα κοιτάσματα πετρελαίου. «Μεγάλωσα σε οικογένεια ψαράδων, δώδεκα χρονών ήμουν όταν μπήκα πρώτη φορά στη βάρκα με τον πατέρα μου. Και πάντα πίστευα ότι έχει μέλλον το επάγγελμα. Αλλά αν φύγουν τα ψάρια τώρα με τις γεωτρήσεις, εμείς τι θα απογίνουμε;» αναρωτιέται ο Βίτκεν.

Υπέρ των γεωτρήσεων τα μεγάλα κόμματα 

Οι πολιτικοί έχουν διαφορετική άποψη. «Αν θέλουμε να διατηρήσουμε την πετρελαϊκή βιομηχανία στη Νορβηγία, πρέπει να αξιοποιήσουμε νέα κοιτάσματα και πουθενά αλλού δεν έχουμε τόσες πολλές πιθανότητες να τα ανακαλύψουμε όσο στα νησιά Λοφότεν» λέει ο Τζόνυ Φίνσταντ, επιφανές στέλεχος του συντηρητικού κόμματος Høyre, που συμμετέχει στην κυβέρνηση της πρωθυπουργού Έρνα Σόλμπεργκ. Ο Φίνσταντ ισχυρίζεται ότι η απόφαση για τη διεξαγωγή ή όχι των γεωτρήσεων θα πρέπει να ληφθεί με λογική σκέψη και με βάση τη διαδικασία που οι Νορβηγοί αποκαλούν konsekvensutredning. Πρόκειται για μία νηφάλια στάθμιση συμφερόντων και επιχειρημάτων, στην προκειμένη περίπτωση της πετρελαϊκής βιομηχανίας και της περιβαλλοντικής προστασίας.

Τα τρία μεγάλα κόμματα, δηλαδή το συντηρητικό Høyre, οι σοσιαλδημοκράτες και οι εθνολαϊκιστές, είναι κατ΄αρχήν υπέρ των γεωτρήσεων. Ωστόσο, μία συμπαγής πλειοψηφία προϋποθέτει και τη συγκατάθεση των μικρότερων κομμάτων στο κοινοβούλιο του Όσλο. «Η παραγωγή πετρελαίου στη Νορβηγία μας θα μειωθεί δραστικά, αν δεν καταφέρουμε να εντοπίσουμε και να αξιοποιήσουμε νέα κοιτάσματα» προειδοποιεί ο Φίνσταντ. Έχει κι αυτό το επιχείρημα τη σημασία του σε μία χώρα, η οποία οφείλει τον πλούτο της στο πετρέλαιο. Τα κέρδη αποδίδονται στους πολίτες, καθώς ένα δραστήριο κρατικό επενδυτικό ταμείο τα επανεπενδύει στην παιδεία, στην υγεία και σε σύγχρονες υποδομές. Γεωτρήσεις γίνονται παντού, στις ακτές της Βόρειας Θάλασσας, αλλά και στη Θάλασσα του Μπάρεντς, στον Αρκτικό Ωκεανό. Μοναδική εξαίρεση αποτελούσαν μέχρι σήμερα τα νησιά Λοφότεν.

Αντιδράσεις από οικολογικές οργανώσεις

«Το 70% των ψαριών που αλιεύονται στις νορβηγικές ακτές έχουν περάσει από τα νησιά μας. Αν γίνει διαρροή πετρελαίου, μπορεί να χάσουμε τόσα πολλά μέσα σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα...» προειδοποιεί ο Βενς Κάμινγκ, εκπρόσωπος πρωτοβουλίας πολιτών στα Λοφότεν, που αντιτίθεται στην εξόρυξη πετρελαίου. Ενστάσεις, σύμφωνα με δημοσίευμα της deutche welle,  διατυπώνει και ο Φρόντε Βίκεμπο, ερευνητής στο Ινστιτούτο Θαλασσίων Ερευνών του Μπέργκεν, καθώς, όπως υποστηρίζει, οι γεωτρήσεις προκαλούν στον πυθμένα της θάλασσας ωστικά κύματα που απομακρύνουν τα ψάρια. Προτείνει μάλιστα να απαγορευθεί κάθε είδους γεώτρηση ή σεισμολογική έρευνα σε απόσταση είκοσι ναυτικών μιλίων από τοποθεσίες, στις οποίες αναπαράγονται τα ψάρια.

Τη δική του άποψη καταθέτει ο Κγέιλ Γκιέβερ, εκπρόσωπος του λόμπι της πετρελαιοβιομηχανίας Petroarctic. «Ας μην κάνουμε λοιπόν συμβιβασμούς κι ας μη γίνουν γεωτρήσεις, αν θεωρούμε ότι προκαλούν τόσο σοβαρές επιπλοκές», επισημαίνει. Για να προσθέσει ωστόσο στην αμέσως επόμενη πρόταση: «Το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο πάντα αποτελούσαν- και θα συνεχίσουν να αποτελούν- σημαντικό κομμάτι στο ενεργειακό μείγμα της χώρας μας. Σήμερα έχουμε τις υψηλότερες προδιαγραφές ασφαλείας από όλες τις πετρελαιοπαραγωγές χώρες. Γιατί λοιπόν πρέπει να είμαστε η πρώτη χώρα που κλείνει τον διακόπτη και περιορίζει τις γεωτρήσεις; Αντιθέτως, πιστεύω ότι θα έπρεπε να είμαστε η πρώτη χώρα που αποδεικνύει ότι μπορούν να γίνουν γεωτρήσεις με απόλυτη ασφάλεια...».

Πηγή: newsbeast.gr

– του Νίκου Μπογιόπουλου

Πριν περάσει εβδομάδα από το προσκύνημα Τσίπρα στον «συνεχιστή των αξιών της ελευθερίας και δημοκρατίας» Τραμπ, ο ΣΥΡΙΖΑ διοργάνωσε εκδρομή «προσκυνηματικού χαρακτήρα» στη Μακρόνησο…

Ανάμεσα στους άλλους «προσκυνητές»,που πόζαραν και φωτογραφήθηκαν στη Μακρόνησο για να ανανεώσουν το «αριστερό» τους λεύκωμα, κι ο Ρήγας, ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ. Κι ο Κατρούγκαλος (φωτό). Και άλλοι.

Φυσικά δεν έχει νόημα, πια, να μιλήσεις για τσίπα.

Ούτε να χαραμίσεις πολλές κουβέντες για να υπερασπιστείς τη Μακρόνησο και τον ύψιστο συμβολισμό της από την ξετσιπωσιά των ξετσίπωτων. Ο λόγος είναι απλός:

Το χώμα της Μακρονήσου είναι στέρεο. Αντέχει πολλά. Είναι το «υλικό» του. Αίμα, το λένε. Και από το αίμα, «υλικό» πιο αδιάβροχο στην πολιτική αλητεία, πιο αδιαπέραστο από τον πολιτικό τσογλανισμό, δεν υπάρχει.

Το αίμα που πότισε τη Μακρόνησο και την έκανε συνώνυμη της συνέπειας, της αξιοπρέπειας, της λεβεντιάς και της αλήθειας δεν λερώνεται από κάπηλους.

Το χώμα της Μακρονήσου ήταν, είναι και θα είναι ανέγγιχτο.

Ο λόγος στον Ελύτη:

«Ήρθαν ντυμένοι  «φίλοι» 

αμέτρητες φορές οι εχθροί μου

το παμπάλαιο χώμα πατώντας.

        Και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους».

Πηγή: imerodromos.gr

Μειώσεις έως και 54% βγάζουν οι «προσωπικές διαφορές» από τον επανυπολογισμό των επικουρικών συντάξεων,που βρίσκεται σε εξέλιξη για 1,1 εκατομμύριο δικαιούχους από το ΕΤΕΑ.

Ο επανυπολογισμός κατεβάζει επικουρική σύνταξη με χαρακτηριστική περίπτωση να είναι αυτή της ανάπηρης γυναίκας,που θα δει την σύνταξη να μειώνεται από τα 92 στα 43 ευρώ.

Από αυτά εκ των οποίων τα 23 είναι το επίδομα αναπηρίας, ενώ η καθαρή επικουρική αναπροσαρμόζεται σε μόλις 17 ευρώ!

Από τα 92 ευρώ δηλαδή που ήταν η σύνταξη, επανυπολογίστηκε με το νόμο Κατρούγκαλου στα 17 ευρώ.

Το επίδομα αναπηρίας από 46 ευρώ κόπηκε στη μέση, δηλαδή 23 ευρώ.

Το υπόλοιπο ποσό (46 ευρώ) είναι η προσωπική διαφορά, δηλαδή η τελική μείωση που προέκυψε από τον επανυπολογισμό της σύνταξης.

Η συνταξιούχος θα εξακολουθήσει να παίρνει τα 92 ευρώ κάθε μήνα μέχρι τις 31-12-2018, από αυτά τα 92 ευρώ, όμως, η καθαρή αναπροσαρμοσμένη επικουρική της σύνταξη, όπως φαίνεται στο ενημερωτικό σημείωμα του Οκτωβρίου του 2017, είναι μόλις 17 ευρώ.

Αυτό σημαίνει ότι για αυτή – και για κάθε παλαιό συνταξιούχο σαν αυτή -έρχεται το μεγάλο πραγματικό πλέον τσεκούρωμααυτής της προσωπικής διαφοράς της από 1-1-2019, που με βάση τη νομοθεσία που ψηφίστηκε στα πλαίσια της αξιολόγησης από τη νεομνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, περικοπεί από 1-1-2019 με πλαφόν το 18%, όχι της προσωπικής διαφοράς αλλά της συνολικής επικουρικής σύνταξής της.

Πηγή: iskra.gr

Η αθηναϊκή συμμαχία μετατράπηκε σε ηγεμονία, μας υπενθυμίζει ο Θουκυδίδης αιώνες πριν προσεγγίζοντας την έννοια και το ρόλο της μεγάλης δύναμης στην αρχαιότητα.  Τούτο  ισχύει και για τους δεσμούς που υπάρχουν  ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ελλάδα, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από αυτό που  ιστορικά διέπει τη σχέση του δυνατού με τον αδύναμο. Ο πρώτος από  θέση ισχύος επιβάλλει τη θέληση του, ενώ ο δεύτερος  αποδέχεται ό,τι του ζητούν και μάλιστα κάποιες  φορές προσφέρει περισσότερα για να αποδείξει πόσο πιστός και υπάκουος σύμμαχος είναι. Στα ανταλλάγματα μια δήλωση συμπόνιας και λίγα ψίχουλα για τα οποία ο ανίσχυρος πανηγυρίζει.

Αυτό συνέβη και στο τελευταίο ταξίδι του κ. Τσίπρα. Κάποιοι αναλυτές, πριν ακόμη πραγματοποιηθεί, προεξοφλούσαν την επιτυχία του. Δεν είναι δα και μικρό πράγμα να συναντιέσαι με τον πλανητάρχη. Πόσω μάλλον, όταν ολοκληρώθηκε. Στο Μαξίμου θριαμβολογούν, γιατί υποτίθεται ότι οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις ανέβηκαν επίπεδα και η χώρα ενίσχυσε τη θέση της στο διεθνή χώρο και στη νοτιοανατολική Μεσόγειο. Σχεδόν καθημερινά σχολιαστές στα κρατικά ΜΜΕ εκθειάζουν τη διπλωματία της ελληνικής κυβέρνησης και το ρεαλισμό του πρωθυπουργού.

Αλήθεια από πού προκύπτουν τα παραπάνω; Μάλλον «ξέχασαν» γρήγορα ότι ο κ. Τραμπ   εμφανώς ικανοποιημένος ξεκίνησε τις δηλώσεις του αμέσως μετά τη συνάντηση με τον κ. Τσίπρα κάνοντας αναφορά στην άνοδο του χρηματιστηρίου και στη συμφωνία για την αναβάθμιση των F16. Μια απόφαση η οποία θα στοιχίσει στη χώρα 2,4 δισ. σε μια περίοδο που, όπως είπε ο κ. Φίλης, δεν υπάρχουν χρήματα για την αγορά ανταλλακτικών για τα πυροσβεστικά και τα ασθενοφόρα. Η κυβέρνηση κάνει τις επιλογές της και ιεραρχεί προτεραιότητες για να ικανοποιήσει τον αμερικανικό παράγοντα και όχι για να ανακουφίσει, έστω προσωρινά,  μέρος της κοινωνίας που εξαθλιώθηκε από τις μνημονιακές πολιτικές. Επιπλέον, αξιολογούνται ως πολύ σημαντικά γεγονότα η αναβάθμιση της βάσης στη Σούδα, η πιθανολογούμενη μεταφορά των δραστηριοτήτων της βάσης του Ιντσιρλίκ και η φημολογούμενη δημιουργία μιας νέας βάσης στη νότια Κρήτη. Το πάρτε ό,τι θέλετε και η μεγαλύτερη υποτέλεια, η οποία θα εμπλέξει τη χώρα στους  πολεμικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, θεωρείται ότι μας δίνει πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας. Αποσιωπάται, βεβαίως, ότι η ισορροπία και η πολιτική των ίσων αποστάσεων που ακολουθεί η Αμερική στο Αιγαίο δεν πρόκειται να μεταβληθεί σε βάρος της γειτονικής χώρας για πολλούς λόγους (γεωπολιτική θέση στον ισλαμικό κόσμο, μεγάλη δύναμη στο ΝΑΤΟ, τεράστια εμπορική αγορά κ.ά.) .  Αυτό, εξάλλου, φάνηκε και από τις δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου, ο οποίος δεν έκανε καμιά ουσιαστική αναφορά σε Ελληνοτουρκικά και Κυπριακό. Πού βρίσκεται, επομένως, η επιτυχία; Στο γεγονός ότι η Κρήτη μετατρέπεται σε ένα αεροπλανοφόρο του 6^ου στόλου και η χώρα σε ένα πολεμικό εξάρτημα των ΗΠΑ; Ας μας πουν, εν πάση περιπτώσει, οι πανηγυρίζοντες ποια χώρα και πότε έφτασε στην πρόοδο και την ευημερία  ακολουθώντας το δρόμο της υποταγής και της υποτέλειας.

Μέσα σ’ αυτό το νέο πλαίσιο που σιγά-σιγά  διαμορφώνεται η Αριστερά αλλά και κάθε προοδευτικός άνθρωπος χρειάζεται να τραβήξει μια ξεκάθαρη διαχωριστική γραμμή και να κάνει σαφές ότι δεν μπορεί να μοιράζεται τις ίδιες αξίες με τον κ. Τραμπ, ο οποίος είναι γνωστός για τις ρατσιστικές και ακραίες θέσεις του. Σε μια εποχή που προσπαθούν να μας πείσουν ότι η εγκατάλειψη θεμελιωδών προγραμματικών δεσμεύσεων και η realpolitik  αποτελούν τη μοναδική λύση, οι αριστερές φωνές πρέπει να προβάλλουν ξανά επιτακτικά  στρατηγικά αιτήματα, όπως η αποδέσμευση της χώρας από το ΝΑΤΟ, το κλείσιμο των βάσεων, η απεμπλοκή της  Ελλάδας από τις κατακτητικές επιδιώξεις των ΗΠΑ κ.ά. Τέλος, ας γίνει σαφές ότι η «Αριστερά» του ρεαλισμού, η οποία βαφτίζει την υποτέλεια επιτυχία, απλώς δεν είναι Αριστερά.

*Εκπαιδευτικός στο 6^ο Λύκειο Καλαμάτας

Πηγή: iskra.gr