Οι εκπρόσωποι σχεδόν 200 χωρών που συγκεντρώθηκαν στην 23η Διάσκεψη για το Κλίμα του ΟΗΕ αναχώρησαν σήμερα νωρίς το πρωί από τη Βόνη έπειτα από δύο εβδομάδες εργασιών, οι οποίες περιπλέχτηκαν μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ και ενόψει μιας χρονιάς 2018 που δεν αναμένεται εύκολη.

Στη διάσκεψη, οι χώρες συμφώνησαν στη διεξαγωγή ενός έτους «διαλόγου» ώστε να μπορέσουν να καταρτίσουν στα τέλη του 2018 ένα συλλογικό απολογισμό των εκπομπών των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο, ο στόχος είναι να ενθαρρυνθούν και να βοηθηθούν οι χώρες να αναθεωρήσουν τις δεσμεύσεις τους, που σε αυτό το στάδιο δεν θεωρούνται επαρκείς για να επιτρέψουν η αύξηση της θερμοκρασίας στον πλανήτη να παραμείνει αρκετά κάτω από τους 2 βαθμούς Κελσίου, όπως ορίζει η συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα το 2015.

Ο διάλογος αυτός θα πρέπει να είναι «εποικοδομητικός, στραμμένος προς τις λύσεις» και να μην στοχεύει κανέναν, προειδοποιεί η απόφαση που υιοθετήθηκε.

Στη Βόνη, οι διαπραγματευτές, συμπεριλαμβανομένης της αμερικανικής αντιπροσωπείας, άρχισαν επίσης να διαμορφώνουν τους κανόνες υλοποίησης της συμφωνίας του Παρισιού, που αναμένεται να εφαρμοστεί από το 2020: πώς οι χώρες λογοδοτούν για τις ενέργειές τους, τι ακολουθείται για την οικονομική βοήθεια που υποσχέθηκαν οι πλούσιες χώρες, κ.ά.

Ωστόσο, τίποτε δεν ρυθμίστηκε επί της ουσίας: αυτός θα είναι ο ρόλος της COP24, που θα διεξαχθεί τον Δεκέμβριο του 2018 στο Κατοβίτσε της Πολωνίας.

«Και αυτό δεν θα είναι εύκολο, καθώς αναμέναμε αρκετά μεγαλύτερη πρόοδο» στη Βόνη, τονίζει ο Ντέιβιντ Λεβάι του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (Iddri), σημειώνοντας την «έλλειψη ηγεσίας» μετά την απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει τη χώρα του από τις συνομιλίες.

«Θα έχουμε πολλή δουλειά το 2018», παραδέχεται ευρωπαία διαπραγματεύτρια.

Για άλλη μια φορά, οι αναπτυσσόμενες και οι ανεπτυγμένες χώρες διαφώνησαν στο ακανθώδες θέμα της χρηματοδότησης για το κλίμα. Στη διάσκεψη παρέμεινε ασαφές αν πράγματι οι πλούσιες χώρες θα διαθέτουν το ποσό των 100 δισεκατ. δολαρίων ετησίως έως το 2020 που έχουν υποσχεθεί ώστε οι φτωχότερες χώρες να αντιμετωπίσουν την κλιματική αλλαγή.

Η κυβέρνηση Τραμπ, η οποία επιβεβαίωσε την πρόθεσή της να αποχωρήσει από τη συμφωνία, κάτι που δεν θα μπορεί να γίνει επίσημα πριν από το τέλος του 2020, έχει ήδη ανακοινώσει ότι δεν θα καταβάλει τα χρήματα που είχε υποσχεθεί ο πρώην πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, συγκεκριμένα 2 δισεκατ. δολάρια που προορίζονταν για το Πράσινο Ταμείο του ΟΗΕ.

Συνάντηση για ενδιάμεσες διαπραγματεύσεις έχει προγραμματιστεί τον Μάιο του 2018 και το οικονομικό θέμα, το οποίο και παρέτεινε τη διάσκεψη έως τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα, θα περιλαμβάνεται στην ατζέντα.

«Με την αποχώρηση του Τραμπ, τα αστέρια δεν είναι πολύ ευθυγραμμισμένα» όσον αφορά το κλίμα, λέει η Σεϊνί Ναφό, επικεφαλής της ομάδας της Αφρικής. «Η θέση των Ηνωμένων Πολιτειών επηρεάζει τις ανεπτυγμένες χώρες και αυτό έχει συνέπειες στην τοποθέτηση των μεγάλων αναπτυσσόμενων χωρών».

«Δεν έχω δει ποτέ μια διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα (COP) τόσο υποτονική, χωρίς αδρεναλίνη», δήλωσε ευρωπαίος διπλωμάτης.

Ωστόσο, η Γαλλίδα Λοράνς Τιμπιανά, διαπραγματεύτρια της συμφωνίας του Παρισιού, βλέπει πρόοδο. «Αυτή η COP ήταν μια στιγμή πλήρους σύνθεσης ανάμεσα σε κυβερνήσεις, τοπικές αρχές, εταιρίες, όλους τους παράγοντες», που συγκεντρώθηκαν στις αίθουσες των διαπραγματεύσεων.

Πηγή: newsbeast.gr

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Ευτυχώς που είναι και «αριστεροί» και δεν θέλουν να δείχνουν την προσφορά τους στο λαό στις δύσκολες στιγμές! 

  Ευτυχώς που είναι και «αριστεροί» κι έχουν και «στολές εργασίας» για καταστροφές και τραγωδίες, «στολές εργασίας» που έχει γίνει ένα με το πετσί τους και δεν μπορούν να τις βγάλουν και να φορέσουν κάτι άλλο όταν βγαίνουν στα κανάλια! 

  Ευτυχώς που είναι και «αριστεροί» και δεν κυκλοφορούν με το φτυάρι, αλλά μόνο με τη «στολή εργασίας», γιατί είναι – ως «αριστεροί» – και σεμνοί! 

  Ευτυχώς που είναι και «αριστεροί» και δεν δίνουν κακές παραστάσεις για να δείξουν ποσο ανιδιοτελείς είναι! 

  Ευτυχώς που είναι «αριστεροί» και δεν τα ρίχνουν στη κακή τη μοίρα και δεν πετάνε τις ευθύνες από εδώ κι από εκεί.   

  Ευτυχώς που είναι  και «αριστεροί» και δεν είναι τίποτα «Μαυρογιαλούροι»!   

  Ευτυχώς που αυτοί οι «αριστεροί» δεν έχουν καμία σχέση με την Αριστερά!

Πηγή: imerodromos.gr

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Ξεχάστε τις εικόνες ζόφου και μιζέριας που μεταδίδουν τα στοιχεία για την ανεργία και τα ρεπορτάζ για τη μείωση των μισθών… Πολύ κοντά μας γίνεται ένα ξέφρενο πάρτι χωρίς τέλος! Το περίγραμμά του το παρουσίασε η ετήσια έκθεση της ελβετικής τράπεζας Credit Suisse, που κάθε χρόνο καταγράφει την εξέλιξη σε απόλυτα μεγέθη και κυρίως την κατανομή του παγκόσμιου πλούτου. Κι αυτή ακριβώς η μεταβλητή είναι που κάνει τη διαφορά, καθώς φέρνει στην επιφάνεια τα αβυσσαλέα κοινωνικά ρήγματα. Από τη μια, λοιπόν, είναι οι εκατομμυριούχοι που ανέρχονται σε 36 εκ. άτομα κι αυξήθηκαν κατά 2,3 εκατ. άτομα, με τους μισούς απ’ αυτούς να προέρχονται από τις ΗΠΑ και 620.000 από την Ευρώπη. Αυξάνονται και πληθύνονται λοιπόν οι εκατομμυριούχοι (που αισίως, όπως θα έλεγε κι ο Σκάι, τριπλασιάστηκαν από το 2000) μαζί με την περιουσία τους, καθώς αν και αποτελούν ένα ποσοστό μικρότερο του 1% του ενήλικου πληθυσμού, κατέχουν το 46% του παγκόσμιου ιδιωτικού πλούτου. Σχεδόν ο μισός πλούτος δηλαδή είναι δικός τους…

Από την άλλη, όσοι έχουν περιουσιακά στοιχεία κάτω των 10.000 δολ., παρότι φθάνουν τα 3,5 δισ. άτομα κι αποτελούν το 70% των ενηλίκων, ελέγχουν το 2,7% του παγκόσμιου πλούτου! Αξιοσημείωτο στοιχείο της έρευνας είναι, επίσης, ότι μεταξύ των φτωχών συμπεριλαμβάνεται ένα δυσανάλογα μεγάλο (σε σχέση με προηγούμενες εποχές) ποσοστό της νέας γενιάς. «Οι millennials (όπως αποκαλούνται όσοι γεννήθηκαν μεταξύ 1982 και 2000) τα καταφέρνουν λιγότερο καλά σε σχέση με τους γονείς τους στην ίδια ηλικία, ειδικά σε σχέση με το εισόδημα, την ιδιοκτησία σπιτιού και άλλες διαστάσεις της ευημερίας», υπογραμμίζει από τις πρώτες της κιόλας σελίδες η έκθεση, παρότι –όπως τονίζει– παρατηρείται μια αύξηση κατά 20% στους πτυχιούχους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στις χώρες του ΟΟΣΑ.

Η όξυνση των κοινωνικών αντιθέσεων έχει τεράστια σημασία, καθώς δείχνει ότι η αύξηση του παραγόμενου προϊόντος, ακόμη και του παγκόσμιου πλούτου (που μεγεθύνθηκε κατά 6,4% σε ετήσια βάση, όταν τον προηγούμενο χρόνο αυξήθηκε κατά 3,9% χωρίς μάλιστα να οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην άνοδο των τιμών των μετοχών) δε σημαίνει ταυτόχρονα και βελτίωση της θέσης των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων. Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ ο μέσος πλούτος ανά ενήλικα παγκόσμια αυξήθηκε κατά 4,9%, στην Αφρική και την περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού μειώθηκε κατά 1,9% και 1% αντίστοιχα. Στο δε ανεπτυγμένο καπιταλισμό καταρρίπτεται πλέον ακόμη και η χρήση της ανώτερης εκπαίδευσης ως μοχλού κοινωνικής και εισοδηματικής ανόδου!
Η εποχή που μισθωτοί και άλλα λαϊκά στρώματα περίμεναν να ανέβουν στο τρένο της ανάπτυξης για να αποχαιρετήσουν τον κόσμο των στερήσεων έχει παρέλθει προ πολλού. Τώρα, το τρένο της ανάπτυξης έρχεται, επιβιβάζονται στην πρώτη θέση αλλά συνταξιδεύουν με τη στέρηση…

Πηγή: prin.gr

Με τυμπανοκρουσίες (έκτακτο πρωθυπουργικό διάγγελμα!) ανακοίνωσε ο Τσίπρας τη διανομή του «κοινωνικού μερίσματος». Ακολούθησε το μπαράζ του επικοινωνιακού μηχανισμού της κυβέρνησης στον Τύπο (όπου οι μεγαλοεκδότες λαμβάνουν το ένα «δωράκι» μετά το άλλο…) που έσπευσε να πανηγυρίσει για την «απόδειξη της κοινωνικής ευαισθησίας» της κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού.

Ο στό­χος είναι σαφής: να πε­ριο­ρι­στούν οι απώ­λειες στην εκλο­γι­κή επιρ­ροή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, να ανα­κο­πεί το κύμα των δη­μο­σκο­πή­σε­ων που προει­δο­ποιούν για βαριά πο­λι­τι­κή ήττα του κυ­βερ­νώ­ντος συ­να­σπι­σμού (με με­γά­λη μεί­ω­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και εξα­έ­ρω­ση των ΑΝΕΛ). Έχει ελ­πί­δες επι­τυ­χί­ας αυτός ο επι­κοι­νω­νια­κός ελιγ­μός; Πε­ριο­ρι­σμέ­νων δια­στά­σε­ων, αβέ­βαιες και εντε­λώς προ­σω­ρι­νές. Να θυ­μί­σου­με ότι ακρι­βώς το ίδιο «κόλπο» είχε χρη­σι­μο­ποι­ή­σει ο Αντ. Σα­μα­ράς το 2014 και δεν κα­τόρ­θω­σε ούτε να απο­φύ­γει την ήττα του ’15, ούτε να πε­ριο­ρί­σει τις δια­στά­σεις της…

Ας δούμε όμως την ουσία του «κοι­νω­νι­κού με­ρί­σμα­τος».

Από το δια­βό­η­το «πλε­ό­να­σμα» -που δη­μιουρ­γεί η μνη­μο­νια­κή λε­η­λα­σία σε βάρος των ερ­γα­τι­κών και κοι­νω­νι­κών δι­καιω­μά­των- η κυ­βέρ­νη­ση προ­τί­θε­ται να μοι­ρά­σει 720 εκατ. ευρώ σε 3,4 εκα­τομ­μύ­ρια δι­καιού­χους. Οι δι­καιού­χοι είναι άν­θρω­ποι γύρω μας που έχουν πέσει σε μια δια­βί­ω­ση κάτω από τα όρια της φτώ­χειας: νοι­κο­κυ­ριά με ετή­σιο ει­σό­δη­μα ως 9.000 ευρώ και με ακί­νη­τη πε­ριου­σία μι­κρό­τε­ρη των 180 χι­λιά­δων ευρώ. Μια απλή διαί­ρε­ση δεί­χνει ότι πρό­κει­ται για ένα εφά­παξ ετή­σιο φι­λο­δώ­ρη­μα.

Όμως τι κα­λεί­ται να «ξε­χά­σει» η κοι­νω­νία με βάση αυτό το φι­λο­δώ­ρη­μα; Δυ­στυ­χώς εδώ η «λίστα» είναι πολύ πιο «πλού­σια»:

α) Το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα πλη­θαί­νουν οι ει­δή­σεις για μα­ζι­κή κα­τα­στρα­τή­γη­ση ακόμα και της ακραί­ας νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης μνη­μο­νια­κής νο­μο­θε­σί­ας, με στόχο ακόμα με­γα­λύ­τε­ρες πε­ρι­κο­πές στα λαϊκά ει­σο­δή­μα­τα. Είναι γνω­στό ότι επί χρό­νια πα­ρα­κρα­τού­νταν υψη­λό­τε­ρες από τις νό­μι­μες ει­σφο­ρές για την πε­ρί­θαλ­ψη. Σή­με­ρα απο­δει­κνύ­ε­ται ότι η κυ­βέρ­νη­ση εφαρ­μό­ζει «λάθος» τον νόμο Κα­τρού­γκα­λου, επι­βάλ­λο­ντας υψη­λό­τε­ρες από τις νό­μι­μες πε­ρι­κο­πές στις συ­ντά­ξεις, κλέ­βο­ντας μέχρι και 250 ευρώ μη­νιαί­ως από εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες συ­ντα­ξιού­χους! Είναι κοινό μυ­στι­κό ότι εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες «εφά­παξ» που έχουν εγκρι­θεί από τα Τα­μεία, πα­ρα­κρα­τού­νται πα­ρά­νο­μα και δεν κα­τα­βάλ­λο­νται στους δι­καιού­χους επί χρό­νια, για να μη δια­τα­ρα­χθούν οι «νόρ­μες» που αυτή η κυ­βέρ­νη­ση συ­νυ­πέ­γρα­ψε με την τρόι­κα.

Το «πλε­ό­να­σμα» του Τσί­πρα στη­ρί­ζε­ται στη λε­η­λα­σία των συ­ντά­ξε­ων, σε μια πο­λι­τι­κή που δεν δι­στά­ζει να συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νει στις με­θό­δους της ακόμα και τη μα­ζι­κή πα­ρα­νο­μία, την κλοπή σε βάρος ανί­σχυ­ρων αν­θρώ­πων.

β) Όμως και η «νο­μι­μό­τη­τα», η μνη­μο­νια­κή «κα­νο­νι­κό­τη­τα» είναι εξί­σου αντι­δρα­στι­κή. Η κυ­βέρ­νη­ση που κα­μώ­νε­ται ότι «θα μοι­ρά­σει λεφτά» στους πιο αδύ­να­μους, έχει υπο­γρά­ψει και έχει κα­τα­στή­σει υπο­χρε­ω­τι­κές τις πε­ρι­κο­πές 7,5 δισ. ευρώ από τη συ­ντα­ξιο­δο­τι­κή δα­πά­νη της τριε­τί­ας 2019-20-21! Αν σε αυτό το κο­λοσ­σιαίο ποσόν προ­στε­θούν οι προ­δια­γε­γραμ­μέ­νες πε­ρι­κο­πές των οι­κο­γε­νεια­κών επι­δο­μά­των στους μι­σθούς και η κα­τάρ­γη­ση του αφο­ρο­λό­γη­του ει­σο­δή­μα­τος από το 2019, απο­δει­κνύ­ε­ται ότι αυτά που ο Τσί­πρας ισχυ­ρί­ζε­ται ότι θα «μοι­ρά­σει» με το ένα χέρι (του κοι­νω­νι­κού με­ρί­σμα­τος), τα παίρ­νει πίσω με το άλλο χέρι (της μνη­μο­νια­κής πο­λι­τι­κής) ενι­σχυ­μέ­να εις το… δε­κα­πλά­σιο!

γ) Δυ­στυ­χώς η λη­στεία δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται πλέον στα κρί­σι­μα πεδία των μι­σθών, των συ­ντά­ξε­ων και της φο­ρο­λο­γί­ας. Οι πε­ρι­κο­πές στις κοι­νω­νι­κές δα­πά­νες έχουν φτά­σει στο απώ­τα­το όριο αντο­χής μιας ορ­γα­νω­μέ­νης κοι­νω­νί­ας. Η κα­τά­στα­ση στα δη­μό­σια σχο­λεία και νο­σο­κο­μεία είναι εν­δει­κτι­κή, όπως ήταν εν­δει­κτι­κές οι τρα­γι­κές συ­νέ­πειες από τις πλημ­μύ­ρες στη δυ­τι­κή Ατ­τι­κή.

Το σύ­νο­λο της πο­λι­τι­κής της κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ-ΑΝΕΛ δη­μιουρ­γεί σε πρω­το­φα­νώς μα­ζι­κή κλί­μα­κα φτώ­χεια και απελ­πι­σία. Η επι­χεί­ρη­ση «κοι­νω­νι­κό μέ­ρι­σμα» είναι τμήμα της προ­σπά­θειας να πα­ρα­μεί­νουν οι κυ­βερ­νώ­ντες στη θέση τους, ώστε να συ­νε­χί­σουν ανε­νό­χλη­τοι τις μνη­μο­νια­κές πο­λι­τι­κές.

Η ιδε­ο­λο­γι­κή βάση του «κοι­νω­νι­κού με­ρί­σμα­τος» είναι ο άκρα­τος νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός: η κα­τάρ­γη­ση των δι­καιω­μά­των που είναι συν­δε­δε­μέ­να στα­θε­ρά και πάγια με την ερ­γα­σία, συν­δυά­ζε­ται με «βοη­θή­μα­τα» που δί­νο­νται σε όλο και λι­γό­τε­ρους, κο­στί­ζουν όλο και λι­γό­τε­ρα και, κυ­ρί­ως, δί­νο­νται αν και όποτε «προ­αι­ρεί­ται» ο άρ­χο­ντας ή το αφε­ντι­κό.

Από αυτήν την πο­λι­τι­κή υπάρ­χουν προ­φα­νείς κερ­δι­σμέ­νοι: Οι δα­νει­στές που καρ­πώ­νο­νται το με­γά­λο μέρος του πλε­ο­νά­σμα­τος. Η ντό­πια κυ­ρί­αρ­χη τάξη που καρ­πώ­νε­ται τα διαρ­κή απο­τε­λέ­σμα­τα της συ­ντρι­βής των μι­σθών και των ερ­γα­τι­κών κα­τα­κτή­σε­ων.

Αυτή η κοι­νω­νι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι πιο ισχυ­ρή από κάθε επι­κοι­νω­νια­κό ελιγ­μό. Και στο τέλος της ημέ­ρας η κοι­νω­νία θα πα­ρου­σιά­σει το λο­γα­ρια­σμό των ευ­θυ­νών στους υπεύ­θυ­νους.

Γιατί, όπως σωστά έγρα­ψε ο Γ. Μαυ­ρής, «το με­γα­λύ­τε­ρο λάθος που μπο­ρεί να δια­πρά­ξει η εκά­στο­τε κυ­βέρ­νη­ση (άρα και η ση­με­ρι­νή) είναι να “δια­βά­σει λάθος” τις με­γά­λες αλ­λα­γές που έχουν με­τα­σχη­μα­τί­σει βίαια την ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία. Να θε­ω­ρή­σει ότι η κάμψη της κοι­νω­νι­κής δια­μαρ­τυ­ρί­ας… η προ­σαρ­μο­γή στις νέες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης που χα­ρα­κτη­ρί­ζουν τη με­τα­μνη­μο­νια­κή Ελ­λά­δα ση­μαί­νει και εξα­σφά­λι­ση της κοι­νω­νι­κής συ­ναί­νε­σης προς τους κυ­βερ­νώ­ντες» (Γ. Μαυρή: «κοι­νω­νι­κή προ­σαρ­μο­γή δεν ση­μαί­νει κοι­νω­νι­κή συ­ναί­νε­ση»).

Πηγή: rproject.gr