Το πραγματικό τίμημα της ελληνικής χρεοκοπίας του 1893 καταβλήθηκε μια γενιά (30 χρόνια) αργότερα: το 1922, με τη Μικρασιατική Καταστροφή και τον ξεριζωμό 1,5 εκατομμυρίου ανθρώπων από τις προαιώνιες εστίες τους. Πριν από την καταβολή αυτού του τεράστιου από κάθε πλευρά (οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά) ιστορικού τιμήματος, το διάστημα 1893-1922 εμφανίζονται κάποιες αναλογίες με το σήμερα τις οποίες δεν είναι φρόνιμο να αγνοήσουμε.

1. (Και) τότε οι δανειστές εγκαταστάθηκαν επιτόπου, αναλαμβάνοντας τη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών με τρόπο ώστε να ικανοποιηθούν κατά προτεραιότητα οι οικονομικές τους απαιτήσεις. Στα χέρια του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου (ΔΟΕ) πέρασε κάθε έσοδο του Ελληνικού Δημοσίου. Τότε ο ΔΟΕ μάζευε από τα τελωνεία και τα έσοδα από τα ελληνικά μονοπώλια (αλάτι, σπίρτα, τράπουλες κ.λπ.). Σήμερα το θεσμικό τέθριππο μαζεύει ξεπουλώντας παραλίες, κτήρια, λιμάνια, αεροδρόμια, δρόμους, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ κ.λπ. Τότε ο ΔΟΕ έμεινε στην Αθήνα για 81 χρόνια. Σήμερα η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η εποπτεία θα φύγει τον ερχόμενο Αύγουστο.

2. (Και) τότε, μετά τη χρεοκοπία, ο έλεγχος των δανειστών δεν εξαντλήθηκε στη σφαίρα της οικονομίας. Στη χρεοκοπημένη Ελλάδα επετράπη ακόμη και να έχει «μεγάλες ιδέες», καθώς το όραμα της ελληνικής εθνικής ολοκλήρωσης συνέπιπτε με τον τεμαχισμό του μεγάλου Οθωμανού ασθενή, τον οποίο είχαν προγραμματίσει οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής και κατά σύμπτωση προστάτες και δανειστές του νεαρού ελληνικού υποθηκευμένου προτεκτοράτου.

3. (Και) τότε οι δανειστές μιλούσαν για το νέο ελληνικό κράτος που επανεμφανίζεται στη διεθνή σκηνή σε δύο ηπείρους και πέντε θάλασσες, ικανό να συνάπτει στρατηγικές συμμαχίες και να πολεμά στο πλευρό τους (κατά των μπολσεβίκων).

4. (Και) οι τότε παγκόσμιοι ηγέτες (και κατά σύμπτωση δανειστές της Ελλάδας) έβλεπαν θετικά τα ελληνικά αιτήματα για ισχυρή παρουσία στο διεθνές στερέωμα.

5. (Και) τότε οι ελληνικές κυβερνήσεις έταζαν λαγούς με πετραχήλια στο πόπολο. Του ζήτησαν ακόμη και υπομονή μέχρι να φτάσουμε στην Άγκυρα. Αλλά μεσολάβησαν ο Σαγγάριος, η σφαγή και η καταστροφή...

6. (Και) τότε οι δανειστές, όσο ήταν χρήσιμο για τα συμφέροντά τους το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα στη Μικρά Ασία, άκουγαν με προσοχή τα αιτήματα για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Αλλά...

...Αλλά μεσολάβησαν η Μικρασιατική Καταστροφή και η νέα ελληνική χρεοκοπία (1935), γεγονός που... υποχρέωσε τους δανειστές να διατηρήσουν την παρουσία τους (ΔΟΕ) στην Αθήνα μέχρι το 1979.

Τώρα, βέβαια, δεν έχουμε Βενιζέλο και Άγγλους ώστε να ανησυχούμε για καταστροφές, αλλά Τσίπρα, Τραμπ και αμερικανικές βάσεις (Σούδα, Λάρισα, Σύρο, Αλεξανδρούπολη) που θα βοηθήσουν να ορθοποδήσει οικονομικά η χώρα και θα προστατέψουν τα συμφέροντά της. Άσε που η (γερμανική) Ε.Ε. είναι κι αυτή ολόψυχα στο πλευρό μας...

ΠΗΓΗ: topontiki.gr

του Σπύρου Κότσια

Το τελευταίο διάστημα έχουν φουντώσει  οι συζητήσεις  για τις περικοπές των συντάξεων που θα λάβουν χώρα από 1/1/2019. Για μια ακόμη φορά οι συνταξιούχοι θα είναι τα μεγάλα θύματα μιας πολιτικής που εφαρμόζεται χωρίς παρεκκλίσεις από το 2010 και αποσκοπεί στην εσωτερική υποτίμηση και τη φτωχοποίηση μεγάλων τμημάτων της ελληνικής κοινωνίας μεταξύ των οποίων περίοπτη θέση κατέχουν οι απόμαχοι αυτής της χώρας.

Η κυβέρνηση θέλοντας να οριστικοποιήσει τις τεράστιες περικοπές που έγιναν στις συντάξεις όλα αυτά τα μνημονιακά χρόνια και να απαλαγεί μια και καλή από τη βάσανο των δικαστικών προσφυγών ενάντια σε αυτές, έφερε στη Βουλή το 2016 και ψήφισε τον περιβόητο νόμο Κατρούγκαλου. Με το νόμο αυτό μείωσε τα ποσοστά αναπλήρωσης και όρισε η εθνική λεγόμενη σύνταξη, εφεύρημα των Κουτρουμάνη και Λοβέρδου, να μην είναι μεγαλύτερη των 384 ευρώ.  Με τον τρόπο αυτό το άθροισμα της εθνικής σύνταξης και του τμήματος που έχει να κάνει με τις εισφορές που ο εργαζόμενος κατέβαλε σε όλο των υπηρεσιακό του βίο, αποτελεί το σύνολο της σύνταξης που του αναλογεί, σαφώς μειωμένου σε σχέση με το παρελθόν.

Όσον αφορά αυτούς που είχαν ήδη συνταξιοδοτηθεί πριν την ισχύ του νόμου, εφόσον με τον επαναπροσδιορισμό η σύνταξη τους θα είναι μικρότερη αυτής που σήμερα λαμβάνουν, μετά τις περικοπές, η Κυβέρνηση δεσμεύτηκε να τη διατηρήσει στα σημερινά επίπεδα χαρακτηρίζοντας το επιπλέον ποσό ως προσωπική διαφορά. Δυστυχώς η κυβέρνηση αθέτηση τη δέσμευση απέναντι στους συνταξιούχους και «υποκύπτοντας» στις πιέσεις των δανειστών δέχτηκε να περικόψει την προσωπική διαφορά από 1/1/2019  κατά 18%, όπερ μεταφραζόμενο σημαίνει περικοπές 250 ευρώ τουλάχιστον για τις περισσότερες συντάξεις.

Χύνουν κροκοδείλια δάκρυα οι κυβερνητικοί αλλά κανείς συνταξιούχος δεν τους πιστεύει! Προσπαθούν μάλιστα να τους καθησυχάσουν αφήνοντας να διαφανεί ότι μπορεί και να μην γίνουν οι μειώσεις γιατί έχουν αλλάξει λένε οι οικονομικές συνθήκες προς το καλλίτερο. Βέβαια ο κατεξοχήν αρμόδιος υπουργός ο Ευκλ. Τσακαλώτος δεν αφήνει κανένα περιθώριο δηλώνοντας πως όποιες περικοπές δεσμευθήκαμε να κάνουμε θα τις πραγματοποιήσουμε στο ακέραιο. Από κοντά και η «φέρελπις» υπουργός Εργασίας Έφη Αχτσιόγλου η οποία με τον «αριστερό» της λόγο προϊδεάζει τους απόμαχους αυτού του τόπου για τη μεγάλη «σφαγή».

Οι χειρισμοί γύρο από το συνταξιοδοτικό ζήτημα, μας πείθουν ολοένα και περισσότερο ότι η Κυβέρνηση, αμφότερες οι συνιστώσες που την αποτελούν, έχει υιοθετήσει πλήρως τις θέσεις των πιστωτών και ιδιαίτερα αυτές του ΔΝΤ, το οποίο θεωρεί ότι η συνταξιοδοτική δαπάνη είναι εντελώς αντιπαραγωγική και αποτελεί τροχοπέδη στην «ανάπτυξη» έτσι όπως αυτό τη σχεδιάζει και την επιβάλλει σε χώρες που αναγκάζονται να ζητήσουν τη βοήθειά του. Το ίδιο πιστεύει και το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Ας μη μας διαφεύγει της προσοχής η δήλωση της αναπληρώτριας υπουργού Εργασίας, Θεανώ Φωτίου, ότι το υπουργείο θα εντείνει την επιδοματική του πολιτική. Έτσι με αυτό τον τρόπο μειώνουν τις συντάξεις και τις υποκαθιστούν με επιδόματα και διάφορες εφάπαξ παροχές από τα περίφημα «ματωμένα πλεονάσματα», όπως κατάγγελλε κάποτε και ο Αλ. Τσίπρας. Όποιος από εδώ και πέρα θέλει σύνταξη να καταφύγει στα προγράμματα του ιδιωτικού τομέα σιγοψιθυρίζει η κυβέρνηση.

Η ουσιαστική κατάργηση των συντάξεων που συντελείται σταδιακά, ταυτόχρονα με τη διάλυση της δημόσιας υγείας και τον εξοβελισμό κάθε έννοιας κοινωνικού κράτους, η εργασιακή ισοπέδωση με την κατάργηση κάθε εργατικού δικαιώματος και η ουσιαστική εξαφάνιση της μεσαίας τάξης, δείχνουν το δρόμο που η κυβέρνηση από δω και πέρα θα ακολουθήσει προκειμένου να προσελκύσει επενδυτικά κεφάλαια και να επιτύχει την έξοδο της οικονομίας από την κρίση. Στις μέρες μας συντελείται η αποθέωση του επιχειρηματικότητας ως βασικού συντελεστή της οικονομικής απογείωσης μαζί με το ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας. Μιας επιχειρηματικότητας που δεν υπόκειται σε κανέναν περιορισμό ενώ αφήνεται ανεξέλεγκτη να καταστρέφει το περιβάλλον. Τρανταχτά παραδείγματα αποτελούν η μέθοδος εξόρυξης του μεταλλεύματος που χρησιμοποιεί η εταιρεία Ελληνικός Χρυσός στις Σκουριές και ο τρόπος αξιοποίησης του Ελληνικού.

Στην περίπτωση της χώρας μας η πρόσμιξη του μεταμοντέρνου με το νεοφιλελευθερισμό σε συνδυασμό με την παραμονή μας στην ευρωζώνη,   επιδεινώνει περισσότερο  την κατάσταση για τα λαϊκά στρώματα και δημιουργεί τις προϋποθέσεις, για τη συνέχιση της δουλοπαροικίας τουλάχιστον μέχρι το 2060.

ΠΗΓΗ: kommon.gr

Εδώ και δυο εβδομάδες δίνουμε τον αγώνα μας για την εφαρμογή της τελευταίας συλλογικής σύμβασης για τις ναυπηγοεπισκευαστικές εργασίες, παντού και σε όλες τις ειδικότητες.

Την περασμένη Τετάρτη 16 Μαΐου σε μια μαζική γενική συνέλευση, πήραμε την ομόφωνη απόφαση να συνεχίσουμε να μην δουλεύουμε υπερωρίες μέχρι να δεσμευτούν όλες οι επιχειρήσεις να εφαρμόσουν το σύνολο των όρων της συλλογικής μας σύμβασης.

Η εργοδοσία από την πρώτη στιγμή έβαλε σαν στόχο να υπονομεύσει αυτό που, μετά τον πολύμηνο αγώνα μας, υπόγραψε.

Την περασμένη Κυριακή, επιχειρήθηκε από την επιχείρηση «ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ ΕΠΙΣΚΕΥΕΣ ΠΛΟΙΩΝ» να συγκροτήσει απεργοσπαστικό μηχανισμό με τον οποίο θα πήγαινε κόντρα στην ομόφωνη απόφαση μας, για την συνέχιση των κινητοποιήσεων.

Όπως και στο παρελθόν χρησιμοποίησε τους γνωστούς τραμπούκους του δουλεμπορικού που έχει φτιάξει η Χρυσή Αυγή, με σκοπό να τους χρησιμοποιούν οι εφοπλιστές και οι εργολάβοι, απέναντι στις αποφάσεις και τις διεκδικήσεις των εργαζόμενων.

Είναι οι ίδιοι που σαν γνήσια τσιράκια της εργοδοσίας χρησιμοποιήθηκαν το τελευταίο διάστημα και από την επιχείρηση «ΕΝΤΕΧΝΟΣ Βενιός Κώστας»  στο πλοίο  «ΕΛΚΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ» της εταιρίας EUROPEAN στον μόλο της ΔΕΗ όπου την ώρα της στάσης εργασίας και την κινητοποίηση που κάναμε στο υπ. Εμπορικής ναυτιλίας, ο εργοδηγός, γνωστό μέλος της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης Χρυσής Αυγής, απειλούσε τους συναδέλφους από το συνεργείο που συμμετείχαν στην στάση εργασίας λέγοντας τους πως όποιος κατεβεί από το καράβι δεν θα ξαναδουλέψει.

Φυσικά μετά από παρέμβαση του συνδικάτου μας και αφού είδε ότι δεν μπορεί με μερικούς φουσκωτούς να πάει κόντρα στις αποφάσεις του κλάδου, η επιχείρηση τα μάζεψε και δεσμεύτηκε εγγράφως για την εφαρμογή του συνόλου της τελευταίας συλλογικής σύμβασης όπως και δεκάδες άλλες την τελευταία εβδομάδα.

Είναι τεράστιες οι ευθύνες της εργοδοτικής ένωσης ΣΕΝΑΒΙ που ενώ είχε ενημερωθεί από την προηγούμενη μέρα για την προσπάθεια της εταιρίας «ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ ΕΠΙΣΚΕΥΕΣ ΠΛΟΙΩΝ» να στήσει τέτοιο μηχανισμό, δεν έχει πάρει ακόμα θέση για το περιστατικό, πολύ περισσότερο που ο ίδιος ο Βουδούρης είναι και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ένωσης.

Από την πλευρά μας καλούμε το σύνολο του κλάδου να συσπειρωθεί γύρω από το ταξικό μας συνδικάτο απομονώνοντας αυτόν τον θλιβερό περιφερόμενο θίασο της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης.

Ενωμένοι, αποφασισμένοι να παλέψουμε όλοι με μια φωνή σαν μια γροθιά για τα δίκια μας σπάμε την τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς και στέλνουμε μήνυμα στην εργοδοσία ότι κι αυτή η προσπάθεια της να μας μετατρέψει σε φτύνω και ευέλικτο εργατικό δυναμικό θα πέσει στο κενό.

Συνεχίζουμε τον αγώνα για την εφαρμογή της συλλογικής σύμβασης εργασίας, δυναμώνουμε την οργάνωση μας ριζώνοντας σε κάθε χώρο δουλειάς μικρό ή μεγάλο, προετοιμάζουμε την επιτυχία της πανελλαδικής απεργίας της 30 του Μάη και των συγκεντρώσεων των ταξικών δυνάμεων.

Έχουμε το δίκιο, έχουμε τη δύναμη, θα τα καταφέρουμε.

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ