Θα ξεπεράσουν τις 200.000 οι 70άρηδες απασχολούμενοι συνταξιούχοι, σε λίγους μήνες!!

Σε ισχύ το δόγμα τής νεοφιλελεύθερης Σχολής του Σικάγο για “Δουλειά μέχρι του τάφου” και “της διαρκούς ενεργούς γήρανσης”!!

ΑΝΤΙ να αυξήσουν τις συντάξεις, ΑΝΤΙ να ξαναδώσουν τα Δώρα, ΑΝΤΙ να καταργήσουν την ΕΑΣ, την προσωπική διαφορά και την παρακράτηση 6% υπέρ υγείας, ΑΝΤΙ να επαναχορηγήσουν το ΕΚΑΣ στους απόκληρους του Ασφαλιστικού, ΟΔΗΓΟΥΝ ΧΙΛΙΑΔΕΣ 70ΧΡΟΝΟΥΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥΣ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΒΑΘΙΑ ΓΕΡΑΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΝΑ ΚΑΛΥΨΟΥΝ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥΣ!!

Διαβάστε τη σχετική ανάλυση του Καθηγητή και Προέδρου της ΕΝΥΠΕΚΚ κ.Αλέξη Μητρόπουλου

Εργασία μετά τα 70 για χιλιάδες συνταξιούχους!!
ΑΝΤΙ: -να αυξήσουν τις συντάξεις,
-να ξαναδώσουν τα Δώρα,
-να καταργήσουν την ΕΑΣ, την προσωπική διαφορά
και την παρακράτηση 6% υπέρ υγείας,
-να επαναχορηγήσουν το ΕΚΑΣ στους απόκληρους
του Ασφαλιστικού,
οδηγούν χιλιάδες 70χρονους να δουλεύουν μέχρι τα βαθιά γεράματα!!
Σε ισχύ το δόγμα «δουλειά μέχρι τον τάφο»
και της διαρκούς «ενεργούς γήρανσης»!!
Η μαζική απασχόληση συνταξιούχων πέραν των ανωτάτων ορίων
συνταξιοδότησης και η εργασία μέχρι το 74ο έτος για τη θεμελίωση σύνταξης
με τον ν. 5045/2023 (άρθρο 61) οδηγούν με βεβαιότητα σε μεγάλη αύξηση
των ορίων ηλικίας τα επόμενα χρόνια
Ι.Το ισχύον πλαίσιο για την απασχόληση συνταξιούχων χωρίς όριο
ηλικίας!!
Με το άρθρο 114 του ν. 5078/2023 (ΦΕΚ Α 211) νομοθετήθηκε νέο
θεσμικό πλαίσιο για την απασχόληση των συνταξιούχων, ανεξαρτήτως ηλικίας,
που ισχύει από 1-1-2024.
Ειδικά η παρ. 7 του άρθρου 114, που αναφέρεται στην αξιοποίηση του
χρόνου απασχόλησης για προσαύξηση της ήδη καταβαλλόμενης σύνταξης, ισχύει
αναδρομικά από 13-5-2016 (έναρξη ισχύος του νόμου Κατρούγκαλου 4387/2016),
κάτι που αποδεικνύει την ιδεολογική συνάφεια τής παρούσας κυβέρνησης με την
προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, παρά τα αντιθέτως υποστηριζόμενα. Έτσι
αποδεικνύεται ότι όλα τα βαριά δόγματα του Μνημονίου «αντί αληθείας
παραλαμβάνονται» για τη διαρκώς συρρικνούμενη και σε ανθρώπους και σε
ζωογόνους κοινωνικούς θεσμούς πατρίδα μας.
2
Σε υλοποίηση της ανωτέρω ρύθμισης εκδόθηκε με καθυστέρηση η
υπ’αριθ. 1/2024 Εγκύκλιος του ΕΦΚΑ (αριθ.πρωτ. οικ.61423/15-1-2024) για τη
σωστή εφαρμογή τής νέας και πιο σύνθετης πράγματι διάταξης, η οποία ωστόσο
ήταν ελλιπής και χωρίς παραδείγματα. Πρόσφατα εκδόθηκε και διευκρινιστικό
γενικό έγγραφο του ΕΦΚΑ με αριθ. 638395/30-4-2024 που απάντησε σε
περισσότερα ερωτήματα.
Με τον ν. 5078/2023 καταργήθηκε η περκοπή κατά 30% της σύνταξης
που προέβλεπε ο ν. 4670/2020. Όμως η ρύθμιση του άρθρου 114 του ν.
5078/2023, κατά το μέρος που επιβάλλει τον «μη ανταποδοτικό πόρο υπέρ
ΕΦΚΑ», είναι αντισυνταγματική, όπως και κατά το μέρος που στερεί
πλήρως τη σύνταξη για όσους συνταξιούχους απασχολούνται ή θα
απασχοληθούν σε φορείς της γενικής κυβέρνησης και δεν έχουν
συμπληρώσει το 62ο
έτος ηλικίας.
Τρίτη κραυγαλέα αντισυνταγματικότητα είναι η ένταξη των
εργαζομένων συνταξιούχων στο σύστημα τεκμαρτής φορολόγησης του ν.
5073/2023 (ΦΕΚ Α 204).
ΙΙ.Αντί περικοπής κατά 30% της σύνταξης, «ανταποδοτικός» πόρος-
«χαράτσι» υπέρ ΕΦΚΑ ύψους 10%!!
Παρά την κατάργηση της περικοπής 30% από τις συντάξεις των
εργαζομένων συνταξιούχων για την περίοδο 2020-2023 με τον ν. 4870/2020, η
κυβέρνηση επινόησε την καταβολή τού «μή ανταποδοτικού πόρου» υπέρ ΕΦΚΑ.
Πρόκειται μάλιστα για εισφορά-«πόρο»-«χαράτσι» που δεν έχει ανταποδοτικό
χαρακτήρα, δηλαδή χωρίς να προσαυξάνεται η σύνταξη ή οι παροχές τού
εργαζόμενου συνταξιούχου, όταν αυτός σταματήσει να εργάζεται με το καθεστώς
τού «απασχολουμένου συνταξιούχου» του ν. 5078/2023.
Ειδικότερα, σύμφωνα με την παρ. 7 του άρθρου 114 «Ο πόρος υπέρ eΕΦΚΑ δεν είναι ανταποδοτικός και δεν αξιοποιείται για την προσαύξηση της ήδη
καταβαλλόμενης σύνταξης ή για τη χορήγηση δεύτερης σύνταξης με το άρθρο 30 ή
αντίστοιχες διατάξεις.».
Εξάλλου σύμφωνα με την παρ. 4 του ιδίου άρθρου «Το συνολικό
επιβαλλόμενο ποσό του πόρου υπέρ e-ΕΦΚΑ σε ετήσια βάση δεν μπορεί να
υπερβαίνει το δωδεκαπλάσιο της εθνικής σύνταξης του άρθρου 7, όπως εκάστοτε
3
ισχύει. Τυχόν επιπλέον ποσά επιστρέφονται στους ασφαλισμένους κατόπιν
εκκαθάρισης σύμφωνα με το άρθρο 104», ενώ σύμφωνα με την παρ. 11 «Σε
περίπτωση μη καταβολής των προβλεπομένων στις περ. (β) και (γ) της παρ. 3
ασφαλιστικών εισφορών και πόρου υπέρ e-ΕΦΚΑ για διάστημα μεγαλύτερο των
δύο (2) μηνών, οι οφειλές παρακρατούνται από το σύνολο των καταβαλλόμενων
συντάξεων.».
Ο μη ανταποδοτικός αυτός πόρος (που για τους μισθωτούς εργαζόμενους
συνταξιούχους ανέρχεται στο 10% ενώ για τους μη μισθωτούς στο 50% της
εισφοράς στην επιλεγείσα ασφαλιστική κλάση) είναι παντελώς αδικαιολόγητος,
παράνομος και αντίθετος στο Σύνταγμα και τις αρχές τής Κοινωνικής Ασφάλισης,
ενώ αντίκειται και σε όλα τα διεθνή κείμενα που δεσμεύουν τη χώρα και απαιτούν,
οποιαδήποτε πληρωμή ένεκεν της εργασίας που καταβάλλει ο εργαζόμενος να
έχει και την αναλογούσα ανταποδοτικότητα.
Η κυβέρνηση που -αυθαίρετα και επομένως παράνομα- επέβαλε το νέο
αυτό «χαράτσι» ύψους 10%, πρέπει άμεσα να το καταργήσει. Αν δεν προβεί στην
άμεση κατάργησή του, θα σημαίνει ότι έχει επιλέξει την εισπρακτική κωλυσιεργία
μέχρι την ακύρωση της συγκεκριμένης διάταξης από τα αρμόδια Δικαστήρια.
ΙΙΙ.Θα ξεπεράσουν τις 200.000 οι απασχολούμενοι συνταξιούχοι!!
Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία, επίσημη κατά νόμο δήλωση
απασχόλησης έχουν ήδη υποβάλλει σχεδόν 100.000 συνταξιούχοι με μέσο όρο
ηλικίας το 70ό έτος!!
Με το προηγούμενο θεσμικό πλαίσιο, όπου παρεκρατείτο το 30% της
σύνταξης (σ.σ. με τον ν. 4387/2016 παρεκρατείτο το 60%) ο αριθμός των
απασχολουμένων συνταξιούχων, για την περίοδο 2016-2023, δεν ξεπέρασε ποτέ
τις 30.000.
Εκτιμούμε ότι, μέχρι τέλος του έτους 2024, πάνω από 200.000
συνταξιούχοι θα επανενταχθούν στην εργασία μετά τη συνταξιοδότηση ή θα
παραμείνουν στην εργασία τους με δήλωση κατά την υποβολή τής αίτησης
συνταξιοδότησης, όπως προβλέπει ο νόμος. Οι βασικοί λόγοι αυτής της επιλογής
είναι η προσαύξηση του εισοδήματος (δεδομένου ότι οι συντάξεις είναι χαμηλές και
ο πληθωρισμός υψηλός) και η αύξηση των φτωχών συνταξιούχων αφού οι
«δίδυμοι» νόμοι Κατρούγκαλου και Βρούτση (4387/2016 και 4670/2020,
4
αντίστοιχα) λειτουργούν στην ουσία ως μηχανές παραγωγής φτωχών
συνταξιούχων («poor pensioners»).
ΙV.Οι χαμηλές συντάξεις και τα χρέη ωθούν τους συνταξιούχους στην
απασχόληση μετά τα 70! Η συνταξιοδοτική φτώχεια («pension poverty»)
προκαλεί το φαινόμενο της απασχόλησης των συνταξιούχων πέραν του
70ού έτους ηλικίας!
Σύμφωνα με τις πιο έγκυρες εκτιμήσεις ο βασικός λόγος που υποχρεώνει
χιλιάδες συνταξιούχων μας να επανενταχθούν στην αγορά εργασίας μετά τη
συνταξιοδότησή τους, ακόμη και σε μεγάλη ηλικία, είναι οι τεράστιες μειώσεις των
συντάξεων από το 2011 μέχρι σήμερα και η αδυναμία των περισσότερων να
διαβιώσουν αξιοπρεπώς και να ανταποκριθούν σε ανειλημμένες υποχρεώσεις
τους, ορισμένων δε και στοιχειωδώς!! Πολύ περισσότερο που πολλοί εξ αυτών
έχουν ξαναδεχθεί στην οικογενειακή εστία τα παιδιά τους που, λόγω χαμηλών
αμοιβών σε περιστασιακές απασχολήσεις ή λόγω ανεργίας, αδυνατούν να
ανταποκριθούν στο κόστος τής ζωής, ιδιαίτερα μάλιστα στα υψηλά ενοίκια
κατοικίας.
Άκρως αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία του Ενιαίου Συστήματος Ελέγχου
και Πληρωμών των Συντάξεων «ΗΔΙΚΑ/ΗΛΙΟΣ» του Υπουργείου Εργασίας για τον
Μάρτιο 2024, που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα. Από τα στοιχεία του Πίνακα Σ.1 του
Παραρτήματος της Έκθεσης προκύπτει ότι:
α- το 57,5% των συνταξιούχων (1.430.786 άνθρωποι) λαμβάνουν σύνταξη
έως 1.000 € μεικτά (940 € καθαρά),
β- το 38,6% (959.131 συνταξιούχοι) λαμβάνουν σύνταξη έως 700 € μεικτά
(658 € καθαρά),
γ- το 28% (696.474 συνταξιούχοι) λαμβάνουν σύνταξη έως 600 € μεικτά
(564 € καθαρά) και
δ- το 17,8% (443.495 συνταξιούχοι) λαμβάνουν σύνταξη έως 500 € μεικτά
(470 € καθαρά)!!
Ιδού τα στοιχεία από το Π/Σ «ΗΛΙΟΣ»-ΗΔΙΚΑ!
5
Εξάλλου, αναφορικά με το ύψος των συντάξεων, ο Πίνακας 4 στη σελ. 7
της Έκθεσης δεν επιτρέπει αμφισβητήσεις. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από τα
παρατιθέμενα στοιχεία:
α- η μέση κύρια σύνταξη ανέρχεται στα 818,68 ευρώ μεικτά (769,55 ευρώ
καθαρά) και είναι η χαμηλότερη σε ΟΛΕΣ τις χώρες της ΟΝΕ,
β- η μέση επικουρική σύνταξη ανέρχεται στα 196,22 ευρώ μεικτά (184,44
ευρώ καθαρά),
γ- το μέσο μέρισμα ανέρχεται στα 111,57 ευρώ μεικτά (104,87 ευρώ
καθαρά)!
Τα ενδιαφέροντα και ταυτόχρονα απογοητευτικά ευρήματα του
Συστήματος «ΗΔΙΚΑ/ΗΛΙΟΣ», που εποπτεύεται από το Υπουργείο Εργασίας,
αποτελούν και αποστομωτική απάντηση στους δανειστές και τους Έλληνες
μνημονιακούς πολιτικούς και επιστήμονες, που ακόμη και σήμερα επιμένουν ότι
6
στην Ελλάδα οι συνταξιούχοι συνεχίζουν να λαμβάνουν υψηλές κατά μέσο όρο
συντάξεις.
Η γενικευμένη «συνταξιοδοτική φτώχεια» («pension poverty») είναι
συνέπεια των μνημονιακών περικοπών, καθώς και της απαγόρευσης τής αύξησης
των συντάξεων («πάγωμα» αυξήσεων) μέχρι τον Δεκέμβριο του 2022, σύμφωνα
με τον ν. 4475/2017 (άρθρο 3), που δυστυχώς διατηρήθηκε σε ισχύ με τον νόμο
Βρούτση 4670/2020 (άρθρο 25 παρ. 4).
Η ρύθμιση να δουλεύουν οι 70άρηδες μέχρι τα βαθιά γεράματα ονομάζεται
από τους διεθνείς οργανισμούς (ΟΟΣΑ, ΔΝΤ) -όπου θήτευσαν και ορισμένοι από
τους αρμόδιους κυβερνητικούς αξιωματούχους- «ενεργός γήρανση» θέλοντας να
υπονοήσει ότι είναι μια ευχάριστη διαδικασία που δίνει ζωή στους γέροντες και
τους αναζωογονεί ώστε να επιμηκύνουν τον πρόσκαιρο βίο τους στον μάταιο
τούτο κόσμο. Γι’αυτό και ο σχετικός ν. 5078/2023 ονομάζει κατ’ευφημισμό τον νέο
θεσμό «αξιοποίηση» αντί για το «δουλειά μέχρι τον τάφο» που θα άρμοζε στις
περιστάσεις και βεβαίως στο μνημονιακό ασφαλιστικό σύστημα της Ελλάδας.
V.Απασχόληση συνταξιούχων και ανεργία νέων!
Με δεδομένο ότι τουλάχιστον 200.000 συνταξιούχοι θα επανενταχθούν
στην αγορά εργασίας ή θα παραμείνουν στην εργασία τους υποβάλλοντας
δήλωση ταυτόχρονα με την αίτηση συνταξιοδότησης, είναι απολύτως βέβαιο ότι
θα δημιουργηθούν πολλά προβλήματα στην είσοδο νέων σε ηλικία εργαζομένων
αφού η ανεργία των νέων στην πατρίδα μας παραμένει η μεγαλύτερη στην
Ευρωζώνη.
Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία τής Ελληνικής
Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) για τον μήνα Μάρτιο 2024, ενώ το γενικό ποσοστό
ανεργίας ανέρχεται σε 10,2%, σύμφωνα με τον Πίνακα 3 (σελ. 3) τής από 2-5-
2024 ανακοίνωσης («Έρευνα Εργατικού Δυναμικού: Μάρτιος 2024»), η ανεργία
στις ηλικίες 15-24 ετών φτάνει το 21,1%!!
7
Είναι σίγουρο ότι η μαζική είσοδος συνταξιούχων στην αγορά εργασίας θα
εμποδίσει την είσοδο νέων και ικανών επιστημόνων, συντηρώντας τη νεανική
ανεργία σε υψηλά επίπεδα.
VI.Απασχόληση συνταξιούχων και νεανική μετανάστευση («brain
drain»)
Την περίοδο 2010-2021 πάνω από 500.000 Έλληνες, στην πλειονότητά
τους νέοι, μετανάστευσαν στο εξωτερικό (κυρίως σε ευρωπαϊκές χώρες) προς
αναζήτηση εργασίας και αξιοπρεπούς μισθού. Οι μέχρι τώρα προσπάθειες για
επάνοδό τους δεν έχουν ευδοκιμήσει. Ο δείκτης εκροής «εγκεφάλων» («brain
drain») άλλωστε παραμένει υψηλός, σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες (βλ. άρθρο
του Γιώργου Φωκιανού στην εφημερίδα «Το Βήμα τής Κυριακής» 2-3/12/2023).
Είναι βέβαιο ότι με τη μαζική απασχόληση συνταξιούχων (κυρίως λόγω
των χαμηλών συντάξεών τους, της εξειδίκευσης, των γνώσεων και της εμπειρίας
τους), δεν θα μειωθεί ούτε θα ανακοπεί η νεανική μετανάστευση («brain drain»)
όπως προσδοκά και εξαγγέλλει συνεχώς η κυβέρνηση. Αντιθέτως, θα αυξηθεί γιατί
η υψηλή εξειδίκευση και η πολύχρονη εμπειρία αρκετών χιλιάδων εκ των
απασχολουμένων συνταξιούχων θα εμποδίσουν την είσοδο νέων σε ηλικία και
ταλαντούχων ανέργων, σε συγκεκριμένες οικονομικές δραστηριότητες και
υπηρεσίες.
Η ανεργία των νέων και η νεανική μετανάστευση, με δεδομένη και τη
μεγάλη μείωση των γεννήσεων κατά τα τελευταία χρόνια (2011-2023) και
συνακόλουθα την πληθυσμιακή κατάρρευση, πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα
για κάθε ελληνική κυβέρνηση διότι το ζήτημα της απασχόλησης των νέων δεν είναι
μόνο οικονομικό, αλλά σπουδαίας εθνικής σημασίας.
VII.Απασχόληση συνταξιούχων μετά το 70ό έτος συνιστά έμμεση
αύξηση ορίων ηλικίας
Είναι απολύτως βέβαιο ότι η μαζική απασχόληση συνταξιούχων άνω των
70 ετών θα ενθαρρύνει την κυβέρνηση να νομοθετήσει αύξηση των ορίων ηλικίας
συνταξιοδότησης από 1-1-2027, σύμφωνα άλλωστε και με τον ισχύοντα ν.
4336/2015 που συνδέει την αύξηση των ηλικιακών ορίων με το προσδόκιμο του
γενικού πληθυσμού.
8
Σε αυτή την κατεύθυνση πιέζουν και διεθνείς οργανισμοί που
παρακολουθούν το ύψος των συνταξιοδοτικών δαπανών στις επιμέρους χώρες.
Έτσι στην ετήσια Έκθεσή της με τίτλο «2024 Ageing Report» («Έκθεση γήρανσης
2024» (Institutional Paper 257), η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat)
προτείνει για τους Έλληνες και τις Ελληνίδες αύξηση των ορίων ηλικίας
συνταξιοδότησης για όσους εξέλθουν στη σύνταξη μετά το 2030 από 1,5 χρόνο,
για όσους εξέλθουν μετά το 2050 αύξηση 3,5 χρόνια και για όσους εξέλθουν μετά
το 2070 αύξηση 5,5 χρόνια!!
Γίνεται αντιληπτό ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μεγάλη αύξηση των ορίων
ηλικίας μετά το 2030 γι’αυτούς που εργάζονται 20 χρόνια τουλάχιστον σήμερα
αλλά και γι’αυτούς που θα μπουν στην αγορά εργασίας τα επόμενα χρόνια.
Έτσι, μετά την πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ «Pensions at a Glance» για
το 2023, τώρα και η Eurostat ενώνει τις δυνάμεις της με όλους τους
νεοφιλελεύθερους παγκόσμιους και ευρωπαϊκούς οργανισμούς για μεγάλη αύξηση
των ορίων ηλικίας ανδρών και γυναικών από το 2030 και μετά.
Είναι χαρακτηριστικός ο Πίνακας ΙΙ.Α4.2 (σελ. 124) με τίτλο «Statutory
retirement ages, early retirement ages (in brackets) and incentives to postpone
retirement» (μτφρ. «Νόμιμες ηλικίες συνταξιοδότησης, ηλικίες πρόωρης
συνταξιοδότησης (σε παρένθεση) και κίνητρα για αναβολή συνταξιοδότησης»,
όπου καταγράφονται οι ηλικίες συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών στην
Ελλάδα (8η
χώρα) από το 2022 μέχρι και το 2070.
Με δεδομένο ότι η χώρα μας έχει ψηφίσει διάταξη με τη ρήτρα
προσδοκίμου για αύξηση ορίων ηλικίας ανά τριετία μετά το 2027 με βάση το
προσδόκιμο του γενικού πληθυσμού, γίνεται αντιληπτό ότι οι νεώτερες ηλικίες και
αυτές που θα μπουν στην αγορά εργασίας τα προσεχή χρόνια, θα κληθούν να
9
διαθέτουν πάνω από 40 χρόνια πραγματικής εργασίας προκειμένου να εξέλθουν
στη σύνταξη από το 68ο
μέχρι το 72ο
έτος της ηλικίας τους.
Είναι προφανές ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αναζητούν τρόπο για να
μετακυλήσουν το κόστος δημογραφικού στη «γηραιά ήπειρο» στους ίδιους τους
ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους, είτε αυξάνοντας τα όρια ηλικίας είτε
μειώνοντας τις συντάξεις και τις συνταξιοδοτικές δαπάνες.
Το στίγμα ότι έρχονται σοβαρές παρεμβάσεις στην οικονομία και την
κοινωνία τής Ευρωπαϊκής Ένωσης, το έδωσε σε συνέντευξή της στην εφημερίδα
«Το Βήμα» στις 21-1-2024 η κυρία Ντουμπράβκα Σούιτσα (επικεφαλής τής
Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη Δημοκρατία και τη Δημογραφία) αναφέροντας ότι
«Το δημογραφικό επηρεάζει σημαντικά το μέλλον της Ευρώπης, διαμορφώνοντας
την οικονομική ανάπτυξη, τα κοινωνικά συστήματα και τη γεωπολιτική θέση».
VIII. Η πληθυσμιακή κατάρρευση και οι μνημονιακές πολιτικές θα
οδηγήσουν άμεσα σε μείωση συντάξεων και αύξηση ορίων ηλικίας
Είναι προφανές πως η μνημονιακή καταστροφή τού εργατικού δυναμικού
συνεχίζεται και πως οι αξιοπρεπείς εργασίες, αντίστοιχες των προσόντων των
νέων μας, σπανίζουν με την αποξένωση της ελληνικής κοινωνίας από τον υλικό
και άυλο πλούτο τής πατρίδας μας. Με τις επιταχυνόμενες ιδιωτικοποιήσεις και τις
πωλήσεις κυρίως στο αλλοδαπό νομαδικό κεφάλαιο, οι ξένοι επιχειρηματίες
φέρνουν μαζί το δικό τους στελεχιακό δυναμικό αλλά και τις συμπληρωματικές
μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις ώστε να δημιουργούν οικονομίες κλίμακας, στις
οποίες συνήθως δεν χωρούν πολλοί Έλληνες εργαζόμενοι. Έτσι ΚΑΙ λόγω των
ρυθμίσεων του νέου Ασφαλιστικού ΚΑΙ λόγω της αλλοτρίωσης του υλικού και
άυλου πλούτου τής πατρίδας, επέρχεται η ταχεία καταστροφή τού εργατικού
δυναμικού με τις εντεύθεν αυτονόητες κοινωνικές και εθνικές συνέπειες.
Και οι αρμόδιοι δεν φαίνεται να αντιλαμβάνονται το μέγεθος του
προβλήματος…
Μόλις στις 18-5-2024 ο Υφυπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων, μετά από
ερώτηση δημοσιογράφου για τη συνέχιση τής επιβολής τής περιβόητης
«προσωπικής διαφοράς», απάντησε ότι οι συνταξιούχοι δεν πρέπει να
παραπονούνται διότι οι συντάξεις τους είναι υψηλές και επιβάλλεται να
προσεγγίσουν τις χαμηλές συντάξεις των άλλων!! Είναι δηλαδή προφανές ότι
10
αναπτύσσεται από τους αρμόδιους μία αντίθετη προς τις προηγούμενες
ασφαλιστικές ρυθμίσεις πολιτική, η οποία σιγά-σιγά αποβάλλει από το Σύστημα
Κοινωνικής Ασφάλισης, όχι μόνο την αλληλεγγύη των γενεών, αλλά και την
ανταποδοτικότητα των καταβληθεισών ασφαλιστικών εισφορών.
Η εξίσωση όλων προς τα κάτω γίνεται πλέον κυβερνητικό δόγμα. Αυτό
αποτελεί προαναγγελία τής σταδιακής κατάργησης του αναδιανεμητικού και
ανταποδοτικού συστήματος ώστε να εξοικονομούνται πόροι που διατίθενται προς
αλλότριες κατευθύνσεις. Οντολογικά σημαίνει ότι επιχειρείται μια
ετεροχρησιμοποίηση των εισφορών των εργαζομένων, δηλαδή για σκοπούς
ξένους προς το ασφαλιστικό σύστημα ώστε το κράτος να απαλλαγεί -προϊόντος
τού νεοφιλελεύθερου χρόνου- από τη βασική συνταγματική του υποχρέωση τής
αιμοδότησης του Ασφαλιστικού Συστήματος.
Αυτό με τη σειρά του μάς φέρνει στην πηγή του κακού τού Ελληνικού
Ασφαλιστικού Συστήματος. Γιατί είναι γνωστό ότι καθ’όλη τη μεταπολεμική
περίοδο και για πολλές δεκαετίες οι εργαζόμενοι ήταν πολλαπλάσιοι των
συνταξιούχων και τα κλαδικά Ταμεία ασφάλισης συγκέντρωναν πολύ μεγαλύτερα
τού κόστους των προηγουμένων συντάξεων ποσά. Σε ορισμένα Ταμεία η
αναλογία έφτανε τις 16 εισφορές προς 1 ή 2 παροχές. Οι διαδοχικές κυβερνήσεις
τής πατρίδας μας όμως τα δέσμευαν στην Τράπεζα της Ελλάδας και τα
ετεροχρησιμοποιούσαν προς χρηματοδότηση τής βιομηχανίας, της ναυτιλίας, της
γεωργίας και άλλων ιδιωτικών επιχειρήσεων.
Ποτέ δεν εφαρμόστηκε μια πολιτική επαναρτίωσης των αποθεματικών των
Ταμείων, ένα μεσομακροπρόθεσμο σχέδιο επιστροφής με τον νόμιμο τόκο τους,
κάτι που θα προσέδιδε στα Ταμεία μεγάλη οικονομική δύναμη όπως συμβαίνει σε
άλλα κράτη τής γηραιάς ηπείρου. Το αίτημα άλλωστε της επαναρτίωσης των
αποθεματικών των Ταμείων δεν τέθηκε ποτέ ως κεντρική πολιτική πλατφόρμα
οποιουδήποτε επίδοξου κυβερνητικού κόμματος. Εκεί βρίσκεται η ρίζα τού κακού
τού Ελληνικού Ασφαλιστικού Συστήματος και γι’αυτό η περί δήθεν υψηλών
συντάξεων φιλολογία αποτελεί την πεμπτουσία τής υποκρισίας, της
ανευθυνότητας και της νεοφιλελεύθερης αλλοτρίωσης.
Αν σ’αυτά προστεθεί και το μεγάλης οικονομικής σημασίας γεγονός τής
πώλησης-εκχώρησης σπουδαίων περιουσιακών στοιχείων των Ασφαλιστικών
Ταμείων ή Εταιριών (που είχαν κατασχεθεί λόγω οφειλής μεγάλων ποσών
11
εισφορών των προηγούμενων ιδιοκτητών τους) προς ξένους επενδυτές σύμφωνα
με τις ρυθμίσεις του γ’ γενικευμένου και ανακεφαλαιωτικού Μνημονίου, τότε μπορεί
να σχηματίσει κάποιος μελετητής μια πληρέστερη εικόνα για την ανεπίτρεπτη και
αντικοινωνική αιμορραγία πόρων του Ασφαλιστικού Συστήματος ασύλληπτης
σήμερα αγοραίας αξίας…
Το δυσάρεστο όμως είναι ότι όλα αυτά, έστω και ως ιστορικός
απολογισμός, δεν αποτελούν αντικείμενο διαλόγου ούτε των κομμάτων εξουσίας
ούτε και των κομμάτων διαμαρτυρίας ενόψει των επερχόμενων Εκλογών για την
Ευρωβουλή.

Αλέξης Π. Μητρόπουλος
Καθηγητής ΕΚΠΑ-Πρόεδρος ΕΝΥΠΕΚΚ

Πηγή: iskra.gr

Πυρκαγιά έχει ξεσπάσει σε δασική έκταση στον Ωρωπό. Ισχυρές δυνάμεις της Πυροσβεστικής στο σημείο.

Φωτιά έχει ξεσπάσει σε δασική έκταση με πυκνή βλάστηση στον Ωρωπό ανάμεσα σε Κρυονέρι και Δροσοπηγή.

Η πυρκαγιά εκδηλώθηκε περίπου στις 11:15 και δεν απειλούνται, μέχρι στιγμής, σπίτια.

Σύμφωνα με τελευταία ενημέρωση από την Πυροσβεστική, η εικόνα από το μέτωπο της φωτιάς φαίνεται καλύτερη αλλά η επιχείρηση κατάσβεσης παραμένει σε πλήρη εξέλιξη με τις δυνάμεις της Πυροσβεστικής μάλιστα να ενισχύονται.

Εικόνες από την #πυρκαγιά στην #Δροσοπηγή της #Πάρνηθας
❗️Λόγως της #φωτιάς διενεργούνται οι εξής εκτροπές της κυκλοφορίας:
1) Λ.Κρυονερίου και Κολοκοτρώνη δεν κινούνται οχήματα προς την Κολοκοτρώνη.
2) Από οικισμό Δροσοπηγή προς Κρυονέρι.
3) Λ. Κρυονερίου και Λεύκης τα οχήμα pic.twitter.com/QzbJnUmGqS

— Forecast Weather (@F_Weather1) June 5, 2024

Συγκεκριμένα, στο σημείο επιχειρούν πλέον 65 πυροσβέστες με 3 ομάδες πεζοπόρων τμημάτων, 16 οχήματα καθώς και εθελοντές πυροσβέστες και υδροφόρες των ΟΤΑ.

Από αέρος επιχειρούν 2 αεροσκάφη και 3 ελικόπτερα, εκ των οποίων το ένα είναι για συντονισμό.

#Πυρκαγιά σε δασική έκταση στη Δροσοπηγή του δήμου Ωρωπού Αττικής. Κινητοποιήθηκαν 34 #πυροσβέστες με 1 ομάδα πεζοπόρου τμήματος, 11 οχήματα, 2 Α/Φ και 2 Ε/Π. Συνδρομή από εθελοντές πυροσβέστες και υδροφόρες ΟΤΑ.

— Πυροσβεστικό Σώμα (@pyrosvestiki) June 5, 2024

Λόγω της πυρκαγιάς διενεργούνται οι εξής εκτροπές κυκλοφορίας:

-Λ. Κρυονερίου και Κολοκοτρώνη δεν κινούνται τα οχήματα προς την οδό Κολοκοτρώνη
-Από οικισμό Δροσοπηγή προς Κρυονέρι
-Λ. Κρυονερίου και Λεύκης τα οχήματα δεν κινούνται προς την οδό Λεύκης
-Κολοκοτρώνη και Λεύκης στην Ι.Μ. Κοσμοσωτήρος

 

Πηγή: news247.gr

Ζητήματα για την πολιτική κατεύθυνση και τα όρια του καλέσματος για «αγωνιστική συμπόρευση με του ΚΚΕ» εγείρει η περίπτωση της συμμετοχής και της ανάδειξης του πρώην βουλευτή και ευρωβουλευτή (εκλεγμένου και στα δύο με τους Ανεξάρτητους Έλληνες) Νότη Μαριά σε περιοδείες, συσκέψεις, συγκεντρώσεις, ομιλίες και σε άλλες προεκλογικές εκδηλώσεις που διοργανώνει το ΚΚΕ σε διάφορα μέρη της χώρας.

Στο κείμενό του, όπου αναφέρεται «στηρίζουμε μαζικά και αποφασιστικά το αγωνιστικό ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ» στον Ριζοσπάστη, ο Νότης Μαριάς χωρίς καμία αυτοκριτική για την πρότερη πολιτική διαδρομή του δηλώνει τη χαρά του που «σήμερα όλοι μαζί βρισκόμαστε στο ίδιο μετερίζι», αναφέρεται στους κοινούς αγώνες που έδωσε μεταξύ άλλων με το ΚΚΕ σε ζητήματα όπως η «προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας» κ.λπ.

Ο Νότης Μαριάς μόλις τον Δεκέμβριο ανακοίνωνε δημόσια την ανεξάρτητη κάθοδο του στις ευρωεκλογές με το κόμμα του «Ελλάδα, ο άλλος δρόμος», ωστόσο στη συνέχεια άλλαξε γνώμη και αποφάσισε να στηρίξει το «αγωνιστικό ευρωψηφοδέλτιο του ΚΚΕ».

Και ποιο είναι το κακό αντιλέγουν κάποιοι, ένας πολιτικός που προέρχεται από τον «πατριωτικό» χώρο να στηρίζει-συμπορεύεται με το ΚΚΕ, χωρίς να είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής; Το πρόβλημα δεν βρίσκεται μόνο στο παρελθόν του με τον Πάνο Καμμένο, τη διαδρομή του ως πρώην κοινοβουλευτικού εκπροσώπου των «Ανεξάρτητων Ελλήνων» ή της στήριξης της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και της αστικής και ευρωμνημονιακής πολιτικής της, αλλά πάνω από όλα στις σημερινές αντιδραστικές, εθνικιστικής κατεύθυνσης και ξενοφοβικές θέσεις που συνεχίζει να εκφράζει ο Νότης Μαριάς και το κόμμα του «Ελλάδα, ο άλλος δρόμος» σε μια σειρά ζητημάτων. Από το μεταναστευτικό (ενάντια στη νομιμοποίηση των μεταναστών που βρίσκονται στην Ελλάδα!), τις παρεμβάσεις για τον κίνδυνο αύξησης των μεταναστευτικών ροών, τη συμφωνία των Πρεσπών (το «Σκοπιανό», όπως το αποκαλεί) και την «πατριωτική» πλειοδοσία στα εθνικά ζητήματα απέναντι στην Αλβανία και την Τουρκία.  Χαρακτηριστική είναι η κοινή δήλωση που είχε υπογράψει το 2022 ο Νότης Μαριάς με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη σχετικά με την «τουρκική απειλή» και την ανάγκη «εθνικής ηγεσίας».

Ο Δ. Κουτσούμπας έχει ξεκαθαρίσει ότι όρος για τη συμπόρευση δεν είναι «να συμφωνείς σε όλα με το ΚΚΕ», ωστόσο με αφορμή την περίπτωση Ν. Μαριά αναρωτιέται κανείς σε τι βαθμό με αυτές τις συνεργασίες αλλά και την αποδοχή της αστικής «εθνικής αφήγησης» σε βασικά θέματα εξωτερικής πολιτικής κλείνει το μάτι σε συντηρητικά ακροατήρια και τον δεξιόστροφο ευρωσκεπτικισμό.

Πηγή: prin.gr

Η διαπίστωση: «Η δημοκρατία δεν είναι δεδομένη». Η προτροπή: «Αξιοποίησε την ψήφο σου για να μην αποφασίσουν άλλοι για σένα». Αυτά τα δυο στοιχεία «σφραγίζουν» το γνωστό τηλεοπτικό σποτ, με το οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) καλεί, από το τέλος Απριλίου, τους πολίτες των χωρών – μελών να συμμετάσχουν στις προσεχείς ευρωεκλογές.

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πόσοι συγκινήθηκαν με τις «κεντρικές ιδέες» του σποτ, αλλά και με τις μνήμες των ηλικιωμένων ατόμων που πρωταγωνιστούν σε αυτό. Επειδή όμως ούτε η δική μας μνήμη ατόνησε, λέμε να αντιδιαστείλουμε τα όμορφα τα λόγια, τα μεγάλα – περί δημοκρατίας και πολιτών που αποφασίζουν οι ίδιοι για το μέλλον τους- με ορισμένα σημαντικά πεπραγμένα εντός της «μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας». Και καθώς είναι κάμποσα τα χαρακτηριστικά πεπραγμένα, ας ευθυγραμμιστούμε με το ημερολόγιο, επιλέγοντας δυο που δρομολογήθηκαν στις αρχές κάποιου παλιότερου Ιουνίου.

Στις 3 Ιουνίου του 1992 οι Δανοί καταψήφισαν σε δημοψήφισμα με 50,7% τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, η οποία νωρίτερα στη Βουλή της χώρας είχε εγκριθεί από με 130 ψήφους επί συνόλου 172 βουλευτών (ναι, τέτοια αναντιστοιχία ανάμεσα στην κοινοβουλευτική και τη λαϊκή βούληση). Πραγματικό «έγκλημα καθοσιώσεως» ήταν για το διευθυντήριο το Βρυξελλών η ετυμηγορία των ψηφοφόρων. Ακολούθησαν διαδοχικοί διεθνείς αφορισμοί και εκδηλώσεις μένους εναντίον των Δανών, τους οποίους μάλιστα κάποια στιγμή ο Θεόδωρος Πάγκαλος «κατακεραύνωσε» με την ατάκα: «Και πότε πολέμησαν αυτοί;».

Μετά το πρώτο ξέσπασμα, οι Μαινάδες του «ευρωπαϊσμού» κατάλαβαν ότι απέναντι στους Δανούς δεν αρκούσαν οι φοβέρες για την «απομόνωση» που τους περίμενε. Χρειάζονταν και ορισμένες παραχωρήσεις. Προσφέρθηκε λοιπόν στους Δανούς η εξαίρεση από ορισμένες βασικές διατάξεις της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Έτσι, σε κατοπινό δημοψήφισμα (18/5/1993) στη Δανία εγκρίθηκε η Συνθήκη, με ποσοστό 56,8%.

Τουλάχιστον στην περίπτωση της Δανίας την τακτική «από το αφτί και σε νέο δημοψήφισμα» συνόδευσε μια υποχώρηση που λάμβανε υπόψη το αποτέλεσμα της κάλπης του 1992. Στο μέλλον όμως θα αποδεικνυόταν ότι τέτοιες ευαισθησίες δεν ήταν απαραίτητες.

2005: Δύο «όχι» στο Ευρωσύνταγμα, πολλά «γιοκ» σε προγραμματισμένα δημοψηφίσματα!

Πανικός επικράτησε στο «διευθυντήριο» το βράδυ της 1ης Ιουνίου 2005. Την ημέρα εκείνη, σε δικό τους δημοψήφισμα οι Ολλανδοί απέρριψαν το σχέδιο της Ευρωπαϊκής Συνταγματικής Συνθήκης, δηλαδή του Ευρωσυντάγματος, με το σαρωτικό 61,6%. Το κακό διπλασιαζόταν, πλέον: τρεις ημέρες νωρίτερα, είχαν καταψηφίσει το Ευρωσύνταγμα οι Γάλλοι, με 54,9%, σε δικό τους δημοψήφισμα. Απέρριψαν, λοιπόν, το Ευρωσύνταγμα οι κοινωνίες δυο χωρών που υπήρξαν ιδρυτικά μέλη της ΕΟΚ, το 1957 – και μάλιστα η Ολλανδία ήταν ένα από τα τρία μέλη του προπλάσματος της ΕΟΚ, δηλαδή της «Μπενελούξ».

Με πολύ ιδιότυπο τρόπο «θριάμβευσε» η δημοκρατία, κατόπιν… Από τις χώρες στις οποίες είχαν προγραμματιστεί για τη συνέχεια ανάλογα δημοψηφίσματα, μόνο στο «σίγουρο» Λουξεμβούργο στήθηκαν κάλπες (εκεί το Ευρωσύνταγμα εγκρίθηκε με 56,5%). Ματαιώθηκαν τα δημοψηφίσματα στη Βρετανία, την Ιρλανδία, την Πολωνία, την Τσεχία, στην Πορτογαλία.

Τυπικά το Ευρωσύνταγμα «μπήκε στο ψυγείο»- και με γλυκόλογα. «Η Ευρώπη θα πρέπει να ακούσει τη φωνή των πολιτών» δήλωσε ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου και πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, προαναγγέλλοντας μια περίοδο «περισυλλογής, εξηγήσεων και συζητήσεων». Στην πράξη, τα πράγματα απλουστεύτηκαν πολύ: οι βασικές διατάξεις του Ευρωσυντάγματος ενσωματώθηκαν στην κατοπινή (13/12/2007) Συνθήκη της Λισσαβόνας. Σιωπηρά παρακάμφθηκαν τα αρνητικά αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων κι έτσι… ούτε γάτα, ούτε ζημιά.

Με το δίκιο του θα πει κάποιος πως όλα τούτα ήταν «πταίσματα» μπροστά σε όσα ακολούθησαν το ημέτερο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015. Μπροστά, δηλαδή, στην όλη… ποιοτικότατη «δημοκρατία» που διαμορφώθηκε σε μια χώρα, η οποία έμαθε να διοικείται με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, με απειλές και με διαρκείς επικλήσεις στις καταστάσεις «έκτακτης ανάγκης». Αναφέραμε όμως και ορισμένα προγενέστερα, ώστε να υπενθυμίσουμε κάτι: η άρση βασικών αστικοδημοκρατικών κανόνων δεν περίμενε τη διεθνή κρίση χρέους (2009 και μετά) για να δηλώσει παρούσα. Μπορεί από τότε να έγινε ταχύτερη και κυνικότερη, αλλά είχε πάψει πολύ νωρίτερα ν’ αποτελεί ταμπού.

Όπως έχει εξηγήσει ο Γερμανός καθηγητής Βόλφγκανγκ Στρεκ (στο σημαντικότατο βιβλίο του «Κερδίζοντας Χρόνο: Η καθυστερημένη κρίση του δημοκρατικού καπιταλισμού», 2013), η καθαρή κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού στην ΕΕ κάτι έχει ήδη επιφέρει και κάτι άλλο διδάσκει. Αφενός, έχει αντικαταστήσει τη δημοκρατία με τη «δημοκρατία της βιτρίνας». Αφετέρου, είναι σαν να προειδοποιεί όσους δεν έχουν διάθεση να στρουθοκαμηλίσουν ότι κανένα «πρόγραμμα εκδημοκρατισμού» της Ευρώπης δεν θα έχει τύχη, χωρίς να αντιμάχεται τα δόγματα της «χαγεκιανής διακυβέρνησης».

Είναι όμως σαν ν’ ακούμε ήδη κάποιες ενστάσεις: «Μήπως ν’ αφήναμε τις απαιτητικές αναζητήσεις του κάθε Στρεκ και να δούμε την δική μας πολιτική καθημερινότητα; Μας πέφτει μήπως άσχημα που επιτροπές της ΕΕ ή και ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όποτε ευνοήσουν οι συσχετισμοί, μιλούν για τα πλήγματα, τα οποία έχουν υποστεί ελευθερία του Τύπου και το κράτος δικαίου στην Ελλάδα επί της κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη; Δεν είναι αυτά αξιοποιήσιμα;».

Ναι, είναι και ας συνεχίσουν να είναι – όποτε προκύπτουν. Όποιος όμως θα τα θεωρούσε αυτά ως τεκμήρια… γενικής δημοκρατικότητας της «θεσμικής Ευρώπης», θα ήταν ικανός να αναγορεύσει σε προστάτη όλων των θαλάσσιων ειδών ένα λευκό καρχαρία, μόνο και μόνο επειδή τον βλέπει να αφήνει κάποια «ψάρια – πιλότους» να καθαρίζουν τη ράχη ή το στόμα του.

Ας δούμε κάποια στοιχειώδη για τον όλο πολιτικό «ευρω- οργανισμό» σε σχέση με τα καθ’ ημάς, αλλά και τα γενικότερα ζητήματα. Πρώτον: ούτε έντονη, ούτε συνεπής μπορεί να χαρακτηριστεί η συνολική πίεσή του στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, για τα «σημεία και τέρατα» που έχουν καταγραφεί τα τελευταία χρόνια.

Δεύτερον: μόνον αφελείς δεν θα κατανοούσαν ότι κι αυτά τα ψήγματα θετικής κριτικής θα εξαφανίζονταν, ίσως μάλιστα να μετατρέπονταν στα… αντίθετά τους, αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη (ή κάποια άλλη στη θέση της) χρειαζόταν περισσότερο ετσιθελισμό, περισσότερα πλήγματα στο «κράτος δικαίου» και περισσότερες αντισυνταγματικές ρυθμίσεις, για να υλοποιήσει κρίσιμες επιλογές ύψιστου «ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος».

Μάλλον περιττεύει να θυμίσουμε σε πόση «δημοκρατία» μας έπνιξε η ΕΕ για να επιβληθούν και να εφαρμοστούν τα μνημόνια. Ίσως όμως αξίζει τον κόπο να «πάμε» σε άλλη χώρα, σε χρόνια πολύ πιο κοντινά. Όλοι θυμόμαστε πόσα «ευρω- ραπίσματα» δεχόταν η Πολωνία, για το πώς λειτουργούσε το «κράτος δικαίου» στη χώρα. Κι όλοι διαπιστώσαμε πόσο πιο αραιές και… χαμηλόφωνες έγιναν αυτές οι επικρίσεις από το 2021, όταν η Πολωνία αποδείχθηκε χρήσιμο «ντόπερμαν» που εμπόδιζε την είσοδο προσφύγων και μεταναστών στην Κεντρική Ευρώπη.

Τρίτον: Ε, πάει πολύ ν’ αναγνωρίζει κανείς «δημοκρατική συνέπεια» σε μια ΕΕ που δεν είδε τίποτα το μεμπτό όταν η αστυνομία του Μακρόν τύφλωνε διαδηλωτές στις κινητοποιήσεις των Κίτρινων Γιλέκων. Μια ΕΕ η οποία είναι απολύτως «ΟΚ» με την αναστολή λειτουργίας μέσων ενημέρωσης. Με τον γερμανικό (κι όχι μόνο) νεομακαρθισμό που επιστρατεύεται εναντίον όσων εναντιώνονται στη παλαιστινιακή γενοκτονία – ακόμη και με τη γαλλική αστυνομία, η οποία ψάχνει ποιος φέρει ως διακριτικό το γνωστό «καρπούζι» (τα χρώματα της παλαιστινιακής σημαίας). Με, με, με…

Εμείς αποφασίσαμε, εσείς τώρα ψηφίστε…

Ας επιστρέψουμε όμως στην προτροπή του σποτ: «Αξιοποίησε την ψήφο σου για να μην αποφασίσουν άλλοι για σένα». Αν μιλάμε για τα μηνύματα που ενδεχομένως θέλουν να εκπέμψουν οι ψηφοφόροι στις πολιτικές δυνάμεις των χωρών τους, η προτροπή ίσως έχει κάποια βάση, αλλά τα αποτελέσματα δεν θα είναι άμεσα, αφού δεν εκλέγονται κυβερνήσεις. Αν όμως το σποτ υπονοεί ότι οι ψηφοφόροι θα ορίσουν τις τύχες τους, διαμορφώνοντας την Ευρώπη που θέλουν, το πράγμα αρχίζει να γίνεται κωμικό…

Συγγνώμη, τι έμεινε αρρύθμιστο για να το αποφασίσουν οι ψηφοφόροι; Οι κρατικοί προϋπολογισμοί του 2025 θα κληθούν να στριμωχτούν σε «κορσέ λιτότητας», καθώς επανέρχεται το Σύμφωνο Σταθερότητας – αναθεωρημένο μεν, περιοριστικό δε. Αποφασίστηκε ήδη η στροφή στην «πολεμική – εξοπλιστική οικονομία», με όσα αυτή συνεπάγεται (και είναι πολλά και βαριά) για τις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Καθορίστηκε ήδη η «γραμμή» για το μεταναστευτικό και την παροχή ασύλου. Ο στόχος της πολυδιαφημισμένης «πράσινης μετάβασης» είτε αναπροσαρμόζεται προς τα (πολύ…) κάτω είτε εγκαταλείπεται – με τους οπαδούς της δεύτερης εκδοχής να κραδαίνουν την εκτίμηση της Black Rock, σύμφωνα με την οποία το όλο εγχείρημα θα απαιτούσε 18 τρισεκατομμύρια δολάρια ως το 2030.

Τι ακριβώς έμεινε σε εκκρεμότητα για να το καθορίσουν οι Ευρωπαίοι ψηφοφόροι; Κάποιες γενικές θεωρήσεις περί «ευρωπαϊκών αξιών», που κι αυτές πλέον τις «γειώνουν» οι ανοιχτοί δίαυλοι επικοινωνίας του πολιτικού mainstream στην ΕΕ με την ανερχόμενη ακροδεξιά;

Το σκηνικό θυμίζει ένα ανέκδοτο που «κυκλοφορούσε» στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Ένας Άγγλος τα πίνει σε παμπ με τον «κολλητό του», που κάποια στιγμή του λέει: «Μετά από τόσα χρόνια γάμου, βλέπω ότι τα πηγαίνετε με τη Τζέιν πολύ καλά. Πώς τα καταφέρνετε;». Κι ακολούθησε ο εξής διάλογος:

– Κοίτα, έχουμε συμφωνήσει με τη Τζέιν σ’ έναν καταμερισμό και τον τηρούμε.

– Δηλαδή;

– Εκείνη αποφασίζει για τα τρέχοντα ζητήματα κι εγώ για τα μεγάλα…

– Τι αποφασίζει, δηλαδή, εκείνη;

– Ε, να, πώς θα ξοδέψουμε τα χρήματά μας, σε ποιο σχολείο θα πάνε τα παιδιά, αν θ’ αγοράσουμε νέο αυτοκίνητο, πού θα πάμε στις διακοπές- τέτοια.

– Κι εσύ;

– Εγώ προβλέπω ποια ομάδα θα πάρει το πρωτάθλημα, πότε θα τελειώσει ο πόλεμος στο Βιετνάμ, αν θα κερδίσουν στις επόμενες εκλογές οι Εργατικοί ή οι Τόρηδες…

Η διαφορά είναι ότι ο Ευρωπαίος «μέσος ψηφοφόρος» δεν φαίνεται τόσο ήρεμος και ευτυχής με το ανάλογο «μόντους βιβέντι», όσο ο Άγγλος σύζυγος του ανεκδότου. Τα υπόλοιπα θα τα ξέρουμε και θα τα συζητάμε από Δευτέρα.

Πηγή: kommon.gr