Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Αποτελέσματα 121ης Συνόδου του Συμβουλίου του ΙΜΟ
Προϋπολογισμός ΝΑΤ 2019 Ένας ακόμη προϋπολογισμός που επικυρώνει πολιτικά τις μειώσεις και τις περικοπές και επισημοποιεί την διάλυση των Ταμείων των Ναυτεργατών
Συζητήθηκε χθές στα πλαίσια του Δ.Σ του ΝΑΤ το νέο σχέδιο προϋπολογισμού για το 2019. Ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ και μέλος του Δ.Σ του ΝΑΤ στην τοποθέτησή του καταδίκασε την συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής και των αντιασφαλιστικών μεταρρυθμίσεων που στο σύνολό τους στοχεύουν στην αποδόμηση του δημόσιου χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης, στην συστηματική υπονόμευση των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων και των άλλων παροχών προς τους ασφαλισμένους, στην διάλυση της αυτοτέλειας των ασφαλιστικών ταμείων των Ναυτεργατών.
Όλες οι ασφαλιστικές ρυθμίσεις που προωθήθηκαν τα τελευταία χρόνια έχουν σταθερά στο στόχαστρο τα ασφαλιστικά – συνταξιοδοτικά δικαιώματα των ασφαλισμένων τα οποία όλες ως τώρα οι κυβερνήσεις έχουν κατακρεουργήσει με σκοπό από την μια να μειωθεί η κρατική επιχορήγηση και η συμμετοχή του κράτους στην δαπάνη της κοινωνικής ασφάλισης και ταυτόχρονα χωρίς να θίγονται στο ελάχιστο οι αιτίες που έχουν, ιδιαίτερα στο ΝΑΤ, διαμορφώσει μια δραματική κατάρρευση στην σχέση εσόδων – εξόδων.
Υπογράμμισε ότι βασική αιτία αυτής της τραγικής κατάστασης είναι η ριζική ανατροπή στην σχέση εν ενεργεία Ναυτεργατών προς τους συνταξιούχους η οποία είναι αποτέλεσμα μιας σκληρής ταξικής πολιτικής η οποία είναι σταθερά προσανατολισμένη την τελευταία 30ετία στην στήριξη της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του εφοπλιστικού κεφαλαίου.
Στο πλαίσιο αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής στα χρόνια αυτά μειώθηκαν 11 φορές οι οργανικές συνθέσεις στην ποντοπόρο Ναυτιλία με αποτέλεσμα να οδηγηθεί σε βίαιη έξοδο και να αποδεκατισθεί το ελληνικό Ναυτεργατικό δυναμικό.
Ταυτόχρονα με την ίδια ασκούμενη Ναυτιλιακή πολιτική και την απελευθέρωση του καμποτάζ στην κρουαζιερόπλοιο Ναυτιλία συρρικνώθηκε έως την πλήρη εξαφάνισή του το ελληνικό Ναυτεργατικό δυναμικό. Επίσης οι ρυθμίσεις του νόμου 4150/2013 για την επιβατηγό ναυτιλία πρόσφεραν απλόχερα προνόμια στους εφοπλιστές, μείωσαν δραματικά τις θέσεις εργασίας με μέτρα όπως: αύξηση της χειμερινής περιόδου, μείωση των θέσεων εργασίας αλλά και με την αισθητή συρρίκνωση του χρόνου επάνδρωσης και λειτουργίας των ταχύπλοων πλοίων.
Όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με το καθεστώς της μαύρης ανασφάλιστης και χαμηλόμισθης εργασίας στα ελληνικά και ελληνόκτητα ποντοπόρα πλοία οδήγησαν στον επιθανάτιο ρόγχο των ασφαλιστικών ταμείων των Ναυτεργατών.
Σαν να μην έφθαναν όλα τα παραπάνω, όλες ως τώρα οι κυβερνήσεις κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι η αιτία είναι αυτή η σκληρή ταξική πολιτική τους και περηφανεύονται και ενίοτε βυσσοδομούν και προκαλούν τον Ναυτεργατικό κόσμο ότι το δημόσιο και ο κρατικός προϋπολογισμός τους εξασφαλίζει κατά 80% την επιχορήγηση για την κάλυψη των συντάξεων και των λοιπών παροχών!!!
Με αυτά τα δεδομένα αποδείχνουν ότι είναι υπηρέτες του εφοπλιστικού κεφαλαίου, δεν θέλουν να θίξουν στο ελάχιστο την ανεξέλεγκτη επιχειρηματική τους ασυδοσία. Αντίθετα με την πολιτική τους στοχοποιούν, υπονομεύουν και επιτίθενται στα εναπομείναντα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των Ναυτεργατών.
Ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ σημείωσε ότι ο απολογισμός και ο προϋπολογισμός του ΝΑΤ αποτελούν πιστό αντίγραφο της αντιασφαλιστικής κυβερνητικής πολιτικής, αφήνει άθικτο το καθεστώς της εφοπλιστικής ασυδοσίας, επιτείνει το οικονομικό αδιέξοδο των ταμείων και το χειρότερο μεταφέρει τα βάρη της κρίσης του ΝΑΤ στις πλάτες των εν ενεργεία και συνταξιούχων Ναυτεργατών.
Είναι όψη της ίδιας πολιτικής που έχει επιβάλει την μακροχρόνια λιτότητα, την φοροεπιδρομή στα λαϊκά στρώματα, τις ιδιωτικοποιήσεις, τους πλειστηριασμούς, την μαζική ανεργία και την φτώχεια.
Για όλους τους παραπάνω λόγους ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ που εκπροσωπεί το σύνολο των πληρωμάτων στο Δ.Σ του ΝΑΤ καταψήφισε τον προϋπολογισμό.
Πρόεδρος, Αντιπρόεδρος του ΝΑΤ και εκπρόσωποι των εφοπλιστών υπερασπίστηκαν με σθένος τον προϋπολογισμό και επιχείρησαν να εξωραΐσουν και να υποβαθμίσουν τον αντιασφαλιστικό οδοστρωτήρα του νόμου Κατρούγκαλου και ανεπιτυχώς προσπάθησαν να αντικρούσουν τις τεκμηριωμένες θέσεις και απόψεις του εκπροσώπου της ΠΕΝΕΝ.
Το Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ
Στένωση αορτής: Τι είναι, συμπτώματα και ποιοι κινδυνεύουν!
Η στένωση αορτής περιορίζει τη ροή αίματος από την αριστερή κοιλία στην αορτή και μπορεί επίσης να επηρεάσει την πίεση στον αριστερό κόλπο.
Αν και μερικοί άνθρωποι έχουν στένωση αορτής ως αποτέλεσμα ενός συγγενούς καρδιακού ελαττώματος, που ονομάζεται διχλώχιν αορτική βαλβίδα (bicuspid aortic valve), αυτή η κατάσταση εμφανίζεται πιο συχνά κατά τη διάρκεια της γήρανσης, καθώς το ασβέστιο ή κάποια άλλη βλάβη καταστρέφει την βαλβίδα και περιορίζει την ποσότητα αίματος που ρέει μέσα από αυτήν.
Η στένωση αορτής παράγει πάντα συμπτώματα;
Όχι πάντα. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι πολλοί άνθρωποι με αορτική στένωση δεν εμφανίζουν αισθητά συμπτώματα μέχρι να μειωθεί σημαντικά η ροή του αίματος στην αορτική βαλβίδα.
Τα συμπτώματα της αορτικής στένωσης συνήθως είναι:
- Δύσπνοια
- Πόνος στο στήθος (στηθάγχη), πίεση ή σφίξιμο στο στήθος
- Λιποθυμία
- Αίσθημα παλμών (ταχυπαλμία), ή ένα αίσθημα σας να έχετε παλμούς που μοιάζουν βαρείς και έντονοι
- Μείωση του επιπέδου δραστηριότητας ή μειωμένη ικανότητα για κανονικές δραστηριότητες που απαιτούν ήπια άσκηση
- Καρδιακό φύσημα
Τα βρέφη και τα παιδιά, που έχουν στένωση αορτής, λόγω συγγενούς ελαττώματος, μπορεί να παρουσιάσουν συμπτώματα όπως:
- Κόπωση μετά από άσκηση
- Αδυναμία αύξησης του βάρους
- Κακή, ή ανεπαρκής σίτιση
- Αναπνευστικά προβλήματα
Πώς εξελίσσεται η στένωση αορτής και πώς αυξάνονται τα προβλήματα που προκαλεί;
Εκτός από τα συμπτώματα στένωσης της αορτής, τα οποία μπορεί να προκαλέσουν αίσθημα αδυναμίας, ή λήθαργου, το τοίχωμα της αριστερής κοιλίας μπορεί επίσης να παρουσιάσει μυϊκή πάχυνση, επειδή η κοιλία αναγκάζεται να εργαστεί εντονότερα, για να αντλήσει την απαιτούμενη ποσότητα αίματος μέσω του (πιο στενού) ανοίγματος της αορτικής βαλβίδας.
Η παχύτερη αριστερή κοιλία καταλαμβάνει περισσότερο χώρο μέσα στον κατώτερο θάλαμο της καρδιάς και αφήνει λιγότερο χώρο για την παροχή επαρκούς ποσότητας αίματος στο σώμα, γεγονός που με τη σειρά του μπορεί να προκαλέσει καρδιακή ανεπάρκεια. Η πρώιμη θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στην αντιστροφή, ή στην επιβράδυνση της προόδου αυτής της νόσου.
Στένωση αορτής: Ποιοι κινδυνεύουν;
Γήρανση
Η στένωση της αορτής επηρεάζει κυρίως τους ηλικιωμένους ως αποτέλεσμα του σχηματισμού ουλών και της συσσώρευσης ασβεστίου στο πτερύγιο της βαλβίδας (πτερύγιο ή πτυχή). Η ηλικιακή στένωση αορτής αρχίζει συνήθως μετά την ηλικία των 60 ετών, αλλά συχνά δεν παρουσιάζει συμπτώματα μέχρι την ηλικία των 70 ή 80 ετών.
Στένωση αορτής στους νέους
Η πιο συνηθισμένη αιτία της αορτικής στένωσης στους νέους είναι ένα εκ γενετής ελάττωμα, όπου αναπτύσσονται μόνο δύο καρδιακοί θάλαμοι αντί για τρεις, το οποίο ονομάζεται "διχλώχιν αορτική βαλβίδα" (bicuspid valve).
Μια άλλη αιτία μπορεί να είναι ότι το άνοιγμα της βαλβίδας δεν αναπτύσσεται ομοιόμορφα με την καρδιά, πράγμα που “υποχρεώνει” την καρδιά να εργάζεται σκληρότερα για να αντλεί αίμα μέσα από το περιορισμένο άνοιγμα. Με τα χρόνια η ελαττωματική βαλβίδα συχνά γίνεται άκαμπτη και στενή, λόγω συσσώρευσης ασβεστίου.
Ποιες θεραπείες συνιστώνται για άτομα με στένωση αορτής;
Εάν δεν υπάρχουν συμπτώματα, ή αν τα συμπτώματα είναι ήπια, ένας γιατρός μπορεί να σας συμβουλεύσει για την καλύτερη πορεία δράσης, η οποία σε αρχικό στάδιο είναι απλά να παρακολουθείτε τυχόν αλλαγές.
Ωστόσο, οποιοσδήποτε με στένωση αορτής θα πρέπει να κάνει υπερηχογράφημα καρδιάς, για να επιβεβαιώσει τις ασφαλέστερες και καλύτερες επιλογές για θεραπεία. Αντιστρόφως, ακόμη και αν δεν υπάρχουν συμπτώματα, μπορεί να είναι σώφρον να προχωρήσετε σε θεραπεία, ή επέμβαση με βάση τα αποτελέσματα των εξετάσεων.
Οι πιθανές θεραπείες μπορεί να περιλαμβάνουν επισκευή βαλβίδων ή αντικατάσταση βαλβίδων. Εάν ο γιατρός κρίνει ότι απαιτείται χειρουργική επέμβαση, είναι σημαντικό να την κάνετε άμεσα, ακολουθώντας πάντα τις δικές του εντολές.
Μετάφραση/απόδοση από Iatropedia.gr με πληροφορίες από το http://www.heart.org
Πηγή: iatropedia.gr
Η απάτη της επιδοματικής πολιτικής
Γράφει ο Γιάννης Φασουλάς.
Τα στοιχεία είναι πράγματι σοκαριστικά για την οικονομική κατάσταση της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων.
Με επίσημα νούμερα που δίνει η Eurostat, υπολογίζει το ποσοστό φτώχειας για το 2017 σε 46,3%.
Πάντα με τα δικά της στοιχεία για το 2017, αυτό το ποσοστό καλείται να ζήσει, με ένα ποσό που δεν ξεπερνά τα 382 ευρώ τον μήνα!
Και όλοι καταλαβαίνουμε ότι τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα στην πραγματική οικονομία, από αυτά που με διάφορες «παρεμβάσεις» ανακοινώνει η Eurostat.
***
Σε έναν στην κυριολεξία φτωχοποιημένο λαό, τα επιδόματα είναι μια μικρή και προσωρινή ανακούφιση. Υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες οικογένειες που είναι στα όρια της λιμοκτονίας, που δεν έχουν άλλους οικονομικούς πόρους.
Το ερώτημα είναι όμως, αν λύνεται ή βελτιώνεται η κατάσταση που περιγράφουμε παραπάνω μόνο με τα επιδόματα.
Η απάντηση είναι αναμφίβολα «όχι».
Είναι σωστό να παλεύει κανείς (συνδικάτα κλπ.) για μεγαλύτερη ενίσχυση του φτωχοποιημένου λαού απαιτώντας περισσότερα και καλύτερα επιδόματα, αλλά η λύση δεν είναι εκεί.
Γιατί;
1. Για τους εργαζόμενους: Τα επιδόματα ήταν πάντα ένας «καλός τρόπος» για την διάσπαση των εργαζομένων, με την δημιουργία πολλών και εν πολλοίς ακίνδυνων σωματείων σε ένα κοινό εργασιακό χώρο.
Συνήθως είναι έξω από τις μόνιμες, σταθερές, και με συλλογικές συμβάσεις αποδοχές.
2. Για τους συνταξιούχους και τους άνεργους: Για το ταξικό αστικό κράτος, τα επιδόματα ήταν και είναι πάντα η «σοφότερη λύση». Είναι πάντα προσωρινά και οι δικαιούχοι ( όσοι μένουν μετά τις διάφορες αλχημείες ) εξαρτώνται από τις διαθέσεις της εκάστοτε κυβέρνησης.
***
Οι αστικές κυβερνήσεις, μέσω της επιδοματικής πολιτικής, στόχο έχουν να αποτρέψουν από αγώνες, για ουσιαστικές, σταθερές μόνιμες και πάγια νομοθετημένες παροχές. Παράλληλα, οι δικαιούχοι αποτελούν και μία εν δυνάμει εκλογική πελατεία για την εκάστοτε κυβέρνηση.
Αυτό φαίνεται ανάγλυφα σήμερα. Η «αριστερή» κυβέρνηση αφού έχει λιώσει με άμεσους και έμμεσους φόρους τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, επαίρεται ότι τους …φροντίζει, επιστρέφοντας ένα πολύ μικρό μέρος όσων έχει αρπάξει, με την μορφή επιδομάτων.
Όχι ότι οι προηγούμενοι έκαναν κάτι διαφορετικό. Τα ίδια έκαναν. Όμως σήμερα η παγίωση αυτής της πολιτικής γίνεται πιο «επιθετικά» και άρα είναι ακόμη πιο επικίνδυνη.
Οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι πρέπει να παλέψουν για σταθερές και ουσιαστικές αποδοχές και δουλειά για όλους.
Και αυτό περνάει μέσα από την προσπάθεια για την κατάργηση των μνημονικών νόμων και την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος.
ΠΗΓΗ: ergatikosagwnas.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή