Εν μέσω παγκόσμιας πανδημίας οι έλληνες εφοπλιστές της ποντοπόρου ναυτιλίας και αυτή την φορά εκμεταλλεύτηκαν τις συγκυρίες που διαμόρφωσε η υγειονομική κρίση και φέρονται να διατηρούν τον πρωταγωνιστικό ρόλο τους στην διεθνή ναυτιλία.

Τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι συγκαταλέγονται ανάμεσα στους πρώτους στην αύξηση της κερδοφορίας τους αλλά και στην αγορά νέας ναυπήγησης και second hand πλοίων διαφόρων τύπων.

Την ίδια περίοδο αυξάνουν το μερίδιό τους στο διεθνές θαλάσσιο εμπόριο και ταυτόχρονα μεταφέρουν τα πλοία τους σε ευκαιριακά νηολόγια στα οποία είναι οι κύριοι αιμοδότες ενώ εξακολουθούν να εγκαταλείπουν την ελληνική σημαία η οποία συνεχίζει ασταμάτητα την καθοδική της πορεία.

Ο αριθμός των πλοίων άνω των 1.000 κοχ με ελληνική σημαία ήδη βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλά....

Ειδικότερα σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία που δημοσιοποίησε η Ελληνική Επιτροπή Ναυτιλιακής Συνεργασίας στο Λονδίνο (Committee), το τέλος του Μάρτη 2020 ο ελληνόκτητος στόλος αριθμούσε 3968 ποντοπόρα πλοία διαφόρων κατηγοριών μεταφορικής ικανότητας 340.823.637 τόνων (DNT) με αυξανόμενη συνεχώς την μεταφορική ικανότητα.

Στο σύνολο των 3.968 πλοίων περιλαμβάνονται και 158 που βρίσκονται υπό κατασκευή σε ναυπηγεία διαφόρων χωρών.

Από τον παραπάνω αριθμό ελληνικής ιδιοκτησίας πλοίων, στην ελληνική σημαία βρίσκονται μόλις τα 636 ενώ την αντίστοιχη περσινή περίοδο ο αριθμός τους ήταν 672, ήτοι 16%, το υπόλοιπο 84% είναι σημαίες και νηολόγια ευκαιρίας.

Δηλαδή μέσα σε ένα χρόνο εγκατέλειψαν την Ελληνική σημαία 36 ποντοπόρα πλοία.

Σχετικά με τους τύπους των πλοίων, το ίδιο διάστημα υπήρξε αύξηση του αριθμού στα πετρελαιοφόρα, δεξαμενόπλοια, υγραερίου, εμπορευματοκιβώτια και άλλου είδους φορτηγά ενώ μεγαλύτερη εμφανίζεται η μεταφορική ικανότητα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ελληνικές μητρικές εταιρείες αντιπροσωπεύουν το 26,6% του παγκόσμιου στόλου δεξαμενόπλοιων και το 14,8% του στόλου μεταλλεύματος και χύδην (BulkCarriers).

Συνολικά ο ελληνικός στόλος ανέρχεται στο 7% του παγκόσμιου εμπορικού στόλου όσον αφορά τον αριθμό των πλοίων και το 15,7% σε όρους μεταφορικής ικανότητας.

Συνολικά στα ελληνόκτητα πλοία, με στοιχεία του Μάρτη 2020, η κατανομή των σημαιών τους είναι η ακόλουθη:

22% Σημαία Λιβέριας

21% Νήσοι Μάρσαλ

17% Μάλτα

16% Ελλάδα

7% Πάναμα

6% Κύπρος

Λοιπές σημαίες ευκαιρίας 11%

Ευελιξία στην Ναυτική Εργασία (επάνδρωση)

Ευελιξία στους μισθούς

Ευελιξία στην εκπαίδευση

και προσήλωση στον στρατιωτικό χαρακτήρα του ΥΕΝ......

Σε αυτήν την περίοδο που ο εφοπλιστικός πλούτος αυξάνεται με εντυπωσιακούς ρυθμούς και η κερδοφορία τους ξεπερνάει κάθε προηγούμενο ρεκόρ, το μεγαλοεφοπλιστικό κεφάλαιο κλιμακώνει την επίθεσή του ενάντια στα ναυτεργατικά δικαιώματα θέτοντας στην ατζέντα μια σειρά νέων απαιτήσεων που βρίσκονται στο τραπέζι με την κυβέρνηση και το ΥΕΝ, όπως προκύπτει από την εισήγηση του Προέδρου του Committee στην ετήσια έκθεσή του όπου επισημαίνει:

1) "Καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να είναι πιο ευέλικτη και να επιτρέψει την ύπαρξη ιδιωτικών και όχι μόνο κρατικών ακαδημιών"!

Ο διακαής πόθος των εφοπλιστών μέσω της ιδιωτικής εκπαίδευσης είναι η υπερπαραγωγή σπουδαστών αξιωματικών γέφυρας - μηχανής και μέσω της υπερπροσφοράς εργασίας να συμπιέσουν και να μειώσουν τους μισθούς και τα δικαιώματα των ελλήνων Ναυτεργατών.

Η επίκληση της ανεργίας από την πλευρά τους είναι βαθύτατα υποκριτική αφού στο σύνολο του στόλου τους σήμερα τόσο στα ξένης σημαίας (ελληνικών συμφερόντων) πλοία απασχολούν καθολικά χαμηλόμισθους και ανασφάλιστους αλλοδαπούς Ναυτεργάτες ενώ στα υπό ελληνική σημαία πλοία το ποσοστό των ελλήνων δεν υπερβαίνει το 20%!!!!

Η στρατηγική τους τόσο για τα κατώτερα πληρώματα όσο και για τους αξιωματικούς είναι να καταφέρουν την κατάργηση των ΣΣΕ και την προσαρμογή των μισθών σύμφωνα με τα "διεθνή κρατούντα" όπως είναι και το μόνιμο σλόγκαν του προέδρου της ΕΕΕ Θ. Βενιάμη.

Τα "διεθνή κρατούντα" είναι τα μίνιμουμ επίπεδα μισθών που αφορούν τους Ναυτεργάτες των χωρών του τρίτου κόσμου που συνομολογεί η ITF με την αντίστοιχη διεθνή των εφοπλιστών......

Πρόκειται για μισθούς και εργασιακές σχέσεις γαλέρας που η υλοποίησή τους θα γυρίσει τους έλληνες Ναυτεργάτες 100 χρόνια πίσω.

Αυτό είναι το όραμά τους για τους έλληνες Ναυτεργάτες.

2) Στην ίδια έκθεση ο πρόεδρος του Committeeείναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικός σχετικά με τους εφοπλιστικούς σχεδιασμούς για την ελληνική Ναυτιλία.

Σημειώνει σχετικά: "Εκτός από την εκπαίδευση στην ναυτιλία η οποία πρέπει να αναβαθμιστεί, είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει μια πιο ευέλικτη προσέγγιση για την απασχόληση των ελλήνων σε όλες τις τάξεις"

Η αναφερόμενη ευελιξία που διατυμπανίζουν αφορά την επάνδρωση ελλήνων Ναυτεργατών στα πλοία ελληνικής σημαίας η οποία από το 2006 ανάλογα με την χωρητικότητα του πλοίου προβλέπει αριθμό ελλήνων από 4 έως 6 άτομα σε συνολικό αριθμό 20 -25 ατόμων που επανδρώνουν τα πλοία και αντιστοιχούν στις πραγματικές ανάγκες τους.

Committee - ΕΕΕ μετ' επιτάσεως θέτουν επανειλημμένα το ζήτημα της μείωσης των ελλήνων ίσως και την πλήρη κατάργηση της υποχρεωτικότητας στον προαναφερόμενο αριθμό.

Στόχος τους σαφής και ξεκάθαρος ότι θέλουν να ξεμπερδεύουν οριστικά από το ελληνικό Ναυτεργατικό δυναμικό που έχει απομείνει στην ποντοπόρο ναυτιλία και με τον τρόπο αυτό και τυπικά να μετατρέψουν την ελληνική Ναυτιλία σε σημαία ευκαιρίας.

Στις εφοπλιστικές παραινέσεις η κυβέρνηση της Ν.Δ όπως και αυτή προηγούμενα του ΣΥΡΙΖΑ (οι οποίοι από κοινού μοιράζονται κοινά οράματα για την ελληνική Ναυτιλία) έχοντας και οι μεν και οι δε στο επίκεντρο την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του παρασιτικού εφοπλιστικού κεφαλαίου, δηλώνουν την προθυμία τους να υλοποιήσουν τα τυχοδιωκτικά τους σχέδια.

3) Στην ίδια έκθεση του Committee(όπως και αντίστοιχα στις θέσεις της ΕΕΕ) καθίσταται σαφές ότι θέτουν υπό την απόλυτη προστασία τον στρατιωτικοποιημένο χαρακτήρα του ΥΕΝ και κυρίως των υπηρεσιών εκείνων που συνδέονται με την άσκηση της Ναυτιλιακής πολιτικής....

Στα πλαίσια αυτά τονίζουν: "Για να διατηρηθεί ο δεσμός με την Ελλάδα το ΥΕΝ δεν πρέπει να αποδυναμώσει την εγγενή δύναμη της ελληνικής Ακτοφυλακής (Λιμενικό Σώμα) και την μεγάλη συμβολή της στην ελληνική Ναυτιλία παγκοσμίως"

Το κοσμοπολίτικο εφοπλιστικό λόμπι του City είναι ξεδιάντροπο, προκλητικό και θρασύτατο.

Εξηγούμαστε: Ο δεσμός της ελληνικής Ναυτιλίας με την χώρα δεν είναι η απασχόληση των ελλήνων Ναυτεργατών σε αυτή, δεν είναι η συμμετοχή και στήριξη της ελληνικής ναυπηγικής και επισκευαστικής βιομηχανίας, δεν είναι η συνεισφορά τους στα φορολογικά έσοδα της χώρας, η ασφάλιση των ναυτεργατών στην ελληνική κοινωνική ασφάλιση, δεν είναι φυσικά για τους "ένθερμους πατριώτες" ούτε η ελληνική σημαία. Ο δεσμός είναι το Λιμενικό σώμα του οποίου οι πιο σημαντικές υπηρεσίες του στα πλαίσια της αστικής πολιτικής υπηρετούν πιστά το δόγμα της κερδοφορίας τους!!!\

Οι υπηρεσίες του Λιμενικού σώματος ανταμείβονται ανάλογα για τις πολύτιμες υπηρεσίες από τους μεγαλοσχήμονες εφοπλιστές. Απόδειξη ότι στις οργανώσεις των εφοπλιστών και σε εκατοντάδες ναυτιλιακές εταιρίες μετά την συνταξιοδότησή τους πολλοί ανώτεροι και ανώτατοι Λιμενικοί κατέχουν νευραλγικά πόστα και γενναιόδωρους μισθούς.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό οι εφοπλιστές εντείνουν την επίθεσή τους ενάντια στα Ναυτεργατικά δικαιώματα, το αστικό πολιτικό σύστημα είναι πλήρως παραδομένο στα συμφέροντά τους ενώ η κατάσταση στο ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα δεν ήταν ποτέ χειρότερη από σήμερα.

Εδώ και 8 μήνες η ΠΝΟ τελεί υπό διάλυση, τα τρία μπλοκ σε αυτήν (Χαλάς - 9 σωματεία - ΠΕΜΕΝ Στέφενσων ΠΕΕΜΑΓΕΝ) ανεξάρτητα από τις διαφορές τους πορεύονται σε κοινή γραμμή η οποία έχει ως κύριο χαρακτηριστικό ότι είναι πλήρως υποταγμένοι στο μοντέλο της εφοπλιστικής ανταγωνιστικότητας.

Αρνούνται την οργάνωση και την οποιαδήποτε δράση βάζει μπροστά τα Ναυτεργατικά προβλήματα.

Βάζουν συνειδητά πλάτη να περάσουν οι εφοπλιστικοί σχεδιασμοί, ενισχύουν την αδιαλλαξία τους και όλοι μαζί έχουν εγκαταλείψει εδώ και πολλά χρόνια την όποια παρέμβασή τους ενάντια στο εφοπλιστικό κατεστημένο της ποντοπόρου ναυτιλίας.

Η άτυπη πλην όμως ουσιαστική εργασιακή ειρήνη έχει εμπεδωθεί εδώ και πολλά χρόνια....

Στις συνθήκες αυτές η ΠΕΝΕΝ ήταν και παραμένει το μοναδικό Ναυτεργατικό σωματείο που έχει στην ημερήσια δράση και παρέμβασή της την απόκρουση της εφοπλιστικής και κυβερνητικής επίθεσης ενάντια στα Ναυτεργατικά δικαιώματα.

Καθόλου τυχαίο ότι όλη η επιθετικότητα των εφοπλιστών έχει απεύθυνση την ιστορική μας Ένωση.

Αντώνης Νταλακογεώργος

Μπάμπης Μιχάλης

Ενώ εκατομμύρια πολίτες στις ΗΠΑ βυθίζονταν στα τέλη Μαρτίου στον φόβο παλεύοντας καθημερινά για τη ζωή τους υπό την απειλή του κορονοϊού, τα μέλη της βιομηχανίας άσκησης πιέσεων στην Ουάσινγκτον, οι περιβόητοι λομπίστες, αναλάμβαναν δράση. Η κρίση έπεφτε γι' αυτούς ως μάννα εξ ουρανού προσφέροντας μια μοναδική ευκαιρία για κέρδη με ουρά και ατελείωτο…φαγοπότι.

«Ψητό» στο τραπέζι, το ύψους 1,8 τρισ. δολαρίων νομοσχέδιο Coronavirus Aid, Relief and Economic Security (CARES), με το οποίο η κυβέρνηση Τραμπ απάντησε στην πανδημία, τα εκατοντάδες δισ. δολάρια των πιστώσεων που εξήγγειλε η Fed για τον ίδιο σκοπό και τα δεκάδες άλλα προγράμματα που έχουν μέχρις στιγμής ανεβάσει το τελικό ποσό του αμερικανικού «κορονοπακέτου» στα 3,6 τρισ. δολάρια. Ποσό από το οποίο όλες οι επιχειρήσεις που σέβονται τους μετόχους τους θέλουν να έχουν μερίδιο.

Διόλου τυχαία, οι πελάτες των εταιρειών λόμπι -που ενδιαφέρονται για το κορονοπακέτο- ξεπέρασαν τους 3.200 στο α' τρίμηνο, ενώ οι δαπάνες για λόμπι στο ίδιο διάστημα άγγιξαν ιστορικό ρεκόρ όλων των εποχών. Νούμερα που βγάζουν μάτι αν συνεκτιμηθεί ότι αυτά αφορούν επί της ουσίας μόνο τον Μάρτιο, τον τελευταίο μήνα του τριμήνου δηλαδή, κατά τη διάρκεια του οποίου η αμερικανική κυβέρνηση αποφάσισε να ξεκινήσει σοβαρά τη μάχη της απέναντι στον Covid-19.

Φίλοι και δωρητές

Ερευνα του Public Citizen που δημοσιοποιήθηκε χθες υπογραμμίζει ότι εξέχουσα θέση στη διανομή των κονδυλίων για την αντιμετώπιση του Covid-19 κατέχουν 40 και πλέον λομπίστες οι οποίοι έχουν δεσμούς με τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Οι εν λόγω λομπίστες έχουν εξασφαλίσει μέχρις στιγμής για τους πελάτες τους πάνω από 10,5 δισ. δολάρια από τα προγράμματα και τις πιστώσεις που θεσπίστηκαν για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορονοϊού.

Οι λομπίστες αυτοί είτε είχαν εργαστεί παλαιότερα για την προεκλογική καμπάνια του Τραμπ, είτε διετέλεσαν μέλη επιτροπών που σχετίζονται με τη μετάβασή του στην προεδρία των ΗΠΑ, είτε διετέλεσαν στελέχη της κυβέρνησής του. Κάποιοι εξ αυτών ήταν δωρητές της προεκλογικής του εκστρατείας το 2016, ενώ μερικοί συγκεντρώνουν κεφάλαια για την επανεκλογή του.

Για πέντε από αυτούς υπάρχει μάλιστα ζήτημα παραβίασης του κώδικα δεοντολογίας που θέσπισε ο ίδιος ο Τραμπ λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του. Ο Τραμπ είχε δεσμευτεί προεκλογικά να περιορίσει την επιρροή των λόμπι της Ουάσινγκτον μιλώντας για «αποστράγγιση του βάλτου».

Ο κανονισμός που θέσπισε απαγορεύει σε πρώην αξιωματούχους της κυβέρνησης να ασκούν πιέσεις στον κρατικό οργανισμό ή το γραφείο όπου εργάζονταν για μια περίοδο πέντε ετών. Ωστόσο, πέντε εκπρόσωποι ομάδων συμφερόντων -πρώην κυβερνητικοί αξιωματούχοι στη διάρκεια της προεδρίας του- πράττουν αυτή τη στιγμή το ακριβώς αντίθετο, πιέζοντας και προωθώντας τα συμφέροντα πελατών τους που διεκδικούν κρατικά κεφάλαια και αποφάσεις.

Η έρευνα του Public Citizen ανακάλυψε ακόμη ότι οι λομπίστες που σχετίζονται με τον Τραμπ εκπροσωπούν τουλάχιστον 150 πελάτες-εταιρείες που ενδιαφέρονται για κονδύλια του Covid-19. Tουλάχιστον 14 εκ των τελευταίων ασχολούνται αυτή την περίοδο με την ανάπτυξη εμβολίων, φαρμάκων ή τεστ για τον ιό. Χρήμα από τα κονδύλια διεκδικούν όμως και εταιρείες που η δραστηριότητα τους δεν έχει καμία σχέση με την πανδημία. Μεταξύ των πελατών των λόμπι που συνδέονται με τον Τραμπ είναι έτσι και οι Blackstone, Αpollo Global Management και Kohlberg Kravis, τρεις δηλαδή από τις 10 μεγαλύτερες εταιρείες private equity του κόσμου.

Ελάχιστη πληροφόρηση

Είκοσι επτά από τις εταιρείες που εκπροσωπούν οι λομπίστες που έχουν δεσμούς με τον Τραμπ έχουν ήδη διασφαλίσει συνολικά πάνω από 10,5 δισ. δολάρια από τα κονδύλια του Covid-19. Εξ αυτών, τα 6,3 δισ. είναι δωρεές και τα 4,2 δισ. δάνεια, πέραν των 67 δισ. της στήριξης μέσω αγοράς των ομολόγων τους από τη Fed. Τα νούμερα αυτά ενδεχομένως, όπως υπογραμμίζει η έρευνα, να είναι πολύ μεγαλύτερα αφού η κυβέρνηση παρέχει ελάχιστη πληροφόρηση.

Από τις πλέον κραυγαλέες περιπτώσεις που αποκάλυψε η έρευνα είναι αυτή του Μπράιαν Μπάλαρντ, ο οποίος εργάστηκε για τη μετάβαση του Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ και είναι επικεφαλής οικονομικών της Εθνικής Επιτροπής των Ρεπουμπλικανών. Συγκέντρωσε πάνω από 1 εκατ. δολάρια για τις επιτροπές προώθησης του Tραμπ.

Τον περασμένο Μάρτιο μετά την απόφαση του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ να μην περιληφθούν τα δημόσια πλυντήρια στις βασικές επιχειρήσεις που θα μπορούσαν να παραμείνουν ανοικτές κατά τη διάρκεια της καραντίνας, ο Μπάλαρντ προσλήφθηκε από τη Laundrylux, έναν προμηθευτή επαγγελματικών πλυντηρίων. Μία εβδομάδα αργότερα, η κυβέρνηση εξέδωσε νέες οδηγίες προσθέτοντας τα δημόσια πλυντήρια στη λίστα των εταιρειών βασικής ανάγκης που έπρεπε να παραμείνουν ανοικτά…

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Σύμφωνα με Δελτίο Τύπου της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα Θηραίων Πολιτών για την Ανέλκυση του Sea Diamond, 
 

Ναυάγιο «SEA DIAMOND» όπως Ναυάγιο «ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ»

Το ναυάγιο του SEA DIAMOND στη Σαντορίνη δείχνει να ακολουθεί την τύχη του ναυαγίου του ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ, με μία καθυστέρηση 7 ετών. Πέρασαν 13 χρόνια από τη βύθιση του SEA DIAMOND και άλλα 20 χρόνια από τη βύθιση του ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ. Και ενώ πολλοί θεωρούσαν ότι στο ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ έχει γίνει απάντληση καυσίμων και ότι έχει απομακρυνθεί το ρυπογόνο φορτίο του, παρατηρούμε πως μέχρι σήμερα εξακολουθεί να απειλεί και να καταστρέφει κατά τόπους το φυσικό περιβάλλον της Πάρου, με πετρελαιοειδή που διαρρέουν από τις δεξαμενές του. Στην επιφάνεια της θάλασσας γύρω από την περιοχή του ναυαγίου εμφανίστηκαν πετρελαιοκηλίδες, ενώ στα βράχια κοντινών παραλιών ξεβράστηκε πίσσα. Τα σαφή αυτά ίχνη της μόλυνσης από το «Εξπρές Σάμινα» παρατηρούνται από τις 12 Ιουνίου 2020.

Έτσι τοποθετήθηκαν και πάλι τα πλωτά φράγματα ανάσχεσης πετρελαιοειδών, ίδια με αυτά που έχουμε εδώ και 13 χρόνια πάνω από το ναυάγιο του «Sea Diamond». Υπολογίζεται ότι εντός του ναυαγίου του «Εξπρές Σάμινα» υπάρχουν κάποιες δεκάδες κυβικά μέτρα υγρών καυσίμων, ενώ εντός του ναυαγίου του «Sea Diamond» υπολογίζεται ότι υπάρχουν μερικές εκατοντάδες κυβικά μέτρα υγρών καυσίμων και λιπαντικών μηχανής, μερικές χιλιάδες κυβικά μέτρα μονωτικών υλικών όπως πετροβάμβακας και υαλοβάμβακας, μερικές εκατοντάδες κιλά ανόδια που περιέχουν βαρέα μέταλλα όπως μόλυβδο, κάδμιο και ψευδάργυρο, μερικές χιλιάδες μέτρα καλωδιώσεων που περιέχουν χαλκό, μερικές εκατοντάδες λίτρα ηλεκτρολύτη στις μπαταρίες του πλοίου που περιέχουν ισχυρά οξέα, μόλυβδο και κάδμιο, πολλά επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία χημικά όπως χρώματα, αντισκωριακά, σταθεροποιητές βαφών, αλλά και πολλές ηλεκτρονικές συσκευές στα όργανα και στις εγκαταστάσεις του πλοίου που περιέχουν υδράργυρο, ενώ όλες οι εύφλεκτες επιφάνειές του ήταν εμποτισμένες με βρωμιούχες επιβραδυντικές χημικές ενώσεις.

Το ναυάγιο του Sea Diamond, σύμφωνα με το πόρισμα της διαταχθείσης Πραγματογνωμοσύνης με τις υπ' αριθμ. 51/2017 και 373/2018 αποφάσεις του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς, χαρακτηρίστηκε ως εστία εκπομπής ρυπογόνων και επιβλαβών ουσιών, τόσο για το ανθρώπινο όσο και για το φυσικό περιβάλλον. Σύμφωνα με την πραγματογνωμοσύνη:
 

«Η επιβάρυνση που έχει επιφέρει το ναυάγιο του «Sea Diamond» στην περιοχή είναι σαφής και ο μοναδικός τρόπος αποτροπής της, είναι η οριστική απομάκρυνση του. Κάθε άλλη καθυστέρηση ή ενέργεια θα έχει ως αποτέλεσμα την οικολογική και όχι μόνον καταστροφή της Καλντέρας».

«Η τελική εξάλειψη των πιθανών κινδύνων ρύπανσης του ναυαγίου προσδιορίζονται χρονικά στα 420 χρόνια και συμπίπτει με τη χρονικήέκταση στο μέλλον των επιβλαβών εκπομπών από το πλοίο αλλά και με το χρονικό σημείο κατά το οποίο το «σώμα» του πλοίου θα καταστεί αδρανές».

«Ως βέλτιστη λύση (από περιβαλλοντικής απόψεως), προκρίνεται η ολική ανέλκυση του σκάφους».

Ταυτόχρονα σύμφωνα με τους πραγματογνώμονες που διόρισε το Τριμελές Εφετείο Πειραιά: «Με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα, η ανέλκυση του ναυαγίου SEA DIAMOND είναι πρακτικώς εφικτή»

Και ενώ παρακολουθούμε τη ρύπανση που προκαλεί το «Εξπρές Σάμινα» 20 χρόνια μετά τη βύθιση και την εγκατάλειψή του στα ανοιχτά της Πάρου, ενώ καθημερινά εδώ και 13 χρόνια παρακολουθούμε το Sea Diamond να ρυπαίνει την κλειστή Καλντέρα της Σαντορίνης, ενώ το Συμβούλιο της Επικρατείας με την απόφασή του 1820/2019 ακύρωσε τη σιωπηρή άρνηση της Διοικήσεως να προβεί στις απαραίτητες διαδικασίες για την ανέλκυση του Sea Diamond και επέβαλε στο Υπουργείο Ναυτιλίας, που έχει άμεση αυτοτελή υποχρέωση και αρμοδιότητα να κινήσει τις διαδικασίες ανέλκυσης του Sea Diamond, ουδείς δείχνει να ενδιαφέρεται για τη λύση ενός τόσο σημαντικού περιβαλλοντικού προβλήματος που απειλεί και υποβαθμίζει καθημερινά εδώ και 13 χρόνια το μοναδικό φυσικό περιβάλλον της Σαντορίνης. Δηλαδή της βιτρίνας του τουρισμού της χώρας μας, όπου ο ίδιος ο πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης επισκέφθηκε πριν λίγες μέρες για να σημάνει παγκοσμίως την έναρξη της τουριστικής μας περιόδου!

Όλοι οι κάτοικοι της Σαντορίνης, μαζί με την ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Θήρας από τις 17/2/2020, απαιτούμε την άμεση ανέλκυση του ναυαγίου K/Z SEA DIAMOND και δεν θα σταματήσουμε να διεκδικούμε μέχρι να δικαιωθούμε. Πιστοί στο δίκαιο αγώνα μας εδώ και 13 χρόνια, για άλλη μια φορά καλούμε την πολιτεία να σεβαστεί την απόφαση 1820/2019 του Συμβουλίου της Επικρατείας και να εφαρμόσει τις διατάξεις του Νόμου 2881/2001, του άρθρου 24 του Συντάγματος, όσο και τις διατάξεις των Π.Δ. 55/1998 και 11/2002, προκειμένου να υποχρεώσει την πλοιοκτήτρια ως υπεύθυνη του ναυαγίου και τον αλληλασφαλιστικό της οργανισμό, να πληρώσουν για την ανέλκυση του SeaDiamond, η οποία είναι απαραίτητη και εφικτή σύμφωνα με τις πρόσφατες δικαστικές πραγματογνωμοσύνες!

Ανελκύστε το «SEA DIAMOND». Σταματήστε άλλο ένα περιβαλλοντικό έγκλημα!

Μετά τιμής, Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Θηραίων Πολιτών για την Ανέλκυση του Sea Diamond.

πηγη: