Ο Τραμπ πετά καπέλα σε υποστηρικτές του. Αραγε, πόσους ανθρώπους κόλλησε ο ίδιος;

AP PHOTO

«Αυτή ίσως να είναι η μεγαλύτερη “έκπληξη του Οκτώβρη” στην ιστορία των αμερικανικών προεδρικών εκλογών. Ωστόσο, όλοι όσοι παρακολουθούσαν με λίγη προσοχή, το έβλεπαν να έρχεται». Με αυτά τα λόγια σχολίασε ο ανταποκριτής της Guardian στην Ουάσινγκτον Ντέιβιντ Σμιθ την είδηση ότι ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και η σύζυγός του Μελάνια διαγνώστηκαν θετικοί στον κορονοϊό, ο οποίος έχει στοιχίσει τη ζωή σε περισσότερους από 200.000 Αμερικανούς.

Τα νέα έφτασαν, όπως συνήθως επί θητείας Τραμπ, με μηνύματα στο τουίτερ. Αρχικά, ένα μήνυμα του Αμερικανού προέδρου με το οποίο ανακοίνωνε ότι η βοηθός του, Χόουπ Χιξ, είχε βρεθεί θετική στον κορονοϊό, ενώ αυτός και η Μελάνια περίμεναν τα αποτελέσματα των δικών τους τεστ. Με ένα μήνυμα δύο ώρες αργότερα ο Τραμπ δήλωνε πως αυτός και η Πρώτη Κυρία είναι θετικοί στον Covid-19 και ξεκινούν αμέσως την καραντίνα τους και τη διαδικασία της ανάρρωσής τους.

Ανησυχία ανάμεικτη με θυμηδία κατέκλυσε τα ΜΜΕ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο Ντόναλντ Τραμπ, ο άνθρωπος που θεωρούσε τον Covid «γριπούλα», που έλεγε πως θα εξαφανιστεί «κάποια μέρα, σαν από θαύμα», που βιαζόταν να ξανανοίξει την οικονομία κόντρα στις συστάσεις των επιστημόνων και τα έβαζε μαζί τους κάθε φορά οι διαπιστώσεις τους συγκρούονταν με τις φαντασιώσεις του, εκείνος ισχυριζόταν πως είχε τα πάντα υπό έλεγχο, που υποτιμούσε τη χρησιμότητα της μάσκας και της απόστασης και χλεύαζε τον Τζο Μπάιντεν, ακόμα και στο φρικτό ντιμπέιτ της Τρίτης επειδή εμφανιζόταν παντού με μάσκα.

Οπως πριν από αυτόν ο Βραζιλιάνος Ζαΐρ Μπολσονάρο και ο Βρετανός Μπόρις Τζόνσον. «Ενας απερίσκεπτος πρόεδρος που με την ανευθυνότητά του έθεσε σε κίνδυνο όχι μόνο τον εαυτό του και την οικογένειά του, αλλά και τη σταθερότητα της χώρας, ρίχνοντας την εκτελεστική εξουσία στο χάος. Αλλη μια κρίση αποκλειστικά διά χειρός Ντόναλντ Τραμπ», σχολίαζαν οι Los Angeles Times.

Οι Αμερικανοί δεν θυμούνται άλλη παρόμοια κρίση με τον πρόεδρο να τίθεται σε κατάσταση οπισθοφυλακής -κι αυτό είναι το καλό σενάριο- μόλις ένα μήνα πριν από τις εκλογές. Αφ’ ενός, τινάζεται στον αέρα η προεκλογική εκστρατεία. Ολες οι προεκλογικές ομιλίες και συγκεντρώσεις του Τραμπ ακυρώνονται για τις επόμενες δύο εβδομάδες τουλάχιστον.

Το ίδιο και το δεύτερο ντιμπέιτ που είχε προγραμματιστεί για τις 15 Οκτωβρίου. Το αμέσως επόμενο ερώτημα είναι πόσοι άλλοι έχουν κολλήσει. Οι σύμβουλοι του Δημοκρατικού υποψήφιου Τζο Μπάιντεν του συνέστησαν να υποβληθεί αμέσως σε τεστ, παρόλο που δεν αντάλλαξε χειραψία με τον Τραμπ στο ντιμπέιτ.

Η ιχνηλάτηση

Δεν είναι βέβαιο αν ο Τραμπ κόλλησε τον ιό από τη βοηθό του ή από αλλού. Η Χόουπ Χιξ πάντως τον συνόδευσε την Τρίτη στο Κλίβελαντ όπου έγινε το ντιμπέιτ. Από τα μέλη δε της προεδρικής οικογένειας που παρευρίσκονταν στον ίδιο χώρο, κανένα δεν φορούσε μάσκα. Την Τετάρτη, την ημέρα όπου η Χιξ εμφάνισε ύποπτα συμπτώματα, συνόδευσε τον πρόεδρο σε προεκλογική συγκέντρωση στη Μινεσότα. Χθες έγινε γνωστό ότι ο αντιπρόεδρος Μάικ Πενς και η σύζυγός του διαγνώστηκαν αρνητικοί. Το ίδιο και ο υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, ο οποίος είχε συναντήσει για τελευταία φορά τον Τραμπ στις 15 Σεπτεμβρίου.

Οσο για τις επιπτώσεις που θα έχει στην κάλπη η ασθένεια του Τραμπ, οι απόψεις διίστανται. Από τη μάλλον μειοψηφική άποψη ότι θα κερδίσει περισσότερη συμπάθεια, άρα και ψήφους, μέχρι την ακριβώς αντίθετη. «Ο ιός ενδεχομένως να δυσχεράνει περαιτέρω την προσπάθεια του Τραμπ να επανεκλεγεί, καθώς οι σύμβουλοί του ήλπιζαν να καλύψουν το χάσμα μέσα στις επόμενες εβδομάδες με ένα επιθετικό πρόγραμμα περιοδειών και με το μήνυμα το χειρότερο κομμάτι του κορονοϊού είναι παρελθόν», επισήμανε η Washington Post.

Πλήθος ξένων ηγετών και άλλων προσωπικοτήτων έστειλαν ευχές για γρήγορη ανάρρωση. Ανάμεσά τους και ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγεσούς, ο οποίος ήρθε αμέτρητες φορές σε σύγκρουση με τον Τραμπ που τελικά αποφάσισε να αποσύρει τις ΗΠΑ από τον οργανισμό. Θα είναι όμως περαστικά;

Αν και μέχρι χθες, επισήμως τουλάχιστον, ο Ντόναλντ Τραμπ ήταν ασυμπτωματικός, εντάσσεται σε κατηγορία υψηλού κινδύνου λόγω ηλικίας (74) και βάρους. Τι γίνεται όμως στην ακραία περίπτωση που ο πρόεδρος πεθάνει πριν από τη λήξη της θητείας του στις 20 Ιανουαρίου του 2021 ή καταστεί ανίκανος να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του; Τότε αναλαμβάνει καθήκοντα προέδρου ο αντιπρόεδρος, εν προκειμένω ο Μάικ Πενς. Αν κι αυτός καταστεί ανίκανος, τη σκυτάλη παίρνει η Νάνσι Πελόζι ως πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων. Μόνο που η Πελόζι είναι Δημοκρατική και η κυβέρνηση ρεπουμπλικανική. Μπλέξιμο...

Μεγάλο μπέρδεμα όμως θα προέκυπτε και στο Δημοκρατικό Στρατόπεδο σε περίπτωση θανάτου ή ανικανότητας του Τζο Μπάιντεν. Και τα δύο κόμματα έχουν θεσπίσει κανόνες για την επιλογή νέου υποψήφιου σε περίπτωση θανάτου ή απόσυρσης του επίσημου υποψήφιου πριν από τις εκλογές. «Το πρόβλημα», όπως επισημαίνει στους Los Angeles Times ο καθηγητής Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Ρικ Χέιζεν, «είναι ότι μόλις ένα μήνα πριν από τις εκλογές τα ψηφοδέλτια έχουν τυπωθεί και σε αρκετές πολιτείες έχει ήδη ξεκινήσει η ψηφοφορία.

Το πιθανότερο είναι ότι οι εκλογές θα γίνονταν με το όνομα του αποθανόντα στο ψηφοδέλτιο. Το ερώτημα που ακολουθεί είναι κατά πόσο η νομοθεσία σε κάθε πολιτεία επιτρέπει στους εκλέκτορές της να ψηφίσουν κάποιον άλλον αντί για τον νεκρό. Δεν έχουν όλες οι πολιτείες νόμους που να αντιμετωπίζουν αυτή την πιθανότητα, γεγονός που προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη αβεβαιότητα».

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Η βιταμίνη C ή ασκορβικό οξύ, είναι από τις πιο γνωστές βιταμίνες, τόσο για τις ευεργετικές ιδιότητές της για τον ανθρώπινο οργανισμό όσο και για το σπουδαίο ρόλο που διαδραματίζει στη διατροφή.

Η έλλειψή της έχει συνδεθεί κατά το παρελθόν με το θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων λόγω του σκορβούτου, της ασθένειας που παρουσιαζόταν συχνά σε ναύτες, οι οποίοι δεν είχαν πρόσβαση σε φρέσκα φρούτα και λαχανικά για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

H συνιστώμενη καθημερινή ποσότητα πρόσληψης βιταμίνης C είναι τα 90 mg για τους άνδρες και τα 75 mg για τις γυναίκες, ενώ στους καπνιστές συστήνεται η πρόσληψη επιπλέον 35 mg.

Τροφές πλούσιες σε βιταμίνη C είναι τα εσπεριδοειδή, οι ντομάτες, το μπρόκολο κλπ.

Δείτε τέσσερις τρόπους που η βιταμίνη C βοηθά τον οργανισμό:

Ενισχύει το ανοσοποιητικό: Η επαρκής πρόσληψη βιταμίνης C είναι σημαντική για τη βελτίωση της λειτουργίας πολλών οργάνων, αλλά και τη διατήρηση της υγείας του ανοσοποιητικού. Η συγκεκριμένη βιταμίνη υποστηρίζει σε κυτταρικό επίπεδο τόσο την έμφυτη ή φυσική ανοσία, όσο και την επίκτητη ή προσαρμοστική ανοσία.

Απαραίτητη στην εγκυμοσύνη: Οι γυναίκες που καπνίζουν στη διάρκεια της εγκυμοσύνης αυξάνουν τον κίνδυνο πρόωρης γέννησης του βρέφους, χαμηλού βάρους κατά τη γέννηση, συνδρόμου αιφνίδιου θανάτου του βρέφους και άλλων προβλημάτων. Έρευνα έδειξε ότι η λήψη συμπληρωμάτων βιταμίνης C, μπορεί να μειώσει την επίδραση της νικοτίνης και να βοηθήσει στην προστασία της υγείας των πνευμόνων των βρεφών που γεννιούνται από μητέρες που καπνίζουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Εάν η μητέρα καπνίζει βέβαια, το βρέφος εξακολουθεί να διατρέχει αυξημένο κίνδυνο παχυσαρκίας, διαταραχών της συμπεριφοράς και άλλων σοβαρών προβλημάτων υγείας.

×

Επιβραδύνει τα προβλήματα όρασης που σχετίζονται με την ηλικία: Η βιταμίνη C έχει αντιοξειδωτική δράση, συμβάλλοντας στη βελτίωση της υγείας των ματιών μέσω της καθυστέρησης της ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας, μιας ασθένειας που οδηγεί σε απώλεια της όρασης. Άλλες μελέτες συνδέουν την επαρκή πρόσληψη με την καθυστέρηση ανάπτυξης καταρράκτη. Οι ειδικοί διευκρινίζουν ωστόσο ότι τα οφέλη προέρχονται από την πρόσληψή της μέσω των τροφών και όχι συμπληρωμάτων.

×

Βοηθά τα μαλλιά, τα νύχια και την επιδερμίδα: Τα φρούτα που περιέχουν βιταμίνη C μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν μάσκα μαλλιών για την ενίσχυση της δύναμης των μαλλιών. Η βιταμίνη C αυξάνει επίσης τα επίπεδα ενέργειας και τη συνολική εμφάνιση, καθώς παίζει σημαντικό ρόλο στην απορρόφηση του σιδήρου από τον οργανισμό. Συμβάλλει επίσης στη διατήρηση του κολλαγόνου, προλαμβάνει το σπάσιμο των νυχιών και ενισχύει την επιδερμίδα, τους συνδετικούς ιστούς, τα οστά και τα αιμοφόρα αγγεία.

Πηγή: Medical Daily - onmed.gr

Μαριάννα Τζιαντζή

Πανδημία, κυβέρνηση και οδηγίες της ΕΕ, τα τρία κακά της μοίρας μας, δεν φέρνουν απλώς τη δυστυχία και το θάνατο, αλλά κλέβουν σιγά σιγά την ανθρωπιά μας. Υπό πολιορκία μοιάζει να βρίσκεται το μέλλον μας, η εργασία, η παιδεία, η υγεία, ο πολιτισμός, η ελπίδα.

Σαν να ζούμε σε μια ιδιότυπη κατάσταση πολιορκίας ή στις παραμονές μιας τέτοιας κατάστασης. Η πολιορκία αυτή δεν έχει σχέση με τους τυχόν περιορισμούς που θα επιβληθούν στην κυκλοφορία ή με τη χρήση της μάσκας και την τήρηση των αποστάσεων. Υπό πολιορκία μοιάζει να βρίσκεται το μέλλον μας, η εργασία, η παιδεία, η υγεία, ο πολιτισμός, η ελπίδα.

Ίσως κάτι έχει να μας διδάξει μια άλλη πολιορκία, αυτή του Λένινγκραντ στα 1941-44. Οι διαφορές είναι κολοσσιαίες, όμως κάποιες επιμέρους συγκρίσεις ίσως να μην είναι ασεβείς. Συγκρίσεις που κυρίως αφορούν το πώς μια οριακή εξωτερική κατάσταση επηρεάζει τις καθημερινές συμπεριφορές και τις στάσεις ζωής. Ξαναδιαβάζοντας αυτές τις μέρες το βιβλίο Λένινγκραντ του Βρετανού ιστορικού Μάικλ Τζονς, συναντώ αναλογίες ανάμεσα στην τραγωδία εκείνων των χρόνων και στην οριακή κατάσταση την οποία ενδεχομένως θα ζήσουμε.

Ο εχθρός τότε σημάδευε όχι μόνο τα σώματα αλλά και τα μυαλά των ανθρώπων. Κάποιος Σοβιετικός, που πήρε πάμπολλες συνεντεύξεις από επιζώντες της πολιορκίας, συμπεραίνει:

«Το υψηλό ηθικό των κατοίκων ήταν ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά της ηρωικής μάχης του Λένινγκραντ, όχι τόσο ο πατριωτισμός όσο η διατήρηση του καθαρού μυαλού, η διαμαρτυρία ενάντια στην ταπείνωση της πείνας, ενάντια στην αποκτήνωση. Εκείνοι που έσωσαν άλλους, σώθηκαν και οι ίδιοι. Η τέχνη και η καλλιέργεια βοήθησαν».

Έτσι και τώρα επιβάλλεται –αν θέλουμε να μην υποκύψει το ανθρώπινο μυαλό– η διαμαρτυρία ενάντια στην ταπείνωση του φόβου. Έχουμε δικαίωμα να ζούμε χωρίς το βρόχο του φόβου και της ανασφάλειας, έχουμε δικαίωμα να μη βλέπουμε τον άλλο σαν δυνάμει «εχθρό», σαν πιθανό φορέα της ασθένειας.

Ο φόβος είναι πατήρ πάσης κακίας, μπορεί να οδηγήσει σε απάνθρωπες συμπεριφορές, π.χ. στην άρνηση παροχής βοήθειας σε ένα 16χρονο κορίτσι που λιποθύμησε στο δρόμο, όπως συνέβη πρόσφατα στο Αγρίνιο, αμέσως μετά την επίσκεψή της στον παιδίατρο που διέγνωσε οξεία αμυγδαλίτιδα. Οι περισσότεροι περαστικοί (όχι όλοι, ευτυχώς) απομακρύνθηκαν σαν να αντίκριζαν μια λεπρή. Ας φανταστούμε ποιες θα ήταν οι αντιδράσεις αν, στη θέση της έφηβης, βρισκόταν ένας μετανάστης.

Και στο Λένινγκραντ, στα χρόνια της πολιορκίας, είχαν σημειωθεί περιστατικά απίστευτης σκληρότητας (π.χ. κανιβαλισμός) που όμως αποσιωπούνταν από την επίσημη ειδησεογραφία για ευνόητους λόγους. Ωστόσο, σε κάθε επίδειξη εγωισμού και βαρβαρότητας αντιστοιχούσαν εκατοντάδες, χιλιάδες πράξεις αλληλεγγύης και αυτοθυσίας. Στις γειτονιές, στις «κομουνάλκες» (πολυκατοικίες με ένα-δυο δωμάτια ανά οικογένεια και κοινόχρηστη κουζίνα και μπάνιο), πολλοί αυτο-οργανώθηκαν, μοιράζονταν ό,τι είχαν. Αναγνώριζαν τα σημάδια του κινδύνου: «το να καταβροχθίζεις όλο το ψωμί του δελτίου σου μονομιάς, το να μην πλένεσαι πια, το να είσαι διαρκώς ξαπλωμένος και να παραιτείσαι». Έτσι, οι άτυποι «αρχηγοί» αυτών των ομάδων συνεργασίας φρόντιζαν να αναθέτουν στον καθένα κάτι να κάνει, π.χ. να μαζέψει καυσόξυλα ή να τρυπήσει τον πάγο στο ποτάμι και να φέρει νερό με έναν κουβά.

Αν θέλουμε να μην υποκύψει το ανθρώπινο μυαλό επιβάλλεται η διαμαρτυρία ενάντια στην ταπείνωση του φόβου

Μέσα από τη συντροφικότητα των ομάδων, άρχισε να αναδύεται η ιδέα ότι το σημαντικό δεν ήταν να προσπαθείς να επιζήσεις, αλλά να κρατήσεις άθικτη την ανθρωπιά σου: «Οι άνθρωποι που απομονώθηκαν από τους άλλους κατέρρευσαν και κάποιοι απ’ αυτούς έγιναν καθάρματα, εκμεταλλευόμενοι τη δυστυχία των άλλων», όμως πολλοί, πάρα πολλοί ανακάλυψαν ξανά το εμείς.

Οι φασίστες δεν πάτησαν το πόδι τους στην πόλη-λίκνο της Επανάστασης. Κυρίως όμως δεν κατάφεραν να τσακίσουν το ηθικό των πολιτών του Λένινγκραντ. Ακόμα και όταν η θερμοκρασία έπεφτε στους -20 βαθμούς, ανέβαιναν παραστάσεις θεάτρου και μπαλέτου, γίνονταν συναυλίες. Και οι κάτοικοι, που δεν μπορούσαν να σταθούν στα πόδια τους από την πείνα, πήγαιναν με τα πόδια και τις παρακολουθούσαν, τρεκλίζοντας, μες στον πάγο και το χιόνι, γιατί «το θέατρο ήταν για μας μια νησίδα αξιοπρέπειας». (Και φυσικά όχι γιατί κάποια κυρία Γιαμαρέλου τούς είχε πει ότι το περπάτημα κάνει καλό στην υγεία.) Πέρα από την επική συναυλία της 7ης Συμφωνίας του Σοστακόβιτς, ηθοποιοί ανέβαιναν στην παγωμένη σκηνή, μπαλαρινούλες έμοιαζαν με κλαράκια έτοιμα να κοπούν στα δυο, τα σμόκιν και τα κουστούμια των μουσικών της συμφωνικής ορχήστρας έπλεαν πάνω στο σώμα τους καθώς εκείνοι είχαν μείνει μισοί από την ασιτία.

Πανδημία, κυβέρνηση και οδηγίες της ΕΕ, τα τρία κακά της μοίρας μας, δεν φέρνουν απλώς τη δυστυχία και το θάνατο, αλλά κλέβουν σιγά σιγά την ανθρωπιά μας. Μένουμε σπίτι, τηλε-εργαζόμαστε (όσοι έχουμε ακόμα δουλειά), κάνουμε ταβανοθεραπεία ή οθονοθεραπεία και σιγά σιγά καταρρέουμε. Ποιος ωφελείται;

Πηγή: ΠΡΙΝ - pandiera.gr