Την απαγόρευση των συναθροίσεων με αφορμή τους εορτασμούς του Πολυτεχνείου καταδικάζουν εκπρόσωποι συνδικάτων και μαζικών φορέων, νομικοί, δημοσιογράφοι, αιρετοί κ.ά., που όλοι μαζί υπογράφουν κοινό κείμενο διαμαρτυρίας. Μαζί τους υπογράφουν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ και του ΜέΡΑ25.

Μάλιστα, επειδή η συμμετοχή έχει ήδη ξεπεράσει τα όρια της συλλογής των υπογραφών μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, λειτουργεί πλατφόρμα στην ιστοσελίδα polytechneio2020.gr στην οποία μπορεί να συνεχιστεί «με πιο άμεσο και σύντομο τρόπο η καταδίκη της κυβέρνησης και η απαίτηση να αποσύρει έστω και τώρα αυτή τη βαθιά αντιδημοκρατική και επικίνδυνη για τις δημοκρατικές ελευθερίες του λαού απόφαση».

Ολόκληρο το κείμενο έχει ως εξής:

Οι υπογραφές

https://issuu.com/efsyn/docs/keimeno-ipografon-sun/72

ΠΗΓΗ; efsyn.gr

Σαράντα επτά χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την εξέγερση του Πολυτεχνείου και σαράντα έξι από τον εορτασμό της πρώτης επετείου το 1974. Από τότε μέχρι σήμερα, οι αστικές κυβερνήσεις και οι κατασταλτικοί της μηχανισμοί, συχνά με τη βοήθεια προβοκατόρων, επιχείρησαν ουκ ολίγες φορές να υπονομεύσουν τους αγωνιστικούς εορτασμούς της εξέγερσης του Νοέμβρη.

Σήμερα, με την κατάπτυστη – χουντικής έμπνευσης – απόφαση της κυβέρνησης απαγορεύουν κάθε συνάθροιση άνω των τριών ατόμων χρησιμοποιώντας την πανδημία ως πρόσχημα.

Αυτό που τους ενοχλεί είναι το νόημα και η ουσία όσων συμβολίζει η εξέγερση του Πολυτεχνείου. Γι’ αυτό και επιθυμούν να μετατρέψουν την επέτειο της 17ης Νοέμβρη σε άνευρο «μνημόσυνο» κατάθεσης στεφάνων, σε άλλον έναν «άχρωμο» και «άοσμο» εθιμοτυπικό εορτασμό, έτσι ώστε να υποβαθμίσουν την σημασία της στις συνειδήσεις του λαού και κυρίως της νέας γενιάς.

Η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, όμως, δεν είναι μνημόσυνο, ούτε σελίδα καταχωνιασμένη στα συρτάρια της ιστορίας. Είναι ένα ορόσημο της ταξικής πάλης στη χώρα μας που συνδέει το χθες με το σήμερα και το αύριο. Είναι η μεγαλειώδης εξέγερση εκείνης της γενιάς που πήρε την σκυτάλη από τη δρακογενιά της Αντίστασης, του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ για να την παραδώσει στους νεότερους, σε όλους όσους αγωνίζονται σήμερα για «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία», για δημόσια και δωρεάν Υγεία, για έναν κόσμο χωρίς ανεργία, φτώχεια, εκμετάλλευση και πολέμους.

Να γιατί πρέπει να γίνει ο αγωνιστικός εορτασμός της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Διότι, 47 χρόνια μετά, όσο κι’ αν άλλαξαν οι καιροί, παραμένουν ολοζώντανα και επίκαιρα τα μεγάλα αιτήματα που ανέδειξε ο Νοέμβρης του 1973.

Η Χούντα και τα τανκς της μπορεί να μην υπάρχουν πια, αλλά η δικτατορία των μονοπωλίων βρίσκεται ακόμη εδώ, με την ίδια και ακόμη μεγαλύτερη επιθετικότητα να τσακίζει εργατικά-λαϊκά δικαιώματα, να παίρνει πίσω κατακτήσεις που αποκτήθηκαν με αίμα και αγώνες, να «βάζει στο γύψο» τις ζωές των νέων εργαζόμενων.

Το «ψωμί», η πρόσβαση στα αγαθά που είναι προϊόν της ανθρώπινης δημιουργίας, όπως η Παιδεία, δεν είναι για όλους. Το δικαίωμα στην Υγεία και την Πρόνοια έχει ακρωτηριαστεί στο βωμό της «ελεύθερης αγοράς» και του «ανταγωνισμού».

Το σύνθημα «Έξω αι ΗΠΑ-Έξω το ΝΑΤΟ» στις πύλες του Πολυτεχνείου δεν έπαψε ποτέ να είναι επίκαιρο, καθώς στα παλιά ιμπεριαλιστικά δεσμά προστίθενται συνεχώς νέα, με ευθύνη των αστικών κυβερνήσεων που εμπλέκουν τη χώρα και το λαό σε επικίνδυνους σχεδιασμούς.

Σήμερα, 47 χρόνια μετά, το αντιμονοπωλιακό-αντιιμπεριαλιστικό περιεχόμενο του Πολυτεχνείου παραμένει πιο ζωντανό στην επικαιρότητα, αντικατοπτρίζοντας τις σύγχρονες ανάγκες της εργατικής τάξης, του λαού και της νεολαίας.

Το ξέρουν αυτό, γι αυτό και προσπαθούν να το ξορκίσουν και να επιβάλλουν σιγή νεκροταφείου. Ματαιοπονούν όμως…

    Νίκος Μόττας Γεννήθηκε το 1984 στη Θεσσαλονίκη. Είναι υποψήφιος διδάκτορας (Phd) Πολιτικής Επιστήμης, Διεθνών Σχέσεων και Ιστορίας. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Westminster του Λονδίνου και είναι κάτοχος δύο μεταπτυχιακών τίτλων (Master of Arts) στις διπλωματικές σπουδές (Παρίσι) και στις διεθνείς διπλωματικές σχέσεις (Πανεπιστήμιο Τελ Αβίβ). Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε ελληνόφωνα και ξενόγλωσσα μέσα.

ΠΗΓΗ: atexnos.gr

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Εμείς επιδημιολόγοι ή λοιμοξιολόγοι δεν είμαστε. Πάμε σε αυτούς που είναι:

• “Δεν σας έδειξα μια διαφάνεια στην οποία φαίνεται το 86% των μεταδόσεων – από τη δουλειά πάλι της ομάδας του υπουργείου Πολιτικής Προστασίας του κυρίου Χαρδαλιά, εξαιρετική ομάδα ανθρώπων – δείχνει ό,τι συμβαίνει μέσα σε κλειστούς χώρους”…

Τα παραπάνω ειπώθηκαν από τον κ.Τσιόδρα στην κοινή του συνέντευξη με τον πρωθυπουργό, στις 5 Νοεμβρίου. Το 86%, λοιπόν, της μετάδοσης γίνεται σε κλειστούς χώρους. Όχι σε ανοικτούς χώρους. Όμως η κυβέρνηση αποφάσισε να κινηθεί όχι με βάση τα του κ.Τσιόδρα, αλλά σύμφωνα με τη «διάγνωση» του Χρυσοχοίδη ότι «Οι δρόμοι και οι διαδηλώσεις κουβαλάνε ιό και γεννάνε αρρώστια»…

• «Ο κίνδυνος μόλυνσης σε κλειστά περιβάλλοντα, όπου η επαφή γινόταν χωρίς την τήρηση των απαραίτητων αποστάσεων και ήταν συνεχής, ήταν αρκετά υψηλός. Ωστόσο, σε εξωτερικούς χώρους, έπεφτε από το 0% έως το 5%».

Πρόκειται για μελέτη Κινέζων ερευνητών που δημοσιοποιήθηκε στις 12 Μαίου https://www.protagon.gr/epikairotita/erevnes-mesa-metaforas-kai-filikes-sygkentrwseis-evnooun-ti-metadosi-tou-koronoiou-44342052134. Με την τήρηση των υγειονομικών κανόνων, λοιπόν, στους εξωτερικούς χώρους ο κίνδυνος μεταδοτικότητας του ιού έως και εκμηδενίζεται.

• Επίσης κινέζικη μελέτη που δημοσιοποιήθηκε από το ΑΠΕ στις 21 Μαίου διαπιστώνει ότι κατόπιν έρευνας σε «318 εστίες (…) μόνο μία είχε ξεκινήσει σε ανοικτό χώρο» ενώ παράλληλη ιαπωνική έρευνα «συμπέρανε ότι ο κίνδυνος λοίμωξης Covid-19 είναι σχεδόν 19 φορές μεγαλύτερος σε κλειστούς χώρους από ό,τι σε ανοικτούς». https://www.tanea.gr/2020/05/21/science-technology/ti-einai-o-epidimiologikos-deiktis-diasporas-k-kai-giati-oi-epistimones-ton-parakolouthoun-synexos/
• Στις 12 Ιουνίου ο κ.Μόσιαλος προχώρησε στην παρακάτω διαπίστωση: «Η μετάδοση του κορωνοϊού είναι λιγότερο πιθανή σε εξωτερικούς χώρους». Μάλιστα από ένα πολύ ενδιαφέρον γράφημα που ανάρτησε στο Facebook για τις «Μελέτες (που) δείχνουν ότι η μετάδοση COVID-19 είναι πολύ λιγότερο πιθανή σε εξωτερικούς χωρους από ό,τι σε εσωτερικούς χώρους» προκύπτει ότι από τις 88 περιπτώσεις που είχαν κορωνοιό και συγχρωτίστηκαν σε εξωτερικούς χώρους με άλλα άτομα, στις 77 περιπτώσεις ο ιός δεν μεταφέρθηκε (ποσοστό 87,5%). https://www.iefimerida.gr/ygeia/koronoios-meletes-metadosi-exoterikoys-horoys

Α, ναι: Ο καθηγητής κ.Ηλίας Μόσιαλος ορίστηκε εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης στους διεθνείς οργανισμούς για ζητήματα που αφορούν στον κορωνοϊό, με απόφαση του ίδιου του πρωθυπουργού.

• Στις 20 Ιουλίου το μέλος της Επιτροπής κ.Γκίκας Μαγιορκίνης σημείωνε τα εξής: Η μετάδοση του κορωνοϊού σε ανοιχτούς χώρους είναι 10 φορές χαμηλότερη https://emea.gr/news/epikairotita/603813/gkikas-magiorkinis-metadosi-koronoioy-se-anoichtoys-choroys-10/

Α, ναι: Από την απάντηση που έδωσε ο κ.Μαγιορκίνης κατά την ενημέρωση για την πανδημία προκύπτει ότι δεν υπήρξε καμία εισήγηση των λοιμωξιολόγων για την απαγόρευση των συναθροίσεων λόγω του Πολυτεχνείου https://www.imerodromos.gr/polytechneio-den-ypirxe-eisigisi-ton-loimoxiologon-gia-tin-apagoreysi-ton-synathroiseon/

Κατόπιν αυτών, και

• ενώ το 86% των μεταδόσεων του ιού γίνεται σε κλειστούς χώρους,
• ενώ η μεταδοτικότητα σε κλειστούς χώρους είναι από 10 εως και 19 φορές μεγαλύτερη απ’ ό,τι σε ανοικτούς,
• ενώ μελέτες δείχνουν ότι στο 87,5% των περιπτώσεων συγχρωτισμού σε ανοικτό χώρο ο ιός δεν μεταδίδεται,
• ενώ – και κυρίως αυτό – ο κίνδυνος μετάδοσης σε εξωτερικούς χώρους είναι έως και μηδενικός εφόσον τηρούνται τα μέτρα προστασίας και αποστασιοποίησης,

– η κυβέρνηση που ένεκα του ενδιαφέροντός της για τη δημόσια υγεία επιτρέπει και αδιαφορεί για το στοίβαγμα των επιβατών σαν τις σαρδέλες στα κλειστά λεωφορεία, στα κλειστά τρένα και στα κλειστά αεροπλάνα,

– η κυβέρνηση που ένεκα του ενδιαφέροντός της για τη δημόσια υγεία επιτρέπει και αδιαφορεί για το στοίβαγμα των παιδιών ανά 30 στις κλειστές σχολικές αίθουσες,

– η κυβέρνηση που ένεκα του ενδιαφέροντός της για τη δημόσια υγεία επιτρέπει και αδιαφορεί για το στοίβαγμα των εργαζόμενων στους κλειστούς χώρους δουλειάς,

αυτή η ίδια κυβέρνηση, τι απαγόρευσε;

Απαγόρευσε τις τηρουμένων όλων των υγειονομικών μέτρων προστασίας εκδηλώσεις για το Πολυτεχνείο. Πού; Στους ανοικτούς δρόμους!  

Προφανώς δεν της το επέβαλλε η αμερικανίλα της, ούτε ο υποβιβασμός της σε ακροδεξιό «λοιμοξιολογικό» παρακολούθημα Μπογδάνων και Γεωργιάδηδων, αλλά το – παροιμιώδες – ενδιαφέρον της για τη δημόσια υγεία.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Παναγιώτης Μαυροειδής

Φέτος η πορεία θα γίνει εν μέσω πανδημίας και η κυβέρνηση επιχειρεί να την ματαιώσει, αφήνει δε να εννοηθεί ότι δε θα διστάσει να την ματώσει.

Σε αυτή λοιπόν τη διαδήλωση από το Πολυτεχνείο προς Βουλή και Αμερικανική Πρεσβεία θα είμαι παρών. Όχι επειδή πηγαίνω κάθε χρόνο. Υπήρξαν χρονιές που μια ασθένεια ή μια εργασιακή επαγγελματική υποχρέωση ή κάτι άλλο, δε μου το επέτρεψαν. Φέτος όμως, όπως και νάχει, θεωρώ χρέος να βρεθώ εκεί, ακριβώς επειδή υπάρχει το μεγάλο θέμα της Υγείας. Δηλαδή ΕΠΙΠΛΕΟΝ λόγος αγώνα και όχι λιγότεροι. Εκτός αν πιστεύει κανείς ότι η κυβέρνηση κάνει ό,τι πρέπει σε αυτό το θέμα.

Όχι, επειδή αγνοώ και δεν φοβάμαι τον κίνδυνο του κορωνοϊού και της μετάδοσης, παρότι θα φοράμε όλοι και όλες μάσκες και θα τηρούμε αποστάσεις. Αλλά επειδή φοβάμαι πολύ περισσότερο το τι θα γίνει αν αφήσουμε την κυβέρνηση με ελεύθερα τα χέρια. Να αφήνει στο έλεός του το δημόσιο σύστημα υγείας, να μην παίρνει μέτρα για συγκοινωνίες και χώρους εργασίας, να μην προστατεύει με επιδημιολογική επιτήρηση ηλικιωμένους και ευπαθείς ομάδες, ενώ μπουκώνει τους ιδιώτες κλινικάρχες

Όχι επειδή υποτιμώ τον κίνδυνο να πληρώσω 150 ή 300 ευρώ άδικο, παράνομο, εκδικητικό πρόστιμο, παρότι θα έχουμε συμπληρωμένα έντυπα κίνησης. Αλλά επειδή είναι ακόμη πιο εφιαλτικός ο κίνδυνος μιας ληστείας διαρκείας της τσέπης μας, αν η κυβέρνηση καταφέρει να επιβάλει σιωπή νεκροταφείου. Ήδη, εν μέσω πανδημίας επιχειρεί κατάργηση 8ωρου, μη πληρωμή υπερωριών, νέα μείωση συντάξεων.

Όχι επειδή δεν λαμβάνω υπόψη μου την άθλια προσπάθεια της κυβέρνησης να μεταθέσει την ευθύνη της αιματηρής αποτυχίας της στους ανθρώπους που αγωνίζονται και στη μαχόμενη αριστερά. Αλλά διότι νομίζω ότι είναι δέκα φορές πιο αναγκαίο, όχι να “προστατευθεί η πλάτη της αριστεράς”, αλλά να υψωθεί φωνή απέναντι στην επιχείρηση μαζικής κοινωνικής ενοχοποίησης. Η κυβέρνηση, σε μια επίδειξη σαδισμού προσβάλλει καθημερινά όλο τον κόσμο, παρουσιάζοντάς τον ότι τρέχει από πάρτι σε πάρτι, ότι βγαίνει κατά εκατομμύρια έξω μετά τις 9μμ και άλλα φαιδρά.

Όχι επειδή αψηφώ ασυλλόγιστα τα χημικά ή τα ρόπαλα της αστυνομίας στα 58 μου. Αλλά επειδή, με τρομάζει 100 φορές περισσότερο η περίπτωση να μην υπάρξει αντίσταση σε αυτό το αυταρχικό πλεόνασμα μίσους προς ό,τι θυμίζει ελευθερία που εκπέμπει η κυβέρνηση της ΝΔ και οι μηχανισμοί καταστολής του αστικού κράτους. Είναι έκδηλο πως ηδονίζονται με την προσπάθεια μόνιμης επιβολής καθεστώτος έκτακτης ανάγκης, κάνοντας χυδαία εκμετάλλευση και εκβιάζοντας με την πανδημία.

Ναι λοιπόν, θα κατέβω στην πορεία, όχι επειδή αγνοώ τον ένα ή τον άλλο κίνδυνο. Αλλά επειδή θεωρώ ότι είναι ασέβεια προς τη μνήμη των νεκρών της εξέγερσης του Νοέμβρη και στο πνεύμα όλων των λαϊκών εξεγέρσεων και επαναστάσεων, να θεωρεί κάποιος ότι αυτές οι μεγάλες τομές της ανθρωπότητας, αυτά τα όμορφα άλματα στον ουρανό, μπορούν να αντιμετωπίζονται με τη χυδαία λογική “υπολογισμού κόστους και οφέλους”, όπως μια επιχειρηματική κερδοσκοπική δραστηριότητα και η συμμετοχή έστω σε εκδηλώσεις τιμής τους θα πρέπει να συνδέεται με πιστοποιητικά σιγουράντζας!

Αναλογίζομαι τι θα γινόταν αν χιλιάδες νέοι, εν μέσω πανδημίας, δεν γέμιζαν τους δρόμους των ΗΠΑ μετά τη δολοφονία του Φλόιντ και τις παρελάσεις των ενόπλων ακροδεξιών του Τραμπ.

Αναρωτιέμαι ποιο θα ήταν το μέλλον της Πολωνίας, αν χιλιάδες γυναίκες, πάνω στην κορύφωση του δεύτερου κύματος, δεν έπαιρναν το ρίσκο να αγωνιστούν και να βγουν στους δρόμους, ανατρέποντας τελικά το φρικτό νομοσχέδιο για τις αμβλώσεις. Ξεχάσαμε άραγε τόσο εύκολα ότι η Ρώσικη εργατική επανάσταση έγινε πάνω στην κορύφωση επιδημίας εξανθηματικού τύφου με εκατομμύρια νεκρούς; Αλλά και το επαναστατικό κύμα στην Ευρώπη στο διάστημα 1918-1922, δεν ήταν σχεδόν παράλληλο χρονικά με τη φονική Ισπανική γρίπη που θέρισε εκατομμύρια νέους και γέρους;

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Θα κατέβω και από σεβασμό προς κάθε εργαζόμενο/η που υποχρεούται να πάρει τη συγκοινωνία και να πάει στη δουλειά για 8 και 10 ώρες. Δηλαδή προς αυτούς που δεν μπορούν να καθορίσουν ούτε την τήρηση αποστάσεων, ούτε γενικά την τήρηση των μέτρων ασφαλείας διότι έχουν αντίπαλό τους το Διευθυντικό Δικαίωμα, τον κίνδυνο της απόλυσης, την απώλεια εισοδήματος ή τις προσβολές αν δεν υπακούσουν

Θεωρώ χίλιες φορές ντροπιαστικό και προκλητικό ταυτόχρονα, να ακούγεται θυμόσοφα δεξιά και αριστερά το “τι να κάνεις… Πάρε όλα τα μέτρα προστασίας και έλα στη δουλειά, μετά πετάξου από το φαρμακείο και μετά κλείσου μέσα στο σπίτι, άντε βγάλε βόλτα το ζωάκι στην περίμετρο του σπιτιού, αλλά προς θεού μη κατέβεις σε μια συλλογική διαμαρτυρία”.

Δεν είναι λύση να σκύβουμε το κεφάλι, αλλά και δεν αρκεί ως απάντηση να κουνάμε το κεφάλι συμφωνώντας με τη μια ή την άλλη κριτική.

Ο ραγιαδισμός δεν άνοιξε ποτέ δρόμους. Ούτε η σιωπή των νεκροταφείων ταιριάζει στην ζωντανή, υγιή κοινωνία των ανθρώπων.

Το ζητούμενο είναι η αντίσταση, η αναπνοή, ο αγώνας για ζωή και ελευθερία.

Η ιστορία πάντα γραφόταν με ανυπακοή, εξεγέρσεις και επαναστάσεις.

Ναι, νόμος για μας είναι το δίκιο του εργάτη και ζητούμενο η ελευθερία. Ο,τι και αν λένε οι νεκροθάφτες, όσο και αν γαβγίζουν τα μαντρόσκυλα.

ΠΗΓΗ: prin.gr - Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα Παντιέρα.