Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Ποια έλλειψη βιταμινών συνδέεται με προβλήματα των δοντιών

Είναι γνωστό ότι η ανεπάρκεια βιταμίνης D επηρεάζει τη στοματική υγεία.
Η βιταμίνη D παράγεται μέσω της έκθεσης στον ήλιο, ενώ περιέχεται και σε κάποιες τροφές και παίζει σημαντικό ρόλο στην υγεία των δοντιών και τη στοματική υγεία γενικότερα.
Διακρίνεται σε δύο μορφές, την D2, η οποία υπάρχει σε τροφές φυτικής προέλευσης, και τη D3, την οποία λαμβάνουμε από ζωικές τροφές.
Η βιταμίνη D χρειάζεται ηλιακή ακτινοβολία για να μεταβολιστεί από το σώμα. Σε χώρες με χαμηλά επίπεδα ηλιοφάνειας, παρατηρείται έλλειψη βιταμίνης D στους ανθρώπους.
Πώς επηρεάζει όμως η συγκεκριμένη βιταμίνη την υγεία γενικά και ειδικά τη στοματική υγεία;
Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί:
Πηγή: Natural Cures - onmed.gr
Πέρασε η τροπολογία για την απαξίωση των ΕΛΤΑ και το εν συνεχεία ξεπούλημά τους

Με τις ψήφους της κυβερνητικής πλειοψηφίας ψηφίστηκε το βράδυ της Τετάρτης το σχέδιο της κυβέρνησης για τα Ελληνικά Ταχυδρομεία, το οποίο μεταξύ άλλων προβλέπει εθελουσία έξοδο για 2.000 από τους 5.500 υπαλλήλους, για να ακολουθήσουν ανεξέλεγκτες προσλήψεις εκτός δημοσιότητας, αδιαφανείς προμήθειες και στο τέλος πώληση σε «στρατηγικό επενδυτή».
Η σχετική τροπολογία του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης ήταν μέσα στο νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών για την «περιστολή του λαθρεμπορίου-Κύρωση του Πρωτοκόλλου για την εξάλειψη του παράνομου εμπορίου καπνού, διατάξεις περί κοινωφελών περιουσιών και σχολαζουσών κληρονομιών, διατάξεις για τα τέλη κυκλοφορίας και τα τέλη ταξινόμησης, κίνητρα για την προσέλκυση φορολογικών κατοίκων», το οποίο επίσης ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία.
πηγη: ergasianet.gr
12 μήνες φυλακή γιατί έδωσε νερό σε πρόσφυγες!

Δημήτρης Αγγελίδης, Γιώργος Παγούδης
Στην πρωτοφανή, εκτός ορίων του κράτους δικαίου, ποινικοποίηση της πιο απλής πράξης αλληλεγγύης και ανθρωπιάς προχώρησαν οι αρχές της Λέσβου, διώκοντας και καταδικάζοντας Καναδό υπήκοο σε 12 μήνες φυλάκιση με αναστολή επειδή τον βρήκαν να προσφέρει νερό σε πρόσφυγες που βρίσκονταν σε δασική έκταση και περίμεναν τις αρχές προκειμένου να ζητήσουν άσυλο.
Σύμφωνα με την πρωτοφανή απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης, η πράξη συνιστά το αδίκημα της «διευκόλυνσης παραμονής αλλοδαπών που στερούνται εγγράφων» και το οποίο συνίσταται στην απλή παρουσία του ανθρώπου αυτού στο μέρος όπου βρίσκονταν οι πρόσφυγες και στο γεγονός ότι τους έδωσε ένα μπουκαλάκι νερό. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα στελέχη του Λιμενικού εξέφρασαν στο δικαστήριο την απορία τους για το γεγονός ότι ο Καναδός εντόπισε τους πρόσφυγες πριν από αυτούς. Γεννιέται εύλογα το ερώτημα: Αν η απλή παρουσία του κατηγορούμενου και ο εντοπισμός των νεοαφιχθέντων τιμωρούνται ποινικά ως διευκόλυνση παραμονής, τότε τι σκόπευε το Λιμενικό να κάνει τους ανθρώπους αυτούς; Δεν θα διευκόλυνε την παραμονή τους προκειμένου να ζητήσουν άσυλο; Δεν θα τους έδινε ούτε νερό; Και σε τι εμπόδισε η παρουσία του κατηγορουμένου το Λιμενικό να ακολουθήσει την προβλεπόμενη διαδικασία;
Εξάλλου, στην περίπτωση που δεν ζητούσαν άσυλο οι νεοαφιχθέντες, το Λιμενικό είχε κάθε περιθώριο να ακολουθήσει τη νόμιμη διαδικασία σύλληψης και απέλασης, χωρίς να επηρεαστεί στο παραμικρό από την παρουσία τρίτου. Μήπως η παρουσία του κατηγορούμενου απέτρεψε άλλη μια παράνομη επιχείρηση επαναπροώθησης και αυτός είναι ο λόγος της δίωξης και της εξωφρενικής καταδίκης του;
Εξαντλώντας, αν όχι υπερβαίνοντας, κάθε όριο αυστηρότητας, το δικαστήριο καταδίκασε τον κατηγορούμενο σε άλλους δύο μήνες φυλάκιση με αναστολή για «απείθεια», επειδή αρνήθηκε να δώσει το κινητό του στους Λιμενικούς, ενώ οι αρχές κατάσχεσαν κινηματογραφικό εξοπλισμό αξίας πολλών χιλιάδων ευρώ από την κατοικία όπου διέμενε, καθώς είναι ερασιτέχνης κινηματογραφιστής.
Το... έγκλημά του
Ο 45χρονος Καναδός προσήχθη το απόγευμα της Τρίτης 17 Νοεμβρίου από Λιμενικούς της Μήθυμνας Λέσβου και από την Ασφάλεια του Κεντρικού Λιμεναρχείου Μυτιλήνης που επιχειρούσαν στο βουνό πάνω από την παραλία Παλιός στον Μανταμάδο. Οι αρχές βρέθηκαν στο σημείο, καθώς από τα ξημερώματα της ίδιας μέρας είχαν πληροφορηθεί από την οργάνωση Agean Boat Report και την Υπατη Αρμοστεία ότι κάποιοι πρόσφυγες είχαν αποβιβαστεί στην ακτή τα μεσάνυχτα της Δευτέρας προς Τρίτη και είχαν διανυκτερεύσει στο βουνό, εκτεθειμένοι στις καιρικές συνθήκες και φοβούμενοι για την ασφάλειά τους.
Οπως έγραψε η «Εφ.Συν.» («Ερωτήματα για την περίεργη κράτηση νεοεισερχόμενων προσφύγων στη Μυτιλήνη», 18.11.2020), προκαλεί ερωτήματα η παρουσία των λιμενικών αρχών στην περιοχή αργά το απόγευμα, δεδομένου ότι γνώριζαν από τα ξημερώματα την άφιξη των προσφύγων και είχαν στη διάθεσή τους το γεωγραφικό τους στίγμα. Σύμφωνα με ανακοίνωση του Λιμενικού, οι πρόσφυγες εντοπίστηκαν και συνελήφθησαν το απόγευμα, ενώ παράλληλα εντοπίστηκε αλλοδαπός που δεν έφερε ταξιδιωτικά έγγραφα, αν και ο ίδιος ισχυρίζεται ότι τους έδειξε το διεθνές δίπλωμα οδήγησης και βεβαίως διαθέτει διαβατήριο.
Οσα ακολούθησαν δίνουν τη ζωηρή εντύπωση του ευτελισμού των αρχών του κράτους δικαίου. Ο 45χρονος Καναδός προσήχθη, υποβλήθηκε σε προανάκριση και συνελήφθη με τη διαδικασία του αυτόφωρου για παραβίαση του άρθρου 87 παρ. 6 του Ποινικού Κώδικα, που τιμωρεί όποιον διευκολύνει την παράνομη διαμονή αλλοδαπών ή δυσχεραίνει τις έρευνες των αστυνομικών αρχών για τον εντοπισμό, σύλληψη και απέλασή τους.
Πρόκειται για διάταξη που έχει χαρακτηριστεί «αντισυνταγματική» και πάντως αντίκειται στην κοινή λογική, καθώς τιμωρεί ποινικά τη διευκόλυνση της παραμονής ανθρώπων χωρίς χαρτιά, τη στιγμή που η ίδια η παραμονή τους δεν συνιστά ποινικό αδίκημα, αλλά διοικητικό παράπτωμα. Αλλά και η εφαρμογή της διάταξης στο συγκεκριμένο περιστατικό προκαλεί τη λογική και το αίσθημα δικαίου, καθώς ούτε η παρουσία του κατηγορούμενου ούτε η προσφορά νερού μπορεί να δικαιολογήσει διευκόλυνση παραμονής ή παρεμπόδιση των νόμιμων ενεργειών των Λιμενικών.
Φαίνεται ότι το Λιμεναρχείο Μυτιλήνης και το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Μυτιλήνης έσπευσαν να επιβεβαιώσουν με τον χειρότερο τρόπο τις παρατηρήσεις της έκθεσης-κόλαφος της Επιτροπής Κατά των Βασανιστηρίων του Συμβουλίου της Ευρώπης λίγα εικοσιτετράωρα μετά τη δημοσιοποίησή της. Μεταξύ άλλων, η Επιτροπή εξέφραζε σοβαρές επιφυλάξεις για τους χειρισμούς της Δικαιοσύνης σε υποθέσεις παράνομης εισόδου: δίκες-παρωδία, μεροληπτικές και εκφοβιστικές πρακτικές κατά των κατηγορούμενων. Ενώ απηύθυνε σύσταση-ράπισμα στις ελληνικές αρχές να «διασφαλίσουν ότι όλοι οι Εισαγγελείς και τα Δικαστήρια Πλημμελειοδικών γνωρίζουν πλήρως τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας».
Κι άλλη προσαγωγή
Λίγα λεπτά νωρίτερα, από την περιοχή είχαν προσαχθεί και τέσσερις Γερμανοί δημοσιογράφοι που είχαν σπεύσει στην παραλία προκειμένου να εξασφαλίσουν πλάνα από την άφιξη των προσφύγων. Οδηγήθηκαν αμέσως στο Λιμεναρχείο Μυτιλήνης με τη δικαιολογία της εξακρίβωσης στοιχείων, παρότι διέθεταν όλα τα απαραίτητα έγγραφα. Εκεί κρατήθηκαν μέχρι αργά το βράδυ, όταν έγινε γνωστό ότι οι πρόσφυγες θα οδηγηθούν στη δομή καραντίνας στα Μεγάλα Θέρμα.
Την ίδια ώρα, το Λιμενικό εξακολουθεί να σιωπά και η Δικαιοσύνη να αδρανεί για το βίντεο που αποκάλυψε η «Εφ.Συν.» σχετικά με διαφαινόμενη παράνομη επιχείρηση σύλληψης και επαναπροώθησης προσφύγων στις 10 Νοεμβρίου στη Λέσβο (βλ. «Εφ.Συν.», 16/11/2020). Παρόλο που το Λιμενικό αρνήθηκε ότι γνωρίζει το παραμικρό για την παρουσία προσφύγων εκείνη τη μέρα στην περιοχή, παρουσία που ήταν γνωστή στην Agean Boat Report και στην Υπατη Αρμοστεία, το βίντεο, τραβηγμένο από πρόσφυγα που κρυβόταν, απεικονίζει δύο άντρες με στολή Λιμενικών και ένα όχημα με ασημί ταινία στα παράθυρα να επιχειρούν στο σημείο και να επικοινωνούν μέσω ασυρμάτου με τρίτους σχετικά με την τύχη ομάδας προσφύγων που είχαν εντοπίσει.
πηγη: efsyn.gr
Δεκέμβρης του ’44 (2) …Και ξημέρωσε η 3 του Δεκέμβρη. Τρεις του Δεκέμβρη!…

Γράφει ο kokkiniotis
Συνεχίζουμε το αφιέρωμά μας στον Κόκκινο Δεκέμβρη του 1944 με ένα απόσπασμα από το κλασικό βιβλίο του Μενέλαου Λουντέμη «Ο Μεγάλος Δεκέμβρης». (Στο πρώτο μέρος του αφιερώματος, που θα συνεχιστεί τις επόμενες ημέρες, μπορείτε να διαβάσετε παλαιότερο σημαντικό κείμενο του Τάσου Κατιντσάρου: Δεκέμβρης ’44: «Αυτά τα κόκκινα σημάδια είναι από αίμα…»)
Ο Μενέλαος Λουντέμης στο βιβλίο του αυτό περιγράφει λογοτεχνικά τη μάχη των 33 ημερών, τη μάχη της Αθήνας, το “πριν” και το “μετά” της. Το βιβλίο γράφτηκε φορτισμένα, στη φωτιά των γεγονότων και του αγώνα. Ολοκληρώθηκε στις 16 Νοέμβρη του 1945. Στο συγκεκριμένο απόσπασμα, κρατώντας την απόσταση των αρχαίων τραγικών, δεν παρουσιάζει «επί σκηνής» το έγκλημα.
Η ημερομηνία «10 του Δεκέμβρη» που αναφέρεται στο κείμενο, είναι η προθεσμία που είχαν επιβάλει οι άγγλοι ιμπεριαλιστές για τον αφοπλισμό του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού, του τιμημένου ΕΛΑΣ.
Ο «ψηλός ολέθριος άνθρωπος», είναι βέβαια ο πρωθυπουργός του Σκόμπι και των άγγλων ιμπεριαλιστών Γεώργιος Παπανδρέου. Ο «προτέκτορας», όπως τον αναφέρει, “που αποκοίμιζε το λαό με τη ‘Λαοκρατία’ του”. Εδώ ο συγγραφέας αναφέρεται στον λόγο του Γ. Παπανδρέου για την απελευθέρωση της Αθήνας στο Σύνταγμα, όπου είχε πει το περίφημο: «Πιστεύομεν και εις την Λαοκρατίαν!».
Έτσι έχει καταγραφεί στην ιστορική μνήμη. Ακριβέστερα, ο “διάλογός του με το λαό” είχε διαμειφθεί -αμιγώς παπανδρεϊκά- ως εξής:
– «Ακούω ορισμένους από εσάς, να φωνάζουν δια Λαοκρατίαν».
Χαμός από κάτω τα συνθήματα: «ΛΑ-Ο-ΚΡΑ-ΤΙ-Α, ΛΑ-Ο-ΚΡΑ-ΤΙ-Α».
– «Ακούω άλλους πάλιν να φωνάζουν δια Μεγάλην Ελλάδα»
(τρεις κι ο κούκος… Όλη η πλατεία βροντοφώναζε ξανά: «ΛΑ-Ο-ΚΡΑ-ΤΙ-Α, ΛΑ-Ο-ΚΡΑ-ΤΙ-Α».)
– «Πιστεύομεν και εις την Λαοκρατίαν. Πιστεύομεν και εις την Μεγάλην Ελλάδα. Και θα φτιάξωμεν μίαν λαοκρατουμένην Μεγάλην Ελλάδα!»
Ας διαβάσουμε όμως το λογοτεχνικό απόσπασμα και θα επανέλθουμε.
…Και ξημέρωσε η 3 του Δεκέμβρη. Τρεις του Δεκέμβρη!…
Όποιος έζησε στις 3 του Δεκέμβρη, στις 4 μπορούσε να πεθάνει.
Ο προορισμός του ανθρώπου, που είναι: να κάνει κάτι μεγάλο ή να ζήσει κάτι μεγάλο, εκπληρώνεται. Γιατί ο λαός, ο Αθηναϊκός λαός, κείνη τη μεγάλη μέρα αποκαλύφθηκε μπροστά στο ίδιο του το μεγαλείο.
Η μέρα αποβραδίς ήτανε βροχερή. Ήτανε μια νύχτα βαριά από γεγονότα. Ο λαός είχε οχτώ χρόνια να πει: «Θα γίνει το δικό μου!» Οι δολοφόνοι τροχίζανε τα σπαθιά τους, ο λαός ετοίμαζε τη φωνή του.
Αύριο θα μιλήσουμε κι οι δυο. Είναι χιλιάδες χρόνια τώρα που η φωνή του λαού ακούεται, φτάνει να μην είναι παράφωνη.
Όλοι κοιμηθήκαμε σίγουροι και αποφασισμένοι. Ούτε στιγμή από κανενός το μυαλό δεν πέρασε ο δισταγμός. Ούτε στιγμή δεν ταλαντεύτηκε η ψυχή.
-Αύριο λοιπόν.
Ήτανε μια νύχτα που στα σπλάχνα της επώαζε τη θύελλα. Μέσα στους δρόμους της ψυχής άρχιζαν υπόκωφοι οι βρυχηθμοί του ανήμερου εκείνου θηρίου, που λέγεται «προδομένος άνθρωπος». Ο Λαός είναι λίμνη, δεν είναι ωκεανός, όμως- αλί στον που θα την ταράξει. Πρέπει νάναι ή τρελός ή κακούργος. Κι αλλοίμονο! ο δικός μας ήταν κι απ’ τα δυο.
Όμως ας ξαναγυρίσουμε στη νύχτα, σ’ αυτή τη νύχτα του μεγάλου διλήμματος.
Στους κρύους δρόμους κυλούσαν ύπουλες οι σκιές του κακού.
Ένας ψηλός ολέθριος άνθρωπος σηκώθηκε να πάει στο κρεβάτι του γράφοντας πάνω στο φάκελο της συνείδησής του τη λέξη Σφαγή.
Όλη τη νύχτα έβρεχε. Η ψυχή ήταν μουσκεμένη από ιδρώτα και δάκρυα.
Ολονυχτίς οι καμπάνες χτυπούσαν το σηκωμό του γένους. «Η πατρίδα σε κίνδυνο». Ολονυχτίς. Αύριο θα κατεβαίναμε όλοι, γιατί όλοι ήμασταν σύμφωνοι κι όλοι αδικημένοι. Την άλλη μέρα κλείσανε όλες οι πόρτες, τα παράθυρα, οι φάμπρικες κι ένας άνθρωπος κατέβηκε μέσα στην Αθήνα και τη γιόμισε. Ήταν 3 χιλιάδων χρόνων (όσο ήταν κι η αδικία).
Ήταν ήρεμος, αποφασιστικός. Είχε μια ολύμπια αταραξία και σιγουριά.
Πέρασε. Και στους δρόμους έμειναν τα’ αχνάρια του σαν αντίλαλοι απ’ την παντοδύναμη σιωπή. Περπάτησε με τα βήματα των προγονικών του θεών και ηρώων.
Μέσα στη φάτνη της ψυχής έσπαζαν μια μια οι πόρτες της μνήμης. Όσο όξος τον πότισαν οι προαιώνιοι δυνάστες, όσα λογχίσματα του δώσανε οι μισθοφόροι δούλοι. Ο άνθρωπος μ’ όσες φορεσιές και μ’ όσα χρώματα φόρεσε πάνω στη γη ο προλύτης, ο κάφρος, ο πληβείος, ο δουλοπάροικος.. με το χιτώνα, με τη μπλούζα, με την κελεμπία, με τη φέρμελη. Όλος ο άνθρωπος που έπασχε σ’ όλα τα κλίματα και τους καιρούς βρήκε τη φωνή του στις τρεις ακριβώς του Δεκέμβρη του 1944 μέσα στους δρόμους της Αθήνας. Λευτεριά ή θάνατος!
Οι φονιάδες είχανε αποφασίσει αποβραδίς: «Θάνατος!»
Είκοσι μερόνυχτα, οι Εγγλέζοι και οι δούλοι τους κόλλησαν απάνω σε μια ημερομηνία: «10 του Δεκέμβρη». Και σε μια λέξη: «αφοπλισμός». Ο προτέκτορας πήγαινε με τα νερά του Λαού. Τον αποκοίμιζε με την ισοπολιτεία και τη «Λαοκρατία» του.
Την 1 του Δεκέμβρη αδιάντροπα, απροειδοποίητα, δίνοντας μια κλωτσιά στα προσχήματα, φανερώνει ολόκληρο τον αποτρόπαιο σκοπό του. Ν’ αφοπλίσει, χωρίς όρους, τον Ελληνικό Στρατό για χάρη και προς όφελος των Εγγλέζων.
Αυτή ήταν η απότομη στροφή των 360 μοιρών που είχε υποσχεθεί.
Η υπαναχώρηση έγινε την 1 του Δεκέμβρη. Οι αντιπρόσωποι του Λαού στην Κυβέρνηση αποχώρησαν και το ανακοίνωσαν στο Λαό. Ο Λαός εγκαταλείπει τα έργα του και κατεβαίνει στο δρόμο να ζητήσει το λόγο. Ο υψηλός βλάκας απαντάει με φωτιά. Δεν τον συγκινούσε η φωνή του Λαού. Κείνος άκουε μόνο τη «φωνή του Κυρίου του»…
Ο Λαός κατεβαίνει να θάψει τα θύματά του…
Ήταν μια κηδεία που οι ζωντανοί δε θα ξαναδούν άλλη.
Οι μεγάλες αρτηρίες της πρωτεύουσας πλημμύρισαν από τον οργισμένο Λαοχείμαρρο.
Με βήματα βουβά και ψυχή γιομάτη κοχλασμό ο λαός σταμάτησε πάνω απ’ τα 28 φέρετρα. ήταν 28 κορμιά που έφυγαν απ’ ανάμεσά μας με έκπληκτα μάτια. Τα φέρετρα έκλειναν 28 στόματα που φώναξαν ως το θάνατο «Δικαιοσύνη!».. Και τώρα ξαπλωμένα διαμαρτύρονται δυνατότερα.
….Το πλήθος πήγαινε με ασάλευτα, σκληρά μάτια προς το κοιμητήρι. Πάνω απ’ το κεφάλι του σάλευαν σαν καπνοί τα μαύρα πανιά και ματωμένες παντιέρες. Τα πόδια αυτά, αυτά τα μυριάδες πόδια, ήταν αποφασισμένα όλα να μην τον ξανακάνουν αυτό το δρόμο!
Στις τρεις η ώρα ολόκληρη η Αθήνα γονάτισε. Ένα φαρδύ ματωμένο πανί συγκέντρωνε σε δυο γραμμές όλο το νόημα του όρκου και της απόφασης:
«ΟΤΑΝ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ ΔΙΑΛΕΓΕΙ: ΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ Η ΤΑ ΟΠΛΑ»
Ήταν σαν μια φωνή καφτερή και αμετάκλητη.Ύστερα η πομπή τράβηξε για το κοιμητήρι. Η Αθήνα λυσίκομη ακολούθησε. Κι εκεί, πάνω απ’ το νωπό αίμα, πάνω απ’ το νωπό χώμα ο Λαός ορκίστηκε όρκο φοβερό: «Θάβω τους τελευταίους 28 μου νεκρούς. Ο 29ος θάναι ο φονιάς. Ή εγώ!»
Στο γυρισμό απ’ το κοιμητήρι οι ζεστές ακόμα κάννες των φονιάδων ξανάδιασαν και ξαναξάπλωσαν νέα κορμιά.
Τα γερμανικά βόλια, από Ελληνικό χέρι, ρίχτηκαν καφτερά πάνω στο λαό. Τότε το είδαμε ολοφάνερα: Πίσω απ’ τις πλάτες των φονιάδων μας σημάδευε τα κορμιά μας η ίδια η Αγγλία!
Το βασικό υλικό αυτού του άρθρου είχαμε αναρτήσει στις 3.12.2012 εδώ: http://vathikokkino.com/2012/12/%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BE%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CF%81%CF%89%CF%83%CE%B5-%CE%B7-3-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B5%CE%BA%CE%AD%CE%BC%CE%B2%CF%81%CE%B7-%CF%84%CF%81%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%BF/
πηγη: pandiera.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή

