Μείωση της τάξης του 3,2% καταγράφηκε και στην ολική Χωρητικότητα του Ελληνικού Εμπορικού Στόλου, από πλοία 100 ΚΟΧ και άνω, σε σχέση με την αντίστοιχη χωρητικότητα του Μαΐου 2020.

Η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) ανακοινώνει τη Δύναμη του Ελληνικού Εμπορικού Στόλου (πλοία 100 Κ.Ο.Χ.1
και άνω) για τον μήνα Μάϊο 2021.

Ειδικότερα:

– Η Δύναμη του Ελληνικού Εμπορικού Στόλου τον μήνα Μάϊο 2021, σε σύγκριση με την αντίστοιχη Δύναμη του Μαΐου 2020, παρουσίασε μείωση κατά 0,9%. Μείωση κατά 1,1% σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2020 προς το 2019.

– Η Ολική Χωρητικότητα του Ελληνικού Εμπορικού Στόλου, από πλοία 100 ΚΟΧ και άνω, παρουσίασε μείωση κατά 3,2% τον μήνα Μάϊο 2021 σε σύγκριση με την αντίστοιχη χωρητικότητα του Μαΐου 2020. Μείωση κατά 3,0% σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2020 προς το 2019.

πηγη: e-nautilia.gr

Η χοληστερίνη είναι ένα λιπίδιο που υπάρχει φυσικά στον οργανισμό.

Παίζει κυρίαρχο ρόλο στη λειτουργία κάθε κυττάρου, αλλά τα αυξημένα επίπεδά της στο αίμα αποτελούν σοβαρό παράγοντα κινδύνου για έμφραγμα, εγκεφαλικό και στεφανιαία νόσο.

Η υψηλή χοληστερίνη είναι σε πολλές περιπτώσεις κληρονομική και μπορεί να εμφανιστεί χωρίς προειδοποίηση.

Εκτός από καρδιαγγειακούς κινδύνους, η υψηλή χοληστερίνη μπορεί να έχει και άλλες επιπτώσεις στην υγεία.

Δείτε ποιες είναι:

Ένα υπο-προϊόν της χοληστερόλης λειτουργεί στα ποντίκια όπως τα οιστρογόνα στο γυναικείο οργανισμό, σύμφωνα με μελέτη από το αμερικανικό Ινστιτούτο Ντιούκ για τον Καρκίνο. Η υπέρμετρη παραγωγή οιστρογόνων μπορεί να πυροδοτήσει την εμφάνιση ή την εξάπλωση του καρκίνου του μαστού.

Τα άτομα με υψηλή LDL – γνωστή ως «κακή χοληστερόλη» – παρουσιάζουν αυξημένη συσσώρευση αμυλοειδών πλακών στον εγκέφαλο, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση JAMA Neurology. Αυτός ο βιολογικός δείκτης συνδέεται άμεσα με την εμφάνιση του Αλτσχάιμερ και άλλων μορφών άνοιας.

Μια διατροφή που συμβάλλει στην άνοδο της χοληστερόλης – πλούσια σε αλλαντικά, προπαρασκευασμένα αρτοποιήματα και τηγανητά – δε συμβάλλει μόνο στην αύξηση του Δείκτη Μάζας Σώματος αλλά και στη μερική απώλεια της ακοής, αναφέρει μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση The Journal of Nutrition.

Πηγη: onmed.gr

×

Ενημερωτικό σημείωμα από την Πανελλήνια Ένωση Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών για την επικουρική σύνταξη, σύμφωνα με το νέο νομοσχέδιο Χατζηδάκη υπό τον τίτλο: «Ασφαλιστική Μεταρρύθμιση για τη Νέα Γενιά: εισαγωγή κεφαλαιοποιητικού συστήματος προκαθορισμένων εισφορών στην επικουρική ασφάλιση, ίδρυση, οργάνωση και λειτουργία Ταμείου Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης και συναφείς διατάξεις»

▬ Η Κυβέρνηση της Ν.Δ κατέθεσε νομοσχέδιο για την ιδιωτικοποίηση της Επικουρικής σύνταξης. Προβλέπεται η ίδρυση του ΤΕΚΑ (Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης) από 1.1.2022, στο οποίο θα κατατίθενται οι εισφορές των εργαζομένων από 1.1.2022 και προαιρετικά των ήδη εργαζομένων μέχρι 35ετών.

▬ Οι εισφορές των εργαζομένων θα «επενδύονται» σε ιδιωτικές ασφαλιστικές Εταιρείες και ανάλογα με την απόδοση της επένδυσης θα καθορίζεται το ύψος της Επικουρικής σύνταξης. Μέσα στο νομοσχέδιο αποτυπώνεται η διακαής επιθυμία της Κυβέρνησης για απόσυρση του κράτους σε πρώτο βήμα από την Επικουρική σύνταξη και σε δεύτερο βήμα συνολικά από την εγγύηση των συντάξεων. Άλλωστε ο ν. Κατρούγκαλου προβλέπει τη σταδιακή μείωση των συντάξεων, ώστε στο τέλος οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να «επιλέξουν» ιδιωτικές ασφαλιστικές Εταιρείες. Η ρήτρα * μηδενικού ελλείμματος που ισχύει για τις επικουρικές συντάξεις) εγγυάται τον εκφυλισμό τους, για να αναζητήσουν «οικεία βουλήσει» οι εργαζόμενοι τη σωτηρία τους στο «λάκκο των λεόντων», δηλ. στους ιδιώτες. (( * Όταν το Ταμείο θα έχει ελλείμματα, θα μειώνονται αυτόματα οι συντάξεις και το κράτος δε θα τα καλύπτει).

▬ Χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα ότι το αναδιανεμητικό σύστημα δεν εγγυάται το μέλλον του Επικουρικού Ταμείου και της Επικουρικής σύνταξης, ο νυν Υπουργός Εργασίας προωθεί το κεφαλαιοποιητικό σύστημα. «Οι νέοι εργαζόμενοι να μπορούν να δημιουργούν ένα ατομικό συνταξιοδοτικό κουμπαρά… Είναι σημαντικό να ενισχύεται η ελευθερία επιλογών των νέων ανθρώπων».( συνέντευξη Χατζηδάκη στην «Καθημερινή» 21.3.2021).

▬ Στην ουσία ο Υπουργός προσφέρει ως βορά τις εισφορές από το μόχθο των εργαζομένων στις ιδιωτικές Ασφαλιστικές Εταιρείες οι οποίες περιμένουν σαν τα αρπακτικά να τις καταβροχθίσουν. Άμεσο αποτέλεσμα του νέου κεφαλαιοποιητικού συστήματος θα είναι η εξαΰλωση των Επικουρικών των ήδη συνταξιούχων, αφού το ΕΤΕΑΕΠ ( Επικουρικό Ταμείο) δε θα τροφοδοτείται πλέον από τις εισφορές των νέων εργαζομένων.

▬ Έχει προηγηθεί βέβαια ο ν. Κατρούγκαλου ο οποίος φρόντισε να στρώσει το δρόμο για την κεφαλοποίηση της Επικουρικής. Από 1.1.2015 (αναδρομικά!) εισάγεται η «νοητή κεφαλαιοποίηση» και ο υπολογισμός της Επικουρικής γίνεται ανάλογα με τις εισφορές του ασφαλισμένου και του προσδόκιμου ζωής. Οι γυναίκες με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής έχουν μικρότερη επικουρική(!).

▬ Ο κ. Χατζηδάκης και τα ΜΜΕ που συνδράμουν εν ριπή οφθαλμού την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική εναντίον των εργαζομένων και των συνταξιούχων ξέχασαν να ενημερώσουν ότι οι Κυβερνήσεις των Κ. Μητσοτάκη με το ν. 2076/1992 και Κ. Σημίτη με το ν.2676/1999 επέβαλαν στα ασφαλιστικά Ταμεία την «επένδυση» μέχρι του 23% των αποθεματικών τους σε μετοχές και με τη μεθοδευμένη κρίση του Χρηματιστηρίου το 2000 οι μετοχές έγιναν φύλλο και φτερό. Κανένας δεν ανέλαβε την ευθύνη για το μεγάλο φαγοπότι που έγινε τότε σε βάρος των συνταξιούχων και «μικροεπενδυτών». Ούτε τιμωρήθηκε κανένας τότε για την κλοπή με τα δομημένα ομόλογα, ούτε αργότερα για τη ληστεία των ομολόγων ( με το PSI) . Ούτε φρόντισαν να μας υπενθυμίσουν την τύχη που είχαν οι συνταξιούχοι στις ΗΠΑ από τη χρεοκοπία ( Οκτ. 2001) της ENRON, που ένα πρωί βρέθηκαν 4.500.000 Αμερικανοί χωρίς συντάξεις. Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του τότε Υπουργού Οικονομικών Πολ Ο’ Νιλ «Εταιρείες πάνε και έρχονται. Οφείλεται και αυτό στη μεγαλοφυΐα του καπιταλισμού»… «Έτσι λειτουργεί το σύστημα». Οι άνθρωποι παίρνουν σωστές ή λανθασμένες αποφάσεις και αναλόγως πληρώνουν τις συνέπειες ή γεύονται τους καρπούς».

▬ Για να μην έχουμε αυταπάτες, τη χασούρα της «επένδυσης» θα την έχουν μόνο οι ασφαλισμένοι, αφού ο κ. Χατζηδάκης φρόντισε να απαλλάξει τους υπεύθυνους του ΤΕΚΑ ( Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης) από οποιαδήποτε ποινική ευθύνη, αν η «επένδυση» δε θα αποδώσει και δε θα αποδώσει. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Γιατί βιάστηκε άλλωστε η Κυβέρνηση να προτείνει στο άρθρο 19 το ακαταδίωκτο ποινικά και την πλήρη αστική ασυλία των διαχειριστών των αποθεματικών μας; Πρόκειται για τζόγο χωρίς συνέπειες με τα χρήματα των ασφαλισμένων.

▬ Γιατί δε λένε ξεκάθαρα ότι η ιδιωτικοποίηση της Επικουρικής σύνταξης είναι ένα σχέδιο χρηματοδότησης των ιδιωτών – μεγαλοκαρχαριών από τις εισφορές των ασφαλισμένων. Αν ήταν να κερδίσουν οι ασφαλισμένοι, γιατί να ιδιωτικοποιήσουν την Επικουρική σύνταξη. Αφελείς δεν είναι.

▬ Η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι θα καλύπτει τα ελλείμματα του Επικουρικού Ταμείου, επειδή δε θα τροφοδοτείται από τις εισφορές των νέων εργαζομένων από 1.1.2021. Δηλ. ισχύει η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος για το Επικουρικό, οι συντάξεις προβλέπεται να μειώνονται αυτόματα και θέλει να πιστεύσουμε ο Χατζηδάκης ότι το κράτος θα καλύπτει τα ελλείμματα; Ήδη «πριν αλέκτορα φωνήσαι» η τρόικα ζήτησε την επιβολή νέου φόρου στις συντάξεις( δηλ. νέα μείωση), για να καλυφθεί το έλλειμμα που θα προκύψει στο ΕΤΕΑΕΠ από το τζογάρισμα των εισφορών των ασφαλισμένων.

▬ Εργαζόμενοι και συνταξιούχοι ενωμένοι οφείλουν να απορρίψουν τη νέα σφαγή της Επικουρικής σύνταξης που προωθείται και ενωμένοι να δώσουν τη μάχη ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της Επικουρικής Ασφάλισης. Διαφορετικά για μια ακόμη φορά θα γευτούμε την ήττα και οι Μήδοι θα διαβούνε.

πηγη:  ergasianet.gr/

του Θανάση Σκαμνάκη

Η Μαρίνα, με αυτό το όνομα τότε, υπέγραφε τους στίχους στην «Κατάσταση πολιορκίας», που ο Μίκης Θεοδωράκης έκανε συγκλονιστική μουσική (κάποια χρόνια μετά μάθαμε πως το πραγματικό όνομα της κρατούμενης και βασανιζόμενης στη Μπουμπουλίνας, όπου και έγραψε το ποίημα ήταν Ρένα Χατζηδάκη) σε ένα σπαρακτικό στίχο λέει: «θα πολιορκώ το κοίταζε τη δουλειά σου με την αγωνία μου». 

Το θέμα είναι δραματικά επίκαιρο, πάλι.

Πέρασαν μερικοί αιώνες πάνω από τη σκοτεινή μας εποχή, σα να ξεχάσαμε τη ζωή μας, σα να σβήσαμε τις φλόγες της αγρύπνιας μας, σα να γυρίσαμε πλευρό να ξαναπιάσουμε ένα ράθυμο τόνο προφανούς γαλήνης αλλά βαθύτερης παράδοσης. Ξαναπιάσαμε, αν το είχαμε αφήσει, το «κοίταζε τη δουλειά σου». Η αγωνία της Μαρίνας εξωθήθηκε στους εορτασμούς του ιστορικού παρελθόντος και των «Ηρώων Πολυτεχνείου», διασταύρωση με τη «Γρηγόρη Λαμπράκη», την «25ης Μαρτίου» και όλων των οδωνυμικών επαναπαύσεων. Κι εμείς ξαναγυρίσαμε στις δύσκολες δουλειές μας, όταν υπάρχουν, στην ατομική μας απόλαυση του σύμπαντος, στις κατάρες και τις ευχές, για κάτι καλύτερο που δεν το βλέπουμε, στο «δε γίνεται τίποτα»! Και οι Μαρίνες, δεν είναι μέσα πια. Είναι εκεί έξω, έγκλειστες αλλά και ελεύθερες, υπό όρους, υπό σκληρούς όρους, δεν κάνουν στίχους την αγωνία τους, βασανίζονται, φωνάζουν ενίοτε απεγνωσμένα αλλά δεν ακούγονται (και πάλι), καθώς τ’ αυτιά δεν είναι ευήκοα και κυρίως επιρρεπή προς τις φωνές της διπλανής αγωνίας, κοιτάζουν, ή κατά κυριολεξία ακούνε, κι αυτά τη δουλειά τους.

Αυτός είναι ένας μουντός και δύσκολος καιρός.    

Όμως καλό είναι να πάρουμε τα μάτια μας από τον σκοτεινό κόσμο της οικογένειας, της πατρίδας, της αστυνομίας και της θρησκείας που αναβιώνουν, όχι τυχαία, από τον σκοτεινό κόσμο των κυκλωμάτων της εκμετάλλευσης, ζωών και ανθρώπων, από τη σκοτεινή όψη των καθημερινών συμβάντων βίας και αυθαιρεσίας…  Κοιτάζοντας με εμμονή προς τα εκεί κινδυνεύουμε να θεωρήσουμε κανονικό ό,τι συμβαίνει, να συνηθίσουμε την παρουσία του τέρατος και σιγά-σιγά να πάρουμε τη μορφή του, όπως το έλεγε ο Μάνος Χατζηδάκις.  

Ας κοιτάξουμε, λοιπόν, και πάλι προς το φωτεινό κόσμο που δεν «κοιτάζει τη δουλειά του». Τις αντιστάσεις που δεν είναι λίγες. Μικρές πιθανόν αλλά με μεγάλο εκτόπισμα, ασήμαντες αλλά κρίσιμες, αποσπασματικές αλλά με μεγάλο συμβολισμό και αξία. Είναι αυτές που διατηρούν τα νήματα για να μας συνδέουν με όσα κατάκτησε το παρελθόν μας και όσα μπορεί να ελπίζει το μέλλον μας.

Στην υπόθεση του κυκλώματος της πορνείας στην Ηλιούπολη, δεν είναι μόνο οι σκοτεινές μορφές του πατέρα, του αστυφύλακα, των αστυνομικών που χειρίστηκε τη δεκαοχτάχρονη-θύμα ως κατηγορούμενη και τον συνάδελφό τους ως προστατευόμενο, το είδος το οποίο προστατεύει πολλαπλώς η αστυνομία. Είναι πρωτίστως και κυρίως η κοπέλα που βρήκε το θάρρος να εξεγερθεί στη ζωή την οποία της επέβαλαν, είναι η νεαρή σερβιτόρα που δεν κοίταξε τη δουλειά της, αλλά τον άνθρωπο ο οποίος ζητούσε βοήθεια, είναι οι γυναικείες οργανώσεις που πήραν την υπόθεση στα χέρια τους κι έτσι δεν επέτρεψαν να χαθεί μέσα στους σκοτεινούς αστυνομικούς διαδρόμους, είναι οι συλλογικές οργανώσεις που διατηρούν σε εγρήγορση τις εστίες της κοινωνικής συνείδησης και των ανθρώπινων αξιών. 

Ας γραφτεί, αγαπητοί ποιητές, μουσικοί, τραγουδοποιοί,  των ημερών μας, η ελεγεία σε μια σερβιτόρα που δεν κοίταζε τη δουλειά της. Δεν θα ασχοληθούν μαζί της οι τηλεοπτικοί αστέρες. Και καλύτερα· έτσι δεν κινδυνεύει να εκφυλιστεί η πράξη της μέσα στη σκανδαλοθηρική εκδοχή βουλιάζοντας στα νερά του βάλτου της μικρής οθόνης. Δεν θα της απονείμει η πολιτεία ένα βραβείο κοινωνικής στάσης. Και καλύτερα· δεν θα εκχυδαϊστεί η πράξη συνείδησης σε μια τελετουργία που στεγνώνει τα αισθήματα.

Θα την κρατήσει η συνείδηση μας ως σύμβολο και ως πράξη. Ως καθημερινότητα. Όχι ως πράξη ειδικού ηρωισμού, αλλά ως πράξη αυτονόητη, άρα πολύ σπουδαία σε μια εποχή που το αυτονόητο έχει γίνει αίτημα προς διεκδίκηση. 

Σα να διατηρούμε, και για να διατηρούμε, έτοιμο προς χρήση το στίχο του Δημ. Αποστολάκη (που έκανε τραγούδι ο Μίλτος Πασχαλίδης με τον τίτλο «Οι ντομάτες»):

 «Τα ’χω μισήσει τα ολόχρυσα κλουβιά σας

μ’ ακολουθούνε σ’ όποιο μέρος και να πάω

να ’χετε υπ’ όψιν σας μια μέρα θα σας φάω

όλους εσάς όπου κοιτάτε τη δουλειά σας».

πηγη: kommon.gr