Τα drones προορίζονται ολοένα και περισσότερο για εμπορικές χρήσεις, είτε πρόκειται για επιθεώρηση κατασκευαστικών έργων είτε για επίβλεψη αγωγών και δρόμων. Γι’ αυτόν τον λόγο οι πτήσεις των drones μελλοντικά θα χρειαστεί να είναι εύκολες στη διεξαγωγή και άμεσα υλοποιήσιμες. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι διαφορετική, καθώς οι πτήσεις των drones δεν είναι πάντα εφικτές, ειδικά σε περιοχές με μεγάλη κίνηση. Αυτό οφείλεται στις χρονοβόρες διαδικασίες έγκρισης των πτήσεων.

Το U-Space, το οποίο αποτελεί ένα στοιχείο του χωρικά οριοθετημένου εναέριου χώρου, προσδοκά να επιλύσει αυτές τις προκλήσεις. Ειδικότερα, το σύστημα του U-Space αποτελεί στην ουσία ένα δίκτυο υπηρεσιών και διαδικασιών, το οποίο συντονίζει τις μη επανδρωμένες πτήσεις σε περιοχές με αυξημένη κίνηση. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι πτήσεις μπορούν να διεξαχθούν πιο γρήγορα, με μεγαλύτερη ασφάλεια και αποτελεσματικά, καθώς δεν θα απαιτείται κάποια χρονοβόρα αδειοδοτική διαδικασία για τον συντονισμό των αυτόνομων και των επανδρωμένων εναέριων πτήσεων. Αυτό αποτελεί και την κεντρική ιδέα πίσω από το U-Space, την οποία έχει αναπτύξει η ΕΑSA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εναέριας Ασφάλειας). Μάλιστα, τα κράτη-μέλη πρέπει να εφαρμόσουν το U-Space έως και τις αρχές του 2023.

Η Droniq GmbH, η οποία είναι η κορυφαία γερμανική εταιρεία για την ενσωμάτωση των drones στον εναέριο χώρο, αναμένεται να εφαρμόσει για πρώτη φορά την ιδέα στην πράξη από τη σύλληψη έως και την υλοποίησή της. Για τον σκοπό αυτό, θα δημιουργήσει ένα περιβάλλον U-Space στο λιμάνι του Αμβούργου, το οποίο είναι και το μεγαλύτερο από άποψη διακινηθέντων φορτίων στη Γερμανία, προκειμένου να καταδείξει πώς λειτουργεί. Το πρόγραμμα, στο οποίο συμμετέχουν επίσης ως εταίροι η Λιμενική Αρχή του Αμβούργου, η εταιρεία διαχείρισης Hamburg τερματικών ΗΗLA Sky GmbH, το Υπουργείο Οικονομίας και Καινοτομίας του Αμβούργου, η Aviation και η κοινοπραξία UDVeo, θα ενισχυθεί με 1 εκατ. ευρώ, ενώ μέρος της χρηματοδότησης θα προέλθει από το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Υπουργείο Μεταφορών και Ψηφιακών Υποδομών (BMVI). Με αυτόν τον τρόπο, το BMVI θέτει τα θεμέλια για την εφαρμογή των U-Spaces στη Γερμανία και προωθεί την περαιτέρω ανάπτυξη της τοπικής αγοράς drones.

Μάλιστα, σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Droniq, η εφαρμογή του U-Space θα επιτρέψει μελλοντικά την πλήρη αξιοποίηση των drones σε αστικές περιοχές μέσω της ανάπτυξης ενός κανονιστικού πλαισίου, κάτι που για τα δεδομένα των αυτόνομων εναέριων μεταφορών αποτελεί σημαντικό ορόσημο.

Φωτό: Mediaserver Hamburg/ Jan Brandes

πηγη: naftikachronika.gr

Αν βάζαμε ένα κουίζ και ρωτάγαμε «Ποιος δήμαρχος της Αττικής – μπορεί και της Ελλάδας – έχει αλλεργία με την άσκηση δημόσιας κριτικής, ποιος βλέπει τον εαυτό του στον καθρέπτη και αυτοθαυμάζεται για το έργο του, ποιος θεωρεί ως “συνδικαλιστική δράση” τη στήριξη της πολιτικής του», τότε σε πολλούς το μυαλό τους θα πήγαινε στο δήμαρχο Αλίμου Ανδρέα Κονδύλη, και δεν θα έκαναν λάθος!

Ο δήμαρχος ξαναχτύπησε. Και από ό,τι φαίνεται τρώθηκε το γόητρό του από την αθώωση στο Εφετείο της Δήμητρας Δημητρίου, πρώην αντιπροέδρου του Σωματείου Εργαζομένων Δήμου Αλίμου, η οποία κατηγορείται από το δήμαρχο για δήθεν υπεξαίρεση δικού της εγγράφου, με το οποίο κατήγγειλε, στο πλαίσιο της συνδικαλιστής δράσης, την ανορθόδοξη καταβολή των αναδρομικών που με δικαστική απόφαση είχαν λάβει οι εργαζόμενοι. Τώρα τι έχει να μας πει ο δήμαρχος, όταν γι’ αυτό το λόγο ήθελε να απολύσει τη συναδέλφισσα και όταν, για την αλληλεγγύη που εκφράστηκε στο πρόσωπό της, σύρονται στα δικαστήρια συνδικαλιστές, μέλη των διοικήσεων της ΠΟΕ-ΟΤΑ και της ΑΔΕΔΥ, καθώς και ο πρώην πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων του Σωματείου; Και μάλιστα στο εξώδικο που αφορά στα ψηφίσματα συμπαράστασης μας εγκαλεί για τους ισχυρισμούς μας ότι η συνάδελφος διώκεται και συκοφαντείται άδικα, επειδή τόλμησε να καταγγείλει τον παράτυπο τρόπο καταβολής.

Ένα είναι το γεγονός: αφού ο δήμαρχος δεν ικανοποιήθηκε με την προσπάθεια ηθικής και οικονομικής εξόντωσης της Αναστασίας Παπαχρίστου, η οποία μονίμως διώκεται και τιμωρείται με περικοπές μισθού, για ενέργειες που συνδέονται με την άσκηση των συνδικαλιστικών της καθηκόντων, προχώρησε στην άσκηση δίωξης για ανακοινώσεις που είχαν εκδοθεί τα τελευταία χρόνια από το ΜΕΤΑ Εργαζομένων Δήμου Αλίμου, το οποίο εκπροσωπεί η συναδέλφισσα. Προχώρησε, παράλληλα, σε νέα δίωξη για την αναδημοσίευση των ανακοινώσεων αλληλεγγύης στην Αναστασία Παπαχρίστου, από φυσικά πρόσωπα, Ομοσπονδίες και πρωτοβάθμια σωματεία. Τώρα, πλέον, ζητάει και την καταβολή 30.000 ευρώ για την ζημιά που υπέστη «η τιμή και η υπόληψή του», χρεώνοντας την «αποκάστασή της» στους δήμοτες.

Το ίδιο ποσό απαιτεί και από το Γιώργο Χαρίση, εργαζομένο του Δήμου Καισαριανής και μέλος της διοίκησης της ΑΔΕΔΥ, και, όπως διαφαίνεται, και με επόμενες αγωγές θα απαιτήσει από δεκάδες συνδικαλιστικές οργανώσεις και φυσικά πρόσωπα που εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους και κατήγγειλαν την αυταρχική και αντεργατική πολιτική του.

Να σημειώσουμε, σε αυτό το σημείο, ότι το κόστος των εξωδίκων που εστάλησαν σε όλες τις Ομοσπονδίες, Συλλόγους και φυσικά πρόσωπα επωμιστήκαν οι Δημότες Αλίμου!! Και δεν τα χρεώνεται ο ίδιος που θεωρεί, όπως δηλώνει στην αγωγή, «έχει σπιλωθεί η υπόληψή του, έχει προκληθεί τρώση του κύρους και της αξιοπιστίας του και έχει ζημιωθεί ηθικά, πολιτικά, κοινωνικά κι έχει διασυρθεί…». Μάλιστα την πρώτη απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Αλίμου που αφορούσε στα εξώδικα, όπως έχουμε καταγγείλει ξανά, απέρριψε ο Συντονιστής της Αποκεντρωμένης για λόγους που άπτονται στη νομιμότητα αλλά αυτό δεν εμπόδισε τον Δήμαρχο Αλίμου.

Δεν θα απαντήσουμε πάλι σε όσα ισχυρίζεται ο Δήμαρχος Αλίμου, ότι «δεν είναι αληθή». Ο Τα έχουμε γράψει επανειλημμένα και ισχύουν μέχρι τελευταίας κεραίας και, εφόσον το επέλεξε, θα τα επαναλάβουμε και στις δικαστικές αίθουσες. Φαίνεται ότι εκεί στον Άλιμο αποδέχονται τη συνδικαλιστική δράση μόνον όταν αυτή στηρίζει την εργοδοσία. Σου λέει: «Κύριε, αφού σε διόρισα Διευθυντή, χωρίς να έχεις τα τυπικά προσόντα και είσαι πρόεδρος του σωματείου, αφού σε διόρισα προϊσταμένη στους παιδικούς σταθμούς και ας έχουν άλλες εργαζόμενες ανώτερα προσόντα και είσαι γραμματέας του σωματείου, οφείλετε να είστε με το μέρος μου και, όταν μου ασκείτε κριτική πρέπει να είναι για τα μάτια… των εργαζομένων. Και όταν σας “εργαλειοποιήσω”, οφείλετε να προσφέρετε τις καλές σας υπηρεσίες». Έτσι, «συμμορφωνόμενοι προς τας υποδείξεις», ο πρόεδρος, η γραμματέας και τα άλλα μέλη της εργοδοτικής πλειοψηφίας στο ΔΣ του σωματείου, στις 11/1/2021, εξέδωσαν ανακοίνωση, στην οποία ισχυρίζονται ότι δεν ισχύουν όλα όσα καταγγέλλονται από την Αναστασία Παπαχρίστου, ώστε να μπορέσει ο δήμαρχος να στείλει, τρεις μέρες αργότερα, στις 14/1/2021, εξώδικα σε πάνω από 20 ομοσπονδίες, σωματεία και φυσικά πρόσωπα, στην οποία επικαλείται την ανακοίνωση ισχυριζόμενος ότι με αυτήν «διαψεύδονται πανηγυρικά οι αήθεις, ψευδείς, κακόβουλοι και συκοφαντικοί ισχυρισμοί του εναγομένου»!

Ο δήμαρχος Αλίμου ζητάει από την Αναστασία Παπαχρίστου και από το Γιώργο Χαρίση, από 30.000 ευρώ. Τα ίδια φαίνεται ότι θα ζητήσει και απ’ όλους τους άλλους. Σου λέει: «Τι είναι 30.000 ευρώ για έναν εργαζόμενο; Δύο με τρία χρόνια δουλειάς», αλλά «Και προσοχή! Δε θα μπορείτε στο μέλλον να δημοσιεύσετε ή να ασκήσετε κριτική για κάθε εργοδοτική μου αυθαιρεσία».

Ο αυταρχισμός της κυβέρνησης της ΝΔ, ο αντεργατικός νόμος Χατζηδάκη που περιορίζει και ποινικοποιεί την συνδικαλιστική δράση, έχουν ανοίξει την όρεξη σε πολλούς Δημάρχους με αποτέλεσμα να έχουμε δεκάδες καταγγελίες για αυταρχικές συμπεριφορές, για παραβίαση εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και για πειθαρχικές διώξεις εργαζομένων.

Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, τα κόμματα, οι πολιτικές οργανώσεις και οι δημοτικές παρατάξεις δεν πρέπει να ανεχθούν αυτές τις συμπεριφορές. Οφείλουν να καταδικάσουν απερίφραστα την κατάχρηση εξουσίας που ασκεί ο Δήμαρχος Αλίμου, επιδιώκοντας να εξοντώσει οικονομικά, να τρομοκρατήσει και να φιμώσει υπαλλήλους, συνδικαλιστές και συνδικαλίστριες.

Η πλειοψηφία της ΠΟΕ-ΟΤΑ πρέπει να σταματήσει να αντιμετωπίζει επιλεκτικά τους εργαζόμενους, ανάλογα με το αν είναι ή όχι φίλα προσκείμενοι σε αυτήν, και να κηρύξει ανένδοτο αγώνα απέναντι στον αυταρχισμό και στην τρομοκρατία που αποτελούν τους προπομπούς για την πλήρη παράδοση όλων των δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών στους ιδιώτες.

πηγη: ergasianet.gr

Γράφει ο Βαγγέλης Μητράκος.

Δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο, πολιτικά, από μια κυβέρνηση που έχει «καβαλήσει το καλάμι» και πιστεύει ότι έχει την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος και τη Θεϊκή Εντολή για να νομοθετεί και να κυβερνά ex officio, ερήμην του Λαού και αδιαφορώντας για την κοινή γνώμη.

Δυστυχώς, σήμερα, από το: «Τις αγορεύειν βούλεται;» της Αθηναϊκής Δημοκρατίας φτάσαμε στο: «Μόνο ΕΓΩ δικαιούμαι να ομιλώ και να αποφασίζω».

Φέτος, το υπουργείο παιδείας νομοθέτησε ένα νέο τρόπο εισαγωγής στα Πανεπιστήμια, ο οποίος, μάλιστα, για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού κράτους, ίσχυσε όχι από την επόμενη αλλά από την ίδια χρονιά!

Η «αντιμεταρρύθμιση» αυτή δεν έλαβε υπόψη της ότι οι φετινοί υποψήφιοι προέρχονταν από μια 2ετή πανδημία που βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη, από  αλλεπάλληλες καραντίνες και λοκ-ντάουν, διακοπές μαθημάτων, «μαθήματα» εξ αποστάσεως κλπ, κλπ, και νομοθέτησε την «Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής» αγνοώντας τις τεκμηριωμένες προειδοποιήσεις για εκτρωματικά αποτελέσματα σε βάρος των υποψηφίων, της ελληνικής κοινωνίας, της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, των σχολών της περιφέρειας κλπ.

Τα αποτελέσματα των Πανελληνίων 2021 επιβεβαίωσαν με τρόπο τραγικό τις δραματικές εκτιμήσεις:

-25.000 υποψήφιοι εκτοπίστηκαν από τα δημόσια Πανεπιστήμια.

-Χιλιάδες θέσεις μένουν κενές στα ΑΕΙ.

-Προβάλλει υπαρκτός κίνδυνος «λουκέτου» για σχολές της περιφέρειας .

-Πολλοί υποψήφιοι δεν θα μπορέσουν να δηλώσουν καμία σχολή.

-Υποψήφιοι αριστούχοι και άλλοι με καλές βαθμολογίες δεν εισάγονται στις πρώτες τους προτιμήσεις.

Είναι χαρακτηριστική η επιστολή ενός υποψηφίου  προς την κ. Κεραμέως, όπου μεταξύ άλλων γράφει και τα εξής :

«Είμαι τελειόφοιτος μαθητής του λυκείου και από σήμερα ένας Αποτυχημένος άριστος και συμμετείχα στις φετινές πανελλαδικές εξετάσεις στοχεύοντας να εισαχθώ στην Αρχιτεκτονική σχολή του ΕΜΠ.

Κατάφερα με κόπο να συγκεντρώσω 20.988 μονάδες στο σύνολο (17.898 μονάδες στα μαθήματα και 3.090 στο σχέδιο), δηλαδή 1838 μονάδες πάνω από την περσινή βάση. Όμως σήμερα έμαθα ότι παρότι αρίστευσα δεν θα μπορέσω να εισαχθώ στο ΕΜΠ, ούτε στην δεύτερη επιλογή μου που ήταν το ΑΠΘ. Αυτό συμβαίνει γιατί στο ελεύθερο σχέδιο η βαθμολογία μου ήταν 13.6 μονάδες ενώ η ΕΒΕ του αντίστοιχου ειδικού μαθήματος ήταν 14.03. Έτσι για 0.43 μονάδες στο ελεύθερο σχέδιο μου στερείται η θέση για την οποία πάλεψα.

(…) Δεν είναι άδικο το ίδιο νομοσχέδιο που «διακρίνει» τους άριστους να τους αποκλείει συγχρόνως και από τα πανεπιστήμια; Και πως καλείται ένας μαθητής που δεν κάνει σχέδιο στο σχολείο και διδάσκεται ελεύθερο και γραμμικό διαδικτυακά να μπορέσει να αποδώσει ικανοποιητικά; (…)».

Υπάρχει και μια άλλη επιστολή των εκπαιδευτικών του Ζαννείου Προτύπου Λυκείου Πειραιά, οι οποίοι καταθέτουν (και μπράβο τους) τη λύπη τους, την αγωνία και τη στήριξή τους προς τη μαθήτρια τους τη Μυρτώ, η οποία, αν και αρίστευσε στις εξετάσεις συγκεντρώνοντας 18.180 μόρια, δεν κατάφερε να εισαχθεί στη σχολή που επιθυμούσε. Μεταξύ άλλων γράφουν οι καθηγητές του Ζαννείου:

«Προς την Υπουργό Παιδείας,

(…) η μαθήτριά μας, η Μυρτώ, με μεγάλο ταλέντο και αγάπη στη γραφιστική, αρίστευσε στις εξετάσεις συγκεντρώνοντας 18.180 μόρια και επιπλέον εξετάστηκε στο σχέδιο, όπου βαθμολογήθηκε με  18 στο γραμμικό και 13,9 στο ελεύθερο.

Ξεπέρασε κατά 12.500 μόρια την περσινή βάση εισαγωγής στο τμήμα γραφιστικής του ΠΑΔΑ. Ωστόσο δεν μπορεί ούτε καν να υποβάλλει στο μηχανογραφικό της την επιθυμία της να σπουδάσει στη σχολή αυτή, καθώς η βαθμολογία της στο ελεύθερο σχέδιο είναι μικρότερη της ΕΒΕ κατά 0,12 μόρια!

Η Μυρτώ δεν είναι η μόνη μαθήτρια που αδικείται από αυτό το σύστημα. Είναι πολλά τα παιδιά που αποκλείστηκαν από πανεπιστημιακά τμήματα της προτίμησής τους με τρόπο που δεν αναδεικνύει και δεν δικαιώνει τις δυνατότητές  και  την προσπάθειά τους, αλλά ούτε και την μέριμνα της πολιτείας να δώσει ευκαιρίες σπουδών σε όσο το δυνατόν περισσότερα παιδιά. (…)» (Πηγη: alfavita.gr)

Η ανάλγητη και παραπειστική απάντηση της Κεραμέως απέναντι στα δίκαια κι εύλογα ερωτήματα του «αποτυχημένου αρίστου» καταδεικνύει την αλαζονεία των κυβερνώντων μαζί και το απαράδεκτο επίπεδο του πολιτικού ύφους και ήθους της εξουσίας που ασκούν .

Η κυβέρνηση και η κ. Κεραμέως προκειμένου να ικανοποιήσουν την κοινωνική ελίτ που εκπροσωπούν αλλά και για να υπηρετήσουν τη στυγνή νεοφιλελεύθερη ιδεολογία τους, νομοθέτησαν την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (Ε.Β.Ε.) περιβάλλοντάς την με άφθονο λαϊκισμό, στιγματίζοντας (κοινωνικά) τα παιδιά που δεν «έπιασαν» τη βάση εισαγωγής.

Αλήθεια:

 -Ποιος και με ποια κριτήρια καθορίζει την ΕΒΑ; Αυτή η αυθαίρετη, κατασκευασμένη και κυμαινόμενη βάση εισαγωγής πόση σχέση έχει με τα πραγματικά εφόδια που δίνουν οι κυβερνώντες  στους υποψηφίους μέσω της Α/θμιας και Β/θμιας Εκπάιδευσης;

-Πόσες πιθανότητες έχει ένας μαθητής που δεν θα «λιώσει» στα φροντιστήρια και στα «ιδιαίτερα», με μόνο εφόδιο αυτά που θα πάρει από το Γυμνάσιο-Λύκειο , να πιάσει την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής;

-Αυτές οι 25.000 απόφοιτοι του Λυκείου που μένουν έξω από τα Πανεπιστήμια είναι (κατά τους κυβερνώντες) «βλάκες και ηλίθιοι» ή  είναι εκείνοι που οι γονείς τους   (χτυπημένοι από τα μνημόνια, την κυβερνητική αναλγησία, τον κοινωνικό αποκλεισμό, τη φτώχεια, την ανεργία κλπ) ΔΕΝ είχαν την οικονομική δυνατότητα να τους στηρίξουν με επάρκεια φροντιστηριακά;

-Πόση ισότητα ευκαιριών για εισαγωγή στα ΑΕΙ μπορεί να υπάρχει στην Ελλάδα, όταν η εκπαίδευση στη χώρα μας παραμένει αυστηρά ταξική και η οικονομική κατάσταση μιας οικογένειας καθορίζει (εν πολλοίς) την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια; Σχετική έρευνα της Άννας Φραγκουδάκη στο 2001 είχε δείξει ότι τα παιδιά που φοιτούν στα ΑΕΙ προέρχονταν κατά 26,3% από πατέρα ανώτερων επαγγελμάτων, το 25,5% από εργατική οικογένεια και το 5,6% από γονείς αγρότες. Όμως τα αντίστοιχα ποσοστά σύνθεσης της ελληνικής κοινωνίας ήταν 12,1%, 53,4% και 18%.

Δηλαδή, σε σχέση με το ποσοστό που κατέχουν μέσα στην κοινωνία, τα ανώτερα οικονομικά στρώματα  πετυχαίνουν διπλάσιο ποσοστό εισαγωγής των παιδιών τους στα ΑΕΙ, οι εργατικές οικογένειες το μισό και οι αγροτικές οικογένειες το ένα τρίτο.

Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου της «ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ» (εκδ. ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ, 1985)  η Άννα Φραγκουδάκη έχει σημειώσει μια μεγάλη και διαχρονική αλήθεια, την οποία κάποτε πρέπει να κατανοήσει ο ελληνικός λαός, ώστε να μη γίνεται θύμα της εκάστοτε κυβερνητικής παραπληροφόρησης και χειραγώγησης και να βγάζει τα σωστά συμπεράσματα γύρω από το θέμα της κυβερνητικής εκπαιδευτικής πολιτικής, των Πανελληνίων Εξετάσεων και της Δημόσιας Εκπαίδευσης, που (άλλωστε) έχουν άμεση σχέση με την κατεστημένη μορφή της κοινωνίας:

«Η σχολική αποτυχία δεν οφείλεται σε φυσικές ανικανότητες των μαθητών, ούτε η επιτυχία σε σπάνια ατομικά χαρίσματα. Η σχολική αποτυχία έχει αίτια κυρίως κοινωνικά. Στα βαθμολόγια των εκπαιδευτικών και στα αποτελέσματα των εξετάσεων αναπαράγεται η κοινωνική ανισότητα. Αυτά αποδεικνύουν πολύχρονες έρευνες σε όλες σχεδόν τις βιομηχανικές κοινωνίες.»

πηγη: ergatikosagwnas.gr