Σήμερα: 16/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

kimpouropoulos.jpg

Το μανιφέστο των 4 υπέρ μιας «Ευρώπης πολλών ταχυτήτων» ως προσαρμογή στη μη αναστρέψιμη πορεία αποσύνθεσής της.

Δεν δι­καιού­μα­στε να εί­μα­στε έκ­πλη­κτοι με τη «γραμ­μή» που επέ­λε­ξαν οι κατά συν­θή­κη τέσ­σε­ρις ισχυ­ρό­τε­ρες χώρες της ΕΕ ως οδικό χάρτη απο­τρο­πής της διά­λυ­σής της. Η Μέρ­κελ είχε αρ­κε­τά νω­ρί­τε­ρα δια­κη­ρύ­ξει ότι στη μετά Brexit εποχή η «Ευ­ρώ­πη των πολ­λών τα­χυ­τή­των» απο­τε­λεί μο­να­δι­κή επι­λο­γή επι­βί­ω­σής της. Για τη γερ­μα­νι­κή ηγε­σία, εξάλ­λου, αυτός είναι και ο πιο πρό­σφο­ρος τρό­πος διαιώ­νι­σης της κυ­ριαρ­χί­ας της σε μια Ένωση κα­τα­κερ­μα­τι­σμέ­νη σε ομά­δες εθνι­κών ελίτ οι οποί­ες σε άλλα πεδία αντα­γω­νί­ζο­νται για να ανα­κτή­σουν κρα­τι­κή κυ­ριαρ­χία και σε άλλα για να επι­τύ­χουν τον μέ­γι­στο συ­ντο­νι­σμό.

Αυτό όμως που απο­σα­φή­νι­σε η συ­νά­ντη­ση των Βερ­σαλ­λιών ανά­με­σα στους ηγέ­τες Γερ­μα­νί­ας, Γαλ­λί­ας, Ιτα­λί­ας και Ισπα­νί­ας είναι η αμα­χη­τί υπο­τα­γή των τριών στη στρα­τη­γι­κή της πρώ­της. Πράγ­μα λο­γι­κό από πολ­λές από­ψεις. Οι τρεις χώρες που συ­νω­θού­νται πλάι στη Γερ­μα­νία για να δια­τη­ρή­σουν μια θέση, κάτω από τον ψυχρό ήλιο του Βε­ρο­λί­νου, στον σκλη­ρό πυ­ρή­να της ΕΕ είναι ταυ­τό­χρο­να το αλη­θι­νό μεί­ζον πρό­βλη­μα της Ευ­ρω­ζώ­νης. Επι­πλέ­ουν σε βουνά δη­μό­σιου χρέ­ους, βυ­θί­ζο­νται σε δη­μο­σιο­νο­μι­κά και εμπο­ρι­κά ελ­λείμ­μα­τα και είναι πο­λι­τι­κά εκτε­θει­μέ­νες σε εξε­λί­ξεις που μπο­ρεί να προ­κα­λέ­σουν σοκ πολ­λα­πλά­σιας ισχύ­ος απ’ αυτό του Brexit. Με πρώτη τη Γαλ­λία φυ­σι­κά. Έτσι, οι Ολάντ και Τζε­ντι­λό­νι εγκα­τα­λεί­πουν τα μα­ξι­μα­λι­στι­κά ομο­σπον­δια­κά ορά­μα­τά τους, ενώ ο Ραχόι ακο­λου­θεί πρό­θυ­μα το γερ­μα­νι­κό σχέ­διο της αλά καρτ ευ­ρω­παϊ­κής ολο­κλή­ρω­σης για τους λί­γους και εκλε­κτούς.

Η Συν­θή­κη της ΕΕ δια­κο­σμη­τι­κό κεί­με­νο

Το μα­νι­φέ­στο των τεσ­σά­ρων «ισχυ­ρών» της ΕΕ αντι­στοι­χεί στο τρίτο από τα πέντε εναλ­λα­κτι­κά σε­νά­ρια για το μέλ­λον της ενο­ποί­η­σης που πα­ρου­σί­α­σε πριν από με­ρι­κές μέρες ο Ζαν-Κλοντ Γιούν­κερ ως «Λευκή Βίβλο» της Κο­μι­σιόν και θα απα­σχο­λή­σει την πα­νη­γυ­ρι­κή σύ­νο­δο της Ρώμης, στην 60ή επέ­τειο από την ομώ­νυ­μη Συν­θή­κη (25/3). Ο εκλαϊ­κευ­τι­κός τί­τλος του σε­να­ρί­ου αυτού ήταν: «Όσοι θέ­λουν πε­ρισ­σό­τε­ρα, κά­νουν πε­ρισ­σό­τε­ρα». Ο Ολάντ το προ­χώ­ρη­σε πιο πέρα με τη φράση: «Ορι­σμέ­νες χώρες θα μπο­ρού­σαν να προ­χω­ρή­σουν γρη­γο­ρό­τε­ρα και ισχυ­ρό­τε­ρα, χωρίς οι άλλες να απο­κλεί­ο­νται αλλά και χωρίς να μπο­ρούν να αντι­τα­χθούν».

Η ουσία του σχε­δί­ου είναι ότι η ενο­ποί­η­ση μπο­ρεί να προ­χω­ρή­σει χωρίς να χρεια­στεί να αλ­λά­ξει λέξη από τη Συν­θή­κη της ΕΕ. Άρα, χωρίς να χρεια­στεί να υπο­βλη­θούν εν­δε­χό­με­νες αλ­λα­γές της στην «απε­χθή» δια­δι­κα­σία της δη­μο­κρα­τι­κής έγκρι­σης με δη­μο­ψη­φί­σμα­τα, που κατά κα­νό­να κα­τα­λή­γουν σε φιά­σκο για το ευ­ρω­παϊ­κό ιε­ρα­τείο. Στην πράξη, αυτή κα­θε­αυ­τήν η Συν­θή­κη της ΕΕ θα μεί­νει κεί­με­νο προ­αι­ρε­τι­κής ισχύ­ος σε πολλά πεδία της. Η Ένωση θα λει­τουρ­γεί με «συμ­μα­χί­ες προ­θύ­μων», με τη μορφή των δια­κυ­βερ­νη­τι­κών συμ­φω­νιών, χωρίς οι «απρό­θυ­μες» να μπο­ρούν να αντι­τά­ξουν βέτο. Έτσι, άλ­λω­στε πο­ρεύ­τη­κε η ΕΕ και η Ευ­ρω­ζώ­νη μετά τη χρη­μα­το­πι­στω­τι­κή κρίση. Το Δη­μο­σιο­νο­μι­κό Σύμ­φω­νο, η συν­θή­κη του ESM, το Σύμ­φω­νο για το Ευρώ+, βάσει των οποί­ων ασκεί­ται η δη­μο­σιο­νο­μι­κή επι­τή­ρη­ση, είναι δια­κυ­βερ­νη­τι­κές συν­θή­κες, εκτός ευ­ρω­παϊ­κού νο­μι­κού κε­κτη­μέ­νου. Αυτό δίνει το «πλε­ο­νέ­κτη­μα» στα θε­σμι­κά όρ­γα­να που τις εφαρ­μό­ζουν εκτός οποιασ­δή­πο­τε λο­γο­δο­σί­ας. Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή η νο­μο­λο­γία του Ευ­ρω­παϊ­κού Δι­κα­στη­ρί­ου αλλά και το πεί­ρα­μα των Μνη­μο­νί­ων.

Μια επέ­κτα­ση των «δια­κυ­βερ­νη­τι­κών συμ­φω­νιών», αντί των ομό­φω­νων απο­φά­σε­ων των 27 κρα­τών, και σε άλλα πεδία πο­λι­τι­κής ση­μαί­νει, για πα­ρά­δειγ­μα, ότι οι τέσ­σε­ρις χώρες του Βί­σε­γκραντ μπο­ρούν να αυ­το­ε­ξαι­ρε­θούν διά πα­ντός από τη με­τα­να­στευ­τι­κή πο­λι­τι­κή και την πο­λι­τι­κή ασύ­λου ή να με­τα­τρέ­ψουν τις επι­κρά­τειές τους σε στρα­τό­πε­δα συ­γκέ­ντρω­σης «ανε­πι­θύ­μη­των». Άλλες χώρες μπο­ρεί να εξαι­ρε­θούν από την κοινή αμυ­ντι­κή πο­λι­τι­κή, από τη Σέν­γκεν, ή να ανα­στεί­λουν την ελευ­θε­ρία με­τα­κί­νη­σης πο­λι­τών από άλλες χώρες της ΕΕ, όπως ακρι­βώς ήθελε η Βρε­τα­νία, ή όπως πι­θα­νώς θα θε­λή­σει μια Γαλ­λία υπό τη Λεπέν. Γε­νι­κώς, η θε­σμι­κή κου­ρε­λο­ποί­η­ση της ΕΕ ανοί­γει τον ασκό του Αιό­λου και κα­θι­στά απρό­βλε­πτη τη μελ­λο­ντι­κή μορφή της.

Η Ευ­ρω­ζώ­νη αυ­το­νο­μεί­ται

Από αυτήν τη χα­ο­τι­κή εκ πρώ­της όψεως… ενο­ποί­η­ση διά της διά­λυ­σης της ΕΕ δεν απου­σιά­ζει ένα στοι­χειώ­δες σχέ­διο. Η μα­κια­βε­λι­κή στρα­τη­γι­κή της γερ­μα­νι­κής ελίτ ανα­βιώ­νει το παλιό «όραμα» του Β. Σόι­μπλε για μι­κρό­τε­ρη, συ­νε­κτι­κό­τε­ρη και πιο ευ­έ­λι­κτη ΕΕ, με πυ­ρή­να την Ευ­ρω­ζώ­νη, όχι απα­ραί­τη­τα και των 19 κρα­τών-με­λών. Ποιοι θα πε­ρισ­σεύ­ουν, με ποια κρι­τή­ρια θα επι­λε­γούν και με ποια δια­δι­κα­σία θα εξαι­ρε­θούν, δεν είναι σαφές. Όμως είναι σαφές ότι η Ευ­ρω­ζώ­νη αυ­το­νο­μεί­ται νο­μι­κά ως οντό­τη­τα από την υπό­λοι­πη ΕΕ, ακο­λου­θώ­ντας τα­χύ­τε­ρη δια­δι­κα­σία ενο­ποί­η­σης. Το γε­γο­νός ότι εξ ορι­σμού θα λει­τουρ­γεί αντα­γω­νι­στι­κά στους υπό­λοι­πους «κύ­κλους» χωρών της ΕΕ δεν πρέ­πει να θε­ω­ρη­θεί αστο­χία αλλά επι­δί­ω­ξη.

Το ερώ­τη­μα είναι τι κάνει βέ­βαιους τους σχε­δια­στές της «ΕΕ-Φραν­κεν­στάιν» ότι η νέα τε­ρα­τώ­δης κα­τα­σκευή τους είναι βιώ­σι­μη και όχι η λη­ξιαρ­χι­κή πράξη θα­νά­του της.

*Πηγή: rproject.gr

_1.100.640_οι_άνεργοι_στην_Ελλάδα_ανακοίνωσε_η_ΕΛΣΤΑΤ.jpg

Στο 23,1% διαμορφώθηκε η ανεργία στη χώρα τον περασμένο Δεκέμβριο έναντι 24,1% τον αντίστοιχο μήνα του 2015, αλλά παρέμεινε αμετάβλητη ως προς τον Νοέμβριο 2016 (αναθεωρημένο προς τα άνω ποσοστό 23,1%).

Οι άνεργοι ανήλθαν σε 1.100.640 άτομα, με το μεγάλο πρόβλημα να εντοπίζεται, εκτός από τους νέους σε ηλικία, στα άτομα λίγο πριν από τη σύνταξη, καθώς και σε εκείνους που απασχολούνταν για να συμπληρώνουν τις συντάξιμες αποδοχές τους. Αίσθηση προκαλεί και η αύξηση κατά 5,1 μονάδες της ανεργίας στο Αιγαίο.

Σύμφωνα με τη μηνιαία έρευνα εργατικού δυναμικού της ΕΛΣΤΑΤ, οι άνεργοι μειώθηκαν κατά 60.486 άτομα σε σχέση με τον Δεκέμβριο 2015 (μείωση 5,2%) και κατά 2.264 άτομα σε σχέση με τον Νοέμβριο 2016 (μείωση 0,2%).

Το σύνολο των απασχολουμένων εκτιμάται ότι ανήλθε σε 3.659.762 άτομα. Οι απασχολούμενοι αυξήθηκαν κατά 10.846 άτομα σε σχέση με τον Δεκέμβριο 2015 (αύξηση 0,3%) και μειώθηκαν κατά 12.775 άτομα σε σχέση με τον Νοέμβριο 2016 (μείωση 0,3%).

Οι οικονομικά μη ενεργοί (τα άτομα που δεν εργάζονται ούτε αναζητούν εργασία) ανήλθαν σε 3.269.742 άτομα και αυξήθηκαν κατά 13.179 άτομα σε σχέση με τον Δεκέμβριο 2015 (αύξηση 0,4%) και κατά 8.961 άτομα σε σχέση με τον Νοέμβριο 2016 (αύξηση 0,3%).

Η ανεργία στις γυναίκες (27,6% τον Δεκέμβριο 2016 από 28,2% τον Δεκέμβριο 2015) συνεχίζει να παραμένει πολύ υψηλότερη από εκείνη στους άνδρες (19,5% από 20,9%).

Ηλικιακά, ηυψηλότερη ανεργία καταγράφεται στις ομάδες 15-24 ετών (45,2% τον Δεκέμβριο 2016 από 50,1% τον Δεκέμβριο 2015) και 24-34 ετών (30,2% από 30,5%). Ακολουθούν οι ηλικίες 35-44 ετών (20% από 20,7%), 55-64 ετών (19,4% από 19,1%), 45-54 ετών (18,8% από 19,7%) και 65-74 ετών (13,2% από 11,5%).

Σε επίπεδο αποκεντρωμένων διοικήσεων της χώρας, στις τρεις πρώτες θέσεις βρίσκονται η Ήπειρος-Δυτική Μακεδονία (26,8% τον Δεκέμβριο 2016 από 28,3% τον Δεκέμβριο 2015), η Πελοπόννησος-Δυτική Ελλάδα-Ιόνιοι Νήσοι (23,9% από 23,3%), η Θεσσαλία-Στερεά Ελλάδα (23,7% από 27,5%) και η Μακεδονία-Θράκη (23,7% από 24,6%). Ακολουθούν η Κρήτη (23,5% από 24,5%), η Αττική (22,9% από 23,5%) και το Αιγαίο (19,5% από 14,4%).

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

poreia-diamartirias.jpg

Η Έφη Αχτσιόγλου άλλαξε τον συντελεστή της ΕΛΣΤΑΤ που είχε «μπλοκάρει» την έκδοση των νέων συντάξεων επί εννιά μήνες – Έως και 5 φορές αυξάνονται οι εισφορές υπέρ εφάπαξ για 300.000 ασφαλισμένους

Επί εννέα μήνες είχε μπλοκαριστεί η έκδοση των νέων συντάξεων, καθώς ο υπολογισμός τους «σκόνταφτε» σε έναν αλγόριθμο, ο οποίος σύμφωνα με το επιστημονικό δυναμικό της  ΕΛΣΤΑΤ, δεν υπάρχει. Μετά το θόρυβο που προκλήθηκε με την ΕΛΣΤΑΤ να επιρρίπτει ευθύνες στο υπουργείο Εργασίας, υποστηρίζοντας ότι είχε προειδοποιήσει για το πρόβλημα, η υπουργός Εφη Αχτσιόγλου κατέθεσε χθες το βράδυ τροπολογία στη Βουλή με την οποία προβλέπεται η αντικατάσταση του «ανύπαρκτου» μαθηματικού τύπου.

Με την ίδια τροπολογία, αυξάνονται οι εισφορές υπέρ του εφάπαξ για δεκάδες χιλιάδες παλαιούς ασφαλισμένους στον ιδιωτικό τομέα και τους Δήμους και μάλιστα αναδρομικά από 1/1/2017, καθώς εξισώνονται παλαιοί και νέοι ασφαλισμένοι με ενιαίο ασφάλιστρο 4%.

Ειδικότερα, όπως ορίζει η τροπολογία για τον υπολογισμό του ανταποδοτικού μέρους των συντάξεων προβλέπεται ότι η αναπροσαρμογή των συντάξιμων αποδοχών για το διάστημα έως και το 2020, διενεργείται με τη μεταβολή του μέσου ετήσιου γενικού δείκτη τιμών καταναλωτή της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής. Η αναπροσαρμογή των συντάξιμων αποδοχών για το διάστημα από το 2021 και εφεξής, διενεργείται με βάση το δείκτη μεταβολής μισθών, που υπολογίζεται από την ΕΛΣΤΑΤ.

Ουσιαστικά το υπουργείο Εργασίας προσπαθεί να κερδίσει χρόνο  και να ξεμπλοκάρει την απονομή των συντάξεων έως ότου η ΕΛΣΤΑΤ βρει μελετώντας τα συστήματα των άλλων ευρωπαϊκών  χωρών τη μεθοδολογία για την κατάρτιση του συντελεστή μεταβολής μισθών. Οι νέες συντάξεις όπως διευκρινίζει το υπουργείο Εργασίας δε θα υποστούν αλλαγές ως προς το ύψος τους καθώς οι δείκτες θα υπολογίζονται σε ετήσια βάση και όχι αθροιστικά.

Με τον ίδιο τρόπο (δείκτης τιμών καταναλωτή και στη συνέχεια δείκτης μεταβολής μισθών) θα υπολογίζεται το ποσό της καταβλητέας εισφοράς για την αναγνώριση πλασματικών χρόνων των υπαλλήλων του Δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα, η εισφορά προαιρετικής ασφάλισης σε περίπτωση υπαλλήλων του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα, η εφάπαξ παροχή καθώς και η εισφορά των αυτοαπασχολούμενων κάτω της πενταετίας, η οποία αποτελεί ασφαλιστική οφειλή, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 2 του άρθρου 39.

Ποιοι χάνουν με την εξίσωση της εισφοράς υπέρ εφάπαξ

Η εξίσωση της εισφοράς υπέρ εφάπαξ, σύμφωνα με τους ειδικούς της ασφάλισης  επηρεάζει περίπου 250.000 – 300.000 παλαιούς ασφαλισμένους οι οποίοι θα δουν τις εισφορές που πρέπει να καταβάλουν ακόμα και να πενταπλασιάζονται.

Η τροπολογία εξισώνει παλαιούς και νέους ασφαλισμένους (μετά την 1/1/1993) και προβλέπει πως από 1/1/2017 όλοι παλαιοί και νέοι ασφαλισμένοι θα πληρώνουν ενιαίο ασφάλιστρο 4% επί του μισθού ή των αποδοχών τους, καταργώντας τα διαφορετικά καθεστώτα που ίσχυαν σε κάθε κλάδο.

Η ενιαία αντιμετώπιση οδηγεί σε επιβαρύνσεις όσους πλήρωναν χαμηλώτερα ασφάλιστρα, όπως είναι οι δημοτικοί υπάλληλοι, εμποροϋπάλληλοι, ξενοδοχοϋπάλληλοι, εργαζόμενοι στο μέταλλο, στους κλάδους των λιπασμάτων και των τσιμέντων. Για παράδειγμα, οι εμποροϋπάλληλοι του πρώην ΤΑΠΙΤ πλήρωναν ασφάλιστρο μόλις 0,8% και επιμερισμένο, 0,4% πλήρωνε ο εργαζόμενος και 0,4% ο εργοδότης.

Χαμένοι πρέπει να θεωρούνται και οι ξενοδοχοϋπάλληλοι, οι οποίοι πλήρωναν μεν 4% ασφάλιστρο για εφάπαξ, όμως αυτό επιμεριζόταν για τους παλαιούς ασφαλισμένους ισομερώς 2% και 2% ανάμεσα σε εργαζόμενο και εργοδότη. Η νέα διάταξη δεν αναφέρει επιμερισμό εισφορών ενώ ο ενιαίος κανόνας που ισχύει για όλους τους νέους ασφαλισμένους ορίζει πως το σύνολο του 4% το επιβαρύνεται ο εργαζόμενος.

Σύμφωνα με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, η συγκεκριμένη ρύθμιση αναμένεται να αποφέρει αύξηση των δημόσιων εσόδων κατά 12,5 εκατ. ευρώ.

Επίσης με την ίδια τροπολογία παρατείνεται μέχρι τις 28.2.2018, η  παροχή ιατροφαρμακευτικής κάλυψης των πολιτών που υποαπασχολούνται.

Την ίδια ώρα εγκύκλιο για τις εισφορές των μη μισθωτών που προέρχονται από το πρ. ΕΤΑΠ – ΜΜΕ εξέδωσε χθες ο ΕΦΚΑ, εννέα μέρες πριν εκπνεύσει η προθεσμία για την πληρωμή των εισφορών του Ιανουαρίου 2017. Η εγκύκλιος αφορά κυρίως εφημεριδοπώλες και ιδιοκτήτες εφημερίδων καθώς και πωλητές λαϊκών αγορών και ορίζει ότι θα αντιμετωπίζονται ως ελεύθεροι επαγγελματίες. Δηλαδή θα πληρώνουν εισφορές 20% για κύρια ασφάλιση, 6,95% για υγεία και 10 ευρώ το μήνα υπέρ ΟΑΕΔ αρχικά επί του εισοδήματος του 2015 και ακολούθως του 2016. Η εγκύκλιος δεν αφορά τις εισφορές των μισθωτών δημοσιογράφων.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

_κλιματική_αλλαγή_θα_προκαλέσει_μεγαλύτερο_κύμα_μετανάστευσης_στο_μέλλον.jpg

Η κλιματική αλλαγή δεν είναι ο κύριος λόγος της μετανάστευσης σήμερα αλλά θα μπορούσε να γίνει στο μέλλον, εκτιμούν οι κάτοικοι τεσσάρων ευρωπαϊκών χωρών.

Έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 4.000 κατοίκων της Βρετανίας, της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Νορβηγίας διαπίστωσε ότι οι περισσότεροι ερωτηθέντες εκτιμούν ότι η κλιματική αλλαγή δεν αποτελεί σήμερα σημαντικό λόγο για μαζική μετανάστευση, αλλά σχεδόν το 40% πιστεύουν ότι αυτή θα οδηγήσει σε μια αύξηση του αριθμού των μεταναστών στο μέλλον.

Η έρευνα, η οποία δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα και εκπονήθηκε από το πανεπιστήμιο του Κάρντιφ στην Ουαλία σε συνεργασία με οργανισμούς στη Γερμανία, τη Γαλλία και τη Νορβηγία, είχε στόχο να μελετήσει τις αντιλήψεις των πολιτών τεσσάρων χωρών για την κλιματική αλλαγή και πως αυτές συσχετίζονται με την επιστήμη, τη δημόσια πολιτική, τις ανανεώσιμες πηγές και τη μετανάστευση.

Η έρευνα είναι μια από τις πρώτες που καταγράφουν τις απόψεις Ευρωπαίων για την κλιματική αλλαγή ως πιθανό καταλύτη για τη μετανάστευση, δήλωσε ο Νικ Πίτζον, καθηγητής του Κάρντιφ και επικεφαλής της έρευνας.

Ενώ είναι δύσκολος ο διαχωρισμός του ρόλου της κλιματικής αλλαγής από μια σειρά αιτίων μετανάστευσης, οι μεταναστευτικές ροές στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια έχουν προκαλέσει έντονο διάλογο στα μέσα ενημέρωσης για το θέμα, είπε ο ίδιος.

Το πρόβλημα είναι ότι "είναι σχεδόν αδύνατο να φανεί και αδύνατο να αποδειχθεί" ότι η κλιματική αλλαγή συμβάλλει σημαντικά στη μετανάστευση, είπε ο Πίτζον ενώπιον ενός πάνελ που συζήτησε τα ευρήματα της έρευνας.

Η πλειονότητα των ερωτηθέντων και στις τέσσερις χώρες--σε ποσοστό από 54% στη Γερμανία ως 70% στη Γαλλία--διαφωνούν ότι η κλιματική αλλαγή προκαλεί μετανάστευση.

Λίγο περισσότεροι, ωστόσο, θεωρούν ότι η χώρα τους μπορεί μελλοντικά να βιώσει κύματα μετανάστευσης που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή, περιλαμβανομένου του 57% των ερωτηθέντων στη Νορβηγία.

Η ΕΥΡΩΠΗ ΕΤΟΙΜΗ ΓΙΑ ΔΡΑΣΗ

Σε μια από τις βασικές διαπιστώσεις της έρευνας, η μεγάλη πλειονότητα των ερωτηθέντων και στις τέσσερις χώρες απάντησαν ότι το κλίμα αλλάζει και γι αυτό ευθύνεται εν μέρει ο άνθρωπος. Σχεδόν το 60% σε κάθε χώρα απάντησε ότι η χώρα του ήδη βιώνει τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Ωστόσο, μόνο περίπου το ένα τρίτο των ερωτηθέντων από την κάθε χώρα γνώριζε ότι η μεγάλη πλειονότητα των επιστημόνων συμφωνεί πως η ανθρώπινη δραστηριότητα--από την καύση των ορυκτών καυσίμων ως την αποψίλωση των δασών--είναι η κύρια αιτία της κλιματικής αλλαγής.

Οι πολίτες της Νορβηγίας και της Γαλλίας εμφανίστηκαν πιο ενήμεροι για την κλιματική αλλαγή και τις αιτίες της σε σχέση με τις άλλες χώρες. Επίσης ήταν πιο αισιόδοξοι ως προς την ικανότητα της χώρας τους να αντιμετωπίσει την κλιματική αλλαγή, διαπίστωσε η έρευνα.

Οι Ευρωπαίοι γενικώς υποστηρίζουν μια σειρά από πολιτικές επιλογές με στόχο τον περιορισμό της κλιματικής αλλαγής, αποφαίνεται η έρευνα. Η αύξηση των πηγών ανανεώσιμης ενέργειας και η κρατική επιδότηση για συστήματα μόνωσης των σπιτιών, για παράδειγμα, ήταν δημοφιλείς απαντήσεις μεταξύ των ερωτηθέντων και στις τέσσερις χώρες.

Οι περισσότεροι ερωτηθέντες εξάλλου συμφωνούν με την παροχή οικονομικής βοήθειας από τις χώρες τους προς εκείνες του αναπτυσσόμενου κόσμου για να μπορέσουν να αντεπεξέλθουν στις ακραίες καιρικές συνθήκες.

H Συμφωνία του Παρισιού του 2015 για την κλιματική αλλαγή είχε μεγάλη απήχηση μεταξύ των ερωτηθέντων. Σχεδόν τα δύο τρίτα στηρίζουν την επικύρωσή της από τη χώρα τους.

Οι περισσότεροι εκτιμούν ότι θα πρέπει να υπάρξουν "υψηλά οικονομικά πρόστιμα" για τις χώρες που αρνούνται να την επικυρώσουν. Η συμφωνία στοχεύει στον περιορισμό της θέρμανσης του πλανήτη σημαντικά κάτω από τους 2 βαθμούς Κελσίου μέσα από τη συνεργασία σχεδόν 200 χωρών.

ΠΗΓΗ: enikonomia.gr

Σελίδα 3816 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή