Το καλοκαίρι του 1963 οι Ηνωμένες Πολιτείες συγκλονίζονται, για μια ακόμη φορά, από αιματηρές φυλετικές συγκρούσεις. Μάλιστα, σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών των ΗΠΑ Ντιν Ρασκ, η χώρα αντιμετώπιζε τη χειρότερη εσωτερική κρίση, μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου.

Σε πολλές περιοχές της χώρας και ειδικά στις νότιες Πολιτείες, εξτρεμιστικές ρατσιστικές οργανώσεις, με επικεφαλής τη διαβόητη «Κου – Κλουξ – Κλαν», αλλά και οι αστυνομικές δυνάμεις απαντούν με ωμή βία στην αφύπνιση των μαύρων που ζητούν την αποκατάσταση των δικαιωμάτων τους στην εργασία και την εκπαίδευση, αλλά και την αναγνώριση των δημοκρατικών τους δικαιωμάτων, τα οποία παραβιάζονται συστηματικά.

http://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2017/01/anti-racism-300x288.jpg 300w, http://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2017/01/anti-racism-30x30.jpg 30w" data-lazy-sizes="(max-width: 500px) 100vw, 500px" height="480" width="500">Την ίδια περίοδο, παρατηρείται ένας αυξανόμενος ριζοσπαστισμός του κινήματος των μαύρων. Σε ορισμένες, μάλιστα, περιπτώσεις διατυπώνονται και αιτήματα όπως «Ανεξαρτησία από τις ΗΠΑ στο Νότο», ή «Δημοκρατία των αφρικανικών λαών στο Νότο – ΤΩΡΑ!».

Παράλληλα, συνεχίζονται οι εκδηλώσεις του αντιρατσιστικού κινήματος στις ΗΠΑ, όπου συμμετέχουν μαύροι και λευκοί. Αποκορύφωμα αυτών των εκδηλώσεων είναι η μνημειώδης διαδήλωση στις 28 Αυγούστου 1963 στην Ουάσιγκτον, στην οποία πήραν μέρος πάνω από 200.000 άτομα. Κεντρικός ομιλητής στην τεράστια συγκέντρωση είναι ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ (1929 – 1968) και η ομιλία του έμεινε στην ιστορία με τον τίτλο «Εχω ένα όνειρο…», το μοτίβο που χρησιμοποιούσε ο ηγέτης των μαύρων. Η ομιλία άρχιζε ως εξής: «Εχω ένα όνειρο… Οτι τα παιδιά των παλιών σκλάβων και τα παιδιά των παλιών αφεντάδων θα καθίσουν μια μέρα πλάι – πλάι, στο κοινό τραπέζι της αδελφοσύνης».

Την ίδια εποχή, όμως, οι φυλετικές διακρίσεις συνεχίζονταν και έπαιρναν μεγαλύτερες διαστάσεις. Οι κυβερνήτες του Μισισιπή Ρος Μπαρνέτ και της Αλαμπάμα Τζορτζ Ουάλας εμπόδιζαν με ισχυρότατες αστυνομικές δυνάμεις την εγγραφή δύο μαύρων στα Πανεπιστήμια των Πολιτειών τους, αψηφώντας και αυτό το Ανώτατο Δικαστήριο. Μπροστά στη διαμορφούμενη κατάσταση ο Πρόεδρος Κένεντι αναγκάζεται να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να κινητοποιήσει ισχυρότατες δυνάμεις του στρατού και της Εθνοφρουράς.

Τα όσα συνέβαιναν ήταν μια συντριπτική μαρτυρία για την κατάσταση των ανθρώπινων δικαιωμάτων των μαύρων στις ΗΠΑ, έναν αιώνα μετά την υπογραφή της Πράξης Χειραφέτησης των Νέγρων, από τον Αβραάμ Λίνκολν.

Ακολουθεί απόσπασμα της ιστορικής ομιλίας του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ (χωρίς υπότιτλους στα ελληνικά). Παραθέτουμε ορισμένα αποσπάσματα μεταφρασμένα κάτω από το βίντεο.

«…Έχω ένα όνειρο ότι μια μέρα αυτό το έθνος θα ξεσηκωθεί και θα ζήσει το αληθινό νόημα της πεποίθησής του: «Θεωρούμε αυτές τις αλήθειες αυταπόδεικτες, ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν δημιουργηθεί ίσοι».

Έχω ένα όνειρο ότι μια μέρα στους κόκκινους λόφους της Τζάρτζαρα, οι γιοι των πρώτων σκλάβων και οι γιοι των πρώτων ιδιοκτητών θα μπορέσουν να καθίσουν μαζί στο τραπέζι της αδελφότητας.

Έχω ένα όνειρο ότι μια μέρα ακόμη και η Πολιτεία του Μισισίπι, μια έρημη πολιτεία, πνιγμένη από τη λάβρα της αδικίας και της καταπίεσης, θα μεταμορφωθεί σε μια όαση ελευθερίας και δικαιοσύνης. Έχω ένα όνειρο ότι τα τέσσερα παιδιά μου μια μέρα θα ζήσουν σε ένα έθνος, όπου δε θα κριθούν από το χρώμα του δέρματος τους, αλλά από το περιεχόμενο του χαρακτήρα τους.

(…) Έχω ένα όνειρο ότι μια μέρα η πολιτεία της Αλαμπάμα  θα μεταμορφωθεί σε μια πολιτεία, όπου τα μικρά μαύρα αγόρια και κορίτσια θα μπορέσουν να πιαστούν χέρι με χέρι με τα μικρά λευκά αγόρια και κορίτσια και να περπατήσουν μαζί σας αδελφές και αδελφοί».

Ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ έφυγε από τη ζωή στις 4 Απριλίου 1968. Ήταν μόλις 39 ετών.  Βρισκόταν σε ταξίδι στο Μέμφις του Τενεσί για την υποστήριξη μιας απεργίας εργαζομένων στα νοσοκομεία. Δολοφονήθηκε από ένα λευκό ελεύθερο σκοπευτή. Στεκόταν στο μπαλκόνι του μοτέλ, όπου ήταν με τους στενούς συνεργάτες του. Στις 10 Μαρτίου 1969 ο δολοφόνος του, Τζέιμς Ιρλ Ρέι, και καταδικάστηκε.

Πηγή: imerodromos.gr

Δέκα χιλιάδες άθνρωποι στη Νέα Υόρκη, καλούνται να μοιραστούν τις καθημερινές τους στιγμές και προσωπικά τους δεδομένα για 20 χρόνια, συμμετέχοντας στο μεγαλύτερο πείραμα όλων των εποχών, με την υποστήριξη του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης και του νορβηγικού επιστημονικού – φιλανθρωπικού ιδρύματος Kavli. Ο «Μεγάλος Αδερφός» είναι πάλι εδώ.

Οι συμμετέχοντες στο πείραμα θα πρέπει να επιτρέψουν σε μια ομάδα επιστημόνων να “καλωδιώσουν” τα σπίτια τους και τους ίδιους, ώστε να παρακολουθείται σε πραγματικό χρόνο η καθημερινή ζωή τους. Ειδικότερα, τα 10.000 άτομα που θα πάρουν μέρος, θα παρακολουθούνται 24 ώρες το 24ωρο και θα καταγράφονται όλες τους οι κινήσεις εντός και εκτός σπιτιού. Από το που βρίσκονται κάθε στιγμή στο χάρτη, μέχρι τι τρώνε, τι μουσική ακούνε και τι προβλήματα υγείας παρουσιάζουν. Οι ερευνητές επιδιώκουν να βρουν άτομα από όλες της γειτονιές της Νέας Υόρκης μέσα στο επόμενο έτος, που θα ξεκινήσει αυτή η νέα κοινωνική μελέτη με όνομα “The Human Project”.

Στόχος του πειράματος θα είναι να συλλέξει έναν τεράστιο όγκο προσωπικών δεδομένων, για την υγεία, τη γήρανση, την εκπαίδευση, τη συμπεροφά και πολλές άλλες πτυχές της ανθρώπινης ζωής,  τα οποία στη συνέχεια οι επιστήμονες (γιατροί, κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι) θα έχουν στη διάθεσή τους προς αξιοποίηση.

Σημειώνεται, ότι έχουν υπάρξει και άλλες ιατρικές μελέτες μεγάλων δεδομένων, ενώ το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας σχεδιάζει να ξεκινήσει προσλήψεις εκατομμυρίων ανθρώπων αυτό το φθινόπωρο για μία έρευνα που θα προωθήσει εξατομικευμένη θεραπεία. Όμως, το “Human Project”,  που ο προϋπολογισμός του φτάνει τα 15 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο,  αποτελεί την πρώτη μελέτη που θα δώσει πρόσβαση σε έναν τόσο μεγάλο αριθμό προσωπικών δεδομένων.

“Είναι ένα πολύ φιλόδοξο πρότζεκτ. Μιλάμε ουσιαστικά για την πρώτη πραγματική σύνθεση τεχνικών μεγάλων δεδομένων (big data) από πολλές επιστήμες και τομείς με στόχο την ποσοτικοποίηση και κατανόηση της ανθρώπινης κατάστασης με έναν αυστηρό επιστημονικά τρόπο”, σημείωσε ο Vasant Dhar, καθηγητής του Stern School of Business στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, στο περιοδικό Big Data.

Στα πλαίσια της έρευνας, οι επιστήμονες θα ελέγχουν τα πάντα, κάνοντας από εξετάσεις αίματος και ούρων μέχρι γενετικούς ελέγχους και τεστ IQ. Σημειώνεται, ότι οι ερευνητές θα έχουν πλήρη πρόσβαση στα προσωπικά ιατρικά αρχεία των συμμετεχόντων, όπως και στα εκπαιδευτικά και στα οικονομικά τους στοιχεία. Ακόμη, τα κινητά τηλέφωνά τους θα καταγράφουν συνεχώς το πού βρίσκονται, τι κάνουν και τι συζητούν, μέσω ειδικών συσκευών παρακολούθησης. Οι ιατρικές εξετάσεις θα επαναλαμβάνονται, για να ελέγχουν την εξέλιξη και τα προβλήματα του κάθε οργανισμού, βάσει της ζωής που κάνει.

Οι συμμετέχοντες θα λαμβάνουν 500 δολάρια ανά οικογένεια. Οι ερευνητές ευελπιστούν ότι τα αποτελέσματα θα είναι πολύτιμα για την επιστήμη και θα οδηγήσουν σε αναπάντεχα συμπεράσματα ακόμη και για τον ανθρώπινο οργανισμό και για πολλές ασθένειες, όπως το άσθμα και το Αλτσχάιμερ.

Ο  υπεύθυνος του  “The Human Project” Paul Glimcher, νευροεπιστήμονας και ψυχολόγος του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης υποστήριξε πως αντίθετα με τις εταιρίες κινητής τηλεφωνίας και των κοινωνικών μέσων ενημέρωσης, θέλει οι συμμετέχοντες να γνωρίζουν ακριβώς σε τι ερευνητικό πείραμα πρόκειται να συμμετάσχουν.

“Ο τρόπος που χρησιμοποίησε η Silicon Valley για να ελέγχει τον κόσμο, ήταν εγκληματικός”, δήλωσε ο Glimcher. Για παράδειγμα, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δε γνώριζαν ότι παρακολουθούνταν συνεχώς οι αναζητήσεις τους στο διαδίκτυο, οι προσωπικές τους συνομιλίες και οι τοποθεσίες που βρίσκονταν. “Στόχος μας είναι, οι 10.000 συμμετέχοντες να είναι λεπτομερώς ενημερωμένοι για τα πάντα”, πρόσθεσε.

Όπως σημειώνει Glimcher, “οι συμμετέχοντες, θα πρέπει να εκπαιδευτούν ώστε να χειριστούν το “ρόλο” τους στη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων. Θα πρέπει επίσης να πειστούν ότι οι προσωπικές τους πληροφορίες θα παραμείνουν ασφαλείς”.

Αξίζει να σημειωθεί, οτι το κέντρο διαχείρισης δεδομένων, όπου θα στεγάζεται το πρότζεκτ, θα βρίσκεται μέσα στη νέα πανεπιστημιούπολη του New York University στο Μπρούκλιν και θα πληρούνται όλες οι προδιαγραφές υψίστης ασφαλείας, όπως ακριβώς σε μία τράπεζα. Το υλικό δεν θα μπορεί να δημοσιευθεί, να μεταδοθεί ή να αναδιανεμηθεί. Κανείς δε θα έχει τη δυνατότητα να “κλέψει” πληροφορίες από εκεί, αφού οι αναλυτές υπολογιστών δεν είναι συνδεδεμένοι στο διαδίκτυο.

Ωστόσο, σε αντίθεση με μια τράπεζα τα δεδομένα θα πρέπει να είναι διαθέσιμα σε ερευνητές από διάφορους κλάδους και συνεπώς θα υπάρχει ένα σύστημα ζωνών ασφαλείας. Ειδικότερα, στην “πράσινη ζώνη”, θα παρακολουθείται όλη η δραστηριότητα, αλλά η πρόσβαση σε ασφαλείς πληροφορίες θα είναι περιορισμένη. Για να εξετάσουν τα πραγματικά δεδομένα οι επιστήμονες θα πρέπει να εισέλθουν στην “κίτρινη ζώνη” χρησιμοποιώντας ένα αποτύπωμα και μια ειδική ταυτότητα. Οι εξωτερικοί ερευνητές μπορούν να ζητήσουν ένα σετ δεδομένων, το οποίο δεν θα περιλαμβάνει πληροφορίες ταυτοποίησης.

Τα πιο σημαντικά δεδομένα όμως, θα βρίσκονται στην “κόκκινη ζώνη”. Για να εισέλθει κάποιος σε αυτή τη ζώνη θα πρέπει να περάσει από μια “ανθρπώπινη παγίδα”, όπως ονομάζεται. Πρόκειται ουσιαστικά, για έναν προθάλαμο που βρίσκεται ανάμεσα σε δύο θύρες, που ελέγχουν το αποτύπωμα και μία ηλεκτρονική ταυτότητα και μέσω σάρωσης από βίντεο ασφαλείας, θα αποδεικνύει τη μοναδικότητα του καθενός. Τέλος, θα πρέπει να εισαχθεί ένας κωδικός που λίγοι μόνο θα γνωρίζουν.

Μέχρι το 2020, ο Glimcher και η ομάδα του ευελπιστούν να έχουν αρκετά στοιχεία για να αρχίσουν να έχουν τα πρώτα ενδιαφέροντα αποτελέσματα. Και καθώς περνούν τα χρόνια, ελπίζουν να δημιουργήσουν αυτό που ουσιαστικά θα αποτελέσει έναν άτλαντα του ανθρώπινου είδους.

*Πηγή: tvxs.gr

Για πρώτη φορά η αλλαγή του κλίματος επέτρεψε στο ρωσικό δεξαμενόπλοιο «Κριστόφ ντε Μαρζερί», να ταξιδέψει στην Αρκτική χωρίς συνοδεία παγοθραυστικών.

Με την επιλογή αυτής της διαδρομής το δεξαμενόπλοιο ολοκλήρωσε το ταξίδι από το Χάμαρσφεντ της Νορβηγίας στο Μποριεόνγκ της Νότιας Κορέας σε μόλις 19 ημέρες, ανέφερε δημοσίευμα της «Guardian» σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Με αυτόν τον τρόπο το ταξίδι ήταν κατά 30% συντομότερο από ό,τι μέσω της συμβατικής νότιας διαδρομής από τη Διώρυγα του Σουέζ, που ήταν ο εναλλακτικός τρόπος.

Το δεξαμενόπλοιο, αξίας 234 εκατ. δολαρίων, έχει δικό του ενσωματωμένο παγοθραυστικό σύστημα, που το βοηθά να κάνει το ταξίδι το οποίο στο παρελθόν ήταν αδύνατο να πραγματοποιηθεί χωρίς συνοδεία.

Η έκταση του πάγου της Αρκτικής έπεσε σε νέο χαμηλό επίπεδο τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους εξαιτίας των υψηλών θερμοκρασιών στις πολικές περιοχές.

Πηγή: newsbeast.gr

Ο Άνταμ Σμιθ, ο θεμελιωτής της θεωρίας της «ελεύθερης αγοράς», έλεγε ότι «για να υπάρχει ένας πάμπλουτος πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον πεντακόσιοι φτωχοί».

Αυτά έλεγε ο Σμιθ, το 1776, στο έργο του «Ο πλούτος των εθνών», το ευαγγέλιο του καπιταλισμού.

Σήμερα, μετά από 241 χρόνια, το 2017, για να υπάρχει ένας δισεκατομμυριούχος πρέπει να υπάρχουν 2.950.000 φτωχοί! Και αυτό ονομάζεται πρόοδος…

Aυτό και άλλα εντυπωσιακά στοιχεία αποκαλύπτει η έρευνα του Boston Consulting Group (BCG) για το πως μοιράζεται ο πλούτος (και η φτώχεια) στο σημερινό κόσμο.

Τα στοιχεία της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο «Βήμα της Κυριακής», σε άρθρο του δημοσιογράφου Τάσου Μαντικίδη, και σε συνδυασμό με τα στοιχεία της Credit Suisse και της  Wealth-Χ, δίνουν έναν ανάγλυφο χάρτη της τεράστιας κοινωνικής ανισότητας.   

Βέβαια, για τον Άνταμ Σμιθ, και τους σημερινούς υποστηρικτές του, ο πλούτος και η φτώχεια είναι φυσικά φαινόμενα, όπως η καταιγίδα, ή ο σεισμός. Άρα και η εκμετάλλευση, και η αδικία και η κοινωνική ανισότητα, υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν, ως απόρροια αυτών των φαινομένων και της ανθρώπινη φύσης, η οποία χαρακτηρίζεται (απ΄τους ίδιους) από την ιδιοτέλεια και την «ιερότητα» της ιδιοκτησίας.

Θεωρίες που βρίσκουν την απάντηση τους, στην απλή υπόμνηση: Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιοι!

Ας δούμε λοιπόν ορισμένα χαρακτηριστικά στοιχεία από το άρθρο:

• Από το 2000 ως σήμερα, ο αριθμός των εκατομμυριούχων αυξήθηκε κατά 155% και ο αριθμός των δισεκατομμυριούχων κατά 216%.
• Σύμφωνα με την απογραφή του 2017 της Wealth-Χ οι «υπερπλούσιοι»  (με ατομική περιουσία άνω των 30 εκατ. δολαρίων), διαθέτουν συνολικά κινητή περιουσία 27 τρισ. δολαρίων.
• Μόνο μέσα στο τελευταίο δωδεκάμηνο, οι «υπερπλούσιοι»  αυξήθηκαν κατά 3,5%, φθάνοντας τα 226.450 άτομα, αντιστοιχώντας στο 0,003% του παγκόσμιου ενήλικου πληθυσμού.
• Ο αριθμός των δισεκατομμυριούχων υπολογίζεται σε 2.397, με συνολική περιουσία 7,37 τρισ δολαρίων. Πλούτος που ξεπερνά το εισόδημα που συγκεντρώνουν 3,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι (6,1 τρισ δολάρια) στον πλανήτη.

Που τα «κρύβουν»

Εξίσου ενδιαφέροντα (και εξοργιστικά) είναι τα όσα αποκαλύπτουν οι έρευνες για το που «κρύβουν» τα λεφτά τους οι σημερινοί «Κροίσοι».

Βέβαια, δεν πέφτουμε από τα σύννεφα διαβάζοντας ότι οι δύο βασικοί αποταμιευτήρες αυτού του αμύθητου πλούτου είναι οι «φορολογικοί παράδεισοι» και οι offshore εταιρείες.

Θα πρέπει όμως να σημειώσουμε ότι και στις δύο περιπτώσεις η νομιμότητα εξασφαλίζεται από εθνικούς νόμους και διεθνείς συμφωνίες, καθόλα εντάξει με τις αρχές του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Δηλαδή, αυτό που κατά καιρούς εμφανίζεται ως «παράνομο», «σκανδαλώδες», ή «ανήθικο», είναι, για τους καπιταλιστές, απολύτως νόμιμο, άρα και… ηθικό.

Έχουμε και λέμε, λοιπόν:

• Το συνολικό ύψος των κεφαλαίων που είναι τοποθετημένα σε «φορολογικούς παραδείσους» και offshore εταιρείες υπολογίζεται σε 10,3 τρισ δολάρια (περίπου 9 τρισ ευρώ).
• Υπολογίζεται ότι οι ιδιοκτήτες αυτών των κεφαλαίων γλυτώνουν φόρους 3,5 τρισ δολαρίων ετησίως, που θα πλήρωναν αν τα κεφάλαια αυτά φορολογούνταν σύμφωνα με τα ισχύοντα στις χώρες του ΟΟΣΑ.

«Φορολογικοί παράδεισοι»

Θα περίμενε κανείς, με τα όσα κατά καιρούς δημοσιεύονται στα μέσα ενημέρωσης, ότι όταν μιλάμε για «φορολογικούς παραδείσους» και offshore εταιρείες, εννοούμε κάποιους εξωτικούς προορισμούς, κάποια νησάκια στη μέση του Ατλαντικού, ή του Ειρηνικού, κάποια κρατίδια που παρέχουν άσυλο σε φοροφυγάδες. Και όμως…

• Η Ελβετία, με 2,4 τρισ. δολάρια, παραμένει ηγέτιδα δύναμη στον κόσμο των offshore, καθώς καταλαμβάνει μερίδιο αγοράς που ξεπερνά το 24% των συνολικών «κρυμμένων» κεφαλαίων.
• Τα «υπεράκτια» κεφάλαια από τη Δυτική Ευρώπη βρίσκονται, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, εντός Ευρώπης, αφού το 35% βρίσκεται στην Ελβετία, το 25% στα νησιά της Μάγχης και το Δουβλίνο (όπου είναι τοποθετημένα 1,1 τρισ δολάρια), και ένα 9% (400 δισ δολάρια) στο Λουξεμβούργο του αξιότιμου κυρίου Γιουνγκέρ.

Ιδού, λοιπόν, και τα άλλα ευυπόληπτα «υπεράκτια» κέντρα όπου «κρύβουν» τα δισεκατομμύρια τους οι σύγχρονοι «Κροίσοι», σε παρένθεση τα ποσά:

• Ηνωμένο Βασίλειο (1,2 τρισ δολ)
• Σιγκαπούρη (1,2 τρισ δολ)
• Καραϊβική- Παναμάς (1,3 τρισ δολ)
• ΗΠΑ (900 δισ δολ)
• Χονγκ Κονγκ (800 δισ δολ)

   Αξίζει να σημειωθεί ότι για ορισμένους παρατηρητές, οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ανερχόμενος φορολογικός παράδεισος, «η νέα Ελβετία», κάτι που είναι εμφανές π.χ. στην περίπτωση της Πολιτείας της Νότιας Ντακότα.

Τέλος αν ενδιαφέρεστε να μάθετε που «κρύβουν» τα κεφάλαια του οι «δικοί μας», οι Έλληνες «Κροίσοι», το δημοσίευμα αναφέρει ότι προτιμούν την Ελβετία. Μάλιστα, σύμφωνα με εσωτερικές έρευνες ελβετικών τραπεζών και εξειδικευμένων οίκων κυμαίνονταν στα 100-120 δισ. ευρώ, με το 60% εξ αυτών να βρίσκεται τοποθετημένο σε διάφορα επενδυτικά προϊόντα.

ΔΑΝΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Πηγή: imerodromos.gr