– του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

Εργασία κατά παραγγελία. Συμβάσεις μηδενικών ωρών. Αμοιβή σε κουπόνια αντί για μισθό. «Mini jobs». Αυτό είναι το εργασιακό μοντέλο που «ονειρεύονται» να επιβάλλουν τα αφεντικά.  

Την ίδια στιγμή που κυβέρνηση και δανειστές, ενόψει της τρίτης διαπραγμάτευσης, ετοιμάζονται να βάλουν στο «γύψο» το δικαίωμα της απεργίας και να δώσουν στους εργοδότες τη δυνατότητα της ανταπεργίας, ο ΣΕΒ αρπάζει την ευκαιρία για να ζητήσει την πλήρη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, ρίχνοντας πλήθος αντεργατικών προτάσεων στο τραπέζι. 

Οι βιομήχανοι κατέθεσαν πρόσφατα «μελέτη», με την οποία επιδιώκουν να ανοίξει ο δρόμος για την πλήρη κατάργηση των συμβάσεων και την απόλυτη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων. Την καθολική επέκταση δηλαδή των προϋποθέσεων για τη μεγαλύτερη υπερεκμετάλλευσης των εργαζομένων.

Αυτές οι θέσεις, αναπτύχθηκαν και την Τρίτη 24 Οκτωβρίου, σε συνέδριο που διοργάνωσε ο ΣΕΒ με τον κατατοπιστικό τίτλο: «Το Μέλλον της Εργασίας μετά το Μνημόνιο»…

«Ουτοπία» οι συλλογικές συμβάσεις και οι μισθοί των 700 ευρώ

Δίνοντας ακριβώς το στίγμα των αντεργατικών προθέσεων του ΣΕΒ, ο πρόεδρος του, Θ. Φέσσας, στην εισηγητική ομιλία του, στο συνέδριο, ανέφερε ότι «η επιστροφή στο καθεστώς εργασιακών ρυθμίσεων που ίσχυε πριν την κρίση είναι μια ανιστόρητη ουτοπία που δεν έχει καμία σχέση με την οικονομική πραγματικότητα της χώρας μας» και έσπευσε να προσθέσει: «Οι ευέλικτες μορφές εργασίας δεν είναι ανάθεμα».

Ακριβώς πάνω σε αυτό δίπτυχο, κινούνται και οι θέσεις των βιομηχάνων που παρουσιάστηκαν στην «μελέτη» τους.  Ο ΣΕΒ, ως κύριος εκφραστής, συνολικά των συμφερόντων του ελληνικού κεφαλαίου, υποστηρίζει στην έκθεση του, ότι πρέπει «να αξιολογήσουμε τα μαθήματα που μας δίνει η κρίση», με στόχο την «υλοποίηση πολιτικών που θα επιτρέψουν την έγκαιρη προσαρμογή των επιχειρήσεων και του εργατικού δυναμικού στις αλλαγές». Ουσιαστικά αξιοποιώντας την κρίση που ο ίδιος ο κεφαλαιοκρατικός τρόπος παραγωγής, γεννά και αναπαράγει, έρχονται να αφαιρέσουν και τις τελευταίες κατακτήσεις των εργαζομένων.

Το «νέο» εργασιακό κάτεργο…

Ο ΣΕΒ, ανέφερε ο πρόεδρος του, «είναι ο φορέας που αντιμετωπίζει με τη δέουσα σοβαρότητα, χωρίς φόβο και στερεότυπα, το μέλλον της εργασίας στην Ελλάδα. (…) Ήδη από τις 18 Οκτωβρίου κυκλοφορήσαμε ένα 20σέλιδο κείμενο πάνω στο θέμα του Μέλλοντος της Εργασίας, αναλύοντάς το σε όλες του τις διαστάσεις. Χρησιμοποιήσαμε ακριβώς τα ερωτήματα που υπέδειξε το ILO για τη διαβούλευση, και το πλούσιο υλικό που έχει ήδη συλλέξει».

Τι ζητούν όμως οι βιομήχανοι,  δήθεν στο πλαίσιο της …διαβούλευσης; «Ο εργαζόμενος καλείται, όπως και η επιχείρηση, να είναι ευέλικτος και να προσαρμόζεται στις προϋποθέσεις της αγοράς, στη ζήτηση της κάθε επιχείρησης ή και ακόμα στις απαιτήσεις του κάθε πελάτη, μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο εργασίας στο οποίο η απασχολησιμότητα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την διαρκή αυτό-ανάπτυξη του ατόμου»(!!!), σημειώνεται στην έκθεση.

Αυτό είναι το «μοτίβο» του νέου εργαζόμενου που θέλουν τα αφεντικά. «Προσαρμοστικός» και «απασχολίσιμος». Πώς θα επιτευχθεί αυτό; Με τις προτάσεις ΣΕΒ και ILO για την καθιέρωση νέων μορφών απασχόλησης, στις οποίες περιλαμβάνονται:

— Οι συμβάσεις εργασίας με πληθοπορισμό (crowdwork),

— Οι συμβάσεις απασχόλησης «μηδενικών ωρών» (zero hours contracts),

— Οι συμβάσεις σύντομης διάρκειας (short term contracts),

— Προσωρινής εργασίας ή εργασίας κατά παραγγελία (on demand work),

— Οι «μικροσυμβάσεις» (mini jobs), η εργασία ανά χαρτοφυλάκια (portfolio work),

— Η εργασία βάσει δελτίου/κουπονιών (voucher-based work),

— Διάφορες μορφές τηλεργασίας και κινητής εργασίας με χρήση εφαρμογών και νέων τεχνολογιών

— Οι ανανεωμένου ενδιαφέροντος συμβάσεις αστικού δικαίου (σύμβαση έργου, σύμβαση ανεξαρτήτων υπηρεσιών) και

— Οι συμβάσεις επιμερισμού θέσεων εργασίας (job sharing).

Η  «εργασία» χωρίς δικαιώματα, «βαφτίζεται» από τον ΣΕΒ «άνθιση νέων μορφών απασχόλησης». Στην Ελλάδα που σχεδόν ένας στους τρεις μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΕΦΚΑ, εργάζεται με σχέση μερικής απασχόλησης, λαμβάνοντας κατά μέσον όρο 394,13 ευρώ τον μήνα, οι εργοδότες ζητούν ακόμα μεγαλύτερη «ελαστικοποίηση».

Θέλουν οι επιχειρήσεις να χρησιμοποιούν τους εργαζόμενους όταν έχουν δουλειά και να μην τους απασχολούν όταν δεν έχουν. Θα χρησιμοποιούν την εργατική δύναμη για όσο χρόνο τη χρειάζονται λόγω των αναγκών της παραγωγής τους, αυξάνοντας έτσι την απλήρωτη εργασία, δημιουργώντας πολλαπλάσιο κέρδος. 

Ο εργαζόμενος θα οφείλει να «προσαρμόζεται» και να δουλεύει όποτε κρίνει σκόπιμο ο επιχειρηματίας. Να πληρώνεται με «κουπόνια», να μετακινείται διαρκώς. να εργάζεται κατά «παραγγελία». Πρόκειται για μια συντονισμένη προσπάθεια των αφεντικών, ώστε να εξαναγκαστούν οι εργάτες να συμβιβαστούν με τη λογική της περαιτέρω επέκτασης της μερικής απασχόλησης, της εκ περιτροπής εργασίας, της εργασίας χωρίς …αύριο, με μεροκάματα και μισθούς πείνας.

Σύμφωνα με την έκθεση του ΣΕΒ η επιβολή αυτών των δουλικών εργασιακών σχέσεων «παρέχει στις επιχειρήσεις την απαραίτητη ευελιξία ώστε να ανταπεξέλθουν στο μεταβαλλόμενο και ανταγωνιστικό οικονομικό περιβάλλον». 

Η ουσία πίσω από τα σχέδια και τις εκθέσεις του ΣΕΒ, είναι ότι οι εργοδότες, επιδιώκουν την παραπέρα συμπίεση της τιμής της εργατικής δύναμης, μέσω της μείωσης των μισθών και ταυτόχρονα την απαλοιφή κάθε μορφής εξαρτημένης σχέσης εργασίας, μέσω συλλογικών ή κλαδικών συμβάσεων. Αυτές οι συνθήκες θα τους εξασφαλίσουν την ενίσχυση την ανταγωνιστικότητα τους, αναγκαία προϋπόθεση, για τη μεγιστοποίηση της κερδοφορίας τους, στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος.

…που περιέγραψε ο Μαρξ από το 1867

Αυτές τις σχέσεις εργασίας που οι Έλληνες καπιταλιστές μας παρουσιάζουν σαν αναγκαίο μοντέλο μετά το μνημόνιο,  τις αναλύει ο Μαρξ στο αξεπέραστο έργο του «Το Κεφάλαιο», σε μια εποχή που παρότι δεν υπήρχαν μνημονία, υπήρχε η μόνιμη τάση του κεφαλαίου να «ξεζουμίζει» τους εργάτες για να αυξήσει τα κέρδη του. Έγραφε, ο Μάρξ:

«Αν το ωρομίσθιο καθοριστεί έτσι που ο κεφαλαιοκράτης να υποχρεώνεται να πληρώνει όχι ένα ημερήσιο ή βδομαδιάτικο μισθό, αλλά μόνο τις ώρες εργασίας που στη διάρκειά τους ευαρεστείται ν’ απασχολεί τον εργάτη, τότε μπορεί να τον απασχολεί λιγότερο από το χρόνο που βρίσκεται αρχικά στη βάση του υπολογισμού του ωρομισθίου ή της μονάδας μέτρου για την τιμή της εργασίας. Επειδή αυτή η μονάδα μέτρου καθορίζεται από την αναλογία:

   ημερήσια αξία της εργατικής δύναμης
——————————————————
εργάσιμη μέρα δοσμένου αριθμού ωρών

χάνει φυσικά κάθε έννοια, μόλις η εργάσιμη μέρα παύσει να ‘χει έναν καθορισμένο αριθμό ωρών. Καταργείται η σχέση ανάμεσα στην πληρωμένη και απλήρωτη εργασία. Ο κεφαλαιοκράτης μπορεί τώρα να βγάζει από τον εργάτη μιαν ορισμένη ποσότητα υπερεργασίας, χωρίς να του παραχωρεί τον αναγκαίο για την αυτοσυντήρησή του χρόνο εργασίας. Μπορεί να εκμηδενίζει κάθε κανονικότητα στην απασχόληση και, απόλυτα σύμφωνα με την ευκολία, την αυθαιρεσία και το συμφέρον του της στιγμής, να εναλλάσσει την πιο τρομερή υπερβολική εργασία με τη σχετική ή ολοκληρωτική ανεργία. Με το πρόσχημα ότι πληρώνει την «κανονική τιμή της εργασίας», μπορεί να παρατείνει αφύσικα την εργάσιμη μέρα, χωρίς καμιά αντίστοιχη ισοστάθμιση για τον εργάτη. Σε αυτό οφείλεται η πέρα για πέρα λογική εξέγερση (1860) των εργατών οικοδόμων του Λονδίνου ενάντια στην απόπειρα των κεφαλαιοκρατών να επιβάλουν αυτό το ημερομίσθιο». (Καρλ Μαρξ «Το Κεφάλαιο» σελ. 563 – Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή).

Γίνεται λοιπόν εύκολα αντιληπτό γιατί τόσο μεγάλη επιμονή των εργοδοτών να επιβάλουν πλήρως νέες μορφές «ελαστικής εργασίας. Μέσω αυτών αυξάνεται η εκμετάλλευση και κατ’ επέκταση η κερδοφορίας τους. Ο εργαζόμενος καλείται να δουλέψει τη μια στιγμή υπερωρίες, την άλλη μερικές ώρες μέρες ή ώρες και μετά να περάσει στην ανεργία.  Έτσι λειτουργεί το καπιταλιστικό σύστημα. Πάνω σε αυτές τις βάσεις στηρίζεται η ανάπτυξη του. Αυτή στηρίζουν και οι ελληνικές κυβερνήσεις που το υπηρετούν. 

Πριν 157 χρόνια οι οικοδόμοι του Λονδίνου ξεσηκώθηκαν για το εμποδίσουν. Σήμερα, ας μην το αποδεχτούν «μοιραία» οι εργαζόμενοι της χώρας μας…

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Προχθές, το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, με όσους τους έχουν απομείνει, πήγε στη Μακρόνησο, η οποία, να σημειώσουμε, γέμισε και με αυθαίρετα.

Χθες, ο Αλ. Τσίπρας, ζηλεύοντας το κατόρθωμα του κόμματος του, ξεπέρασε το κόμμα και με την γυναίκα του και τον σιαμαίο του Νίκο Παππά, πήγε στον ”ιερό χώρο” του Μεγάρου Μουσικής, να δει την υπέροχη, όπως μου λένε, ταινία του Βούλγαρη και της Καριστιάνη, αναφορικά με την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών-πατριωτών στην Καισαριανή.

Καλοδεχούμενοι όλοι, προσκυνητές και πλήρεις ταπεινότητας και σεβασμού, να αποτίσουν φόρο τιμής σε τόπους μαρτυρίου και θυσίας.

Ασφαλώς, λοιπόν, στο προσκύνημα και την μνήμη χωράνε όλοι, πλην, όμως, όσων συνειδητά υποκρίνονται και παίζουν, πάνω στις θυσίες, προκλητικό επικοινωνιακό show, υποτιμώντας τη νοημοσύνη των άλλων.

Πλην εκείνων, επίσης, που με τα ανίερα έργα τους προσβάλλουν κατάφωρα αρχές και αξίες όσων θυσιάστηκαν .

Δε ξέρω πόσο ταιριάζουν τα μνημόνια και η άγρια λιτότητα με την Μακρόνησο και μάλιστα στο όνομα της Αριστεράς και των θυσιών της.

Ο καθένας και η κάθε μια ας το κρίνει.

Δεν ξέρω πόσο μπορεί να συμβαδίσει το ξεπούλημα της χώρας, η νέα ιδιόμορφη γερμανική οικονομική κατοχή, η αποθέωση του ”Τραμπισμού” και η παράδοση της χώρας, ως σύγχρονο πολιτικοστρατιωτικό προτεκτοράτο, στις ΗΠΑ, με την άφθαστη θυσία των 200 της Καισαριανής για την κυριαρχία και την απελευθέρωση της πατρίδας μας.

Για πολλούς, ίσως, οι μνήμες δεν είναι παρά ένα επιφανειακό ”φοκλόρ‘ και ένα πουκάμισο αδειανό χωρίς αξιακό περιεχόμενο και επίκαιρη σημασία.

Για άλλους ό,τι έγινε στην Μακρόνησο και στο Σκπευτήριο της Καισαριανής είναι περασμένο, δεν έχει καμιά σχέση με το σήμερα και κάθε αναλογία δεν συνιστά παρά μια κακοήθη προπαγάνδα.

Για μερικούς, ακόμα πιο τραβηγμένα, η Μακρόνησος και η θυσία των ”200” αν δεν ήταν μια μάταιη υπόθεση, ήταν απλώς τυχοδιωκτικοί ηρωισμοί και αντιστάσεις γραφικών, γι’ αυτό και σήμερα ο δρόμος της σωτηρίας και της διεξόδου για την χώρα δεν είναι άλλος από την τυφλή υπακοή στις επιταγές της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, οι οποίοι συναποτελούν τους νέους προστάτες και εγγυητές της ανόρθωσης μας.

Για κάποιους, η ιστορία, όσο νωπή και αν είναι, δεν έχει νόημα, παρά μόνο για να τροφοδοτεί δημόσιες σχέσεις και να τεμαχίζεται επιλεκτικά, προκειμένου να εξυπηρετεί σκοπιμότητες.

Η ιστορία, όμως,για μας διδάσκει!

Διδάσκει την αρετή, την αλήθεια, την ανδρεία, την τόλμη, την θυσία, το θάρρος, το σεβασμό, την τιμή και αφοσίωση σε απαράγραπτες αρχές και αξίες που κρατούν όρθια έθνη, περήφανους τους λαούς, ψηλά τον πολιτισμό και την υπόσταση μας.

Αν μια με την Μακρόνησο ή την άλλη με το Μουσείο Μπελογιάννη , τώρα με τους 200 της Καισαριανής, αύριο με το Χαϊδάρι και στη συνέχεια με τόπους της Ελλάδας των αμέτρητων θυσιών, μερικοί νομίζουν ότι θα στήσουν αναχώματα στην υποδούλωση και το ξεπούλημα της χώρας, διαπράττουν όχι λάθος, αλλά έγκλημα.

Γιατί στέλνουν το πιο δηλητηριώδες μήνυμα στην νεολαία ότι όλα είναι εμπόριο και πίσω από τα πάντα βρίσκεται το ψέμα, η εξαπάτηση και η υποκρισία.

Και αυτό είναι ότι χειρότερο και από τα πιο άθλια πεπραγμένα τους.

Ν.Ζ

ΠΗΓΗ: iskra.gr

«Σχεδόν 15.000 πρόσφυγες πολέμου και άνθρωποι που μετανάστευσαν βρίσκονται καθηλωμένοι στα ελληνικά νησιά, σε υπερπλήρεις σκηνές και χωρίς επαρκή πρόσβαση σε τροφή και νερό» γράφει η γερμανική εφημερίδα

Πλήρως απροετοίμαστος καταλαμβάνεται, όπως όλα δείχνουν, ο διοικητικός μηχανισμός διαχείρισης των προσφύγων και μεταναστών στην ΒΙΑΛ, στο Χαλκειός της Χίου, εν όψει της επικείμενης μεταβολής των καιρικών συνθηκών, με αναμενόμενες βροχές και καταιγίδες.

Μεγάλος αριθμός ανθρώπων διαμένουν στα χωράφια της περιοχής, χωρίς να έχουν στην διάθεσή τους ούτε την στοιχειώδη προφύλαξη που προσφέρουν οι σκηνές, οι οποίες εγκαταστάθηκαν πρόσφατα από την ύπατη αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες έξω από τον κυρίως καταυλισμό.




Μην έχοντας άλλη λύση, πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους χρησιμοποίησαν τις κουβέρτες που τους δόθηκαν και με τη χρήση καλαμιών έστησαν όπως- όπως πρόχειρες σκηνές είτε πάνω στο χώμα και στη λάσπη, είτε ακόμα και πάνω… στα δέντρα.





Ο αριθμός των σκηνών απεδείχθη ανεπαρκής, λόγω των αυξημένων προσφυγικών ροών της προηγούμενης εβδομάδος.

Επίσης, όπως αναφέρει το astraparis.gr, οι μεταφερθέντες την προηγούμενη εβδομάδα έξι οικίσκοι εξακολουθούν να παραμένουν σε παρακείμενο στρατόπεδο και δεν έχουν αξιοποιηθεί προς το παρόν για τις στεγαστικές ανάγκες των προσφύγων.



Από το πρωί της Δευτέρας, 23 Οκτωβρίου 2017, καταβάλλονται προσπάθειες να απομακρυνθούν από τα χωράφια της περιοχής οι πρόσφυγες και μετανάστες και ταυτόχρονα να εξασφαλισθούν χώροι ή νέες σκηνές για την υποτυπώδη στέγασή τους, ώστε να μην τους βρουν οι βροχές και καταιγίδες στην ύπαιθρο.

Σε κάθε περίπτωση, ακόμα και αν εξασφαλισθούν οι υπολειπόμενες σκηνές, η κατάσταση εξακολουθεί να είναι τραγική, αφού δεν έχουν ληφθεί στοιχειώδη μέτρα για τον καταυλισμό των σκηνών (ηλεκτροφωτισμός, αποχέτευση, χώροι υγιεινής κ.λπ.).

Η κατάσταση αυτή έχει εμβάλει σε μεγάλη ανησυχία την αστυνομία, η οποία βρίσκεται σε αυξημένη ετοιμότητα, προκειμένου να αποτρέψει ή και να αντιμετωπίσει τυχόν διαμαρτυρίες ή και εξέγερση στον καταυλισμό.

«Καταστροφικές συνθήκες σε υπερπλήρεις καταυλισμούς»

Ο γερμανικός Τύπος δημοσιεύει νέα ρεπορτάζ για τις απελπιστικές συνθήκες ζωής των προσφύγων και μεταναστών στους προσφυγικούς καταυλισμούς των ελληνικών νησιών του Αιγαίου.
 
Για «καταστροφικές συνθήκες σε υπερπλήρεις καταυλισμούς» κάνει λόγο ανταπόκριση στην ιστοσελίδα της οικονομικής εφημερίδας Handelsblatt. Όπως σημειώνει μεταξύ άλλων, «σχεδόν 15.000 πρόσφυγες πολέμου και άνθρωποι που μετανάστευσαν λόγω φτώχειας βρίσκονται καθηλωμένοι στα ελληνικά νησιά και καλούνται να ζήσουν εκεί κάτω από καταστροφικές συνθήκες: σε υπερπλήρεις σκηνές και χωρίς επαρκή πρόσβαση σε τροφή και νερό».

Το δημοσίευμα σχολιάζει την ανοιχτή επιστολή που απέστειλαν στην αρχή της εβδομάδας 19 οργανώσεις προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα καταγγέλλοντας την τραγική κατάσταση των προσφύγων. Όπως σχολιάζει η εφημερίδα, «είναι μια απελπισμένη έκκληση για βοήθεια αυτή που απευθύνουν τώρα οι 19 οργανώσεις προς την ελληνική κυβέρνηση – (σ.σ. μια έκκληση) για λογαριασμό χιλιάδων ανθρώπων που έχουν κατέληξαν στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και έχουν παγιδευτεί εκεί κάτω από απάνθρωπες συνθήκες», αναφέρει η Deutsche Welle.

Η Handelsblatt επισημαίνει ότι «η Αθήνα δέχεται ολοένα αυξανόμενες πιέσεις διεθνώς εξαιτίας των άθλιων συνθηκών στους προσφυγικούς καταυλισμούς. Οργανώσεις αρωγής όπως οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, πολιτικοί της τοπικής αυτοδιοίκησης  από τα νησιά που πλήττονται και η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες εδώ και εβδομάδες σημαίνουν επανειλημμένα συναγερμό. Μέχρι στιγμής έχουν γίνει λίγα πράγματα», παρατηρεί ο ανταποκριτής της εφημερίδας του Ντύσελντορφ, επισημαίνοντας ότι ακόμη εκκρεμεί μια απάντηση του Αλέξη Τσίπρα στην ανοιχτή επιστολή.

Αναφορά στην απελπιστική κατάσταση των προσφύγων στα νησιά του Αιγαίου κάνει και ανταπόκριση στην ηλεκτρονική έκδοση της αυστριακής Der Standard. Ο ανταποκριτής της εφημερίδας στην Αθήνα σημειώνει ότι «οι (σ.σ. προσφυγικές) ροές στα ελληνικά νησιά συνεχίζονται απρόσκοπτα. Μη κυβερνητικές οργανώσεις ζητούν τώρα να σταματήσει ο εγκλεισμός των προσφύγων». Το δημοσίευμα αναφέρει ότι ο έλληνας πρωθυπουργός είχε δηλώσει πριν από έναν χρόνο ενώπιον υποστηρικτών του ότι η προσφυγική κρίση θα επιλυθεί με «αλληλεγγύη και αίσθημα φιλοξενίας», όπως γράφει η Der Standard, η οποία σχολιάζει: «Τα λόγια του Αλέξη Τσίπρα πρέπει να ηχούν χλευαστικά στα αυτιά των προσφύγων στη Λέσβο, στη Χίο και στη Σάμο. Τίποτα δεν έχει επιλυθεί εκεί. Ακριβώς το αντίθετο μάλιστα».

ΠΗΓΗ:protothema.gr

Αντώνης Νταλακογεώργος Πρόεδρος ΠΕΝΕΝ

Πάνος Γκαργκάνας (ΣΕΚ – ΑΝΤΑΡΣΥΑ)

Δημήτρης Μπελάντης (Μέλος Δ.Σ Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας)

Τάσος Σταυρόπουλος (Γραμματέας του Σχεδίου Β΄)

Γιάννης Τόλιος (Μέλος της Γραμματείας της ΛΑ.Ε)

Θανάσης Κάνιαρης (Κίνηση Κομουνιστών - Εργατικός Αγώνας)

Άγγελος Χάγιος (ΝΑΡ – ΑΝΤΑΡΣΥΑ)

Ερωτήσεις - Απαντήσεις - Κλείσιμο

1. ΝΤΑΛΑΚΟΓΕΩΡΓΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ (ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΠΕΝΕΝ) - ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ - ΧΑΓΙΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ (ΝΑΡ - ΑΝΤΑΡΣΥΑ) - ΚΑΝΙΑΡΗΣ ΘΑΝΑΣΗΣ (ΚΙΝΗΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ - ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ)

2. ΤΟΛΙΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ (ΜΕΛΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΛΑΕ)

3. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΤΑΣΟΣ (ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΣΧΕΔΙΟΥ Β)

4. ΜΠΕΛΑΝΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ (ΜΕΛΟΣ ΔΣ ΔΣΑ) 

5. ΓΚΑΡΓΚΑΝΑΣ ΠΑΝΟΣ (ΣΕΚ - ΑΝΤΑΡΣΥΑ) - ΚΛΕΙΣΙΜΟ