Κώστας Παλούκης

Εθνικό ταμπού

Η παρουσία του φασισμού στην Ελλάδα αποτελούσε για δεκαετίες ένα ιδεολογικό ταμπού καθώς κυριαρχούσε ένα δημοκρατικό αφήγημα. Το ελληνικό έθνος θεωρείται από την φύση του δημοκρατικό και αντιστασιακό και ως εκ τούτου αντιφασιστικό. Ενσωματώνονται ως αντιφασιστικές μάχες του λαού τόσο ο ελληνοϊταλικός πόλεμος όσο και η εθνική αντίσταση. Παράλληλα, προβάλλεται ο δημοκρατικός χαρακτήρας του ελληνικού μεσοπολέμου. Ο ελληνικός κοινωνικός σχηματισμός αντιμετωπιζόταν ως μια εξαίρεση στην πανευρωπαϊκής κλίμακας ροπή προς τον φασισμό. Το ίδιο το καθεστώς του Μεταξά «αποφασιστικοποιείται» και παρουσιάζεται σαν μια απλή δικτατορία που δεν είχε στην πραγματικότητα τα τυπικά φασιστικά χαρακτηριστικά. Οι δοσιλογικές οργανώσεις παρουσιάζονταν ως μειοψηφική εξαίρεση απέναντι στην πάνδημη αντιφασιστική ομοθυμία, ενώ οι δραστηριότητες των εμφυλιοπολεμικών και μεταπολεμικών ομαδοποιήσεων υποβαθμίζονται ιδεολογικά πίσω από τον όρο «παρακράτος». Οι ρητορικές της κρίσης μετέβαλλαν αυτές τις προσλήψεις. Η αναπαράσταση της αντιφασιστικής δημοκρατικής κοινωνίας δεν ήταν πια χρήσιμη ούτε νομιμοποιητική για το μνημονιακό καθεστώς. Στο δημόσιο διάλογο επικρατεί ένας ακροδεξιός αυταρχικός λόγος, φοβικός απέναντι στα δημοκρατικά, κοινωνικά και δημόσια αγαθά, βαθιά ρατσιστικός, ομοφοβικός και γενικά αντεπαναστατικός. Η τομή αυτή δεν προκάλεσε μόνο αυτήν την αντίδραση στο παρόν, αλλά αποτράβηξε το δημοκρατικό και προοδευτικό πέπλο, απογύμνωσε το ίδιο το παρελθόν από ιδεοληπτικές αναπαραστάσεις. Γι’ αυτό το λόγο, στην κορύφωση της πρόσφατης πολιτικής κρίσης ιστορικά στοιχεία του παρελθόντος αναδεικνύονταν συχνά πεδίο σύγκρουσης και αντιπαράθεσης των συμβολικών ρητορικών. Ο φασισμός ξαφνικά δεν ήταν ένα φάντασμα, αλλά μια πραγματική απειλή με παρελθόν, παρόν και ενδεχομένως μέλλον. Σε αυτό το κείμενο παρουσιάζονται στοιχεία αυτού του «μαύρου νήματος».

Ο φασισμός στην Ελλάδα προέκυψε κυρίως από μεσαία και ανώτερα αστικά στρώματα

Ο ελληνικός μεσοπόλεμος είχε μια ιδιαιτερότητα, τον «εθνικό διχασμό». Αυτή η ιδιαιτερότητα γέννησε δύο διακριτούς αστικούς πόλους με τη δική τους αριστερά, κέντρο και δεξιά. Ως εκ τούτου, ο ελληνικός μεσοπόλεμος γέννησε δύο φασιστικές γενεαλογίες οι οποίες όμως μπόρεσαν να συντεθούν και ενοποιηθούν κάτω από το μεταξικό καθεστώς. Η πιο σοβαρή περίπτωση προέκυψε από τον βενιζελικό πόλο και ήταν τα «τρία έψιλον», δηλαδή η Εθνική Ένωσις Ελλάς. Δημιουργήθηκε το 1927 στην Θεσσαλονίκη από μικρασιάτες πρόσφυγες. Η ιδεολογία της ήταν ταυτόχρονα αντισημιτική και αντικομμουνιστική συνδυάζοντας αυτά τα δύο σε μια ενιαία πρόσληψη του εσωτερικού εχθρού, κάτι που παραμένει μια κοινή ανάγνωση στο χώρο της άκρας δεξιάς. Ιδρυτής της ΕΕΕ και πρόεδρός της ήταν ο έμπορος Γεώργιος Κοσμίδης, ένας τουρκόφωνος πρόσφυγας, γραμματέας της ο τραπεζικός Δ. Χαριτόπουλος, ενώ τη δράση της προπαγάνδιζε ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας Μακεδονία της Θεσσαλονίκης, Νίκος Φαρδής. Η εφημερίδα Μακεδονία αποτελούσε τον βασικό πυλώνα του βενιζελισμού στην Θεσσαλονίκη, με εκδότη τον Ι. Βελλίδη. Με άλλα λόγια, η εμφάνιση του φασισμού στην Ελλάδα προέκυψε σε μεγάλο βαθμό από μεσαία και ανώτερα αστικά στρώματα και με την ξεκάθαρη υποστήριξη του πολιτικού, δημοσιογραφικού και οικονομικού συστήματος. Οι τριεψιλίτες συμμετείχαν σε επίσημες παρελάσεις σε εθνικές εορτές και είχαν αναπτύξει παραστρατιωτική δράση με τους «Χαλυβδόκρανους». Η κρίσιμη περίοδος δράσης τους ήταν η περίοδος 1929-1933. Με την υποστήριξη της εφημερίδας Μακεδονία πρωτοστάτησαν στον εμπρησμό της εβραϊκής συνοικίας Κάμπελ τον Ιούλιο του 1931, ενώ τον Αύγουστο οργάνωσαν πορεία μέχρι τα ελληνοσερβικά σύνορα. Τον επόμενο χρόνο πραγματοποιήθηκε δίκη με κατηγορούμενους τον Ν. Φαρδή και μέλη της ΕΕΕ, οι οποίοι αθωώθηκαν. Οι τριεψιλίτες, βέβαια, αφού αποδόθηκαν καθαροί στην κοινωνία μετά τη δίκη της Βέροιας, στράφηκαν εναντίον των κομμουνιστών και των εργατικών συνδικάτων, όπως άλλωστε τους παρότρυναν κι οι υπεύθυνοι πολιτικοί ηγέτες.

Στις 17 Αυγούστου 1932 μέλη της οργάνωσης έκαναν ένοπλη επιδρομή στο σωματείο καπνεργατών κι έπειτα οικοδόμων Θεσσαλονίκης τραυματίζοντας σοβαρά τον γραμματέα του Χρ. Παπαδόπουλο και τον οικοδόμο Χ. Σταμπουλίδη, ο οποίος ξεψύχησε την επόμενη μέρα. Στην Καβάλα, την Θεσσαλονίκη και άλλες μακεδονικές πόλεις με έντονη κομμουνιστική δράση, πολύ συχνά εργοδότες και ο ιδιαίτερα βιομήχανοι ενίσχυαν φασιστικές ομάδες. Στην Βέροια, η ανάπτυξη του εργατικού κινήματος στα 1931 προκάλεσε την αντίδραση των βιομηχάνων. Ιδρύθηκε η Εθνική Αντικομμουνιστική Οργάνωση και ο βιομήχανος Λαναράς κάλεσε τον αρχηγό της, πρώην καπετάνιο οπλαρχηγό, στη Νάουσα για να τρομοκρατήσει τους εργάτες. Με την άνοδο του φασισμού στη Γερμανία οι τριεψιλίτες ενθαρρύνθηκαν και ενεργούσαν αλλεπάλληλες επιθέσεις εναντίον εργατών και κομμουνιστών.

Στην Αθήνα, η κατάσταση ήταν εντελώς αντεστραμμένη πολιτικά. Η Εθνική Ένωσις Ελλάς συνδεόταν κυρίως με το αντιβενιζελικό κόμμα. Ο κύριος εκφραστής τους ήταν η εφημερίδα Ελληνική η οποία δημοσίευε τις προκηρύξεις και ενθάρρυνε την αντικομμουνιστική δράση των εθνικιστών. Τον Αύγουστο του 1931 και με αφορμή τον φόνο του αστυνομικού Γυφτοδημόπουλου από τον Μιχάλη Μπεζεντάκο, η εφημερίδα μέσα από τις προκηρύξεις της ΕΕΕ καλούσε στην εφαρμογή του νόμου του Λιντς απέναντι σε κάθε κομμουνιστή. Στην πράξη η επιρροή της οργάνωσης στην Αθήνα ήταν μικρότερη καθώς δραστηριοποιούνταν άλλες μικρότερες φασιστικές ομάδες. Η πιο μεγάλη παρέμβαση έγινε τον Ιούνιο του 1933, τρεις μήνες μετά την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία και την ανάληψη της διακυβέρνησης της Ελλάδας από τους αντιβενιζελικούς. Το πρωί της 25ης Ιουνίου κατέφτασαν από τη Θεσσαλονίκη δύο τρένα με περισσότερους από 1.500 χαλυβδόκρανους. Στην Αθήνα τα μέλη της ΕΕΕ κατευθύνθηκαν σε παράταξη στο άγαλμα του Αγνώστου Στρατιώτη. Στην τελετή κατάθεσης στεφάνων παραβρέθηκαν ο υπουργός Εσωτερικών και πρωθυπουργός επί κατοχής Ι. Ράλλης, ο πρόεδρος της Γερουσίας Στ. Γονατάς, ο Μητροπολίτης Βέροιας Πολύκαρπος και άλλοι παράγοντες. Η αστυνομική δύναμη είχε κινητοποιηθεί για την περιφρούρηση της ΕΕΕ. Ωστόσο, για δύο ημέρες το κέντρο της Αθήνας μετατράπηκε σε πεδίο μάχης, καθώς μέλη του ΚΚΕ και της ΚΟΜΛΕΑ συγκρούονταν με τους τριεψιλίτες και τις αστυνομικές δυνάμεις. Κατά τις συγκρούσεις αυτές σκοτώθηκαν από τα πυρά των χαλυβδόκρανων ο αρχειομαρξιστής Θωμόπουλος και ο κομματικός Ταμπούκης, δεκάδες άλλοι τραυματίστηκαν, ενώ η Αστυνομία συνέλαβε 200 εργάτες. Αργότερα, οι τριεψιλίτες προσπάθησαν να οργανωθούν σε κόμμα και παρότι αυτό οδήγησε στη διάσπασή τους, εξακολουθούμε να τους βρίσκουμε στο πλευρό της χωροφυλακής στην καταστολή της εργατικής εξέγερσης τον Μάη του 1936, στο κάψιμο των «κομμουνιστικών» βιβλίων μπροστά στον Λευκό Πύργο τον Αύγουστο του ίδιου έτους, ενταγμένους στην ΕΟΝ, κατόπιν ανασυγκροτημένους κι αναβαθμισμένους σε ταγματασφαλίτες στο πλευρό των ναζί κι εντέλει συνεργάτες της αστυνομίας και του στρατού στα χρόνια του Εμφυλίου (παρότι πολλοί απ’ αυτούς ήταν καταδικασμένοι ως δοσίλογοι).

Η συγκρότηση της Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΕΟΝ) το Νοέμβριο του 1936 συνιστά ένα από τα βασικά στοιχεία που ανατρέπουν την άποψη ότι το καθεστώς Μεταξά είναι μια καλή δικτατορία, εξαίρεση στο φασιστικό ευρωπαϊκό κανόνα. Με την ΕΟΝ το καθεστώς στόχευε στο να αποκτήσει το μαζικό λαϊκό έρεισµα που στερούνταν. Πρότυπο αγωγής της ΕΟΝ ήταν η «σπαρτιατική» οργάνωση και διαπαιδαγώγηση των νέων. Στα 1939-1940 συμμετείχαν πολλοί νέοι ηλικίας 8 έως 25 ετών. Αναφέρονται 750.000 μέλη το 1939, 1.250.000 το 1940.

Με την ονομασία «Τάγματα Ασφαλείας» είναι γνωστοί οι ένοπλοι σχηματισμοί που συγκροτήθηκαν το 1943-44 από τις γερμανικές αρχές κατοχής για την καταπολέμηση των ανταρτών του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Σκοπός του εγχειρήματος ήταν η υπόθαλψη του ενδοελληνικού εμφυλίου έτσι ώστε να αυξηθεί η ευστοχία των κατασταλτικών μέτρων εναντίον του ΕΑΜ και, το κυριότερο, «να εξοικονομηθεί γερμανικό αίμα». Τα «ευζωνικά» τάγματα συγκροτήθηκαν με απόφαση της κυβέρνησης Ράλλη. Πολλά τάγματα συγκροτήθηκαν «εθελοντικά», με πρωτοβουλία στελεχών του διαλυμένου ελληνικού στρατού και άλλων «εθνικοφρόνων» τοπικών παραγόντων. Ταυτόχρονα, δρούσαν «εθελοντικές» αντιεαμικές ένοπλες ομάδες που συγκροτήθηκαν αυτόνομα, κυρίως στην Αττική. Τέλος, μονάδες «εθνικιστών» της Βόρειας Ελλάδας συγκροτήθηκαν απευθείας από τους Γερμανούς, έξω από τον έλεγχο της κυβέρνησης Ράλλη. Χαρακτηριστική περίπτωση ήταν ο «Εθελοντικός Ελληνικός Στρατός» (ΕΕΣ) του συνταγματάρχη Πούλου, ο οποίος χαρακτηρίζεται για τον αμιγώς εθνικοσοσιαλιστικό πολιτικό του λόγο.

Από τα Τάγματα Ασφαλείας στη δολοφονία του Λαμπράκη

Στα Τάγματα Ασφαλείας ή στα άλλα αντικομμουνιστικά αντιεαμικά σώματα στρατολογούνταν κυρίως λούμπεν στοιχεία: άνθρωποι πολύ φτωχοί προκειμένου να επιβιώσουν, εγκληματικοί τύποι για ξεκαθάρισμα προσωπικών διαφορών και ατομικό πλουτισμό, συγγενείς εκείνων που σκοτώθηκαν από τον ΕΛΑΣ. Στην Αθήνα, τα ευζωνικά τάγματα συμμετείχαν ενεργά στα «μπλόκα» του 1944, με σκοπό την κατατρομοκράτηση του πληθυσμού και την καταστροφή της πολιτικής υποδομής του ΕΑΜ, αλλά και στη συγκέντρωση εργατών για αναγκαστική εργασία στα γερμανικά εργοστάσια. Κοινό χαρακτηριστικό όλων των Ταγμάτων Ασφαλείας υπήρξε η παραδειγματική αγριότητα που επέδειξαν στην πράξη, αγριότητα που ξεπερνούσε συχνά κατά πολύ την αντίστοιχη των γερμανών συναγωνιστών τους. Εκτός από συλλήψεις και φονικά, η παρουσία τους συνεπάγεται την πλήρη αποδιάρθρωση όλων εκείνων των δημιουργικών κοινωνικών πρακτικών που συνόδευαν την ανάπτυξη του ΕΑΜ. Ο Ξενοφών Γιοσμάς, αποκαλούμενος και φον Γιοσμάς λόγω της δοσιλογικής δράσης του, αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση ανθρώπου που συνδέει τον δοσιλογισμό με τον μεταπολεμικό παρακρατικό μηχανισμό. Το 1943 σε συνεργασία με την γερμανική Μυστική Αστυνομία Στρατού οργάνωσε τις «Αντικομμουνιστικές Ομάδες Ασφαλείας» και στη συνέχεια εντάχθηκε ως Καπετάν Παρμενίων στην «Εθνική Αντικομμουνιστική Οργάνωση Κατερίνης, Πιερίων και Ολύμπου» (ΕΑΟ). Με την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους Γερμανούς, διέφυγε στην Γερμανία και κατόπιν στην Βιέννη όπου συμμετείχε στην τελευταία κατοχική κυβέρνηση Τσιρονίκου που μεταφέρθηκε εκεί, ως υπουργός Προπαγάνδας. Τον Νοέμβριο του 1945 καταδικάστηκε από το Ειδικό Δικαστήριο Δοσίλογων ερήμην σε θάνατο ως συνεργάτης των Γερμανών.

Τα Δεκεμβριανά αποτέλεσαν τη στιγμή γένεσης του νέου εμφυλιοπολεμικού σκηνικού. Οι ταγματασφαλίτες ουσιαστικά μετατράπηκαν από φασίστες σε υπερασπιστές της δημοκρατίας απέναντι στον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό.

Για πολλές δεκαετίες, η ταυτότητά τους και η μνήμη τους παρέμεινε αυτολογοκριμένη. Ωστόσο, αυτός ο κόσμος αποτέλεσε τη μάζα υποστήριξης του παρακρατικού καθεστώτος της Δεξιάς. Στη Θεσσαλονίκη στελέχωσαν πολύ συγκεκριμένα επαγγέλματα με λούμπεν χαρακτηριστικά, όπως τους φορτοεκφορτωτές. Οργανώσεις με αιχμή τον αντικομμουνισμό και τον φιλομοναρχισμό αλλά και φτωχοί πολίτες που αναζητούσαν διέξοδο στα προβλήματα στέγασης και εργασίας, συντονίζονταν από εκπροσώπους των σωμάτων ασφαλείας και καθοδηγούνταν από άτομα, όπως δοσίλογοι που βρήκαν καταφύγιο από τη μνήμη της προηγούμενης δράσης τους στη συνεργασία με την αστυνομία, εντασσόμενοι στο πλέγμα εξουσίας. Η οργάνωση «Καρφίτσα» ήταν η παρακρατική ομάδα που έδρασε τη δεκαετία του ’60 ως μαχητικό τμήμα της οργάνωσης του Γιοσμά: «Σύνδεσμος Αγωνιστών και Θυμάτων Εθνικής Αντιστάσεως Βορείου Ελλάδος». Η δράση του μηχανισμού κορυφώθηκε με τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη στη Θεσσαλονίκη το 1963.

ΠΗΓΗ: prin.gr

H είδηση, πριν από καιρό, πέρασε περίπου στα ψιλά. Λίγο ακόμα και όλα αυτά θα μας φαίνονται περίπου φυσιολογικά. Μέσα στην ανθρώπινη φύση που θα έλεγε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Πρόκειται για τους πεντακόσιους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου, που το 2017 έγιναν πλουσιότεροι κατά ένα… τρισεκατομμύριο δολάρια!

Όπως λοιπόν είναι φυσιολογικό να υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί έτσι είναι φυσιολογικό κάποιοι πλούσιοι να γίνονται κάθε χρόνο πλουσιότεροι και κάποιοι φτωχοί να γίνονται όλο και φτωχότεροι.Να μην έχουν μια μερίδα φαγητό να μην έχουν εξασφαλισμένο ένα ποτήρι καθαρό νερό.

Όπως ήταν φυσιολογικό να καταληστεύουν κάποιοι τον ορυκτό πλούτο μιας χώρας στην Αφρική και να αυξάνουν το πλούτο τους ενώ οι φτωχοί κάτοικοι της χώρας αυτής να καταδικάζονται σε λιμοκτονία..

Να πιστέψουμε λοιπόν πως όλα τούτα είναι απολύτως φυσιολογικά.

Όπως και το να σκοτώνονται χιλιάδες άμαχοι και γυναικόπαιδα θύματα ενός ακήρυχτου περιφερειακού πολέμου κοντά στην ευρύτερη περιοχή μας με πραγματικό λάφυρο τα ενεργειακά αποθέματα.

Τώρα αν οι φτωχοί και κατατρεγμένοι αυτού του πολέμου έρχονται κατά δω για να γλιτώσουν είναι επίσης φυσιολογικό να τους αφήνουμε να θαλασσοπνίγονται ή να στήνουμε τείχη για να μην περάσουν.

Φυσιολογικά πράγματα βρε αδερφέ. Στο κάτω-κάτω οι περισσότεροι από αυτούς είναι σκουρόχρωμοι και μουσουλμάνοι…

Ξεκινήσαμε όμως από την φυσιολογική εξέλιξη των πλούσιων σε ακόμα πλουσιότερους.Oι πεντακόσιοι πιο πλούσιοι άνθρωποι στον κόσμο, το 2017 έγιναν πλουσιότεροι κατά ένα… τρισεκατομμύριο δολάρια!

Όπως αποκαλύπτει ο Billionaires Index του Bloomberg (ο δείκτης που καταγράφει καθημερινά την περιουσία των 500 πιο πλούσιων ανθρώπων του κόσμου), οι εν λόγω μεγιστάνες υπερτετραπλασίασαν τα κέρδη τους σε σχέση με το 2016, αυξάνοντας τον συνολικό τους πλούτο κατά 23% – από τα 4,4 τρισ. δολάρια σε περισσότερα των 5,3 τρισ. δολαρίων.

Ούτε λίγο ούτε πολύ οι «500» αύξαναν την περιουσία τους στη διάρκεια του 2017 κατά 2,7 δισ. δολάρια καθημερινά!

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη συσσώρευση πλούτου από τη «Χρυσή Εποχή των ΗΠΑ» -μεταξύ 1870 και 1900- όταν οικογένειες όπως οι Ροκφέλερ, οι Κάρνεγκι και οι Βάντερμπιτ έλεγχαν τεράστιες περιουσίες.

Η αύξηση του πλούτου των «500» είναι κυρίως αποτέλεσμα της εκρηκτικής ανόδου των χρηματιστηριακών αγορών, οι οποίες σε αντίθεση με την πραγματική οικονομία συνεχίζουν να απορροφούν μεγαλύτερο κομμάτι από τη ρευστότητα που προσφέρουν οι κεντρικοί τραπεζίτες στο οικονομικό σύστημα και να παράγουν υπερκέρδη για τους πλούσιους μεγαλομετόχους των επιχειρήσεων και τους μεγαλοεπενδυτές.

Η τρέχουσα πορεία των χρηματιστηρίων είναι η δεύτερη ισχυρότερη και η δεύτερη πιο μακροχρόνια ανοδική της ιστορίας.

Ευρύτεροι δείκτες μετοχών, όπως MSCI World Index και ο Standard & Poor’s, σημείωσαν το 2017 άνοδο 20% σπάζοντας το ένα ρεκόρ μετά το άλλο.

Μήπως όμως όλα αυτά γίνονται ερήμην των αποφάσεων που παίρνουν οι κυβερνήσεις.Μήπως είναι αναπότρεπτη η συσσώρευση του πλούτου;

Δεκάδες επιχειρήσεις-κολοσσοί των ΗΠΑ έσπευσαν τέλη του 2017 να επωφεληθούν της επικείμενης μείωσης της φορολόγησής τους (από 35% σε 21%) από τον Τραμπ όχι για να επενδύσουν και να προσλάβουν, αλλά προκειμένου να εξαγγείλουν επαναγορές μετοχών τους, οι οποίες με τη σειρά τους, εκτόξευσαν τις τιμές τους και μαζί τον πλούτο μεγαλομετόχων και διευθυντικών στελεχών στα ύψη.

Αυτή η συνεχής υπερ-συγκέντρωση πλούτου στα χέρια λίγων σημειώνεται, όμως, σε μια περίοδο εκτεταμένης φτώχειας και εξαθλίωσης στην υφήλιο.

Σε μια περίοδο κατά την οποία δισεκατομμύρια άνθρωποι βλέπουν τα εισοδήματα και τις περιουσίες τους στάσιμα ή να συρρικνώνονται, στερώντας τους την πρόσβαση στους αναγκαίους για αξιοπρεπή διαβίωση πόρους.Να λοιπόν που η ανισότητα δεν είναι μια αναπότρεπτη πραγματικότητα δεν είναι θέλημα Θεού.

Είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών.

Είναι πλούτος που συσσωρεύεται αλλά δεν επενδύεται για να δημιουργηθούν δουλειές όπως ζαλίζουν τα αυτιά οι ανά τον κόσμο νεοφιλελεύθεροι και οι εγχώριοι υποστηρικτές τους.Η φτώχεια δεν είναι θέλημα Θεού ούτε μια αναπότρεπτη φυσιολογική εξέλιξη. Είναι ανθρώπινο δημιούργημα.

Εκατομμύρια άνθρωποι έδωσαν τη ζωή τους για μια δίκαιη κοινωνία χωρίς πλούσιους και φτωχούς χωρίς αδικία και εκμετάλλευση.Εδώ και περίπου σαράντα χρόνια ο πιο επιθετικός και αρπαχτικός καπιταλισμός αντεπιτίθεται.

Αρπάζει από το κοινωνικό κράτος, αρπάζει από τα εισοδήματα των εργαζομένων, δημιουργεί κρατικά χρέη και τα μετατρέπει σε ιδιωτικά κέρδη.

Εντούτοις δεν χορταίνει την πείνα του.

Ο,τι ακριβώς συμβαίνει στην Ελλάδα της κρίσης που αφού “βγήκε από τα μνημόνια” αναμένει τους επενδυτές για να την λεηλατήσουν προσφέροντας ψίχουλα στους ιθαγενείς.

Αν τυχόν νομίζετε πως είναι διαφορετικά ρίξτε μια ματιά στις ανακοινώσεις βιομηχάνων και εργοδοτών που είναι αντίθετοι στην μη περικοπή των συντάξεων διότι είναι δυνατό να χαλάσουν το επενδυτικό κλίμα…

*Πηγή: pagenews.gr

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ με πρότασή της που κατατέθηκε στην Β΄ Ετήσια Γενική Συνέλευση του Σωματείου (31/10/2018) εισηγήθηκε την συμμετοχή του κλάδου μας στην 24ωρη απεργία στις 14 Νοέμβρη 2018 την οποία αποφάσισε η Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Πειραιά.

Η Συνέλευση έκανε ομόφωνα αποδεκτή την θέση του Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ.

Στο πλαίσιο αυτό θεωρούμε ότι η 24ωρη απεργία αποτελεί μια ισχυρή και αγωνιστική απάντηση του συνδικαλιστικού κινήματος ενάντια στην αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντα του μεγάλου εγχώριου και ξένου κεφαλαίου, την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του.

Αποτελεί απάντηση του συνδικαλιστικού κινήματος στις ψεύτικες αυταπάτες που σκόπιμα καλλιεργεί η κυβέρνηση για έξοδο από τα μνημόνια, για ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο, για την επαναφορά της εργασιακής «κανονικότητας» και άλλους τέτοιους μύθους με σκοπό τον εφησυχασμό αλλά και την εξαπάτηση των εργαζομένων.

Η σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα διαψεύδει την άθλια κυβερνητική προπαγάνδα. Το σύνολο των μνημονιακών και εφαρμοστικών μέτρων είναι εδώ και υλοποιούνται απαρέγκλιτα σε βάρος των δικαιωμάτων των εργαζομένων, αυτό αποδεικνύει το 1 εκατομμύριο των ανέργων, αυτό αποδείχνει η δραματική επέκταση και αύξηση των ευέλικτων μορφών εργασίας, αυτό αποδείχνει η συντριβή των ΣΣΕ, του κατώτατου μισθού και όλου του εργατικού νομοθετικού πλέγματος των ΣΣΕ για τους εργαζομένους. Τα μνημόνια και η αντιλαϊκή πολιτική δηλώνουν παρόν στο ξεπούλημα δημόσιων επιχειρήσεων και του λαϊκού πλούτου, των πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας καθώς και η παραπέρα υπονόμευση του νόμου Κατσέλη, είναι παρόν στην ληστρική φορομπηχτική πολιτική της κυβέρνησης σε βάρος των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων και την ίδια στιγμή το στόρυ και η πολιτική της κυβέρνησης είναι το φλερτ για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας του μεγάλου κεφαλαίου!!!

Οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού ιδιαίτερα σε ΓΣΕΕ – ΠΝΟ αλλά και στην μεγάλη πλειοψηφία των Ομοσπονδιών και των Εργατικών Κέντρων της χώρας για άλλη μια φορά αποφάσισαν να συνταχθούν με την κυβερνητική πολιτική και το μεγάλο κεφάλαιο. Αυτό καθιστά ακόμη πιο σημαντική την σημασία αυτής της απεργίας και την ανάγκη αυτή να πετύχει, να ενώσει, να συσπειρώσει, να κινητοποιήσει και να δώσει αγωνιστικά – ταξικά χαρακτηριστικά σε αυτή την απεργιακή αναμέτρηση. Η μαζική συμμετοχή στην απεργία και στις συγκεντρώσεις στις 14 Νοέμβρη αποτελούν το κριτήριο που θα καθορίσει την παραπέρα πορεία και ανάπτυξη των αγώνων.

Οι εργαζόμενοι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από την κυβέρνηση, το μεγάλο κεφάλαιο και την «κοινωνική συμμαχία» της ΓΣΕΕ, η πολιτική τους αντιστρατεύεται τα δικαιώματα και τα συμφέροντά τους.

Στην κατεύθυνση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία η οργάνωση, η προετοιμασία και η διεξαγωγή της απεργίας στον Πειραιά, για την οποία η ΠΕΝΕΝ πάλεψε για να ληφθεί αυτή η απόφαση και είναι αναγκαίο όλα τα πρωτοβάθμια Σωματεία να συμπορευτούν και να πάρουν σχετικές αποφάσεις παλεύοντας στους χώρους δουλειάς για την επιτυχία της.

Σε συνθήκες έντασης και όξυνσης της επίθεσης σε βάρος των εργατικών δικαιωμάτων, ο δρόμος του αναχωρητισμού, της αποστράτευσης από τα συνδικάτα και τους αγώνες αποτελεί βούτυρο στο ψωμί της κυβέρνησης και του κεφαλαίου.

Η ΠΕΝΕΝ με την συμμετοχή της στην 24ωρη απεργία σε όλα τα πλοία που θα βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά παλεύει:

• Για την υπογραφή και ανανέωση όλων των ΣΣΕ με ουσιαστικές αυξήσεις που θα καλύπτουν μεγάλο μέρος των απωλειών που είχε το ναυτεργατικό εισόδημα την περίοδο 2010-2018.
• Την επαναφορά των συντάξεων των Ναυτεργατών στα προ μνημονίου επίπεδα, την αυτοτέλεια των ΝΑΤ, του ΚΕΑΝ, του Ταμείου Πρόνοιας και του Οίκου Ναύτη.
• Την αντιμετώπιση της ανεργίας με την κατάργηση των εγκριτικών πράξεων στην ποντοπόρο Ναυτιλία, του νόμου 4150/2013 και όλων των ειδικών συνθέσεων που έχουν δοθεί για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των εφοπλιστών.
• Ουσιαστικά μέτρα προστασίας των ανέργων. Αλλάγή των όρων για τον καθορισμό της έννοιας των ανέργων, ουσιαστική αύξηση του επιδόματος ανεργίας, επιμήκυνση του χρόνου επιδότησης των ανέργων.
• Θεσμοθέτηση αρμόδιας επιτροπής για τον έλεγχο των εργασιακών δικαιωμάτων των Ναυτεργατών σε όλες τις κατηγορίες πλοίων με ισότιμη συμμετοχή και κοινές αρμοδιότητες των εκπροσώπων των Ναυτεργατικών Σωματείων σε τομείς Ναυτικής Εργασίας, Ασφάλειας, ενδιαίτησης, κ.λπ.
• Εκδημοκρατισμός του Ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος και της αναχρονιστικής ναυτικής νομοθεσίας, επέκταση του νόμου 1264/82 με τις σχετικές τροποποιήσεις που συνάδουν με την ιδιαιτερότητα του ναυτικού επαγγέλματος.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ καλεί τα μέλη της να κάνουν δική τους την υπόθεση, σε κάθε πλοίο, την συμμετοχή και την επιτυχία της απεργίας στις 14 Νοέμβρη 2018.

Καλούμε τους Ναυτεργάτες όλων των άλλων κλάδων να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στις 14/11/2018 και να συμβάλουν με κάθε δυνατό τρόπο στην επιτυχία του απεργιακού μας αγώνα.

Η απεργία θα ξεκινήσει στις 14 Νοέμβρη 2018 ώρα 00.01 τα μεσάνυχτα και θα ολοκληρωθεί στις 14 Νοέμβρη 2018 ώρα 24.00 τα μεσάνυχτα σε όλες τις κατηγορίες πλοίων.

Όλοι στην απεργιακή συγκέντρωση και περιφρούρηση της ΠΕΝΕΝ στις 14/11/2018 στις 5.45 π.μ στο λιμάνι απέναντι από τα γραφεία της ΑΝΕΚ.

η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ θα πραγματοποιήσει τις επόμενες μέρες οργανωτικές και ενημερωτικές συσκέψεις σε όλα τα πλοία της Ακτοπλοΐας και στα γραφεία της Ένωσής μας με σκοπό την οργάνωση και προετοιμασία του κλάδου για την απεργία στις 14/11/2018.

Πειραιάς 31/10/2018

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Στα 1,2 εκατ. οι κατασχέσεις από τον Ιανουάριο έως τον Μάιο του τρέχοντος έτους – Για «ανησυχητικά μεγάλη ομάδα του πληθυσμού» που κινδυνεύει κάνει λόγο η έκθεση – Κατασχέθηκαν ακόμη και επιδόματα παρά το νόμο περί ακατάσχετων λογαριασμών
Σχεδόν πέντε εκατομμύρια κατασχέσεις σε τραπεζικούς λογαριασμούς έχουν πραγματοποιηθεί από το 2015 έως και τον Μάιο του 2018 – την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο Συνήγορος του Πολίτη. Στην έκθεση επισημαίνεται ότι το ποσοστό των Ελλήνων πολιτών που κινδυνεύουν με κατάσχεση των λογαριασμών τους είναι «ανησυχητικά υψηλό», ενώ όλα δείχνουν ότι μέχρι το τέλος του 2018, θα καταγραφεί ρεκόρ κατασχέσεων.

«Οι κατασχέσεις εις χείρας τρίτων, ιδίως οι κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών, αποτελούν την πλέον διαδεδομένη διαδικασία για την εξασφάλιση της είσπραξης των φορολογικών και ασφαλιστικών εσόδων. Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ το 2015 η ΑΑΔΕ προέβη σε περίπου 650.000 κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών, το 2016 ο αριθμός των κατασχέσεων διπλασιάστηκε, το 2017 οι κατασχέσεις υπερέβησαν τα 1,7 εκατομμύρια, ενώ έως τον Μάιο του 2018 οι συντελεσθείσες κατασχέσεις έχουν αγγίξει τα 1,2 εκατομμύρια» αναφέρεται στην έκθεση.

«Με δεδομένο, μάλιστα, ότι περίπου τέσσερα εκατομμύρια υπόχρεοι ανήκουν στην ομάδα των οφειλετών, είτε προς τη φορολογική διοίκηση, είτε προς την ασφαλιστική, είτε και προς τις δύο, το ενδεχόμενο ενεργοποίησης διαδικασίας κατάσχεσης τραπεζικού λογαριασμού αφορά ανησυχητικά μεγάλη ομάδα του πληθυσμού», προσθέτει χαρακτηριστικά η έκθεση.

Ακόμα και το επίδομα ανεργίας αλλά και τα επιδόματα ανάπηρων παιδιών αποτελούν αντικείμενο κατάσχεσης έναντι πάσης φύσεως οφειλών, όπως διαπιστώνει η σαρωτική έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη , γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με τη βούληση του νομοθέτη . Ειδική μνεία κάνει η έκθεση στην υπόθεση μητέρας που της κατασχέθηκε το επίδομα λοχείας αλλά και στα επιδόματα του ΟΑΕΔ τα οποία έκαναν φτερά καθώς το σύνολο του λογαριασμού υπερέβαινε το ακατάσχετο όριο των 1250 ευρώ.

Η έκθεση που δημοσιεύτηκε σήμερα διαπιστώνει ότι ακόμα και αν έχει δηλωθεί ακατάσχετος ο λογαριασμός , τα χρήματα κατάσχονται από τράπεζες, εφορία και ΚΕΑΟ, παρά τις νομοθετικές προβλέψεις χωρίς να προηγείται καμία απολύτως ενημέρωση με αποτέλεσμα ο δικαιούχος – οφειλέτης να έρχεται σε πολύ δυσχερή θέση.

Όπως επισημαίνεται στην έκθεση υποβλήθηκαν αναφορές από γονείς/κηδεμόνες/ δικαστικούς συμπαραστάτες ανηλίκων και ατόμων με αναπηρία (ΑμεΑ), οι οποίοι διαμαρτύρονταν ότι προνοιακά βοηθήματα και επιδόματα τα οποία χορηγούντο σε ανηλίκους/αναπήρους/συμπαραστατούμενους κατασχέθηκαν για οφειλές των γονέων/κηδεμόνων/δικαστικών συμπαραστατών. Η περίπτωση αυτή αποτελεί μια υποπερίπτωση της κατάσχεσης των κοινών λογαριασμών. Ωστόσο η Αρχή δέχθηκε και αναφορές από μοναδικούς δικαιούχους λογαριασμού, στον οποίο επιβλήθηκε κατάσχεση, ενώ στον λογαριασμό αυτόν κατατίθετο το προνοιακό επίδομα ή το ασφαλιστικό βοήθημα. Ο λογαριασμός αυτός δεν ήταν προστατευμένος, επειδή ο δικαιούχος είχε δηλώσει ως προστατευόμενο μόνο το λογαριασμό του μισθού ή της σύνταξης.

Αρχικά ο Συνήγορος του Πολίτη παρενέβη στις ατομικές περιπτώσεις, με έγγραφά του προς τους φορείς που είχαν ζητήσει την κατάσχεση (Δήμοι/ ΔΟΥ) και ανέπτυξε τη θέση ότι τα χρήματα που είχαν κατασχεθεί δεν ανήκαν στους οφειλέτες/τις οφειλέτριες, αλλά αντίθετα ανήκαν σε άτομα που έχρηζαν ιδιαίτερης προστασίας, και τους είχαν χορηγηθεί προς το σκοπό αυτό. Σε αρκετές περιπτώσεις πέτυχε την επιστροφή των κατασχεθέντων ποσών. Εν συνεχεία απευθύνθηκε προς τη διοίκηση/πολιτική ηγεσία, ζητώντας να προστατευθούν ρητά από κατασχέσεις παρόμοια βοηθήματα-επιδόματα.

Η διοίκηση ανταποκρίθηκε αρχικά με νομοθετική ρύθμιση (άρθρο 51, ν. 4483/2017, ΦΕΚ Α 107/31.07.2017) του Υπουργείου Εσωτερικών, όπου προβλέφθηκε ότι τα βοηθήματα που χορηγούνται εκτάκτως από τους δήμους σε οικονομικά αδύναμους και πολύτεκνους «..είναι αφορολόγητα, δεν υπόκεινται σε οποιαδήποτε κράτηση, δεν κατάσχονται ούτε συμψηφίζονται με ήδη βεβαιωμένα χρέη προς Δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία, ΟΤΑ και νομικά πρόσωπα αυτών ή πιστωτικά ιδρύματα και δεν υπολογίζονται στα εισοδηματικά όρια για την καταβολή οποιοσδήποτε άλλης παροχής κοινωνικού ή προνοιακού χαρακτήρα5». Στη συνέχεια, η ΑΑΔΕ με την ΠΟΛ 1146/2017, επέκτεινε το μέτρο του περιορισμού της κατάσχεσης και στα επιδόματα αυτά, με την ιδιαιτερότητα της αποδέσμευσης του συνόλου του επίμαχου ποσού. Το μέτρο του περιορισμού της κατάσχεσης έχει εισαχθεί με το άρθ. 30 παρ. 4 N.δ. 356/1974 (ΚΕΔΕ) που προβλέπει ότι «Η κατάσχεση μπορεί να περιοριστεί σε μικρότερο ή μεγαλύτερο ποσό ή ποσοστό μετά από αιτιολογημένη απόφαση εκείνου που την επέβαλε». Εν συνεχεία, σύμφωνα με την υπ’ αριθ. ΠΟΛ 1092/2014 παρασχέθηκε η διακριτική ευχέρεια στον Προϊστάμενο της ΔΟΥ μετά από σχετική αίτηση του οφειλέτη να περιορίσει με αιτιολογημένη απόφασή του το ποσό ή ποσοστό της κατάσχεσης, «χωρίς διακρίσεις με κριτήρια απολύτως αντικειμενικά σχετιζόμενα με ιδιαίτερους λόγους, όπως πραγματική οικονομική αδυναμία, λόγοι υγείας, ύψος οφειλής, παλαιότητα και είδος αυτής και ποτέ επιλεκτικά χωρίς δηλαδή, να σχετίζονται με το πρόσωπο του οφειλέτη». Για τον περιορισμό της κατάσχεσης απαιτείται, μεταξύ άλλων προϋποθέσεων, η διαπίστωση ότι η κατασχεθείσα απαίτηση, εφάπαξ ή περιοδικώς καταβαλλόμενη, είναι σημαντικό μέσο για τη διαβίωση του υπόχρεου.

Η ΑΑΔΕ με την ΠΟΛ 1146/2017 επεσήμανε ότι επί καταθέσεων προερχομένων από καταβολή προνοιακού ή άλλου «κοινωνικού επιδόματος» ή βοηθήματος, η κατάσχεση περιορίζεται, μετά από αίτηση του οφειλέτη, ενώ το σύνολο του δεσμευθέντος ποσού αποδεσμεύεται, εφόσον κατά την κείμενη νομοθεσία τα ανωτέρω ποσά προβλέπονται ρητά ως ακατάσχετα.

Η αποδέσμευση του συνόλου των καταθέσεων ισχύει και στην περίπτωση που ως δικαιούχος ή συνδικαιούχος του κατασχεθέντος τραπεζικού λογαριασμού αναγράφεται υποχρεωτικά τρίτο πρόσωπο, όπως ο δικαστικός συμπαραστάτης του δικαστικώς συμπαραστατούμενου τέκνου ή ένας εκ των δύο γονέων στην περίπτωση διατροφής ανηλίκου τέκνου6. Ωστόσο, ο Συνήγορος έχει παρατηρήσει φαινόμενα δυστοκίας από τις ΔΟΥ να προχωρήσουν στον περιορισμό.

Επίσης στο Συνήγορο περιήλθε αναφορά σχετιζόμενη με δύο θέματα: α. Δέσμευση, επί τη βάσει κατασχετηρίου εκδοθέντος από την αρμόδια ΔΟΥ, τμήματος του επιδόματος κύησης που υπερέβαινε το ποσό των 1250 ευρώ, για οφειλές της αναφερόμενης προς το δημόσιο, αφού εν λόγω επίδομα είχε κατατεθεί σε τραπεζικό λογαριασμό δηλωθέντα στο TAXIS ως μοναδικό ακατάσχετο. Σε διαμαρτυρία της προς την Τράπεζα, η αναφερόμενη έλαβε την απάντηση ότι το πιστωτικό ίδρυμα δεν δύναται να γνωρίζει την αιτιολογία και την προέλευση των χρημάτων, και συνεπώς, εφόσον υπήρχε κατασχετήριο, υποχρεούτο να δεσμεύσει τα χρήματα. Περαιτέρω, ενώ αρχικά μετά την προσκόμιση δικαιολογητικών ως προς την προέλευση των χρημάτων, δέχθηκε να αποδεσμεύσει το ποσό, στη συνέχεια, μετά από επικοινωνία του υποκαταστήματος με τη Νομική Υπηρεσία της Τράπεζας, ενημέρωσαν την αναφερόμενη ότι το επίδομα αυτό δεν είναι ακατάσχετο, και καλώς κατασχέθηκε, και φυσικά την ίδια τύχη θα έχει και το επίδομα λοχείας.

Όσον αφορά τη συμπληρωματική παροχή προστασίας μητρότητας, η αναφερόμενη ενημερώθηκε από τον ΟΑΕΔ ότι το σχετικό ποσό, κατά παγία τακτική του ΟΑΕΔ, πρόκειται να κατατεθεί σε λογαριασμό που τηρεί η δικαιούχος σε πιστωτικό ίδρυμα άλλο από αυτό όπου κατατίθεται ο λογαριασμός μισθοδοσίας της, και ο οποίος είναι προστατευμένος από κατάσχεση. Η αναφερόμενη διαμαρτυρήθηκε στον ΟΑΕΔ ότι εάν συμβεί αυτό, η παροχή αυτή θα κατασχεθεί εξ ολοκλήρου, μια και δεν δικαιούται να προστατεύει από κατάσχεση περισσότερους του ενός λογαριασμούς, ωστόσο έλαβε από το φορέα την απάντηση ότι δεν είναι δυνατή η κατάθεση του ποσού σε άλλη Τράπεζα.

Δείτε ΕΔΩ ολόκληρη την έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη

ΠΗΓΗ: iskra.gr