ΜΕΤΑ: Για την υπαναχώρηση της ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) σχετικά με την απεργία

Το νέο χαράτσι στους λογαριασμούς της ΔΕΗ είναι διαφορετικό από τα προηγούμενα και αφορά τους λογαριασμούς που ταχυδρομούνται!

Συγκεκριμένα, χρεώνει ένα ευρώ σε κάθε λογαριασμό που θα ταχυδρομείται στους καταναλωτές, με το ετήσιο κόστος να ανέρχεται στα έξι ευρώ. Το ποσό που θα εισπραχθεί δεν είναι καθόλου αμελητέο αφού οι καταναλωτές της ΔΕΗ είναι πάνω 7 εκατομμύρια, άρα θα μπορεί να φτάσει σύμφωνα με εκτιμήσεις πάνω 40 εκατομμύρια. 

Ο τρόπος να αποφευχθεί το χαράτσι, το οποίο θα μπει σε εφαρμογή από την 1η Δεκεμβρίου είναι η ηλεκτρονική ενημέρωση. Σημειώνεται, πάντως, όπως γίνεται απ’ όλους κατανοητό ότι η ηλεκτρονική ενημέρωση δεν είναι προσβάσιμη και εύκολη για όλους, κυρίως για ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας που δεν είναι εξοικειωμένοι σχετικά. 

Αξιοσημείωτο είναι, δε, πως για τους καταναλωτές που θα εγγραφούν στο σύστημα του ηλεκτρονικού λογαριασμού έως τις 31.12.2018 και στην περίπτωση που η χρέωση του 1 ευρώ έχει ενσωματωθεί σε λογαριασμό τους, αυτή θα πιστωθεί στον επόμενο λογαριασμό που θα εκδοθεί!

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Ματίνα Παπαχρηστούδη

Η κάλυψη της υπόθεσης Κατσίφα από τα ελληνικά ΜΜΕ, κυρίως τα τηλεοπτικά και τους παρουσιαστές της «ενήμερο-διασκέδασης», έχει όλα τα τυπικά χαρακτηριστικά της συμμετοχής των ΜΜΕ στην ανάδειξη και προβολή του εθνικισμού που οδηγεί στον φασισμό. Τα εθνικο-φασιστικά κέντρα χειραγώγησης αναδεικνύοντας αμέσως τον νεκρό Κατσίφα σε «ήρωα» του έθνους που τον σκότωσαν οι εχθροί Αλβανοί, του έβαλαν μια σημαία στο χέρι, σημαία που όπως αποδείχθηκε δεν υπήρχε, αντιθέτως ο ίδιος κρατούσε καλάσνικοφ στα χέρια και ανταλλάχθηκαν πυροβολισμοί. Με τη χρήση κατασκευασμένων στοιχείων -πάνω στην είδηση της δολοφονίας του- διέδωσαν αμέσως ένα νέο fake γεγονός, καταφέρνοντας για άλλη μια φορά να παραπλανήσουν-παραπληροφορήσουν μέσω των φιλικών στο μήνυμα τους ΜΜΕ και τη μαζική χρήση των κοινωνικών δικτύων. Οι δηλώσεις των κάθε είδους Φαήληδων θα ήταν μια ακόμη ακροδεξιά ακρότητα, αν δεν έβρισκαν άπλετο χώρο και χρόνο στα κάθε είδους μίντια που θεωρούν πως πουλάνε πετυχημένα το προϊόν του πατριωτισμού. Όμως χρόνος και χώρος στα ΜΜΕ συνεπάγεται «αναγνώριση» του ακροδεξιού λόγου και ανάδειξή του σε παράγοντα του πολιτικού συστήματος.

Η ευθύνη των Μέσων ενημέρωσης, του κάθε ξεχωριστού παρουσιαστή, δημοσιολόγου, δημοσιογράφου είναι τεράστια, ειδικά αυτή την περίοδο της ανόδου της ακροδεξιάς. Η οποία έχει εντάξει στην πολιτική ατζέντα και τακτική της και τους «εχθρούς» δημοσιογράφους, όσους δηλαδή δεν προβάλλουν τη δική της, κατευθυνόμενη πληροφόρηση και προπαγάνδα.

Η αιτία του γενικευμένου ξεπεσμού και της εξαθλίωσης της ενημέρωσης στα ΜΜΕ, το κυρίαρχο μοντέλο της «διασκεδαστικής ενημέρωσης», δεν μπορεί πλέον να χρησιμοποιείται ως εξήγηση ή ως πρόσχημα για την υπέρμετρη προβολή του απλουστευτικού, λαϊκίστικου λόγου της ακροδεξιάς, πολύ περισσότερο για την υιοθέτηση των ειδήσεων παραπληροφόρησης. Παρακολουθήσαμε για παράδειγμα παρουσιάστρια εκπομπής (Τατιάνα Στεφανίδου) να υπερασπίζεται το ψεύτικο γεγονός της ύπαρξης σημαίας και να κλείνει το τηλέφωνο σε εκπρόσωπο της οικογένειας Κατσίφα επειδή αυτός επέμενε να τη …διορθώνει. Το σύνολο σχεδόν των παρουσιαστών στην τηλεόραση διαγκωνίσθηκε σε κρεσέντο εθνικο-πατριδοκαπηλίας αλλά μόλις βγήκε η είδηση ότι ο Κατσίφας είχε συνδέσεις με την παραστρατιωτική ομάδα ΜΑΒΗ, απλά πέρασαν σε άλλα θέματα.

Η ευθύνη των δημοσιογράφων οφείλει πια να αναγνωριστεί φωναχτά και επίσημα, να ειπωθεί με ονοματεπώνυμα. Από τη μια είναι όσοι άνθρωποι των ΜΜΕ παρέχουν υπηρεσίες στην ακροδεξιά και τον εθνικισμό και από την άλλη είναι οι δημοσιογράφοι που ενημερώνουν και πληροφορούν.

ΠΗΓΗ: prin.gr

του Διονύση Ελευθεράτου

Κούνησε συγκαταβατικά το κεφάλι του ο Ζακύνθου και είπε: «Κάτι ανάλογο κάνουμε κι ημείς, αδελφοί. Έχουμε χαράξει στο πάτωμα ένα μεγάλο κύκλο. Πετάμε τα χρήματα από ψηλά. Κι αναλόγως αν πέσουν μέσα ή έξω, τα κρατάμε ή τα αποδίδουμε στον ύψιστο». 

Σε τόνο αυστηρό άρχισε να μιλά ο Κεφαλλονίτης. Όταν ολοκλήρωσε την πρώτη του φράση, οι άλλοι δυο πάγωσαν. «Λυπάμαι που το λέω αδελφοί, αλλά αυτό που κάνετε αγγίζει τα όρια της βλασφημίας και της αμαρτίας. Την τελική απόφαση πρέπει να τη λαμβάνει ο κύριος, όχι εμείς». Έκπληκτοι τον ρώτησαν: «Δηλαδή, εσύ πώς το ρυθμίζεις;». Ο Κεφαλλονίτης απάντησε: «Όπως πρέπει. Πετάω όλα τα χρήματα προς τα πάνω και λέω “θεέ μου στα δίνω όλα κι αν εσύ θέλεις, στείλε μου κάτι, πίσω”. Αυτός, μεγάλη η καλοσύνη του, τα στέλνει όλα, κάτω, ίσως επειδή εκτιμά την ευσέβειά μου. Είναι όμως δική του απόφαση. Καταλάβατε;» 

Ο νόμος της βαρύτητας δεν «σηκώνει» θαύματα. Αλλά εξ ίσου ισχυρός με το νόμο της βαρύτητας - και ουδόλως προσφερόμενος για μεταφυσικές εκπλήξεις - είναι κι αυτός της εκκλησιαστικής θρασύτητας. Κι εδώ είναι που εισερχόμαστε πάλι στον κόσμο των ανεκδότων: Το σημείο 11 της συμφωνίας πρωθυπουργού – αρχιεπισκόπου εναποθέτει στην …εθελοντική διάθεση της εκκλησίας την εκχώρηση περιουσιακών στοιχείων της, για αξιοποίηση. Πέραν εκείνων που ορίζονται, δηλαδή των «από το 1952 και μέχρι σήμερα ήδη αμφισβητούμενων» περιουσιών. Μάλιστα. Είναι σαν να πετάμε ψηλά τη σκούφια μας και να περιμένουμε ότι θα αναληφθεί στους ουρανούς.

Βεβαίως, πάντα υπάρχει το ενδεχόμενο να θεωρήσει η ιεραρχία ότι κάποια περιουσιακά της στοιχεία, ας πούμε λόγω ιδιαιτεροτήτων, θα γίνουν περισσότερο προσοδοφόρα και για την ίδια, εάν «βάλει συνέταιρο». Αλλά θα παρέμενε «θαύμα» κάθε προσφορά, χωρίς την αξίωση για ανταλλάγματα.   

Από τη σύναψη της συμφωνίας κι εντεύθεν, κουραστήκαμε να ακούμε ότι δεν μπορούσε να επιτευχθεί τίποτα πιο ριζοσπαστικό, υπό τις υπάρχουσες συνθήκες. Ας το παρακάμψουμε, για την οικονομία χώρου και χρόνου. Το λίγο, το κάπως, το λελογισμένα ριζοσπαστικό πού ακριβώς έγκειται; Τι είναι αυτό που την κάνει «win- win συμφωνία», όπως έγραψε κι ο Νίκος Μπίστης, καλώντας τους «μαξιμαλιστές» να συνειδητοποιήσουν ότι μια «μετωπική αντιπαράθεση» με την εκκλησία θα ήταν λάθος  «με το συντηρητικό ρεύμα που σαρώνει την Ευρώπη»; Αλήθεια, τι; Ότι οι ιερείς θα πληρώνονται από το κράτος με επιδότηση, χωρίς να θεωρούνται δημόσιοι υπάλληλοι;

Αντιθέτως, βλέπουμε ένα ουσιαστικότατο κέρδος για την εκκλησιαστική εξουσία: Εφεξής θα μπορεί να κραδαίνει τη …διακριτική παραίτηση του ελληνικού δημοσίου από το στόχο της διεκδίκησης του συνόλου της διαφιλονικούμενης  «εκκλησιαστικής περιουσίας». Μια παραίτηση, μάλιστα, φέρουσα τη βούλα κυβέρνησης που δηλώνει αριστερή. Όποιος δεν αντιλαμβάνεται πόσο χρήσιμο «χαρτί» είναι αυτό για την εκκλησία, στο εγγύς και το απώτερο μέλλον, μάλλον θα πρέπει να κάνει κάτι για να «ακονίσει» το πολιτικό του κριτήριο. 

Δεν προκαλεί έκπληξη, λοιπόν, το γεγονός ότι η Νέα Δημοκρατία το μόνο επικριτικό που βρήκε να πει για τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν πως ρυμουλκήθηκε από τη δική της «γραμμή». Ναι, η σημερινή Νέα Δημοκρατία. Αυτή που νιώθει αναγκασμένη να «προσέχει» το ακροατήριο του Αδ. Γεωργιάδη και του Μ. Βορίδη. Αυτή που επιστρέφει με ακαταμάχητη νεοφιλελεύθερη «ορμή» στις διδαχές της Θάτσερ και με σχεδόν ισοδύναμη στο «πατρίς – θρησκεία- οικογένεια». Τη μια μέρα ο Μ. Βορίδης έδειχνε έτοιμος να χρεώσει στον ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και επικείμενη απαγόρευση των μελομακάρονων, του Πάσχα, του οβελία. Την άλλη η ΝΔ επαινούσε την «υπευθυνότητα» της κυβέρνησης που προσχώρησε στις δικές της θέσεις. Όποιος διάβασε το κείμενο της συμφωνίας διαπίστωσε πόσο φυσιολογική είναι η «επινίκια»… εξημέρωση της ΝΔ. 

Ουρλιάζουν, φυσικά, κάποιοι «μουτζαχεντίν» κληρικοί, αλλά οι οιμωγές τους ούτε ίχνη «ριζοσπαστισμού» μπορούν να προσδώσουν, ασφαλώς, στη συμφωνία. Έχει γραφεί μεταξύ σοβαρού κι αστείου (;) ότι ίσως οι αντιδράσεις να προδίδουν και έλλειψη εμπιστοσύνης στην ηγεσία της ιεραρχίας, η οποία θα διαχειρίζεται πλέον τη μισθοδο…, ε, συγγνώμη, την επιδότηση που θα αντιστοιχεί στη μισθοδοσία… 

Ας μην την αφήσουμε τη βαλίτζα των εικασιών μας να πάει τόσο μακριά, προς το παρόν. Ας περιοριστούμε στην έκφραση θαυμασμού για την ικανότητα «αφομοίωσης» και «άντλησης μαθημάτων», την οποία έδειχνε εκείνος ο αντιπρόεδρος, που προειδοποιούσε τους βουλευτές να σκεφτούν πόσους ψηφοφόρους επηρεάζει ο κλήρος: είναι «copypaste»η τακτική των φανατικών οπαδών ποδοσφαιρικών ομάδων, όταν οι αντίστοιχες ΠΑΕ αξιώνουν παραγραφές χρεών και άλλα «χατίρια». 

Αλλά πάνω απ’ όλα είμαστε πεπεισμένοι ότι οι υστερικές απειλές για «Παπαφλέσσες» και κυρίως οι «επεξηγήσεις» των απειλών, δηλαδή ο  υποτιθέμενος κίνδυνος να περιέλθουν οι κληρικοί σε ένδεια, μια χαρά θα εξαργυρώνονται στους ναούς. Φανταζόμαστε πόσες αγαθές κυρίες θα δίνουν επαυξημένους οβολούς, για τις ανάγκες των ιερέων, που «δεν ξέρουν τι τους ξημερώνει».

Και μετά θα μας λέει ο Νίκος Μπίστης πως, σε μία χώρα στην οποία γεμίζουν έτσι τα παγκάρια, η συμφωνία Τσίπρα – Ιερώνυμου είναι περίπου τόσο επαναστατική, όσο υπήρξε και η «διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη», το 1789.

Βοήθειά μας…

ΠΗΓΗ: kommon.gr