Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Λιγοστεύουμε λόγω κρίσης: «Χάθηκε» ο πληθυσμός της Ηπείρου σε μια δεκαετία
Τότα Καρλατήρα
Κατά 355.000 ανθρώπους - όσοι είχαν απογραφεί στην Ήπειρο το 2011- μειώθηκε ο ελληνικός πληθυσμός - Η προϋπάρχουσα τάση μείωσης των γεννήσεων επιδεινώθηκε λόγω της οικονομικής κρίσης
Τις δραματικές αυτές επισημάνσεις έκανε, μεταξύ άλλων, ο επίκουρος Καθηγητής Επιδημιολογίας και Επαγγελματικής Υγιεινής του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, κύριος Γιώργος Ραχιώτης στην πρόσφατη διάλεξη του με θέμα "Όψεις του Δημογραφικού Προβλήματος στην Ελλάδα. Παρελθόν, Παρόν & Στόχοι" στο Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος.
Όπως ανέφερε ο καθηγητής, η δημογραφική ανισορροπία προσλαμβάνει χαρακτήρα προβλήματος εθνικής ασφάλειας ιδιαίτερα σε εθνικά ευαίσθητες περιοχές. Στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης και ειδικότερα στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης, οι θάνατοι (1.425) ήταν διπλάσιοι από τις γεννήσεις (791) το 2017.
Σημαντική είναι και η ανατροπή του ισοζυγίου στην Περιφερειακή Ενότητα Έβρου (2.031 θάνατοι, 1.203 γεννήσεις), αλλά και στα νησιά του Βορείου Αιγαίου.
Ευρωπαϊκό φαινόμενο η μείωση των γεννήσεων
Σύμφωνα με τον κ. Ραχιώτη,"το φαινόμενο της μείωσης των γεννήσεων δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό. Αντίθετα, είναι ενταγμένο σε ένα ευρύτερο Ευρωπαϊκό και «Δυτικό» πλαίσιο. Η μείωση των γεννήσεων έχει πολυπαραγοντική αιτιολογία (π.χ. αυξημένη συμμετοχή των γυναικών στο παραγωγικό δυναμικό, μεταβολές στο σύστημα προσωπικών αξιών,οικονομικοί παράμετροι, κρατική μέριμνα για την ενίσχυση της οικογένειας κλπ). Στο παραπάνω πλαίσιο παρατηρείται ήδη από τις δεκαετίες του 1970 και του 1980 μια τάση μείωσης των γεννήσεων και στην Ελλάδα. Παρ’ όλα αυτά, ο πληθυσμός αυξανόταν λόγω του θετικού μεταναστευτικού ισοζυγίου (υπεροχή των εισερχόμενων μεταναστών έναντι των εξερχόμενων), αλλά και λόγω του ότι ο αριθμός των γεννήσεων υπερτερούσε του αριθμού των θανάτων".
Όμως, η οικονομική κρίση και η επακόλουθη υπαγωγή της χώρας στον μηχανισμό του μνημονίου, ανέτρεψε τις ισορροπίες.
"Η Ελλάδα υπέστη μια κολοσσιαία οκονομική και κοινωνική καταστροφή (πτώση του ΑΕΠ κατά 30%, έκρηξη της ανεργίας), πρωτοφανή για τα μεταπολεμικά δεδομένα. Οι ευαίσθητες δημογραφικές ισορροπίες ανατράπηκαν, οι γεννήσεις μειώθηκαν δραματικά . Ενδεικτικά κατά την περίοδο 2015-2017 οι θάνατοι ξεπέρασαν τις γεννήσεις κατά 91.207, ενώ το 2017 οι γεννήσεις έπεσαν κάτω από τις 90.000 ετησίως" ανέφερε ο ειδικός.
Ελληνικό έλλειμμα στην στήριξη της μητρότητας και των γεννήσεων
Η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις μεταξύ των χωρών της ΕΕ αναφορικά με την εφαρμογή πολιτικών για τη στήριξη της μητρότητας και των γεννήσεων (π.χ. επιδοματική πολιτική, φορολογικές ελαφρύνσεις κλπ), τόνισε ο καθηγητής, εξηγώντας τη συρρίκνωση του πληθυσμού.
Ανέφερε ως καλό πρότυπο πολιτικής εκείνη που ακολουθήθηκε την περίοδο 2004-2009 οποτε ελήφθησαν σημαντικά μέτρα με στόχο την ενίσχυση της γεννητικότητας, με έμφαση στις πολύτεκνες και τρίτεκνες οικογένειες. Τα μέτρα αυτά περιελάμβαναν οικονομικές ενισχύσεις, αλλά και μέτρα θεσμικού χαρακτήρα με ευεργετικό οικονομικό αντίκτυπο. Επίσης, αυξήθηκε το διάστημα της άδειας μητρότητας για τις μητέρες που εργάζονταν στον ιδιωτικό τομέα.
Δυστυχώς τα περισσότερα από τα μέτρα αυτά έτυχαν δραστικής περικοπής κατά την περίοδο που ακολούθησε την υπαγωγή της χώρας στο Μνημόνιο. Κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου καταργήθηκαν ευεργετικά μέτρα παλαιότερων κυβερνήσεων, με ενδεικτικά παραδείγματα την κατάργηση νόμου του 1994 για την αύξηση του αφορολόγητου για τις πολύτεκνες οικογένειες και νόμου του 1990 για την ισόβια σύνταξη πολύτεκνης μητέρας.
" Για την άμεση αντιμετώπιση του προβλήματος πρέπει να δρομολογηθεί σχέδιο για την επάνοδο στη χώρα των νέων επιστημόνων παραγωγικής ηλικίας και υψηλής ειδίκευσης, ενώ απαιτείται και η επαναθέσπιση κινήτρων προστασίας της μητρότητας και των γεννήσεων, όχι μόνο για τους πολύτεκνους και τρίτεκνους, αλλά και για το πρώτο και δεύτερο παιδί. Τέλος, πρέπει να εκπονηθεί επειγόντως σχέδιο αποκατάστασης της δημογραφικής ισορροπίας σε ευαίσθητες περιοχές της χώρας με έμφαση στην Ελληνική Θράκη" κατέληξε στην ομιλία του ο κ. Ραχιώτης.
Oxfam: Οι 26 πιο πλούσιοι άνθρωποι στον κόσμο έχουν περιουσία που ισούται με αυτή του φτωχότερου 50%
Στην έκθεση της Oxfam με τίτλο “Public Good or Private Wealth” επισημαίνεται ότι οι κυβερνήσεις παγκοσμίως ενισχύουν την ανισότητα αυτή υποχρηματοδοτώντας τις δημόσιες υπηρεσίες ενώ παράλληλα υποφορολογούν τις εταιρείες και τους πιο πλούσιους.
Αν και κάθε δύο ημέρες κάποιος άνθρωπος γίνεται δισεκατομμυριούχος, η οργάνωση καταγγέλλει ότι η φορολογία για τους πολύ πλούσιους έχει πέσει στο χαμηλότερο επίπεδό της εδώ και δεκαετίες. Ο φορολογικός συντελεστής για τις εταιρείες στις πλούσιες χώρες μειώθηκε από το 62% που ήταν το 1970 στο 38% το 2013, ενώ στις φτωχές είναι αυτή τη στιγμή κατά μέσο όρο στο 28%.
Η Oxfam φέρνει το παράδειγμα της Βραζιλίας, όπου το φτωχότερο 10% έχει μεγαλύτερο φορολογικό συντελεστή για τα εισοδήματά του από το πλουσιότερο 10%.
Εξάλλου ο πιο πλούσιος άνθρωπος στον κόσμο, ο Τζεφ Μπέζος της Amazon, αύξησε πέρυσι την περιουσία του στα 112 δισεκατομμύρια δολάρια. Μόλις το 1% της περιουσίας του ισούται με τον προϋπολογισμό της Αιθιοπίας, μιας χώρας 105 εκατομμυρίων κατοίκων, για την υγεία.
Η Oxfam τονίζει ότι με την αύξηση κατά 0,5% του φορολογικού συντελεστή του πλουσιότερου 1% παγκοσμίως θα καταφέρουν να συγκεντρωθούν 418 δισεκατομμύρια δολάρια, αρκετά χρήματα για να μορφωθεί κάθε παιδί που δεν πηγαίνει τώρα σχολείο και να παρασχεθεί ιατρική βοήθεια προκειμένου να αποφευχθούν 3 εκατομμύρια θάνατοι ετησίως.
(με πληροφορίες από: CNBC, Guardian, CNN, Deutsche Welle)
ΠΗΓΗ: thepressproject.gr - imerodromos.gr
Τέσσερα χρόνια διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ: Δεν απέτυχε, πέτυχε… μνημονιακά
Τέσσερα χρόνια μετά την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ και καθώς κάποιοι μιλούν για επιστροφή στο «αριστερό πρόγραμμα», θυμίζουμε πως επιλογή της πρώτης κυβέρνησης Α. Τσίπρα ήταν από την αρχή να τα βρει με το κεφάλαιο και την ΕΕ. Σταθμός η 20η Φεβρουαρίου 2015, που σηματοδότησε την πορεία προς το 3ο μνημόνιο
Ανάλυση
Γιάννης Ελαφρός
Δεν ήταν (ούτε είναι) μονόδρομος η υποταγή
Τέσσερα χρόνια συμπληρώνονται από την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις 25 Ιανουαρίου 2015, με 2.245.978 ψήφους (36,34%) και 149 βουλευτές. Πολλοί, ακόμα και μέσα στην Αριστερά (προφανώς δεν περιλαμβάνουμε τον ΣΥΡΙΖΑ), εμφανίζουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ «στην αρχή προσπάθησε αλλά δεν τα κατάφερε» ή πως «ο λαός δεν άντεχε τη ρήξη» (το 61,2% «Όχι» στο δημοψήφισμα δείχνει πως υπήρχαν δυνατότητες). Οι κυβερνητικοί ισχυρίζονται πλέον «πως ό,τι γίνει θα είναι εντός της ΕΕ και του συστήματος», ενώ κάποιοι διασπείρουν νέες αυταπάτες πως μετά το (βελούδινο) διαζύγιο με τους ΑΝΕΛ και την «έξοδο» από τα μνημόνια, ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιστρέψει στο αριστερό του πρόγραμμα!
Η ιστορία της κυβερνητικής διαχείρισης του ΣΥΡΙΖΑ δεν αφορά κάποιον που προσπάθησε αλλά απέτυχε, αλλά μια κυρίαρχη πολιτική που είχε ως βασική επιλογή την ενσωμάτωση και εξουδετέρωση τελικά του εργατικού και λαϊκού ριζοσπαστισμού που γεννήθηκε από την καπιταλιστική κρίση και την επιδρομή ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου.
Οι επιλογές ενσωμάτωσης του ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησαν από το βράδυ της εκλογικής νίκης: «Ούτε ρήξη, ούτε υποταγή», ήταν η βασική ατάκα του Α. Τσίπρα στην ομιλία του στα Προπύλαια. Ήδη από την επόμενη μέρα ο ΣΥΡΙΖΑ ξεκαθάρισε πως πάει για κυβερνητική συνεργασία με το δεξιό εθνικιστικό κόμμα των ΑΝΕΛ, κάτι που δεν ήταν μονόδρομος. Στη σύνθεση της πρώτης κυβέρνησης τα υπουργεία του σκληρού κρατικού μηχανισμού (Άμυνας, Δημόσιας Τάξης κλπ.) δίνονται σε Π. Καμμένο και Γ. Πανούση. Στις 17 Φεβρουαρίου ο ΣΥΡΙΖΑ ανακοινώνει τη στήριξη στον δεξιό Π. Παυλόπουλο (υπουργό Εσωτερικών τον Δεκέμβρη του ΄08) για πρόεδρο της δημοκρατίας. Το τρενάκι έχει μπει στις ράγες, από τον ίδιο τον Τσίπρα.
Όταν το «σκληρό όχι» έγινε με το καλημέρα 70% ΝΑΙ
«Διαφωνούμε με τους κανόνες της σκληρής και αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας, με το Σύμφωνο Σταθερότητας. Είμαστε υποχρεωμένοι να τους σεβαστούμε, διότι αποτελούν ιδρυτικούς κανόνες των Συνθηκών της ΕΕ», δήλωνε ο Α. Τσίπρας στις 11 Φλεβάρη 2015. Στις 9 Φλεβάρη ο Γ. Βαρουφάκης λέει στη βουλή: «Ως σώφρονες άνθρωποι, δεν έχουμε καμία αντίρρηση στο 70% των μεταρρυθμίσεων που περιέχει το Μνημόνιο».
Στις 20 Φλεβάρη η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ καταλήγει στη συμφωνία γέφυρα με το γιούρογκρουπ: «Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να απέχουν από κάθε υπαναχώρηση από μέτρα (που έχουν ήδη ληφθεί) και από μονομερείς αλλαγές στις πολιτικές και τις δομικές μεταρρυθμίσεις, που θα μπορούσαν να επιδράσουν αρνητικά στους δημοσιονομικούς στόχους, την οικονομική ανάκαμψη και τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, όπως αυτές ορίζονται από τους θεσμούς». Επιπλέον υπήρχε η δέσμευση για αποπληρωμή του χρέους «πλήρως και εγκαίρως», ενώ παραδόθηκαν τα 11 δισ. του ταμείου ανακεφαλαίωσης των τραπεζών στον EFSF! Όλα αυτά τα συνυπέγραψε πέρα από τον Α. Τσίπρα ο πολύς Βαρουφάκης, ενώ η αριστερή πλατφόρμα του ΣΥΡΙΖΑ (Π. Λαφαζάνης κ.α.) και η τότε πρόεδρος της Βουλής Ζ. Κωνσταντοπούλου κάνοντας λάθος εκτιμήσεις συγκάλυψαν την κρίσιμη σημασία του προ-μνημονίου της 20ης Φεβρουαρίου.
Η πρώτη αντικυβερνητική διαδήλωση έγινε στις 27 Φεβρουαρίου 2015, υπό καταρρακτώδη βροχή, με πρωτοβουλία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ: «Κάτω η νέα συμφωνία κυβέρνησης-ΕΕ, Διαγραφή του χρέους – Έξω από την ΕΕ» έγραφε το πανό της.
Από τότε οι κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ: Σταθεροποίησαν και δεν έσκισαν το 1ο και 2ο μνημόνιο. Η συντριπτική πλειονότητα των μνημονιακών νόμων Γ. Παπανδρέου ή Σαμαρά/Βενιζέλου εφαρμόστηκε στην εντέλεια, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων (ΕΡΤ, καθαρίστριες, που είχαν γίνει σκληροί αγώνες). Πέταξαν στα σκουπίδια πραξικοπηματικά το «Όχι» στο δημοψήφισμα και υπέγραψαν-εφάρμοσαν το 3ο μνημόνιο. Προώθησαν αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις: ασφαλιστικό Κατρούγκαλου (όχι μόνο μείωσε τις συντάξεις αλλά επιβλήθηκε η τριχοτόμησή τους –εθνική, ανταποδοτική, προσωπική διαφορά), εκπαίδευση, υγεία, επέκταση της ελαστικής εργασίας. Αλυσόδεσαν το λαό στη φυλακή της ΕΕ και σε μνημονιακές δεσμεύσεις αιματηρών πλεονασμάτων μέχρι το 2022 και στη συνέχεια μέχρι το 2060, ενώ υποθήκευσαν τη δημόσια περιουσία για 99 χρόνια! Αναδείχθηκαν σε «καλούς στρατιώτες» των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή, εξυπηρετώντας και τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου, ενισχύοντας την πολεμική απειλή. Δεν προώθησαν ούτε βασικές δημοκρατικές αλλαγές, όπως για την αντιμετώπιση της κρατικής καταστολής ή το διαχωρισμό κράτους-εκκλησίας.
Η κυβερνητική πολιτική συνολικά έχει σαφή ταξική ουσία: το κεφάλαιο βγαίνει ενισχυμένο στην Ελλάδα (εξάλλου τα επιχειρηματικά κέρδη άρχισαν να ανακάμπτουν από το 2016 και μετά), ενώ ο κόσμος της εργασίας δεν κερδίζει, συνεχίζει να χάνει (οι μισθοί μειώθηκαν το 2016-17). Το κυριότερο: έπληξαν την ελπίδα και λέρωσαν την Αριστερά.
ΠΗΓΗ: prin.gr
"Κόκκινος" συναγερμός για τα δάνεια
Της Αναστασίας Παπαϊωάννου
Αφόρητες πιέσεις που δρομολογούν άμεσα εξελίξεις στο ζήτημα της ουσιαστικής αντιμετώπισης των «κόκκινων» δανείων δέχονται κυβέρνηση και τράπεζες από τους δανειστές, από τις εποπτικές Αρχές της Φρανκφούρτης, αλλά και από τους μετόχους των πιστωτικών ιδρυμάτων. Το γεγονός αυτό αντικατοπτρίζεται στο ταμπλό του Χρηματιστηρίου με συνεχή πτώση των τραπεζικών μετοχών, καθώς το πρόβλημα έχει κακοφορμίσει και απαιτούνται εντός του 2019 ριζικές λύσεις με στόχο τη δραστική μείωση των «κόκκινων» δανείων. Διαφορετικά, τράπεζες και Δημόσιο θα βρεθούν αντιμέτωποι με ανάγκη νέων κεφαλαίων, δηλαδή με ένα «μνημόνιο τραπεζών».
Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα της Realnews.
- Τελευταια
- Δημοφιλή