Κάθε χρόνο, 8.000.000.000 κιλά πλαστικών σκουπιδιών καταλήγουν στους ωκεανούς μας. Αυτό είναι αρκετό πλαστικό για να καλύψει κάθε μέτρο ακτογραμμής σε όλο τον κόσμο. Αυτή η αδυσώπητη ρύπανση έχει μετατρέψει τους ωκεανούς μας σε ωρολογιακές βόμβες.

Αλλά ας γυρίσουμε λίγο πίσω στη δεκαετία του 1970, όταν μια σοβαρή αλλά λανθασμένη προσπάθεια να σωθεί ένας τοπικός ύφαλος στα ανοικτά των ακτών του Φορτ Λόντερντεϊλ της Φλόριντα οδήγησε σε μια ακόμη μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή: Ο ύφαλος Όσμπορν.

Σε μια καλοπροαίρετη, αλλά κακότυχη προσπάθεια να δημιουργηθεί ένας τεχνητός ύφαλος, περίπου 2.000.000 εκατομμύρια μεταχειρισμένα ελαστικά αυτοκινήτων πετάχτηκαν στον ωκεανό.

Η ελπίδα ήταν ότι αυτά τα ελαστικά θα παρείχαν μια επιφάνεια για την ανάπτυξη νέων κοραλλιών και τελικά θα υποστήριζαν τη θαλάσσια ζωή. Δυστυχώς, τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα σχεδίαζαν και τα αποτελέσματα ήταν καταστροφικά.

Προτού εμβαθύνουμε στην καταστροφή του υφάλου Όσμπορν, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε το ιστορικό πλαίσιο της απόρριψης στον ωκεανό.

Πριν από το 1972, δεν υπήρχαν σχεδόν καθόλου κανονισμοί που να εμποδίζουν τις εταιρείες να απορρίπτουν τα πάντα στους ωκεανούς. Μόνο το 1968, υπολογίστηκε ότι 38.000.000 τόνοι ανεπιθύμητων υλικών, 4,5 εκατομμύρια τόνοι βιομηχανικών αποβλήτων και άλλοι 42 εκατομμύρια τόνοι λυμάτων απορρίφθηκαν στους ωκεανούς. Προσθέστε σε αυτά 100 εκατομμύρια τόνους πλαστικού, 2 έως 4 εκατομμύρια τόνους χημικών αποβλήτων και 1 εκατομμύριο τόνους βαρέων μετάλλων. Αυτοί οι αριθμοί είναι απλώς εκτιμήσεις, καθώς εκείνη την εποχή δεν υπήρχε σχεδόν καθόλου καταγραφή.

Αλλά αυτό δεν είναι καν το χειρότερο…

Σύμφωνα με τα αμερικανικά αρχεία, μεταξύ 1946 και 1970, πάνω από 55.000 δοχεία με ραδιενεργά απόβλητα απορρίφθηκαν στον Ειρηνικό Ωκεανό. Επιπλέον, μεταξύ 1951 και 1962, 34.000 τόνοι ραδιενεργών αποβλήτων απορρίφθηκαν σε τρεις τοποθεσίες στα ανοικτά της ανατολικής ακτής των Ηνωμένων Πολιτειών.

Οι ωκεανοί είχαν γίνει ένας βολικός χώρος απόρριψης ενός πλήθους επικίνδυνων ουσιών, αφήνοντας μια κληρονομιά ρύπανσης με την οποία παλεύουμε ακόμη και σήμερα.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό της ανεξέλεγκτης απόρριψης αποβλήτων, η ιδέα της χρήσης απορριφθέντων ελαστικών αυτοκινήτων για τη δημιουργία τεχνητών υφάλων μπορεί να μην φαινόταν τόσο τραβηγμένη.

Η αυτοκινητοβιομηχανία τη δεκαετία του 1970 γνώριζε μεγάλη άνθηση, παράγοντας περίπου 170 εκατομμύρια ελαστικά αυτοκινήτων ετησίως. Οι χώροι υγειονομικής ταφής ξεχείλιζαν και η αποτέφρωση των ελαστικών δεν αποτελούσε φιλική προς το περιβάλλον λύση. Η Broward Artificial Reef, Inc. (BARINC) πρότεινε μια νέα λύση: να χρησιμοποιηθούν τα ελαστικά για τη δημιουργία ενός τεχνητού υφάλου στα ανοικτά των ακτών του Φορτ Λόντερντεϊλ.

Η θεωρία ήταν σωστή. Οι φυσικοί κοραλλιογενείς ύφαλοι χρησιμεύουν ως κρίσιμα οικοσυστήματα, παρέχοντας τροφή και καταφύγιο για τη θαλάσσια ζωή. Με τη δημιουργία ενός τεχνητού υφάλου με ελαστικά, ελπίζαμε ότι θα αναπτύσσονταν νέα κοράλλια, τα οποία θα προσέλκυαν ψάρια και άλλα θαλάσσια πλάσματα και έτσι θα δημιουργούσαν ένα αυτοσυντηρούμενο οικοσύστημα. Παρόμοια έργα είχαν επιχειρηθεί και αλλού, οπότε γιατί να μην το δοκιμάσουν στη Φλόριντα;

Το 1974, το έργο πήρε την έγκριση της κυβέρνησης. Πάνω από 100 ιδιωτικά σκάφη, το καθένα από τα οποία μετέφερε χιλιάδες ελαστικά δεμένα μεταξύ τους με χαλύβδινα κλιπς και νάιλον, απέπλευσαν σε μια τοποθεσία 88 στρεμμάτων σε απόσταση 2.1336 χιλιομέτρων από την ακτή. Ακόμα και η Goodyear, ο κατασκευαστής ελαστικών, συμμετείχε, παρέχοντας εξοπλισμό και ρίχνοντας ένα γιγαντιαίο επίχρυσο ελαστικό από ένα αερόστατο για να βαφτίσει την περιοχή. Συνολικά, 2 εκατομμύρια ελαστικά τοποθετήθηκαν στον ωκεανό.

Αρχικά, το έργο του υφάλου Όσμπορν φαινόταν πολλά υποσχόμενο. Ωστόσο, η πραγματικότητα σύντομα απέδειξε το αντίθετο. Οι χαλύβδινοι συνδετήρες που χρησιμοποιήθηκαν για τη σύνδεση των ελαστικών μεταξύ τους δεν είχαν υποστεί επεξεργασία για την αποτροπή της διάβρωσης. Στο αλμυρό νερό του ωκεανού, ο χάλυβας σκουριάστηκε γρήγορα, με αποτέλεσμα οι δέσμες ελαστικών να διαλυθούν. Αυτό που προοριζόταν να είναι ένας σταθερός τεχνητός ύφαλος μετατράπηκε σε μια τεράστια υποβρύχια χωματερή ελαστικών.

Η Φλόριντα είναι γνωστή για τις δύσκολες καιρικές συνθήκες και τις συχνές καταιγίδες της. Τα λάστιχα που είχαν αποκολληθεί εύκολα από τα υποβρύχια ρεύματα και τις καταιγίδες, με αποτέλεσμα να συντριβούν και να καταστρέψουν τους υπάρχοντες φυσικούς υφάλους. Αντί να δημιουργήσουν ένα νέο βιότοπο, τα ελαστικά προκαλούσαν εκτεταμένες ζημιές.

Η ζημιά δεν περιοριζόταν μόνο στο τοπικό περιβάλλον. Το 1995, ο τυφώνας Opal σκόρπισε πάνω από χίλια ελαστικά σε όλη την περιοχή της Φλόριντα Πανχάντλ. Το 1998, ο τυφώνας Μπόνι πέταξε χιλιάδες ελαστικά κατά μήκος των παραλιών της Βόρειας Καρολίνας. Το έργο του υφάλου Όσμπορν όχι μόνο είχε αποτύχει, αλλά είχε γίνει ένας σημαντικός περιβαλλοντικός κίνδυνος.

Επιπλέον, τα ελαστικά δεν παρείχαν κατάλληλη επιφάνεια για την ανάπτυξη των κοραλλιών.

Πηγή: e-nautilia.gr

Σε απεργία στις 26 και 27 Ιουνίου με πανελλαδική κινητοποίηση στο υπουργείο Υγείας την Πέμπτη 27 Ιουνίου στις 12.30 μ.μ. προχωρά το Σωματείο Εργαζομένων ΕΟΔΥ, τονίζοντας «δίνουμε μάχη για τη δουλειά, τη ζωή και τα δικαιώματά μας!»

Σε απεργία στις 26 και 27 Ιούνη με πανελλαδική κινητοποίηση στο υπουργείο Υγείας την Πέμπτη 27 Ιούνη στις 12.30 μ.μ. προχωρά το Σωματείο Εργαζομένων ΕΟΔΥ, τονίζοντας «δίνουμε μάχη για τη δουλειά, τη ζωή και τα δικαιώματά μας!».

Όπως αναφέρει το Σωματείο, «είναι απαράδεκτο και αισχρό από τις υποσχέσεις και τα υπονοούμενα του Υπουργού Υγείας για τρίμηνες και εξάμηνες παρατάσεις, ξαφνικά με ένα e-mail 450 περίπου εργαζόμενοι στα προγράμματα Philos να βρίσκονται στο δρόμο στις 30/06/2024! Εργαζόμενοι που βρίσκονται ήδη 5,6,7 χρόνια στην πρώτη γραμμή της μάχης της υγειονομικής περίθαλψης των κυνηγημένων και κατατρεγμένων προσφύγων και μεταναστών, από τα camps,μέχρι και τα νοσοκομεία και το ΕΚΑΒ! Με αναπάντητο να παραμένει το κρίσιμο ερώτημα, πως θα καλύπτονται οι μεγάλες ανάγκες των μεταναστών και των προσφύγων από 01/07 και μετά;! Κάτι που αντικειμενικά δημιουργεί μια κρίσιμη και επικίνδυνη κατάσταση σε όλες τις τοπικές κοινωνίες! Περίπου 49.000 άνθρωποι που έφτασαν στη χώρα το 2023 και 18.000 το πρώτο πεντάμηνο του 2024με τον αριθμό να αναμένεται να διπλασιαστεί τους καλοκαιρινούς μήνες χωρίς πρόσβαση σε Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια Ιατρονοσηλευτική και Ψυχοκοινωνική Περίθαλψη!»

Σε ανακοίνωσή του, το ΔΣ της ΕΝΙΘ «καταγγέλλει το μπαράζ απολύσεων συμβασιούχων υγειονομικών που είναι εν εξελίξει και στηρίζει τις κινητοποιήσεις τους».

Όπως αναφέρει η ΕΝΙΘ, «στις 30/6/24 απολύονται δεκάδες εργαζόμενοι που εργάζονται με συμβάσεις με το πρόγραμμα Philos του ΕΟΔΥ. Ταυτόχρονα απολύονται δεκάδες εργαζόμενοι της καθαριότητας στο ΨΝΘ, καθώς αναλαμβάνει εργολάβος την καθαριότητα.

Δεν θα ανεχθούμε την κυβέρνηση να συνεχίζει ακάθεκτη το έργο της πλήρους διάλυσης του ΕΣΥ, της περαιτέρω εμπορευματοποίησης του Δημοσίου Συστήματος υγείας. Σε ένα τέτοιο Νοσοκομείο-ΑΕ οι ασθενείς μετατρέπονται σε πελάτες που θα «αγοράζουν» τις υπηρεσίες υγείας που έχουν ανάγκη,  αλλά και οι εργαζόμενοι χωρίς κανένα δικαίωμα με το καθεστώς της ομηρίας και της ανασφάλειας της απόλυσης, των χαμηλών μισθών, της εντατικοποίησης».

«Φτάνει πια! Οι συμβασιούχοι στο χώρο της υγείας είναι χιλιάδες εργαζόμενοι, με πολύτιμη πείρα και εξειδίκευση, που καλύπτουν τόσα χρόνια κενά στο διαλυμένο δημόσιο σύστημα Υγείας και είναι διαχρονικά αντιμέτωποι με ένα καθεστώς ομηρίας, ανασφάλειας και εμπαιγμού. Σε αυτό έχουν ευθύνη όλες οι κυβερνήσεις μέχρι τώρα που έχουν θεσπίσει και γιγαντώσει αυτές τις ελαστικές μορφές εργασίας σε βάρος του μόνιμου προσωπικού με δικαιώματα, με πρώτη και καλύτερη την σημερινή.

Απαιτούμε να μην προχωρήσει καμιά απόλυση! Άμεση μονιμοποίηση του συνόλου των υγειονομικών με ελαστικές σχέσεις εργασίας και μαζικές προσλήψεις για την ουσιαστική κάλυψη των τεράστιων κενών!», καταλήγει η ΕΝΙΘ.

Δείτε την ανάρτηση:

Πηγή: ygeiamou.gr

Τη συνέχεια των λουκέτων και της αποβιομηχανοποίησης που βιώνει η χώρα και ακόμα πιο έντονα  η Βόρεια Ελλάδα ήρθε να επιβεβαιώσει η απόφαση της εταιρείας Fieratex που έθεσε το προσωπικό που απασχολούσε στη μονάδα πλεκτηρίων και βαφείων υφασμάτων και ρούχων σε καθεστώς διαθεσιμότητας από τις αρχές του Ιουνίου. Οι εργαζόμενοι φοβούνται ότι θα έχουν την «τύχη» των εργαζομένων της Sonoco και της Βαρβαρέσος, οι οποίες έκλεισαν τους προηγούμενους μήνες τις μονάδες παραγωγής τους σε Κιλκίς, Θεσσαλονίκη και Νάουσα.

Υπενθυμίζουμε πως η αμερικάνικη πολυεθνική χαρτοβιομηχανία ξεκίνησε τη διαδικασία εκκαθάρισης της Sonoco Hellas Α.Ε και έπαυσε τη λειτουργία 2 βιομηχανικών μονάδων που διατηρούσε στο Σταυροχώρι του Κιλκίς (παραγωγή) και στη Νεοχωρούδα της Θεσσαλονίκης (μεταποίηση) απολύοντας 90 εργαζόμενους, ενώ η κλωστοϋφαντουργία Βαρβαρέσος έκλεισε αντίστοιχα 3 μονάδες παραγωγής με 130 εργαζόμενους να μένουν άνεργοι. 

Οι συγκεκριμένοι ήταν και οι τελευταίοι εναπομείναντες εργαζόμενοι του κλάδου της κλωστοϋφαντουργίας στη Νάουσα, μία πόλη που μόλις πριν από τρεις δεκαετίες αριθμούσε περισσότερους από 3.500 κλωστοϋφαντουργούς και η οποία βίωσε τα αποτελέσματα της «συμφωνίας για την Κλωστοϋφαντουργία και την Ένδυση» που υιοθετήθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου το 1995. Μια συμφωνία η οποία απελευθέρωνε πλήρως τις εισαγωγές και απαγόρευε τους φραγμούς.

Fieratex: Απομείωση κύκλου εργασιών, διαθεσιμότητα διαρκείας και στο βάθος… ανεργία

Η εταιρεία Fieratex, οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις της οποία βρίσκονται στη Νέα Σάντα Κιλκίς και εκτείνονται σε έναν χώρο 58.000 τ.μ., δραστηριοποιείται στον χώρο της παραγωγής υφασμάτων και επεξεργασίας και εμπορίας αυτών είτε είναι ίδιας παραγωγής είτε παραγωγής τρίτων, από το 1988.  Η οικογένεια Ανεζουλάκη η οποία κατέχει την πλειοψηφία των μετοχών της Fieratex, κατέχει εδώ και δεκαετίες και μειοψηφική θέση στην εταιρεία ένδυσης Μινέρβα της οικογένειας Λαδένη, την οποία τους προηγούμενους μήνες ενίσχυσε.

Η εταιρεία, στην προσπάθειά της να αιτιολογήσει την απόφασή της να θέσει τους εργαζόμενους υπό το καθεστώς της διαθεσιμότητας, έκανε επίκληση στη μείωση των παραγγελιών από χώρες της Δυτικής Ευρώπης που ενισχύει την πτωτική τάση που εμφανίζεται τη συγκεκριμένη περίοδο του χρόνου.

Αν και το συγκεκριμένο μέτρο είχε αρχικά ισχύ για την περίοδο 5 με 30 Ιουνίου, κατά τη διάρκεια της οποίας η εταιρεία θα προσπαθούσε να προσελκύσει νέες παραγγελίες, η διοίκηση -η οποία δεν είχε δημοσιεύσει ακόμα τον ισολογισμό της για το 2023 την ημέρα που ανακοίνωσε στους εργαζόμενους την υπαγωγή τους στο καθεστώς της διαθεσιμότητας- ζήτησε πριν λίγες ημέρες την επέκτασή του μέτρου και για τους επόμενους δύο μήνες της θερινής περιόδου, δυνατότητα που ο νόμος της δίνει. Απόφαση που αναίρεσε τις εκτιμήσεις που η ίδια έκανε τις προηγούμενες εβδομάδες και οι οποίες ανέφεραν πως η περίοδος των 25 ημερών δε θα χρειαζόταν να εξαντληθεί. Συγκεκριμένα, η εταιρεία με έγγραφο που επέδωσε, ζήτησε διαβούλευση με το Σωματείο των εργαζομένων τις επόμενες ημέρες, έτσι ώστε να συνεχιστεί η εφαρμογή του μέτρου από τον 1η Ιουλίου ως την 4η Σεπτεμβρίου.

Ταυτόχρονα απαντώντας σε σχετικό ερώτημα της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, η εταιρεία εξέδωσε την εξής ανακοίνωση:

Σωματείο εργαζομένων στη Fieratex: Θα αγωνιστούμε για να μη χαθεί ούτε μία θέση εργασίας-Δεν μπορούμε να ζήσουμε με 400 ευρώ

Ο Νίκος Καρυπίδης, πρόεδρος του Σωματείου εργαζομένων της Fieratex «Ο Σπάρτακος», μας ενημέρωσε πως η πλευρά των εργαζομένων ζήτησε η επικείμενη συνάντηση με τους εκπροσώπους της εταιρείας να πραγματοποιηθεί την Παρασκευή, κάτι που αναμένεται να γίνει δεκτό. Σε ερώτησή μας για το αν είναι η πρώτη φορά που βρίσκονται μπροστά στο ενδεχόμενο της απόλυσης ο πρόεδρος του Σωματείου ανέφερε:

«Το πρώτο καμπανάκι ήχησε τον περασμένο Ιανουάριο όταν εφαρμόστηκε εκ περιτροπής εργασία για 15 ημέρες, μέτρο που τελικά σταμάτησε γρήγορα λόγω του όγκου των παραγγελιών που δεν μπορούσε να καλυφθεί με αυτή τη μορφή εργασίας. Παλιότερα, είχε εφαρμοστεί και 4ημερη εργασία με την 5η ημέρα της εβδομάδας να δίνεται υποχρεωτική άδεια, αλλά και αυτό το μέτρο δεν είχε μακρά διάρκεια. Είναι, ουσιαστικά, η πρώτη φορά που βρισκόμαστε σε καθεστώς διαθεσιμότητας και όπως όλα δείχνουν, μπροστά σε επικείμενη απόλυσή μας».

Το Σωματείο επιμένει ότι σκοπός της διοίκησης, όπως δείχνει και η πρόσφατη απόφαση για επέκταση του μέτρου της διαθεσιμότητας, είναι το «λουκέτο».

«Ποιος πελάτης θα δώσει παραγγελία σε ένα κλειστό εργοστάσιο;» αναρωτιέται ο κ. Καρυπίδης και τονίζει: «Στη Fieratex εργαζόμασταν περίπου 100 άτομα. 30 από τους συναδέλφους επέλεξαν την οικειοθελή αποχώρηση, είτε χωρίς αποζημίωση, είτε με το 50% της αποζημίωσης στις περιπτώσεις που κάποιος δούλευε στην εταιρεία για περισσότερα από 15 χρόνια».

Ο κ. Καρυπίδης έκανε ειδική αναφορά στο καθεστώς της διαθεσιμότητας αλλά και στις διεκδικήσεις των εργαζομένων: «Διαθεσιμότητα σημαίνει μισός μισθός και μισό ένσημο για όσο καιρό διαρκεί η συγκεκριμένη κατάσταση, κάτι που εμείς αντιμετωπίζουμε ως ομηρία και φτωχοποίηση. Δηλαδή αυτή τη στιγμή 70 οικογένειες καλούνται να ζήσουν για τουλάχιστον 3 μήνες με 350 και 400 ευρώ, κι όλο αυτό μέσα σε μία περίοδο που όλοι ξέρουμε τί γίνεται με την ακρίβεια στα είδη πρώτης ανάγκης. Με τον αγώνα μας διεκδικούμε την εξασφάλιση των θέσεων εργασίας μας, την πλήρη αποζημίωσή χωρίς περικοπές για τους απολυμένους, αλλά και την άμεση κάλυψη του υπόλοιπου του μισθού μας από το κράτος, είτε από τη ΔΥΠΑ είτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, για να μπορέσουμε να τα βγάλουμε πέρα το καλοκαίρι».

Αξίζει να σημειωθεί πως στο εργοστάσιο υπάρχει καθημερινή περιφρούρηση των εργαζομένων έξω από την πύλη υπό το φόβο της μεταφοράς του εξοπλισμού: 

«Υπέπεσε στην αντίληψή μας η προσπάθεια, από τη μεριά της εργοδοσίας, για απομάκρυνση και μεταφορά -με άγνωστο προορισμό- μέρους του εξοπλισμού που βρίσκεται μέσα στο εργοστάσιο από τις πρώτες κιόλας ημέρες που μας ανακοινώθηκε η υπαγωγή μας σε καθεστώς διαθεσιμότητας,  κίνηση που φανερώνει και τις πραγματικές προθέσεις της εργοδοσίας. Καταγγείλαμε άμεσα το γεγονός στην Επιθεώρηση Εργασίας, ενώ πήραμε την απόφαση για περιφρούρηση των εγκαταστάσεων του εργοστασίου με κυλιόμενες βάρδιες για να σιγουρέψουμε πως δεν θα υπάρξει νέα απόπειρα μεταφοράς εξοπλισμού».

Μεγάλη διαδήλωση από εργατικά σωματεία στη Θεσσαλονίκη την ερχόμενη Τετάρτη

Το επόμενο ραντεβού των εργαζομένων της Fieratex έχει δοθεί για την ερχόμενη Τετάρτη, 26 Ιουνίου, με σημείο συγκέντρωσης το Εργατικό Κέντρο της Θεσσαλονίκης στις 10.00 ενώ θα ακολουθήσει διαδήλωση προς το υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης. Τη διαδήλωση αυτή δεν την οργανώνουν μόνοι τους, αλλά μαζί με τους απολυμένους της «Βαρβαρέσος», μίας ακόμη κλωστουφαντουργίας της Κεντρικής Μακεδονίας που έκλεισε τους προηγούμενους μήνες. Στο πλευρό των εργαζομένων θα βρεθούν επίσης εργατικά σωματεία της Θεσσαλονίκης που θα συμμετέχουν στην κινητοποίηση.

«Το πρόβλημα και το άγχος που βιώνουμε εμείς, το βίωσαν και συνεχίζουν να το βιώνουν με τον ίδιο τρόπο οι συνάδελφοι της ‘Βαρβαρέσος’ αλλά και λίγους μήνες πριν οι εργαζόμενοι της Sonoco. Τα λουκέτα στον κλάδο της κλωστουφαντουργίας αλλά και στα εργοστάσια άλλων κλάδων στην περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας τα τελευταία χρόνια έχουν αφήσει εκατοντάδες οικογένειες χωρίς εισόδημα, ενώ το μοτίβο κάθε ‘λουκέτου’ προσομοιάζει με τα υπόλοιπα. Δάνεια τα οποία είτε δεν επενδύθηκαν, είτε επενδύθηκαν με λάθος τρόπο σε άλλες δραστηριότητες των επιχειρηματιών, σταδιακή μείωση της παραγωγής, άρνηση λήψης παραγγελιών, προγράμματα οικειοθελούς αποχώρησης, απολύσεις αποτελούν την πεπατημένη που οδηγεί εμάς στην ανεργία και την εξαθλίωση και μεγάλες παραγωγικές μονάδες στο κλείσιμο» ανέφερε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του σωματείου, το οποίο σχεδιάζει με τη στήριξη του Εργατικού Κέντρου Κιλκίς και άλλων συνδικάτων και ομοσπονδιών τις επόμενες κινήσεις του για να διασφαλιστεί το εισόδημα και οι θέσεις εργασίας των 70 εργαζομένων.

Ο αγώνας που δίνουν οι εργαζόμενοι έτσι ώστε να μην κλείσει μία ακόμα παραγωγική μονάδα στην Κεντρική Μακεδονία και τη χώρα δεν αφορά μόνο τους ίδιους και τις οικογένειές τους, αλλά αγγίζει το καθεστώς εργασιακής επισφάλειας και του διαρκούς φόβου απόλυσης που βιώνουν εκατομμύρια εργαζόμενοι στη χώρα που μπορούν ανά πάσα στιγμή να βρεθούν στις ουρές της ανεργίας.

Έρχεται ταυτόχρονα να ρίξει φως σε όσα «λουκέτα» η κυβέρνηση προσπαθεί να κρατήσει στο σκοτάδι και να αναδείξει έμπρακτα το τι σημαίνει για την εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία το «παραμύθι» της ανάπτυξης που αναπαράγεται συχνά-πυκνά στα δελτία τύπου της κυβέρνησης την ίδια στιγμή που τα εργοστάσια κλείνουν το ένα μετά το άλλο.

Η «έρημος» της εκ περιτροπής εργασίας, της επισφάλειας, της ανεργίας και της εξαθλίωσης απλώνεται στη χώρα, κάτι που συμβαίνει με πιο γοργούς ρυθμούς στην Κεντρική Μακεδονία που διατηρεί σταθερά πολύ υψηλά ποσοστά ανεργίας στον γενικό πληθυσμό και ακόμα πιο έντονα στους νέους.

Και για αυτό ο αγώνας των εργαζομένων στη Fieratex, όπως αντίστοιχα και ο εμβληματικός αγώνας των εργαζομένων στη ΛΑΡΚΟ, αποτελούν μία «όαση», την οποία το καραβάνι της εργατικής τάξης της χώρας δεν πρέπει να χάσει από τον ορίζοντα της πάλης του.

Πηγή: kosmodromio.gr

Ο Τζούλιαν Ασάνζ «είναι ελεύθερος» και αναχώρησε τη Δευτέρα από το Ηνωμένο Βασίλειο και τη φυλακή υψίστης ασφαλείας κοντά στο Λονδίνο, όπου ήταν έγκλειστος επί πέντε χρόνια, ανέφερε το WikiLeaks μετά την αποκάλυψη για συμφωνία περί ομολογίας ενοχής του 52χρονου.

JULIAN ASSANGE IS FREE

Julian Assange is free. He left Belmarsh maximum security prison on the morning of 24 June, after having spent 1901 days there. He was granted bail by the High Court in London and was released at Stansted airport during the afternoon, where he boarded a…

— WikiLeaks (@wikileaks) June 24, 2024

Νωρίτερα, έγινε γνωστό πως ο ιδρυτής του WikiLeaks Τζούλιαν Ασάνζ κατέληξε σε συμφωνία με την αμερικανική δικαιοσύνη, η οποία προβλέπει ομολογία ενοχής για την παράνομη απόκτηση και αποκάλυψη απόρρητων εγγράφων σχετικά με τις στρατιωτικές και διπλωματικές δραστηριότητες των ΗΠΑ, σε αντάλλαγμα για την αποφυλάκισή του από τη Βρετανία και τον τερματισμό της πολυετούς διαμάχης του με την Ουάσινγκτον.

Η ποινή που θα του επιβληθεί από την αμερικανική δικαιοσύνη, θα συμψηφιστεί με το διάστημα της κράτησής του στη Βρετανία και ο Τζούλιαν Ασάνζ θα αφεθεί ελεύθερος να επιστρέψει στην Αυστραλία.

«Ο Τζούλιαν είναι ελεύθερος!!!» δήλωσε η σύζυγός του Στέλλα Ασάνζ, υπογραμμίζοντας ότι «τα λόγια δεν αρκούν για να εκφράσουμε την απέραντη ευγνωμοσύνη μας» σε όσους έχουν κινητοποιηθεί «εδώ και χρόνια» για να επιτευχθεί η απελευθέρωσή του.

“Επισκέπτομαι τον Τζούλιαν σε μία φυλακή υψίστης ασφαλείας, 12 χρόνια από την ημέρα που πήγε στην πρεσβεία του Ισημερινού για να εξασφαλίσει πολιτικό άσυλο. Είμαι αισιόδοξη πλέον ότι όλο αυτό οδεύει προς το τέλος του. Θεωρώ σε μία εβδομάδα από σήμερα, ο Τζούλιαν θα είναι ελεύθερος” δήλωνε, από την πλευρά της, η Στέλλα Ασάνζ.

Το WikiLeaks δημοσιοποίησε ένα βίντεο που δείχνει τον Τζούλιαν Ασάνζ να περπατά ελεύθερος στην πίστα του αεροδρομίου, προτού επιβιβαστεί σε αεροσκάφος.

BREAKING:

Julian Assange is seen boarding a plane and heading home to Australia after being released from Belmarsh prison.pic.twitter.com/kruYtF3Amj

— sarah (@sahouraxo) June 25, 2024

Σε ανάρτηση στην πλατφόρμα X το WikiLeaks χαιρετίζει την έκβαση που ήταν αποτέλεσμα «μιας παγκόσμιας εκστρατείας» η οποία έφθασε μέχρι τα Ηνωμένα Εθνη. «Καθώς επιστρέφει στην Αυστραλία, ευχαριστούμε όλους όσοι μας στήριξαν, αγωνίστηκαν για εμάς και παρέμειναν πλήρως αφοσιωμένοι στον αγώνα για την ελευθερία του», αναφέρει και συμπληρώνει: «Η ελευθερία του Τζούλιαν είναι η ελευθερία μας».

«Υστερα από περισσότερα από πέντε χρόνια σε ένα κελί 2×3 μ., απομονωμένος επί 23 ώρες καθημερινά, θα ξαναβρεθεί σύντομα με τη σύζυγό του, Στέλλα, και τα δύο παιδιά τους, τα οποία έχουν γνωρίσει τον πατέρα τους μόνο πίσω από τα κάγκελα», υπογράμμισε το WikiLeaks.

(Με πληροφορίες από: ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP, «Reuters»)

Πηγή: imerodromos.gr