– Γράφει η Αναστασία Ζήση

Το μακελειό του προηγούμενου Σαββάτου στην συνοριακή πόλη του Ελ Πάσο, Τέξας από τον οπλισμένο νεαρό που προκάλεσε τη μαζική δολοφονία 22 ανθρώπων σε αλυσίδα γνωστού πολυκαταστήματος και λίγες ώρες μετά, ένα δεύτερο μακελειό στο Ντέιτον του Οχάιο με 10 νεκρούς συμπεριλαμβανομένου του δράστη έρχονται να προστεθούν στον μακρύ κατάλογο των πολύνεκρων επιθέσεων, της αιματηρής βίας με την χρήση πυροβόλων όπλων από πολίτες προς πολίτες σε περίοδο ειρήνης στις Η.Π.Α. (Gun Violence Archives). Η πρώτη μαζική δολοφονία συγκέντρωσε υλικό που την στοιχειοθετεί ως έγκλημα μίσους, φυλετικά υποκινούμενη. Ο Πρόεδρος των Η.Π.Α., στις επίσημες δηλώσεις του για το βαρύ αιματοκύλισμα ζήτησε την μεταρρύθμιση του συστήματος ψυχικής υγείας λέγοντας ότι: «η ψυχική αρρώστια είναι αυτή που οπλίζει», και ότι «χρειάζεται βελτίωση στην ικανότητα εντοπισμού της ψυχικής αρρώστιας». Πρόκειται για δηλώσεις που έχουν ως κεντρικό στόχο να μεταμφιεστεί η κρίση ανθρωπίνων δικαιωμάτων που προκαλεί η ελεύθερη πρόσβαση στα όπλα σε ζήτημα μιας ατομικής, βιολογικής ψυχοπαθολογίας. Η οπλοφορία στις Η.Π.Α. επιτρέπεται δια νόμου, και είναι η χώρα όπου τα όπλα είναι περισσότερα από τους κατοίκους. Η αναγωγή, δια του στόματος του Προέδρου Τράμπ, ενός πολύπλοκου ζητήματος συνδεδεμένου με ισχυρά συμφέροντα μιας βαριάς βιομηχανίας όπλων, και μιας κουλτούρας βίας, σε ατομική ψυχοπαθολογία είναι ενδεικτική της πολιτικής βούλησης σ’ όλα τα επίπεδα να «προστατευτούν τα όπλα» και όχι οι πολίτες.

Το σύστημα ψυχικής υγείας στις Η.Π.Α. είναι οργανωμένο από ένα βαρύ ψυχιατρικό κατεστημένο και στη βάση του δόγματος ότι η ψυχική ασθένεια είναι μια οργανική πάθηση η οποία αντιμετωπίζεται με ψυχοφάρμακα. Το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο των Ψυχικών Διαταραχών, κατασκεύασμα της Αμερικάνικης Ψυχιατρικής Εταιρείας, είναι το επίσημο εργαλείο για την ψυχιατρική διάγνωση και την καταβολή αποζημιώσεων από τις ασφαλιστικές εταιρείες. Ωστόσο, στην ουσία του θέματος, το εργαλείο αυτό είναι μια γραμμή παραγωγής ψυχικών ασθενειών, μια βιομηχανία της τρέλας, όπως αυτή εκτενώς έχει κριτικά συζητηθεί από τον Thomas Szasz, καθώς τα διαθέσιμα εμπειρικά ευρήματα για την οργανική βάση αυτών των διαταραχών είναι μη επαρκή. Η εγκυρότητα των ψυχιατρικών διαγνώσεων είναι ιδιαίτερα επισφαλής γιατί η σύνδεση των συμπτωμάτων ως υποκειμενικών κρίσεων με την νευροχημεία του εγκεφάλου δεν τεκμαίρεται, όπως και η δράση των ψυχοφαρμάκων. Για αυτά γνωρίζουμε τις βαριές παρενέργειες τους, όπως ενδεικτικά: καταστολή, εθισμός, ψυχοκινητική επιβράδυνση, έκπτωση μνήμης, γνωστικών λειτουργιών. Στις Η.Π.Α., επιδημιολογικές έρευνες έχουν δείξει ότι σε ποσοστό 26% οι Αμερικανοί πολίτες αντιμετωπίζουν κοινές ψυχικές διαταραχές (1 στους/ις 4) ενώ περίπου 6% εκτιμώνται εκείνοι/ες που αντιμετωπίζουν σοβαρές ψυχικές δυσκολίες, όπως σχιζοφρένεια (1 στους/ις 17). Η καθημερινή γνώση έχει αφομοιώσει το επίσημο, ψυχιατρικό δόγμα για την οργανική προέλευση της ψυχικής ασθένειας και ένα βαρύ κοινωνικό στίγμα την σκεπάζει. Έρευνα και θεραπεία χρηματοδοτούνται σε ομοσπονδιακό επίπεδο για την ανακάλυψη των φαρμάκων που θα επιφέρουν την αποτελεσματική θεραπεία. Ο τότε Πρόεδρος των Η.Π.Α. George H. W. Bush είχε εγκαινιάσει τη δεκαετία του 1990 ως την χρυσή «Δεκαετία του Εγκεφάλου» κατά την οποία επενδύθηκαν μεγάλοι προϋπολογισμοί στις νευροεπιστήμες, τις επιστήμες της συμπεριφοράς και τη γενετική. Σήμερα, στις Η.Π.Α. η αντιμετώπιση των προβλημάτων ψυχικής υγείας με ψυχοφάρμακα είναι παραπάνω από διαδεδομένη φέρνοντας πολύ υψηλά κέρδη στις φαρμακοβιομηχανίες οι οποίες ανταγωνίζονται για το «πιο αποτελεσματικό» σκεύασμα κυρίως στην τροποποίηση της διάθεσης. Εύκολα κανείς μπορεί να συνάγει πώς αυτό το δόγμα της οργανικής ψυχοπαθολογίας εναρμονίζεται με τους στόχους της κερδοφορίας στο όχημα της ελεύθερης αγοράς και του καπιταλισμού.

Η κυριαρχία του βιοϊατρικού μοντέλου μέσω της θεσμικής, επίσημης ψυχιατρικής και της πολιτικής ηγεσίας στις Η.Π.Α. αποκρύβει τα πραγματικά αίτια των ψυχικών προβλημάτων που είναι βαθιά κοινωνικά και σχετίζονται με την ανεργία, τη φτώχεια, τις διακρίσεις, τις ρατσιστικές επιθέσεις, τον κοινωνικό στιγματισμό, την εθνικότητα, και τα εμπόδια στην αναζήτηση βοήθειας ενώ ένα ποσοστό των Αμερικάνων είναι χωρίς ασφάλιση και χωρίς δικαίωμα πρόσβασης στο σύστημα παροχής υπηρεσιών ψυχικής υγείας. Φτωχοί και φτωχές, μαύροι και μαύρες, ισπανόφωνοι μετανάστες και μετανάστριες είναι αυτοί που πρώτοι θα δεχτούν αστυνομικό έλεγχο, θα συρθούν στα κρατητήρια, θα έχουν ακούσιες και βίαιες εισαγωγές στα ψυχιατρεία όπου θα λάβουν βαριές διαγνώσεις, καθηλώσεις και συνδυασμό ψυχοφαρμάκων.

Μετά τη ρητορική απώθησης που έχει αναπτύξει ο Πρόεδρος των Η.Π.Α. απέναντι στους μετανάστες, τις μειονότητες, διαναγγέλλει το δόγμα της οργανικής ψυχο-παθολογίας και μέσω του επίσημου, ψυχιατρικού λόγου πετυχαίνει την προστασία των όπλων και των ψυχοφαρμάκων.

Αναστασία Ζήση

Καθηγήτρια στο Τμήμα Κοινωνιολογίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου με γνωστικό αντικείμενο Κοινότητα & Ψυχική Υγεία και Διευθύντρια του Εργαστηρίου Κοινωνικής, Πολιτισμικής & Ψηφιακής Τεκμηρίωσης. Εκπόνησε τη διδακτορική της διατριβή ως υπότροφος του Κοινωφελούς Ιδρύματος Αλέξανδρος Ωνάσης στη Σχολή Ψυχολογίας του Πανεπιστήμιου Birmingham, Ηνωμένο Βασίλειο. Έχει την επιστημονική ευθύνη μιας σειράς ερευνητικών προγραμμάτων σε αντικείμενα που αφορούν στην κοινότητα και την ψυχική υγεία, τον σχεδιασμό και την οργάνωση ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων, το κοινωνικό στίγμα και εναλλακτικές προσεγγίσεις στην αντιμετώπιση του ψυχικού πόνου. Έχει δημοσιεύσει σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, συλλογικούς τόμους και είναι συγγραφέας επιστημονικών μονογραφιών. Διδάσκει στο Δι-ιδρυματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών: Εφαρμοσμένη-Κλινική Κοινωνιολογία και Τέχνη, έχει οργανώσει θερινά σχολεία στη μεθοδολογία της ποιοτικής έρευνας και έχει ενεργό κοινωνική δράση συνηγορίας και ενδυνάμωσης κοινοτήτων και κοινωνικών ομάδων που διαχρονικά καταπιέζονται σε συνθήκες κοινωνικού αποκλεισμού.

πηγη: atexnos.gr

Να αγοράζουν από τα κυλικεία μια σειρά από προϊόντα σε φθηνότερες τιμές, μπορούν οι επιβάτες των πλοίων των γραμμών εσωτερικού.

Αυτό υπενθυμίζει η Ένωση Καταναλωτών Ελλάδας, αναφερόμενη στην κείμενη αγορανομική διάταξη.

Αυτά τα προϊόντα και οι τιμές που πρέπει να πωλούνται (με το ΦΠΑ), είναι :

Νερό σε συσκευασία 500ml 0,50 E

Νερό σε συσκευασία 750ml 0,75 Ε

Τοστ ή σάντουϊτς με τυρί (ψημένο ή άψητο) 1,25 Ε

Τοστ ή σάντουϊτς με ζαμπόν και τυρί (ψημένο ή άψητο 1,45 Ε

Καφές ελληνικός μονός 1,20 Ε

Καφές φίλτρου (γαλλικός κ.λ.π.) 1,30 Ε

Καφές εσπρέσσο (μονός, ή κρύος φρέντο) 1,45 Ε

Καφές φραπέ ή νες μονός 1,30 Ε

Τσάι (ζεστό ή κρύο) 1,30 Ε

*Οι παραπάνω τιμές ισχύουν μόνο για όσους σερβίρονται όρθιοι τόσο για την "Διακεκριμένη" όσο και για την "Οικονομική" θέση.

Στις περιπτώσεις που δεν τηρείται η Αγορανομική Διάταξη και ζητούν από τους επιβάτες να πληρώσουν ακριβότερα κάποιο από τα παραπάνω προϊόντα να καταγγέλλουν :

• Στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά 210 4102269
• Ραφήνας 22943 21200
• Λαυρίου 22923 20401
• Στη Γενική Γραμματεία Εμπορίου και Προστασίας

Καταναλωτή 1520

• Στην Ένωση Καταναλωτών Ελλάδας 210 4111080

Επίσης η Ένωση Καταναλωτών Ελλάδας συμβουλεύει τους επιβάτες των πλοίων πριν αγοράσουν οποιαδήποτε προϊόντα των κυλικείων να διαβάζουν τον τιμοκατάλογο που υποχρεωτικά πρέπει να υπάρχει σε εμφανές σημείο.

πηγη: enikos.gr

Ρούλα Τσουλέα

Θύελλα αντιδράσεων έχουν προκαλέσει οι τροπολογίες της κυβέρνησης που κατατέθηκαν τελευταία στιγμή, στο διϋπουργικό νομοσχέδιο, λίγο πριν από την προγραμματισμένη λήξη της συζήτησης, οδηγώντας σύσσωμη την αντιπολίτευση να αποχωρήσει από τη Βουλή.

Αξίζει να σημειωθεί πως των τροπολογιών Βρούτση είχε προηγηθεί η κατάθεση σχετικών αιτημάτων από τον ΣΕΒ προς τον υπουργό Εργασίας.

Ο εργατολόγος Γιάννης Καρούζος, μιλώντας στο Έθνος, τόνισε μεταξύ άλλων ότι η διάταξη πάσχει αντισυνταγματικότητας, αφού παραβιάζει τον βασικό κανόνα της ασφάλειας του δικαίου.

«Η διάταξη νόμου κατά την άποψή μου, με την διατύπωση που περιλαμβάνει στο περιεχόμενό της, ότι δηλαδή καταργούνται αφότου ίσχυσαν οι προηγούμενες διατάξεις (του βάσιμου λόγου απόλυσης) θα δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα για τις καταγγελίες των συμβάσεων εργασίας των εργαζόμενων, που είχαν στο μεταξύ συντελεστή με βάση το πρόσφατο καθεστώς, ειδικά δε εκείνων των εργαζόμενων που προσέφυγαν στην Επιθεώρηση Εργασίας κι ανεστάλη η προθεσμία δικαστικής προστασίας τους.

Κατά την άποψή μου ο νόμος δεν θα πρέπει να έχει αναδρομική εφαρμογή, διότι δεκάδες υποθέσεις από εκκρεμείς αγωγές θα έχουν αρνητικό αποτέλεσμα για τους εργαζόμενους, ενώ η αναδρομική εφαρμογή του νόμου θα αναγκάσει τις επιχειρήσεις στο να επαναλάβουν τις απολύσεις, θέμα το οποίο είναι τεράστιο. Το υπουργείο θα πρέπει να αποσαφηνίσει αν η διάταξη θα έχει αναδρομική ισχύ, ειδάλλως, η διάταξη πάσχει αντισυνταγματικότητας, αφού παραβιάζει τον βασικό κανόνα της ασφάλειας του δικαίου» σημείωσε.

«Είναι μόνο η αρχή αυτό που είδαμε» δήλωσε από την πλευρά του ο δικηγόρος με ειδίκευση στο εργατικό Δίκαιο, Κώστας Τσουκαλάς, μιλώντας στο News247.

«Καταργείται το όριο σύνταξης και οι διατάξεις της Έφης Αχτσιόγλου για την απόλυση και τις εργολαβικές εταιρείες» σχολίασε ο Κ. Τσουκαλάς.

«Σε ό,τι αφορά το δεύτερο σκέλος για τα εργασιακά, σαφώς και θίγονται τα δικαιώματα. Με την προηγούμενη διάταξη είχε μπει μια »ασπίδα« καθώς ο εργοδότης έπρεπε να αιτιολογήσει την απόλυση. Η κυβέρνηση αναφέρει πως η αλλαγή γίνεται για να μη στιγματίζεται ο εργαζόμενος, κάτι που όμως δεν αποτελεί σοβαρό επιχείρημα».

«Το ότι έπρεπε να αιτιολογείται σπουδαίος λόγος απόλυσης ήταν ένας φραγμός στην αυθαιρεσία. Δεν το βιώσαμε στην πράξη καθώς κράτησε για πολύ λίγο καιρό», συνέχισε.

Για την τροπολογία Βρούτση για τα εργασιακά που αφορά την κατάργηση της συνυπευθυνότητας μεταξύ αναθέτοντος την εκτέλεση εργασίας/έργου και του εργολάβου ή υπεργολάβου, δήλωσε:

«Η διάταξη για τις εργολαβικές εταιρείες έδινε δυνατότητες διεκδίκησης στους εργαζομένους όσον αφορά την ευθύνη έναντι των δικαιωμάτων τους. Ουσιαστικά η προηγούμενη διάταξη έλεγε πως πέραν από τον άμεσο εργοδότη, μπορούσε κανείς να απευθύνει στον έμμεσο εργοδότη για τα κεκτημένα του. Μέχρι πρότινος δηλαδή, αν κάποιος δούλευε σε εμένα αλλά δεν είχε με εμένα σύμβαση, μπορούσε να ζητήσει τα δικαιώματά του και σε εμένα, κάτι που παύει να ισχύει.

Στην πράξη βέβαια πολλές φορές ο έμμεσος εργοδότης ήταν και άμεσος, γιατί έστηναν μια εταιρεία μαζί για να μην έχει ευθύνη ο πρώτος. Τώρα στην ουσία οι εργολαβικές εταιρείες φαίνεται πως θα παίξουν πάλι ένα μεγάλο ρόλο με το δημόσιο και τις αναθέσεις έργων. Στα νοσοκομεία είχε αλλάξει αυτό και είχαν γίνει συμβάσεις απ’ ευθείας με τους εργαζόμενους, κάτι που φαίνεται να τροποποιείται ξανά».

Συνολικά σχολίασε πως όσα είδαμε «είναι μόνο η αρχή». «Κατ’ εμέ είναι μόνο η αρχή αυτό που είδαμε», είπε. «Το βασικό ήταν ότι πέρναγε το βάρος να αποδειχθεί αν η απόλυση ήταν έγκυρη ή άκυρη στον εργοδότη. Τώρα, περνάει στον εργαζόμενο. Η απόλυση θεωρείται έγκυρη επί της αρχής και ο εργαζόμενος πρέπει αυτό να το αμφισβητήσει».

«Υπάρχει όπως φαίνεται μια άλλη φιλοσοφία σε ό,τι αφορά τις εργασιακές σχέσεις. Οι εμβληματικού τύπου αλλαγές δεν θεωρώ πως θα κινδυνεύσουν, αλλά αυτές οι ουσιαστικές παραμετρικές αλλαγές θα έρθουν», κατέληξε.

πηγη: iskra.gr