Για την κυβέρνηση Μητσοτάκη ο Αύγουστος ήταν ο μήνας της επιχείρησης «σοκ και δέος».

Βάσει μελετημένου και συγκεκριμένου σχεδιασμού, θεμελιώθηκε με συνοπτικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες το πρωθυπουργοκεντρικό δεξιό κράτος, καταργήθηκαν εν μια νυκτί (μέσα σε ένα απόγευμα για την ακρίβεια και με τις γνωστές τροπολογίες Βρούτση) θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα, ξηλώθηκε η Επιτροπή Ανταγωνισμού με εντολή Μαξίμου και κόντρα ακόμη και στο ευρωπαϊκό δίκαιο και, μέσα από την συγκρότηση ενός υπουργικού συμβουλίου «golden boys» κατέστη σαφές πως οι προνομιακοί κοινωνικοί σύμμαχοι αυτής της κυβέρνησης είναι η επιχειρηματική ελίτ, οι τραπεζίτες και τα συμφέροντα της διαπλοκής.

Ο ίδιος σχεδιασμός προβλέπει ότι ο Σεπτέμβριος και το φθινόπωρο θα είναι ο χρόνος κατά τον οποίο αυτό το μοντέλο διακυβέρνησης θα αποκτήσει θεσμικές, οικονομικές και δημοσιονομικές άγκυρες. Αυτό θα γίνει με δύο οχήματα – αφενός με μια σειρά νομοθετημάτων που θα αρχίσουν να έρχονται στην Βουλή τις επόμενες ημέρες και, αφετέρου, με την κλιμάκωση της επικοινωνιακής καταιγίδας απονομιμοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ και ενοχοποίησης της ιδεολογίας της αριστεράς.

Η επικοινωνιακή αυτή τακτική, η οποία στηρίζεται στην σαρωτική και στρατευμένη μιντιακή υπεροπλία της κυβέρνησης, αποτελεί κεντρικό στοιχείο του σχεδίου του Μαξίμου όχι μόνον για την εξάντληση της τετραετίας αλλά και για την διαμόρφωση συνθηκών μακράς ηγεμονίας της δεξιάς παράταξης – μιας ηγεμονίας που, όπως υποστηρίζουν οι «θεωρητικοί» του κυβερνητικού επιτελείου, ευνοείται και από την συγκυρία και τους συσχετισμούς στην Ευρώπη.

Στο πλαίσιο αυτό οι «χειρουργικές» θεσμικές παρεμβάσεις της κυβέρνησης θα ξεκινήσουν στο τέλος της εβδομάδας με την επανέναρξη της διαδικασίας επιλογής της ηγεσίας του Αρείου Πάγου, την οποία είχε μπλοκάρει προεκλογικά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος. Ενδεικτική των προθέσεων εδώ είναι η απόφαση να γίνει νέα ακρόαση των υποψηφίων για την ηγεσία της Δικαιοσύνης από τη Διάσκεψη των Προέδρων και να μην βασιστεί η διαδικασία στα πρόσωπα τα οποία είχε ήδη προκρίνει διακομματικά η προηγούμενη Βουλή.

Σε νομοθετικό επίπεδο η φθινοπωρινή πρεμιέρα θα έρθει με τη ρύθμιση του υπουργείου Δικαιοσύνης για τα προσωπικά δεδομένα επίσης στο τέλος της εβδομάδας, το «κυρίως πιάτο» όμως θα ακολουθήσει λίγο αργότερα και θα είναι η ψήφος των Ελλήνων του εξωτερικού, η αλλαγή του εκλογικού νόμου με επαναφορά της ενισχυμένης αναλογικής και η έναρξη της αναθεώρησης του Συντάγματος με βασικό διακύβευμα τον νέο τρόπο εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Η απόφαση Μητσοτάκη να φέρει το θέμα της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού αυτόνομα στη Βουλή και ξεχωριστά από τον εκλογικό νόμο επιβεβαιώνει – προσώρας τουλάχιστον – τις χαμηλές πιθανότητες για κατάργηση της απλής αναλογικής από τις επόμενες κιόλας εκλογές. Σύμφωνα με τις πληροφορίες στο Μαξίμου θεωρούν ότι το Κίνημα Αλλαγής, μετά και την στάση που κράτησε στη ρύθμιση για την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, δεν θα συναινέσει στην αναθεώρηση του άρθρου του συντάγματος που ορίζει τον τρόπο αλλαγής του εκλογικού νόμου – άρα, δεν θα υπάρξει και η αναγκαία πλειοψηφία για την άμεση επαναφορά της ενισχυμένης αναλογικής. Ο σχεδιασμός όμως προβλέπει συνέχιση του κοινοβουλευτικού μοντέλου του Αυγούστου, δηλαδή τη νομοθέτηση διά της απλής κυβερνητικής πλειοψηφίας όπου αυτή είναι δυνατή – ακόμη κι εάν πρόκειται για θέματα που αντιμετωπίζονται παραδοσιακά με λογική συναινέσεων και πολιτικών συγκλίσεων όπως ο τρόπος εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ως εκ τούτου είναι ειλημμένη απόφαση να προχωρήσει η αναθεώρηση του σχετικού άρθρου έτσι ώστε για την εκλογή του Προέδρου να αρκούν οι 151 ψήφοι της κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Στο οικονομικό πεδίο το πρώτο φθινοπωρινό νομοθέτημα της κυβέρνησης θα έχει και πάλι ως αποδέκτες τος επιχειρήσεις αφού το επόμενο φορολογικό της νομοσχέδιο θα περιλαμβάνει μόνον τις προεκλογικές δεσμεύσεις για άμεση μείωση του συντελεστή φορολόγησης των επιχειρήσεων, περαιτέρω μείωση του ΕΝΦΙΑ και στήριξη του οικοδομικού κλάδου. Πέραν τούτων, οι υπόλοιπες υποσχέσεις για μείωση της φορολογίας των φυσικών προσώπων μπαίνουν στην πραγματικότητα στον «πάγο» μέχρι να έρθουν στην Αθήνα οι εκπρόσωποι των θεσμών στο τέλος Σεπτεμβρίου και να αποφανθούν επί του δημοσιονομικού κενού – που παραμένει κοντά στα 2 δις ευρώ – του 2020.

Ο κυβερνητικός επικοινωνιακός μηχανισμός διαρρέει πως τα θέματα των φορολογικών ελαφρύνσεων θα τεθούν «ανεπισήμως» στις συναντήσεις που θα έχει ο πρωθυπουργός με τον Γάλλο πρόεδρο Εμμανουέλ Μακρόν και την Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ στις 22 και 29 Αυγούστου αντίστοιχα, μαζί με τον στόχο της μείωσης των πλεονασμάτων. Τα μηνύματα όμως τόσο από το Παρίσι όσο και από το Βερολίνο είναι σαφή και απαιτούν «τήρηση των συμφωνηθέντων», γεγονός που επιβεβαιώνει ότι ουσιαστική συζήτηση για χαμηλότερα πλεονάσματα – άρα και ουσιαστική μείωση φόρων – δεν πρόκειται να ανοίξει στην καλύτερη περίπτωση πριν από το 2021.

Πηγή: tvsx -  vathikokkino.gr

Η κυβέρνηση της ΝΔ κατέστησε σαφές από τη πρώτη στιγμή ότι θα συνεχίσει και θα κλιμακώσει την επίθεση ενάντια στα εργατικά, λαϊκά και δημοκρατικά δικαιώματα. 

Η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, το μπαράζ των φοροελαφρύνσεων υπέρ των δυνάμεων του κεφαλαίου, η επιχείρηση παραπέρα υπονόμευσης της  απεργίας και των ελάχιστων εργατικών δικαιωμάτων, οι προτεινόμενες αντεργατικές αλλαγές στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, η συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων, η αρπαγή της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας, η πρόσδεση της χώρας στους αμερικανονατοϊκούς σχεδιασμούς, η μεγαλύτερη εμπλοκή στους ανταγωνισμούς που αναπτύσσονται στη νοτιοανατολική Μεσόγειο, σηματοδοτούν ότι ο δρόμος που έστρωσε με την αντιλαϊκή πολιτική του ο ΣΥΡΙΖΑ θα κλιμακωθεί με τη νέα κυβέρνηση της ΝΔ.

Μπροστά σε αυτές τις συνθήκες κανένας δεν δικαιούται είτε να έχει αυταπάτες, είτε να καλλιεργεί την αναμονή και πολύ περισσότερο να εξωραΐζει τον χαρακτήρα και την αντιλαϊκή κατεύθυνση της κυβερνητικής πολιτικής.

Πίσω από τα επικοινωνιακά φληναφήματα της κυβερνητικής προπαγάνδας για ανάπτυξη, επενδύσεις, νέες δουλειές, κρύβεται μια σκληρή ταξική πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου, την διεύρυνση των προνομίων και τη μεγέθυνση της κερδοφορίας του. 

Αυτή η πολιτική αναπόφευκτα θα έχει στο στόχαστρό της την συντριβή των εναπομείναντων λαϊκών, εργατικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, την αύξηση της καταστολής, την παραπέρα θωράκιση του αντεργατικού νομοθετικού πλαισίου.

Η πολιτική αυτή στον πυρήνα της έχει την αποδοχή και των άλλων κομμάτων του αστικού μονόδρομου που συναγωνίζονται μεταξύ τους ποιος θα είναι πιο αρεστός από τις δυνάμεις του κεφαλαίου, αφήνοντας στο απυρόβλητο την επιχειρηματική ασυδοσία, την τρομοκρατία και τις συνθήκες εργασιακής γαλέρας που έχουν διαμορφωθεί, ιδιαίτερα την περίοδο της δεκαετίας της καπιταλιστικής κρίσης στη χώρα μας.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση που διαμορφώνεται, οι ταξικές και αγωνιστικές δυνάμεις στο συνδικαλιστικό και εργατικό κίνημα  θα πρέπει να πρωτοστατήσουν στη ανάπτυξη, στο συντονισμό, στη μαζικοποίηση και στη κλιμάκωση των αγώνων, για να μην περάσει η νέα επίθεση κυβέρνησης-κεφαλαίου.

Η ΠΕΝΕΝ καλεί τα μέλη της να πάρουν μέρος στη συγκέντρωση της Θεσσαλονίκης, στην Καμάρα, στις 7/9/2019 στις 6 μμ, και στην διαδήλωση που θα ακολουθήσει.

Η Διοίκηση. της ΠΕΝΕΝ

Έτοιμη να δρομολογήσει μία θεσμική εκστρατεία για την προώθηση της ιεροτελεστίας του καθαρμού των γυναικών μετά τον έμμηνο κύκλο, δηλώνει η κυβέρνηση Νετανιάχου.

Υπενθυμίζεται ότι η κυβέρνηση του Ισραήλ, με κύρια δύναμη το δεξιό εθνικιστικό Λικούντ, στηρίζεται σε κόμματα ακραία θρησκευτικά, ενώ δεν περιλαμβάνει παρά μόνο δύο γυναίκες.

Το υπουργείο Θρησκευτικών Υποθέσεων, επικεφαλής του οποίου είναι ο υπερορθόδοξος Ισαάκ Βανκίν, του θρησκευτικού σεφαραδίτικου κόμματος Σας, ανέθεσε στην κρατική διαφημιστική εταιρεία την παραγωγή ενός διαφημιστικού βίντεο για την τηλεόραση και τις ψηφιακές πλατφόρμες, προκειμένου να «καταστήσει πιο ελκυστική την αντίληψη για τις ιεροτελεστίες καθαρμού», όπως αναφέρεται σε χθεσινό άρθρο της εφημερίδας Haaretz.

Η καμπάνια που γυρίζει το Ισραήλ στον Μεσαίωνα

Για τον σκοπό αυτό, θα χρησιμοποιηθεί η εικόνα διάσημων γυναικών της χώρας, που θα προτρέπουν τις Ισραηλινές να βυθίζονται στο νερό τελείως τρεις συνεχόμενες φορές, γυμνές και όρθιες, επτά ημέρες μετά την έμμηνο ρύση. Ο εβραϊκός θρησκευτικός νόμος θεωρεί πως εκείνη την περίοδο οι γυναίκες είναι «ρυπαρές» και για τούτο τους απαγορεύεται να έχουν ερωτικές σχέσεις με τους συζύγους τους εάν δεν περάσουν πρώτα από την τελετή αποκαθαρμού τους στην μικρή δεξαμενή «μικβέ», που περιέχει βρόχινο νερό και βρίσκεται στις συναγωγές ή σε κάποιο θρησκευτικό κέντρο.

Οι κοσμικές οργανώσεις θεωρούν, σύμφωνα με τη Haaretz, πως τούτη τη φορά το υπουργείο έχει ξεπεράσει τα εσκαμμένα όσον αφορά τις νόμιμες αρμοδιότητές του, που συνίστανται στην παροχή θρησκευτικών υπηρεσιών και για την έκδοση διαζυγίων (σημειωτέον στο Ισραήλ δεν αναγνωρίζεται ο πολιτικός γάμος, αν και γίνονται ανεκτοί όσοι πολιτικοί γάμοι έχουν γίνει στο εξωτερικό).

Φρονούν, επίσης, πως με αυτήν την εκστρατεία, το υπουργείο επιδιώκει να επιβάλει την ιδέα της τέλειας υπακοής των γυναικών στον Ιουδαϊκό Νόμο.

Η συμφωνία για την προώθηση του καθαρμού στη «μικβέ» εντάσσεται στο πλαίσιο της συμφωνίας του Νετανιάχου για συνεργασία με τα θρησκευτικά κόμματα, που το 2015 του επέτρεψε να συγκροτήσει την πιο συντηρητική κυβέρνηση στην ιστορία του Ισραήλ.

Μαύρη μέρα για την ισότητα των φύλων

Οι σφυγμομετρήσεις για τις εκλογές της 17ης Σεπτεμβρίου προβλέπουν την επανάληψη του πολιτικού αδιεξόδου που δεν επέτρεψε τον σχηματισμό κυβέρνησης, με τη Δεξιά να έχει συγκεντρώσει 65 έδρες και την αντιπολίτευση (Κέντρο, Αριστερά, Άραβες) 55.

Το υπουργείο Θρησκευτικών Υποθέσεων έχει προκαλέσει και άλλη αντιπαράθεση, όταν δημοσίευσε διαφημίσεις για την αναθεώρηση των διαδικασιών για την προσηλυτισμό στον Ιουδαϊσμό, με στόχο την επιστροφή στην πιο ορθόδοξη και τυπική διαδικασία.

Την περασμένη εβδομάδα, νέα πολεμική είχε ξεσπάσει μετά την απόφαση των αρχών της πόλης Αφούλα, στο βόρειο Ισραήλ, να διαχωρισθούν γυναίκες από άνδρες στο κοινό μίας ανοικτής συναυλίας σε δημόσιο χώρο.

Όπως τόνισε η αρθρογράφος Ίρις Λεάλ, «ήταν μία μαύρη ημέρα για την ισότητα των φύλων στο Ισραήλ. Δεν επρόκειτο για μία τελετή στη συναγωγή, ούτε για μία ιδιωτική εκδήλωση και παραβιάσθηκαν τα θεμελιώδη δικαιώματα».

πηγη: iskra.gr

O Ντόναλντ Τραμπ φωνάζει, αλλά δεν είναι ο μόνος που φοβάται το ισχυρό δολάριο. Η ανατίμηση του αμερικανικού νομίσματος εξελίσσεται σε απειλή εντός και εκτός των αμερικανικών συνόρων.

Συμπιέζει την κερδοφορία των μεγάλων αμερικανικών επιχειρήσεων, που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις εξαγωγές, βάζοντας στον πάγο σχέδια για επενδύσεις και προσλήψεις σε μία οικονομία, που ήδη κατεβάζει ταχύτητα. Λειτουργεί επίσης ως βαρίδι στην αγορά εμπορευμάτων, ενώ εγείρει τον κίνδυνο ενός μαζικού sell off στις αναδυόμενες αγορές.

Μπορεί η Federal Reserve να μείωσε για πρώτη φορά εδώ και μία δεκαετία το βασικό επιτόκιο δανεισμού, αλλά έστειλε παράλληλα σαφές μήνυμα στις αγορές ότι δεν προτίθεται να συνεχίσει με δυναμικές μειώσεις, αλλά με μικρά, αργά βήματα. Την ίδια ώρα η ΕΚΤ, που ήδη έχει τα επιτόκια της σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα από τα αμερικανικά, ετοιμάζεται για έναν επιθετικό γύρο χαλάρωσης. Μεγαλύτερες των προβλέψεων επιτοκιακές μειώσεις αποφάσισαν επίσης πρόσφατα μεγάλες κεντρικές τράπεζες στην περιοχή Ασίας- Ειρηνικού.

Το σκηνικό αυτό στρέφει τους επενδυτές στο αμερικανικό νόμισμα, που επιδίδεται σε ένα ράλι διαρκείας έναντι του ευρώ, της στερλίνας, του γιουάν και νομισμάτων άλλων μικρών και μεγάλων αναδυόμενων αγορών. Ο Δείκτης ICE Dollar, που παρακολουθεί την πορεία του νομίσματος έναντι ενός καλαθιού έξι μεγάλων ανταγωνιστών του, έχει ανακάμψει 11% από τα χαμηλά του 2018 και κινείται σε επίπεδα, στα οποία είχε να σκαρφαλώσει εδώ και περισσότερο από δύο χρόνια.

Ο Ντόναλντ Τραμπ διαμαρτύρεται ότι οι άλλες χώρες κρατούν σκοπίμως τα νομίσματά τους υποτιμημένα. Ωστόσο η πραγματικότητα είναι πως ούτως η άλλως η αμερικανική οικονομία αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια πολύ πιο δυναμικά από τον υπόλοιπο ανεπτυγμένο κόσμο και επομένως δεν μπορεί να διαθέτει ένα «ισχυρό» νόμισμα. Η δυναμική του αμερικανικού ΑΕΠ ήταν εξάλλου ο λόγος που ώθησε την Fed να αρχίσει σταδιακά τις αυξήσεις επιτοκίων από τα τέλη του 2015, όταν οι άλλες κεντρικές τράπεζες χαλάρωναν ακόμη τη δική τους πολιτική.

Ακόμη και σήμερα η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ άλλαξε ρότα υπό την πίεση των διεθνών και όχι τοπικών συνθηκών. Η αμερικανική οικονομία κατέβασε μεν ταχύτητα το δεύτερο τρίμηνο, αλλά εξακολουθεί να αναπτύσσεται με ρυθμούς 2,1% την ώρα που οι οικονομίες της Ευρωζώνης βρίσκονται στο χείλος της ύφεσης.

Ωστόσο όσο το δολάριο εξακολουθεί να ανατιμάται τόσο περισσότερο υπονομεύει και τις προοπτικές της αμερικανικής ανάπτυξης. Ο αντίκτυπος είναι ήδη αισθητός. Οι επιχειρήσεις του δείκτη S&P 500, που έχουν μεγαλύτερη έκθεση στο εξωτερικό, είδαν κατά μέσο όρο τα κέρδη τους να υποχωρούν 12% το δεύτερο τρίμηνο. Η πτώση για εκείνες, που στηρίζονται περισσότερο στην τοπική, αμερικανική αγορά, ήταν 4%, σύμφωνα με στοιχεία της FactSet, που παρουσιάζει η Wall Street Journal.

Ο κίνδυνος των 6,4 τρισ. δολαρίων

Ωστόσο η πίεση ενδεχομένως να είναι ακόμη μεγαλύτερη για τις αναπτυσσόμενες οικονομίες, που εξυπηρετούν μεγάλο χρέος τους σε δολάρια. Με τα δικά τους νομίσματα σε ελεύθερη πτώση, το βάρος του χρέους τους αυξάνεται σε επικίνδυνα επίπεδα. Σημειώνεται δε ότι το αποτιμώμενο σε αμερικανικά δολάρια κρατικό χρέος αναδυόμενων αγορών στα τέλη του πρώτου τριμήνου είχε ήδη εκτιναχθεί στα 6,4 τρισ. δολάρια από 2,7 τρισ. δολάρια πριν από μία δεκαετία, όπως προκύπτει από πρόσφατη έκθεση του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Ινστιτούτου. Αυτό το χρέος ισοδυναμεί με ωρολογιακή βόμβα προειδοποιεί μερίδα αναλυτών.

Πολλές από τις παραπάνω οικονομίες εξαρτώνται δε σε μεγάλο βαθμό από τις εξαγωγές αγροτικών προϊόντων, μετάλλων και άλλων πρώτων υλών. Όσο όμως το δολάριο ανεβαίνει τόσο οι τιμές των εμπορευμάτων αυτών υποχωρούν και επομένως τα έσοδά τους συρρικνώνονται επιδεινώνοντας ακόμη περισσότερο την κατάσταση.

*Πηγή : naftemporiki.gr - iskra.gr