Σήμερα: 19/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

190918142111_brain_alz.jpg

Μαίρη Μπιμπή

Φαρμακευτική εταιρεία ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να υποβάλλει στον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων αίτημα έγκρισης της δραστικής ουσίας aducanumab με ένδειξη τη θεραπεία της νόσου σε πρώιμο στάδιο

Πολύ κοντά στην έγκριση του πρώτου φαρμάκου που στοχεύει στη θεραπεία της νόσου Αλτσχάιμερ ενδεχομένως να βρίσκεται η ανθρωπότητα.

Σήμερα, η αμερικανική εταιρεία Biogen Inc. ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να υποβάλλει στον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) αίτημα έγκρισης της δραστικής ουσίας aducanumab με ένδειξη τη θεραπεία της νόσου σε πρώιμο στάδιο.

Αν πράγματι εξελιχθούν ομαλά τα πράγματα, τότε μάλλον θα έχει γίνει ένα καίριο βήμα για την ευρεία διάθεση μιας θεραπείας που αλλάζει την πορεία της συχνότερης μορφής άνοιας.

Η δραστική ουσία aducanumab, ένα ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα, που βοηθά τον οργανισμό των ασθενών να καθαρίσει τον εγκέφαλο από τις επιβλαβείς πλάκες β-αμυλοειδούς που ευθύνονται για την απώλεια μνήμης και τα άλλα χαρακτηριστικά συμπτώματα της νόσου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, η απόφαση της Biogen Inc. να υποβάλλει αίτημα έγκρισης προς τον FDA προκάλεσε έκπληξη καθώς στις αρχές του 2019 είχε διακόψει δύο κλινικές μελέτες του φαρμάκου, επειδή τα προκαταρκτικά στοιχεία ήταν απογοητευτικά. Τώρα, υποστηρίζει ότι έχει νεότερες αναλύσεις να καταθέσει στις εγκριτικές αρχές που δείχνουν ότι το μονοκλωνικό αντίσωμα βοηθά στη μείωση της φθοράς της εξασθένησης των γνωστικών λειτουργιών όταν χορηγείται σε υψηλές δοσολογίες.

Υπενθυμίζεται ότι η νόσος Αλτσχάιμερ έχει χαρακτηριστεί ως η επιδημία του 21ου αιώνα καθώς σήμερα σύμφωνα εκτιμάται ότι υπάρχουν 47 εκατομμύρια άνθρωποι που ζουν με άνοια, αριθμός που θα αυξηθεί δραματικά στο μέλλον λόγω της αύξησης του προσδόκιμου επιβίωσης τόσο στις αναπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Στη Ελλάδα, σύμφωνα με την Ελληνική Εταιρεία Νόσου Alzheimer και Συγγενών Διαταραχών, οι πάσχοντες με άνοια ανέρχονται σε 200.000 και ο αριθμός αυτός μέχρι το 2050 αναμένεται να ξεπεράσει τις 600.000.

Η νόσος Αλτσχάιμερ και οι άλλες μορφές άνοιας προκαλούν υψηλή υγειονομική δαπάνη ως αποτέλεσμα των αυξημένων αναγκών για θεραπευτική αγωγή και φροντίδα του πάσχοντος και υποστήριξη των φροντιστών. Το ετήσιο κόστος της άνοιας παγκοσμίως το 2010 ανήλθε σε 604 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ στην Ευρώπη ξεπέρασε τα 170 δισ. ευρώ. Στην Ελλάδα το ετήσιο κόστος της άνοιας πλησιάζει τα 3 δισ. ευρώ.

Οι αιτίες της νόσου Αλτσχάιμερ δεν είναι συνολικά γνωστές. Οι σημαντικότεροι παράγοντες κινδύνου είναι η γενετική προδιάθεση και η αύξηση της ηλικίας, παράγοντες μη τροποποιήσιμοι. Ο κίνδυνος για ανάπτυξη άνοιας αυξάνεται με τη γήρανση και η νόσος είναι εξαιρετικά συχνή στις μεγάλες ηλικίες. Το 2% του πληθυσμού ηλικίας 65-74 έχει άνοια, ποσοστό που ανεβαίνει στο 19% για τις ηλικίες 75-84 και στο 42% για τους μεγαλύτερους των 85 ετών. Μια συχνή ωστόσο παρανόηση είναι ότι η έκπτωση των νοητικών ικανοτήτων αποτελεί τμήμα της φυσιολογικής διαδικασίας της γήρανσης. Είναι σήμερα γνωστό ότι αυτό δεν είναι σωστό. Όσο μεγαλώνουμε, ορισμένοι από εμάς θα νοσήσουν και ορισμένοι δε θα νοσήσουν από άνοια.

Η νόσος Αλτσχάιμερ χαρακτηρίζεται από την εναπόθεση στον εγκέφαλο δύο παθολογικών πρωτεϊνών, του β-αμυλοειδούς και της Ταυ πρωτεΐνης που προκαλούν εκφύλιση των νευρώνων του. Τα συμπτώματα της είναι: διαταραχές μνήμης, διαταραχές της ικανότητας κατανόησης και έκφρασης του λόγου, διαταραχές της κρίσης, απώλεια προσανατολισμού στο χώρο και χρόνο και έκπτωση καθημερινής λειτουργικότητας. Επίσης υπάρχουν αλλαγές στην προσωπικότητα, συχνά σωματικά ενοχλήματα και ψυχιατρικά συμπτώματα όπως απάθεια, κατάθλιψη, επιθετικότητα, ευερεθιστότητα, αρνητισμός, παραλήρημα και ψευδαισθήσεις. Από την έναρξη των συμπτωμάτων μέχρι τα τελικά στάδια της νόσου μεσολαβούν κατά μέσο όρο 10 χρόνια.

Η έναρξη της νόσου Αλτσχάιμερ είναι αργή και προοδευτική, με τα συμπτώματα να εκδηλώνονται με διαφορετικό τρόπο σε κάθε άτομο και να επιδεινώνονται με την πρόοδο της νόσου. Συνήθως, αλλά όχι απαραίτητα, οι διαταραχές της μνήμης είναι το πρωιμότερο σύμπτωμα, ακολουθούμενο από τα υπόλοιπα. Τα άλλα ανοϊκά σύνδρομα εμφανίζουν παρόμοια προϊούσα εκπτωτική εικόνα.

Η έγκαιρη διάγνωση της άνοιας έχει σημασία γιατί η νόσος επηρεάζει όχι μόνο τον πάσχοντα, αλλά και το οικογενειακό του περιβάλλον. Η πρώιμη διάγνωση δίνει τα χρονικά περιθώρια ενημέρωσης, αποδοχής της κατάστασης, διατήρησης της ποιότητας ζωής και προγραμματισμού για το μέλλον όλων αυτών των ατόμων. Με βάση τα ανωτέρω, είναι προφανές, ότι η νόσος Αλτσχάιμερ αποτελεί μια επιδημία με δυσβάσταχτες συνέπειες για τους ασθενείς τις οικογένειές τους, αλλά και την κοινωνία.

Τα τελευταία χρόνια διεξάγεται μεγάλη ερευνητική προσπάθεια με στόχο την ανεύρεση περισσότερο αποτελεσματικών θεραπειών και υπάρχει μεγάλη αισιοδοξία στον επιστημονικό χώρο ότι στο όχι απώτερο μέλλον θα έχουμε φαρμακευτικές παρεμβάσεις πολύ αποτελεσματικότερες. Μέχρι τότε, αυξημένη εγρήγορση και ενημέρωση της κοινωνίας για όλες τις διαστάσεις της νόσου είναι εξαιρετικά σημαντική.

πηγη: ygeiamou.gr

oenge-tosonidou.jpg

Απεργιακές κινητοποιήσεις πραγματοποιούν σήμερα και αύριο (Τρίτη 22 και Τετάρτη 23 Οκτωβρίου) εργαζόμενοι στους δήμους και στη δημόσια υγεία, με αποφάσεις της ΠΟΕ-ΟΤΑ και των ΠΟΕΔΗΝ και ΟΕΝΓΕ. 

Κλιμάκωση των κινητοποιήσεων της ενάντια στην εκχώρηση των υπηρεσιών Καθαριότητας, Πρασίνου και Ηλεκτροφωτισμού των Δήμων στα ιδιωτικά-επιχειρηματικά συμφέροντα, που προωθεί η κυβέρνηση με το «αναπτυξιακό» νομοσχέδιο, έχει αποφασίσει η ΠΟΕ-ΟΤΑ, σε σύσκεψη των μελών των διοικητικών συμβουλίων των Συλλόγων-Μελών της, η οποία έγινε το Σάββατο 19 Οκτωβρίου.

Πέραν των Γενικών Συνελεύσεων πραγματοποιήθηκαν χθες, Δευτέρα 21 Οκτωβρίου, προκειμένου οι εργαζόμενοι αλλά και πολίτες να ενημερωθούν πλήρως για το τι συνεπάγεται η τυχόν ψήφιση του άρθρου 179 (απειλείται ο δημόσιος και κοινωνικός χαρακτήρας των υπηρεσιών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά και χιλιάδες θέσεις εργασίας, ενώ θα υπάρξει παράλληλα οικονομική επιβάρυνση των δημοτών μέσω της αύξησης των δημοτικών τελών), με κέντρο αγώνα τα γκαράζ όλων των δήμων πανελλαδικά, τα οποία είναι κλειστά, αποφασίστηκε επίσης 48ωρη απεργία, για την Τρίτη 22 και την Τετάρτη 23 Οκτωβρίου, για τους εργαζόμενους στις υπηρεσίες Καθαριότητας, Πρασίνου και Ηλεκτροφωτισμού που βρίσκονται στο στόχαστρο της κυβέρνησης. Με αποφάσεις των Δ.Σ. των Συλλόγων-Μελών μπορεί η απεργία να επεκταθεί στο σύνολο των εργαζομένων του Δήμου.

Για αύριο Τετάρτη, στις 10 το πρωί, έχει προγραμματισθεί μηχανοκίνητη πορεία, στο κέντρο της Αθήνας, με σημείο εκκίνησης τα γραφεία της ΠΟΕ-ΟΤΑ στην πλατεία Καραϊσκάκη.

Σε 24ωρη πανελλαδική απεργία προχωράει και ο κλάδος των υγειονομικών την Τετάρτη 23 Οκτωβρίου, με απόφαση της ΠΟΕΔΗΝ (υγειονομικό προσωπικό). Στην απεργία, μετέχει και η ΟΕΝΓΕ (νοσοκομειακοί γιατροί).

Η ΠΟΕΔΗΝ, πέραν της απεργίας, ανακοίνωσε για την ίδια ημέρα και «Πορεία Σωτηρίας της Δημόσιας Υγείας- Πρόνοιας-ΕΚΑΒ», με εκκίνηση από την πλατεία Μαβίλη στις 8.30 π.μ., που ακολούθως θα περάσει από Υγειονομικές Μονάδες, το Μέγαρο Μαξίμου, την Βουλή και θα καταλήξει στο Υπουργείο Υγείας. Στα αιτήματα: δωρεάν δημόσια υγεία με επαρκή στελέχωση και χρηματοδότηση, μονιμοποίηση εκτάκτων, αύξηση μισθών, ένταξη στα ΒΑΕ.

Από την πλευρά της, στην ανακοίνωσή της για την απεργία, η ΟΕΝΓΕ, η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας, καλεί σε προσυγκέντρωση στη στάση του μετρό «Ευαγγελισμός» στις 9:30 πμ. αναφέροντας ότι «θα ακολουθήσει πορεία και συγκέντρωση στο Υπουργείο Υγείας». Στα αιτήματα διεκδίκησης, μεταξύ άλλων:

Να σταματήσει τώρα ο εμπαιγμός της κυβέρνησης και να διοριστούν άμεσα οι 215 γιατροί στα τμήματα επειγόντων περιστατικών και στις άλλες ειδικότητες, να μπει τέλος στην εργασιακή ομηρία, να μην απολυθούν και να μονιμοποιηθούν οι επικουρικοί. Κατάργηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, να πληρωθούν άμεσα τα δεδουλευμένα τους οι επικουρικοί, να πληρωθεί άμεσα, χωρίς καμία περικοπή το σύνολο των δεδουλευμένων εφημεριών, άμεση επαναφορά των μισθών στα επίπεδα του 2012, επαναφορά 13ου και 14ου μισθού, άμεση και πλήρη στελέχωση των νοσοκομείων και των Κ.Υ με μόνιμους γιατρούς, μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για τις δημόσιες μονάδες υγείας, κατάργηση των πληρωμών των ασθενών για εξετάσεις, φάρμακα και θεραπεία.

πηγη: iskra.gr

ploytos_ftoxeia_ploysioi_ftoxoi.jpg

Την ακραία άνιση κατανομή του πλούτου στον πλανήτη αντικατοπτρίζει για ακόμη μια χρονιά η δέκατη ετήσια έκθεση του Ινστιτούτου Ερευνών του ελβετικού τραπεζικού κολοσσού Credit Suisse.

Η έκθεση Global Wealth 2019 που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα δείχνει ότι ο παγκόσμιος πλούτος των νοικοκυριών αυξήθηκε στο 12μηνο Ιουλίου 2018-Ιούνιου 2019 κατά 2,6% σε σχέση με ένα 12μηνο νωρίτερα, φτάνοντας τα 360 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Είναι κατά 70% μεγαλύτερος σε σχέση με δέκα χρόνια πριν (212 τρισ. δολάρια), ενώ οι προβλέψεις της Credit Suisse είναι ότι στα επόμενα πέντε χρόνια θα αυξηθεί κατά ακόμη 27%, αγγίζοντας το 2024 τα 459 τρισ. δολάρια.

Παρά τη μεγάλη άνοδο όμως, το μεγαλύτερο μέρος αυτού του πλούτου βρίσκεται στα χέρια μιας πολύ μικρής μειοψηφίας της ανθρωπότητας που συνεχίζει να συσσωρεύει χωρίς αύριο, στερώντας από δισεκατομμύρια ψυχές τα αναγκαία.

Σύμφωνα με την έκθεση, περίπου 47 εκατομμύρια άνθρωποι, μόλις το 0,9% των ενηλίκων του πλανήτη, κατέχουν σήμερα όλοι μαζί 158,3 τρισ. δολάρια, περίπου, δηλαδή το 44% του παγκόσμιου πλούτου. Εχουν έκαστος περιουσία μεγαλύτερη του ενός εκατομμυρίου δολαρίων, ενώ οι 55.920 εξ αυτών πάνω από 100 εκατομμύρια δολάρια και οι 4.830 πάνω από 500 εκατ. δολάρια.

Η τάξη των εκατομμυριούχων αύξησε πέρυσι κατά 1,1 εκατ. τα μέλη της κυρίως χάρη στη συμβολή των «συνήθων υπόπτων» ΗΠΑ και Κίνας, όπου οι πολιτικές Τραμπ και ακραίας εργασιακής εκμετάλλευσης του Πεκίνου ενισχύουν περαιτέρω τη συσσώρευση στα χέρια των λίγων.

Ο συνολικός πλούτος αυτού του πλουσιότερου 1% του παγκόσμιου ενήλικου πληθυσμού έχει τετραπλασιαστεί μέσα σε μια εικοσαετία, από 39,6 τρισ. δολάρια το 2000 στα 158,3 τρισ. δολάρια το 2019. Το 43% των μελών αυτής της ελίτ κατοικεί στη Βόρεια Αμερική, το 28% στην Ευρώπη ενώ το 16% σε χώρες της Ασίας και του Ειρηνικού (εξαιρουμένων της Κίνας και της Ινδίας).

Είναι δηλαδή συγκεντρωμένη σε συγκεκριμένες χώρες και περιοχές του πλανήτη και τείνει να μοιράζεται τον ίδιο τρόπο ζωής, συμμετέχοντας στις ίδιες παγκόσμιες αγορές ειδών πολυτελείας- ακόμη και όταν κατοικούν σε διαφορετικές ηπείρους.

Το χαρτοφυλάκιο του πλούτου τους είναι παρόμοιο, με έμφαση σε μετοχές, ομόλογα, παράγωγα και άλλες αξίες του χρηματοοικονομικού τομέα που ευνοήθηκαν σκανδαλωδώς από τις πολιτικές ποσοτικής χαλάρωσης και χαμηλών επιτοκίων, τις οποίες πολιτικές ακολούθησαν οι κεντρικές τράπεζες στα τελευταία 10 χρόνια.

Στην «απέναντι όχθη» -και ενώ μεσολαβούν δύο μεσαίες τάξεις- υπάρχουν περίπου τρία τρισεκατομμύρια άνθρωποι, δηλαδή πάνω από το 55% του ενήλικου πληθυσμού της Γης. Είναι οι ενήλικοι της ανθρωπότητας που έχουν πλούτο μικρότερο των 10.000 δολαρίων. Ολοι μαζί κατέχουν 6,3 τρισ. δολάρια, δηλαδή μόλις το 1,8% του συνολικού παγκόσμιου πλούτου.

Ακραία ανισότητα

Ενα μεγάλο μέρος αυτής της τάξης μαζί με τα εκατοντάδες εκατομμύρια ανηλίκων του Τρίτου Κόσμου συνθέτουν περίπου το 50% της ανθρωπότητας που μετά βίας ξεφεύγει σήμερα από το φάσμα της ακραίας φτώχειας ζώντας με λιγότερα από 5,5 δολάρια τη μέρα.

Γι’ αυτήν την ακραία ανισότητα ο ρόλος των απανταχού κυβερνήσεων δεν είναι άμοιρος. Μόλις το 4% των παγκόσμιων φορολογικών εσόδων προέρχεται σήμερα από τη φορολόγηση του πλούτου, ενώ σε κάποιες χώρες το φτωχότερο 10% του πληθυσμού πληρώνει μεγαλύτερο ποσοστό του εισοδήματός του σε φόρους απ’ ό,τι το πλουσιότερο 10%.

πηγη: efsyn.gr

SMT-poreia725.jpg

Δημήτρης Σταμούλης

▸ Με κλιμάκωση των αγώνων πρέπει να απαντηθεί το σφαγιαστικό «αναπτυξιακό» νομοσχέδιο

Την υπονόμευση των συνδικαλιστικών ελευθεριών, του απεργιακού δικαιώματος και τη χειραγώγηση των σωματείων, την παράδοση της δημόσιας περιουσίας και του περιβάλλοντος στο εγχώριο και πολυεθνικό κεφάλαιο, επιδιώκει η κυβέρνηση με την κατάθεση και την ψήφιση, εντός της εβδομάδας, στη βουλή του λεγόμενου «αναπτυξιακού» πολυνομοσχεδίου, προσφέροντας τα πάντα στον κόσμο του πλούτου.

Βρήκε γόνιμο έδαφος από την πολιτική που ακολούθησε η προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ενώ άξιος υποστηριχτής της είναι η συνδικαλιστική γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Μάλιστα ο Παναγόπουλος αυτές τις μέρες ασχολείται με τα οφίτσια και τις δικαστικές αποφάσεις διορισμού διοίκησης στη ΓΣΕΕ και όχι βέβαια με την οργάνωση νέας απεργίας ενάντια στην αντεργατική επίθεση.

Η τελική εκδοχή του πολυνομοσχεδίου είναι ακόμα χειρότερη από το αρχικό σχέδιο της διαβούλευσης. Εξαιρούνται κλαδικές και ομοιοεπαγγελματικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας σε όσες επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν «σοβαρά οικονομικά προβλήματα» ή λειτουργούν ως «επιχειρήσεις κοινωνικής οικονομίας», κ.λπ.

Κριτήριο υπογραφής κλαδικής σύμβασης είναι όχι μόνο το 50%+1 των εργοδοτικών οργανώσεων, αλλά και οι επιπτώσεις της «στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και τη λειτουργία του ανταγωνισμού»!

Καταργείται η δυνατότητα μονομερούς προσφυγής από τα συνδικάτα στον ΟΜΕΔ, ενώ τα σωματεία μπαίνουν σε ψηφιακό γύψο. Δουλειά και τις Κυριακές σε κέντρα διανομής εμπορευμάτων σε σούπερ μάρκετ και logistics.

Ανοίγει το δρόμο στην ιδιωτικοποίηση σε καθαριότητα, πράσινο και ηλεκτροφωτισμό στους δήμους. Καθιστά πιο ελκτικές τις υπερωρίες της μερικής απασχόλησης, ενισχύοντας την ελαστική εργασία.

Μετατρέπει την επικουρική ασφάλιση σε ατομικό τζόγο των ασφαλισμένων.

Απέναντι σε αυτή την επιθετική γραμμή κυβέρνησης και κεφαλαίου, ο κυρίαρχος συνδικαλισμός κάνει τα πάντα για να περάσει «αναίμακτα» και αυτό το αντεργατικό νομοσχέδιο.

Η Αγωνιστική Ταξική Ενότητα στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας και οι Παρεμβάσεις Δημοσίου είχαν τονίσει έγκαιρα ότι η απεργία στις 2 Οκτωβρίου για τις ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ ήταν η «αυλαία» των όποιων κινητοποιήσεων, επισημαίνοντας την ανάγκη να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους τα πρωτοβάθμια σωματεία, οι εργατικές συνελεύσεις και επιτροπές αγώνα, με ξεδίπλωμα ενός ανεξάρτητου αγωνιστικού σχεδιασμού.

Αυτή την πρόταση προέβαλαν και στις πρόσφατες συνεδριάσεις σε ΕΚΑ, ΑΔΕΔΥ και σε αρκετά σωματεία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Για νέα 24ωρη απεργία στηριγμένη στα πρωτοβάθμια σωματεία και στις διαδικασίες τους, στις 23 Οκτωβρίου, ημέρα όπου ήδη έχει αποφασιστεί πανυγειονομική απεργία από την ΟΕΝΓΕ.

Την ίδια μέρα απεργία έχουν προκηρύξει οι εργαζόμενοι στη ΝΟΚΙΑ για νέα συλλογική σύμβαση εργασίας και ενάντια στις μαζικές απολύσεις που προωθεί η εργοδοσία, ενώ στάση εργασίας εξήγγειλαν και οι εργαζόμενοι στον ΗΛΠΑΠ.

Μαζικές αγωνιστικές κινητοποιήσεις εκδηλώνονται και από τους εργαζόμενους στους δήμους καθώς πραγματοποιήθηκαν την Πέμπτη, τρίωρη στάση εργασίας και διαδήλωση, και χθες Σάββατο, πανελλαδικό συλλαλητήριο στην Αθήνα, με πρόθεση κλιμάκωσης των κινητοποιήσεων ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και την είσοδο εργολάβων που προωθεί το πολυνομοσχέδιο για τους δήμους.

Επιπλέον την περασμένη εβδομάδα έγινε μαζική συγκέντρωση συμβασιούχων εργαζόμενων στα δημόσια νοσοκομεία έξω από το υπουργείο Εργασίας, ζητώντας τη νομιμοποίησή τους, μετά από αποφάσεις 12 σωματείων του κλάδου. Σημαντικές αγωνιστικές διεργασίες σημειώνονται και στους «ωφελούμενους» του δημόσιου τομέα, με συνελεύσεις και προσπάθειες συντονισμού.

Οι ταξικές δυνάμεις πρότειναν απεργία στις 23/10, αλλά όλοι έστριψαν δια του συλλαλητηρίου

Όλα τα παραπάνω συντείνουν στο γεγονός ότι υπάρχει κοινωνική «εύφλεκτη ύλη» για ξέσπασμα νέων μαζικών αγώνων, και αυτό είναι που φοβούνται οι «επάνω». Γι’ αυτό από τώρα επιχειρούν να προλάβουν τις εξελίξεις, καταργώντας στην πράξη το απεργιακό δικαίωμα με τις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες και τις άλλες αντισυνδικαλιστικές διατάξεις του αναπτυξιακού. Αλλά για να ξεσπάσουν μαζικοί και αποφασιστικοί αγώνες απαιτείται, πρώτο ανεξάρτητος ταξικός σχεδιασμός, που να πατά στις διαθέσεις των εργαζομένων και να δίνει προοπτικές νίκης και ανατροπής και δεύτερο δρομολόγηση διαδικασιών πραγματικού συντονισμού σωματείων, επιτροπών αγώνα και ταξικών συλλογικοτήτων, πέρα και έξω από την «αιγίδα» των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και σία.

Για να γίνει αυτό το σχέδιο πραγματικότητα, για να ενοποιηθούν και να συντονιστούν σε μια κοινή γροθιά, με λογική πανεργατικού αγώνα, όλα τα επιμέρους αγωνιστικά, μικρά και μεγαλύτερα, ξεσπάσματα, πρέπει να «βάλουν πλάτη» όλες οι δυνάμεις του ταξικού εργατικού κινήματος, τα μαχητικά πρωτοβάθμια σωματεία, ο κόσμος που επιδιώκει στην πράξη την ταξική ανασυγκρότηση του κινήματος.

Οι πρόσφατες απεργίες έδειξαν ότι μπορεί να υπάρξει απεργιακή και αγωνιστική κλιμάκωση χωρίς τους Παναγόπουλους. Χωρίς ημερομηνία λήξης, ταλαντεύσεις και υποταγή στους «κυρίαρχους συσχετισμούς» και τις πιρουέτες της γραφειοκρατίας, που μέσω των συστημικών παρατάξεων –ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ– αρνήθηκε κάθε συζήτηση για νέα απεργία, ή άλλες μορφές αγώνα, αρκούμενη σε συλλαλητήριο την ημέρα της ψήφισης και μετά τα… κεφάλια μέσα!

Όμως και η στάση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ είναι αναντίστοιχη των απαιτήσεων. Στο ΕΚΑ, στην ΑΔΕΔΥ, την ΟΛΜΕ, τις αστικές συγκοινωνίες και αλλού, όπου κατατέθηκε μια γραμμή αγωνιστικής απεργιακής κλιμάκωσης, η απάντηση του ΠΑΜΕ ήταν ότι «έχουμε επίθεση μακράς διάρκειας», και θα απαιτηθεί… «μακρόχρονος αγώνας»! Έτσι οι δυνάμεις του διοργάνωσαν την Πέμπτη συγκεντρώσεις και πορείες σε Αθήνα και αλλού, καλούν σε νέες συγκεντρώσεις στις 24/10, αλλά πέραν τούτου… ουδέν, παρά τα περί «κλιμακώνουμε» που συνοδεύουν τα σχετικά καλέσματα.

Πηγή: ΠΡΙΝ - pandiera.gr

Σελίδα 2706 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή