Αιμιλία Καραλή 

Πρόσφατα εξελέγη η «πρώτη γυναίκα» πρόεδρος της Δημοκρατίας. Διθύραμβοι και εορταστική ατμόσφαιρα για το γεγονός. «Νίκη του γυναικείου κινήματος(!)», έγραφε μια εφημερίδα. Ας σκεφτούμε, όμως, εάν η γυναικεία της «ιδιότητα» είναι αρκετή για να εξασφαλίσει την λειτουργία μιας κοινωνίας που κατοχυρώνει τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων.

Τις τελευταίες μέρες στους δρόμους του Μιλάνου έχουν αναρτηθεί αφίσες που απεικονίζουν τα πρόσωπα γυναικών επιμελώς μακιγιαρισμένα, ώστε να εμφανίζονται θύματα σωματικής βίας. Πάνω από τα πρόσωπα υπάρχει ο τίτλος: «απλά επειδή είμαι γυναίκα». Κάτω από τις φωτογραφίες αναγράφονται δεινά των γυναικών: οικογενειακή βία, χαμηλότεροι μισθοί, ακρωτηριασμός γεννητικών οργάνων, καταναγκαστικός γάμος, βιασμός. Το προκλητικό είναι ότι στις φωτογραφίες απεικονίζονται γυναίκες που άσκησαν, ασκούν ή εκπροσωπούν εξουσία, η οποία με τον έναν ή τον άλλο τρόπο διαιωνίζει το σύστημα που ταπεινώνει γυναίκες (και άντρες). Ανάμεσά τους η Άνγκελα Μέρκελ, Μισέλ Ομπάμα, Χίλαρι Κλίντον, η Αούνγκ Σαν Σου Κι. Στην πλειοψηφία τους –ή με την ανοχή τους– έχουν συναινέσει στις αποφάσεις των κομμάτων τους για πολέμους, έχουν ψηφίσει νόμους που έχουν διαλύσει τα ανθρώπινα δικαιώματα και έχουν απαξιώσει άντρες και γυναίκες.

Αλλά και στα δικά μας τώρα. Πρόσφατα εξελέγη η «πρώτη γυναίκα» πρόεδρος της Δημοκρατίας. Διθύραμβοι και εορταστική ατμόσφαιρα για το γεγονός. «Νίκη του γυναικείου κινήματος(!)», έγραφε μια εφημερίδα, «επιτέλους, γυναίκα!», έγραφε ένα σάιτ, πάνελ μεσημεριανάδικων, πρωινάδικων, ξενυχτάδικων σχολίασαν με χαμόγελα την εκλογή, «δικαίωση» δήλωναν βουλευτίνες και πολιτεύτριες που με τη διοργάνωση φιλανθρωπικών γκαλά και αγώνες μπιτς βόλεϊ μάχονται υπέρ των κακοποιημένων γυναικών. Ο ρόλος, βέβαια, του θεσμού τον οποίον εκπροσωπεί η νέα πρόεδρος δεν συζητήθηκε. Κι ας μην αναφερθούμε στην επικύρωση μνημονιακών νόμων που καταργούν δικαιώματα ή καταστρέφουν το περιβάλλον που έχει υπογράψει ως ανώτερη δικαστικός. Ας σκεφτούμε το τι θα υπογράφει από δω κι εμπρός. Κι αν η γυναικεία της «ιδιότητα» είναι αρκετή για να εξασφαλίσει τη λειτουργία μιας κοινωνίας που κατοχυρώνει τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων.

Για «να μείνουν τα πράγματα όπως είναι, πρέπει όλα να αλλάξουν», γι’ αυτό και παραχωρούνται εξουσίες σε γυναίκες

Μιας και αναφερόμαστε σε ανθρώπους, παρά τη δημοφιλή παρετυμολογία ότι η λέξη άνθρωπος προέρχεται από την ένωση του επιρρήματος άνω και του ρήματος θρώσκω (δίνοντας στο ρήμα την σημασία του κοιτάζω αντί της ορθής ορμώ), η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Άνθρωπος δεν σημαίνει «αυτός που κοιτάζει ψηλά» αλλά αυτός που έχει την «όψιν ανδρός». Ένα απλό κοίταγμα σε έγκυρα λεξικά της αρχαίας ελληνικής γλώσσας (π.χ. H. Liddel – R. Scott, J. B. Hofmann) τονίζουν την προέλευση: πιθανόν εκ του ανήρ + οψ. Το πιθανόν αφορά την περίπτωση του να είναι ξένη λέξη, όπως έγραφε ο Μανόλης Τριανταφυλλίδης. Στην κυπριακή διάλεκτο, ακόμη η λέξη άδρωπος (ή άγρωπος) σημαίνει τον άνδρα. Μια μικρή περιήγηση, εξάλλου, σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες δείχνει ότι η λέξη άνδρας ταυτιζόταν με τη λέξη άνθρωπος.

Για να χαθεί η αρχική σημασία της λέξης. δόθηκαν πολλοί αγώνες από άντρες και γυναίκες. Αγώνες που δεν αφορούσαν μόνο το κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο ζωής που την ωθούσαν στο περιθώριό της αλλά και τα στερεότυπα τα οποία είχαν αποδεχτεί και οι ίδιες οι γυναίκες: «ιδανική» μητέρα, σύζυγος, κόρη. Ακόμη και σε χώρους που ευαγγελίζονταν την κοινωνία της ισότητας των ανθρώπων, χρειάστηκαν πολλές προσπάθειες για να συνειδητοποιηθεί το αυτονόητο.

Η ιστορία της γυναικείας καταπίεσης είναι ταυτοχρόνως στην πιο ακραία εκδοχή της η καταπίεση της ανθρώπινης ιδιότητας απ’ όλα τα πατριαρχικά συστήματα, από τα συστήματα που στηρίζονταν και στηρίζονται στην ιδιοκτησία των ανθρώπων ως παραγωγικών μέσων. Και για να εξασφαλιστεί αυτή η ιδιοκτησία έπρεπε να υπάρξουν επιμέρους ιεραρχήσεις σε «ισχυρούς άνδρες» και «ασθενείς γυναίκες». Σε αυτήν τη διαδικασία φτιάχτηκαν και οι ρόλοι των φύλων ως κοινωνικές κατασκευές με διακριτούς ρόλους η κάθε μία. Το σώμα, η σεξουαλικότητα, τα συναισθήματα, η μορφή, η κοινωνική θέση, τα «πρέπει» και τα «μη» για κάθε φύλο, έγιναν υπόθεση της κάθε εξουσίας για να χειραγωγεί, για να ελέγχει και να διατηρείται.

Κι επειδή για «να μείνουν τα πράγματα όπως είναι, πρέπει όλα να αλλάξουν», γι’ αυτό και παραχωρούνται εξουσίες σε γυναίκες. Ποτέ όμως η εξουσία. Αυτή δεν έχει φύλο, δεν έχει πρόσωπο, δεν έχει καμιά Μεγάλη Ουσία, όπως θα έλεγε ο Διονύσιος Σολωμός. Δεν την αφορά δηλαδή η ελευθερία των ανθρώπων, παρά μόνο η δική της ασυδοσία.

πηγη:  prin.gr

Την εδραίωση της κατοχής στο μεγαλύτερο μέρος της Δυτικής Όχθης της Παλαιστινιακής γης και την παραχώρηση ολόκληρης της Ιερουσαλήμ στο Ισραήλ, συμπεριλαμβάνει το σχέδιο «181» του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Παράλληλα το σχέδιο νομιμοποιεί τους Ισραηλινούς εποικισμούς, ενώ την ίδιαώρα προβλέπει τη σύνδεση της Δυτικής Όχθης με τη Λωρίδα της Γάζας μέσω τούνελ! 

Το σχέδιο που βαφτίστηκε προκλητικά «ειρηνευτικό» από το Λευκό Οίκο ουσιαστικά επιβραβεύει την Ισραλινή κατοχή σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού μοιράζοντας «κούφιες» υποσχέσεις για τη δημιουργία δήθν …ανεξάρτητου Παλαιστινιακό κράτος με πρωτεύουσα μια …γειτονιά «στην Ανατολική Ιερουσαλήμ». Την ίδια ώρα που δηλώνεται εντός του σχεδίου ότι η «Ιερουσαλήμ θα είναι η αδιαίρετη πρωτεύουσα του Ισραήλ». 

Την πρότασή του ο Τραμπ την παρουσίασε μαζί με τον Ισραηλινό υπηρεσιακό πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου στο Λευκό Οίκο.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ ανάρτησε στο «Twitter» ένα χάρτη που σκιαγραφεί το προτεινόμενό του σχέδιο για τη Μέση Ανατολή. Ο χάρτης εμφανίζει εδάφη υπό παλαιστινιακό έλεγχο σε κάποιες περιοχές της Δυτικής Όχθης, που θα είναι όμως πλήρως περικυκλωμένα από το Ισραήλ, με οδικές προσβάσεις στην Ιορδανία. Οι εβραϊκοί οικισμοί στη Δυτική Όχθη τίθενται υπό ισραηλινό έλεγχο, όπως ολόκληρη η κοιλάδα του Ιορδάνη. Οι εποικισμοί θα ενώνονται με το υπόλοιπο Ισραήλ, μέσω «δρόμων εξυπηρέτησης» που τεμαχίζουν ακόμα περισσότερο τα παλαιστινιακά εδάφη. Η περιοχή νότια της Γάζας στην έρημο Νεγκέβ θα μεταφερθεί στον έλεγχο των Παλαιστινίων. Σύμφωνα με το χάρτη, η σύνδεση της Δυτικής Όχθης με τη Λωρίδα της Γάζας θα γίνει μέσω ενός… τούνελ που θα περνάει κάτω από το Ισραηλινό κράτος!!!

Η προτεινόμενη παλαιστινιακή πρωτεύουσα στο αμερικανικό ειρηνευτικό σχέδιο για τη Μέση Ανατολή είναι το Αμπού Ντις, μια γειτονιά στα προάστια της Ιερουσαλήμ, δήλωσε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου, επιβεβαιώνοντας ότι ο απόλυτος έλεγχος της Ιερουσαλήμ περνάει στα χέρια των Ισραηλινών. 

Το  σχέδιο επίσης προβλέπει την ισραηλινή κυριαρχία (αλλά όχι επισήμως προσάρτηση…) στην Κοιλάδα του Ιορδάνη (που αποτελεί το 30% της Δυτικής Όχθης), άμεσες διαπραγματεύσεις Ισραηλινών και Παλαιστινίων πάνω σε «λεπτομερείς χάρτες» που θα διασφαλίζουν την «ασφάλεια του Ισραήλ στα ανατολικά του σύνορα». Βέβαια ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι βάσει του σχεδίου του, «θα διπλασιαστούν» τα εδάφη που θα έχουν «υπό την ευθύνη τους» οι Παλαιστίνιοι, πως δεν θα χρειαστεί να ξεσπιτωθεί κανένας Παλαιστίνιος ή Ισραηλινός, μολονότι την ίδια ώρα δεν θα θιχτούν τα εδάφη των εκατοντάδων χιλιάδων Εβραίων εποίκων που ζουν στην κατεχόμενη παλαιστινιακή γη.

Η Ουάσινγκτον θα αναγνωρίσει τους Ισραηλινούς εποικισμούς στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη

Η Ουάσινγκτον θα αναγνωρίσει ως μέρος του Ισραήλ τους εποικισμούς στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, δήλωσε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου, τονίζοντας πως η παρουσίαση του ειρηνευτικού σχεδίου του Αμερικανού πρόεδρου Ντόναλντ Τραμπ για την Μέση Ανατολή σηματοδοτεί μια «ιστορική ημέρα».

Το σχέδιο θα δώσει ισραηλινή κυριαρχία στην κοιλάδα του Ιορδάνη, πρόσθεσε ο Νετανιάχου, μιλώντας για ένα «ρεαλιστικό μονοπάτι» για την επίτευξη βιώσιμης ειρήνης στην περιοχή.

Όπως ανέφερε, το Ισραήλ «θα εφαρμόσει τους νόμους του στην κοιλάδα του Ιορδάνη» και σε όλους τους άλλους εβραϊκούς οικισμούς στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη και οι ΗΠΑ συμφώνησαν να αναγνωρίσουν ως μέρος του Ισραήλ, υποδηλώνοντας την προσάρτηση των εδαφών.

Με βάση το σχέδιο Τραμπ, οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες δεν θα έχουν το δικαίωμα να επιστρέψουν στο Ισραήλ, διευκρίνισε.

«Το σχέδιό σας προσφέρει στους Παλαιστίνιους ένα μονοπάτι προς ένα κατάλληλο κράτος», είπε ο Νετανιάχου στον Τραμπ, προσθέτοντας πως «ίσως τους πάρει πολύ χρόνο για να φτάσουν στην αρχή αυτού του μονοπατιού».

‘Εθεσε ως όρο για διαπραγματεύσεις με τους Παλαιστίνιους, να αναγνωρίσουν το Ισραήλ ένα «Εβραϊκό κράτος», σημειώνοντας πως το Ισραήλ θα διατηρήσει το στάτους κβο σε περιοχές που δεν περιλαμβάνονται στο σχέδιο Τραμπ.

«Κομμένη» γη…

Όσο για το «κράτος της Παλαιστίνης», αυτό φαίνεται να είναι ένα άθροισμα κατακερματισμένων εδαφών. Πάντως ανέφερε το θα υπάρξει τετραετές πάγωμα νέων εβραϊκών εποικισμών, ανεξαρτήτως της στάσης που θα τηρήσει η Παλαιστινιακή Αρχή στο σχέδιο των ΗΠΑ, αλλά και αφοπλισμός της «Χαμάς» και αποστρατιωτικοποίηση της Λωρίδας της Γάζας, ώστε να εξαλειφθεί «η τρομοκρατία και ο εξτρεμισμός». Αναφέρεται ακόμα συνέχιση του ρόλου που παίζει η Ιορδανία ως εγγυήτρια των ιερών τόπων της Ιερουσαλήμ.

Ο Τραμπ επανέλαβε πως το σχέδιό του δίνει μία «ιστορική ευκαιρία» και είπε ότι «η Μέση Ανατολή αλλάζει ραγδαία… Πρέπει να φροντίσουμε τη νεολαία της περιοχής…», αυτή που ματώνει από τον ισραηλινό στρατό, που στηρίζουν οι ΗΠΑ. Δεν παρέλειψε να πλέξει το εγκώμιο των επιτευγμάτων του αμερικανικού στρατού στην περιοχή, ισχυριζόμενος ότι αυτός «κατέστρεψε 100% το χαλιφάτο του “Ισλαμικού Κράτους” και τον αρχηγό του Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι».

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός εξήρε την ιδιαίτερα ευνοϊκή πολιτική των ΗΠΑ υπέρ των ισραηλινών συμφερόντων, καλώντας τους Παλαιστίνιους να έρθουν σε διαπραγμάτευση και να καταλήξουν σε μία «λύση», αναγνωρίζοντας «το εβραϊκό κράτος του Ισραήλ». Τόνισε ότι το ζήτημα των παλαιστινίων προσφύγων «θα πρέπει να λυθεί έξω από το κράτος του Ισραήλ», ότι οι Παλαιστίνιοι Δυτικής Όχθης και Λωρίδας Γάζας θα έχουν τη δυνατότητα να συνδεθούν μεταξύ τους. Παρόντες στην παρουσίαση ήταν οι πρέσβεις των Μπαχρέιν, Ομάν και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.

Απορρίπτει το σχέδιο η Παλαιστινιακή Αρχή 

Η Παλαιστινιακή Αρχή απέρριψε το σχέδιο των ΗΠΑ, θεωρώντας πως πρόκειται για προσβολή και όχι για «λύση του αιώνα». Κανένας Παλαιστίνιος δεν μπορεί να δεχτεί ένα ανεξάρτητο κράτος χωρίς την Ιερουσαλήμ πρωτεύουσά του, δήλωσε απόψε ο πρόεδρος της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς.

«Είναι αδύνατο, για οποιοδήποτε παιδί, Άραβα ή Παλαιστίνιου, να δεχτεί να μην έχει την Ιερουσαλήμ», τόνισε ο πρόεδρος Αμπάς. «Λέω στον Τραμπ και στον Νετανιάχου: Η Ιερουσαλήμ δεν πωλείται, όλα τα δικαιώματά μας δεν πωλούνται. Και η συμφωνία σας, η συνωμοσία, δεν θα περάσει», υποστήριξε.

Ο Παλαιστίνιος πρόεδρος έκανε τις δηλώσεις αυτές από τη Ραμάλα, στο τέλος μιας συνεδρίασης των παλαιστινιακών οργανώσεων, συμπεριλαμβανομένης της «Χαμάς», στόχος της οποίας ήταν να αποφασιστεί ποια πολιτική πρέπει να ακολουθηθεί μετά την ανακοίνωση του αμερικανικού σχεδίου στην Ουάσιγκτον. Στην πόλη της Γάζας άρχισαν κινητοποιήσεις ενάντια στην πολιτική των ΗΠΑ.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ιορδανίας, Αϊμάν Σαφάντι, δήλωσε σήμερα ότι ο μόνος δρόμος για συνολική και διαρκή ειρήνη στη Μέση Ανατολή είναι η εγκαθίδρυση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους επί τη βάση των συνόρων του 1967 και με την Ανατολική Ιερουσαλήμ πρωτεύουσά του.

Ο Αμπάς επίσης δέχθηκε τηλεφώνημα του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της ΕΕ Σαρλ Μισέλ, συζητώντας το σχέδιο Τραμπ. Ο Αραβικός Σύνδεσμος ανακοίνωσε πως θα συνεδριάσει εκτάκτως το Σάββατο στο Κάιρο για να εκτιμήσει την πρόταση και να καθορίσει τη στάση του.

Η Ρωσία θα μελετήσει το αμερικανικό ειρηνευτικό σχέδιο για τη Μέση Ανατολή, αλλά το κύριο είναι να εκφράσουν την άποψή τους γι’ αυτό οι Παλαιστίνοι και οι εκπρόσωποι των άλλων αραβικών χωρών, δήλωσε ο ειδικός απεσταλμένος του Ρώσου προέδρου για τη Μέση Ανατολή και τις χώρες της Αφρικής, υφυπουργός Εξωτερικών Μιχαήλ Μπογκντάνοφ.

Το σχέδιο του Ντόναλντ Τραμπ για τη Μέση Ανατολή είναι μονάχα μια συμφωνία μεταξύ των ΗΠΑ και του Ισραήλ, δήλωσε σήμερα σύμβουλος του προέδρου του Ιράν, απορρίπτοντάς το ως πρόταση «επιβολής και κυρώσεων».

πηγη: imerodromos.gr

Το τερατώδες πρωτογενές πλεόνασμα των 5,017 δις το οποίο επιβλήθηκε από τους θεσμούς και τις υποταγμένες ελληνικές κυβερνήσεις στη χώρα μας, οφείλεται από τη μια στη φοροεπιδρομή των κυβερνήσεων που πνίγει την ελληνική οικονομία και κοινωνία και από την άλλη στην κατακρεούργηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, με περικοπή πάνω από μισό δις, πράγμα που εντείνει την αποεπένδυση στη χώρα, η οποία αποεπένδυση συνιστά  και το μείζον αναπτυξιακό πρόβλημα της χώρας.

Πρωτογενές πλεόνασμα ύψους 5,017 δισ. ευρώ έναντι στόχου για 4,400 δισ. ευρώ και πρωτογενούς πλεονάσματος 91 εκατ. ευρώ για την ίδια περίοδο του 2018 εμφάνισε ο κρατικός προϋπολογισμός το 2019, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών.

Το ΥΠΟΙΚ, στη δεύτερη ανακοίνωσή του για το ταμειακό “κλείσιμο” του 2019 επιβεβαιώνει την οριακή μόνο υπέρβαση εσόδων (σ.σ. για να περιοριστεί το φαινόμενο των υπερπλεονασμάτων). Επίσης, καταγράφει την υπέρβαση στόχου σε συγκεκριμένες κατηγορίες εσόδων (ειδικοί φόροι, φόρος εισοδήματος νομικών προσώπων κ.λπ.) αλλά και την υστέρηση έναντι του στόχου σε άλλες.

Το ύψος των καθαρών εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού ανήλθε σε 55.097 εκατ. ευρώ, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 72 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου που έχει περιληφθεί για το 2019 στην εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού 2020.

Τα συνολικά έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού ανήλθαν σε 60.141 εκατ. ευρώ, αυξημένα κατά 84 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου.

Ειδικότερα, την περίοδο Ιανουαρίου-Δεκεμβρίου 2019 αύξηση έναντι του στόχου παρατηρήθηκε στις εξής κύριες κατηγορίες εσόδων:

α) ΕΦΚ καπνικών προϊόντων κατά 19 εκατ. ευρώ ή 0,9%,
β) Φόροι επί χρηματοοικονομικών και κεφαλαιακών συναλλαγών κατά 12 εκατ. ευρώ ή 2,6%,
γ) Λοιποί φόροι επί συγκεκριμένων υπηρεσιών κατά 87 εκατ. ευρώ ή 4,8%,
δ) Φόρος εισοδήματος πληρωτέος από εταιρείες (ΝΠ) κατά 53 εκατ. ευρώ ή 1,2%,
ε) Λοιπά τρέχοντα έσοδα κατά 446 εκατ. ευρώ ή 21,5%
εκ των οποίων: Επιστροφές δαπανών κατά 350 εκατ. ευρώ ή 67,9%.

Μειωμένα έναντι του στόχου την ίδια περίοδο ήταν τα έσοδα στις κάτωθι βασικές κατηγορίες:

α) ΦΠΑ στα πετρελαιοειδή και στα παράγωγα αυτών κατά 11 εκατ. ευρώ ή 0,6%,
β) ΕΦΚ ενεργειακών προϊόντων κατά 13 εκατ. ευρώ ή 0,3 %,
γ) Τακτικοί φόροι ακίνητης περιουσίας κατά 10 εκατ. ευρώ ή 0,4%
εκ των οποίων : ΕΝΦΙΑ κατά 15 εκατ. ευρώ ή 0,5%,
δ) Φόρος εισοδήματος πληρωτέος από Φυσικά Πρόσωπα (ΦΠ) κατά 54 εκατ. ευρώ ή 0,5%,
ε) Λοιποί φόροι εισοδήματος κατά 22 εκατ. ευρώ ή 1,8%,
στ) Φόροι κεφαλαίου κατά 19 εκατ. ευρώ ή 7,2%,
ζ) Μεταβιβάσεις κατά 352 εκατ. ευρώ ή 7,4%,
η) Πωλήσεις αγαθών και υπηρεσιών κατά 48 εκατ. ευρώ ή 2,7%,
θ) Πωλήσεις παγίων περιουσιακών στοιχείων κατά 16 εκατ. ευρώ ή 60,3%.

Οι επιστροφές εσόδων ανήλθαν σε 5.044 εκατ. ευρώ, αυξημένες κατά 12 εκατ. ευρώ από το στόχο (5.032 εκατ. ευρώ).

Τα έσοδα του Προϋπολογισμού Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) ανήλθαν σε 2.857 εκατ. ευρώ, μειωμένα κατά 691 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου.

Ειδικότερα, τον Δεκέμβριο 2019 το σύνολο των καθαρών εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού ανήλθε στα 6.668 εκατ. ευρώ μειωμένο κατά 309 εκατ. ευρώ σε σχέση με τον μηνιαίο στόχο.

Επισημαίνεται ότι στις εισπράξεις μεταβιβάσεων Δεκεμβρίου 2019 περιλαμβάνεται και ποσό ύψους 644 εκατ. ευρώ από ANFAs, που δεν είχε προβλεφθεί για το 2019 στην εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού 2020.

Τα συνολικά έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού ανήλθαν σε 7.442 εκατ. ευρώ, μειωμένα έναντι του μηνιαίου στόχου κατά 263 εκατ. ευρώ.

Οι κυριότερες κατηγορίες εσόδων στις οποίες σημειώθηκε αύξηση έναντι του στόχου τον Δεκέμβριο 2019, είναι οι κάτωθι:

α) ΦΠΑ λοιπών προϊόντων και υπηρεσιών κατά 12 εκατ. ευρώ,
β) ΕΦΚ καπνικών προϊόντων κατά 19 εκατ. ευρώ,
γ) Φόρος εισοδήματος πληρωτέος από εταιρείες (ΝΠ) κατά 26 εκατ. ευρώ,
δ) Λοιπά τρέχοντα έσοδα κατά 368 εκατ. ευρώ
εκ των οποίων : Επιστροφές δαπανών κατά 336 εκατ. ευρώ.

Αντίθετα, μειωμένες έναντι του στόχου ήταν τον Δεκέμβριο 2019 κυρίως οι εξής κατηγορίες εσόδων:

α) Φόρος εισοδήματος πληρωτέος από Φυσικά Πρόσωπα (ΦΠ) κατά 22 εκατ. ευρώ,
β) Λοιποί φόροι εισοδήματος κατά 20 εκατ. ευρώ,
γ) Λοιποί τρέχοντες φόροι κατά 47 εκατ. ευρώ
εκ των οποίων : Φόροι οχημάτων κατά 97 εκατ. ευρώ,
δ) Μεταβιβάσεις κατά 589 εκατ. ευρώ,
ε) Πωλήσεις αγαθών και υπηρεσιών κατά 12 εκατ. ευρώ.

Τα έσοδα του ΠΔΕ ανήλθαν σε 933 εκατ. ευρώ, μειωμένα κατά 913 εκατ. ευρώ έναντι του μηνιαίου στόχου.

Οι επιστροφές εσόδων του Δεκεμβρίου 2019 ανήλθαν σε 774 εκατ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση κατά 46 εκατ. ευρώ έναντι του μηνιαίου στόχου (728 εκατ. ευρώ).

Οι δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού για την περίοδο Ιανουαρίου –  Δεκεμβρίου 2019 ανήλθαν στα 55.265 εκατ. ευρώ και παρουσιάζονται μειωμένες κατά 599 εκατ. ευρώ έναντι του στόχου (55.865 εκατ. ευρώ). H κυριότερη αιτία της εμφανιζόμενης αρνητικής απόκλισης είναι η υποεκτέλεση του ΠΔΕ κατά 508 εκατ. ευρώ.

Αύξηση έναντι του στόχου παρατηρήθηκε στις εξής κύριες κατηγορίες δαπανών:

α) στις κοινωνικές παροχές κατά 381 εκατ. ευρώ, κυρίως λόγω της διανομής του κοινωνικού μερίσματος ύψους 186 εκατ. ευρώ και της πληρωμής του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης πρώτου τριμήνου 2019 από το κράτος ύψους 172 εκατ. ευρώ, το οποίο πλέον δίδεται μέσω επιχορήγησης στον ΟΠΕΚΑ (περίπτωση διαφορετικής παρουσίασης),

β) στις μεταβιβάσεις κατά 267 εκατ. ευρώ κυρίως λόγω της πληρωμής Υπηρεσιών Κοινής Ωφελείας περιόδου 2007-2011 ύψους 150 εκατ. ευρώ.

Ωστόσο η αύξηση αυτή εξουδετερώνεται σε μεγάλο βαθμό από την ανάλωση του αποθεματικού που πλέον είναι επιμερισμένο σε άλλες μείζονες κατηγορίες δαπανών.

Οι δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού για την περίοδο Ιανουαρίου –  Δεκεμβρίου 2019 παρουσιάζονται μειωμένες σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2018 κατά 1.107 εκατ. ευρώ, κυρίως λόγω:

α) της μείωσης των πληρωμών από καταπτώσεις εγγυήσεων κατά 573 εκατ. ευρώ και
β) των μειωμένων δαπανών ΠΔΕ κατά 595 εκατ. ευρώ.

Με αντίρροπο χαρακτήρα (αυξημένη δαπάνη σε σχέση με το 2018) κινήθηκαν οι πληρωμές για τόκους κατά 549 εκατ. ευρώ.

Επισημαίνεται ότι κατά το έτος 2019 διανεμήθηκαν 186 εκατ. ευρώ ως κοινωνικό μέρισμα και 149 εκατ. ευρώ ως επίδομα θέρμανσης.

Ειδικότερα, τον Δεκέμβριο 2019 το σύνολο των δαπανών του κρατικού προϋπολογισμού ανήλθε στα 8.758 εκατ. ευρώ αυξημένο κατά 1.285 εκατ. ευρώ σε σχέση με τον μηνιαίο στόχο, κυρίως λόγω της υπέρβασης του στόχου στις κατηγορίες:

α) ΠΔΕ κατά 373 εκατ. ευρώ,
β) μεταβιβάσεις σε λοιπά νομικά πρόσωπα κατά 210 εκατ. ευρώ,
γ) εξοπλιστικά προγράμματα κατά 268 εκατ. ευρώ
δ) κοινωνικές παροχές κατά 283 εκατ. ευρώ (κυρίως λόγω διανομής κοινωνικού μερίσματος και επιδόματος θέρμανσης).

πηγη: iskra.gr

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ

Η Λιβύη εξακολουθεί, από το 2011, να είναι «μαύρη τρύπα» σε μια περιοχή μεγάλου γεωπολιτικού ενδιαφέροντος. Το έπαθλο για όποιους καταφέρουν να ελέγξουν τη χώρα είναι τεράστιο, καθώς διαθέτει τεράστιες διαπιστωμένες ποσότητες πετρελαίου (βρίσκεται στην ένατη θέση) και ανυπολόγιστα διαθέσιμα φυσικού αερίου. Πέρα όμως από τον διαπιστωμένο ενεργειακό πλούτο, ο έλεγχος της Λιβύης συνεπάγεται έλεγχο ενός πιθανού νέου δρόμου μεταφοράς ενεργειακών πόρων από τη Μεσόγειο προς την Ευρώπη.

Ο ενεργειακός πλούτος και η γεωγραφική θέση της Λιβύης εξηγούν σε μεγάλο βαθμό τα δεινά της χώρας από το 2011 μέχρι σήμερα. Το ενδιαφέρον όλων αυτών που συμμετείχαν πρόσφατα στη διάσκεψη του Βερολίνου προκειμένου να αναζητηθεί μια ειρηνική διέξοδος στον εμφύλιο προφανώς δεν εκδηλώθηκε για ανθρωπιστικούς λόγους και ευαισθησίες. Άλλωστε πολλοί από τους συμμετέχοντες στη διάσκεψη (Αμερικανοί, Γάλλοι κ.λπ.) συνέβαλαν καθοριστικά το 2011 στη δημιουργία του σημερινού χάους.

Μια οπτική γωνία η οποία μπορεί να προσφέρει ικανοποιητικές απαντήσεις στο σημερινό λιβυκό πρόβλημα έχει να κάνει με το μεγάλο παιχνίδι του ενεργειακού εφοδιασμού της Ευρώπης. Η γεωγραφία και ο πλούτος ενεργειακών πόρων καθιστούν τη Ρωσία τον βασικό προμηθευτή της Ευρώπης. Στη βάση αυτής της πραγματικότητας έχει οικοδομηθεί η στρατηγική σχέση Γερμανίας – Ρωσίας και η δημιουργία των βόρειων (αγωγών) δρόμων εφοδιασμού με φυσικό αέριο.

Αυτή, ωστόσο, η πραγματικότητα υπονομεύει τα αμερικανικά συμφέροντα στην Ευρώπη, τα οποία θεμελιώθηκαν μετά την ήττα της Γερμανίας στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο οι ΗΠΑ, εδώ και δύο δεκαετίες, κάνουν κάθε τι δυνατό για να αποτρέψουν τη μονοπωλιακή εξάρτηση της Γερμανίας και κατ’ επέκταση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο. Άλλωστε, ο στόχος των Αμερικανών μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με τη δημιουργία του ΝΑΤΟ ήταν και παραμένει να κρατούν τη Γερμανία κάτω, τη Ρωσία έξω και τους εαυτούς τους μέσα στην Ευρώπη.

Γεωπολιτικό έπαθλο

Την τελευταία δεκαετία η διαπίστωση της ύπαρξης τεράστιων ενεργειακών πόρων στη λεκάνη της ανατολικής Μεσογείου έδωσε νέα διάσταση και μεγαλύτερη ένταση στο μεγάλο παιχνίδι που αφορά τον ενεργειακό εφοδιασμό της Ευρώπης. Είναι προφανές ότι αυτός που ελέγχει τους ενεργειακούς πόρους και τους δρόμους μεταφοράς τους προς την Ευρώπη μπορεί να διεκδικήσει τη Γηραιά Ήπειρο ως τεράστιο γεωπολιτικό έπαθλο στο παγκόσμιο παιχνίδι ισχύος.

Έχοντας όλα αυτά κατά νου μπορούμε ίσως να δούμε λίγο πιο καθαρά τις τελευταίες εξελίξεις στη Λιβύη και να κατανοήσουμε ποιοι είναι με ποιους και τι επιδιώκουν.

1. Έχουμε καταρχάς αυτούς που επέλεξαν να δημιουργήσουν τη «μαύρη τρύπα» στην περιοχή υποθάλποντας την εξέγερση κατά του Καντάφι. Σ’ αυτό το «έργο» οι πρωταγωνιστές ήταν οι ΗΠΑ και η Γαλλία. Αυτές οι δύο χώρες πρωτοστάτησαν στην πολεμική εμπλοκή, η οποία σάρωσε το παλιό καθεστώς.

2. Οι Αμερικανοί, αντιμέτωποι με τους ανέμους που έσπειραν στη Μέση Ανατολή, με τις επεμβάσεις στο Ιράκ και τη δημιουργία του χάους στη Συρία, δεν ασχολήθηκαν επιμελώς με την υπόθεση αποκατάστασης μιας στοιχειώδους τάξης στη Λιβύη. Άλλωστε και οι δύο βασικοί πόλοι εξουσίας που προέκυψαν στη Λιβύη (στην Τρίπολη με τον Σαράτζ και στη Βεγγάζη με τον Χαφτάρ) βρίσκονταν πάντα κοντά στην αμερικανική επιρροή.

3. Για τη Ρωσία η διαιώνιση της κρίσης στη Λιβύη υπήρξε μια ευκαιρία για επέκταση της επιρροής της στη βόρειο Αφρική, την οποία δεν άφησε ανεκμετάλλευτη. Η Μόσχα πρόσφερε υποστήριξη (πολεμικό υλικό και μισθοφόρους) στην πλευρά της Βεγγάζης και του Χαφτάρ. Η εν λόγω υποστήριξη φαίνεται μάλιστα ότι απέδωσε καθώς οι δυνάμεις της αναγνωρισμένης από τον ΟΗΕ κυβέρνησης της Τρίπολης δεν ελέγχουν πια τίποτε περισσότερο από την πρωτεύουσα της χώρας.

4. Η Τουρκία, μέσω των συμφωνιών που υπέγραψε για παροχή στρατιωτικής βοήθειας και οριοθέτησης των θαλασσίων συνόρων με την αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ κυβέρνηση της Τρίπολης, επιχειρεί να διεκδικήσει το μερίδιο που θεωρεί ότι της αναλογεί στο μεγάλο παιχνίδι των δρόμων μεταφοράς του ενεργειακού πλούτου της Μεσογείου προς την Ευρώπη.

Καθώς τα ρωσικά και τα τουρκικά συμφέροντα στην περιοχή φαίνονται συντονισμένα, οι συμμαχίες του Ερντογάν με τον Σάρατζ και του Πούτιν με τον Χαφτάρ θα μπορούσαν να εκληφθούν ενδεχομένως ως συμπληρωματικές κινήσεις του ρωσοτουρκικού «άξονα», ο οποίος επιχειρεί να υπονομεύσει τη στρατηγική της Ουάσιγκτον για απεξάρτηση του ενεργειακού εφοδιασμού της Ευρώπης από τον έλεγχο της Μόσχας.

5. Η Γαλλία από την πλευρά της επιθυμεί να έχει καθοριστικό ρόλο και λόγο στην επόμενη μέρα στη Λιβύη, καθώς με αυτόν τον τρόπο θα αποδείξει την ηγετική της θέση στην Ε.Ε. και, με την αρωγή των ΗΠΑ, θα αμφισβητήσει τη στρατηγική σχέση που οικοδομούν Βερολίνο και Μόσχα στη βάση του μονοπωλιακού εφοδιασμού της Ευρώπης με ρωσικό φυσικό αέριο από δρόμους (αγωγούς) που δεν ελέγχονται από τις ΗΠΑ.

6. Η Ελλάδα σ’ αυτό το μεγάλο ενεργειακό παιχνίδι συμμετέχει ως πιόνι το οποίο κινείται κατόπιν υποδείξεων «εταίρων», «συμμάχων» και κατά κύριο λόγο δανειστών. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι το ενδιαφέρον των ελληνικών κυβερνήσεων για την αναζήτηση ενεργειακών πόρων στις περιοχές της δυτικής Ελλάδας και νότια της Κρήτης προέκυψε μόνο κατόπιν της χρεοκοπίας και όταν η χώρα μετά τα μνημόνια υποθηκεύτηκε για τον επόμενο αιώνα…

Πηγή: topontiki.gr – Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 2109 στις 23-1-2020

πηγη: imerodromos.gr