The logo of the U.S. Central Intelligence Agency is shown in the lobby of the CIA headquarters in Langley, Virginia March 3, 2005. REUTERS/Jason Reed/File Photo

Από iraklis3

Οι αμερικανικές και γερμανικές μυστικές υπηρεσίες επί δεκαετίες κατασκόπευαν πάνω από 100 χώρες μέσω μίας ελβετικής εταιρείας κωδικοποιητών και κρυπτογράφησης μηνυμάτων, αποκαλύπτουν σήμερα δημοσιεύματα και στις τρεις χώρες.

Η εταιρεία Crypto AG είχε καταστεί ηγέτης στον τομέα της κωδικοποίησης/κρυπτογράφησης μηνυμάτων μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, πωλώντας έναντι «πολλών εκατ. δολαρίων» τα προϊόντα της σε πάνω από 120 χώρες, έως και πρόσφατα, τονίζεται σε δημοσίευμα της Washington Post, που παρουσιάζει τα ευρήματα μίας κοινής δημοσιογραφικής έρευνάς της με το γερμανικό δίκτυο ZDF και την ελβετική ραδιοτηλεόραση RSF.

Μεταξύ των πελατών της εταιρείας περιλαμβάνονται το «Ιράν, στρατιωτικά καθεστώτα στη Λατινική Αμερική, η Ινδία, το Πακιστάν, ακόμη και το ίδιο το Βατικανό», εξηγεί η αμερικανική εφημερίδα.

Όμως, η Crypto AG είχε εξαγορασθεί το 1970 από τη CIA, στο πλαίσιο «ενός άκρως εμπιστευτικού συνεταιρισμού» της με την αντίστοιχη γερμανική υπηρεσία πληροφοριών BND. Οι Γερμανοί αποδεσμεύθηκαν από την εταιρεία στις αρχές του 1990 και η CIA επαναπώλησε την Crypto το 2018. Οι δύο μυστικές υπηρεσίες «παραχάραξαν τα μηχανήματα της εταιρείας, ώστε να μπορούν εύκολα να σπάζουν τους κωδικούς των χωρών –πέλατών της, που τα χρησιμοποιούσαν για την κρυπτογράφηση μηνυμάτων».

Έτσι, οι δύο μυστικές υπηρεσίες μπορούσαν να επισκοπούν την κρίση των (Αμερικανών) ομήρων στην Τεχεράνη το 1979, να προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες για τις θέσεις του στρατού της Αργεντινής στη Βρετανία κατά των Πόλεμο στα Φόλκλαντ, να παρακολουθούν τις μυστικές αποστολές για τη δολοφονία λατινοαμερικανών δικτατόρων και να υποκλέψουν τις αλληλοσυγχαρητήριες συνομιλίες Λίβυων αξιωματούχων μετά την επίθεση σε ντισκοτέκ στο Δυτικό Βερολίνο το 1986, όπου είχαν χάσει τη ζωή τους δύο Αμερικανοί στρατιώτες, αποκαλύπτει η Post.

H επιχείρηση, που έφερε την κωδική ονομασία «Θησαυρός» (Thesaurus), ή «Ρουβίκων», υπήρξε το «κόλπο του αιώνα» όσον αφορά τις μυστικές υπηρεσίες, σύμφωνα με αυτοεπαινετική αναφορά της CIA το 2004, που περιήλθε στην κατοχή των ομάδων που ερεύνησαν το θέμα. Στα χέρια τους βρέθηκαν και παρόμοια έγγραφα από τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες που χρονολογούνται έως το 2008.

Ούτε η CIA, αλλά ούτε και η BND θέλησαν να σχολιάσουν το δημοσίευμα της Washington Post, χωρίς ωστόσο να διαψεύδουν την αυθεντικότητα των εγγράφων που παρουσιάζονται.

Ο πρώην συντονιστής των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών Μπερντ Σμιντμπάουερ, επιβεβαίωσε στην ZDF την ύπαρξη αυτής της επιχείρησης, υποστηρίζοντας πως η «Ρουβίκων» βοήθησε «να γίνει ο κόσμος πιο ασφαλής».

Από την πλευρά της, η σουηδική εταιρεία Crypto International, που εξαγόρασε την Crypto AG, χαρακτήρισε ως «άκρως ανησυχητική» την έρευνα, διαβεβαιώνοντας συνάμα πως «δεν έχει κανένα δεσμό με τη CIA, ή την BND».

Πηγή: ΑΠΕ - atexnos.gr

Ελαφρά τη καρδία φαίνεται πως αντιμετωπίζει την εισπρακτική της πολιτική η κυβέρνηση, καθώς, όπως διαφαίνεται σε νέα υπουργική απόφαση, ποντάρει στη… διάθεση ορισμένων πολιτών να γίνουν πληροφοριοδότες με την αντίστοιχη αμοιβή, βεβαίως βεβαίως.

Όπως είχε συμβεί και με την τηλεφωνική γραμμή για τον αντικαπνιστικό νόμο, έτσι και τώρα το υπουργείο Οικονομικών προσπαθεί με κάθε τρόπο να εμπλέξει τους πολίτες στη συλλογή εσόδων, βάζοντάς τους μπροστάρηδες σε ένα δύσκολο και δαιδαλώδες ζήτημα που αποτελεί εδώ και χρόνια ανοιχτή πληγή για το ελληνικό Δημόσιο.

Ο υφυπουργός Απόστολος Βεσυρόπουλος, στην απόφασή του, υπόσχεται και αμοιβή έως και 10% επί της αξίας της κληρονομιάς 

Σύμφωνα με την απόφαση, όπως τη δημοσιεύει το ΑΠΕ-ΜΠΕ:

►Κάθε πρόσωπο που γνωρίζει στοιχεία ή πληροφορίες σχετικά με περιουσίες του Κώδικα Κοινωφελών Περιουσιών και Σχολαζουσών Κληρονομιών, οφείλει να το δηλώσει χωρίς υπαίτια καθυστέρηση στη διεύθυνση Κοινωφελών Περιουσιών του υπουργείου Οικονομικών. Η δήλωση αυτή θα πρέπει να περιέχει κατά το δυνατόν ακριβή στοιχεία, και κάθε άλλη χρήσιμη λεπτομέρεια σχετικά με την καταδειχθείσα περιουσία.

►Εφόσον η δήλωση γίνει σε άλλη δημόσια αρχή, η αρχή αυτή υποχρεούται άμεσα και εντός δέκα ημερών το αργότερο από την περιέλευση σε αυτή, της σχετικής πληροφορίας, να τη διαβιβάσει στην ανωτέρω διεύθυνση Κοινωφελών Περιουσιών.

►Η χρηματική αμοιβή καταβάλλεται στο δικαιούχο πρόσωπο, μετά την εκκαθάριση και την περιέλευση της περιουσίας στο Δημόσιο, ή τον φορέα εκτέλεσης κοινωφελούς σκοπού, με απόφαση της αρμόδιας, (κατά το άρθρο 1 του ν. 4182/2013), αρχής, ύστερα από γνώμη του αντίστοιχου Συμβουλίου Κοινωφελών Περιουσιών και εφόσον συντρέχει μία εκ των εξής προϋποθέσεων:

1. εάν έχει παρέλθει πενταετία από το θάνατο του διαθέτη ή δωρητή ή του κληρονομούμενου από το Δημόσιο, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμου στην έκτη τάξη και η αρμόδια αρχή δεν έλαβε γνώση της ύπαρξης της περιουσίας αυτής, από άλλη πηγή,
2. εάν είναι δυνατή αναψηλάφηση δίκης ή ανατροπή τελεσίδικης απόφασης ή συμβιβασμού, ως αποτέλεσμα της υποδείξεως αδικήματος από τον καταδείκτη, επιδικασθεί δε, (με τελεσίδικη απόφαση ή βούλευμα), η περιουσία στο Δημόσιο ή σε Νομικά Πρόσωπα ή σε Ιδρύματα.

►Το ύψος της αμοιβής μπορεί να ανέρχεται σε ποσοστό έως 10% επί της αξίας της εκκαθαρισθείσας περιουσίας, ενώ για τον καθορισμό της λαμβάνονται υπόψη, αφενός η ακρίβεια και πληρότητα των παρεχόμενων από αυτόν πληροφοριών και στοιχείων, καθώς και οι κάθε είδους ενέργειές του, με τις οποίες τυχόν συνέβαλε στην ανάκτηση της περιουσίας.

ΠΗΓΗ: efsyn.gr

Από Άρης Χατζηστεφάνου

Ο Κερκ Ντάγκλας έφυγε από τη ζωή καθώς συμπληρώνονται εξήντα χρόνια από την κυκλοφορία της ταινία «Σπάρτακος» – μια χολιγουντιανή υπερπαραγωγή που κατεδάφισε την αντικομμουνιστική υστερία του Μακαρθισμού.

«Σκλάβοι ήσασταν και σκλάβοι θα παραμείνετε. Η φρικτή ποινή της σταύρωσης όμως θα αρθεί αν υποδείξετε τον σκλάβο που ονομάζεται Σπάρτακος, ζωντανό ή νεκρό»
«Σπάρτακος» 1960

Θα μπορούσε ποτέ το Χόλιγουντ να δώσει περίπου 100 εκατομμύρια δολάρια (σε σημερινές τιμές) για να παρουσιάσει το έργο ενός φυλακισμένου κομμουνιστή συγγραφέα, διασκευασμένο για τη μεγάλη οθόνη από έναν κομμουνιστή σεναριογράφο, ο οποίος είχε περάσει 11 μήνες στη φυλακή για την πολιτική του δράση; Και αν το έκανε θα ανέθετε τη σκηνοθεσία στον Στάνλεϊ Κιούμπρικ προσφέροντάς του μια πλειάδα ηθοποιών όπως ο Λόρενς Ολίβιε, ο Πίτερ Ουστίνοφ και ο Τόνι Κέρτις μαζί με περίπου 10.000 κομπάρσους;

Ο άνθρωπος που έδωσε σάρκα και οστά σε αυτό το σουρεαλιστικό σενάριο ήταν ο παραγωγός και ηθοποιός Κερκ Ντάγκλας με την ταινία του «Σπάρτακος». Αδιαφορώντας για το κυρίαρχο κλίμα Μακαρθισμού, το οποίο είχε οδηγήσει αρκετούς συναδέλφους του στη φυλακή, την οικονομική εξαθλίωση ή ακόμη και την αυτοκτονία, ο Ντάγκλας αποφάσισε να φέρει στη μεγάλη οθόνη το ομότιτλο βιβλίο του Χάουαρντ Φαστ.

Ο Φαστ είχε γράψει τον «Σπάρτακο» το 1950, ενώ βρισκόταν στη φυλακή γιατί αρνήθηκε να καταδώσει στις αρχές τα ονόματα όσων χρηματοδοτούσαν ένα ταμείο για τα ορφανά των Αμερικανών αναρχικών και κομμουνιστών που πολέμησαν στον Ισπανικό Εμφύλιο.

Ο άνθρωπος που θα μετέτρεπε το βιβλίο του Φαστ σε σενάριο για την ταινία είχε επίσης περάσει 11 μήνες στη φυλακή όταν αρνήθηκε να καταδώσει συναδέλφους του που είχαν σχέσεις με το κομμουνιστικό κόμμα των ΗΠΑ.

Ο Ντάλτον Τράμπο, γνωστός για το αντιπολεμικό αριστούργημα «Ο Τζόνι πήρε το όπλο του», είχε αποφασίσει να μην ακολουθήσει τον δρόμο των μεγάλων ρουφιάνων όπως ο Ρόναλντ Ρίγκαν και ο Ηλίας Καζάν. Η απόφασή του τον έφερε στην κορυφή της διαβόητης «μαύρης λίστας» του Χόλιγουντ και συγκεκριμένα των δέκα κομμουνιστών σεναριογράφων που διώκονταν από τις αρχές και έβλεπαν τις πόρτες των μεγάλων στούντιο ερμητικά κλειστές.

Ακολουθώντας το παράδειγμα άλλων παραγωγών ο Κερκ Ντάγκλας αποφάσισε να προσλάβει τον Ντάλτον Τράμπο με ψευδώνυμο, γρήγορα όμως βρέθηκε αντιμέτωπος με μια από τις σημαντικότερες αποφάσεις της ζωής του. Εν μέσω της αντικομμουνιστικής υστερίας αποφάσισε να αποκαλύψει ότι είχε αναθέσει σε δυο κομμουνιστές δημιουργούς μια από τις μεγαλύτερες παραγωγές στη μέχρι τότε ιστορία της βιομηχανίας του θεάματος.

Ολοι θα γνώριζαν πλέον ότι στην περίφημη σκηνή της ταινίας, όπου οι σκλάβοι σηκώνονται ο ένας μετά τον άλλο και δηλώνουν «Εγώ είμαι ο Σπάρτακος», για να προστατεύσουν τον αρχηγό της επανάστασής τους, δεν απευθύνονταν στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αλλά στο αμερικανικό imperium.

Σύμφωνα βέβαια με μια εκδοχή, ένας από τους παράγοντες που οδήγησαν τον Ντάγκλας να αναγνωρίσει δημόσια τον σεναριογράφο του ήταν η «αλαζονεία» του σκηνοθέτη Στάνλεϊ Κιούμπρικ, ο οποίος κατά τη διάρκεια μιας σύσκεψης πρότεινε να υπογράψει ο ίδιος και το σενάριο. Ο σκηνοθέτης και ο σεναριογράφος βρίσκονταν για μήνες σε ανοιχτό πόλεμο ακόμη και για τις μικρότερες λεπτομέρειες της ταινίας και η πρόταση του Κιούμπρικ ακούστηκε σαν ένα ανήθικο χτύπημα κάτω από τη μέση.

Οργισμένος ο Ντάγκλας κάλεσε εκείνη τη στιγμή τους υπεύθυνους ασφάλειας του στούντιο και τους ενημέρωσε ότι θα έπρεπε να ετοιμάσουν μια άδεια εισόδου στο όνομα του Ντάλτον Τράμπο. Την επόμενη ημέρα ο διασημότερος από τους δέκα διωκόμενους σεναριογράφους περνούσε τις πύλες του Χόλιγουντ καταφέρνοντας το κρισιμότερο πλήγμα στο αντικομμουνιστικό κυνήγι μαγισσών.

Για την ιστορία, ο πρώτος που τόλμησε να αναγνωρίσει δημόσια τον Ντάλτον Τράμπο ήταν ο σκηνοθέτης Οτο Πρέμινγκερ στην ταινία «Εξοδος», επίσης το 1960. Το μέγεθος όμως της παραγωγής του «Σπάρτακου» έδινε στην απόφαση του Κερκ Ντάγκλας διαφορετικό ειδικό βάρος.

Η τελευταία μάχη θα δινόταν αμέσως μετά την κυκλοφορία της ταινίας όταν μέλη ακροδεξιών, αντικομμουνιστικών οργανώσεων όπως η American Legion, άρχισαν να πραγματοποιούν πικετοφορίες έξω από τις αίθουσες προβολής, καλώντας τους θεατές να απομακρυνθούν.

Είχε έρθει η σειρά των αδερφών Κένεντι, οι οποίοι από τις θέσεις του προέδρου και του γενικού εισαγγελέα έσπασαν τις αλυσίδες των διαδηλωτών για να παρακολουθήσουν την ταινία. Η ανταρσία του Κερκ Ντάγκλας λάμβανε πλέον και τη σύμφωνη γνώμη του Λευκού Οίκου, τερματίζοντας μια από τις πιο σκοτεινές περιόδους στην αμερικανική βιομηχανία του θεάματος.

Στην αυτοβιογραφία του βέβαια ο Κερκ Ντάγκλας θα υποστηρίξει ότι οι ιδιοκτήτες των μεγάλων στούντιο του Χόλιγουντ είχαν την ισχύ να ακυρώσουν στην πράξη τις μαύρες λίστες του γερουσιαστή Μακάρθι πολλά χρόνια πριν από την κυκλοφορία του «Σπάρτακου». «Προτίμησαν όμως να υπακούσουν και να συντάξουν τη Μαύρη Λίστα».

ΠΗΓΗ: iskra.gr