Όχι στο ευρωομόλογο, ναι στα μνημόνια αποφάσισαν ομόφωνα οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης

Το μείζον ερώτημα: Ποιος θα δώσει τη διέξοδο στη νέα κρίση;

Καμία, άμεση ή έμμεση, αναφορά σε έκδοση ευρωομολόγου και ταχεία επιστροφή στην δημοσιονομική πειθαρχία και την εποπτεία των Βρυξελλών μόλις τελειώσει η πανδημία. Σε αυτά τα δύο σημεία, όπως αποτυπώνεται με σαφήνεια στο κοινό ανακοινωθέν του Γιούρογκρουπ, βρίσκεται το «ζουμί» της απόφασης που έλαβαν οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης, η οποία ταυτίζεται ουσιαστικά με την πρόταση την οποία είχαν εξαρχής καταθέσει Βερολίνο και Παρίσι. Κι αυτό είναι κάτι που δεν αλλάζει, όσο κι αν οι κυβερνήσεις Ιταλίας και Ισπανίας προσπαθούν να ισχυριστούν το αντίθετο, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να δείξουν ότι δεν ηττήθηκαν κατά κράτος και να αποφύγουν την κατακραυγή στο εσωτερικό τους – η οποία έρχεται να προστεθεί στην οργή για τα εγκλήματα που έχουν ήδη διαπράξει απέναντι στην υγεία των λαών τους.

Όσον αφορά στο ευρωομόλογο, συγκεκριμένα, η μοναδική αναφορά που δίνει «πάτημα» στους Κόντε και Σάντσεθ είναι η πρόθεση να δημιουργηθεί ένα νέο «Ταμείο Ανάκαμψης» το οποίο θα αντλήσει κεφάλαια και με «καινοτόμα χρηματοδοτικά εργαλεία» – κάτι που είχε ρίξει στο τραπέζι ο Μακρόν, επιχειρώντας να θολώσει τα νερά, ώστε να παίζει ταυτόχρονα σε δύο ταμπλό. Αυτό, όμως, που σκοπίμως παραλείπουν οι δύο πρωθυπουργοί είναι η σαφής διευκρίνηση ότι τέτοια εργαλεία πρέπει να «συνάδουν με τις συνθήκες της ΕΕ». Και το κάνουν καθώς Γερμανοί, Ολλανδοί και λοιποί του Βορρά έχουν ξεκαθαρίσει πως ακόμη και στην υποθετική περίπτωση που δέχονταν το ευρωομόλογο αυτό θα προϋπέθετε αλλαγή των συνθηκών (με ομοφωνία), είναι προφανές ότι με τα σημερινά δεδομένα και τους υπάρχοντες συσχετισμούς αυτό πρακτικά αποκλείεται.

Σε σχέση με τα κεφάλαια από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, από την άλλη, Ρώμη και Μαδρίτη ισχυρίζονται πως πέτυχαν να μην συνοδεύεται από όρους ή μνημόνια. Κι εδώ, όμως, το κοινό ανακοινωθέν τους διαψεύδει: «Η πιστωτική γραμμή θα είναι διαθέσιμη μέχρι το τέλος της κρίσης του Covid-19. Στη συνέχεια, τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης θα παραμείνουν δεσμευμένα στην προσπάθεια ενίσχυσης των οικονομικών και δημοσιονομικών θεμελιωδών δεδομένων, που θα συνάδουν με τις οικονομικές και δημοσιονομικές κατευθύνσεις της ΕΕ και τα πλαίσια εποπτείας, τα οποία θα συμπεριλαμβάνουν και την όποια ευελιξία έχει υιοθετηθεί από τους αρμόδιους θεσμούς». Το σημαίνει αυτό; Πολύ απλά, πως όταν αποφασιστεί (από ποιους και με ποια κριτήρια;) ότι η κατάσταση έκτακτης ανάγκης τελείωσε, τότε οι… γνωστοί-άγνωστοι θα αρχίσουν να τραβάνε ξανά το αυτί όσων έχουν ανοίξει την κάνουλα για να σώσουν την παρτίδα – δηλαδή τις οικονομίες τους και τις κυβερνήσεις τους.

Ακόμη και τα ποσά τα οποία έχουν το δικαίωμα να αντλήσουν τα κράτη-μέλη από τον ESM είναι απολύτως ανεπαρκή, τόσο σε σχέση με τις ανάγκες όσο και σε σύγκριση με τα όσα έχουν ήδη ανακοινώσει οι κυβερνήσεις τους. Για παράδειγμα: Ο όρος που προβλέπει ότι δεν μπορούν να υπερβαίνουν το 2% του ΑΕΠ κάθε χώρας (και συνολικά το 2% του ΑΕΠ της ευρωζώνης, που μεταφράζεται σε 240 δισ. ευρώ) σημαίνει ότι η Ιταλία μπορεί να ελπίζει το πολύ σε 38 δισ., η Ισπανία σε 28 και η Γαλλία σε 50. Μέχρι σήμερα, όμως, η κυβέρνηση της πρώτης έχει δεσμευτεί πως θα διαθέσει – με τη μορφή άμεσων ενισχύσεων αλλά και εγγυήσεων – ποσό άνω των 400 δισ., που αντιστοιχεί σχεδόν στο 25% του ΑΕΠ της. Αντιστοίχως, η ισπανική κυβέρνηση έχει υποσχεθεί πάνω από 200 δισ. (κοντά στο 20% του ΑΕΠ) και η γαλλική σχεδόν 350 δισ. (κάπου 15% του ΑΕΠ).

Έτσι, έστω και αν συνυπολογιστεί το μερίδιό τους από τα 200 δισ. των εγγυήσεων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και από τα 100 δισ. του Ταμείου SURE – που έρχεται να χρηματοδοτήσει την μερική απασχόληση στην ΕΕ… – είναι προφανές ότι τους απομένει να καλύψουν ένα τεράστιο κενό. Για να το καταφέρουν, θα αναγκαστούν να συνάψουν νέα δάνεια, με τη «βοήθεια» της ΕΚΤ, εκτινάσσοντας ακόμη περισσότερο το δημόσιο χρέος και φεσώνοντας τους λαούς για τις πολλές επόμενες δεκαετίες. Κι αυτό, με τη σειρά του, θα αποδυναμώσει περαιτέρω το «εθνικό κεφάλαιο» και τις αστικές τάξεις της Ιταλίας και της Ισπανίας (πιθανώς και της Γαλλίας), καθιστώντας τις πιο ευάλωτες απέναντι στα «θηρία» του Βορρά. Εκείνους που στο εσωτερικό τους αξιοποιούν στο έπακρο την «υπεραξία» που έχουν σωρεύσει από την προηγούμενη κρίση, σε βάρος των πιο αδύναμων κρίκων της ευρωζώνης, προκειμένου να καταστήσουν την ηγεμονία τους ακλόνητη – για του λόγου το αληθές, η Γερμανία των μεγάλων πλεονασμάτων έχει δεσμευτεί να διαθέσει ποσό που ξεπερνά το ένα τρισ. ευρώ και αντιστοιχεί σχεδόν στο ένα τρίτο του ΑΕΠ της!

Μπορεί, άραγε, με βάση τα παραπάνω και υπό το βάρος αυτής της κρίσης, των χιλιάδων ανθρώπινων ζωών που έχουν χαθεί και των θέσεων εργασίας που έχουν εξαφανιστεί, η ΕΕ να συνεχίσει σαν να μην συνέβη τίποτα; Πολύ δύσκολο, έως αδύνατο. Το ευρωπαϊκό καπιταλιστικό οικοδόμημα δέχεται ένα νέο ισχυρό κλονισμό (προτού συνέλθει από τον προηγούμενο), τόσο από τις αντιθέσεις μεταξύ των εταίρων που έρχονται ξανά ορμητικά στην επιφάνεια όσο και από την αμφισβήτηση και την αγανάκτηση των λαών, που αργά ή γρήγορα θα συνέλθουν από το σοκ, θα αναζητήσουν ενόχους και θα ψάξουν για απαντήσεις. Το ερώτημα είναι ποιος θα τις δώσει: ο Μακρόν και ο Μητσοτάκης, ο Σαλβίνι και η Λεπέν ή μια αντικαπιταλιστική επαναστατική Αριστερά της εποχής μας, με το βλέμμα στον κομμουνισμό του μέλλοντός μας;

Γιώργος Παυλόπουλος, εφημερίδα ΠΡΙΝ, 11/4/2020

πηγη: narnet.gr

Η κυβέρνηση των Μητσότακη και Γεωργιάδη έδωσε (για την ακρίβεια ακόμα δεν έχει δώσει!!!!) 800 ευρώ για 45 μέρες σε χιλιάδες εργαζόμενους στους οποίους οι εργοδότες επέβαλαν αναστολή σύμβασης. Ζήτησαν από ολόκληρες οικογένειες να ζήσουν με 533 ευρώ το μήνα, χωρίς να «παγώσουν» τους λογαριασμούς ρεύματος, νερού, τηλεφώνου, φυσικού αερίου κ.α.

Την ίδια ώρα σε εκατοντάδες χιλιάδες μακροχρόνια ανέργους και στους εργαζόμενους με μπλοκάκια δεν έδωσαν ούτε αυτά τα λιγοστά χρήματα γιατί πιθανά να υπέθεσαν ότι αυτοί ζουν και με αέρα…

Σήμερα και ενώ μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού δίνει ένα καθημερινό αγώνα επιβίωσης, ενώ πάνω από 41.000 ήταν οι απολύσεις μέσα στον Μάρτη, ο υπουργός που το χαρτοφυλάκιό του φέρει με τον τίτλο της …Ανάπτυξης βγήκε να πουλήσει και πνεύμα. Να κάνει εξυπνακισμούς.

Συγκεκριμένα ο Άδωνις Γεωργιάδης σ’ ένα φραστικό κρεσέντο που θα το ζήλευε και η Μαρία Αντουανέτα δήλωσε σε τηλεοπτική εμφάνιση του: «Κι εγώ σας λέω, λοιπόν, ότι με έναν μαγικό τρόπο στέλνουμε στο σπίτι κάθε Έλληνα και κάθε Ελληνίδας 5.000 ευρώ. Τι θα τα κάνει μπορείτε να μου πείτε; Ταξίδια δεν μπορεί να πάει, σε εστιατόρια δεν μπορεί να πάει, σε κατάσταση να πάει να ψωνίσει δεν μπορεί να πάει. Τι  να την κάνει τη ρευστότητα;».

— Παρέμβαση δημοσιογράφου: «Για τρόφιμα». 

— Άδωνις Γεωργιάδης: «Ωραία. Πόσο θα φάει πια; 300 κιλά…».

Όχι, Γεωργιάδη, δεν θα φάνε «300 κιλά». Δεν ζητάνε «παντεσπάνι» Γεωργιάδη. Να επιβιώσουν με αξιοπρέπεια ζητάνε…

Αλλά για τους Γεωργιάδηδες αυτά είναι ψιλά γράμματα. Εξάλλου η αγωνία του υπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων είναι άλλη, δηλωμένη και διατυπωμένη (εδω): «Πώς θα ζήσουν οι τράπεζες;»

Οσο για αυτή την σύγχρονη “Μαρία Αντουανέτα” του πολιτικού μας βίου, που δεν αντιλαμβάνεται γιατί οι άνθρωποι χρειάζονται χρήματα για να επιβιώσουν εν μέσω πανδημίας, αλλά ο ίδιος διαφημίζει – εν μέσω πανδημίας – τα… φτηνά δίδακτρα στα φροντιστήριά του και τις “σχολές” του (αλήθεια, τι τα θέλει τα λεφτά εν μέσω πανδημίας;), δείτε τις δηλώσεις του στο παρακάτω βίντεο μετά το 1.15:

πηγη: imerodromos.gr

Σύμφωνα με πληροφορίες μας τα φαινόμενα εφοπλιστικής παραβατικότητας και αυθαιρεσίας αυξάνονται και γιγαντώνονται εν μέσω υγειονομικής κρίσης στον ευρύτερο χώρο της Ναυτιλίας.

Στο πλαίσιο αυτό σημειώνεται σε σειρά εταιριών και αντίστοιχων πλοίων στην Ακτοπλοΐα και στα Πορθμεία σημαντική καθυστέρηση στην καταβολή και εξόφληση των μισθών όπως προβλέπεται από τις ΣΣΕ.

Αυτό αφορά τόσο τα ελεύθερα δρομολογημένα πλοία όσο και αυτά τα οποία είναι εξ ολοκλήρου επιδοτούμενα με συμβάσεις του δημοσίου για την εκτέλεση άγονων γραμμών.

Η ανυπαρξία οποιουδήποτε ελέγχου και η ανοχή των υπηρεσιών του ΥΕΝ και των Λιμενικών αρχών ανοίγει την όρεξη των Ναυτιλιακών εταιριών να παραβιάζουν ασύστολα τις ΣΣΕ και τα Ναυτεργατικά δικαιώματα.

Στο παραπάνω πλαίσιο μας τέθηκε υπόψη ότι συγκεκριμένες ναυτιλιακές εταιρίες στο όνομα της κρίσης και των οικονομικών δυσχερειών προτίθενται να μην καταβάλουν το Δώρο Πάσχα το οποίο είναι θεσμοθετημένο και η καταβολή του προβλέπεται αυστηρά εντός συγκεκριμένου χρονικού πλαισίου.

Υπογραμμίζουμε προς όλες τις κατευθύνσεις να μην διανοηθεί ή τολμήσει Ναυτιλιακή εταιρεία να μην χορηγήσει το Δώρο Πάσχα σε όλους τους Ναυτεργάτες που είναι δικαιούχοι του.

Η δυναμική παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ θα είναι άμεση και καταλυτική.

Επισημαίνουμε τις αρμοδιότητες αλλά και τις ευθύνες του ΥΕΝ για οποιαδήποτε παραβίαση στην χορήγηση του Δώρου Πάσχα προς τους Ναυτεργάτες όλων των ειδικοτήτων.

Δεν θα ανεχθούμε καμιά παρέκκλιση ή παραβίαση των Ναυτεργατικών δικαιωμάτων.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΝΑΥΤΙΚΩΝ για την αντιμετώπιση

των επιπτώσεων της πανδημίας του κορωνοϊού

COVID-19– ΦΕΚ 1128