του Κώστα Μάρκου

Οι συναθροίσεις της Αγίας Παρασκευής (και της Κυψέλης)*

Εδώ και λίγες ημέρες κυριαρχούν στη δημόσια συζήτηση οι «συναθροίσεις» νέων στην πλατεία Αϊ Γιάννη της Αγίας Παρασκευής. Η κυβέρνηση και οι επιδοτούμενοι από αυτήν καναλάρχες και τρολίστες έχουν επιδοθεί σε μια εκστρατεία σπίλωσης, ρατσισμού και καταστολής των νέων. Σε αυτή την εκστρατεία, στράτευσαν ακόμη και τον επικεφαλής λοιμωξιολόγο, καθηγητή Τσιόδρα, ο οποίος, την Πέμπτη 8 Μαΐου, είπε ότι τα 6 από τα 13 νέα κρούσματα «αφορούν χώρους όπου συναθροίστηκαν άλλα κρούσματα» (ο τονισμός δικός μας).

Πρόκειται για τη γνωστή «επικοινωνιακή στρατηγική» που στόχο έχει τη στροφή της δημόσιας συζήτησης από την κύρια είδηση, που δεν βολεύει την κυβέρνηση, στην υπαρκτή, αλλά δευτερεύουσα, που πιστεύει ότι τη βολεύει. Κύρια είδηση, αυτές τις ημέρες, είναι οι 300.000 περισσότεροι άνεργοι στη χώρα μας και η εκτίναξη της εκ περιτροπής εργασίας, καθώς και οι μεγάλη κινητοποίηση των καλλιτεχνών. Δευτερεύουσα, η συρροή κάποιων νέων σε μια πλατεία της Αγ. Παρασκευής, όπου δεν τηρήθηκε το ενάμιση μέτρο απόστασης.

Η κυβέρνηση κάνει ότι δεν βλέπει τι γίνεται στις πλατείες όλης της χώρας και σχεδόν όλου του κόσμου. Παράλληλα, επιχειρούν να αντιμετωπίσουν ένα κοινωνικό φαινόμενο που βρίσκεται σε εξέλιξη με τα δακρυγόνα και τους τραμπουκισμούς της επανασυσταθείσας από τους Μητσοτάκη και Χρυσοχοϊδη, εγκληματικής Ομάδας Δέλτα.

Η οργή για αυτό που έγινε και ο ανησυχία για αυτό που έρχεται

Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη, παρακολούθησαν από τις οθόνες τους σε απευθείας μετάδοση, τη χρεοκοπία ενός συστήματος που γέννησε τις επιδημίες ιών βιάζοντας τη φύση, που διέλυσε τα δημόσια συστήματα υγείας και έρευνας αναγκάζοντας γιατρούς να επιλέγουν ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει, που υποτίμησε τις προειδοποιήσεις επιστημόνων, που δεν αξιοποίησε τη δραματική εμπειρία της Κίνας. Που για αυτόν ακριβώς το λόγο έθεσε σε γενική καραντίνα τον πλανήτη και μάλιστα αργοπορημένα, παραλύοντας μεγάλο μέρος της παραγωγής για ενάμιση μήνα και που τώρα επιδιώκει να την ξανανοίξει όπως να ‘ναι, «τολμηρά», όπως απαίτησε ο ΣΕΒ.

Και δεν φτάνουν όλα αυτά. Εκατομμύρια άνθρωποι στη χώρα μας είδαν την κυβέρνηση του «σωτήρα» Μητσοτάκη να δίνει εκατομμύρια σε κλινικάρχες, καναλάρχες και ημέτερους ενώ δίνει ψίχουλα στους εργαζόμενους και τη δημόσια υγεία, υποτιμά τους επιστήμονες με τα «σκοιλ ελικίκου», αντιμετωπίζει τους καλλιτέχνες ως παρίες. Λοιδορεί από πάνω τους εργαζόμενους, με τον Άδωνι Γεωργιάδη να λέει ότι οι επιδοτούμενοι μπορούν να ζήσουν με 200 ευρώ και ότι δεν χρειάζονται περισσότερα γιατί θα γίνουν 300 κιλά από την καραντίνα. Οι χορτάτοι κοροϊδεύουν τους πεινασμένους.

Στο σύνολό τους, όλα τα παραπάνω και πολλά άλλα, γέννησαν μια βαθιά, υπόκωφη κοινωνική οργή.

Σε αυτήν προστίθεται η μεγάλη κοινωνική ανησυχία για αυτά που έρχονται και για αυτά που ετοιμάζουν. Με ύφεση στην Ελλάδα κοντά ή και πάνω από το 10%, παρόμοιο κρατικό έλλειμμα και χρέος κοντά ή πάνω από το 200%, το κεφάλαιο και τα πιόνια του στην κυβέρνηση και την Ευρωπαϊκή Ένωση ετοιμάζουν τη χαριστική βολή, το «πέμπτο μνημόνιο».

Για αυτό έρχεται κοινωνική θύελλα.

Η τακτική αντιμετώπισης των νέων στην Αγ. Παρασκευή και την Κυψέλη, καθώς και η επαναφορά των γεγονότων της Μαρφίν, δείχνει ότι η κυβέρνηση, το βαθύ αστυνομικό κράτος και το μιντιακό υπερκράτος έχουν διαπιστώσει και τρέμουν μπροστά στην κοινωνική οργή, την οποία κρύβουν από τις δημοσκοπήσεις. Έχουν επιλέξει τη σπίλωση και μαζική καταστολή των κοινωνικών συγκρούσεων που έρχονται.

Οι νέοι και οι καλλιτέχνες ή το αυθόρμητο και το συνειδητό

Η μαζική κινητοποίηση των καλλιτεχνών ξεκίνησε αυθόρμητα, με τις συγκινητικές δηλώσεις οργής στο you tube. Όμως, δεν έμεινε εκεί. Το αυθόρμητο πήρε τη μορφή των πρώτων συνειδητών αντιδράσεων, μέσα από τα σωματεία τους. Εκεί η οργή έγινε συγκεκριμένα αιτήματα, ενωτική διεκδίκηση, κοινή δράση της Αριστεράς, πολύμορφο και μαζί, οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα. Οι πρώτες, έστω μικρές νίκες του, αποτελούν φωτεινούς φάρους. Σε λίγες ημέρες διανύθηκε ένα διάστημα χρόνων.

Τα γεγονότα της Αγίας Παρασκευής (και της Κυψέλης) είναι η οργή που αναζητά τη συνειδητότητά της. Αποτελούν τις πρώτες, αυθόρμητες αντιδράσεις, μιας νεολαίας που είναι ολοφάνερο ότι βράζει. Κι αυτές δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται με καχυποψία, από τη σκοπιά «νοικοκυραίων» που μετρούν με την ίντσα την «κοινωνική αποστασιοποίηση». Ούτε, όμως, με κολακεία ή μικροκομματική εκμετάλλευση, που σε τελευταία ανάλυση, δείχνει ότι δεν σέβεσαι τη νεολαία.

Είναι, προφανώς, δύσκολο να γίνει στη νεολαία το ίδιο με τους καλλιτέχνες. Το μαζικό κίνημα, ειδικά της εργατικής και λαϊκής νεολαίας και των μαθητών, είναι πολύ αδύναμο, εκτός από των φοιτητών, που καλείται τώρα να παίξει το ρόλο του. Όμως, αυτός είναι ο δρόμος: ανάδειξη των αιτημάτων, ενοποίηση όλου του κλάδου γύρω από αυτά, μορφές πάλης που λαμβάνουν υπόψη την πανδημία για να μην προβοκάρονται εύκολα, προσεκτική και όχι εγκεφαλική γενίκευση του οικονομικού σε πολιτικό αγώνα ενάντια στην κυβέρνηση. Εδώ κρίνεται η Αριστερά, τα κομμουνιστικά ρεύματα και δυνάμεις.

Με ποιο πρόγραμμα μπροστά στην καταστροφή;

Ο Αλέξης Τσίπρας έγραψε ένα άρθρο με τίτλο «Τι θα γινόταν αν…» (ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση). Το άρθρο, περιέχει μια σειρά από δίκαια αιτήματα υπέρ των εργαζομένων και καλεί σε μια «προοδευτική διακυβέρνηση», αλλά δεν πείθει. Πέρα από την εμφανή απουσία ακόμη και της ριζοσπαστικής ρητορείας του 2010 - 12, δεν πείθει, διότι ο ίδιος ήταν που ως αντιπολίτευση υποσχέθηκε κατάργηση των μνημονίων «με ένα νόμο» και ως πρωθυπουργός έφερε άλλα δυο μνημόνια και τη ΝΔ ξανά στην κυβέρνηση. Ο ίδιος και οι κυβερνήσεις του ευθύνονται για το αθωράκιστο δημόσιο σύστημα υγείας, παρά κάποιες μικροβελτιώσεις.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έβγαλε κανένα συμπέρασμα. Το τωρινό, πρόγραμμά του επιχειρεί και πάλι να περπατήσει στις ράγες του συμβιβασμού με το μεγάλο κεφάλαιο και την ΕΕ που οδήγησαν στο μνημονιακό εκτροχιασμό. Δεν μπορεί να αντιμετωπίσει ούτε την καταστροφή που έρχεται για τους εργαζόμενους, ούτε τη μεγάλη ύφεση της οικονομίας. Δεν αποτελεί εναλλακτική απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.

Το έργο αυτό περνά στα χέρια της ανατρεπτικής, της ασυμβίβαστης Αριστεράς και των κομμουνιστικών ρευμάτων. Πρόκειται για μια, στην κυριολεξία, ιστορική ευθύνη.

Η ευθύνη αυτή απαιτεί βαθιές ανατροπές στην πολιτική και τη στρατηγική μας. Μετά την ήττα στη δεκαετία που πέρασε, είμαστε πιο σοφοί, εμείς και ο λαός. Δεν επιτρέπονται τα ίδια λάθη. Μπορούμε να αποφύγουμε τόσο το ρεφορμιστικό συμβιβασμό όσο και την επαναστατική λογοκοπία, να βρούμε πέρασμα ανάμεσά τους.

Ενδεικτικά, άμεσα χρειάζεται ένα ενωτικό πολιτικό πρόγραμμα άμυνας και αντίστασης στις απολύσεις και την εκ περιτροπής εργασία, στις μειώσεις μισθών και στις χρεοκοπίες των χιλιάδων μικρομεσαίων, στις εξώσεις, για αξιοπρεπές επίδομα ανεργίας για όλους, για δωρεάν μέσα υγειονομικής προστασίας στις επιχειρήσεις, στην εκπαίδευση, στον τουρισμό. Ταυτόχρονα, ένα εξελισσόμενο, επιθετικό πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της ύφεσης και της ανεργίας με μαζικές δημόσιες επενδύσεις και μεγάλη μείωση του χρόνου εργασίας για όλους, χωρίς μείωση μισθού. Με την κρατικοποίηση των μεγάλων επιχειρήσεων που είναι έτοιμες να χρεοκοπήσουν, όπως π.χ. η Aegean και η Fraport, αντί για τη σωτηρία των αφεντικών τους με κρατικό χρήμα.

Λεφτόδεντρο υπάρχει: από την παύση πληρωμών για το δημόσιο χρέος, από τις τράπεζες, από τη υψηλή φορολογία των μεγάλων κερδών και του μεγάλου προσωπικού πλούτου. Όλα αυτά απαιτούν απειθαρχία στην ΕΚΤ και την ΕΕ, σε μια πορεία οργανωμένης αποδέσμευσης.

Παράλληλα, χρειαζόμαστε μια εναλλακτική απέναντι στο νεοφιλελεύθερο «Δεν υπάρχει εναλλακτική» και σε έναν καπιταλισμό που δεν μπορεί να ελέγξει τον εαυτό του. Χρειαζόμαστε μια νέα κομμουνιστική προοπτική για τον 21ο αιώνα, σε σύνδεση με τις εμπειρίες από τις επαναστατικές απόπειρες του 20ου αιώνα.

Κοινή δράση ή κομματικός ναρκισσισμός;

Οι ιστορικές συνθήκες απαιτούν πολιτικές συμφωνίες για την κοινή δράση της Αριστεράς, για την αναγκαία, μεγάλη συγκέντρωση δυνάμεων στο μαζικό κίνημα, απέναντι στον πάνοπλο αντίπαλο. Εκεί μπορεί να αναπτύσσεται ένας δημιουργικός διάλογος, ακόμη και η αντιπαράθεση, όπου χρειαστεί. Σε αυτές τις πρωτόγνωρες συνθήκες που ζούμε, είναι το λιγότερο θλιβερό να εμφανίζεται ένας κομματικός ναρκισσισμός από ορισμένες αριστερές και αντικαπιταλιστικές δυνάμεις.

Ο Συντονισμός Δράσης και Διαλόγου Κομμουνιστικών Δυνάμεων, από την αρχή της επιδημικής κρίσης, έστειλε επιστολή σε άλλες αριστερές συλλογικότητες και δήλωσε έτοιμος για μια πολιτική συμφωνία κοινής δράσης με δεσμεύσεις. Ορισμένες δεν ανταποκρίθηκαν μέχρι τώρα, άλλες ταλαντεύονται. Ελπίζουμε να αλλάξουν. Όμως, η επιστολή και οι διεργασίες που ακολούθησαν δείχνουν ότι υπάρχει ελπίδα από τις «κορυφές».

Παρ’ όλα αυτά, δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι οι ιμάντες του μέλλοντος βρίσκονται στα χέρια του λαού της Αριστεράς και του κόσμου της εργασίας.

*Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, ήρθε στη δημοσιότητα η επιδρομή των Ομάδων Δέλτα ενάντια σε νέους και κατοίκους της Κυψέλης με αφορμή κάποιο ύποπτο τηλεφώνημα στην Άμεση Δράση για μαχαίρωμα

πηγη: kommon.gr

"Ειπώθηκαν ψέματα που ντράπηκαν και τα ίδια

μιας και δεν ντράπηκαν τα άτομα που τα λέγαν..."

Μενέλαος Λουντέμης

Το παραπάνω απόσπασμα του μεγάλου έλληνα συγγραφέα - ποιητή περιγράφει και αντικατοπτρίζει το ήθος, το ύφος και την αντίληψη των δυνάμεων του ΠΑΜΕ όταν τους ασκείται κριτική και ιδιαίτερα όταν αυτή γίνεται από άλλες ταξικές δυνάμεις στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Ύβρεις, συκοφαντία, λασπολογία, ασύστολα ψεύδη και πέταγμα της μπάλας στην εξέδρα έτσι ώστε να αποφύγει την απάντηση σε επίμαχα ζητήματα στα οποία η γραμμή τους μπάζει από παντού....

Τον τρόπο αυτό επέλεξε ο συντάκτης της ΔΕΣΚ (ΠΑΜΕ) να "απαντήσει" στην κριτική της "Ταξικής Εργατικής Συσπείρωσης" (ΤΕΣ) ΕΚΠ.

Εμείς, σε αντίθεση με αυτούς, θα επιλέξουμε ένα προς ένα να απαντήσουμε σε ότι αβάσιμα και με περίσσια κακοήθεια μας αποδίδει η ανακοίνωσή τους.

Ζήτημα πρώτο: Στα περί αντικομμουνισμού και αντιΚΚΕ τους συνιστούμε να ψάξουν και να βρουν σε κείμενο της ΠΕΝΕΝ όλα τα χρόνια έστω και ένα ψήγμα στην θέση που προσπαθούν απελπισμένα να οικοδομήσουν. Αντίθετα θα ανακαλύψουν ακριβώς το αντίθετο.

Να κοιτάξουν επίσης (οι ίδιοι το γνωρίζουν άριστα) την ιστοσελίδα της ΠΕΝΕΝ, στα πολλές χιλιάδες κείμενα που έχουν δημοσιευτεί σε αυτήν από την δημιουργία της και θα διαπιστώσουν ότι σημαντικό μέρος αυτών που προβάλλεται είναι δικές τους θέσεις από δικές τους πηγές.

Όλα τα υπόλοιπα αντιστοιχούν σε θέσεις και απόψεις δυνάμεων της κομμουνιστικής, αντικαπιταλιστικής και ριζοσπαστικής αριστεράς.

Μάλλον ψαρεύουν σε θολά νερά και απευθύνονται σε αδαείς....

Αντί να επινοούν και να κατασκευάζουν μυθεύματα, ας επιχειρήσουν να βρουν εργατικό σωματείο το οποίο ανήκει ακόμη και στο μπλοκ των δυνάμεων του ΠΑΜΕ με παρόμοια πολιτική κατεύθυνση....

Ζήτημα δεύτερο: Οι αναφορές τους περί καταψήφισής μας για στήριξη αγώνων και κινητοποιήσεων της περιόδου συνιστούν "επιχειρήματα" που τους καθιστούν καταγέλαστους, αφού η ΠΕΝΕΝ ήταν το μόνο εργατικό σωματείο στον Πειραιά που είχε έμπρακτη συμμετοχή και παρουσία, με τις δυνάμεις του να στηρίζουν όλες τις κινητοποιήσεις, ακόμη και αυτές που οργανώθηκαν αποκλειστικά από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ....

Εκείνο που καταψηφίζει η ΤΕΣ στο ΕΚΠ και το οποίο τρομάζει τον συντάκτη της ανακοίνωσης να μην αποκαλυφθεί, είναι μια στρατηγική των δυνάμεων του ΠΑΜΕ που επιφυλάσσει για το ΕΚΠ τον ρόλο του χαρτοπόλεμου αντί αυτόν που προτείνει και αναδεικνύει η ΤΕΣ, να μετατραπεί αυτό επιτέλους σε όργανο συντονισμού, δράσης, αγώνα, αλληλεγγύης και αντίστασης για τα εργατικά δικαιώματα.

Αυτή είναι η ουσιώδης διαφορά στην στρατηγική με τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ που αναδεικνύουμε και βρισκόμαστε σε πλήρη αντίθεση μαζί τους και την οποία ο συντάκτης της ανακοίνωσης δεν τολμάει ούτε να φέρει στο προσκήνιο ούτε περισσότερο να τοποθετηθεί.

Εδώ κολλάει η παραπάνω αναφορά ότι ψαρεύουν σε θολά νερά και ποτέ δεν απαντούν σε ότι τους καταλογίζουμε και με τον τρόπο αυτό δικαιώνουν πλήρως τις θέσεις μας.

Επίσης γνωρίζουν άριστα ότι σε πλήθος ζητημάτων οι θέσεις μας είναι κοινές, που αυτό σημαίνει ότι διαμορφώνεται μια ισχυρή πλειοψηφία στο ΕΚΠ για μια αγωνιστική κατεύθυνση στην βάση των εργατικών δικαιωμάτων και συμφερόντων. Μπορεί όμως κάτι τέτοιο να αναγνωριστεί από τις δυνάμεις στο ΕΚΠ και ευρύτερα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα;

Προφανώς όχι διότι αυτό ακυρώνει όλη την προπαγανδιστική τους ρητορική!

Ζήτημα τρίτο: Ο λόγος περί απεργίας στην ΕΝΕΔΕΠ την 1η Μάη 2020. Και εδώ ο συντάκτης ψευδολογεί ασύστολα σημειώνοντας ότι χαρακτηρίσαμε την ΕΝΕΔΕΠ απεργοσπάστες....

Όμως η αόρατη "απεργία" της ΕΝΕΔΕΠ δεν είναι κάτι απλό όπως θέλει να το παρουσιάσει ο καλός συντάκτης της ΔΕΣΚ.

Εξηγούμαστε: Πριν βγάλουμε την ανακοίνωσή μας αναζητήσαμε κάνοντας "φύλλο και φτερό" το blogκαι το facebook της ΕΝΕΔΕΠ να βρούμε την ανακοίνωση ή την προκήρυξη για την 24ωρη απεργία στην εργατική Πρωτομαγιά.

Δεν βρέθηκε τέτοια ανακοίνωση διότι ουδέποτε βγήκε ή αναρτήθηκε....  

Μετά ερευνήσαμε σχολαστικά να βρούμε αντίστοιχη δημοσίευση στα Μέσα Ενημέρωσης του ΚΚΕ (Ριζοσπάστης - 90,2) στα οποία επίσης δεν υπάρχει σχετική ανακοίνωση της Διοίκησης της ΕΝΕΔΕΠ.....

Μετά επίσης πήγαμε στο ΕΚΠ όπου επίσης διαπιστώσαμε ότι ουδέποτε είχε σταλεί παρόμοια ανακοίνωση περί 24ωρης απεργίας....

Τα περί φωτογραφικού υλικού που αναφέρει η ΔΕΣΚ πουθενά δεν αναφέρεται σε ανακοίνωση - προκήρυξη 24ωρης απεργίας της 1η ς Μάη 2020. Το ίδιο ισχύει περί Πορτοσάλτε.....

Στο τέλος απευθυνθήκαμε σε γνωστούς συναδέλφους που εργάζονται ως εργολαβικοί λιμενεργάτες στην Cosco όπου ανακαλύψαμε γιατί αυτή η περίεργη αόρατη απεργία δεν υπήρξε πουθενά αναγγελία της.

Στην πραγματικότητα από τις τρεις βάρδιες στον χώρο που καλύπτει η ΕΝΕΔΕΠ υπήρχε στάση εργασίας . Η βραδινή βάρδια δούλεψε κανονικά (11.00 - 7.00), στην επόμενη βάρδια έγινε στάση εργασίας και στις 6 μ.μ την πρωτομαγιά επίσης οι εργαζόμενοι εργάστηκαν κανονικά......

Τι προκύπτει από αυτό και τι τεχνηέντως αποσιωπά ο καλός συντάκτης της ανακοίνωσης της ΔΕΣΚ, και κυρίως γιατί;

Στην πραγματικότητα την Πρωτομαγιά 2020 η ΕΝΕΔΕΠ έκανε στάση εργασίας όπως αναμφισβήτητα προκύπτει και ακριβώς αυτό είναι που δεν θέλει να ομολογήσει ο συντάκτης της ανακοίνωσης, διότι μια τέτοια ομολογία καταρρίπτει συντριπτικά τους άθλιους ισχυρισμούς των "Ευαγγελάκηδων" περί απεργοσπασίας της ΠΕΝΕΝ την Πρωτομαγιά του 2008....  

Για την αναφορά τους περί των εφοπλιστών που τάχα δεν υπάρχει στην ανακοίνωσή μας... απαντούμε πως αυτή είναι το έσχατο μέσο αυτογελοιοποίησής τους, να υπονοούν ότι η ΠΕΝΕΝ δεν έχει μέτωπο ενάντια στο εφοπλιστικό κατεστημένο!!! Όμως, με αυτά ή εκείνα τα οποία προσπαθούν να περάσουν, καταδεικνύουν την επιδίωξή τους να θεωρούν τον εαυτό τους ότι είναι υπεράνω κριτικής και ότι πρέπει να απολαμβάνουν ασυλία στις συκοφαντικές τους επιθέσεις.

Τα συμπεράσματα ανήκουν σε όλους όσους παρακολουθούν τις εξελίξεις στο συνδικαλιστικό κίνημα του Πειραιά, και ευρύτερα, και αυτοί μπορούν να κρίνουν εάν με επικοινωνιακά ψεύδη και με τον οχετό λάσπης μπορεί να οικοδομείται πολιτική ή και αντιπαράθεση μέσα στο αγωνιστικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Ταξική Εργατική Συσπείρωση (ΤΕΣ) Εργατικού Κέντρου Πειραιά

Υ.Γ.1: Αφήνουμε αναπάντητο το σημείο το οποίο αφορά τον ρόλο τους στο ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, την "αγωνιστική" τους συνεισφορά και το θέμα των απεργιών, δεν θα το χαραμίσουμε σε αυτήν την απάντηση που αφορά την ΔΕΣΚ, τους ευχαριστούμε που έστω και με προβοκατόρικο τρόπο ανοίγουν αυτό το ζήτημα....

Η απάντησή μας θα δοθεί και θα είναι αναλυτική - κατατοπιστική και κυρίως αποστομωτική για τις μέρες, τα έργα και τον ρόλο τους στους αγώνες στο ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

Υ.Γ.2: Για το πόσο "βάσιμες" αποδεικνύονται οι φαιδρότητες τους περί αντιΚΚΕ στάση που μας αποδίδουν, περιοριζόμαστε σήμερα να σημειώσουμε ότι γνωρίζουμε τον συντάκτη του κειμένου της ΔΕΣΚ και το κυριότερο μπορούμε να το αποδείξουμε πέραν πάσης βεβαιότητας.

Υ.Γ.3: Ας μην κλαψουρίζουν για τις επιλεκτικές ανακοινώσεις - Δελτία Τύπου, σε αυτά έχουν σταθερούς σύμμαχους τις δυνάμεις που ονομάζουν "συνδικαλιστική μαφία" οι οποίοι ασπάζονται τον ρόλο που το ΠΑΜΕ έχει επιλέξει για το ΕΚΠ.....

Υ.Γ.4: Το ξύδι - ξυδάκι έχει λάθος αποδέκτες, ακόμη και σε αυτό κρύβεται η εμπάθειά σας...

...λίγο, όπως στα τηλεοπτικά μεσημεριανάδικα, ας πούμε ως κοινωνικό ακολουθητισμό, όπου νεόπλουτοι, και ανελισσόμενοι νέοι και μεσήλικοι, αναμασούν αυτάρεσκα διάφορα τσιτάτα

Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα, επικεφαλής του ΔΝΤ

AP Foto/Jose Luis Magana, Archivo

Προειδοποίηση προς τις ΗΠΑ και την Κίνα για τον μεταξύ τους εμπορικό πόλεμο και τις συνέπειες που μπορεί να έχει για τη διεθνή οικονομία, ενώ ταυτόχρονα ο πλανήτης προσπαθεί να αντιμετωπίσει την κρίση που έχει προκαλέσει η πανδημία του κορονοϊού, έκανε η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κρισταλίνα Γκεοργκιέβα.

Μιλώντας σε διαδικτυακή εκδήλωση του Ινστιτούτου του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου, η Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα τόνισε ότι είναι πολύ πιθανή η προς τα κάτω αναθεώρηση των προβλέψεων για την παγκόσμια οικονομία. Στις αιτίες ανέφερε την πανδημία και την αναθέρμανση του εμπορικού πολέμου μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ. Εξήγησε ότι τα στοιχεία για πολλές χώρες που έχει στη διάθεσή του το ΔΝΤ δείχνουν ότι η ήδη απαισιόδοξη πρόβλεψη για ύφεση 3% το 2020 μπορεί να μην ισχύει και τα πράγματα να εξελιχθούν πολύ χειρότερα.

«Αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα, πολύ χειρότερα σενάρια μπορεί να αποδειχθούν πραγματικότητα για πολλές χώρες. Και φυσικά δεν μπορούμε να προβλέψουμε πώς θα εξελιχθεί η συμπεριφορά του ιού ώστε να γίνουν οι ανάλογες εκτιμήσεις», συμπλήρωσε. 

Η πρόβλεψη του ΔΝΤ για ύφεση 3% στην παγκόσμια οικονομία ίσως να είναι η χειρότερη επίδοση από τη Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του 1930. Επίσης το ΔΝΤ εκτιμά ότι το 2021 μπορεί να υπάρξει ανάκαμψη αλλά αυτό θα εξαρτηθεί από το πώς θα αντιμετωπιστεί η πανδημία.

Η αμερικανική οικονομία, η μεγαλύτερη στον κόσμο, έχει δεχθεί πού ισχυρό πλήγμα από την πανδημία και τα αναγκαστικά περιοριστικά μέτρα για την πρόληψη διάδοσής του, με την ανεργία να φτάνει το 14,7% ενώ υπάρχουν εκτιμήσεις του Λευκού Οίκου ότι μπορεί να ξεπεράσει το 20% τον Μάιο.

Ο πρόεδρος Τραμπ έχει απειλήσει ότι θα τιμωρήσει την Κίνα για τον τρόπο με τον οποία διαχειρίστηκε την πανδημία επιβάλλοντας νέους εμπορικούς δασμούς και ότι θα σταματήσει την πρώτη φάση της εμπορικής συμφωνίας με το Πεκίνο.

Σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να προχωρήσουν στην εφαρμογή της κατ' αρχήν συμφωνίας, ωστόσο οι συμφωνηθείσες αγορές αμερικανικών προϊόντων από την Κίνα δεν έχουν προχωρήσει αρκετά ώστε να φτάσουν τον στόχο για αύξηση κατά 77δισ. δολάρια σε σχέση με το 2017.

Ωστόσο, η Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα προειδοποίησε ότι η αμερικανική υποχώρηση από τη συμφωνία μπορεί να εξασθενήσει τις προσπάθειες για οικονομική ανάκαμψη σε μια κρίσιμη στιγμή, τονίζοντας ότι «είναι πολύ σημαντικό να αντισταθούμε στην τάση μας να κλειστούμε μέσα στα σύνορά μας».

«Διαφορετικά», είπε, «θα ζήσουμε σε έναν λιγότερο ασφαλή κόσμο».

Η επικεφαλής του ΔΝΤ πρόσθεσε ότι το Ταμείο έχει προσφέρει χρηματοδοτήσεις για λόγους έκτακτης ανάγκης σε 50 από τις 103 χώρες που έχουν ζητήσει βοήθεια, λέγοντας ότι οι φτωχές χώρες κινδυνεύουν από την κρίση της πανδημίας ακόμη και αν δεν έχουν υψηλά ποσοστά θανάτων λόγω κορονοϊού.

Επίσης, η επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ, Γκίτα Γκόπιναθ, είπε την Πέμπτη ότι η κατάσταση έχει χειροτερεύσει σε σχέση με τον Μάρτιο και πως οι αναπτυσσόμενες οικονομίες θα χρειαστούν 2,5 τρισ. επιπλέον χρηματοδότηση για να αντιμετωπίσουν την οικονομική και υγειονομική κρίση. «Και επειδή δεν μπορούμε να προβλέψουμε το μέλλον, ίσως χρειαστεί να δοθούν περισσότερα χρήματα από αυτό το ποσό», είπε.

ΠΗΓΗ: efsyn.gr