Ή έως και την ημέρα ψήφισης του νομοσχεδίου για την τροποποίηση του Ν.4412/2016

πηγη:  ergasianet.gr

Από Ειρήνη Σακελλάρη

Στα μέσα Μαρτίου 2021 εκτιμάται πως θα αρχίσουν να λαμβάνουν χώρα οι πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης δηλαδή οι πλειστηριασμοί , καθώς και η απελευθέρωση των λοιπών μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης στο βαθμό που θα λήξει το lockdown και θα λειτουργήσουν τα δικαστήρια.

Οι εξαιρέσεις- οι ημερομηνίες

Παρ’ όλα αυτά θα υπάρξει σαφής εξαίρεση για την Α κατοικία των πληγέντων κορωνόπληχτων με τα κριτήρια του προγράμματος Γέφυρα Ι δηλαδή δεν θα πλειστηριάζονται ακίνητα κάτω από τις 300.000 ευρώ αντικειμενική αξία εκτός και εάν δεν αποτελούν Α κατοικία.
Η εξαίρεση αυτή αναμένεται να λάβει χώρα μέχρι το τέλος του Μαίου γιατί από 1η Ιουνίου οι πλειστηριασμοί θα ξεκινήσουν στην ολότητά τους αφού θα λειτουργεί πλήρως ο πτωχευτικός κώδικας και άρα όσοι επιζητούν προστασία μπορούν να οδηγηθούν στον εξωδικαστικό συμβιβασμό.
Παρ’ όλα αυτά τράπεζες και servicers δεν δηλώνουν καθόλου αισιόδοξοι για τις ανακτήσεις αφού τον Αύγουστο θα είναι κλειστά τα δικαστήρια ενώ κάποιοι δεν αποκλείουν και το ενδεχόμενο μιας εκλογικής αναμέτρησης που θα οδηγήσει πάλι λόγω του κλεισίματος των πρωτοδικείων σε παύση των πλειστηριασμών για ένα περίπου δίμηνο.

Τα προβλήματα

Επομένως οι στόχοι των ανακτήσεων δεν θα επιτευχθούν παρατηρούν τραπεζικοί παράγοντες σημειώνοντας πως:

• Η κατάσταση αυτή έχει αρχίσει ήδη να δημιουργεί μια αρνητική κουλτούρα πληρωμών καθώς υπάρχει σαφής άρνηση δανειοληπτών να προχωρήσουν σε ρυθμίσεις δανείων
• Παρά τις δεσμεύσεις για χαλάρωση του πλαισίου του Ηρακλή είναι αμφίβολο αν θα είναι δυνατόν να επιτευχθούν έστω και οι μειωμένοι στόχοι ανάκτησης χωρίς το μέτρο των δημοπρασιών.

Aλλαγές στον κώδικα πολιτικής δικονομίας

Σύμφωνα με την έκθεση ενισχυμένης εποπτείας αυτή αναφέρεται στην επικείμενη αναθεώρηση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που αναμένεται να δοθεί σύντομα στη δημοσιότητα. Προβλέπονται βελτιώσεις και στο πλαίσιο των δημοπρασιών.
Ομως η υιοθέτηση του κώδικα δεν αναμένεται να λάβει χώρα νωρίτερα από τον Ιούνιο του 2021 ενώ η ισχύς του δεν τοποθετείται πριν την έναρξη του νέου δικαστικού έτους το Σεπτέμβριο του 2021.

Αναζητείται ρευστότητα για τις επιχειρήσεις

Από την άλλη πλευρά είναι εξαιρετικά δύσκολη η περίοδος προκειμένου η κυβέρνηση να πάρει το πολιτικό κόστος των δημοπρασιών και των αναγκατικών εκτελέσεων.
Εκτεταμένα αναφέρεται η έκθεση ενισχυμένης εποπτείας της Commission που δημοσιοποιήθηκε χθες σε θέματα δημοπρασιών επισημαίνοντας ότι η παράταση του παγώματος αλλά και των πράξεων που προηγούνται και έπονται θα έχουν επιπτώσεις στις προσπάθειες των ελληνικών τραπεζών να μειώσουν τα κόκκινα δάνεια.
Η παράταση της μη διενέργειας δημοπρασιών ενδέχεται να ενισχύσει την τάση δημιουργίας και νέων κόκκινων δανείων τα οποία στην παρούσα φάση εξέρχονται από τα μορατόρια.
Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση αναζητά να ενισχύσει τη ρευστότητα των επιχειρήσεων μέσα από το παρατήριο ρευστότητας και δείχνει να κατευθύνεται σε μια σειρά από μέτρα που θα δώσουν τη δυνατότητα σε επιχειρήσεις που μπορούν να ανακάμψουν να σταθούν τη δύσκολη αυτήν περίοδο.
Ετσι επεργάζεται το rebooting των μικροπιστώσεων προσθέτοντας στα κεφάλαια των εταιριών που θα ασχοληθούν με το θέμα κοινοτικά κονδύλια προς διανομή.
Ας σημειωθεί πως ο θεσμός μέχρι στιγμής δεν έχει περπατήσει.
Επίσης με κοινοτικά κονδύλια η κυβέρνηση προτίθεται να “μπολιάσει” και το παράλληλες χρηματοδοτήσεις από εταιρίες θυγατρικές των τραπεζών και μη όπως leasing, factoring κλπ.

πηγη: iskra.gr

Δημήτρης Σταμούλης

Μια ιστορικού χαρακτήρα ανατροπή σχεδιάζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη στην κοινωνική ασφάλιση, υλοποιώντας τις αντεργατικές τομές του πορίσματος Πισσαρίδη. Το νομοσχέδιο που ετοιμάζει το υπουργείο Εργασίας μετατρέπει την επικουρική ασφάλιση από διανεμητική σε κεφαλαιοποιητική, λανσάροντας τη λογική του «ατομικού κουμπαρά» για τις μελλοντικές επικουρικές συντάξεις, με χρόνο έναρξης τις αρχές του 2022.

Βαρύ κτύπημα σε ασφάλιση, ένεση στο κεφάλαιο

Ο Κώστας Χατζηδάκης ανέλαβε το πόστο του υπουργού Εργασίας έχοντας ως πρώτη αποστολή το πέρασμα του νέου αντιασφαλιστικού οδοστρωτήρα, που θα σημάνει μια νέα αντιδραστική εποχή για την κοινωνική ασφάλιση στην Ελλάδα. Το πέρασμά της, αρχής γενομένης της επικουρικής, στην ιδιωτικοποίηση και την παράδοσή της στα αρπακτικά των «επενδυτών» και του διεθνούς και εγχώριου κεφαλαίου.

Πρόσφατα σε συνέδριο για τα ταμεία επαγγελματικής ασφάλισης ο υπουργός μίλησε χωρίς μισόλογα: «Τα μέτρα που έλαβε η κυβέρνηση για τον περιορισμό του μη μισθολογικού κόστους -με την μείωση των ασφαλιστικών εισφορών από την αρχή του έτους- διαμορφώνουν προϋποθέσεις για ισχυρή ανάπτυξη του δεύτερου πυλώνα τα επόμενα χρόνια. Αίρεται σε κάποιο βαθμό ένα διαχρονικό δομικό εμπόδιο, το υψηλό μη μισθολογικό κόστος, και δημιουργείται χώρος για προσωπική αποταμίευση μέσω του δεύτερου πυλώνα».

Μάλιστα τόνισε ότι «η εισαγωγή κεφαλαιοποιητικών στοιχείων στον πρώτο, δημόσιο πυλώνα του συστήματος θα φέρει πιο κοντά ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού στην έννοια της προσωπικής αποταμίευσης και της μακροπρόθεσμης επένδυσης. Θα εκπαιδεύσει τους εργαζόμενους και θα ‘’μπολιάσει’’ την κοινωνία με την ιδέα της προσωπικής συνταξιοδοτικής αποταμίευσης, και αυτό θα ωφελήσει την ανάπτυξη και του δεύτερου πυλώνα του ασφαλιστικού συστήματος, που στηρίζεται στα ταμεία επαγγελματικής ασφάλισης».

Είναι φανερό ότι το ασφαλιστικό νομοσχέδιο που θα φέρει σύντομα η κυβέρνηση αναμένεται ως «μάννα εξ ουρανού» από τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, τους επιχειρηματίες και τα κοράκια του χρηματιστηριακού κεφαλαίου. Αλλά θα βάλει σε μεγάλες περιπέτειες και «επενδυτικά ρίσκα» τους κόπους μιας ζωής, σε πρώτη φάση για τη νέα βάρδια των εργαζομένων, που θα κληθούν να «στήσουν» το νέο ιδιωτικό σύστημα επικουρικής ασφάλισης που θα στηρίζεται στον τζόγο, την… ατομική ευθύνη και τις μεγάλες πιθανότητες χρεοκοπίας των ασφαλισμένων.

Τζογάρισμα και «ατομική ευθύνη»

Το σχέδιο της κυβέρνησης στο πλαίσιο του νέου συστήματος για την επικουρική ασφάλιση είναι να συστήσει ένα νέο Δημόσιο Ταμείο, το οποίο θα έχει την αποκλειστική ευθύνη για τη διαχείριση των εισφορών των ασφαλισμένων. Στο νέο σύστημα θα εντάσσονται υποχρεωτικά, σύμφωνα με το κυρίαρχο σενάριο:

• Οι νεοεισερχόμενοι μισθωτοί δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, που θα εισέρχονται για πρώτη φορά στην αγορά εργασίας από την 1/1/2022 και εφεξής.
• Οι νεοεισερχόμενοι αυτοαπασχολούμενοι που θα μπαίνουν για πρώτη φορά στην αγορά εργασίας και απασχολούνται σε κλάδους στους οποίους σήμερα είναι υποχρεωτική η επικουρική ασφάλιση (π.χ. μηχανικοί, δικηγόροι)
• Σε εθελοντική βάση θα μπορούν να ενταχθούν όλοι οι σημερινοί εργαζόμενοι έως 35 ετών και οι νεοεισερχόμενοι στην αγορά εργασίας μετά την 1/1/2022 χωρίς υποχρεωτικό κλάδο επικουρικής ασφάλισης σήμερα (π.χ. αγρότες, ελεύθεροι επαγγελματίες)

Το «δημογραφικό πρόβλημα»

Ένα από τα βασικά «επιχειρήματα» για τη νέα αντι-ασφαλιστική επέλαση είναι το λεγόμενο δημογραφικό πρόβλημα. Για παράδειγμα ο Γ. Στουρνάρας επικαλείται την Eurostat που προβλέπει πως ο λόγος εξάρτησης ηλικιωμένων στην Ελλάδα το 2020 ήταν 35,1%, ενώ μέχρι το 2055 θα έχει διπλασιαστεί (62,8%) και θα είναι ο υψηλότερος στην ΕΕ. Ο υπουργός Οικονομικών, Χρ. Σταϊκούρας ισχυρίστηκε ότι «το υφιστάμενο σύστημα ασφάλισης, ως διανεμητικό, είναι εξαιρετικά εκτεθειμένο στον “δημογραφικό κίνδυνο”» και ότι «λόγω της γήρανσης του πληθυσμού μειώνεται συνεχώς η αναλογία των οικονομικά ενεργών πολιτών προς τους συνταξιούχους». «Το διανεµητικό σύστηµα δουλεύει εξαιρετικά σε κοινωνίες µε µεγάλη αναλογία ασφαλισµένων ανά συνταξιούχο», υποστήριξε επίσης η Π. Καρασιώτου, γ.γ. Κοινωνικών Ασφαλίσεων, λέγοντας ότι σήµερα στην Ελλάδα η αναλογία αυτή είναι 1,65 προς 1 µε προοπτική περαιτέρω επιδείνωσης.

Το πρώτιστο ζήτημα βέβαια όταν κανείς αναφέρεται στο ασφαλιστικό ζήτημα είναι να επισημάνει τον πακτωλό δισ. ευρώ που έχουν λεηλατηθεί από τα ταμεία, από την εποχή των άτοκων «θαλασσοδανείων» και το «κούρεμα» του PSI των μνημονίων, μέχρι τα δομημένα ομόλογα και το χρηματιστηριακό τζογάρισμά τους, τις διαρκείς μειώσεις των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών , την ανεξέλεγκτη και ατιμώρητη εισφοροκλοπή και τόσα άλλα.

Όμως η κυρίαρχη αφήγηση αρέσκεται να στέκεται στον «παρονομαστή» του κλάσματος («αύξηση συνταξιούχων») και όχι στον αριθμητή, τους εργαζόμενους-ασφαλισμένους και τη δραματική μείωσή τους, τη συρρίκνωση των μισθών, την επέλαση της ελαστικής εργασίας, παράγοντες που επιβαρύνουν τα ασφαλιστικά έσοδα. Σήμερα οι οικονομικά μη ενεργοί είναι 3,2 εκατ. (ΕΛΣΤΑΤ) και οι άνεργοι 1,1 εκατ. (ΟΑΕΔ), «θύματα» των εκάστοτε κυβερνητικών… μεταρρυθμίσεων. Όσον αφορά στους μισθούς, το 2019, 2 στους 3 μισθωτούς έπαιρναν κάτω από 1.000 ευρώ, ενώ το 30,8% εργαζόταν με μερική απασχόληση. Μάλιστα, 1 στους 5 απασχολείται έως 20 ώρες την εβδομάδα. Κι αυτά πριν από το ξέσπασμα της πανδημίας…

Όμως η γήρανση του πληθυσμού κατά βάθος δεν πλήττει μόνο τα διανεµητικά, αλλά και τα κεφαλαιοποιητικά συστήµατα. Το µέγεθος της σύνταξης μπορεί να φαίνεται κατ’ αρχήν πως εξαρτάται αποκλειστικά από τις αγορές, που καθορίζουν τις αποδόσεις των επενδυµένων κεφαλαίων. Όμως όταν μειώνεται ο αριθµός των εργαζομένων και αυξάνονται οι συνταξιούχοι, τότε µειώνονται οι εισφορές και αυξάνεται το ποσό για τις καταβαλλόµενες συντάξεις, κι επομένως µειώνονται αντίστοιχα και τα προς επένδυση κεφάλαια και συνεπώς η απόδοση της επενδύσεως τους! Μάλιστα στην περίπτωση των κεφαλαιοποιητικών συστηµάτων, η γήρανση του πληθυσµού επιφέρει αυτόµατα µείωση των συντάξεων, χωρίς καμία «εξωτερική» παρέμβαση, όπως κυβερνητικά μέτρα.

Ο «ατομικός κουμπαράς»

Η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός επιχειρούν να εκμεταλλευτούν την απογοήτευση των νέων εργαζομένων για το συνταξιοδοτικό τους μέλλον. Ο Κ. Μητσοτάκης προαναγγέλλοντας στη ΔΕΘ το νέο αντιασφαλιστικό έγκλημα, είχε πει: «Εάν ρωτήσετε τους νέους, θα σας πουν ότι δεν πιστεύουν πως θα πάρουν σύνταξη ποτέ και αυτό δημιουργεί ζήτημα για το ασφαλιστικό». Και παρουσίασε ως δήθεν λύση τον «κουμπαρά», όπου «οι επικουρικές θα τοκίζονται» προσφέροντας «ασφάλεια». Τάζουν «υπερδιπλάσιες αποδόσεις», «απόδοση 3%, όταν η μέση επικουρική σήμερα έχει 1,35% και άλλα παρόμοια. Όλα αυτά θυμίζουν τα καθρεφτάκια στους ιθαγενείς…

Με την κεφαλαιοποίηση, τα αποθεµατικά από τις εισφορές θα υπόκειται στους απόλυτους νόμους της «αγοράς», άρα θα απειλούνται με μειώσεις, χωρίς κρατική αναπλήρωση

Κεφαλαιοποίηση σημαίνει ότι τα αποθεµατικά που θα δημιουργούνται από τις εισφορές στους Ατοµικούς Λογαριασµούς Ασφαλισµένων θα υπόκειται στους απόλυτους νόμους της «αγοράς» . Επικεφαλής του ταμείου θα είναι «CEO» της συνομοταξίας των μανατζαραίων που δεν υπόκεινται σε κανέναν κοινωνικό έλεγχο. Όλες οι ελπίδες των ασφαλισμένων θα εναπόκεινται στις «αποδόσεις των επενδυτικών κινήσεων». H κυβέρνηση μιλά για «μηδενικές πιθανότητες» το τελικό κεφάλαιο να είναι μικρότερο από τις σωρευµένες εισφορές, αλλά η γ.γ. Κοινωνικών Ασφαλίσεων παραδέχτηκε ότι «από έτος σε έτος μπορεί να παρατηρούνται διακυµάνσεις και απώλειες»! Ο ασφαλισμένος θα μπορεί να «επιλέγει» μεταξύ «επενδυτικής στρατηγικής» χαμηλού, μεσαίου και υψηλού ρίσκου. Το εντυπωσιακό εδώ είναι ότι για πρώτη φορά, προβλέπεται δυνατότητα επενδύσεων επί της περιουσίας, όταν το ίδιο το κράτος δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο σήμερα ούτε στα ιδιωτικά Ταµεία Επαγγελµατικής Ασφάλισης!

Το προφίλ του χαρτοφυλακίου και η βαθμίδα κινδύνου θα σχετίζεται και με την ηλικία του ασφαλισμένου. Το επικίνδυνο… τζογάρισμα προτείνεται στους νεώτερους, «καθώς έχουν μπροστά τους ικανό χρόνο καριέρας ώστε να αναπληρώσουν ενδεχόμενες απώλειες», όπως μας εξηγεί η Π. Καρασιώτου. Κοινώς εάν τα χάσουν όλα… μπορούν να ξαναρχίσουν να μαζεύουν από την αρχή! Και φυσικά οι «φταίχτες» θα είναι αυτοί και η έρμη η γκίνια τους, κι όχι η κυβέρνηση, οι τράπεζες, ή η ΕΕ….

Είναι λοιπόν βάσιμη η ανησυχία για έκθεση στον λεγόμενο «κίνδυνο της αγοράς», αφού οι διακυμάνσεις των αποδόσεων μπορεί να είναι και αρνητικές σε δεδοµένη στιγµή, όπως παραδέχονται οι εγχώριοι επιχειρηματίες της ιδιωτικής ασφάλισης. Αλλά από τώρα διαλαλούν τις «δικλείδες ασφαλείας» για τον «κίνδυνο της αγοράς» αλλά με… κόστος για τους ασφαλισμένους. Στο νέο σύστημα θα υπάρχουν εγγυήσεις, ώστε ο κάθε ασφαλισμένος να παίρνει τουλάχιστον τις εισφορές του, όταν συνταξιοδοτηθεί. Η ύπαρξη εγγυήσεων αυτομάτως δημιουργεί ένα κόστος επί των εισφορών, που θα κρατείται και δεν θα αποδίδεται στον Α.Σ.Λ. του κάθε ασφαλισμένου. Το ίδιο θα γίνεται και για συντάξεις θανάτου και αναπηρίας.

Στον «αέρα» συνταξιούχοι και «παλιοί» ασφαλισμένοι

Τι θα γίνει όμως με τους παλιούς ασφαλισμένους και με το υφιστάμενο ενιαίο ταμείο επικουρικής ασφάλισης; Πώς θα διασφαλιστεί η απρόσκοπτη παροχή της επικουρικής σύνταξης στους σημερινούς συνταξιούχους ή στους μελλοντικούς, αφού θα έχει διακοπεί η ροή εσόδων από τους ασφαλισμένους που θα χρηματοδοτούν το νέο ταμείο; Η κυβέρνηση υπόσχεται ότι δεν θα υπάρξουν καθόλου μειώσεις, παρόλο που θα υπάρχουν λιγότερες εισφορές προς αυτό το σύστημα. Αυτό σηµαίνει πως είτε το κράτος θα καλύψει το έλλειμμα είτε ένα κοµµάτι των χαµένων εισφορών, θα προκύψει από την προσδοκώμενη οικονοµική ανάπτυξη…

Στο βωμό της μετάβασης που απαιτεί το χτίσιμο του κεφαλαιοποιητικού «κουμπαρά» θα θυσιαστούν τα 10 δισ. ευρώ του Ασφαλιστικού Κεφαλαίου Αλληλεγγύης Γενεών (ΑΚΑΓΕ) το οποίο συστάθηκε το 2008 με βασικό σκοπό τη δημιουργία αποθεματικών στο πλαίσιο της διασφάλισης των συντάξεων των νέων γενεών και τροφοδοτείται από την Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων!

Ωστόσο εφόσον προϋπόθεση της µετάβασης στο κεφαλαιοποιητικό σύστηµα είναι η δραστική µείωση της κρατικής επιβάρυνσης, τότε μόνο αρνητικές εξελίξεις προοιωνίζονται αναφορικά µε την κρατική εγγύηση των επικουρικών συντάξεων.

Συντάξεις έρμαιο της απόδοσης επενδύσεων

Η διαχείριση θα περάσει στα χέρια τραπεζών και ασφαλιστικών εταιρειών

Ο πραγματικός στόχος της μεταρρύθμισης είναι να συνδράμει το κεφάλαιο και τις μεγάλες επιχειρήσεις να βάλουν στο χέρι για μια ακόμα φορά τα αποθεματικά των εκατομμυρίων ασφαλισμένων, να ανοίξει ο δρόμος για τα επαγγελματικά ταμεία, αλλά και να αποτινάξει από το κράτος την υποχρέωση να στηρίζει και να χρηματοδοτεί την κοινωνική ασφάλιση. Κι όλα αυτά «επενδύονται» με τον μύθο της «ανάπτυξης».

Ο Γ. Στουρνάρας δήλωσε ότι με το κεφαλαιοποιητικό σύστημα «μειώνεται ο δημοσιονομικός κίνδυνος» και «επιτυγχάνεται διασπορά κινδύνου στο ασφαλιστικό σύστημα». Πρόσθεσε δε πως «θα μειωθεί το δημοσιονομικό βάρος χρηματοδότησης του ασφαλιστικού συστήματος» και «τα αποθεματικά που θα συσσωρευθούν από τις εισφορές θα χρηματοδοτήσουν επενδύσεις». Με ένα σμπάρο λοιπόν δύο τρυγόνια, και λιγότερα «έξοδα» του κράτους για το ασφαλιστικό, και χρηματοδότηση των επιχειρηματικών σχεδίων από τον μόχθο των ασφαλισμένων!

Τάζουν επίσης ότι με το κεφαλαιοποιητικό σύστημα θα υπάρξει «αποταμίευση» και συγκέντρωση κεφαλαίων τα οποία θα επενδύονται, ότι θα προκύψουν νέες επιχειρήσεις, θέσεις εργασίας κ.ο.κ. Πέρα από το γεγονός ότι πάλι οι εργαζόμενοι θα πληρώνουν για τα επιχειρηματικά σχέδια, είναι μύθος ότι οι επενδύσεις θα περιορίζονται στην Ελλάδα. Οι επενδύσεις θα έχουν διασπορά, σε διάφορες χώρες και σε διάφορα «παγκοσμιοποιημένα» επενδυτικά εργαλεία

Όσον αφορά στη διαχείριση των χαρτοφυλακίων, μπορεί να περάσει σε πρώτη φάση στην ΑΕΔΑΚ Ασφαλιστικών Οργανισμών και στην Εταιρεία Διαχείρισης Επενδυτικών Κεφαλαίων Ταμείων Ασφάλισης (ΕΔΕΚΤ ΑΕΠΕΥ), αλλά είναι σίγουρο ότι θα εμπλακούν «πιστοποιημένοι» ιδιωτικοί φορείς, όπως τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες και οργανισμοί κ.λπ., που θα χρηστούν διαχειριστές των κόπων των ασφαλισμένων.

Εταιρεία BHS: Οι ιδιοκτήτες έφαγαν τις συντάξεις

Μια χαρακτηριστική περίπτωση του τι σημαίνουν τα διάφορα ιδιωτικά συνταξιοδοτικά σχήματα που λανσάρουν ως… καινοτομία οι εγχώριοι θιασώτες του κεφαλαιοποιητικού συστήματος ασφάλισης είναι το ταμείο των εργαζομένων στα καταστήματα BHS (British Home Stores) που κατέληξαν να έχουν έλλειμμα 571 εκατ. στερλίνες (737 εκατ. ευρώ). Το 2015, ο πρώην ιδιοκτήτης τους σερ Φίλιπ Γκριν, την πούλησε αντί μιας στερλίνας, λόγω χρεών, στο επενδυτικό fund Retail Aquisitions και τον Ντομινίκ Σαπέλ. Μετά από 13 μήνες αποδείχτηκε ότι αμφότεροι λεηλάτησαν τα περιουσιακά στοιχεία της επιχείρησης, για να την οδηγήσουν σε χρεοκοπία.

Πώς δημιουργήθηκε η τεράστια «μαύρη τρύπα» των 571 εκατ. στερλινών; Ο Γκριν εξαγόρασε τα BHS το 2000 αντί 200 εκατ. στερλινών. Όμως κατηγορήθηκε ότι απέσυρε πολύ ρευστό χρήμα από τα BHS, «που θα μπορούσε να είχε επενδυθεί για τον εκσυγχρονισμό της εταιρείας και για την ενίσχυση των συνταξιοδοτικών funds», σύμφωνα με το BBC. Ο Γκριν φυσικά κατηγόρησε τους νέους ιδιοκτήτες, κάνοντας λόγο για κακοδιαχείριση.

Από το 2000, η εταιρεία είχε «τρελά» κέρδη πάνω από 100 εκατ. στερλίνες και το 2001 το συνταξιοδοτικό σχήμα, πλεόνασμα 17,4 εκατ. στερλίνες, ενώ το 2008 το πλεόνασμα ήταν 3,4 εκατ. στερλινών. Στη συνέχεια έσκασε η παγκόσμια χρηματοπιστωτική φούσκα, ήρθε και η λεηλασία του ταμείου από τους νέους ιδιοκτήτες.

Τον Ιανουάριο του 2020, ο Σαπέλ κλήθηκε με καταδικαστική απόφαση να καταβάλει 9,5 εκατ. στερλ. στο συνταξιοδοτικό ταμείο, ενώ τον περασμένο Νοέμβριο καταδικάστηκε σε έξι χρόνια φυλάκισης για αποφυγή φόρων. Εν τω μεταξύ, είχε ξοδέψει εκατοντάδες χιλιάδες λίρες για αγορά σκάφους, μιας πολυτελούς Bentley και για διακοπές στις Μπαχάμες. Παρά τις καταδικαστικές αποφάσεις, οι συντάξεις των 20.000 ασφαλισμένων της ΒΗS παραμένουν στον αέρα.

πηγη: prin.gr

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας //

(Ένα αποκαλυπτικό άρθρο στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ στα 1946)

Ο ρόλος του Βατικανού κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο είναι μία «σκοτεινή σελίδα» στην ιστορία του. Μάλιστα πολλές πλευρές των ημερών αυτών-με αφορμή των άνοιγμα των σχετικών αρχείων από τον Μάρτη του 2020- θα γίνουν ακόμη πιο φανερές.

Είναι γνωστές οι κατηγορίες από την πλευρά των Εβραίων ότι το Βατικανό και ο Πίος ο 12ο;, ο οποίος ήταν ποντίφικας από το 1939 έως το 1958, πως έκαναν τα “στραβά” μάτια στο Ολοκαύτωμα κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο καθώς δεν το κατήγγειλαν ποτέ ανοικτά. Το Βατικανό πάντως έχει δηλώσει πως ο Πίος εργάστηκε αθόρυβα στο παρασκήνιο προκειμένου να διασώσει Εβραίους και να αποφύγει την επιδείνωση της κατάστασης για πολλούς, περιλαμβανομένων των καθολικών που ζούσαν σε περιοχές της Ευρώπης υπό ναζιστική κατοχή.

Να μην ξεχνάμε ότι στις 20/7/ 1933 ο Χίτλερ υπογράφει συμφωνία με την καθολική εκκλησία. Με συνθήκη μεταξύ της γερμανικής κυβέρνησης και του Βατικανού (η ανώτερη αρχή της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας) παρέχονται εγγυήσεις για τη θρησκευτική ελευθερία των καθολικών, αλλά καταργούνται οι πολιτικές και συνδικαλιστικές καθολικές οργανώσεις. Το Βατικανό (που διαθέτει υπόσταση κυρίαρχου κράτους) ήταν από τα πρώτα κράτη που αναγνώρισαν τη νομιμότητα της κυβέρνησης του Χίτλερ. Παρά τη συνθήκη, οι Ναζί εξακολούθησαν να διώκουν τους καθολικούς ιερείς, τα σχολεία και τις καθολικές θρησκευτικές και πολιτιστικές οργανώσεις…

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που κατηγορούν το Βατικανό για συνενοχή στη διαφυγή Γερμανών Ναζί στη Λατινική Αμερική μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Γερμανός καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Ιένας Ντάνιελ Σταλ εκτιμά ότι η διαφυγή των ναζί δεν γινόταν βάσει οργανωμένου και δομημένου συστήματος, αλλά ξεκίνησε ως χαλαρή συνεργασία διαφόρων θεσμών. «Το πρώτο βήμα ήταν η διαφυγή στην Ιταλία. Στη συνέχεια, μόλις διασφαλιζόταν η πολυπόθητη επιστολή της Καθολικής Εκκλησίας, η έκδοση διαβατηρίου από τον Ερυθρό Σταυρό ήταν απλά ζήτημα χρόνου», λέει ο Γερμανός ιστορικός. Στους γνωστότερους Γερμανούς ναζί που έφθασαν στη Λατινική Αμερική με τη βοήθεια του Βατικανού περιλαμβάνονται ο «αρχιτέκτονας του Ολοκαυτώματος» Αντολφ Αϊχμαν, ο «γιατρός του Αουσβιτς» Γιόσεφ Μένγκελε και ο «χασάπης της Λυών» Κλάους Μπάρμπι.

Πάντως γεγονός που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν είναι ότι ο Πίος ο ΙΒ΄ φοβόταν όσο τίποτα άλλο τον κομμουνισμό. Λέγεται ότι το Βατικανό θεωρούσε ότι ανεξάρτητα από το ρόλο των ναζί στον πόλεμο έδρασαν κατά του κομμουνισμού και γι αυτό έπρεπε να προστατευθούν από διώξεις. Ας μην ξεχνάμε ότι η καθολική εκκλησία αντιμετώπιζε τον κομμουνισμό ως τη μεγαλύτερη δυνατή απειλή.
Το ντοκουμέντο

Σε πρωτοσέλιδο μονόστηλο ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ( 21/2/1946) αναφέρει προφητικά για τον αντικομουνιστικό ρόλο του Βατικανού μεταπολεμικά  (να σημειώσουμε ότι ο ρόλος αυτός αποκαλύφθηκε και αργότερα  στην ανατροπή του σοσιαλισμού σε χώρες όπως π.χ Πολωνία) αλλά και αποκαλυπτικά π.χ για τον ρόλο του στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο (τα γεγονότα άλλωστε ήταν πρόσφατα):

«Ο παγκόσμιος καθολικισμός τις μέρες αυτές, έστειλε τους αντιπροσώπους του στο Βατικανό, για την εκλογή 32 νέων καρδιναλίων. Το γεγονός δεν θα είχε καμμιά ιδιαίτερη σημασία, αν το αυτόνομο κράτος του Βατικανού, που εκτείνεται σε λίγες εκατοντάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα μέσα στη Ρώμη, ήταν τόπος προσευχών, θρησκευτικής συγκέντρωσης και πνευματικής καθοδήγησης της Ρωμαϊκής Εκκλησίας. Συμβαίνει όμως το αντίθετο: Το Βατικανό είναι το Γενικό Επιτελείο του διεθνούς νεοφασισμού. Εκεί χαλκεύονται τα προπαγανδιστικά αντιλαϊκά όπλα της παγκόσμιας αντίδρασης και προετοιμάζονται οι αντισοβιετικές σταυροφορίες. Εκεί διαφυλάγονται οι «εντολές» του χιτλερικού μουσολινικού φασισμού. Εκεί μαγειρεύονται όλα αυτά τα «ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΑ» κόμματα, που ακούμε να προβάλλουν στις εκλογές των διαφόρων χωρών, στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Αυστρία, στη Γερμανία, στην Ιταλία κλπ.

Ο Πάπας Πίος ο 12ος, ο γνωστός πριν στεφθεί Πάπας, γερμανόφιλος καρδινάλιος Πατσέλι, φιλοδοξεί μέσω της καθολικής εκκλησίας να συνεχίσει το έργο του Γκαίμπελς σε ολόκληρο τον κόσμο, να διατηρήσει ακέραιες τις εστίες του φασισμού να εμποδίσει τους λαούς να τραβήξουν προς τη Λαϊκή Δημοκρατία και το Σοσιαλισμό, να αφυπνίσει και να σταθεροποιήσει παντού την αντίδραση. Ο Πίος ο 12ος που σ’ όλο το διάστημα του πολέμου σώπαινε ένοχα και δε βρήκε δύο λόγια για να καυτηριάσει τα εγκλήματα του ναζισμού, συγκινείται τώρα για «τα δεινά του γερμανικού λαού» και γίνεται εύγλωττος προκειμένου να «υποδείξει» τους κινδύνους που διατρέχει η ελευθερία από τα ολοκληρωτικά κράτη, όπως είναι η Σοβιετική Ένωση και την «επικίνδυνη» κατάσταση που επικρατεί στην Ανατολή και Ν.Α Ευρώπη. Ζητά ο Πάπας έλεος και μεγαλοψυχία για την «ηττημένη Γερμανία» και μέσω των καθολικών της Αμερικής, πάει να μεταβάλει τη Βαυαρία σε νεοφασιστικό αντισοβιετικό προπύργιο. Καθολικοί Επίσκοποι κρατούν εκεί τις σπουδαιότερες διοικητικές θέσεις και σε συνεργασία με τα αμερικανικά και αγγλικά τραστ, πάνε να περισώσουν τη βιομηχανία της Γερμανίας και το φασιστικό ανθρώπινο υλικό της, για να την κάνουν και πάλι «ισχυρό τείχος που θα σταματήσει τον κατερχόμενο μπολσεβικισμό».

Στην Ιταλία η δράση του Βατικανού είναι ακόμη πιο έκδηλη. Είναι γνωστές οι επιστολές που αντάλλαξε ο Πάπας με τον αρχιεπίσκοπο Νέας Υόρκης Σπέλμαν πριν απελευθερωθεί η Ιταλία για να εξασφαλίσει συμμαχική βοήθεια στο να διατηρηθεί η ίδια φασιστική αστυνομία, οι ίδιοι δικαστές, σύμβουλοι, δήμαρχοι και νομάρχες που διόρισε ο Μουσολίνι , «ο άνθρωπος της Θείας Πρόνοιας» όπως τον έλεγε ο Πίος ο 12ος! Το Βατικανό ακόμα εξασφάλισε το προνομιακό μοίρασμα των τροφίμων της Ούνρα για να πετυχαίνει μία πολιτική πίεση πάνω στο λαό. Μέσα στα άντρα του Βατικανού κρύβονται διπλωμάτες και στρατιωτικοί Γερμανοί…»

Αλέκος Χατζηκώστας
Δημοσιογράφος και εκδότης της εφημερίδας «Η Άλλη Άποψη της Ημαθίας» και του alli-apopsi.gr. Άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες, περιοδικά και site εδώ και δεκαετίες, ενώ έχει συμμετάσχει με εισηγήσεις σε μια σειρά ιστορικά συνέδρια και ημερίδες. Έχει εκδώσει 9 βιβλία και συμμετέχει σε συλλογικούς τόμους.

πηγη: atexnos.gr