Γιώργος Κρεασίδης

Στα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση του 1821 ανοίγει μια μεγάλη συζήτηση με εκδηλώσεις, εκδόσεις και αρθρογραφία. Αν και η πανδημία και οι πολύπλευρες τραγικές συνέπειές της βρίσκονται στο επίκεντρο, το 1821 απασχολεί με πυκνές παρεμβάσεις που έχουν ιστορική ματιά αλλά και το βλέμμα στραμμένο στο σήμερα και το αύριο. Η άρχουσα τάξη επιχειρεί να αξιοποιήσει την επέτειο, πρώτα από όλα, για να παρουσιάσει τον κόσμο του εφοπλισμού, της επιχειρηματικότητας και των τραπεζών σαν δημιουργό αυτής της χώρας και της ιστορίας της αλλά και τις Μεγάλες Δυνάμεις σαν σωτήρες της. Να ευλογήσει τα γένια της δηλαδή, μετά από μια παρατεταμένη περίοδο κρίσης, που δεν μένει μόνο στην οικονομία αλλά διαπερνά τους θεσμούς και τις ιδέες της αστικής τάξης. Επιδιώκει να αναδείξει τις διαχρονικές συμμαχίες της με τους ιμπεριαλιστές (τώρα ΕΕ και ΝΑΤΟ) σαν υπαρξιακό στοιχείο της Ελλάδας.

Πέρα από το κυρίαρχο αφήγημα, υπάρχουν και οι διαφοροποιήσεις που δίνουν βάρος σε επιμέρους πλευρές. Δεν υπάρχουν μόνο τα ελιτίστικα μηνύματα για τον τολμηρό και επινοητικό κόσμο της αγοράς που έφερε τον Διαφωτισμό, οργάνωσε την Επανάσταση, μάς έκανε κράτος και μάς ενσωμάτωσε στη Δύση. Υπάρχει και η λαϊκής απεύθυνσης εθνικιστική αφήγηση, καθώς δεν υφίσταται σήμερα θετικό και αισιόδοξο αστικό όραμα, ενώ λειτουργεί και σαν αντιστάθμισμα στη φθορά του ευρωπαϊσμού.

Βασική επιδίωξη για την αστική ματιά στην Επανάσταση του 1821 είναι να αναιρεθεί ο καθοριστικός ρόλος του υποκειμένου της: του φτωχού λαού που εμπνεύστηκε από το επαναστατικό μήνυμα, σήκωσε το βάρος του αγώνα και πλήρωσε βαρύ τίμημα για να βρεθεί προδομένος, στη συνέχεια, από τις κυρίαρχες δυνάμεις στο ανεξάρτητο ελληνικό κράτος. Δεν είναι καθόλου βολικό παράδειγμα για την αστική τάξη η ιδέα της Επανάστασης ενός φτωχού λαού ενάντια στον πανίσχυρο δεσποτισμό του Σουλτάνου, τη βούληση των Μεγάλων Δυνάμεων, αλλά και τα κηρύγματα των ισχυρών στην ελληνική πλευρά, των κοτζαμπάσηδων και της επίσημης Εκκλησίας. Ενός επαναστατικού αγώνα που κόντρα σε κάθε ρεαλισμό κατάφερε να νικήσει, αφήνοντας μια ισχυρή δημοκρατική παρακαταθήκη, που αποτυπώνεται στην πεποίθηση ότι η εξέγερση απέναντι σε κάθε τυραννία είναι δικαίωμα. Αλλά και στα τρία επαναστατικά συντάγματα, στα οποία, δεκαετίες πριν από πολλές δυτικοευρωπαϊκές χώρες, αναγνωρίζονται οι δημοκρατικές ελευθερίες και δικαιώματα, η ισονομία, ενώ απαγορεύονται η δουλεία και οι τίτλοι ευγενείας.

Προφανώς η κοινωνική και πολιτική ηγεμονία των αστικών στρωμάτων έβαλε φραγμούς και όρια στην Επανάσταση, επιτρέποντας στους επιγόνους της να ξαναγράψουν την ιστορία με τη βοήθεια της επιλεκτικής μνήμης. Καθόλου τυχαία ο πρέσβης των ΗΠΑ Τζέφρι Πάιατ, όπως και πολλοί άλλοι, μιλάει για τον «ελληνικό πόλεμο για την ανεξαρτησία», αποφεύγοντας να αναφερθεί στην Επανάσταση.Δεν είναι η πρώτη φορά που ανάλογες επέτειοι αξιοποιούνται με αυτόν τον τρόπο. Το 1971, στα 150 χρόνια από το 1821, η Χούντα επιδίωξε να το εμφανίσει σαν έργο οπλαρχηγών και ιερωμένων, παραπέμποντας σε στρατό και εκκλησία, τα βασικά της στηρίγματα.

Αλλά δεν σβήνει εύκολα η συλλογική μνήμη για τη ριζική ανατροπή του συσχετισμού και ένα αποτέλεσμα που κανείς ισχυρός εκείνου του καιρού δεν ήθελε. Η ιστορική ανατομία της επανάστασης μακριά από εξωραϊσμούς και σκοπιμότητες, από μια σκοπιά εργατική και λαϊκή, που πρώτος επιχείρησε στην εποχή του ο Γιάνης Κορδάτος, δεν είναι απλά μια απάντηση στην παραχάραξη ή μια επιστημονική πρόκληση. Είναι μια διαδικασία συλλογικής αυτογνωσίας μπροστά στις προκλήσεις του αγώνα κατά του ολοκληρωτικού καπιταλισμού της εποχής μας.

πηγη: prin.gr

Ο Πορτοσάλτε θυμίζει το νεοφιλελεύθερο ερώτημα - επιχείρημα των εχθρών του δημόσιου συστήματος Υγείας

Την περίοδο που (στα λόγια) ακόμα κι αυτοί που ποτέ δεν στήριξαν τα δημόσια νοσοκομεία μιλούν για ήρωες υγειονομικούς, ο Πορτοσάλτε κρατά το νεοφιλελεύθερο ερώτημα- επιχείρημα για το δημόσιο σύστημα Υγείας. Μα (θα) χρειάζονται τόσοι υγειονομικοί; 

«Δεν θα έχουμε κάθε μέρα κορωνοϊό. Σήμερα είναι μία έκτακτη κατάσταση, είμαστε σε πόλεμο. Είναι συνθήκες πολέμου. Μεθαύριο, όταν με το καλό ησυχάσουμε, θα χρειάζονται όλοι αυτοί ή θα έχουμε πλεόνασμα;».

Μετά το τρίτο λεπτό: 

Ας το κρατήσουμε το ερώτημα-επιχείρημα διότι ο Πορτοσάλτε απλά υπενθυμίζει αυτό που για τη νεοφιλελεύθερη πολιτική της κυβέρνησης είναι… νόμος. Θα το ξανακούσουμε κι από επίσημα κυβερνητικά χείλη, σίγουρα. 

Λέμε  για αυτούς που πριν την πανδημία ήταν ανοιχτά οι εχθροί του δημόσιου συστήματος Υγείας.

Ας θυμηθούμε, για παράδειγμα τον Κυρ. Μητσοτάκης, τον Αδ. Γεωργιάδης, τον Μπ. Παπαδημητρίου σε δηλώσεις τους για εκείνο το «αόρατο χέρι της αγοράς» που θα ρύθμιζε τα πάντα, αλλά ζητούσε από διάλυση, εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της δημόσιας υγείας μέχρι απολύσεις προσωπικού στα νοσοκομεία.

Στο ερώτημα του Πορτοσάλτε υπάρχει (μη νεοφιλελεύθερη απάντηση). Χρειάζονται ακόμα περισσότεροι υγειονομικοί με μόνιμες προσλήψεις για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Χρειάζονται, όμως, και για μετά, όπως χρειαζόταν και πριν. Εάν θέλουμε ένα δημόσιο σύστημα Υγείας που θα μπορεί να προσφέρει, όχι με κριτήρια «ανταγωνιστικότητας» αλλά με κριτήρια Υγείας και Ζωής. Δύσκολο να το καταλάβουν αυτό οι Πορτοσάλτε…

πηγη: imerodromos.gr

Με πρωτοβουλία του ΕΚΠ, εργατικών σωματείων της δύναμής του και συμμετοχή φορέων και συλλόγων  του Πειραιά πραγματοποιήθηκε μαζική συγκέντρωση έξω από τη ιδιωτική κλινική «Μετροπόλιταν» στο Ν. Φάληρο με κεντρικό αίτημα την επίταξη όλων των ιδιωτικών δομών υγείας.

Στη συγκέντρωση μίλησαν εκπρόσωποι του ΕΚΠ και σωματείων.

Στη παρέμβασή του ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ και μέλος του ΔΣ του ΕΚΠ ανέδειξε τη σημασία του αιτήματος για την επίταξη των ιδιωτικών κλινικών και την ένταξή τους στο δημόσιο σχεδιασμό για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Ανέφερε χαρακτηριστικά «η κυβέρνηση επιστρατεύει τους γιατρούς της γειτονιάς, και την ίδια στιγμή αφήνει στο απυρόβλητο τον ιδιωτικό τομέα και τους επιχειρηματίες υγείας να κερδοσκοπούν, επιβραβεύει την εμπορευματοποίηση της υγείας, μειώνει τις δαπάνες για το δημόσιο σύστημα υγείας, κωφεύει και αρνείται τις μαζικές προσλήψεις σε υγειονομικό προσωπικό για την ενίσχυση των νοσοκομείων, επιδεικνύει μια άθλια ολιγωρία στη δημιουργία νέων ΜΕΘ και με την πολιτική της έχει δημιουργήσει μια εφιαλτική κατάσταση στη προστασία της δημόσιας υγείας του λαού.

Επιβεβαίωση για αυτό αποτελεί η κατακόρυφη αύξηση των διασωληνωμένων με COVID-19, η πληρότητα στις ΜΕΘ των δημοσίων νοσοκομείων, η ραγδαία αύξηση των νοσηλευόμενων και πλέον βαριά περιστατικά νοσηλεύονται σε απλούς θαλάμους των νοσοκομείων!!! Σήμερα θρηνήσαμε τον πρώτο νεκρό αυτής της εγκληματικής πολιτικής της κυβερνητικής αναλγησίας!

Στις συνθήκες αυτές το αίτημα για επίταξη των ιδιωτικών κλινικών παίρνει άμεσο, επιτακτικό και επείγοντα χαρακτήρα και το κίνημα πρέπει και μπορεί ακόμη πιο αποφασιστικά να επιβάλει στη κυβέρνηση να προχωρήσει χωρίς καθυστέρηση στο μέτρο αυτό.

Αρνούμαστε στη κυβέρνηση να παίζει τη ζωή μας κορώνα γράμματα και να προστατεύει τους κλινικάρχες και τα κέρδη τους»!

Επίσης κατήγγειλε την εργοδοτική ασυδοσία στη λήψη των επιβαλλόμενων μέτρων για τη προστασία της υγείας των εργαζομένων στους εργασιακούς χώρους και το ξεσάλωμα της τρομοκρατίας και της αυθαιρεσίας που τη περίοδο της πανδημίας έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις από την εργοδοσία ενώ η κυβέρνηση σφυρίζει αδιάφορα στις επανειλημμένες καταγγελίες μας για τα προβλήματα αυτά.

Το ίδιο ισχύει και για την τραγική έλλειψη μέτρων στα ΜΜΜ, χαρακτηριστικό παράδειγμα οι καθημερινές καταγγελίες μας για τα κρούσματα σε πλοία της ακτοπλοΐας.

Το αγωνιστικό σ.κ στις συνθήκες αυτές πρέπει να δυναμώσει τη δράση του, να κινητοποιήσει μαζικά τους εργαζόμενους στο δρόμο του αγώνα, να συντονίσει και να κλιμακώσει τη πάλη του βάζοντας μπροστά τις ώριμες και δίκαιες διεκδικήσεις για τη προστασία της υγείας και της ζωής των εργαζομένων και του λαού, να επιβάλει στη κυβέρνηση την υλοποίηση των αιτημάτων του.

Η πάλη για το υγειονομικό πρόβλημα είναι στενά δεμένη με τα εργατικά-λαϊκά προβλήματα, την απόκρουση της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης-κεφαλαίου, τη σύγκρουση με το δόγμα «νόμος και τάξη» τον αυταρχισμό, την αστυνομοκρατία και την καταστολή.

Με απόφαση του Δ.Σ της Ένωσής μας ορίστηκε η ετήσια Α΄ Γενική Συνέλευση των μελών μας για τις 31 Μάρτη στις 9.30 π.μ στην αίθουσα Συνελεύσεων της ΠΝΟ (Κολοκοτρώνη 132 - 2ος όροφος - στον Πειραιά).

Η τακτική μας συνέλευση πραγματοποιείται σε μια περίοδο που η πανδημία βρίσκεται σε πρωτοφανή έξαρση και αποδεικνύεται η παταγώδης αποτυχία της ασκούμενης κυβερνητικής πολιτικής η οποία ενώ είχε τον χρόνο ως σύμμαχο μαζί της όλο το προηγούμενο διάστημα άφησε αθωράκιστο και απαξίωσε το δημόσιο σύστημα υγείας αρνούμενη να πάρει μια σειρά κρίσιμα και ουσιαστικά μέτρα για την ενίσχυσή του.

Μέτρα που αφορούν την πραγματική οικονομική του ενίσχυση, την πρόσληψη του αναγκαίου υγειονομικού προσωπικού, τα μαζικά καθημερινά τεστ, τους ελέγχους στους χώρους δουλειάς, στα ΜΜΜ, τον μαζικό εμβολιασμό, την επίταξη των ιδιωτικών κλινικών.

Το αποτέλεσμα που παρήγαγε αυτή η επικίνδυνη και επιζήμια πολιτική της ήταν να ξεφύγει πλέον η κατάσταση από κάθε έλεγχο, τα νοσοκομεία να ασφυκτιούν και η εικόνα που διαμορφώνεται να είναι πλέον εφιαλτική για την προστασία της υγείας του λαού μας.

Ταυτόχρονα την ίδια περίοδο η κυβέρνηση αποκάλυψε πέρα πάσης αμφιβολίας το ταξικό πρόσημο στην πολιτική της αφού εκείνο το οποίο έκανε και κάνει είναι να στηρίζει με δις ευρώ την λεγόμενη "επιχειρηματικότητα" ώστε αυτή να αντιμετωπίσει και να ξεπεράσει την κρίση με επιτυχία ενώ για τον λαό και τους εργαζόμενους τους "στηρίζει" με ψίχουλα και εξευτελιστικά χαμηλά επιδόματα!!!

Παράλληλα η πανδημία χρησιμοποιήθηκε από αυτήν στην κατεύθυνση κλιμάκωσης της επίθεσης ενάντια στα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα και διαδοχικά πέρασε από την Βουλή μια σειρά αντιδραστικών νόμων....

Η αντιλαϊκή αυτή πολιτική προκειμένου να υλοποιηθεί επιστράτευσε το δόγμα "νόμος και τάξη" εξαπολύοντας μια ενορχηστρωμένη επίθεση βίας, τρομοκρατίας και καταστολής ενάντια στους αγώνες των εργαζομένων, της νεολαίας και των λαϊκών στρωμάτων που αντιστέκονται στην καταστροφική της πολιτική.

Το ίδιο ακριβώς έπραξε και στον χώρο της Ναυτιλίας, πήρε μέτρα ενίσχυσης των προνομίων των εφοπλιστών όπως είναι ο ν. 4714/2020 με την κατάργηση των ΣΣΕ, τον νόμο 4770/2021 για τον δραστικό περιορισμό των προστίμων στην καταστρατήγηση των Ναυτεργατικών δικαιωμάτων κ.α..

Στην ατζέντα της και στον άμεσο σχεδιασμό της έχει και νέα φιλοεφοπλιστικά μέτρα που συνάδουν με την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του εφοπλιστικού κεφαλαίου και προφανώς τα Ναυτεργατικά προβλήματα δεν έχουν ούτε προτεραιότητα ούτε αποτελούν για αυτήν ζητήματα για τα οποία πρέπει να ασχοληθεί....

Οι προπαγανδιστικές και επικοινωνιακές φανφάρες του Υπουργού Ε.Ν και οι ψευτοϋποσχέσεις του είναι άνευ ουσιαστικού περιεχομένου και προφανώς απευθύνονται στους αδαείς....

Από την άλλη τα Ναυτεργατικά προβλήματα που αφορούν την μαζική ανεργία, τους χιλιάδες Ναυτεργάτες που είναι σε αναστολή σύμβασης, τα εργασιακά προβλήματα στα πλοία , την έξαρση της πανδημίας και των κρουσμάτων μέσα στα καράβια, τα κοινωνικοασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά προβλήματα παραμένουν άλυτα και διαρκώς οξύνονται!!!

Η ΠΕΝΕΝ και ο κλάδος μας που ο ρόλος τους είναι σημαντικός και αναντικατάστατος στο ν.σ.κ πρέπει να τραβήξουν μπροστά, να πρωτοστατήσουν για άλλη μια φορά στην πάλη για τα ναυτεργατικά προβλήματα, για την οργάνωση, την συσπείρωση, την διεκδίκηση και τους αγώνες που πρέπει να σχεδιάσουμε και να πορευτούμε με πίστη και αισιοδοξία ότι μόνο με αυτούς μπορούμε να παράγουμε θετικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση των προβλημάτων μας και στην επίλυση των δίκαιων αιτημάτων μας.

Όλοι στην Γ.Σ της ΠΕΝΕΝ στις 31 Μάρτη 2021

Πειραιάς 23-3-2021

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ