Από τις αρχές του 20ου αιώνα η μέση διάρκεια του ύπνου στους ενήλικες έχει μειωθεί από τις εννέα στις επτά ώρες, αναφέρει ο Πνευμονολόγος – Φυματιολόγος κ. Ιωάννης Παπαϊωάννου, Υπεύθυνος Κέντρου Μελέτης Διαταραχών Ύπνου ΥΓΕΙΑ και εξηγεί τις συνέπειες της στέρησης ύπνου για την υγεία μας

Ο άνθρωπος κατά την διάρκεια του 24ώρου κύκλου περνάει από μια περίοδο εγρήγορσης την ημέρα σε μια περίοδο ύπνου τη νύχτα και αυτές οι περίοδοι εναλλάσσονται από την βρεφική ηλικία.

Ο ύπνος χαρακτηρίζεται από το στάδιο του βαθύ ύπνου (βραδέων κυμάτων) και το στάδιο REM κατά την διάρκεια του οποίου ονειρευόμαστε. Στην παιδική ηλικία η έκκριση της αυξητικής ορμόνης συντελείται κατά την διάρκεια του σταδίου βραδέων κυμάτων και είναι υπεύθυνη για την ανάπτυξη του οργανισμού. Τα παιδιά είναι πολύ δύσκολο να αφυπνιστούν λόγω του ότι επικρατεί το στάδιο του βαθύ ύπνου και για αυτό μπορούν εύκολα να κοιμηθούν και σε συνθήκες που δεν είναι ευνοϊκές.

Είναι σημαντικό στη βρεφική και παιδική ηλικία να προστατεύεται ο ύπνος γιατί έχει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη. Τα νεογέννητα παιδιά κοιμούνται 16-18 ώρες όμως σε ηλικία 3 ετών η μέση διάρκεια ύπνου είναι 11-13 ώρες. Ο ύπνος μετά τα 4 έτη είναι μια σταθερή και συνεχής νυχτερινή περίοδος διάρκειας 10 ωρών έως και τα 12 -13 έτη που αρχίζει η προεφηβεία και οι ενδοκρινολογικές μεταβολές που σχετίζονται με αυτήν.

Η διάρκεια του ύπνου μετά την εφηβεία κυμαίνεται από 7-9 ώρες και μειώνεται σταδιακά όσο γερνάμε ενώ μειώνεται και η διάρκεια του σταδίου βραδέων κυμάτων. Οι αφυπνίσεις είναι πολλές, ξυπνάμε πιο εύκολα όσο γερνάμε και ύπνος στη μέση ηλικία χαρακτηρίζεται από ένα κατακερματισμό που διακόπτει την συνέχεια του.

Οι επιπτώσεις της γήρανσης στην ποιότητα του ύπνου επιβαρύνονται και από τη μείωση της διάρκειας του ύπνου που πολλές φορές επιβάλουμε στον οργανισμό μας. Από τις αρχές του 20ου αιώνα η μέση διάρκεια του ύπνου στους ενήλικες έχει μειωθεί από τις 9 στις 7 ώρες προκειμένου να ανταπεξέλθουμε στις επαγγελματικές και κοινωνικές υποχρεώσεις οδηγώντας έτσι τον οργανισμό μας σε συνθήκες στέρησης ύπνου.

Όταν μειώνεται η διάρκεια ή η ποιότητα του ύπνου:

• Αντιμετωπίζουμε μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης αρτηριακής υπέρτασης, καρδιαγγειακών νοσημάτων και σακχαρώδη διαβήτη
• Έχουμε μεγαλύτερο κίνδυνο να είμαστε υπέρβαροι ή παχύσαρκοι
• Παρουσιάζεται μείωση στις γνωσιακές λειτουργίες π.χ. μνήμη , συγκέντρωση.
• Οι ασθενείς αναφέρουν κόπωση, υπνηλία και μείωση της απόδοσης στην εργασία τους.
• Αποδυναμώνεται το ανοσοποιητικό σύστημα.

*Ο Ιωάννης Παπαϊωάννου είναι Πνευμονολόγος – Φυματιολόγος, Υπεύθυνος Κέντρου Μελέτης Διαταραχών Ύπνου του ΥΓΕΙΑ

πηγη: ygeiamou.gr

Ο εορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς αποτελεί τιμή στους αγώνες του εργατικού κινήματος για καλύτερες συνθήκες δουλειάς, άμβλυνση των ανισοτήτων και διεύρυνση των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Ο φετινός εορτασμός συμπίπτει με μια ιδιαίτερα αρνητική συγκυρία για τους εργαζόμενους της χώρας, καθώς η κυβέρνηση της ΝΔ επιχειρεί να καταργήσει τα στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες για τα οποία έδωσαν τη ζωή τους οι εξεγερμένοι εργάτες/τριες στο Σικάγο του 1886.

Η Κυβέρνηση με το νομοσχέδιο για τα εργασιακά που καταθέτει στη Βουλή προβλέπει, μεταξύ άλλων, τα εξής:

• Κατάργηση του οκταώρου και του πενθημέρου με παράλληλη θεσμοθέτηση της δεκάωρης εργασίας.

• Κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων.

• Έλεγχος του Μητρώου μελών και των διαδικασιών τους από το κράτος και τους εργοδότες.

• Παρακώλυση του δικαιώματος της απεργίας.

• Μετατροπή της συνδικαλιστικής δράσης σε ιδιώνυμο αδίκημα.

Και αυτά είναι λίγα από αυτά που έχει «φροντίσει» να διαρρεύσει η κυβέρνηση για το επερχόμενο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας.

Τα παραπάνω συνιστούν ταύτιση της Κυβέρνησης με τα εργοδοτικά συμφέροντα και ευθεία επίθεση στους εργαζόμενους και στα δικαιώματά τους αλλά και στην ίδια τη Δημοκρατία. Τη στιγμή μάλιστα που η χώρα βρίσκεται σε μια βαθιά υγειονομική και οικονομική κρίση, απόρροια σε μεγάλο βαθμό των επιλογών της Κυβέρνησης.

Η επιθετικότητα και ο  κυνισμός με τον οποίο επιχειρείται η διάλυση της καθημερινότητας και της ζωής των εργαζομένων και η επιστροφή στους σκοτεινούς χρόνους της ακραίας εκμετάλλευσης, δεν θα μείνουν αναπάντητα. Αποτελεί χρέος και συνάμα φόρος τιμής στους νεκρούς του Σικάγο και όλων των εργατικών αγώνων και έμπρακτος εορτασμός της Πρωτομαγιάς.

Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ, απορρίπτοντας τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς για υποβάθμιση και απονεύρωση του φετινού εορτασμού, προκηρύσσει 24ωρη Πανδημοσιοϋπαλληλική απεργία για τον εορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς, την Πέμπτη, 6 Μάιου 2021 και συγκέντρωση στην Πλ. Κλαυθμώνος στις 11:00πμ.

Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ, παράλληλα, καλεί Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα του Ιδιωτικού Τομέα να πλαισιώσουν με τις αποφάσεις και τη συμμετοχή τους τον αγωνιστικό και ταξικό εορτασμό.

πηγη:  ergasianet.gr

Χριστίνα Κοψίνη

Ενώ η κυβέρνηση αναζητεί μέσω του νέου εργασιακού, τρόπους για να μην κάνουν προσλήψεις οι επιχειρήσεις και να αξιοποιήσουν με ατομικές συμβάσεις -με διευθέτηση του χρόνου εργασίας και 10ωρα για τις περιόδους που έχουν αυξημένη παραγωγή- το ήδη υφιστάμενο ή και λιγότερο προσωπικό τους, η κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας είναι ήδη εμφανής. Και όχι μόνο γιατί η Ελλάδα, σύμφωνα και με τα στοιχεία του ILO, έχει τη δεύτερη υψηλότερη ανεργία μεταξύ των 27 κρατών-μελών της Ε.Ε.

Σύμφωνα με τα στοιχεία από την ανάλυση στο Δελτίο Οικονομικών Εξελίξεων του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, η αναγκαστική λόγω της πανδημίας μείωση των ωρών εργασίας στην οποία υποβλήθηκαν οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα είναι ισοδύναμη με την απώλεια 492,9 χιλ. θέσεων πλήρους απασχόλησης.

Η απώλεια σχεδόν μισού εκατομμυρίου θέσεων πλήρους απασχόλησης αντιστοιχεί με ποσοστό 10,7% του εργατικού δυναμικού και καλύφθηκε είτε μέσω της μείωσης του ωραρίου των μισθωτών είτε μέσω της εφαρμογής του μέτρου της αναστολής των συμβάσεων εργασίας είτε μέσω της απόλυσής τους. Εάν αναλογιστεί κάποιος ότι οι φορείς των μικρομεσαίων επιχειρήσεων προβλέπουν κλείσιμο 200 χιλιάδων επιχειρήσεων, γίνεται αντιληπτό ότι η απώλεια μισού εκατομμυρίου θέσεων εργασίας δεν αποτελεί απλώς μια θεωρητική προσέγγιση αλλά μια νέα πραγματικότητα.

Τώρα το πώς εν μέσω αυτού του κινδύνου μονιμοποίησης των υψηλών ποσοστών ανεργίας το υπουργείο Εργασίας προτάσσει την αναδιανομή του χρόνου εργασίας για να εξοικονομηθούν πόροι από ορισμένες μεγάλες επιχειρήσεις είναι ένα ερώτημα που πρέπει να απασχολήσει διάφορες επιστήμες, από την οικονομική μέχρι την ψυχιατρική.

Ευρωπαϊκό ρεκόρ

Το γ’ και το δ’ τρίμηνο του 2020 υπήρξε μεγαλύτερη μεταβολή του αριθμού των ανέργων σε όλα τα κράτη-μέλη λόγω χαλάρωσης κάποιων μέτρων κοινωνικής αποστασιοποίησης και επαναλειτουργίας κλάδων που βρίσκονταν έως τότε σε αναστολή. Ωστόσο, όπως σημειώνουν, με εξαίρεση τις χώρες της Βαλτικής, τα ποσοστά ανεργίας δεν εμφάνισαν σημαντικές μεταβολές. Την προσωρινή μείωση του ποσοστού ανεργίας κατά τους θερινούς μήνες ακολούθησε μια μικρή αύξηση τους χειμερινούς μήνες.

Τον Δεκέμβριο του 2020 το επίσημο ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα ήταν το δεύτερο υψηλότερο στην ευρωζώνη, μετά την Ισπανία, αντιστοιχώντας στο 15,8% του εργατικού δυναμικού, όταν τον ίδιο μήνα του 2019 ήταν ίσο με 16,4%. Το ήδη υψηλό ποσοστό ανεργίας έχει ιδιαίτερη σημασία αν λάβουμε υπόψη ότι στην εκτίμηση του επίσημου ποσοστού ανεργίας «δεν καταγράφονται οι εργαζόμενοι που βρίσκονται σε αναστολή για πάνω από τρεις μήνες ή που λαμβάνουν εισόδημα μικρότερο του 50% του μισθού τους, οι οποίοι συμπεριλαμβάνονται στους οικονομικά μη ενεργούς. Συνεπώς, η τρέχουσα κατάσταση της αγοράς εργασίας μπορεί στατιστικά να αποτυπωθεί καλύτερα από τις μεταβολές στον αριθμό των απασχολουμένων και των οικονομικά μη ενεργών».

Σύμφωνα με το ΙΝΕ, η πανδημική κρίση δεν είχε την ίδια επίπτωση σε όλες τις ηλικίες. Οπως φαίνεται στο διάγραμμα 6, το οποίο αποτυπώνει το ποσοστό ανεργίας ανά ηλικιακή ομάδα, αυτές που επηρεάστηκαν εντονότερα ήταν οι ηλικίες 15 έως 19 ετών και 25 έως 29 ετών. Ενώ στις υπόλοιπες ηλικιακές ομάδες το ποσοστό ανεργίας παραμένει σχετικά σταθερό, στις δύο αυτές ομάδες αυξάνεται σημαντικά. Δεν είναι τυχαίο ότι οι νέοι που δεν εργάζονται, δεν βρίσκονται στην εκπαίδευση ή σε κάποιας μορφής επιμόρφωση παρουσιάζουν μεγάλη αύξηση μετά το β’ τρίμηνο του 2020, χωρίς ιδιαίτερες προοπτικές βελτίωσης.

Το γ’ τρίμηνο του 2020 το ποσοστό των ατόμων αυτών ήταν το υψηλότερο στην Ευρώπη (19%). Μεγάλη ήταν η αύξηση και για τις γυναίκες ηλικίας 25 έως 29 ετών, με το ποσοστό ανεργίας να αυξάνεται από 25% το δ’ τρίμηνο του 2019 σε 33% το δ’ τρίμηνο του 2020.

πηγη: efsyn.gr