Η πρόταση της εκπροσώπου των ΗΠΑ στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου για άρση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας για τα εμβόλια κατά του Covid, παρά το γεγονός ότι χαιρετίστηκε με ενθουσιασμό από πολλές πλευρές, απέχει πολύ από το να λύσει πραγματικά το πρόβλημα που δημιουργούν οι πατέντες σε εμβόλια και φάρμακα. Η διαδικασία συζήτησης με στόχο την ομοφωνία σε έναν διεθνή οργανισμό είναι μακροχρόνια, οι πατέντες κατοχυρώνονται σε εθνικό επίπεδο (και για την Ευρώπη σε επίπεδο Ε.Ε.) και ήδη η πρώτη άρνηση ήρθε από τη Γερμανία διά στόματος Μέρκελ.

Οι χαμηλής ποιότητας και αμφιβόλου αντιληπτικής ικανότητας φιλελεύθεροι στην Ελλάδα λογικά θα στοιχηθούν με κραυγές τύπου «βάστα Μέρκελ», καθώς ο Μητσοτάκης εκτέθηκε μεγαλοπρεπώς σε ανύποπτο χρόνο, μιλώντας απαξιωτικά και χυδαία για το αίτημα της άρσης της πατέντας. Το ότι οι νεοφιλελεύθεροι πολιτικοί μιλούν λιγότερο ως εκπρόσωποι της κοινωνίας και περισσότερο ως ξεφωνημένοι εκπρόσωποι των εταιρειών, δεν πρέπει ωστόσο να μας κάνει να μεταφράζουμε αυτόματα τις επιθυμίες μας σε πραγματικότητα.

Κι αυτό, γιατί μια πρόταση ελεγχόμενης κατάργησης της πατέντας για τα εμβόλια Covid από την ύπατη εκπρόσωπο των ΗΠΑ στον ΠΟΕ απέχει παρασάγγας από την επίλυση του ζητήματος στο ομοσπονδιακό επίπεδο των ΗΠΑ, εκεί όπου η νομοθεσία για τα πνευματικά δικαιώματα έχει γραφεί από τις ίδιες τις εταιρείες με σκληρό, επίμονο και πανάκριβο λόμπινγκ πολλών δεκαετιών, και δύσκολα θα αλλάξει. Ο Μπάιντεν δεν έγινε κομμουνιστής, έστω και αν τα ελληνικά ΜΜΕ ετοιμάζονται να τον καταγγείλουν ως τέτοιον.

Στην πραγματικότητα η κίνηση των ΗΠΑ να θέσουν στο τραπέζι την άρση των περιορισμών παραγωγής εμβολίων λόγω πνευματικών δικαιωμάτων, έστω και στο επίπεδο της επιτρόπου Katherine Tai, έχει τρείς πλευρές:

Πρώτον την επιδίωξη επαναφοράς των ΗΠΑ σε πρωταγωνιστικό ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις, μετά την υποχώρηση, την αναδίπλωση και την ανυποληψία της περιόδου Τραμπ. Το να τεθεί η αμερικανική υπερδύναμη στην εμπροσθοφυλακή των δυνάμεων που αναζητούν λύση σε ένα παγκόσμιο πρόβλημα, φαίνεται να επιλέγεται από τη διακυβέρνηση Μπάιντεν ως μορφή επαναφοράς των ΗΠΑ στην παγκόσμια ηγεμονία. Συνολικά τα έργα και οι ημέρες της διακυβέρνησης Μπάιντεν, δείχνουν ότι το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο των ΗΠΑ έλαβε το μάθημά του από την παραφωνία του Τραμπ και οχυρώνεται αναλόγως για να αποφευχθούν μελλοντικά παραστρατήματα.

Δεύτερον, την αναγνώριση ότι πανδημικές εξάρσεις (όπως αυτή στην Ινδία) και οι εκταόμβες θυμάτων που προκαλούν, δεν πρόκειται να αντιμετωπιστούν με τους σημερινούς ρυθμούς εμβολιασμών ανά τον κόσμο. Οι χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου υπολείπονται κατά πολύ της εμβολιαστικής κάλυψης που αρχίζει και επιτυγχάνει ο αναπτυγμένος κόσμος του βόρειου και δυτικού ημισφαιρίου. Ο πληθυσμός τους θα ξεκινήσει να κάνει το εμβόλιο μετά τα μέσα του 2022, ενώ παράλληλα καμιά χώρα δεν έχει την θηριώδη κρατική μηχανή (και λογική) της Κίνας ώστε να μπορεί να περιορίζει την εξάπλωση του ιού εν τη γενέσει του. Το εμβόλιο, στην πράξη, είναι ο μόνος τρόπος να προληφθούν θάνατοι εκατομμυρίων στην Αφρική και στην Ασία. Ειδικά θα χρειαστεί εμβόλιο mRNA που μπορεί να αντιμετωπίσει -σε νέες του εκδόσεις- τυχόν νέες και πιο επικίνδυνες μεταλλάξεις. Η Ινδία είναι σήμα κινδύνου για όλη την ανθρωπότητα, επομένως τα ιερά και τα όσια της παραγωγής με αποκλειστική βάση το κέρδος, μπορούν ίσως, ελεγχόμενα και περιορισμένα, να αμφισβητηθούν. Υπάρχει και η παραγωγή για το κοινό καλό, έστω και αν αυτή έχει πεταχθεί εδώ και δεκαετίες στο πυρ το εξώτερον.

Τρίτον, οι ΗΠΑ επιχειρούν να προλάβουν κυρίως τη Ρωσία αλλά και την Κίνα που κάνουν ήδη εξωτερική πολιτική με την υγειονομική βοήθεια σε τρίτες χώρες. Το ρωσικό εμβόλιο δίνεται προς παρασκευή σε τρίτες, εκτός Ρωσίας χώρες, και το ίδιο αναμένεται να συμβεί με το Κινεζικό. Στη μάχη αυτή, οι ΗΠΑ δεν θέλουν να εμφανιστούν ως κυνικοί θεματοφύλακες των κερδών των μεγάλων φαρμακευτικών εταιρειών, έστω και αν τρίζουν τα κόκκαλα του Ρήγκαν και της Θάτσερ.

Φυσικά το αν και το πώς ακριβώς θα προχωρήσει η πρόταση των ΗΠΑ είναι ένα θέμα ανοικτό. Μπορεί να μην προχωρήσει στην πράξη, μπορεί να εκφυλιστεί σε διακανονισμό φθηνότερης τιμής από τις Pfizer και Moderna προς τον Τρίτο Κόσμο, μπορεί να γίνει μαζική πληρωμή mRNA εμβολίων από τις χώρες της Δύσης προς τις φτωχότερες χώρες της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής, ή μπορεί να υπάρξει μια περιορισμένη αποκέντρωση της παραγωγής, με ελεγχόμενους όρους, στις χώρες που έχουν (ή διατείνονται ότι έχουν) τη δυνατότητα για κάτι τέτοιο (πχ. Ινδία ή Νότια Αφρική). Προς το παρόν, ας αρκεστούμε στο ότι η πρόταση Μπάιντεν αναγνωρίζει μεγαλοπρεπώς το διαφαινόμενο αδιέξοδο στον τρόπο που λειτουργούν τα πράγματα.

Η κατάργηση των πατεντών για τα εμβόλια, παρά το γεγονός ότι είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για εκατομμύρια ανθρώπους, προσκρούει στη γενική αρχή του κέρδους και στη βαθιά θεμελιωμένη στον μετα-κομμουνιστικό κόσμο αντίληψη ότι μόνο ο ιδιωτικός τομέας, υπό την προσδοκία κερδών για τους μετόχους του, μπορεί να προχωρήσει αποτελεσματικά την επιστημονική έρευνα. Στην πραγματικότητα βέβαια, αυτή η αντίληψη δεν είναι τίποτα άλλο παρά δοξασία, καθώς οι ιδιωτικές πολυεθνικές χρησιμοποιούν προηγούμενη γνώση, άφθονους πόρους και ζεστό χρήμα του δημοσίου και της κοινωνίας. Ειδικά η τεχνολογία mRNA έχει πίσω της δεκαετίες ολόκληρες πανεπιστημιακών ερευνών, δημόσιων χρηματοδοτήσεων και ακαδημαϊκού κόπου. Αυτά ενδεχομένως να έχουν μικρή σημασία για τα μαντρόσκυλα του νεοφιλελευθερισμού.

Αυτό που έχει σημασία είναι να επιβεβαιώσουμε για μια ακόμα φορά ότι το καπιταλιστικό κέρδος αργά ή γρήγορα έρχεται σε ασυμβίβαστη αντίθεση με την ιεράρχηση της ανθρώπινης ζωής. Αυτό, ακόμα και αν δεν λέγεται ευθαρσώς, με τη συγκεκριμένη συζήτηση που διεξάγεται διεθνώς, την πρόταση των ΗΠΑ, την αποδοχή του ΠΟΥ κλπ, εννοείται εμμέσως. Η ιστορία της πανδημίας και της αντιμετώπισής της υπογραμμίζει την ανάγκη ενός άλλου συστήματος κοινωνικών σχέσεων με άλλες ιεραρχήσεις, κίνητρα και προτεραιότητες.

πηγη: antapocrisis.gr

Χαιρετίζω όλους τους συναδέλφους ναυτικούς που παλεύουν σε τόσο αντίξοες συνθήκες την εποχή του κορονοϊού ή καλύτερα να πω ότι ταλαιπωρούνται ακόμη περισσότερο στην εποχή του κορονοϊού.

Έχουν γραφτεί χιλιάδες λέξεις για το πόσο επικίνδυνο, δύσκολο και ιδιόμορφο είναι το επάγγελμα του ναυτικού και όλοι μας το έχουμε καταλάβει και νιώσει καλά στο πετσί μας αυτό. Δυστυχώς σε όλα αυτά τα δύσκολα λοιπόν ήρθε να προστεθεί και η κατάσταση με τον κορονοϊό. Μια κατάσταση η οποία ξεπερνάει την εκάστοτε εταιρεία,και η οποία κατάσταση έδειξε για ακόμη μια φορά το πως αντιμετωπίζεται ο ναυτικός.

Ο γολγοθάς ξεκινάει με το μόλις χτυπήσει το τηλέφωνο για μπάρκο. Και λέω γολγοθάς γιατί σα ναυτικός θα κληθείς να ξεκινήσεις από το σπίτι σου για να φτάσεις στο καράβι έχοντας περάσει 40 κύματα, όπως φυσικά και το αντίθετο, να φύγεις δηλαδή από το καράβι για να φτάσεις στο σπίτι σου.

Εάν δε η περιοχή μπάρκου-ξέμπαρκου είναι η Ασία τότε μιλάμε την έκατσες… εάν κιόλας σου κάτσει καμία Σρι Λάνκα τότε είναι που αρχίζεις να σιχτιρίζεις την όλη κατάσταση.

Μιλάμε ότι σου φέρονται στην κυριολεξία σα ζώο, πηγαίνοντας τους ναυτικούς σε κάτι πλοία-κάτεργα με κοινές τουαλέτες περιμένοντας 2,3,4 η και 5 μέρες την πτήση τσάρτερ η οποία θα τους μεταφέρει στις Μαλδίβες και από εκεί στον προορισμό τους. Αλλά και για ξενοδοχείο να μιλήσουμε, είναι κάτι κάτεργα κτήρια ξεχασμένα ξενοδοχεία 40-50 ετών τα οποία σε χώνουν μέσα σε ένα δωμάτιο και δε σε αφήνουν καν να ξεμυτίσεις έξω από αυτά. Κοινώς σαν φυλακή ένα πράγμα. Σου φέρνουν και ένα ινδιάνικο φαγητό και τέλος. Μιλάμε για απίστευτες καταστάσεις εν έτη 2021!

Το ταξίδι δε με τα αεροπλάνα προϋποθέτει -και ανάλογα πάντα την διάρκεια του ταξιδιού και τον προορισμό- ότι θα φοράς και την μάσκα καμία 30αρια ώρες έχοντας πια βγει το κόκαλο πίσω από τα αυτιά από το λαστιχάκι.

Το αστείο είναι ότι σε όλα τα αεροδρόμια βλέπεις το μήνυμα «keep a minimum social distance 1,5 meter» και την ίδια στιγμή σε στοιβάζουν σε λεωφορεία (για εκεί που δεν υπάρχουν φυσούνες) τον έναν πάνω στον άλλον, ενώ μπαίνοντας στο αεροπλάνο αναρωτιέσαι που θα κάτσεις από τον συνωστισμό που υπάρχει. Μιλάμε για την απόλυτη ξεφτίλα.

Η ταλαιπωρία και η κάκιστη συμπεριφορά ως προς τους ναυτικούς δεν έχει όρια, και η εποχή του κορονοϊού απλά ανέδειξε ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για τον ναυτικό. Βέβαια ο ναυτικός το γνώριζε αυτό και φώναζε εδώ και χρόνια αλλά οι χαρτογιακάδες έκλειναν τα αυτιά τους. Όχι ότι τώρα δε τα κλείνουν, απλά τώρα ποια δε μπορούν να το σπρώξουν κάτω από το χαλάκι όλο αυτό.

Port state control, IMO, MLC, vetting και όλο αυτό το συναπάντημα που στόχο έχει όχι την βελτίωση των συνθηκών εργασίας του ναυτικού, αλλά την αφαίμαξη και απαξίωση του. Και μπαίνει μετά ο vetting μέσα και σου λέει «ξέρεις, το αυτοκόλλητο IMO ήταν κολλημένο λίγο 5 πόντους πιο πάνω από το επιτρεπτό φάε μια παρατήρηση» ή μπαίνει η MLC και την νοιάζει εάν ο μάγειρας έκοψε κρέας στο μπλε πλαστικό και όχι στο κόκκινο. Νοιάζονται τώρα όλοι αυτοί και καλά για τον ναυτικό όταν οι μισές χώρες εδώ στην Ασία (πέρυσι όλες) είναι κλειστές για τους ναυτικούς, ενώ και η πλειοψηφία αυτών που είναι ανοικτές τους φέρονται πραγματικά σα ζώο.

Όλα είναι για το θεαθήναι και το έχουμε καταλάβει, το φωνάζουμε και συνεχώς αλλά οι γραφιάδες που έχουν πάρει τη ναυτιλία στα χέρια τους κλείνουν επιδεικτικά τα αυτιά τους.

Δυστυχώς ο ναυτικός πέρα των όλων άλλων προβλημάτων έχει πλέον να αντιμετωπίσει τον τελευταίο χρόνο και το τεράστιο πρόβλημα να πάει και να φύγει από το καράβι. Μεγαλύτερο όμως πρόβλημα όλων είναι η υποκρισία που υπάρχει προς το πρόσωπο του. Να είσαι 15 μήνες στο καράβι και να μπαίνει το PSC και ο Βετάς και με περίσσιο θράσος και ύφος να σου κάνει επιθεώρηση… αξία ανεκτίμητη.

Δυστυχώς θα μπορούσαμε να γράφουμε πολλές ώρες για το τι έχει τραβήξει ο ναυτικός τον τελευταίο χρόνο από τις χώρες που μπάρκαρε και ξεμπάρκαρε. Είμαι σίγουρος ότι όλοι έχετε μια περιπέτεια να αναφέρετε.

Καλά ταξίδια εύχομαι σε όλους με υγεία πάνω από όλα και με έξτρα υπομονή από αυτή που ήδη εμείς οι ναυτικοί είχαμε.

Γ.Κ

πηγη: e-nautilia.gr

Οι συχνότερες πνευμονικές εμβολές προκαλούνται από θρόμβους που βρίσκονται στις φλέβες των ποδιών που δεν φαίνονται με το μάτι. Είναι οι λεγόμενες επιστημονικά «θρομβώσεις των εν τω βάθει φλεβών». Έτσι δεν είναι εύκολο να γίνει η διάγνωση της φλεβικής θρόμβωσης των φλεβών των ποδιών.

Ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνους είναι η ακινησία, που κάνει το αίμα να «λιμνάζει».

Σύμφωνα με μελέτη μάλιστα, η πολύωρη ακινησία μπροστά σε μία οθόνη είναι εξίσου επικίνδυνη με τα πολύωρα αεροπορικά ταξίδια, καθώς ενέχει κίνδυνο εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και πνευμονικής εμβολής.

Ο κίνδυνος αυτός είναι μεγαλύτερος για άνδρες και γυναίκες ηλικίας 40 έως 59 ετών, που είναι ακίνητοι μπροστά στην τηλεόραση ή τον υπολογιστή τους επί 5 ώρες την ημέρα ή περισσότερο.

Εάν ο θρόμβος αποκολληθεί από τη θέση του, μπορεί να φτάσει έως τις αρτηρίες των πνευμόνων, αποφράσσοντας κάποια από αυτές και προκαλώντας πνευμονική εμβολή.

Η πνευμονική εμβολή είναι επείγον ιατρικό περιστατικό, διότι αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως μπορεί να κοστίσει τη ζωή.

Η νέα πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Οσάκα, στην Ιαπωνία, σε 86.000 εθελοντές.

Οι ερευνητές τους παρακολούθησαν επί 18 χρόνια, διαπιστώνοντας ότι 5 ή περισσότερες ώρες τηλεόραση ή κομπιούτερ την ημέρα διπλασίαζαν τον κίνδυνο εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και πνευμονικής εμβολής, σε σύγκριση με τις 2,5 ή λιγότερες ώρες την ημέρα.

«Είναι η πρώτη φορά που επιβεβαιώνεται άμεση συσχέτιση ανάμεσα στην παρατεταμένη ακινησία μπροστά σε μία οθόνη και την θανατηφόρο πνευμονική εμβολή», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Τόρου Σιρακάουα, από το Τμήμα Κοινωνικής Ιατρικής του πανεπιστημίου.

Για να μειωθεί ο κίνδυνος, οι ειδικοί συνιστούν να υιοθετούν όσοι διάγουν καθιστική ζωή τις ίδιες συμβουλές που συνιστώνται σε όσους κάνουν πολύωρα αεροπορικά ταξίδια.

Με άλλα λόγια, θα πρέπει να σηκώνονται από την καρέκλα τους κάθε μισή ώρα για να περπατάνε ένα-δύο λεπτά, να κινούν συνέχεια τα πόδια τους όσο κάθονται, να πίνουν άφθονα υγρά (κυρίως νερό και φυσικούς χυμούς χωρίς ζάχαρη) και να αποφεύγουν το αλκοόλ.

πηγη: onmed.gr