Στην τελική ευθεία μπαίνει ο διαγωνισμός για τη υποθαλάσσια ζεύξη Σαλαμίνας - Περάματος καθώς στις 6 Σεπτεμβρίου αναμένεται να ολοκληρωθεί η δημόσια διαβούλευση για τη μελέτη, κατασκευή, χρηματοδότηση, λειτουργία, συντήρηση & εκμετάλλευση του έργου.
Με βάση τους σχεδιασμούς μετά την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, θα προχωρήσει στη διαδικασία κατάθεσης δεσμευτικών προσφορών για τη συνέχεια του διαγωνισμού μέχρι τη συμβασιοποίηση του έργου. Το έργο θα έχει κατασκευαστική διάρκεια 5 έτη και προϋπολογισμό 350 εκατ. ευρώ.
Το έργο της υποθαλάσσιας ζεύξης Σαλαμίνας - Περάματος, που "συζητείται" από το 1992, αφορά στην κατασκευή υποθαλάσσιας σήραγγας μήκους περίπου 1,1 χλµ µε τις εκατέρωθεν προσβάσεις της (συνολικό µήκος έργου περί τα 3χλµ) από τον ανισόπεδο κόμβο Περάµατος µέχρι τoν ανισόπεδο κόμβο Παλουκίων. Περιλαμβάνει και τα οδικά τµήµατα παράκαµψης των πόλεων Περάµατος και Σαλαµίνας µήκους περίπου 14,5 χλµ.
Σήμερα με τα φέρι μποτ η σύνδεση Περάματος-Σαλαμίνας διαρκεί 15 με 20 λεπτά.
Όταν θα ολοκληρωθεί η κατασκευή της υποθαλάσσιας σήραγγας η σύνδεση Περάματος-Σαλαμίνας θα πραγματοποιείται σε λιγότερο από 5 λεπτά.
Η πορθμειακή γραμμή θα παραμείνει ως εναλλακτική πιο οικονομική επιλογή.
Βάσει ερευνών, η πορθμειακή σύνδεση Σαλαμίνας-Περάματος (δρομολόγια ferry-boat ανά 15 λεπτά, 24 ώρες/μέρα, 12 μήνες/έτος) είναι η δεύτερη πιο πολυσύχναστη μετά το Dover-Calais που ενώνει τη Βρετανία με τη Γαλλία.
Όπως δήλωσε πρόσφατα ο γενικός γραμματέας Υποδομών και Μεταφορών Γιώργος Καραγιάννης, "πρόκειται για ένα έργο δύσκολο, για το οποίο δούλεψαν συστηματικά οι υπηρεσίες της Γενικής Γραμματείας Υποδομών, ένα έργο εξαιρετικά περίπλοκο, που έχει πραγματικά περάσει από ‘‘40 κύματα’’, [και που] μετά από πολλά χρόνια μπαίνει πλέον σε τροχιά υλοποίησης.
Σύμφωνα με τον ίδιο "το έργο αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό, γιατί θα αναβαθμίσει όλη τη Δυτική Αττική και κυρίως, την ευρύτερη περιοχή του Περάματος, αλλά και της Σαλαμίνας.
Από τη μία πλευρά θα αποσυμφορήσει σε μεγάλο βαθμό το Πέραμα και από την άλλη θα αναβαθμίσει την ίδια τη νήσο της Σαλαμίνας, καλύπτοντας με ταχύτητα και ασφάλεια τις χιλιάδες καθημερινές μετακινήσεις από και προς αυτήν".

πηγη: theseanation.gr

Μιχάλης Θερμόπουλος

Πάνω από το 75% των ασθενών που παθαίνουν εγκεφαλικό επεισόδιο για πρώτη φορά έχουν υψηλή αρτηριακή πίεση, σύμφωνα με την Αμερικανική Ένωση Καρδιάς (American Heart Association, ή AHA).

Συγκεκριμένα το 77% τοις εκατό των ατόμων που παθαίνουν εγκεφαλικό επεισόδιο για πρώτη φορά έχει αρτηριακή πίεση υψηλότερη από 140/90 mmHg, ενώ το φυσιολογικό θεωρείται μικρότερο από 120/80 mmHg, σύμφωνα με τα αμερικανικά Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC).

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι γιατροί λένε ότι ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγετε ένα εγκεφαλικό επεισόδιο είναι να μειώσετε την αρτηριακή σας πίεση. Και ο καλύτερος τρόπος για να μειώσετε την αρτηριακή πίεση είναι να κάνετε αλλαγές στην διατροφή σας. Αλλά ακόμα και αν περιορίζετε το αλάτι και το αλκοόλ, υπάρχουν άλλα κοινά τρόφιμα και ποτά που αυξάνουν τον κίνδυνο εγκεφαλικού.

Μια μελέτη διαπίστωσε ότι ένα άλλο δημοφιλές ποτό μπορεί να τριπλασιάσει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, εφόσον το πίνετε κάθε μέρα τουλάχιστον μία φορά, παρόλο που συχνά πλασάρεται στην αγορά ως πιο υγιεινή επιλογή.

Εγκεφαλικό: Η κατανάλωση τουλάχιστον ενός αναψυκτικού διαίτης την ημέρα μπορεί να τριπλασιάσει τον κίνδυνο

Ερευνητές από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βοστώνης εξέτασαν τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην υγεία από την κατανάλωση ποτών με τεχνητά γλυκαντικά, δημοσιεύοντας τα αποτελέσματά τους το 2017 στο περιοδικό Stroke. Οι ερευνητές εξέτασαν τις περιπτώσεις σχεδόν 3.000 ατόμων άνω των 45 ετών. Κατέγραψαν τυχόν εγκεφαλικά επεισόδια κατά τη διάρκεια 10 ετών παρακολούθησης, μετρώντας την κατανάλωση ποτών μέσω ενός σχετικού ερωτηματολογίου. Σύμφωνα με τα ευρήματά τους, οι συμμετέχοντες που έπιναν τουλάχιστον ένα αναψυκτικό διαίτης την ημέρα είχαν σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο εγκεφαλικού σε σχέση με εκείνους που δεν έπιναν καθόλου αναψυκτικά διαίτης. Είχαν όμως και τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν συγκεκριμένα ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο.

«Η μελέτη μας παρέχει περαιτέρω στοιχεία για τη σύνδεση της κατανάλωσης ποτών με τεχνητά γλυκαντικά με τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, ιδιαίτερα ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου», ανέφεραν οι ερευνητές.

Όσοι πίνουν καθημερινά αναψυκτικά διαίτης έχουν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν και άνοια

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βοστώνης εξέτασαν επίσης τις περιπτώσεις σχεδόν 1.500 ατόμων άνω των 60 ετών για την ανάπτυξη άνοιας σε συσχέτιση με την κατανάλωση αναψυκτικών διαίτης. Σύμφωνα με τα ευρήματά τους, εκείνοι που έπιναν τουλάχιστον ένα ποτό με τεχνητά γλυκαντικά την ημέρα είχαν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν άνοια σε σχέση με εκείνους που δεν κατανάλωναν αναψυκτικά διαίτης.

«Η μελέτη μας είναι η πρώτη που έδειξε μια συσχέτιση μεταξύ της καθημερινής κατανάλωσης αναψυκτικών με τεχνητά γλυκαντικά και του αυξημένου κινδύνου άνοιας», ανέφεραν οι ερευνητές.

Οι ερευνητές συνιστούν να αποφεύγουμε εντελώς τα ποτά με τεχνητά γλυκαντικά

Η μελέτη δεν βρήκε παρόμοια αυξημένο κίνδυνο από τα αναψυκτικά με ζάχαρη για εγκεφαλικό επεισόδιο ή άνοια. Ωστόσο, ο δρ. Matthew Pase, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε ότι αυτό μπορεί να συμβαίνει επειδή οι περισσότεροι δεν πίνουν αναψυκτικά με κανονική ζάχαρη τόσο συχνά, όσο αναψυκτικά διαίτης. Πρόσθεσε ότι, «αν και δεν βρήκαμε συσχέτιση μεταξύ εγκεφαλικού επεισοδίου ή άνοιας και της κατανάλωσης ζαχαρούχων ποτών, αυτό σίγουρα δεν σημαίνει ότι αποτελούν μια υγιεινή επιλογή».

«Γνωρίζουμε ότι ο περιορισμός των προστιθέμενων σακχάρων είναι μια σημαντική στρατηγική για την υποστήριξη της καλής διατροφής και του υγιούς σωματικού βάρους. Μέχρι να μάθουμε περισσότερα, οι άνθρωποι πρέπει να καταναλώνουν ποτά με τεχνητά γλυκαντικά με προσοχή. Ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να πίνουν νερό, γάλα χαμηλών λιπαρών, ή άλλα ποτά χωρίς πρόσθετα γλυκαντικά”, δήλωσε η δρ. Rachel K. Johnson, πρώην πρόεδρος της Επιτροπής Διατροφής της AHA και καθηγήτρια διατροφής στο Πανεπιστήμιο του Βερμόντ.

Πηγές: https://www.cdc.gov, https://www.webmd.com, https://www.bumc.bu.edu, https://www.eurekalert.org, https://bestlifeonline.com

πηγη: iatropedia.gr

Ανοίγει σήμερα η πλατφόρμα για την υποβολή ηλεκτρονικών αιτήσεων για την έκτακτη εφάπαξ οικονομική ενίσχυση 718,65 ευρώ για τους πρώην εργαζόμενους πυρόπληκτων επιχειρήσεων από τις πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές.

Συγκεκριμένα, χορηγείται έκτακτη εφάπαξ οικονομική ενίσχυση που αντιστοιχεί σε 45 βασικά επιδόματα ανεργίας (45 x 15,97 = 718,65€) σε κάθε έναν από τους εργαζόμενους σε επιχειρήσεις που καταστράφηκαν ολικά ή μερικά από τις πυρκαγιές και οι οποίοι κατέστησαν εξ αυτού του λόγου άνεργοι, ανεξάρτητα αν είναι δικαιούχοι της τακτικής επιδότησης ανεργίας.

Απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί η εγγραφή στο μητρώο ανέργων ΟΑΕΔ με κωδικούς TaxisNET ή ΟΑΕΔ. Για όσους κάνουν εγγραφή από σήμερα και ύστερα, να επιλέξουν την κατηγορία «Διακοπή λειτουργίας λόγω ανωτέρας βίας (Πυρκαγιές Αυγούστου 2021)» ως την αιτία αναστολής της εργασιακής σχέσης. Η διεύθυνση για την εγγραφή στο μητρώο ανέργων του ΟΑΕΔ είναι:

https://www.gov.gr/ipiresies/ergasia-kai-asphalise/anergia/ekdose-deltiou-anergias

(gov.gr → Εργασία και ασφάλιση → Ανεργία → Έκδοση δελτίου ανεργίας)

Μετά την εγγραφή, οι δικαιούχοι θα πρέπει να υποβάλουν ηλεκτρονική αίτηση για την έκτακτη εφάπαξ οικονομική ενίσχυση με κωδικούς TaxisNET ή ΟΑΕΔ και να επισυνάψουν βεβαίωση μερικής ή ολικής καταστροφής της επιχείρησης, ή τουλάχιστον έγγραφο με τα στοιχεία της επιχείρησης (ΑΦΜ, Επωνυμία, Διεύθυνση), καθώς και αριθμό τραπεζικού λογαριασμού (IBAN). Η διεύθυνση για την αίτηση είναι:

https://www.gov.gr/ipiresies/polites-kai-kathemerinoteta/phusikes-katastrophes/eniskhuses-puroplikton-ergazomenon-oaed-2021

(gov.gr → Πολίτης και καθημερινότητα → Φυσικές καταστροφές → Πρόγραμμα έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης εργαζομένων σε επιχειρήσεις-εργοδότες με έδρα σε πυρόπληκτες περιοχές)

πηγη: 902.gr

της Όλγας Μοσχοχωρίτου

Κάπως έτσι άρχισαν τα καλοκαίρια να μυρίζουν θειάφι. Όπως, δηλαδή, θα διηγηθώ. Η ιστορία τους αρχίζει, εντέλει, από κάποιο καλοκαίρι στο τέλος του ’60.

Στο ΚΤΕΛ μυρίζει περίεργα. Καμένο πετρέλαιο και ανθρωπίλα.

          Οι φωνές, τα κλάξον, ο θόρυβος των εξατμίσεων, τα παιδιά που φωνάζουν –ένας Θεός ξέρει γιατί–, οι μανάδες τους που φωνάζουν ομοίως και οι εισπράκτορες που στριμώχνουν τα μπαγκάζια των επιβατών στην κοιλιά του λεωφορείου δημιουργούν ένα πανδαιμόνιο με στόχο το ταξίδι.

          Τη Μαντώ την έχει απορροφήσει όλη αυτή η βαβούρα. Σαν τις μεγάλες λαδιές στην άσφαλτο, που άφηναν φεύγοντας τα λεωφορεία.

          «Μην αφαιρένεσαι».

          Η φωνή της γιαγιάς την επαναφέρει στην τάξη.

          Ο παππούς με τα καλοκαιρινά του, γκρι ντρίλινο κοντομάνικο πουκάμισο και παντελόνι, καβουράκι μπεζ ψάθινο και μπαστούνι μάλλον χάριν γούστου και όχι από ανάγκη, βοηθάει τον πατέρα της να βολέψουν τα πράγματα, που περίσσεψαν από την μπαγκαζιέρα του λεωφορείου, στα δίχτυα πάνω από τα παράθυρα και κάτω από τα πόδια τους.

          Η φουριόζικη εμφάνιση του οδηγού, που πήρε τη θέση του πίσω από το τιμόνι, βάζει τέλος στα σούρτα φέρτα συγγενών και επιβατών, στα χαιρετίσματα, στις υπενθυμίσεις και τις συμβουλές. Κατέβηκε και ο πατέρας, θυμίζοντάς της να είναι ήσυχη και ν’ ακούει τη γιαγιά της. Η τελευταία αυτή συμβουλή ήταν μάλλον περιττή, γιατί ποιος μπορούσε να μην ακούει τη γιαγιά. Μαύρο φίδι που τον έφαγε. Ο παππούς της της μισόκλεινε το μάτι πονηρά και έτσι το λεωφορείο με προορισμό Καϊάφα-Ζαχάρω ξεκινά.

          Είκοσι μέρες στα λουτρά του Καϊάφα με τον παππού και τη γιαγιά. Υλικό για την έκθεση τη νέα σχολική χρονιά: «Πώς περάσατε το καλοκαίρι».

Είναι σούρουπο όταν φθάνουν σε ένα μέρος όλο άμμο και πεύκα. Η θάλασσα απλώνεται δίχως όρια μέχρι το βάθος της δύσης που χρυσίζει τα νερά καθώς βυθίζεται. Μια πύρινη σφαίρα.

          Δε σταματούν εκεί. Συνεχίζουν μέχρι που εμφανίζεται μια λίμνη με γεφυρούλες να συνδέουν τις όχθες της. Ποτέ της δεν είχε δει λίμνη. Περνούν μπροστά από ένα παλιό αρχοντικό ξενοδοχείο. Ούτε εκεί σταματούν. Προχωρούν λίγο και ανάμεσα στα πεύκα διακρίνει μικρά δωματιάκια και ηλικιωμένους να κάθονται απέξω, ανάμεσα σε σχοινιά με απλωμένα ρούχα.

          Ο δικός τους προορισμός είναι μια πανσιόν δεύτερης κατηγορίας, όπου στα στενά μπαλκονάκια των δωματίων της κρέμονται ομοίως σχοινιά με απλωμένα εσώρουχα και πετσέτες μπάνιου.

          Εκεί σταματά το παλιό λεωφορείο και κατεβάζει τους τελευταίους επιβάτες. Ανάμεσά τους και αυτή με τη γιαγιά και τον παππού.

          Τα συναισθήματά της είναι ανάκατα, όπως ακριβώς και το στομάχι της από τη ναυτία, τις στροφές της ατέλειωτης διαδρομής και τη μυρωδιά καμένου πετρελαίου.

          Σε όλα αυτά προστίθεται και η μυρωδιά από θειάφι, που απλώνεται παντού, νοτισμένη και υγρή, σε κάθε στοιχείο του αέρα από όπου αναδίδεται.

Τι παράξενος τόπος.

Ό,τι αργότερα έμεινε στη μνήμη της από εκείνες τις διακοπές ήταν εικόνες ποτισμένες στο θειάφι, στην υγρασία και την άμμο.

          Η γιαγιά κουκουλωμένη από το κεφάλι μέχρι τα πόδια με μαντίλες και ζακέτες μετά τα λουτρά, να μπαίνει στο δωμάτιο στάζοντας στον ιδρώτα.

          Κάτι γυρίνοι στα γλιτσερά νερά της λίμνης, που έπιαναν τα αγόρια .

          Και αμυδρά, η σπηλιά των λουτρών στο μισοσκόταδο, με τις μισόγυμνες γυναίκες να κολυμπούν στα θαυματουργά νερά, που θα τις απάλλασσαν από τους ρευματικούς πόνους, τις αρθρίτιδες, τα μητρικά και όλες τις άλλες γυναικείες ασθένειες, που οι χρόνιες μπουγάδες, οι συνεχείς γέννες, το σφουγγάρισμα κι οι αγροτικές δουλειές είχαν συσσωρεύσει στα κόκαλά τους. Έβλεπες τα μέλη τους διαθλασμένα να κινούνται στο νερό και νόμιζες ότι άκουγες το τρίξιμο των οστών τους. Σα να τρίβονταν μεταξύ τους, έτοιμα να γίνουν σκόνη μες στο δέρμα που τα συγκρατούσε.

          Εκεί μέσα, η γυναικεία φύση της φάνηκε μυστηριώδης, κρυφή, επώδυνη. Και οι αρρώστιες που με κάποια ύπουλη ηδονή αράδιαζαν οι ηλικιωμένες γυναίκες, σαν τιμωρία.

ΥΓ. Αργότερα πολύ, όταν κι εκείνη πλησίαζε τα χρόνια τους κι ενώ οι καιροί φαίνονταν να’ χουν αλλάξει αλλά όχι κι η ουσία εκείνου του πόνου του γυναικείου μόνο, που ξέφευγε θαρρείς ακόμα από τις φθαρμένες φωτογραφίες των νεκρών πια παλιών καλοκαιριών, ένιωσε πως κατάλαβε επιτέλους τη λατρεία  για την Παναγιά τους.

Λατρεία προσωπική που τη μοιράζονταν εξίσου μεταξύ τους, μια σχέση συγγενική, εξ αίματος, εντελώς υλική, σωματική σχεδόν.

Αχ Παναγιά μου και βόηθα Παναγιά και δώστου τα τάματα και οι νηστείες και τα ξασπρίσματα και τ’ ασβεστώματα κι οι βασιλικοί και τα πρόσφορα .

Αυτή η Παναγία που μοιράζονταν όλους τους πόνους τους, που  καταλάβαινε όλους τους πόνους τους.

Γι αυτό και τα πεντακόσια ονόματα που της έδωσαν. Η κάθε μια  κρατούσε και ένα για τον εαυτόν της.

Η Παναγία η Κανάλα , η Παναγία Σουμελά, η Παναγία η Λιμνιά στη Λίμνη Ευβοίας, η Παναγία Κύκκου στην Κύπρο, η Παναγία η Ιεροσολυμίτισσα, η Παναγία η Αγιασώτισσα  και η Παναγία η Φοδελιώτισσα στο Φόδελε του Ηρακλείου Κρήτης.

Η Παναγία Σπηλιανή,  Γκρεμιώτισσα , Σαραντασκαλιώτισσα , Θαλασσινή , Παναγία η Κρεμαστή .

Παναγία  Γλυκοφιλούσα, Ελεούσα, Βρεφοκρατούσα, Μεγαλομάτα, Θρηνούσα, Δεξιά ακόμα και Τριχερούσα.

Παναγία είναι η Φιδούσα (ή κατ’ άλλους Φιδιώτισσα) ,η Παναγία της Βροντιανής, Παναγία η Τριτιανή και Παναγία η Δεκαπεντούσα, που γιορτάζει το Δεκαπενταύγουστο.

Η δικιά της γιαγιά λάτρευε την Παναγιά την Προυσιώτισσα κι εκεί στο μοναστήρι που κρεμόταν λες απ’ τους γκρεμούς στα σύνορα της Ευρυτανίας με την Αιτωλοακαρνανία, περίμενε να δει τη νύχτα να περνά ανάμεσα απ’ τις κολώνες, μια καλόγρια και να χάνεται. Ηταν η Παναγία που εμφανιζόταν φευγαλέα μόνο στις αγνές ψυχές, έτσι της έλεγε και την τρόμαζε.

Διότι μόνον ο φόβος για τα ιερά και τα όσια ταιριάζει στους θνητούς.

Αγριο το τοπίο και το λεωφορείο πήγαινε ξυστά στα βράχια.

Καμμιά τους όμως δεν επέτρεπε στον εαυτό της να δείξει φόβο. Όχι αυτόν τον φόβο. Φόβο για τον κίνδυνο… Δεν θα επέτρεπε η Παναγία κάποιο ατύχημα.

Εκλεινε σφιχτά τα μάτια της, να μη βλέπει να χάσκουν τα γκρεμνά σύριζα στις ρόδες του λεωφορείου.

Στην ίδια άρεσε μια άλλη Παναγιά, πιο ανάλαφρη . Η Παναγία η Πλατανιώτισσα, μέσα στο δάσος της Φτέρης του Αιγίου. Εκείνη η παναγίτσα που είχε βρει αποκούμπι στην κουφάλα ενός πλάτανου. Με την καπνισμένη παλιά εικονίτσα, τη γεμάτη κτερίσματα και αναθέματα. Μικρά ασημένια χεράκια, μάτια, πόδια, μια καρδιά, κρέμονταν γύρω της…

Ηταν στο δάσος που έκαψαν οι φωτιές του 2007, μαζί με τα πανηγύρια του δεκαπενταύγουστου, τα κλαρίνα , τους χορούς , τα ψητά και το κρασί . Πανηγύρια των ανδρών βέβαια που ούτε καν υποψιάζονταν τις μυστικές ευχές των γυναικών τους, όταν άναβαν τα κεριά και τα καντήλια εκείνης της μαγικής εκκλησούλας.

Που φορούσαν τα καλά τους φορέματα και τα ταγιέρ. Που έφτιαχναν τη ραφή στο μόνο καλό τους καλσόν κι έτρεμαν μήπως και φύγει κανας πόντος. Που έβαζαν λίγο ίχνος κραγιόν και πούδρας,  λίγη κολόνια λεμόνι και το χρυσό βραχιόλι του γάμου τους. Να φανούν κι αυτές γυναίκες…

Αχ εκείνα τα καλοκαίρια του ’60!!!

Φαντάζουν μυθικά, αγνά και άσπιλα σαν ασπρόμαυρη ταινία της Finos film.

Λογοκριμένα είναι. Λογοκριμένα από τις ίδιες μας τις μανάδες, τις γιαγιάδες και τις θείες.

Λογοκριμένες ζωές. Λογοκριμένες αναμνήσεις.

Τί άλλαξε στ’ αλήθεια 50 χρόνια μετά;

Πώς μεταλλάχθηκε εκείνος ο αρχαίος πόνος που γλύκαινε τότε με την επίκληση μιας γυναίκας Αγίας του Παντός;

Πώς ν αντιμετωπίσεις την καινούργια αγριάδα, του δικού σου καιρού, χωρίς  την τοξική θυσία που σου θύμιζαν εκείνες;

Πώς να διατηρήσεις αναμμένα τα δικά σου καντηλάκια, της πραγματικής επιθυμίας που δικαιούσαι να πραγματώσεις ως ολόκληρος άνθρωπος;

Ας βάλουμε ένα τέλος λοιπόν στα καλοκαίρια του ’60.

(Το πρώτο μέρος είναι ένα απόσπασμα από το Μυθιστόρημά μου «Μπορείς ν’ αλλάξεις μόνο το παρελθόν σου», Εκδόσεις Καστανιώτη 2007)

                                                                        ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2021

                                                              ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ ΟΛΓΑ

πηγη: kommon.gr