Χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα άφησαν άνεργη η ΔΕΗ και ο ΔΕΔΔΗΕ για ανεξόφλητο ποσό 149 ευρώ... Το γεγονός γνωστοποίησε το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων, στο οποίο κατέφυγε η άνεργη για να ζητήσει στήριξη. Στη φωτογραφία το χαρτί που βρήκε μετά την διακοπή του ρεύματος!

Χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα άφησαν άνεργη η ΔΕΗ και ο ΔΕΔΔΗΕ για ανεξόφλητο ποσό 149 ευρώ. Το γεγονός γνωστοποίησε το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων, στο οποίο κατέφυγε η άνεργη για να ζητήσει στήριξη. Στη φωτογραφία το χαρτί που βρήκε μετά την διακοπή του ρεύματος! «Καμία διακοπή ρεύματος σε όσους δεν μπορούν να ανταποκριθούν στους υπέρογκους λογαριασμούς, διαγραφή χρεών για τα εργατικά και λαϊκά νοικοκυριά και τους επαγγελματίες», απαιτεί το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων και τονίζει πως «ακόμη μια άνεργη μισθωτός απευθύνθηκε στο Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων για να καταγγείλει τη διακοπή της παροχής ρεύματος στο σπίτι της από τον ΔΕΔΔΗΕ την Παρασκευή 3/6 για λογαριασμού κοινωνικού τιμολογίου (Γ1 κοινωνικό τιμολόγιο ΚΟΤ Β) προς τη ΔΕΗ αξίας 152 ευρώ που ενσωματώνει προηγούμενο ανεξόφλητο ποσό αξίας 149 ευρώ!!! 

Η έκδοση του λογαριασμού πραγματοποιήθηκε 2/6/2022 και η άνεργη καλείται να τον εξοφλήσει μέχρι τις 14/7/2022. Η διακοπή του ρεύματος πραγματοποιήθηκε ημέρα Παρασκευή για να τιμωρηθεί η άνεργη μένοντας όλο το Σαββατοκύριακο χωρίς ρεύμα και χωρίς τη δυνατότητα επικοινωνίας και διακανονισμού με τη ΔΕΗ».

Συνεχίζοντας στην ανακοίνωσή αναφέρει τα εξής: 

«Αποτελεί πρόκληση από τη μία ο πακτωλός επιδοτήσεων από την κυβέρνηση προς τους εγχώριους ενεργειακούς ομίλους και από την άλλη οι χιλιάδες διακοπές ρεύματος σε ανέργους και φτωχές λαϊκές οικογένειες ακόμη και με ελάχιστη κατανάλωση. Όλα αυτά, την ώρα πού βρίσκεται σε εξέλιξη το κυβερνητικό παραλήρημα περί δήθεν στήριξης των πιο ευάλωτων τμημάτων της κοινωνίας από την ενεργειακή κρίση που η ίδια προωθεί με την υλοποίηση της πολιτικής της “απελευθέρωσης της ενέργειας” της “απολιγνιτοποίησης”, του “χρηματιστηρίου ρύπων” και της “πράσινης μετάβασης”.  

Το παραπάνω παράδειγμα δεν είναι μοναδικό, είναι όμως χαρακτηριστικό για το μίσος των κυβερνήσεων και των ενεργειακών ομίλων απέναντι στις λαϊκές οικογένειες, πάνω στις πλάτες των οποίων χτίζουν την καπιταλιστική ανάπτυξη και την τεράστια κερδοφορία στον κλάδο της ενέργειας. 

Οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι λαϊκές οικογένειες της πόλης μας, να βγάλουν συμπεράσματα. Η αναμονή των όποιων κυβερνητικών μέτρων για την «ανακούφιση» του λαού από τη μια καλλιεργεί τη λογική πόσα θα χάσουμε και από την άλλη μας γυρίζει κυριολεκτικά δεκαετίες πίσω, στο “σκοτάδι”, παρά την ραγδαία εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας.Σήμερα μονόδρομος είναι η οργάνωση και η συλλογική διεκδίκηση μέσα από τα σωματεία για να αποσπάσουμε τη ζωή που μας αξίζει. Οι κατακτήσεις των εργαζομένων στην efood την Cosco, την οικοδομή και σε σειρά άλλους χώρους το αποδεικνύουν.

Απαιτούμε:

-Καμία διακοπή ρεύματος σε όσους δεν μπορούν να ανταποκριθούν στους υπέρογκους λογαριασμούς, διαγραφή χρεών για τα εργατικά και λαϊκά νοικοκυριά και τους επαγγελματίες.

-Κατάργηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης και του ΦΠΑ σε ηλεκτρική ενέργεια, πετρέλαιο, βενζίνη, και φυσικό αέριο.

-Κατάργηση όλων των συμβάσεων που καθορίζουν τις ρήτρες αναπροσαρμογής. Γενναία μείωση και πλαφόν στην τιμή της κιλοβατώρας και του ηλεκτρικού ρεύματος.

Σχέδιο άμεσης αξιοποίησης του λιγνίτη κόντρα στις δεσμεύσεις της ΕΕ για την πράσινη ανάπτυξη και το εμπόριο ρύπων».

Πηγή: 902.gr -  imerodromos.gr

Ματίνα Παπαχριστούδη

Αν η κλασική αστική δημοσιογραφία λειτουργούσε στα συστημικά ΜΜΕ, η είδηση από τη συνάντηση του υφυπουργού Ι. Οικονόμου με την αντιπρόεδρο της Κομισιόν και αρμόδια για τη διαφάνεια Β. Γιούροβα, θα ήταν πως η υπόθεση της δολοφονίας του δημοσιογράφου Γιώργου Καραβάϊζ «έκλεισε ως ανεξιχνίαστη». Την εξέλιξη αυτή δεν δημοσιοποίησε κανένα Μέσο, αν και το θέμα ήταν στην ατζέντα της «απολογίας» της κυβέρνησης προς την Κομισιόν. Όπως ήταν και το ζήτημα της αδιαφάνειας στα διαφημιστικά κονδύλια, η ποινικοποίηση της δουλειάς των δημοσιογράφων, ο εκφοβισμός, οι αγωγές Slapps και άλλα.

Στην ατζέντα δεν ήταν, όμως, ούτε το μείζον ζήτημα της παρακολούθησης δημοσιογράφων και της χρήσης και από κυβερνητικούς παράγοντες –σύμφωνα με τη Google– του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator. Ένα θέμα το οποίο η ιστοσελίδα insidestory, μετά την αποκάλυψη της παρακολούθησης του δημοσιογράφου Θ. Κουκάκη, συνεχίζει να ερευνά με εκτενές ρεπορτάζ, που καταδεικνύει τις σχέσεις του ελληνικού Δημοσίου με την εταιρεία που προμηθεύτηκε και κατέχει το εν λόγω λογισμικό. Μετά την παραδοχή της Google πως «κυβερνητικοί φορείς» φέρονται να έχουν χρησιμοποιήσει το Predator, αλλά και την αποκάλυψη πως πολλά ΜΜΕ, δημοσιογράφοι, ακτιβιστές και επιχειρηματίες βρίσκονται στη «λίστα» παραβίασης τηλεφωνικών συνδιαλέξεων, τα νέα στοιχεία της έρευνας κατονομάζουν τις εταιρείες Krikel και μετέπειτα Eneros Holdings Ltd, οι οποίες φέρονται να έχουν λάβει «προμήθεια» του Δημοσίου, η οποία εμπίπτει στις απόρρητες δαπάνες και δεν έχει δημοσιευθεί στη Διαύγεια. Αποκαλύπτεται, επίσης, η σύνδεση μεταξύ της Krikel, που μέσα σε δυο χρόνια και με συνεχείς εταιρικές μεταλλάξεις εμφανίζεται με τζίρο εκατομμυρίων ευρώ, με την Intellexa, η οποία συνδέεται με το λογισμικό της Predator.

Η κυβέρνηση, μέσω του ολοκληρωτικού ελέγχου στη συντριπτική πλειονότητα των μίντια, επιχειρεί να αποσιωπήσει ή να λοιδορήσει τις αποκαλύψεις δημοσιογράφων, χρησιμοποιώντας τους ενσωματωμένους-φερέφωνά της στα ΜΜΕ. Γίνεται όμως φανερό πως, παράλληλα με την ολοκληρωτικού τύπου ενσωμάτωση των μίντια, στήνεται ένα παρακράτος, που λειτουργεί υπό την απόλυτη ασυλία που του προσφέρει η κυβέρνηση.

Ειδήσεις πίσω από τις κάμερες

Μια ακόμη αγωγή τύπου Slapp επιχειρεί τον εκφοβισμό δημοσιογράφων και ΜΜΕ. Ο Μαρινάκης κατέθεσε αγωγή κατά της Εφημερίδας των Συντακτών για δημοσίευμα του 2021, στο οποίο καταγράφονταν οι κόντρες για την ανάληψη του έργου της επεξεργασίας απορριμμάτων. Ο επιχειρηματίας ζητά αποζημίωση 300.000 ευρώ για «δυσφήμιση». Αξίζει να σημειωθεί πως η εφημερίδα είχε δημοσιεύσει το εξώδικο που έλαβε, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό.

Χορός εκατομμυρίων ευρώ στα μίντια ξανά. Η Cosmote της Deutsche Telecom πληρώνει αδρά για ποδοσφαιρικά δικαιώματα. Η BC Partners της Nova πράττει το ίδιο και προσδοκά να αποκτήσει κανάλι ελεύθερης λήψης. Ο όμιλος Κυριακού, με τη συμμετοχή του αραβικών συμφερόντων Όμιλου MBC και 225 εκατ. ευρώ στο «πορτοφόλι» του, έστησε συνδρομητικό κανάλι. Το δίδυμο εφοπλιστών Μπάκου-Καϋμενάκη επιχειρεί να αποκτήσει σημαντικό μερίδιο στο Open.

Η ενεργοποίηση νέων πολυεθνικών επιχειρηματικών συμφερόντων συμπληρώνει την περσινή εμφάνιση του Μελισσανίδη, με την εξαγορά της Ναυτεμπορικής, τη συγκεντροποίηση καναλιών του ομίλου Βαρδινογιάννη και τη δυναμική παρουσία του ομίλου Μαρινάκη. Ο χώρος των ΜΜΕ παραμένει ο κεντρικός άξονας στη δραστηριοποίηση των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων που διακλαδώνονται σε πολλούς τομείς της οικονομίας, αλλά πλέον έχουν συμφέροντα και εκτός συνόρων.

πηγη: prin.gr

Αν ο Πούτιν δεν σταματήσει τον πόλεμο και αν ο Μαδούρο δεν μας στείλει πετρέλαιο, το μέλλον προμηνύεται δυσοίωνο...

Γιώργος Καρελιάς

Οι τρομοκρατικοί όροι (σοκ και δέος, τυφώνας, τέλεια καταιγίδα κ.α), με τους οποίους χαρακτηρίζεται η τρέχουσα ενεργειακή, οικονομική και επισιτιστική κρίση, δεν είναι δικοί μας. Ούτε τους επινόησαν κάποιοι άσχετοι. Τους χρησιμοποιούν Αμερικανοί ειδικοί, οι οποίοι λένε ότι η σημερινή κρίση είναι χειρότερη από την αντίστοιχη πετρελαϊκή της δεκαετίας του ’70.

Γιατί; Διότι τότε είχαμε μόνο κρίση πετρελαίου. Ενώ σήμερα έχουμε τριπλή κρίση: πετρελαίου, φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας. « Γι’ αυτήν την κρίση ο κόσμος είναι απογοητευτικά απροετοίμαστος», είπε ο σύμβουλος επί ενεργειακών θεμάτων του πρώην προέδρου Μπους. Και για να λένε τέτοια οι Αμερικανοί για τη χώρα τους, η οποία πλήττεται λιγότερο από το εμπάργκο στη Ρωσία, καταλαβαίνετε τι συμβαίνει με την Ευρώπη. Και τι θα πάθει ακόμη, αν δεν γίνει κάτι που θα μπορέσει να ανακόψει κάπως αυτήν την πορεία πριν μπει ο χειμώνας.

Τι θα ήταν αυτό; Οι ίδιοι οι μάντεις των κακών λένε μια διπλωματική λύση στην Ουκρανία, ο τερματισμός του πολέμου και η άρση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

Ποιος θα τα κάνει αυτά; Οι Αμερικανοί έχουν άλλους στόχους, να τσακίσουν οικονομικά τη Ρωσία και να πέσει ο Πούτιν. Γι’ αυτό κάνουν κινήσεις που παραπέμπουν σε μακροχρόνιο πόλεμο. Ως και σε συμφωνία με τον ορισμένο εχθρό τους, τον Μαδούρο της Βενζουέλας, έχουν έρθει. Αλλά, φυσικά, πρόκειται για αστείες ενέργειες, αφού οι πάντες γνωρίζουν ότι το πετρέλαιο αυτής της χώρας, που μπορεί να εξαχθεί, καλύπτει ελάχιστες από τις ανάγκες της Ευρώπης.

Και όλα αυτά χωρίς να υπολογίζεται ακόμη το ενδεχόμενο μιας οξείας επισιτιστικής κρίσης, που θα φέρει πείνα στις πιο φτωχές περιοχές του πλανήτη.

Και η Ευρώπη τι κάνει για όλα αυτά; Βολοδέρνει μεταξύ των κυρώσεων κατά της Ρωσίας και των εξαιρέσεων, που δίνει σε όσες χώρες απειλούν με βέτο. Κάτι ψελλίζουν κάπου κάπου ο Μακρόν, ο Σολτς κα ο Ντράγκι για την ανάγκη να τερματιστεί ο πόλεμος και να αποκατασταθεί κάπως η ενεργειακή ισορροπία, αλλά μέχρι εκεί. Δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για όσα φαίνεται ότι έρχονται.

Και στην Ελλάδα τι γίνεται και τι δεν γίνεται;

Πρώτον, η κυβέρνηση Μητσοτάκη αυτοθαυμάζεται ότι είναι στη «σωστή πλευρά της ιστορίας». Αλλά η ενεργειακή κρίση μάς χτυπάει ανελέητα, όπως δείχνουν τα συνεχή άλματα των τιμών του ηλεκτρικού ρεύματος.

Δεύτερον, γιατί συμβαίνει αυτό; Είναι μόνο εισαγόμενη η κρίση; Όχι δα. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έσπευσε να κάνει πρωταθλητισμό στην απολιγνιτοποίηση, χωρίς κανένα σοβαρό εναλλακτικό σχέδιο. Ανακοίνωσε ότι όλες οι μονάδες παραγωγής ρεύματος από λιγνίτη θα κλείσουν το 2028, όταν οι κουτοί Γερμανοί θα το κάνουν το 2036. Θρίαμβος ελληνικός. Τεράστια εξάρτηση από το φυσικό αέριο και όλοι καταλαβαίνουν τι σημαίνει αυτό τώρα που οι τιμές του έχουν πετάξει στα ύψη, λόγω των κυρώσεων στη Ρωσία. Όλα αυτά έγιναν χωρίς να υπάρχει κάποιο σοβαρό σχέδιο για αντικατάσταση των ορυκτών καυσίμων από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, όπως έχουν κάνει η Ισπανία και η Πορτογαλία. Βεβαίως, τώρα που τα πράγματα έσφιξαν, επανέφεραν σε λειτουργία λιγνιτικές μονάδες, για να μην έχουμε μπλακ άουτ το καλοκαίρι με τον τουρισμό στο φουλ.

Τρίτον, η Ελλάδα έχει από τις υψηλότερες τιμές ρεύματος στην Ευρώπη, επειδή η κυβέρνησή της έκανε την εξυπνάδα να περνάει η παραγωγή και προμήθειά του 100% από το περίφημο Χρηματιστήριο Ενέργειας, που εδρεύει στην Ολλανδία(οι κουτοί Γερμανοί έχουν βάλει εκεί μόνο το 30%). Έτσι, οι Έλληνες καταναλωτές, νοικοκυριά και επιχειρήσεις, είναι έρμαια των ενεργειακών αλογομούρηδων, που θησαυρίζουν χωρίς οι ευρωπαίοι πολιτικοί να τολμούν το αυτονόητο: Να βάλουν πλαφόν στις τιμές.

Τέταρτον, πελαγωμένη μέσα σε όλα αυτά, η κυβέρνηση Μητσοτάκη πότε καταγγέλλει το «λαϊκισμό» της αντιπολίτευσης, που ζητάει μείωση του ΦΠΑ και πότε μεμονωμένοι υπουργοί της το αφήνουν ανοιχτό, έχοντας το ένα μάτι τους στα νούμερα των δημοσκοπήσεων. Οι οικονομικοί υπουργοί ξέρουν ότι, μετά τα 43 δισεκατομμύρια που σκορπίστηκαν στην πανδημία, για να μη χάσει η κυβέρνηση το προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις, «δεν υπάρχει άλλος δημοσιονομικός χώρος μέχρι το τέλος του 2022». Αυτό σημαίνει ότι «λεφτά τέλος». Όμως, πρέπει να βρεθούν, διότι αλλιώς καλοκαίρι δεν βγαίνει με καταναλωτές να κραδαίνουν εξωφρενικούς λογαριασμούς ρεύματος. Και δεν θα μπορεί έτσι ο πρωθυπουργός να προκηρύξει πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο, αν δει ότι ο χειμώνας που έρχεται θα είναι βαρύς και ασήκωτος.

Έτσι, αν ο Πούτιν δεν βάλει το χέρι του για να σταματήσει ο πόλεμος και ο Μαδούρο δεν μας στείλει καραβιές πετρέλαιο (που δεν έχει…), θα τρέχουμε και δεν θα φτάνουμε…

πηγη:  news247.gr

του Δημήτρη Καλτσώνη

Σε μια συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα της Νικαράγουας El Nuevo Diario 3 Ιούνη 1992, ακριβώς 30 χρόνια πριν, ο Φιδέλ Κάστρο τοποθετήθηκε και για μια σειρά ενδιαφέροντα, επίμαχα ζητήματα της ιστορίας του κομμουνιστικού κινήματος[1].

            Ένα από αυτά ήταν ο Σοβιετο-φινλανδικός πόλεμος που διάρκεσε από το Νοέμβριο του 1939 έως τον Μάρτη του 1940. H Σοβιετική Ένωση, προετοιμαζόμενη για την επερχόμενη παγκόσμια σύγκρουση επιχείρησε να διασφαλίσει ότι από την πλευρά της Φινλανδίας δεν θα προερχόταν κάποια απειλή για τη χώρα, πολύ περισσότερο που το Λένινγκραντ βρισκόταν σε απόσταση αναπνοής και η κυβέρνηση της Φινλανδίας ήταν υποχείριο της Γερμανίας και της Βρετανίας.

            Ο σκοπός του πολέμου ήταν η απόσπαση στρατιωτικών και γεωγραφικών ωφελημάτων καθώς και μια πολιτική συμφωνία που να διασφαλίζει την ουδετερότητα της Φινλανδίας. Ο σκοπός αυτός, από τη σκοπιά του σοβιετικού κράτους, ειδικά στις συγκεκριμένες διεθνείς συνθήκες ήταν με μια έννοια απόλυτα θεμιτός. Το μοναδικό τότε στον κόσμο σοσιαλιστικό κράτος ενδιαφερόταν για τη διατήρηση της ασφάλειάς του.

            Ωστόσο, ο Φιδέλ Κάστρο επισήμανε στη συνέντευξή του μια άλλη παράμετρο εξίσου ή και περισσότερο σημαντική. “Πιστεύω επίσης”, είπε, “ότι ο μικρός πόλεμος εναντίον της Φινλανδίας ήταν ένα άλλο τρομερό λάθος, από την άποψη των αρχών του διεθνούς δικαίου”.

            Περισσότερο δηλαδή από την ανάγκη διαφύλαξης της περιμέτρου ασφαλείας της Σοβιετικής Ένωσης είχε το γεγονός ότι η σοβιετική κυβέρνηση και ο κόκκινος στρατός εμφανίζονταν στα μάτια της παγκόσμιας κοινής γνώμης ως επιτιθέμενοι, ως εκείνη η πλευρά που παραβίαζε το διεθνές δίκαιο. Αυτό, υποστήριξε ο Φιδέλ Κάστρο, ήταν ένα πολιτικό λάθος που αποδυνάμωσε το κύρος της Σοβιετικής Ένωσης. Έπληξε το κύρος των κομμουνιστών και του σοσιαλιστικού κράτους στα μάτια των λαών της Ευρώπης και γενικότερα. Ακόμη και αν στρατιωτικά η Σοβιετική Ένωση κατοχυρώθηκε καλύτερα στην πράξη, η ηθικο-πολιτική της αποδυνάμωση της επέφερε μεγαλύτερη ζημία παρά όφελος, στην προσπάθεια αναχαίτισης της επερχόμενης ναζιστικής επίθεσης. Στην ίδια λαθεμένη λογική, υποστήριξε ο Κάστρο, ήταν η κατάληψη από την ΕΣΣΔ μέρους εδαφών της Πολωνίας το 1939, όταν το μεγαλύτερο μέρος της κατακτήθηκε από τους ναζί.

            Ο Φιδέλ Κάστρο δεν είχε προφανώς καμιά αυταπάτη για το χαρακτήρα και τα όρια του διεθνούς δικαίου και μάλιστα εκείνου πριν τον β’ παγκόσμιο πόλεμο. Καταλάβαινε ωστόσο ότι ο προληπτικός πόλεμος είναι ασύμβατος προς ένα σοσιαλιστικό κράτος, ότι η ηθικο-πολιτική υπεροχή των κομμουνιστών, των επαναστατών, του σοσιαλιστικού κράτους ήταν, είναι και θα είναι πάντοτε ο κύριος και καίριος παράγοντας διασφάλισης της ειρήνης και της ακεραιότητας του σοσιαλιστικού κράτους. Το σημαντικότερο στον πόλεμο είναι η ηθική, πολιτική ενότητα του λαού. Ο αγώνας πρέπει να είναι αλλά και να φαίνεται δίκαιος. Την πολιτική αυτή ακολούθησε με συνέπεια ως επικεφαλής της Κουβανικής σοσιαλιστικής δημοκρατίας.

            Ποια είναι η αξία της ανάλυσης του Φιδέλ Κάστρο σήμερα; Πολλαπλή. Ανάμεσα στα άλλα υπογραμμίζει τη σημασία της πάλης για την τήρηση του διεθνούς δικαίου ενάντια στις συνεχόμενες παραβιάσεις του από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Ειδικά το σύγχρονο, μετά τον β΄παγκόσμιο πόλεμο, διεθνές δίκαιο οικοδομήθηκε υπό την καθοριστική επιρροή των σοσιαλιστικών κρατών. Επιτάσσει το σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας και του απαραβίαστου των συνόρων, τη μη επέμβαση στα εσωτερικά των κρατών, την ειρηνική επίλυση των διαφορών.

            Απαγορεύει ρητά τον πόλεμο ως μέσο επίλυσης των διαφορών. Απαγορεύει τον προληπτικό πόλεμο που εξαπολύεται με το επιχείρημα ότι προκαταλαμβάνει τον επιτιθέμενο πριν επιτεθεί[2]. Δεν είναι τυχαίο πως προληπτικό πόλεμο εξαπέλυσαν επανειλημμένα οι ΗΠΑ τις τελευταίες δεκαετίες. Παλαιότερα σκέφτονταν να εξαπολύσουν “προληπτικό πυρηνικό πόλεμο” εναντίον της ΕΣΣΔ. Γι’ αυτό οι λαοί πρέπει σθεναρά να απορρίπτουν τέτοιες δικαιολογίες, από όπου και αν διατυπώνονται. Υπέρ της τήρησης του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ τάσσονται οι λαοί. Στην πλευρά της καταπάτησής του βρίσκονται οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ή και περιφερειακές καπιταλιστικές δυνάμεις όπως η Τουρκία.

*O Δημήτρης Καλτσώνης είναι καθηγητής θεωρίας κράτους και δικαίου, Πάντειο Πανεπιστήμιο

[1]      Βλ. περ. Μαρξιστική Σκέψη, τ. 28, 2019, σελ. 425 επ.

[2]      Βλ. Κ. Χατζηκωνσταντίνου, Ο προληπτικός πόλεμος ή η παραχάραξη της λογικής, Αθήνα, εκδ. Παπαζήση, 2005.

πηγη: kommon.gr