ΜΙΑ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΙΜΑ

Καθώς οι παγκόσμιοι ηγέτες συγκεντρώνονται σήμερα στην Αίγυπτο για τη Σύνοδο για το Κλίμα, COP27, 20 φωτογραφίες αποδεικνύουν περίτρανα ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη δεν είναι μια μακρινή εικόνα: είναι ήδη εδώ.

Από τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Εύβοια τον Αύγουστο του 2021 μέχρι το παγόβουνο που απειλούσε ένα μικρό χωριουδάκι στην Γροιλανδία και από τη φετινή ξηρασία ρεκόρ στην Κίνα μέχρι την αποστεωμένη αρκούδα στον Καναδά και τον υπουργό του Τουβαλού, ο κόσμος όπως τον ξέραμε έχει ήδη αλλάξει.

Έχει μεταμορφωθεί και η ανάγκη για δράση είναι πλέον επιτακτική. Επιτακτική όχι γιατί είναι βέβαιο ότι αν ληφθούν άμεσα ενέργειες θα διασωθεί το περιβάλλον. Ούτε καν. Απλά γιατί αν δεν ληφθούν «είμαστε καταδικασμένοι» όπως το έθεσε και ο γ.γ. του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες. 

O Guardian παραθέτει 20 φωτογραφίες που το αποδεικνύουν.

Καταιγίδες σκόνης έπληξαν τη Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας τον Ιανουάριο του 2020.

Μια οικογένεια προσπαθούσε να παραμείνει ζωντανή μέσα στην πυρκαγιά, που ξέσπασε στην Ταζμανία τον Ιανουάριο του 2013.

Ο χειρότερος καύσωνας που έχει καταγραφεί ποτέ σημειώθηκε στην Κίνα φέτος το καλοκαίρι. Οι υψηλές θερμοκρασίες, η ξηρασία και οι πυρκαγιές οδήγησαν σε ολική καταστροφή καλλιεργειών, διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος και διακοπή λειτουργίας εργοστασίων.

Ένας άνδρας σπρώχνει ένα δορυφορικό πιάτο, που έχει γίνει σχεδία σωτηρίας για κάποια παιδιά στις φονικές πλημμύρες στην περιοχή Jaffarabad του Πακιστάν τον φετινό Αύγουστο.

Νεκρές από την δίψα καμηλοπαρδάλεις στην Κένυα τον Δεκέμβριο του 2021.

Κραυγή βοήθεια. Κάποιος έγραψε την ένδειξη SOS στο Πουέρτο Ρίκο κατά τη διάρκεια του τυφώνα Μαρία τον Σεπτέμβριο του 2017.

Ο υπουργός του Τουβαλού απευθύνεται στους ηγέτες της περυσινής Συνόδου για το Κλίμα, Cop26, στην Γλασκώβη, ενώ στέκεται μέσα στη θάλασσα για να δείξει πόσο έχει ανέβη η στάθμη στο νησί, λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

«Earthrise»: η φωτογραφία απαθανατίστηκε από τον αστροναύτη William Anders στις 24 Δεκεμβρίου 1968 κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του Apollo 8 - της πρώτης αποστολής με πλήρωμα σε τροχιά γύρω από το φεγγάρι.

«Οι άνθρωποι συνειδητοποίησαν ότι ζούσαμε σε αυτόν τον εύθραυστο πλανήτη και έπρεπε να τον φροντίσουμε», παρατήρησε αργότερα ο ίδιος σχολιάζοντας τον αντίκτυπο, που είχε η φωτογραφία. «Αυτό είναι το μόνο σπίτι που έχουμε».

Η αποψίλωση των δασών του Αμαζονίου στη Βραζιλία όπως απεικονίστηκε σε μία αποκαρδιωτική εικόνα τον Αύγουστο του 2019.

Οι πλημμύρες στη Βενετία τον Νοέμβριο του 2019. Πριν από τρία χρόνια, η Βενετία επλήγη από τις χειρότερες πλημμύρες εδώ και περισσότερο από μισό αιώνα. Αυτή η φωτογραφία με ανθρώπους που στέκονται στο νερό μέχρι τους μηρούς μπροστά από τη Βασιλική του Αγίου Μάρκου αποτυπώνει το μέγεθος της πλημμύρας.

Περισσότερο από το 80% της πόλης βυθίστηκε, προκαλώντας ζημιές που υπολογίζονται σε 1 δισ. ευρώ. Δύο άνθρωποι πέθαναν.

Αυτή η φωτογραφία από τον Φεβρουάριο του 2022 δείχνει την απόκοσμη σκηνή ενός χωριού φαντάσματα που εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια ξηρασίας στην περιοχή της Γαλικίας στην Ισπανία. 

Ο Charlie Veron, γνωστός και ως «νονός των κοραλλιών» για την πρωτοποριακή του δουλειά στο περιβάλλον και τη θάλασσα, τράβηξε την πρώτη φωτογραφία κοραλλιών που δημοσιεύθηκε και απεικόνιζε την λεύκανση, που είχαν υποστεί. Τότε, ήταν αρχές της δεκαετίας του 1980.

Τότε, νόμιζε ότι ήταν ένα νέο είδος του συνήθως πολύχρωμου οργανισμού. Τώρα ο κόσμος γνωρίζει ότι τα λευκά κοράλλια στον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο είναι ένα σαφές προειδοποιητικό σημάδι ενός οικοσυστήματος που βρίσκεται σε κίνδυνο. Η φωτογραφία είναι από τον Μάρτιο του 2017.

Μια εταιρεία στην Καλιφόρνια βάφει με πράσινο σπρέι το γρασίδι τον Μάιο του 2015.

Χάσκι τραβούν ένα έλκηθρο μέσα στο νερό σε περιοχή της Γροιλανδίας τον Ιούνιο του 2019.

Τον Ιούλιο του 2022 ένας Φρουρός της Βασίλισσας πίνει μια γουλιά νερό κατά τη διάρκεια του καύσωνα που έσπασε τα ρεκόρ στο Λονδίνο.

Παίχτες του γκολφ στην πολιτεία της Ουάσιγκτον συνεχίζουν ανενόχλητοι κατά τη διάρκεια πυρκαγιάς που μαίνεται πίσω τους στον Σεπτέμβριο του 2017.

Ο ήλιος καίει βάναυσα πάνω από ένα αστικό τοπίο τυλιγμένο στην αιθαλομίχλη. Αυτή είναι η πόλη Mexicali, μια πόλη ακριβώς νότια των συνόρων ΗΠΑ-Μεξικού, μια από τις πιο μολυσμένες πόλεις στη Βόρεια Αμερική. Η φωτογραφία είναι από την Πρωτοχρονιά του 2018.

«Θέλαμε οι άνθρωποι να συνειδητοποιήσουν ότι όταν οι επιστήμονες λένε ότι οι πολικές αρκούδες μπορεί να εξαφανιστούν, ο τρόπος με τον οποίο θα πεθάνουν είναι μέσω μιας αργής, επώδυνης ασιτίας», λέει η φωτογράφος Cristina Mittermeier.

Τον Δεκέμβριο του 2017, η Mittermeier και ο σύζυγός της και συνάδελφός της φωτογράφος Paul Nicklen, έγιναν πρωτοσέλιδα παγκοσμίως μετά τη δημοσίευση του βίντεο μιας αδυνατισμένης πολικής αρκούδας να αγωνίζεται σε ένα τοπίο χωρίς πάγο στην καναδική Αρκτική.

Για μια εβδομάδα τον Ιούλιο του 2018, ένα γιγάντιο παγόβουνο ύψους 100 μέτρων δέσποζε απειλητικά πάνω από ένα μικροσκοπικό χωριό στη δυτική ακτή της Γροιλανδίας.

Οι κάτοικοι εκκένωσαν το χωριό και ο κόσμος παρακολούθησε με αγωνία: εάν το κομμάτι του παγόβουνου βάρους 10 εκατομμυρίων τόνων έσπαγε θα προκαλούσε τσουνάμι και θα κατέστρεψε τον οικισμό Innaarsuit.

Τελικά, απομακρύνθηκε από την ακτή αλλά καθώς οι παγετώνες λιώνουν, είναι βέβαιο ότι θα δούμε περισσότερες μάζες πάγου να σπάνε και να επιπλέουν επικίνδυνα κοντά στη στεριά.

Με πληροφορίες του Guardian

Πηγή: lifo.gr

Οι εκλογές στη Βραζιλία είναι ένα παγκόσμιο γεγονός καθώς δε μιλάμε μόνο για την πέμπτη σε έκταση και έκτη σε πληθυσμό χώρα του κόσμου αλλά και για την όγδοη μεγαλύτερη οικονομία και ταυτόχρονα την πρώτη μη-αφρικανική χώρα όσον αφορά τους δείκτες οικονομικής ανισότητας σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας. Στη Βραζιλία, το φτωχότερο 50% κατέχει μόλις το 10% του πλούτου της χώρας ενώ το πλουσιότερο 1% το 26,6% (στο πλουσιότερο 10% ανήκει μάλιστα το 58,5% του πλούτου της Βραζιλίας). Είναι εύκολο να αντιληφθούμε ότι η κυβερνητική εξουσία σε μια τέτοια χώρα μπορεί να επηρεάσει το πολιτικό γίγνεσθαι στη Λατινική Αμερική αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο, ιδιαίτερα στην τωρινή συγκυρία που η Βραζιλία καθίσταται ένας σημαντικότατος παίκτης στο ζήτημα της παγκόσμιας επισιτιστικής επάρκειας. Έχοντας αυξήσει τις καλλιεργήσιμες εκτάσεις της, με την καταστροφή του δάσους του Αμαζονίου, η Βραζιλία έχει καταφέρει να γίνει ο τρίτος μεγαλύτερος παραγωγός τροφίμων στον κόσμο.

Το αποτέλεσμα των εκλογών στη Βραζιλία υπήρξε αδιαμφισβήτητα μια μεγάλη νίκη για τον Λούλα, ο οποίος είχε αποφυλακιστεί το Νοέμβριο του 2019, αφού είχε εκτίσει ενάμιση χρόνο στη φυλακή καταδικασμένος για οικονομικά σκάνδαλα και απάτες. Μεγάλη αλλά ταυτόχρονα πύρρειος καθώς αμφότεροι οι υποψήφιοι κατέγραψαν ρεκόρ ψήφων, με τον Μπολσονάρου και τις σύμμαχες σε αυτόν δυνάμεις να υπερισχύουν στις ταυτόχρονες εκλογές για τις Περιφέρειες και το Κογκρέσο, με τους «Μπολσοναριστές» να κερδίζουν και την σημαντική περιφέρεια του Σάο Πάολο. Η οριακή νίκη Λούλα φάνηκε και στο γεγονός ότι ο Μπολσονάρου άργησε χαρακτηριστικά να παραδεχτεί την ήττα του δηλώνοντας καθυστερημένα και κάπως απρόθυμα ότι πρόκειται να σεβαστεί το Σύνταγμα ενώ ταυτόχρονα οπαδοί του και οδηγοί φορτηγών είχαν στήσει εκατοντάδες μπλόκα ανά την χώρα, μη αποδεχόμενοι το εκλογικό αποτέλεσμα. Μάλιστα, οι πρώτες συγκρούσεις ανάμεσα στους οπαδούς των δύο προέδρων έχουν ήδη σημειωθεί στα εν λόγω μπλόκα που φαίνεται βέβαια να αποσύρονται. Πιο συγκεκριμένα, κινήματα βάσης και ριζοσπάστες οπαδοί ομάδων, όπως της Κορίνθιανς, ανέλαβαν να εκκαθαρίσουν διάφορα μπλόκα, με τον Λούλα να παίρνει αποστάσεις δηλώνοντας πως αυτό είναι δουλειά της αστυνομίας.

Όλα δείχνουν ότι η τρίτη θητεία του Λούλα θα είναι αρκετά διαφορετική από τις προηγούμενες. Ο Μπολσονάρου έχασε από την οικονομία, αφού το ΑΕΠ της Βραζιλίας μετά από μια πραγματική εκτίναξη στην περίοδο Λούλα-Ρούσεφ, λίμναζε τα τελευταία χρόνια και ο πληθωρισμός ολοκλήρωσε την καταστροφή. Ωστόσο, παρά τις αντιδραστικές, αντι-οικολογικές και ρατσιστικές πολιτικές του, ο Μπολσονάρου έχει καταφέρει να ριζώσει βαθιά σε φτωχά και μικροαστικά στρώματα. Αυτό αποδεικνύουν οι πολύ καλές του εκλογικές επιδόσεις στις μεσαίου μεγέθους πόλεις αλλά και στις περισσότερες πολιτείες που υπέστησαν αποψίλωση δασών. Ο Μπολσονάρου κέρδισε 3 στις 4 πράγμα που αποδεικνύει πως αν και η αποψίλωση δασών και οι ανεξέλεγκτες εξορύξεις αποτελούν οικολογικά εγκλήματα με παγκόσμιο αντίκτυπο, σημαντικό μέρος των φτωχών τοπικών πληθυσμών τους βλέπουν ως ευκαιρία να ξεφύγουν από τη φτώχεια, κερδίζοντας ένα μεροκάματο ή λίγες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Από την άλλη πλευρά οι επιδόσεις του Λούλα ανάμεσα στον μαύρο πληθυσμό και τις κοινότητες των ιθαγενών δείχνουν τα όρια του ρατσιστικού, λευκού λαϊκισμού του Μπολσονάρου σε μια χώρα όπως η Βραζιλία. Στο ιδεολογικό επίπεδο επίσης, ήταν ο Λούλα που τραβήχτηκε προς την πλευρά του Μπολσονάρου και όχι το ανάποδο. Με τον τελευταίο να στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στις εκκλησίες (και ειδικά στους Ευαγγελιστές, οι οποίοι αποτελούν ανερχόμενη δύναμη στην πιο θρησκευόμενη κοινωνία της Λατινικής Αμερικής), ο Λούλα προέβη σε αντιφατικές δηλώσεις περί του δικαιώματος στην έκτρωση, υποστηρίζοντάς το ως δικαίωμα αλλά σπεύδοντας να δηλώσει ότι προσωπικά αντιτίθεται καθώς είναι υπερασπιστής της ζωής. Όμως αν και στο επίπεδο του σεβασμού των ατομικών δικαιωμάτων πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι ο Λούλα θα ακολουθήσει μια προοδευτικότερη πολιτική είναι το οικονομικό πεδίο αυτό που θα κρίνει το μέλλον.

Οι ήδη μετριοπαθείς προγραμματικές δηλώσεις του Λούλα για ενίσχυση των φτωχών στρωμάτων προϋποθέτουν μία ανάκαμψη των ρυθμών ανάπτυξης της βραζιλιάνικης οικονομίας ώστε να ακολουθηθεί μία πολιτική λιγότερο άδικης κατανομής των κερδών, όμοια με αυτή που ακολούθησε ο Λούλα στις πρώτες δύο θητείες του, ειδάλλως η όποια αναδιανομή σημαίνει πολιτική ρήξης με το μεγάλο κεφάλαιο, την οποία ο Λούλα θα είναι μάλλον απίθανο να ακολουθήσει. Όλη του η προεκλογική καμπάνια αλλά και οι δηλώσεις του μετά τη νίκη έχουν ως κέντρο την εθνική ενότητα και μια υπερκομματική και πέραν των ιδεολογιών ενότητα για τη δημοκρατία και την ανάπτυξη. Με άλλα λόγια ο Λούλα έρχεται ως ένας ηγέτης που θα τερματίσει τις ακραίες, «τραμπικές» πλευρές του Μπολσονάρου προς όφελος μιας νέας σταθερότητας και διεθνούς αξιοπιστίας. Καθόλου τυχαία υπογράμμισε πως η Βραζιλία πρέπει να γίνει ξανά πόλος έλξης για άμεσες ξένες επενδύσεις. Φυσικά η κοινωνική βάση των υποστηρικτών του Λούλα του ασκεί πίεση για φιλολαϊκές, αντιρατσιστικές και οικολογικές πολιτικές όμως ταυτόχρονα είναι ο ηγέτης που προτίμησε σημαντική μερίδα του Βραζιλιάνικου και διεθνούς κεφαλαίου. Η ισορροπία μεταξύ των δύο και η κοινωνική ειρήνη θα ευνοήσει τους τελευταίους και φυσικά τον ιδεολογικά μη-ηττημένο Μπολσονάρου.

Πηγή: prin.gr

Ο μέχρι τώρα καλός καιρός στην Ευρώπη «γκρέμισε» την κατανάλωση και τις τιμές - Σε ατελείωτη ουρά τα πλοία για να ξεφορτώσουν, μετατρέπονται σε πλωτές αποθήκες - Ανεβαίνουν τα ναύλα έως $400.000 την ημέρα

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία προκάλεσε ενεργειακό χάος στην Ευρώπη. Η εξάρτηση της Γηραιάς Ηπείρου κυρίως από το ρωσικό φυσικό αέριο, αλλά και από το πετρέλαιο ήταν πολύ μεγάλη, με αποτέλεσμα η εύρεση επαρκών εναλλακτικών πηγών σε σύντομο χρονικό διάστημα -καθώς ο χειμώνας πλησιάζει- να δημιουργήσει επιπλέον ανωμαλίες στην ενεργειακή αγορά, αυξάνοντας τις τιμές, αλλά και επηρεάζοντας παραπλεύρως ακόμα και τη ναυτιλία.

Η μόνη άμεση εναλλακτική στο ρωσικό φυσικό αέριο αποδείχτηκε η μαζική εισαγωγή υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) κυρίως από τις ΗΠΑ και τις χώρες του Περσικού Κόλπου. Η στροφή της Ευρώπης προς προμηθευτές υπερπόντιους έφερε αυτομάτως και αύξηση της ζήτησης για πλοία μεταφοράς LNG. Η απότομη και μεγάλη αύξηση της ζήτησης στη συγκεκριμένη -σχετικά ρηχή σε αριθμό διαθέσιμων πλοίων- αγορά οδήγησε τα ναύλα σε νέα υψηλά ιστορικά ρεκόρ, καθώς η Ευρώπη πάσχιζε όχι μόνο να καλύψει τις ενεργειακές της ανάγκες για τον χειμώνα, αλλά και να έχει γεμάτα τα αποθέματα ασφαλείας. Η νέα πραγματικότητα είναι ένας αγώνας δρόμου για το ποιος θα καταφέρει να κλείσει τα περισσότερα φορτία LNG προς την Ευρώπη και κατά συνέπεια ποιος θα ναυλώσει και τα περισσότερα πλοία, εγείροντας φόβους ότι ορισμένοι αγοραστές μπορεί να βρεθούν χωρίς μέσα μεταφοράς.

Χαρακτηριστικό είναι ότι το κόστος ναύλωσης ενός πλοίου LNG στον Ατλαντικό εκτινάχθηκε στα 397.500 δολάρια την ημέρα ξεπερνώντας το ιστορικό υψηλό που σημειώθηκε στον Ειρηνικό πέρυσι. Στις αρχές Οκτωβρίου το υπό ελληνική σημαία LNG Carrier «Yiannis», μεταφορικής ικανότητας 174.000 κυβικών μέτρων, συμφερόντων Μαρίας Αγγελικούση, ναυλώθηκε από τη Shell αντί 400.000 δολαρίων την ημέρα, για να φορτώσει αμερικανικό LNG στα τέλη Οκτωβρίου και να το μεταφέρει στην Ευρώπη αρχές Νοεμβρίου.

Πηγή: protothema.gr

Δύο συμπτώματα που μπορούν να προμηνύουν σοβαρές επιπλοκές στην υγεία της καρδιάς διαπίστωσαν οι ερευνητές

«Καμπανάκι» για τον κίνδυνο της υγείας της καρδιάς θεωρούνται δύο συμπτώματα σύμφωνα με μια νέα μελέτη: ο πόνος στο στήθος και η δύσπνοια.

Αν και ο θωρακικός πόνος αποτελεί ένα αρκετά κοινό σύμπτωμα, λίγες έρευνες έχουν εξετάσει το αποτύπωμά του στη μετέπειτα υγεία των ασθενών.

Στην παρούσα μελέτη, η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον δρ. Kentaro Ejiri, μεταδιδακτορικός συνεργάτης στη Σχολή Δημόσιας Υγείας Bloomberg του Johns Hopkins στη Βαλτιμόρη, εξέτασε δεδομένα τριών δεκαετιών από συνολικά 13 χιλιάδες άτομα χωρίς προηγούμενη καρδιαγγειακή νόσο, για να διαπιστώσουν τις σχέσεις μεταξύ του πόνου στο στήθος, της δύσπνοιας και διαφόρων καρδιαγγειακών προβλημάτων. Ο μέσος όρος ηλικίας τους ήταν 54 έτη.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματά τους, ο πόνος στο στήθος και η δύσπνοια συνδέθηκαν κυρίως με κάποια μελλοντική καρδιακή προσβολή, την κολπική μαρμαρυγή και την καρδιακή ανεπάρκεια. Από την άλλη, το εγκεφαλικό επεισόδιο συνδέθηκε λιγότερο με τα συμπτώματα στο στήθος.

Ειδικότερα, ο πόνος στο στήθος συσχετίστηκε εντονότερα με μια μεταγενέστερη καρδιακή προσβολή, ενώ η δύσπνοια συσχετίστηκε πιο στενά με μελλοντική καρδιακή προσβολή και καρδιακή ανεπάρκεια. Η ύπαρξη και των δύο συμπτωμάτων φάνηκε μάλιστα να αυξάνει ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο.

Ένας ασθενής με μικρότερη σοβαρότητα του πόνου στο στήθος είχε 21% μεγαλύτερη πιθανότητα να πάθει καρδιακή προσβολή τα επόμενα 30 χρόνια σε σύγκριση με κάποιον που δεν ανέφερε καθόλου πόνο στο στήθος. Όσοι είχαν το υψηλότερο επίπεδο θωρακικού πόνου διέτρεχαν 83% υψηλότερο κίνδυνο καρδιακής προσβολής σε σύγκριση με όσους δεν είχαν θωρακικό πόνο.

Ακόμα όμως και τα ήπια συμπτώματα στο στήθος συνδέονταν με μακροπρόθεσμο κίνδυνο καρδιακών προβλημάτων, αν και σε μικρότερο βαθμό από ό,τι τα μέτρια έως σοβαρά συμπτώματα.

Τα ευρήματα υποδηλώνουν την ανάγκη να αντιμετωπίζονται τόσο ο πόνος στο στήθος όσο και η δύσπνοια ως προειδοποιητικά σημάδια πιθανών μακροπρόθεσμων προβλημάτων, δήλωσε ο δρ Kunihiro Matsushita, κύριος συγγραφέας της μελέτης και καθηγητής στη Σχολή Bloomberg.

Η μελέτη παρουσιάζεται στο συνέδριο Scientific Sessions της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας που διεξάγεται στο Σικάγο (2022)

Πηγή: ygeiamou.gr