Κριτήρια για να προβούμε σε μια χρήσιμη αλλά και ουσιαστική κριτική αποτίμηση της νέας κυβερνητικής ναυτιλιακής πολιτικής όπως αυτή εκφράζεται στα πρώτα βήματά της είναι τα παρακάτω:

Συνέπεια του προεκλογικού και προγραμματικού λόγου με αυτήν των προγραμματικών δηλώσεων στη Βουλή και κυρίως εν τοις πράγμασι ασκούμενης πολιτικής όπως αυτή υλοποιείται στην παρούσα φάση.

Ταυτόχρονα πρέπει να επισημανθούν οι προτεραιότητες στην ασκούμενη πολιτική εάν αυτές αντιμετωπίζουν θετικά τα προβλήματα των εργαζομένων και υπάρχει ένας συγκεκριμένος σχεδιασμός τόσο για τα άμεσα όσο και για τα μεσομακροπρόθεσμα προβλήματα έτσι ώστε να φαίνεται και να αποδεικνύεται μια αριστερή πολιτική που κατατείνει στην επίλυσή τους.

Παράλληλα μιλώντας για την ναυτιλία είναι εξαιρετικά σοβαρό, επειδή εδώ είναι περισσότερο ευδιάκριτη και οξύτατη η αντίθεση κεφαλαίου - εργασίας, τι μέτρα εξαγγέλλονται, σε ποια φάση υλοποιούνται και κατά πόσο σχεδιάζονται οι απαιτούμενες αλλαγές ώστε να υπάρχει όχι μόνο η αντιμετώπιση των ναυτεργατικών και εργατικών προβλημάτων αλλά και αν τίθενται οι βάσεις μέσα από τις αλλαγές στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο που κατοχυρώθηκε διαχρονικά την περίοδο μετά την μεταπολίτευση, ώστε το εφοπλιστικό κεφάλαιο = μεγάλος πλούτος να πληρώσει και να συμμετέχει επιτέλους ουσιαστικά στα οικονομικά βάρη που του αναλογούν, ιδιαίτερα αυτή την κρίσιμη περίοδο που διέρχεται ο τόπος, ο λαός και οι εργαζόμενοι.

Συμπληρωματικά πρέπει να σημειώσουμε ως κριτήριο για την ασκούμενη πολιτική εάν και κατά πόσο η κυβέρνηση και οι συναρμόδιοι υπουργοί επιζητούν και επιδιώκουν την συνεργασία με το εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα ώστε στηριζόμενοι στους εργαζόμενους να διαμορφώσουν ένα νέο ευνοϊκό πλαίσιο που θα συμβάλει στην αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων και κατά συνέπεια στην προώθηση πιο ριζοσπαστικών πολιτικών και αλλαγών στον χώρο της Ναυτιλίας.

Ορισμένες βασικές διαπιστώσεις, όπως αυτές προκύπτουν κατά την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων στη Βουλή για την ψήφο εμπιστοσύνης της νέας κυβέρνησης, είναι ότι οι προεκλογικές θέσεις του κόμματος, ιδιαίτερα για την ποντοπόρο ναυτιλία, έχουν υποστεί ριζική αλλαγή και αλλοίωση αφού σε αυτές δεν αναφέρεται ούτε λέξη για το σημερινό θεσμικό πλαίσιο που θεσπίστηκε την μεταπολεμική περίοδο, ενισχύθηκε και διευρύνθηκε όλη την μεταπολιτευτική περίοδο απ όλες τις κυβερνήσεις με αποτέλεσμα το εφοπλιστικό κεφάλαιο να απολαμβάνει ένα σκανδαλώδες προνομιακό καθεστώς που αγγίζει και ξεπερνάει τα όρια της επιχειρηματικής ασυδοσίας.

Πράγματι προκαλεί οργή η προκλητική παράλειψη στις προγραμματικές δηλώσεις της οποιασδήποτε αναφοράς για την φοροασυλία των εφοπλιστών με τις 59 φοροαπαλλαγές τους και το σκανδαλώδες φορολογικό καθεστώς που απολαμβάνουν.

Υπενθυμίζουμε ότι τον Ιούνη του 2014 σε σχετική επερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ στην Βουλή το σημείο αυτό ορθά είχε αναδειχθεί σε κεντρικό πρόβλημα και τονίστηκε ότι η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση θα τερματίσει τη φορολογική ασυδοσία των εφοπλιστών και ταυτόχρονα θα επανεξετάσει από μηδενική βάση τις φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών. Ουδεμία αναφορά στις προγραμματικές για ναυτιλιακή πολιτική στα διεθνή φόρουμ που όλα αυτά τα χρόνια η εκάστοτε κυβέρνηση συμπορεύεται απόλυτα με τις θέσεις του εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Να υποθέσουμε ότι είναι τυχαία αυτή η παράλειψη ή ότι το θέμα παραπέμπεται για τις καλένδες ή στο αόριστο και μακρινό μέλλον;

Δεύτερο κρίσιμο σημείο που αφορά τη διολίσθηση του ΣΥΡΙΖΑ ανάμεσα στις προεκλογικές του δεσμεύσεις αφορά την απασχόληση Ελλήνων Ναυτικών με σαφή αναφορά σε αυτές ότι η επάνδρωση των ελληνικών πλοίων πρέπει να γίνεται με Έλληνες ναυτικούς καθώς επίσης να εφαρμόζεται απαρέγκλιτα η αρχή της ίσης αμοιβής για ίση δουλειά στα ελληνικά πλοία.

Στις προγραμματικές δηλώσεις η θέση αυτή υπέστη οβιδιακή μεταμόρφωση και πλέον η αναφορά γίνεται ευχολόγιο περί "ενίσχυσης της απασχόλησης". Ο Αναπληρωτής Υπουργός Ναυτιλίας κ. Δρίτσας σε συνάντηση με εκπροσώπους συνδικάτων συνέστησε η αναμόρφωση της επάνδρωσης (οργανικές συνθέσεις) δεν μπορεί να γίνει με νομοθετική ρύθμιση αλλά πρέπει να αποτελέσει σημείο διαπραγμάτευσης μεταξύ εφοπλιστών και ναυτεργατών!!! Στην ουσία με τη θέση αυτή απεμπολεί την αυτονόητη πολιτική δέσμευση να εφαρμόσει τις προγραμματικές θέσεις, αγνοεί ότι οι μειώσεις των θέσεων εργασίας έγιναν όλες από το 1983 έως το 2006 με κυβερνητικές πολιτικές αποφάσεις, πετάει τη μπάλα στην εξέδρα όσον αφορά τις πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης και του ίδιου προσωπικά και ταυτόχρονα στέλνει το μήνυμα στο εφοπλιστικό κεφάλαιο ότι η κυβέρνηση δεν προτίθεται να μεταβάλει το θεσμικό πλαίσιο σε ότι αφορά την απασχόληση ελλήνων Ναυτικών!!!

Κατά τα λοιπά τι αξία έχουν οι κορόνες περί ενίσχυσης της απασχόλησης; Μόνο ως επικοινωνιακά τεχνάσματα μπορεί να ληφθούν υπόψη.

Άραγε πόσο γνωρίζει ο κ. Δρίτσας ότι η όποια αύξηση της απασχόλησης των ελλήνων ναυτικών θα έχει ουσιαστικά πολλαπλασιαστικά οφέλη για την χώρα και την εθνική οικονομία με την μείωση της μάστιγας της ανεργίας (που ξεπερνάει το 50% στη ναυτιλία), με την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών στα ταμεία των ναυτικών ΝΑΤ - ΚΕΑΝ κ.λπ (τα οποία επιδοτούνται σε ετήσια βάση από τον κρατικό προϋπολογισμό με ένα δις ευρώ), με την παραπέρα αύξηση του ναυτιλιακού συναλλάγματος το οποίο στο μεγαλύτερο μέρος είναι από τους μισθούς των ναυτικών και σύμφωνα με επίσημα στοιχεία το 1/3 του συνολικού συναλλάγματος που εισέρχεται στη χώρα είναι το ναυτιλιακό!!

Τρίτο. Τις ίδιες ακριβώς παραμορφώσεις υπέστησαν και οι πάγιες θέσεις του κόμματος που αφορούν το καμποτάζ για τα κρουαζιερόπλοια, την επανασύσταση του Οίκου Ναύτη, την αυτοτέλεια των ασφαλιστικών μας Ταμείων.

Τέταρτο. Ένας άλλος κρίσιμος τομέας γύρω από τον οποίο υπάρχει σαφής μεταβολή των προεκλογικών θέσεων είναι η ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ. Ήδη η κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή, σε αντίθεση με τα όσα διακήρυττε προεκλογικά, αποδέχθηκε DEFACTO τη σύμβαση και συμφωνία με την COSCO για την επέκταση της προβλήτας ΙΙ ενώ με δηλώσεις του ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης δήλωσε ότι η "ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ θα προχωρήσει όπως και η πώληση του πλειοψηφικού πακέτου του 67%".

Οι έντονες αντιδράσεις που προκλήθηκαν σε κυβερνητικό - πολιτικό επίπεδο αλλά και η παρέμβαση συνδικάτων, αυτοδιοικήσεων, κοινωνικών οργανώσεων και συλλογικοτήτων ανάγκασε τον κύριο Δραγασάκη σε μερική αναδίπλωση. Η αναδίπλωση αυτή, εάν και εφόσον δρομολογηθεί, ανατρέπει επίσης ριζικά τις πάγιες θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος είχε ταχθεί υπέρ του δημόσιου χαρακτήρα του ΟΛΠ και θεωρούσε το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας μας βασικό μοχλό για την ανάπτυξη και την παραγωγική ανασυγκρότηση.

Όπως προκύπτει από τα δημοσιευμένα επίσημα έγγραφα προς τους θεσμούς αλλά και τις δεσμεύσεις στην Κινέζικη κυβέρνηση η διαδικασία θα συνεχισθεί για την πώληση ποσοστού του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΛΠ. Η νέα αφήγηση περί πολυμετοχικότητας, κοινοπραξίες, συμπράξεις αποσκοπούν στο να κατευνάσουν τις αντιδράσεις και εκείνο που μένει είναι το ποσοστό που τελικά θα διατηρήσει το Δημόσιο.

Εάν το ποσοστό που θα κρατήσει το Δημόσιο θα είναι 10% ή 17% ή η διάθεσή του γίνει σε δύο δόσεις ή εάν το τίμημα είναι πιο βελτιωμένο για το ξεπούλημα του ΟΛΠ ή ακόμη και αν διασφαλιστούν από τον επενδυτή - αγοραστή τα όσα διεκδικούσε και το μνημονιακό μπλοκ Ν.Δ - ΠΑΣΟΚ (Ακτοπλοΐα - εργατικά μισθολογικά θέματα κ.λπ) αυτό αποτελεί μια λεπτομέρεια μπροστά στο γεγονός ότι όλα δείχνουν ότι το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας θα περάσει σε ιδιωτικά μονοπωλιακά συμφέροντα και η κυβέρνηση θα βάλει τη δική της υπογραφή σε μια τέτοια επαίσχυντη πράξη η οποία θα έχει δυσμενέστατες επιπτώσεις στη χώρα, στην οικονομία, στην κοινωνία του Πειραιά, στο περιβάλλον, στις εργασιακές σχέσεις αλλά και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και στην ουσία θα αποκόψει τις τοπικές κοινωνίες ακόμη και την πρόσβασή τους στον νέο ΟΛΠ των μονοπωλιακών ομίλων!!!

Είναι πασιφανές ότι οι πολυεθνικές και τα μονοπώλια υπολογίζουν και επενδύουν για την ανάπτυξη και την ενίσχυση της κερδοφορίας τους.

Η σύντομη επιγραμματική αυτή αναφορά αναδεικνύει και πείθει και τον πλέον δύσπιστο (και τέτοιοι υπάρχουν που διατυπώνουν ενστάσεις ότι δήθεν είναι πρόωρο και βιαστικό να βγάλουμε τόσο νωρίς συμπεράσματα για την ασκούμενη πολιτική στην Ναυτιλία) ότι οι παλινωδίες, οι παραπάνω μεταμορφώσεις, και οι μεταλλάξεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι αυτή η κυβερνητική ναυτιλιακή πολιτική ούτε νέα είναι ούτε σε καμιά περίπτωση συνάδει με τις θέσεις της αριστεράς και αυτονόητο δεν είναι ούτε ανατρεπτική ούτε ριζοσπαστική. Προφανώς οι παραμορφώσεις αυτές οδηγούν σε μια διαχείριση της σημερινής κατάστασης και στη συνέχιση μιας πολιτικής η οποία αφήνει άθικτο και αλώβητο το εφοπλιστικό κεφάλαιο σε μια περίοδο που οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι, τα μικρομεσαία στρώματα υφίστανται τις συνέπειες της καταστροφικής μνημονιακής πολιτικής.  

Σχετικά με τις επιλογές των προσώπων που αποφάσισε η νέα πολιτική ηγεσία να πορευθεί δεν μας προκαλεί εντύπωση ότι στην βασική ομάδα συμμετέχουν πρόσωπα τα οποία ουδεμία σχέση έχουν με την αριστερά και τους αγώνες της αντίθετα έχουν διαπρέψει με τον δημόσιο λόγο τους να εξυμνούν το εφοπλιστικό κεφάλαιο και να θέτουν στην υπηρεσία των συμφερόντων του την επιστημονική γνώση και κατάρτισή τους ή ακόμη χειρότερα να έχουν προσφέρει τις υπηρεσίες τους απ ευθείας σαν στελέχη των εφοπλιστικών οργανώσεων!!!

Αφήσαμε για τελευταίο να σχολιάσουμε την σχέση που διαμορφώνει και οικοδομεί η νέα ηγεσία του Υπουργείου Ναυτιλίας με τους βασικούς συντελεστές του λεγόμενου ναυτιλιακού "θαύματος", που είναι οι εργαζόμενοι και οι Ναυτεργάτες και οι οποίοι στην οργάνωση, στον σχεδιασμό, στην εκπόνηση και στην εφαρμογή της Ναυτιλιακής, Λιμενικής κ.λπ πολιτικής όχι μόνο δεν έχουν λόγο αλλά οι θέσεις, οι προτάσεις και οι παραινέσεις του αυτόνομου ταξικού κινήματος αγνοούνται παντελώς ενώ επιδιώκεται η προνομιακή επικοινωνία με δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού οι οποίες για άλλη μια φορά καλούνται να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους προκειμένου να μείνει ανέπαφο το αντιδραστικό και αντιδημοκρατικό πλαίσιο λειτουργίας τόσο στο συνδικαλιστικό επίπεδο όσο και στην Ναυτική νομοθεσία. Αυτό αφορά όχι μόνο την ναυτεργασία αλλά και τους εργαζόμενους στα ΝΠΔΔ και στο Υπουργείο Ναυτιλίας που διαπιστώνουν μια αδικαιολόγητη ολιγωρία στην λήψη αποφάσεων σε υπαρκτά και επείγοντα προβλήματα. Ταυτόχρονα η νοοτροπία, η πολιτική, αλλά και τα πρόσωπα που ασκούν διοίκηση παραμένουν τα ίδια και απαράλαχτα.

Ουσιαστικά το μόνο σοβαρό θέμα που κλήθηκε να διαχειριστεί η ηγεσία του Υπουργείου Ναυτιλίας ήταν αυτό της απλήρωτης ναυτικής εργασίας και τα δείγματα που έδωσε ως τώρα είναι μόνο αρνητικά, τόσο σε επίπεδο χειρισμών όσο και αποφάσεων, και εάν δεν κάνει δεκτές βασικές προτάσεις, που έχουν διατυπωθεί πολύ έγκαιρα και πολύ πριν κατατεθεί για διαβούλευση η νομοθετική διάταξη για το θέμα αυτό, προβλέπουμε ότι θα αναπαράγει τα αδιέξοδα αλλά και την μετωπική σύγκρουση με τους απλήρωτους Ναυτεργάτες και το συνδικαλιστικό κίνημα.

Δυστυχώς η πείρα των τριών τελευταίων ετών στο πρόβλημα αυτό για το οποίο έγιναν 7 απεργιακές κινητοποιήσεις και εκατοντάδες επισχέσεις εργασίας (μόνο η ΠΕΝΕΝ έκανε 42 επισχέσεις το 2014) δεν αξιοποιήθηκαν, δεν αξιολογήθηκαν ενώ η νομοθετική ρύθμιση που διατυπώθηκε κρίθηκε ανεπαρκέστατη και καθυστερεί τραγικά.

Από την σύντομη αυτή παρουσίαση (όσο και αν κάποιοι ενοχλούνται) το συμπέρασμα που προκύπτει αβίαστα είναι ότι η ακολουθούμενη πολιτική ούτε αριστερή είναι και πολύ περισσότερο ριζοσπαστική και ανατρεπτική. Προφανώς κινείται στην ίδια κατεύθυνση υπεράσπισης των προνομίων του εφοπλιστικού κεφαλαίου και των επιχειρηματικών τους συμφερόντων.

Σε κάθε περίπτωση οι ιδέες, οι απόψεις, οι θέσεις του ταξικού κινήματος στη Ναυτιλία δεν πρόκειται να υποστούν ούτε αλλοιώσεις, ούτε την παραμικρή παραμόρφωση ούτε πολύ περισσότερο θα υποκύψει σε φωνές για μια "νέα συμφωνία με τον εφοπλισμό με βάση την ασκούμενη κυβερνητική ναυτιλιακή πολιτική".

Τον δρόμο του συμβιβασμού, της ταξικής συνεργασίας, την αποδοχή του δόγματος της ανταγωνιστικότητας του εφοπλιστικού κεφαλαίου, την διατήρηση του σημερινού αποικιοκρατικού καθεστώτος το οποίο και η νέα κυβέρνηση αφήνει άθικτο θα βρει κατηγορηματικά αντίθετο τον κόσμο της εργασίας στον χώρο της Ναυτιλίας. Το αυτόνομο ταξικό ναυτεργατικό κίνημα θα την αντιπαλέψει με όλες τις δυνάμεις του!!!

Νταλακογεώργος Αντώνης

Πρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ)

Γενικός Γραμματέας Εργατικού Κέντρου Πειραιά

Συνεχίζεται το δραματικό αδιέξοδο των απλήρωτων Ναυτεργατών της ΝΕΛ και του Ε/Γ-Ο/Γ πλοίου «ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ» της VENTOURISLINES στα οποία οι εκατοντάδες Ναυτικοί παραμένουν απλήρωτοι έως και 10 μήνες!!

Οι αντίστοιχες ναυτιλιακές εταιρίες επιδεικνύουν το απάνθρωπο πρόσωπό τους έχοντας σε αιχμαλωσία τους εργαζόμενους στα πλοία και εγκλωβισμένους σε σοβαρότατα κοινωνικά, οικονομικά και οικογενειακά προβλήματα εξ αιτίας της πολύμηνης καθυστέρησης στην καταβολή και εξόφληση των δεδουλευμένων αποδοχών τους.

Η αφερεγγυότητα και η εργοδοτική – εφοπλιστική ασυδοσία σε όλο το μεγαλείο της!! Οι αρμόδιες αρχές, Υπουργείο Ναυτιλίας, Λιμενικές αρχές, εμπλεκόμενες τράπεζες, εισαγγελικές και δικαστικές αρχές αδρανούν προκλητικά για το εκτεταμένο φαινόμενο της απλήρωτης ναυτικής εργασίας ενώ δεν διαφαίνεται η παραμικρή ουσιώδης πρωτοβουλία τόσο για την εξόφληση των Ναυτικών όσο για την αντιμετώπιση της αποδρομολόγησης πλοίων που εξυπηρετούν δεκάδες νησιά τα οποία στηρίζονται αποκλειστικά στην Ακτοπλοϊκή συγκοινωνιακή σύνδεση με την ηπειρωτική χώρα.

Η έκταση του προβλήματος, η ανικανότητα των εμπλεκόμενων αρχών να διαχειριστούν αποτελεσματικά το τεράστιο αυτό θέμα, η απουσία μέτρων στήριξης και προστασίας των απλήρωτων Ναυτικών αλλά και η έλλειψη ενός δικτύου προστασίας από πλευράς πολιτείας σε συνδυασμό με την απαράδεκτη ολιγωρία του Υπουργού Ναυτιλίας να προωθήσει άμεσα και αποτελεσματικά μέτρα (Η ΠΕΝΕΝ και τα Ναυτεργατικά Σωματεία έχουν διατυπώσει αναλυτικές και τεκμηριωμένες προτάσεις) δείχνουν ότι στον χώρο της Ναυτικής εργασίας δεν έχει αλλάξει τίποτα και ο Ναυτεργατικός μας κόσμος βιώνει το αποκρουστικό πρόσωπο μιας πολιτείας η οποία τους οδηγεί στην εγκατάλειψη, στην απαξίωση ενώ ταυτόχρονα δικαιώνει τον εφοπλιστικό τυχοδιωκτισμό.

Παράλληλα θέλουμε να καταγγείλουμε τις πρωτοφανείς αθλιότητες του πρώην Υπουργού Ναυτιλίας κ. Βαρβιτσιώτη, όπου στην δική του θητεία γιγαντώθηκε το πρόβλημα της απλήρωτης εργασίας και όλη την περίοδο παρέπεμπε τους Ναυτικούς να προσφύγουν στα δικαστήρια για να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα τους, τώρα επιχειρεί να εκμεταλλευτεί με τον πιο αδίστακτο τρόπο το πρόβλημα για να δημαγωγήσει πολιτικά και ταυτόχρονα να μεταθέσει αποκλειστικά τις ευθύνες του ίδιου και της κυβέρνησής του στην σημερινή πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Ναυτιλίας.

Η Διοίκηση της ΝΕΛ δηλώνει απούσα, εξαφανισμένη και ενίοτε με μια προκλητική συμπεριφορά αποδεικνύει καθημερινά προς τους εγκαταλειμμένους Ναυτικούς ότι δεν αναλαμβάνει και τις πιο στοιχειώδεις υποχρεώσεις της απέναντι στους εκατοντάδες εργαζόμενους Ναυτικούς οι οποίοι στήριξαν όλα τα τελευταία χρόνια την εταιρεία να μείνει όρθια, ζωντανή, βάζοντας τις δικές τους πλάτες για να επιβιώσει και να παραμείνουν δρομολογημένα τα πλοία.

Οι απλήρωτοι Ναυτεργάτες δίνουν μάχη για να πάρουν τα 300 ευρώ από την έκτακτη οικονομική ενίσχυση του Πάσχα (που πήραν οι άνεργοι Ναυτικού) και αντιμετωπίζουν την αδικαιολόγητη καθυστέρηση του Υπουργείου Ναυτιλίας.

Θέλουμε να σημειώσουμε ότι το πρόβλημα της απλήρωτης ναυτικής εργασίας δεν εστιάζεται ούτε αποτελεί πρόβλημα μόνο για τις παραπάνω Ακτοπλοϊκές εταιρίες, είναι φαινόμενο που αφορά πάνω από 65% των Ακτοπλοϊκών πλοίων και παρά τις διαβεβαιώσεις του Υπουργού Ναυτιλίας κ. Δρίτσα όσο και του ΣΕΕΝ ότι το πρόβλημα θα έχει λυθεί έως το Πάσχα 2015, αυτό παραμένει άλυτο και με τεράστιες διαστάσεις.

Χαρακτηριστική είναι η φωνή απόγνωσης και καταγγελίας των απλήρωτων Ναυτικών του Ε/Γ-Ο/Γ «ΜΥΤΙΛΗΝΗ» (που βρίσκεται για 3^ο μήνα εγκλωβισμένο στην Σάμο λόγω μηχανικής βλάβης).

Υπάρχει οργανωμένο κράτος, υπάρχουν νόμοι και θεσμοί σε αυτήν την χώρα; Γιατί δεν μπορεί να υπάρχει στοιχειώδης προστασία των απλήρωτων και εγκαταλειμμένων Ναυτικών;

Σε αυτό οφείλει επιτέλους να απαντήσει η κυβέρνηση και ο Υπουργός Ναυτιλίας οι οποίοι μέχρι και σήμερα δεν έχουν πάρει το παραμικρό μέτρο για την αντιμετώπιση του προβλήματος και φέρουν βαρύτατες ευθύνες για την διαιώνισή του.

Εάν πιστεύουν οι εμπλεκόμενες ναυτιλιακές εταιρίες και ο Υπουργός Ναυτιλίας ότι το πρόβλημα θα εξελιχθεί με τον ίδιο τρόπο, εν όψει και της θερινής περιόδου, διαπράττουν μεγάλο σφάλμα και σύντομα θα αντιληφθούν ότι η Ακτοπλοΐα δεν είναι ο χώρος που όλα κρίνονται και καθορίζονται σύμφωνα με τα συμφέροντα του εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Η ΠΕΝΕΝ και οι Ναυτεργάτες έχουν την δύναμη και θα οργανώσουν άμεσα την πάλη τους επιβάλλοντας με πολύμορφους αγώνες και κινητοποιήσεις τις ΣΣΕ, την νομοθεσία και τα δικαιώματά τους.

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                                                     Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                            Κροκίδης Νικόλαος

PROS Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΕΠΙΣΤΟΛΗ- ΣΗΜΑ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΠΛΗΡΩΤΟΥΣ  ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΗ ΤΗΣ NEL LINES

Κυρία Πόπη

Μας έχετε ξεχάσει από το πλοίο "ΜΥΤΙΛΗΝΗ" που βρισκεται εδω και 2,5 μηνες με μηχανικη βλαβη και επισχεση εργασιας διεκδικώντας τα δεδουλευμενα μας απο το Σεμπτεμβριο 2014 μεχρι και σημερα...
Τελικα υπαρχει κρατος που μπορει να μας βοηθησει να μην χασουμε τα χρηματα μας και να μπορεσουμε να πληρωσουμε τις υποχρεωσεις μας;;;;;;;

πηγη: peiratikoreportaz

ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

To Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο 4 & 5 Απρί­λη πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν στη γει­το­νιά των Λι­πα­σμά­των Δρα­πε­τσώ­νας, κι­νη­το­ποι­ή­σεις που κα­λού­σαν η δη­μο­τι­κή αρχή, φο­ρείς και σύλ­λο­γοι της πε­ριο­χής και ορ­γα­νώ­σεις της Αρι­στε­ράς. Οι δια­δη­λώ­σεις είχαν αί­τη­μα να στα­μα­τή­σουν τα νέα επι­χει­ρη­μα­τι­κά σχέ­δια που θέ­λουν να ξα­να­λει­τουρ­γή­σουν στην πε­ριο­χή δι­υ­λι­στή­ρια επι­κίν­δυ­να για τους κα­τοί­κους και το πε­ρι­βάλ­λον.

Η σχε­τι­κή έκτα­ση με­γέ­θους 640 στρεμ­μά­των είχε μοι­ρα­στεί σε διά­φο­ρους ιδιο­κτή­τες (γαλ­λι­κή Λα­φάρζ, Εθνι­κή Τρά­πε­ζα, ΟΛΠ, δήμο, ΔΕΗ) και από τότε ήταν ένα μέρος χωρίς καμία ου­σια­στι­κή χρήση με εγκα­τα­στά­σεις- κου­φά­ρια να σα­πί­ζουν.

Η προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση με­θό­δευ­σε το ξε­πού­λη­μα της έκτα­σης στον Με­λισ­σα­νί­δη μήνες πριν, με την αλ­λα­γή του Ρυθ­μι­στι­κού Σχε­δί­ου επί υπουρ­γί­ας Μα­νιά­τη. Η αδειο­δό­τη­ση της λει­τουρ­γί­ας των εγκα­τα­στά­σε­ων πε­τρε­λαϊ­κών απο­βλή­των δό­θη­κε μόλις 4 μέρες πριν από τις εκλο­γές της 25ης Ια­νουα­ρί­ου στην OilOne (συμ­φε­ρό­ντων Με­λισ­σα­νί­δη).

Απέ­να­ντι στην αι­σχρο­κέρ­δεια των εφο­πλι­στών η δη­μο­τι­κή αρχή επι­χει­ρεί  να βάλει φρένο διεκ­δι­κώ­ντας την αλ­λα­γή Ρυθ­μι­στι­κού Σχε­δί­ου και την ανά­πλα­ση της πε­ριο­χής με εγκα­τα­στά­σεις υγεί­ας, παι­δεί­ας, πρα­σί­νου και ανα­ψυ­χής. 

Συ­ζη­τή­σα­με με το δή­μαρ­χο Κε­ρα­τσι­νί­ου-Δρα­πε­τσώ­νας και επι­κε­φα­λής της πα­ρά­τα­ξης «Άλλος Δρό­μος», Χρή­στο Βρετ­τά­κο.

Η δη­μο­τι­κή αρχή κι­νη­το­ποιεί­ται ενά­ντια στα εφο­πλι­στι­κά σχέ­δια. Ποιοι είναι οι πραγ­μα­τι­κοί στό­χοι των επι­χει­ρή­σε­ων; Ποιοι κίν­δυ­νοι κρύ­βο­νται πίσω από αυτά τα σχέ­δια και πώς υπο­βαθ­μί­ζε­ται η δια­βί­ω­ση των κα­τοί­κων της πε­ριο­χής;

Ιστο­ρι­κά, από τις αρχές τους 20ού αιώνα μέχρι και τη δε­κα­ε­τία του 1990, υπήρ­χαν πο­λι­τι­κές που θε­ω­ρού­σαν την πε­ριο­χή και τους κα­τοί­κους δεύ­τε­ρης κα­τη­γο­ρί­ας. Η Β’ Πει­ραιά απο­τε­λού­σε το σκου­πι­δό­το­πο όλου του λε­κα­νο­πε­δί­ου, με όλες τις ρυ­πο­γό­νες δρα­στη­ριό­τη­τες (λι­πά­σμα­τα, τσι­με­ντά­δι­κο, γυ­ψά­δι­κο, σφα­γείο) συ­γκε­ντρω­μέ­νες στη Δρα­πε­τσώ­να. Οι άν­θρω­ποι δεν είχαν δι­καιώ­μα­τα σε ένα υγιές πε­ρι­βάλ­λον και καμία προ­ο­πτι­κή για αξιο­πρε­πή δια­βί­ω­ση.

Σή­με­ρα πάλι επι­λέ­γε­ται αυτός ο χώρος με τα­ξι­κό κρι­τή­ριο για να ικα­νο­ποι­η­θούν οι ανά­γκες του κε­φα­λαί­ου. Να υπάρ­χουν δη­λα­δή δίπλα στο με­γα­λύ­τε­ρο λι­μά­νι της Με­σο­γεί­ου εγκα­τα­στά­σεις και δρα­στη­ριό­τη­τες που να το στη­ρί­ζουν. Έτσι ξε­κι­νούν με τη δη­μιουρ­γία δι­υ­λι­στη­ρί­ου στα 75 μέτρα από το κέ­ντρο της πόλης, με κρι­τή­ριο τις ανά­γκες του λι­μα­νιού και όχι των αν­θρώ­πων.

Σε μια πόλη που είναι κα­τε­στραμ­μέ­νη, με χι­λιά­δες ανέρ­γους, η πο­λι­τι­κή αυτή βάζει τους αν­θρώ­πους να επι­λέ­ξουν: ή θα έχουν δου­λειά ή θα έχουν υγεία και προ­ο­πτι­κή ζωής. Εμείς ως δη­μο­τι­κή αρχή, επει­δή κι­νού­μα­στε με τα­ξι­κό κρι­τή­ριο αντί­θε­το με αυτές τις επι­λο­γές, στε­κό­μα­στε απέ­να­ντι στα επι­θε­τι­κά σχέ­δια του κε­φα­λαί­ου και αγω­νι­ζό­μα­στε να ορ­γα­νώ­σου­με την πάλη των αν­θρώ­πων που χρό­νια τώρα τους κλέ­βουν τη ζωή, δη­μιουρ­γώ­ντας μια πε­ριο­χή που να βοη­θή­σει την ανά­πτυ­ξη του Πει­ραιά συ­νο­λι­κά, που θα έχει κέ­ντρο τον άν­θρω­πο και τις ανά­γκες του.

Οι κο­ντι­νές επι­χει­ρή­σεις μι­λούν για «ανά­πτυ­ξη» της πε­ριο­χής των Λι­πα­σμά­των με πρω­το­βου­λία του ιδιω­τι­κού κε­φα­λαί­ου. Αλη­θεύ­ουν αυτοί οι ισχυ­ρι­σμοί;

Ανα­ρω­τιό­μα­στε τι πραγ­μα­τι­κά κα­τά­φε­ραν οι φε­ρό­με­νοι ιδιο­κτή­τες εδώ και 20 χρό­νια, εκτός από το να με­τα­τρέ­ψουν την πε­ριο­χή σε κρα­νί­ου τόπο. Για πα­ρά­δειγ­μα, το ερ­γο­στά­σιο των λι­πα­σμά­των που κρα­τή­θη­κε όρθιο για δε­κα­ε­τί­ες, αντί να αξιο­ποι­η­θεί για χρήση από τους πο­λί­τες ή για την ανά­δει­ξη της ιστο­ρί­ας, έγινε κου­φά­ρι. Το μόνο που κα­τά­φε­ραν να φτια­χτεί είναι ένα ερ­γο­στά­σιο επι­κίν­δυ­νο (της OilOne) για την υγεία των κα­τοί­κων. Γιατί όσα μέτρα και να πά­ρεις για τα δι­υ­λι­στή­ρια, δεν παύει να είναι μια μη επι­τρε­πτή δρα­στη­ριό­τη­τα για την πόλη. Μην ξε­χνά­με το πε­ρι­στα­τι­κό του 2000, όταν σε δε­ξα­με­νό­πλοιο της εται­ρεί­ας του Με­λισ­σα­νί­δη με από­βλη­τα-slops εκ­δη­λώ­θη­κε πυρ­κα­γιά. Απο­τέ­λε­σμα, ένας θά­να­τος ναυ­τερ­γά­τη και ρύ­παν­ση για το πε­ρι­βάλ­λον.

Οι 6 δήμοι του Πει­ραιά μαζί με την αντι­πε­ρι­φέ­ρεια θέ­λου­με και απαι­τού­με η πε­ριο­χή του ευ­ρύ­τε­ρου Πει­ραιά να έχει, ακόμα και σε επο­χές κρί­σης, ένα πε­ρι­βάλ­λον, να έχει έναν πνεύ­μο­να πρα­σί­νου και εκεί να υπάρ­χουν δρα­στη­ριό­τη­τες που να κα­λύ­πτουν ένα κομ­μά­τι των ανα­γκών της πόλης. Για εμάς ανά­πτυ­ξη δεν είναι ένα δι­υ­λι­στή­ριο που θα δώσει δου­λειά σε 35 αν­θρώ­πους, ένα ξε­νο­δο­χείο ένα εμπο­ρι­κό κέ­ντρο, αλλά ένα μου­σείο, ένα νο­σο­κο­μείο, πα­νε­πι­στη­μια­κές εγκα­τα­στά­σεις κ.ά.

Μαζί με τη μάχη για τα Λι­πά­σμα­τα, ο λαός του Πει­ραιά εδώ και χρό­νια δίνει μάχη ενά­ντια στην ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση του ΟΛΠ. Συν­δέ­ο­νται αυτοί οι επι­μέ­ρους αγώ­νες;

Η οι­κο­νο­μι­κή ιστο­ρία και η ανά­πτυ­ξη της πόλης είναι δε­μέ­νες με το δη­μό­σιο λι­μά­νι του Πει­ραιά. Είναι θέμα ιστο­ρι­κής συ­νεί­δη­σης, και γι’ αυτό το Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο της πόλης οδη­γή­θη­κε σε ομό­φω­νη από­φα­ση να μην που­λη­θεί το 67% των με­το­χών σε ιδιώ­τες, να πα­ρα­μεί­νει το λι­μά­νι δη­μό­σιο –σε αντί­θε­ση με ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις με μορφή πα­ρα­χώ­ρη­σης. Οι υπο­δο­μές του λι­μα­νιού έγι­ναν με φο­ρο­λό­γη­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων και με τε­ρά­στιες δη­μό­σιες επεν­δύ­σεις του κρά­τους. Δεν γί­νε­ται να χα­ρι­στούν έτσι σε κα­νέ­ναν.

Στην Ελ­λά­δα από τα προη­γού­με­να χρό­νια υπάρ­χει η εμπει­ρία των λαϊ­κών συ­νε­λεύ­σε­ων και των πλα­τειών. Είναι χρή­σι­μη αυτή η εμπει­ρία για εσάς;

Αν μια δη­μο­τι­κή αρχή δεν θέλει να απο­κο­πεί από τον κόσμο, πρέ­πει να πάει η ίδια στις γει­το­νιές. Μετά το Πάσχα, μέσα από λαϊ­κές συ­νε­λεύ­σεις η δη­μο­τι­κή αρχή θα συ­ζη­τή­σει με τη γει­το­νιά, θα συ­να­πο­φα­σί­ζει με τον κόσμο για το ποιες είναι οι προ­τε­ραιό­τη­τες, θα τους ενη­με­ρώ­νου­με για τις δυ­σκο­λί­ες. Θα προ­σπα­θή­σου­με να σπά­σου­με τη λο­γι­κή της ανά­θε­σης και να αντα­πο­κρι­θού­με στις ανά­γκες των αν­θρώ­πων. Αυτή η δη­μο­τι­κή αρχή δεν θα απο­τε­λεί­ται από γρα­φειο­κρά­τες αλλά από αν­θρώ­πους με στόχο να κρα­τή­σουν όρθια αυτή την κοι­νω­νία στις συν­θή­κες της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης.

πηγη: rproject.gr