35% «ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ» ΚΑΙ ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ!

ΩΡΑ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ

H Iskra παραθέτει, χωρίς κρίσεις και σχόλια για την αντικειμενικότητα και την αξιοπιστία τους, ευρήματα από την δημοσκόπηση της εταιρίας GPO η οποία διενεργήθηκε για λογαριασμό του τηλεοπτικού σταθμού ΜEGA (15/6).

Σύμφωνα με αυτή τη δημοσκόπηση το35,4% ερωτηθέντων δηλώνει ότι επιθυμεί τη διακοπή των πληρωμών και την έξοδο από το ευρώ, ενώ στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει το 45,6%, στοιχείο που καταδεικνύει την άνοδο του ριζοσπαστισμού, ιδιαίτερα μέσα στον κόσμο της Αριστεράς και σε πείσμα τόσο της αδιαλλαξίας των δανειστών όσο και της προπαγάνδας τους μιντιακού κατεστημένου.

Στο ερώτημα «αν η χώρα πρέπει να παραμείνει πάση θυσία στο ευρώ» 3 στους 10 ερωτηθέντες (28,9%) απάντησαν «όχι», ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι στην προηγούμενη δημοσκόπηση της ίδιας εταιρίας, το ποσοστό ανερχόταν στο 17,2%. Το αντίστοιχο ποσοστό για τους ψηφοφόρους τους ΣΥΡΙΖΑ φτάνει το 41,8%.

Στο υποθετικό δημοψήφισμα με το ερώτημα «ευρώ ή εθνικό νόμισμα», το 27,6% των ερωτηθέντων απάντησε εθνικό νόμισμα, ενώ στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ το ποσοστό αγγίζει το 40%.

πηγη: iskra.gr

Tου ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Απολαυστικό πραγματικά ήταν το άρθρο των Τάιμς της Νέας Υόρκης τη Δευτέρα, το οποίο υπογράφονταν από το γνωστό πολιτικό αναλυτή Χιούκο Ντίξον και απευθυνόταν στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, υπαγορεύοντας του τι να κάνει μόλις υπογράψει συμφωνία με τους Ευρωπαίους δανειστές και το ΔΝΤ. «Αν κάνει συμφωνία, μπορεί να διασπάσει το αριστερό κόμμα του, τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα μπορούσε όμως να προκηρύξει νέες εκλογές, να πετάξει έξω με τις κλοτσιές τους αντάρτες και πιθανόν να κερδίσει μια φρέσκια εντολή με αυξημένη πλειοψηφία» γράφει όλο καμάρι ο αρθρογράφος της μεγάλης αμερικάνικης εφημερίδας.

Δείχνει βέβαια να έχει κάποιες αμφιβολίες, αν ο Έλληνας πρωθυπουργός θα δεχτεί αδιαμαρτύρητα να παίξει το ρόλο που του υπαγορεύουν οι Αμερικανοί. «Αν και η Ελλάδα θα ωφελείτο και ο ίδιος ο κ. Τσίπρας θα παρέμενε στην εξουσία, μπορεί να δειλιάσει μπροστά σε αυτή την επιλογή, γιατί θα συμπεριλάμβανε την απόσχιση του από το ακροαριστερό διανοητικό σπίτι του. Θα έπρεπε τότε να επαναπροσδιορίσει τον εαυτό του ως κεντροαριστερό και να αντιμετωπίσει το ότι θα αποκαλείται προδότης από τους πρώην συντρόφους του», συνεχίζει ακάθεκτος ο Ντίξον.

Οι Ταίμς της Νέας Υόρκης δηλαδή προτείνουν διά του αρθρογράφου τους στον Αλέξη Τσίπρα ότι για να παραμείνει στην εξουσία πρέπει να «επαναπροσδιορίσει τον εαυτό του» ως …"κεντροαριστερό προδότη" !!! Απίθανη η αμερικάνικη πρόταση! Για να τον βοηθήσουν μάλιστα να ξεπεράσει τις αναστολές του, οι Τάιμς της Νέας Υόρκης γράφουν μέσω του συνεργάτη του αρθρογράφου: «Από την άλλη, το να μην κάνει συμφωνία θα είχε ως αποτέλεσμα τη χρεοκοπία, την οποία θα ακολουθούσαν έλεγχοι κεφαλαίων και πιθανή έξοδος από το ευρώ. Ο κ. Τσίπρας μπορεί να μα πεταγόταν έξω από το αξίωμα του»! Με άλλα λόγια, οι Αμερικανοί λένε στον Τσίπρα: ‘H υπογράφετε τη συμφωνία, γίνεσαι «κεντροαριστερός προδότης» και παραμένεις πρωθυπουργός ή δεν υπογραάφεις τη συμφωνία, η Ελλάδα χρεοκοπεί και εσύ εκδιώκεσαι κλοτσηδόν από το πρωθυπουργικό αξίωμα! Διάλεξε και πάρε! Και αυτά είναι που του λένε οι Αμερικανοί, οι οποίοι τον στηρίζουν.

Οι Γερμανοί, αλήθεια, τι γράφουν για τον Τσίπρα. Πρώτα πρώτα, ηλιθιότητες! Πόσο γελοία μπορεί να γίνει ακόμη η εφημερίδα της γερμανικής και πολιτικής ελίτ, Φρακφούρτερ Αλκεμάινε προκειμένου να υπηρετήσει κάποιο πολιτικό στόχο; Δεν υπάρχουν όρια αυτοπροστασίας από την γελοιότητα, όπως φαίνεται. « Η Άνγκελα και ο Αλέξης» ήταν ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της εφημερίδας την περασμένη Κυριακή, που έφερε δύο γελαστές φωτογραφίες της Μέρκελ και του Τσίπρα σε μαύρο φόντο. « Η καγκελάριος δείχνει πολύ κατανόηση για τον Έλληνα πρωθυπουργό. Υπερβολικά πολύ; Βλέπει κάτι σε αυτόν που παραμένει κρυφό για τους περισσότερους», προσθέτει ο μυστηριώδης υπότιτλος της πρώτης σελίδας. Ολόκληρη η μεγάλου στοιχήματος σελίδα 3 της εφημερίδας αφιερωμένη στο ίδιο θέμα. Ο τίτλος συγκλονιστικός: «Μανούλα»!!!Όχι , δεν αναφέρεται σε ελληνική ταινία του 1960, ούτε παίζει π Βασιλάκης Καϊλας ή η Μάρθα Βούρτση! Απολαύστε την αρχή της βαθυστόχαστης ανάλυσης: “ Πρόσφατα στην Ρίγα, η ευρωπαϊκή σύνοδος κορυφής. Ο Μάρτιν Σουλτς, ο πρόεδρος του ευρωκοινοβουλίου, στεκόταν με τον Αλέξη Τσίπρα, τον Έλληνα πρωθυπουργό. Πρέπει να φύγει αμέσως λέει ο Τσίπρας, για να συναντηθεί με την Άνγκελα. «Με την Άνγκελα; Ποια είναι αυτή;» ρώτησε ο Σουλτς. Ο Σουλτς τον σκούντηξε με τον αγκώνα: «Μήπως είσαι λίγο ερωτευμένος;» O Τσίπρας γέλασε, λίγο αμήχανος και πολύ περήφανος. Καμία ανησυχία: O Αλέξης και η Άνγκελα δεν χαιρετίζονται κρυφά ο ένας με τον άλλο…»!

Ο δημοσιογραφικός γερμανικός φωστήρας συνεχίζει ακάθεκτος: “ H Μέρκελ είναι εξήντα χρονών, ο Τσίπρας είκοσι χρόνια νεότερος. Έχει ξυπνήσει τα μητρικά της ένστικτα; Έίναι πολύ πιθανόν», καταλήγει ο Γερμανός αρθρογράφος.

Εν πάση περιπτώσει, εκτός από τις σχέσεις μητερούλας – γιόκα μεταξύ Μέρκελ και Τσίπρα, υπάρχουν και σοβαρότεροι Γερμανοί δημοσιογράφοι, οι οποίοι κάνουν πιο σημαντικές πολιτικές παρατηρήσεις, έχοντας βαθύτερη γνώση της ελληνική πραγματικότητας, όπως ο Μίκαελ Τούμαν, ο οποίος έγραψε μεταξύ άλλως στην Ντι Τσάιτ, την εφημερίδα της γερμανικής σοσιαλδημοκρατικής διανόησης: « Ο Τσίπρας γνωρίζει ότι… ο ίδιος δεν έχει κανέναν πραγματικά επικίνδυνο αντίπαλο. Ο αρχηγός της συντηρητικής Νέας Δημοκρατίας ονομάζεται Αντώνης Σαμαράς… Ο Σαμαράς είναι ένας άνθρωπος του χτες. Είναι εκπληκτικό ότι το κόμμα του δεν τον έχει ήδη στείλει στο διάολο»! Ο Γερμανός δημοσιογράφος εξηγεί γιατί συμβαίνει αυτό: «Οφείλεται αφενός στους πιστούς του Σαμαρά, τους οποίους τοποθέτησε σε όλες τις θέσεις εξουσίας, και αφετέρου στους αντιπάλους του, οι οποίοι προέρχονται από μια μεγάλη παλιά ελληνική πολιτική δυναστεία και που όμως κανένας τους δεν θα ήθελε αυτή την εξουσία. Η ΝΔ χρειάζεται ακόμη χρόνο για μια παλατιανή επανάσταση και νέα τάξη. Ο Αλέξης Τσίπρας θα είναι στην Ελλάδα για το προβλέψιμο χρονικό διάστημα, ο άνθρωπος στον οποίο θα φτάνει κανείς».

Δεν είναι φυσικά προς όφελος του λαϊκού κινήματος και των λαϊκών συμφερόντων, αν όντως ο Αλέξης Τσίπρας, ελλείψει πολιτικού αντιπάλου, καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όποια συμφωνία και αν κάνει με τους Γερμανούς, όσο απαράδεκτη και αν είναι, θα την περάσει οπωσδήποτε από τη Βουλή, με την αναγκαστική συναίνεση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, χώρια από τους ψήφους των «Γερμανοτσολιάδων» του Ποταμιού, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Για να δούμε τι θα δούμε λοιπόν…

*Δημοσιεύθηκε στο ΠΡΙΝ

ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΣΕ ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΞΟΝΤΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΩΡΑ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ

Του ΝΙΚΟΥ ΠΕΡΠΕΡΑ

Με την αποχώρηση της ελληνικής αντιπροσωπείας από το τραπέζι των συνομιλιών με τους «θεσμούς» έληξε η σημερινή διαπραγμάτευση στις Βρυξέλλες, καθώς οι θεσμοί κράτησαν μέχρι τέλους ανυποχώρητη στάση, αξιώνοντας μέτρα «φωτιά» εξόντωσης του ελληνικού λαού και κηδεμονίας της χώρας.

Είναι χαρακτηριστική η ανακοίνωση της Κομισιόν από την οποία όχι μόνο γίνεται φανερό το τελεσίγραφο που είχαν θέσει οι δανειστές για να σημειωθεί μια επώδυνη συμφωνία μέσα στο Σαββατοκύριακο, αλλά και το μέγεθος των απαιτήσεών τους, αφού ούτε λίγο ούτε πολύ αξιώνουν σκληρά δημοσιονομικά μέτρα ύψους 2 δις. ευρώ σε ετήσια βάση!

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Κομισιόν: "O Πρόεδρος Γιούνκερ έκανε μια τελευταία απόπειρα αυτό το Σαββατοκύριακο να βρεθεί μέσω των προσωπικών του εκπροσώπων και σε στενή συνεργασία με τους εμπειρογνώμονες της Επιτροπής, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, μια λύση με τον Πρωθυπουργό Τσίπρα που θα επιτρέψει τη θετική ολοκλήρωση της αξιολόγησης εγκαίρως για το Eurogroup της Πέμπτης 18 Ιουνίου.

Ενώ έχει σημειωθεί κάποια πρόοδος, οι συνομιλίες δεν έχουν καταφέρει το στόχο τους καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των σχεδίων των ελληνικών αρχών και των κοινών απαιτήσεων της Επιτροπής, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ της τάξης του 0,5-1% του ΑΕΠ, που ισοδυναμεί με 2 δισ. ευρώ μόνιμων δημοσιονομικών μέτρων σε ετήσια βάση. Επιπλέον, οι ελληνικές προτάσεις παραμένουν ημιτελείς. Σε αυτή τη βάση, περαιτέρω συζήτηση θα πρέπει τώρα να λάβει χώρα στο πλαίσιο του Eurogroup.

O Πρόεδρος Γιούνκερ παραμένει πεπεισμένος ότι με την ενίσχυση των μεταρρυθμιστικών προσπαθειών από την ελληνική πλευρά και την πολιτική βούληση από όλες τις πλευρές, η λύση μπορεί ακόμα να βρεθεί πριν από το τέλος του μήνα".

Οι διαπραγματεύσεις που ξεκίνησαν χτες και ολοκληρώθηκαν σήμερα πραγματοποιήθηκαν εν μέσω νέων ασφυκτικών πιέσεων και τελεσιγράφων από πλευράς των δανειστών, με πιο χαρακτηριστική τη στάση του ΔΝΤ που απαίτησε νέο πακέτο δημοσιονομικών μέτρων συνολικού ύψους 3,6 δις. ευρώ!

Το γεγονός αυτό επιβεβαίωσαν κυβερνητικές πηγές αναφέροντας ότι το ΔΝΤ επιμένει να ζητά περικοπές συντάξεων ύψους 1% του ΑΕΠ, δηλαδή 1,8 δισ. ευρώ το χρόνο! Και άλλο ένα 1% (ακόμα, δηλαδή, 1,8 δισ. ευρώ) από την αύξηση του ΦΠΑ! Μέτρα που αφορούν τα λαϊκά στρώματα και τους εργαζόμενους και αποδεδειγμένα οδηγούν σε νέο κύκλο ύφεσης.  

Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, η κυβέρνηση επαναλαμβάνει, σε όλους τους τόνους, ότι δεν θα δεχτεί ποτέ καμία μείωση σε συντάξεις και μισθούς ή αυξήσεις, μέσω του ΦΠΑ, σε προϊόντα πρώτης ανάγκης, όπως για παράδειγμα το ηλεκτρικό ρεύμα. Κανένα υφεσιακό μέτρο που θα υπονομεύει την ανάπτυξη –το πείραμα αρκετά κράτησε.    

Η πορεία των διαπραγματεύσεων συνοδεύτηκε και από νέες προκλητικές δηλώσεις αξιωματούχων της ΕΕ, αλλά και από κινδυνολογικά δημοσιεύματα που επιχειρούσαν να τρομοκρατήσουν τον ελληνικό λαό με τις υποτιθέμενες καταστροφές που θα επέλθουν από τη διακοπή αποπληρωμής του χρέους ή και ένα Grexit.

Πρωταθλητής σε προκλητικότητα αναδείχτηκε σήμερα ο Γερμανός αντικαγκελάριος Ζίγκμαρ Γκάμπριελ που δήλωσε στην εφημερίδα Bild πως «Αν δεν επιτευχθεί σύντομα συμφωνία, η υπομονή πολλών στην Ευρώπη μπορεί να εξαντληθεί». Ο ίδιος γυρίζοντας το χρόνο στις πιο μαύρες ψυχροπολεμικές περιόδους της νεότερης γερμανικής ιστορίας δεν δίστασε να προσθέσει: «Δεν θα αφήσουμε τους Γερμανούς εργάτες και τις οικογένειές τους να πληρώσουν για τις υπερβολικές προεκλογικές υποσχέσεις μιας εν μέρει κομμουνιστικής κυβέρνησης»!!

Παρά την υποκριτική «ψυχραιμία» που επιδεικνύουν οι εκπρόσωποι του ευρωατλαντικού κατεστημένου, και τις απειλές που εκτοξεύουν προς την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό, στην πραγματικότητα τρέμουν μπροστά στις τελευταίες εξελίξεις.

Ξέρουν πολύ καλά ότι η αποτυχία των διαπραγματεύσεων για συμφωνία θα τους στοιχίσει πανάκριβα και οικονομικά και κυρίως γεωπολιτικά, όπως ήδη προεξοφλούσαν από χτες και πολλά γερμανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Η Ελλάδα διαθέτει πολλές εναλλακτικές λύσεις, οι οποίες παρά τις προσωρινές σοβαρές δυσκολίες, μπορούν να δώσουν ελπίδα και προοπτική στον ελληνικό λαό και να οδηγήσουν τη χώρα σε ανορθωτική πορεία ανάπτυξης.

πηγη: iskra.gr

Με ένα άρθρο-φωτιά, οι Financial Times καλούν στην ουσία τον Αλέξη Τσίπρα να μην υποχωρήσει στις αξιώσεις των πιστωτών. Μέσω συγκεκριμένων στοιχείων αναλύουν γιατί δεν πρόκειται να χάσει τίποτε αν πει «όχι» κηρύσσοντας πτώχευση, ακόμη και αν υπάρξει Grexit.

Ο συντάκτης του άρθρου στους FT Wolfgang Münchau εξηγεί αναλυτικά τα δεδομένα που έχει να αντιμετωπίσει η ελληνική οικονομία και στην περίπτωση του «ναι» και στην περίπτωση του «όχι». Και καταλήγει στο συμπέρασμα: Δεν έχει να χάσει τίποτα, ενώ Γερμανία και Γαλλία μόνο, θα χάσουν 160 δισ. Ευρώ σε περίπτωση ελληνικής χρεοκοπίας.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο των FT:

«Ωστε εδώ είμαστε. Είπαν στον Αλέξη Τσίπρα «take it or leave it». Τι πρέπει να πράξει;

Ο Ελληνας Πρωθυπουργός δεν έχει να αντιμετωπίσει εκλογές μέχρι τον Ιανουάριο του 2019. Οποια πορεία και αν αποφασίσει τώρα, θα πρέπει να αποδώσει καρπούς μέσα σε τρία χρόνια ή και λιγότερο.
Κατ 'αρχάς, τα δύο ακραία σενάρια: αποδέχεται την τελική προσφορά των πιστωτών ή αποχωρεί από τη ζώνη του ευρώ. Αποδεχόμενος την προσφορά, θα πρέπει να συμφωνίσει σε μια δημοσιονομική προσαρμογή της τάξης του 1,7% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος, εντός έξι μηνών.

Ο συνάδελφός μου Martin Sandbu υπολόγισε πώς μια προσαρμογή τέτοιας κλίμακας θα μπορούσε να επηρεάσει την ελληνική ανάπτυξη. Εγώ τώρα επεκτείνω αυτό τον υπολογισμό, για να συμπεριλάβω το συνολικό τετραετές πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, όπως ζητούν οι πιστωτές. Βασισμένος στις ίδιες παραδοχές που κάνει για το πώς η δημοσιονομική πολιτική και το ΑΕΠ αλληλοεπηρεάζονται - μια αμφίδρομη διαδικασία – φτάνω σε ένα συμπέρασμα ότι θα υπάρξει πλήγμα του επιπέδου του ΑΕΠ της τάξης του 12,6% σε διάστημα τεσσάρων ετών.

Ο λόγος του ελληνικού χρέους προς το ΑΕΠ θα αρχίσει να προσεγγίζει το 200%.

Το συμπέρασμά μου είναι πως η αποδοχή των προγραμμάτων της τρόικας θα αποτελούσε διπλή αυτοκτονία - για την ελληνική οικονομία, καθώς και για την πολιτική σταδιοδρομία του Έλληνα πρωθυπουργού.

Θα μπορούσε το αντίθετο – ακραίο σενάριο – ενός Grexit να έχει καλύτερο αποτέλεσμα;

Μπορείτε να στοιχηματίσετε ότι θα ήταν, για τρεις λόγους.

1. Το πιο σημαντικό αποτέλεσμα θα ήταν πως η Ελλάδα θα είναι σε θέση να απαλλαγεί από τις τρελές δημοσιονομικές προσαρμογές.

Η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει ανάγκη να «τρέξει» με ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα, το οποίο μπορεί να απαιτήσει μια εφάπαξ προσαρμογή αλλά αυτό είναι.
Η Ελλάδα θα κήρυττε πτώχευση έναντι όλων των επίσημων πιστωτών της: Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, καθώς και για τα διμερή δάνεια από τους ευρωπαίους πιστωτές της.

Αλλά θα εξυπηρετεί όλα τα δάνεια του ιδιωτικού τομέα με το στρατηγικό στόχο να ανακτήσει την πρόσβαση στην αγορά λίγα χρόνια αργότερα.

2. Ο δεύτερος λόγος είναι η μείωση του ρίσκου. Μετά από ένα Grexit,κανείς δεν θα φοβάται τον κίνδυνο μετατροπή νομίσματος. Και η πιθανότητα μιας χρεοκοπίας θα ήταν πολύ μειωμένη, καθώς η Ελλάδα θα είχε ήδη κηρύξει στάση πληρωμών στους επίσημους πιστωτές της και θα ήταν πολύ πρόθυμη να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη μεταξύ των ιδιωτών επενδυτών.

3. Ο τρίτος λόγος είναι ο αντίκτυπος στην θέση της οικονομίας στο εξωτερικό. Σε αντίθεση με τις μικρές οικονομίες της Βόρειας Ευρώπης, η Ελλάδα είναι μια σχετικά κλειστή οικονομία.

Περίπου τα τρία τέταρτα του ΑΕΠ είναι εγχώρια. Το υπόλοιπο 1/4 που δεν είναι εγχώριο, τα περισσότερα προέρχονται από τον τουρισμό, κλάδος ο οποίος θα επωφεληθεί από την υποτίμηση. Η συνολική επίδραση της υποτίμησης δεν θα ήταν τόσο ισχυρή όσο θα ήταν για μια ανοικτή οικονομία, όπως η Ιρλανδία, αλλά θα ήταν επωφελής, ωστόσο. Από τις τρεις επιπτώσεις,η πρώτη είναι η πιο σημαντική βραχυπρόθεσμα, ενώ η δεύτερη και η τρίτη θα κυριαρχήσουν μακροπρόθεσμα.

Ενα Grexit, ασφαλώς, έχει παγίδες, ως επί το πλείστον βραχυπρόθεσμες.

Μια ξαφνική εισαγωγή του νέου νομίσματος θα ήταν χαοτική. Η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να επιβάλει ελέγχους στην κίνηση κεφαλαίων και να κλείσουν τα σύνορα. Αυτές οι απώλειες χρόνου, θα είναι σημαντικές, αλλά όταν το χάος υποχωρήσει η οικονομία θα ανακάμψει γρήγορα.

Συγκρίνοντας τα δύο αυτά σενάρια, θυμάμαι την παρατήρηση Σερ Ουίνστον Τσώρτσιλ ότι η μέθη, σε αντίθεση με την ασχήμια, είναι μια κατάσταση που υποχωρεί. Το πρώτο σενάριο είναι απλά άσχημο, και θα παραμείνει πάντα έτσι. Το δεύτερο, σου δίνει ένα hangover, αλλά ακολουθεί η νηφαλιότητα.

Επομένως, εάν αυτό ήταν η επιλογή, οι Έλληνες θα είχαν έναν λογικό λόγο να προτιμούν Grexit. Αυτό, ωστόσο, δεν είναι η επιλογή που πρέπει να ληφθεί αυτή την εβδομάδα. Η επιλογή είναι μεταξύ της αποδοχής ή απόρριψης προσφοράς των πιστωτών. Το Grexit είναι πιθανό, αλλά όχι βέβαιο.

Αν ο κ Τσίπρας επρόκειτο να απορρίψει την προσφορά και να χάσει την τελευταία προθεσμία – το Eurogroup της 18ης Ιουνίου - θα κατέληγε να αθετήσει την αποπληρωμή του χρέους τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Σε εκείνο το σημείο, η Ελλάδα θα παραμένει στη ζώνη του ευρώ και θα αναγκαζόταν να αποχωρήσει μόνο αν η ΕΚΤ θα μείωνε τη ροή της ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες κάτω από το ανεκτό όριο. Αυτό μπορεί να συμβεί, αλλά δεν είναι δεδομένο.

Οι πιστωτές της ευρωζώνης, μπορεί επίσης να αποφασίσουν ότι είναι προς το συμφέρον τους να μιλήσουν για την ελάφρυνση του χρέους για την Ελλάδα σε αυτό το σημείο. Απλά φανταστείτε τη θέση τους.

Εάν η Ελλάδα επρόκειτο να χρεοκοπήσει έναντι όλων των χρεών του επίσημου τομέα, η Γαλλία και η Γερμανία μόνο θα χάσουν περίπου 160 δισ. €. Η Άνγκελα Μέρκελ και ο Φρανσουά Ολάντ θα μείνουν στην ιστορία ως οι μεγαλύτεροι οικονομικοί «losers».