Άρθρο του Αντώνη Νταλακογεώργου*

Το σκηνικό που διαμορφώθηκε στην χώρα μας μετά την κυβερνητική απόφαση για την διενέργεια δημοψηφίσματος συνιστά μια σημαντική πολιτική εξέλιξη στην πορεία της οποίας παρουσιάστηκαν φαινόμενα τα οποία είναι αναγκαίο να καταγραφούν, να αναλυθούν και να αντληθούν χρήσιμα συμπεράσματα για το εργατικό κίνημα και της δύναμης της ριζοσπαστικής και ανατρεπτικής αριστεράς.

Ανεξάρτητα από την ασάφεια του ερωτήματος που έθεσε η κυβέρνηση, το περιεχόμενο που αυτή προσέδωσε στο δημοψήφισμα αλλά και η άρνησή της να μην αποσυρθούν από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων το κυβερνητικό πακέτο των 8 δις, ο λαός έδωσε το δικό του στίγμα στο Όχι και πήρε στα δικά του στιβαρά χέρια την υπόθεση του δημοψηφίσματος.

Το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της Δύσης και της Ευρώπης σε πλήρη αρμονία και σύμπλευση με τις αντίστοιχες δυνάμεις της οικονομικής ολιγαρχίας και το υποταγμένο σε αυτούς πολιτικό προσωπικό της χώρας μας εναρμόνισαν και συντόνισαν την στρατηγική και επικοινωνιακή πολιτική τους σε κοινή και ενιαία κατεύθυνση μετατρέποντας το ερώτημα της κρίσιμης πολιτικής αντιπαράθεσης σε ναι ή όχι στην Ευρώπη (Ε.Ε) και στην ζώνη του ευρώ. Η επιλογή τους αυτή πατούσε στην πεποίθησή τους ότι και κάτω από τις συνθήκες της παρατεταμένης οικονομικής και μνημονιακής πολιτικής και με δεδομένο ότι δημοσκοπικά το ποσοστό υπέρ του ευρώ ξεπερνούσε το 75%, ο ελληνικός λαός δεν θα έλεγε ένα όχι το οποίο έθετε σε κίνδυνο αυτήν την λεγόμενη ευρωπαϊκή πορεία.

Αυτή ακριβώς την πολιτική αναπαρήγαγαν σύσσωμες οι δυνάμεις του αστικού συστήματος της χώρας μας, πολιτικές, οικονομικές αλλά και μερίδα της επίσημης εκπροσώπησης των μικρομεσαίων στρωμάτων που σε μεγάλο βαθμό εν όψει της κρίσιμης αναμέτρησης τάχθηκαν με τις δυνάμεις του ναι.

Στο μαύρο και αντιδραστικό αυτό μέτωπο συντονίστηκε και η ξεφωνημένη πλειοψηφία της ΓΣΕΕ ενώ η ηγεσία της ΑΔΕΔΥ επέλεξε και προτίμησε να μείνει άφωνη σε αυτήν την μεγάλη πολιτική μάχη.

Προφανώς η αστική τάξη και οι δυνάμεις που την εκπροσωπούν πολιτικά στην χώρα μας (Ν.Δ – ΠΟΤΑΜΙ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ – ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ) άφησαν στην άκρη τις όποιες διαφορές τους και σε χρόνο ρεκόρ διαμόρφωσαν ένα πολιτικό μπλοκ, συνεπικουρούμενοι από εκπροσώπους των μικροαστικών στρωμάτων και στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης, ξεκίνησαν μια ενορχηστρωμένη επίθεση έχοντας μαζί τους ως επικεφαλείς της επικοινωνιακής καταιγίδας που θα ακολουθούσε της πολιτικής και οικονομικής ελίτ της Ευρώπης, η οποία κήρυξε πραγματικό πολιτικό και οικονομικό πόλεμο στην χώρα και στον λαό μας οδηγώντας το τραπεζικό σύστημα στο λουκέτο και επιβάλλοντας το capitalcontrolτο οποίο αποσκοπούσε στον εκβιασμό, στην ψυχολογική πίεση και τελικά στην υποταγή της θέλησης του λαού μας.

Ταυτόχρονα το σάπιο και ετοιμόρροπο μιντιακό κατεστημένο (τηλεοπτικά κανάλια, ραδιόφωνα, εφημερίδες, μεγάλες ειδησεογραφικές ιστοσελίδες) στην συντριπτική πλειοψηφία τους εξαπέλυσαν μια πρωτοφανή επίθεση γκεμπελίστικου χαρακτήρα με στόχο να εξαπατήσουν τον ελληνικό λαό, να τον φοβίσουν, να τον τρομοκρατήσουν και να τον οδηγήσουν στην ηττοπάθεια, στην υποταγή και τελικά να πάει στην κάλπη να ψηφίσει το ναι στην καταδίκη και την καταστροφή του!!!

Για να το πετύχουν αυτό εκμεταλλεύτηκαν αδίστακτα τις ουρές στα ΑΤΜ, τον φόβο από τον οικονομικό στραγγαλισμό και την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος αλλά και την δημιουργία μιας εικόνας χάους εάν επικρατούσε το όχι την Κυριακή του δημοψηφίσματος. Μην υποτιμηθεί στο ελάχιστο η ωμή παρέμβαση της εργοδοσίας όπου ελάχιστη δημοσιότητα δόθηκε και η οποία με εκβιασμούς, απειλές και φαινόμενα αδίστακτης τρομοκρατίας θέλησε να επιβάλει το ΝΑΙ.

Το φαινόμενα της επικοινωνιακής αθλιότητας που επέβαλαν οι διαπλεκόμενοι καναλάρχες των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών, οι μεγαλοεκδότες των εφημερίδων, οι ιδιοκτήτες των ραδιοφωνικών σταθμών και η μεγάλη πλειοψηφία των μεγαλοδημοσιογράφων που στην συντριπτική τους πλειοψηφία συντάχθηκαν με την μαύρη προπαγάνδα του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου, στόχευαν στον άμεσο επηρεασμό του λαού στην κατεύθυνση της υποταγής και τελικά στην υλοποίηση του σχεδιασμού τους για μια νεοαποικιακού χαρακτήρα συμφωνία με τους τοκογλύφους δανειστές (Ε.Ε – Δ.Ν.Τ – Ε.Κ.Τ).

Η επιβολή της μαύρης μιντιακής προπαγάνδας και της ασύστολης τρομοκρατίας σε συνδυασμό με την φίμωση και την εξορία της διαφορετικής φωνής και άποψης δείχνει πόσο αδίστακτη είναι η οικονομική ολιγαρχία και το πολιτικό προσωπικό της στην προσπάθεια να επιβάλουν με κάθε τρόπο και κυρίως αθέμιτο τις καταστροφικές αντιλαϊκές επιλογές τους.

Τα φαινόμενα που αναπτύχθηκαν την κρίσιμη εβδομάδα συνιστούν ένα ολοκληρωτισμό χουντικής μορφής. Ο εκτροχιασμός στο μιντιακό σύστημα όπου κυριάρχησε το ψεύδος, ο φόβος, ο τρόμος, οδήγησε στην κατάλυση και κατάργηση κάθε αρχής και αξίας περί πολυφωνίας, πλουραλισμού, ισονομίας, αντικειμενικής δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Πρόκειται για μια άγρια αναβίωση της γκεμπελίστικης προπαγάνδας, πολύ χειρότερη από αυτή που βιώσαμε την προεκλογική περίοδο του 2012.

Ταυτόχρονα η απροκάλυπτη επέμβαση στα εσωτερικά της χώρας και υπέρ του ΝΑΙ δεκάδων αξιωματούχων και ηγετών της Ε.Ε και της ευρωζώνης με θλιβερούς προταγωνιστές Μέρκελ, Σόϊμπλε, Νταϊσεμπλούμ, Σουλς κ.λπ. οι οποίοι έδωσαν τα ρέστα τους προκειμένου να επιβάλουν την θέλησή τους στον περήφανο ελληνικό λαό.

Το σύστημα ανέσυρε στο προσκήνιο μια σειρά φθαρμένα και βαθύτατα αντιπαθή στον λαό πολιτικά πρόσωπα που φέρουν ευθύνη για την τραγική κατάσταση της χώρας μας όπως είναι οι Κ. Μητσοτάκης, Κ. Σημίτης, Γ. Παπανδρέου, Κ. Καραμανλής, Βαρβιτσιώτης κ.λπ. Όλες οι εφεδρείες του αστικού συστήματος βγήκαν στην επιφάνεια προκειμένου να συμβάλουν με τον λόγο τους, να επηρεάσουν και να κατευθύνουν τον λαό στο ναι.

Δεν πρέπει να αγνοηθεί η παρέμβαση διάφορων πανεπιστημιακών, ανθρώπων των γραμμάτων και της τέχνης, καλλιτέχνες κ.λπ οι οποίοι και αυτοί συμπορεύτηκαν στην τρομοκράτηση του λαού μας.

Ο λαός είχε απέναντί του όλο το αστικό σύστημα με όλες του τις δυνάμεις.

Στο πολιτικό και κοινωνικό μέτωπο του ΟΧΙ συντάχθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, οι πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις της κινηματικής, μαχόμενης και ανατρεπτικής αριστεράς αλλά και αντιμνημονιακές δυνάμεις του συντηρητικού χώρου όπως οι ΑΝΕΛ, συνδικάτα, κινήματα και συλλογικότητες από το ευρύτατο φάσμα κοινωνικών οργανώσεων.

Η ηγεσία του ΚΚΕ εγκλωβισμένη σε μια παρωχημένη σεχταριστική γραμμή και στρατηγική επέλεξε τον μοναχικό δρόμο του άκυρου αγνοώντας μεταξύ των άλλων την άθλια επέμβαση σύσσωμων των δυνάμεων των ξένων ιμπεριαλιστών ενάντια στην χώρα μας, την κατάλυση κάθε έννοιας ανεξαρτησίας από τα γεράκια του χρηματοπιστωτικού συστήματος, των πολιτικών τους εκφραστών, της ντόπιας ολιγαρχίας. Έκλεισε τα μάτια της και τα αυτιά της στον αρμαγεδδώνα της αδίστακτης επίθεσης της αστικής τάξης να οδηγήσει τον λαό στην ταπείνωση και στο ναι, δεν φαίνεται να έλαβε υπόψη της την εργοδοτική επίθεση υπέρ του Ναι και προφανώς επέλεξε έναν δρόμο χωρίς να έχει αφουγκρασθεί την λαϊκή και εργατική θέληση και βούληση.

Το αποτέλεσμα δείχνει ότι ένα τεράστιο τμήμα της λαϊκής του βάσης αποστασιοποιήθηκε πλήρως με την κομματική γραμμή που μέσα σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται για πρώτη φορά σε μεγάλη έκταση μέρος της κομματικής και οργανωμένης βάσης τους.

Στις συνθήκες αυτές ο ελληνικός λαός, οι εργαζόμενοι, και τα λαϊκά στρώματα, με την ουσιαστική συμμετοχή, δράση και παρέμβαση των πολιτικών και κοινωνικών κινημάτων και συλλογικοτήτων, όρθωσε το ανάστημά του. Το πανίσχυρο παλλαϊκό Όχι της Κυριακής 5/7/2015 αποτελεί πράξη γενναίας αντίστασης και αποδοκιμασία στην ξένη ωμή επέμβαση και ανάμειξη, επίσης είναι ένα μεγάλο όχι στον οικονομικό στραγγαλισμό που επέβαλαν στην χώρα μας. Ταυτόχρονα το όχι εκφράζει την απόρριψη στα παλιά μνημόνια αλλά και σαφή απόρριψη κάθε προσπάθειας για νέες μνημονιακές αντιλαϊκές πολιτικές. Ταυτόχρονα κάτω από τις συνθήκες που έγινε η πολιτική αυτή μάχη, ένα μεγάλο μέρος εκφράζει έναν έντονο ριζοσπαστισμό τον οποίο η αριστερά οφείλει επιτέλους να τον αναδείξει με πλήθος πρωτοβουλιών – παρεμβάσεων, να εκφρασθεί και να κεφαλαιοποιηθεί σε υπαρκτή ισχυρή πολιτική δύναμη. Για μια άλλη πορεία που εκφράζει τα συμφέροντα του λαού και των εργαζομένων.

Ο ελληνικός λαός και οι εργαζόμενοι μαζί με τα μικρομεσαία λαϊκά στρώματα έδωσαν ένα πανίσχυρο Όχι φράζοντας τον δρόμο στην υποτέλεια, στην υποταγή και στην άνευ όρων παράδοση που αξίωνε το παλαιό κομματικό αστικό σύστημα ντόπιο και ξένο και οι πολιτικοί του εκπρόσωποι.

Ιδιαίτερη πολιτική σημασία έχει το γεγονός ότι το Όχι δόθηκε σε συνθήκες τρόμου και φόβου και έντονης πόλωσης που καλλιέργησε το σύστημα, όχι στην βάση του παραπλανητικού ερωτήματος που επέλεξε η κυβέρνηση αλλά στο κυρίαρχο πολιτικό επίδικο που έθεσαν οι δυνάμεις αυτές, ναι ή όχι στην Ε.Ε και το ευρώ.

Χωρίς να ομογενοποιούμε το Όχι, το βέβαιο είναι ότι μέσα στο 61,31% υπάρχουν μεγάλες, ισχυρές λαϊκές και εργατικές μάζες που το δικό τους Όχι συνιστά ένα ελπιδοφόρο ριζοσπαστισμό που δείχνει την μεγάλη λαϊκή απήχηση υπέρ της ρήξης με την Ε.Ε και την ζώνη του ευρώ.

Ο Πρωθυπουργός το βράδυ της Κυριακής φρόντισε βέβαια να ξεκόψει με την δήλωσή του κάθε ιδέα σύγκρουσης και ρήξης ξεκαθαρίζοντας για πολλοστή φορά ότι ο λαός δεν ψήφισε υπέρ ή κατά της Ε.Ε και του ευρώ!!!

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ θα διαπράξει μεγάλο πολιτικό ολίσθημα να καπηλευθεί το αποτέλεσμα του Όχι στην κατεύθυνση μιας συμφωνίας η οποία θα αποτελεί συνέχιση των μνημονιακών και υφεσιακών μέτρων και πολιτικών.

Η ερμηνεία που τσουβαλιάζει το Όχι 61,31% με τις επιλογές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και αποσκοπεί από την πλευρά της ηγεσίας να ακυρώσει έως και να απαξιώσει το ριζοσπαστικό Όχι μεγάλης μερίδας κόσμου που εξέφρασε στην κάλπη την θέλησή του για τερματισμό των επαίσχυντων μνημονίων και παλαιών και νέων.

Η εκφρασμένη εργατική, λαϊκή και ριζοσπαστική ψήφος πρέπει να μετουσιωθεί σε μια ενεργητική συμμετοχή και δράση σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο.

Επιβάλλεται να ληφθούν πρωτοβουλίες από τις δυνάμεις της μαχόμενης αριστεράς που βρίσκονται στον ΣΥΡΙΖΑ, στο ΚΚΕ, στην ανατρεπτική και αντικαπιταλιστική αριστερά αλλά και στα μαχόμενα κοινωνικά κινήματα, αυτό το αγωνιστικό και ριζοσπαστικό ρεύμα να διατηρηθεί, να ενισχυθεί, να διευρυνθεί, να αποκτήσει πιο έντονα και σταθερά πολιτικά χαρακτηριστικά σε μια κατεύθυνση ρήξης με τις αυταπάτες που καλλιεργεί η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, σύγκρουσης με την στρατηγική του μεγάλου κεφαλαίου και την πολιτική εκπροσώπηση στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και δομές.

Το εργατικό κίνημα πρέπει να διαδραματίσει τον δικό του αναντικατάστατο ρόλο σε αυτήν την κατεύθυνση.

Πειραιάς 6/7/2015

*Ο Αντώνης Νταλακογιώργος είναι:

Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ)

Γενικός Γραμματέας του Εργατικού Κέντρου Πειραιά

Μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Πανελλήνιας Ναυτικής Ομοσπονδίας (ΠΝΟ)

Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών και στην Παντιέρα στις 6/7/2015

Σχετικά με την νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Ναυτιλίας που αφορά τους απλήρωτους Ναυτικούς σε εταιρίες που εκτελούν δρομολόγια βάσει συμβάσεων με το δημόσιο και την ρύθμιση που ψηφίστηκε η οποία παρέχει την δυνατότητα απόδοσης ποσών που εισπράττονται από την κατάπτωση εγγυητικών καλής εκτέλεσης στους απλήρωτους Ναυτικούς θέλουμε να επισημάνουμε τα παρακάτω:

1. Η ρύθμιση αυτή δεν αφορά το σύνολο της απλήρωτης ναυτικής εργασίας η οποία εξακολουθεί και παραμένει στην πλειοψηφία των Ακτοπλοϊκών και διάφορων Πορθμειακών πλοίων και γραμμών.
2. Την ρύθμιση αυτή στην διάρκεια του τελευταίου 5μήνου την είχε προτείνει επανειλημμένα η ΠΕΝΕΝ και σύσσωμοι οι απλήρωτοι Ναυτικοί ενώ ο αναπληρωτής Υπουργός Ναυτιλίας, χωρίς να την αποκλείει, έθετε σειρά νομικών προβλημάτων για να υλοποιηθεί.
3. Η αναφερόμενη τροπολογία είναι σε θετική κατεύθυνση αναφορικά με τους απλήρωτους Ναυτικούς της ΝΕΛ χωρίς όμως, όπως ισχυρίζεται η πολιτική ηγεσία του ΥΝΑ (είτε με προφανή σκοπιμότητα είτε με λάθος υπολογισμούς), να δίνεται πλήρης και ουσιαστική λύση στην καταβολή και εξόφληση των δεδουλευμένων μισθών των Ναυτικών της ΝΕΛ.
4. Οι συνολικές αποδοχές των πληρωμάτων της ΝΕΛ (χωρίς να υπολογίζεται το προσωπικό των γραφείων της ΝΕΛ) ανέρχονται περίπου σε 7 εκατομμύρια ευρώ. Το ποσό αυτό αφορά τους Ναυτικούς που δήλωσαν εγκατάλειψη αλλά και εκείνους τους απολυμένους ναυτικούς που έχουν να λαμβάνουν μισθούς οι οποίοι είχαν απολυθεί όλον τον τελευταίο ένα χρόνο και δεν συμμετείχαν στην διαδικασία της εγκατάλειψης. Ενώ το αντίστοιχο ποσόν που καταπίπτει από τις εγγυητικές της ΝΕΛ (από τα Ε/Γ-Ο/Γ ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ, AQUAJEWEL, και AQUASPIRIT) ανέρχεται σε 2.700.000 ευρώ, εάν συνυπολογίσουμε το ποσόν του 1.000.000 ευρώ που υπολογίζεται ότι θα εισπράξουν οι απλήρωτοι Ναυτικοί μέσω του ΝΑΤ, το συνολικό ποσό που θα εισπράξουν οι Ναυτικοί (εάν και εφόσον δεν υπεισέλθουν οι απαιτήσεις του Δημοσίου και καταβληθεί πλήρως το ποσόν των εγκαταλειμμένων) είναι 3.750.000 ευρώ.

Με βάση αυτά τα στοιχεία μπορούμε να μιλάμε ότι η ρύθμιση αυτή, συμπεριλαμβανομένου του ΝΑΤ, αντιστοιχεί στο 53% των οφειλών προς τους απλήρωτους Ναυτικούς.

Το γεγονός αυτό, χωρίς να υποτιμούμε στο ελάχιστο την θετική (έστω και καθυστερημένα) σημασία της νομοθετικής ρύθμισης, δεν δικαιολογεί σε καμιά περίπτωση τις δηλώσεις της πολιτικής ηγεσίας του ΥΝΑ ότι δήθεν ικανοποιεί και λύνει το πρόβλημα των απλήρωτων Ναυτικών της ΝΕΛ.

Στην πραγματικότητα οι Ναυτικοί της ΝΕΛ στο σύνολό τους είναι υποχρεωμένοι λόγω έλλειψης προστασίας από αφερέγγυους εφοπλιστές να προσφύγουν στην μακροχρόνια λύση της δικαστικής προσφυγής για να διεκδικήσουν το σύνολο των μισθών.

Κλείνοντας θέλουμε να υπογραμμίσουμε για πολλοστή φορά ως ΠΕΝΕΝ την επείγουσα ανάγκη να προωθηθεί νομοθετική διάταξη που θα αντιμετωπίζει πλήρως, ουσιαστικά και αποτελεσματικά το πρόβλημα της απλήρωτης ναυτικής εργασίας τόσο στα πλοία που εκτελούν δημόσια υπηρεσία όσο και στα πλοία που είναι σε ελεύθερες δρομολογημένες γραμμές και το οποίο παραμένει άλυτο και οξύτατο, ιδιαίτερα τα τελευταία 2 χρόνια.

Η ΠΕΝΕΝ που πρωτοστάτησε στην πάλη των απλήρωτων Ναυτεργατών την τελευταία 3ετία με διάφορες κινηματικές μορφές και παρεμβάσεις, θα συνεχίσει τις αγωνιστικές της πρωτοβουλίες μέχρι την οριστική λύση του σοβαρού αυτού προβλήματος.

Για την Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Ο Πρόεδρος                                                                Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                         Κροκίδης Νικόλαος

του Βασίλη Καλαματιανού*

Αυτές τις κρίσιμες μέρες και ώρες δημιουργούνται σ' όλους τους Έλληνες ερωτήματα, σκέψεις, πώς φτάσαμε εδώ, ποιοι ευθύνονται, τι θα γίνει μετά το δημοψήφισμα. Οι απαντήσεις ποικίλλουν ανάλογα με την οικονομική θέση, την πολιτική-κομματική τοποθέτηση και την ιδεολογία του καθενός. Αυτό είναι απόλυτα φυσικό.

Κατά τη δική μου, αντικειμενική θεωρώ, άποψη υπήρξαν σταθμοί, ενέργειες και χειρισμοί από τις κυβερνήσεις της χώρας που σηματοδότησαν τις σημερινές εξελίξεις. Η ένταξη και σύνδεση με την ΕΟΚ, το Μάαστριχτ, η ένταξη στην ΟΝΕ έγιναν για πολιτικούς λόγους (θωράκιση του καπιταλιστικού κοινωνικού συστήματος), αγνοώντας ή ανταλλάσσοντας την οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Εκεί βρίσκονται οι βασικοί λόγοι καταστροφής βιομηχανικών κλάδων και της αγροτικής οικονομίας, του 1,5 εκατ. ανέργων.

Για όλα αυτά, το ΚΚΕ και η Κομμουνιστική Αριστερά αντιτάχθηκαν, ενημέρωσαν, κινητοποιήθηκαν, καταδίκασαν, προειδοποίησαν. Αυτές οι εκτιμήσεις και προειδοποιήσεις κατασυκοφαντήθηκαν, αγνοήθηκαν. Προστέθηκαν, ταυτόχρονα, επιπλέον μέτρα και πολιτικές με διορισμούς και προστασίες συντεχνιών απ όλες τις κυβερνήσεις και ταυτόχρονα καλλιεργήθηκε η αντίληψη του ατομικού βολέματος, της κομπίνας, του εύκολου κέρδους.

Μέσα σ' αυτές τις συνθήκες δημιουργήθηκε εφησυχασμός, αντίληψη μόνιμης ευημερίας, ενώ μεγάλωνε η οικονομική, πολιτική και στρατιωτική εξάρτηση, η παραγωγική αποδιοργάνωση της χώρας. Όταν ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική κρίση, οι δυσκολίες αντιμετώπισης ήταν περισσότερες από άλλες χώρες. Επιπρόσθετα, οι ηγεσίες των κυβερνητικών κομμάτων ενδιαφέρονταν περισσότερο γιο εκλογική πελατεία παρά για την αντιμετώπιση των λαϊκών προβλημάτων και της κρίσης.

Ποιος δεν θυμάται τις παρεμβάσεις του Γ. Α. Παπανδρέου να μη μειωθούν οι μισθοί των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ κι ας μειωθούν οι επικουρικές και κάτω των 200 ευρώ ή άλλων για δικηγόρους και δικαστικούς. Αλλά και η σημερινή κυβέρνηση μπήκε στον χορό. Έκαναν τις καθαρίστριες κυβερνητικό μηχανισμό προπαγάνδας και ταυτόχρονα ντεκόρ: δεξιώσεις επί δεξιώσεων, κάμερες, τηλεοράσεις και παρέλαση κυβερνητικών παραγόντων.

Ο λαός μας καταδίκασε τα μνημόνια, την τρόικα, τις πολιτικές των κυβερνήσεων Ν.Δ.¬ΠΑΣΟΚ διά της απαξίωσης• όχι μαχητικά, μαζικά, αποφασιστικά όπως απαιτούσαν οι συνθήκες. Γι' αυτό ευθύνονται πολλά. Και οι ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες και όσοι απαξίωσαν το κίνημα της πλατείας, της «πατάτας» κ.λπ., αντί να μπουν σ' αυτά και να επιδράσουν στην οργάνωση και τον προσανατολισμό τους. Μέσα σ' αυτό το κλίμα της πλήρους απαξίωσης των κυβερνητικών κομμάτων πρόβαλε ο νέος «Μεσσίας». Κατακεραυνώνοντας τους πάντες, έταξε τα πάντα. Ταυτόχρονα τον βόλευαν η παρουσία της τρόικας, τα κυβερνητικά μέτρα και η πρωθυπουργία Σαμαρά.

Στις 25 Γενάρη ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές μόνο με 36,5%, με ένα μέρος αυτού να οφείλεται σε αντίθεση με άλλες πολιτικές δυνάμεις. Στο διάστημα των 5 μηνών διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝ.ΕΛΛ. είδαμε τα πάντα. Αλλεπάλληλες μεταμορφώσεις, κόκκινες γραμμές στα μπουφάν, λεονταρισμούς αλλά και υμνολόγια στην Ε.Ε. για τις δημοκρατικές παραδόσεις, την αλληλεγγύη, τις αλλαγές που έρχονται. Και τι δεν ακούσαμε. Για την ουσία των διαπραγματεύσεων, για συμφωνία, κυριάρχησε η δημιουργική ασάφεια, τα παχιά λόγια για πολιτική συμφωνία και το τρενάρισμα χρονικά, φτάνοντας στο τέλος, πιστεύοντας, όπως φαίνεται, στον εκβιασμό των Ευρωπαίων και μερίδας του κόμματός τους.

Όταν απέτυχαν οι εκβιασμοί, ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση προχώρησαν στο δημοψήφισμα με ένα ασαφές στην ουσία ερώτημα και όρκους πίστης στην Ε.Ε. για να εξασφαλίσουν ανοχή και πολύπλευρη αποστήριξη. Θεωρώ ότι ο κ. Τσίπρας και το οικονομικό κυβερνητικό επιτελείο μέτρησαν το μπόι τους λάθος ώρα. Ανεξάρτητα από αυτό, η ανεύθυνη πολιτική πρακτική Τσίπρα, οι κλειστές τράπεζες, έχουν δημιουργήσει μεγάλη ζημιά στην προοπτική ανάπτυξης αντιιμπεριαλιστικού, αντιμονοπωλιακού κινήματος.

Τώρα η άρνηση των Ευρωπαίων να υποχωρήσουν, η λήξη της συμφωνίας και η σαφής τοποθέτησή τους υπέρ του «ναι» διαμορφώνουν άλλα χαρακτηριστικά στις εξελίξεις πέρα από τις προθέσεις Τσίπρα, κυβέρνησης και το τυπικό ερώτημα στο ψηφοδέλτιο. Τώρα το ερώτημα είναι μέσα ή έξω από την ΟΝΕ και την Ε.Ε. και αυτά καλείται να απαντήσει ο καθένας. Άλλωστε ο συντονισμός Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, άρχουσας τάξης, ο μερικός παραμερισμός Σαμαρά και η δημιουργία υπερκομματικής βιτρίνας του ΝΑΙ δεν άφηναν περιθώρια για άλλες εκτιμήσεις.

Θεωρώ υποχρέωσή μου να υπογραμμίσω ότι υπερψήφιση του ΝΑΙ θα σημαίνει ιδεολογική και πολιτική ήττα των κομμουνιστικών, αριστερών και προοδευτικών ιδεών και δυνάμεων. Συνεπώς, πετροβόλημα από τα πεζοδρόμια και κραυγές από τα κεραμίδια, έξω από το πλαίσιο της κύριας αντιπαράθεσης, δεν προσφέρουν στο λαϊκό επαναστατικό κίνημα. Ας μη χαρίσουμε το ποσοστό του ΟΧΙ στον Τσίπρα και την κυβέρνησή του, γιατί δεν τους ανήκει. Όσοι είναι με την Ε.Ε., όπως οι Τσίπρας - Καμμένος - Χ.Α. δεν μπορεί να διεκδικούν το «ΟΧΙ στην Ε.Ε.»

Δεν χωρά αμφιβολία ότι μετά τη Δευτέρα θα διαμορφώνεται άλλη κατάσταση στη χώρα, σε σχέση και με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Θα υπάρξουν πολιτικά γεγονότα και ανακατατάξεις. Αυτό επιβάλλει να αλλάξουν θέσεις, σκέψεις και πρακτικές σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο. Οι δυνάμεις που με απασχολούν θετικά θεωρώ ότι κατ' αρχήν πρέπει να κινηθούν στη λογική του ενιαίου εργατικού κινήματος για την αντιμετώπιση των ζωτικών προβλημάτων του λαού. Ταυτόχρονα, τα γεγονότα και οι συζητήσεις για την Ε.Ε. δημιουργούν δυνατότητες αλλά και την ανάγκη ενός συντονισμού δράσης ενάντια στην εξάρτηση για αποδέσμευση από την ΟΝΕ και την Ε.Ε. ΤΩΡΑ, για μονομερή διαγραφή του χρέους και οικονομική ανασυγκρότηση σε όφελος του λαού.

*Μέλος του ΚΚΕ πρώην μέλος του Π.Γ και της Κ.Ε του κόμματος

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών 3/7/2015

Δεν μας προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση ότι η χρεοκοπημένη και φθαρμένη στην συνείδηση της εργατικής τάξης ηγεσία (πλειοψηφία ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ) της ΓΣΕΕ με την χθεσινή της απόφαση συντάχθηκε με το μαύρο αντιδραστικό μέτωπο των εκπροσώπων των πολιτικών – κοινωνικών και οικονομικών δυνάμεων που θέλουν και επιζητούν την υποταγή της χώρας, του λαού και των εργαζομένων στις επιδιώξεις των τοκογλύφων δανειστών.

Με το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα δικαιώνουν την άθλια απεργοσπαστική και υπονομευτική τους διαδρομή και δράση που ιδιαίτερα την μνημονιακή περίοδο λειτούργησαν ως πέμπτη φάλαγγα βάζοντας πλάτη να περάσουν οι αντιλαϊκές πολιτικές των υποταγμένων κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ – Ν.Δ, του μεγάλου κεφαλαίου και των τοκογλύφων δανειστών.

Οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού φέρουν τεράστιες ευθύνες για την στασιμότητα, την οπισθοχώρηση και την αδρανοποίηση των συνδικάτων τα τελευταία χρόνια.

Με την τακτική τους έχουν συμβάλει τα μέγιστα στα κρισιακά φαινόμενα που έχουν αναπτυχθεί στο εσωτερικό του συνδικαλιστικού κινήματος και έχουν μετατρέψει την κορυφαία οργάνωση των εργαζομένων σε άδειο και άχρηστο κουφάρι στο οποίο τα πρόσωπα που ηγούνται υπηρετούν τα αφεντικά τους και βρίσκονται μόνιμα σε διατεταγμένη υπηρεσία και αποστολή για την υπεράσπιση των συμφερόντων τους.

Με την χθεσινή τους απόφαση για πολλοστή φορά δικαιώνουν τον τίτλο που τους έχει αποδώσει η εργατική τάξη ως προδότες της υπόθεσης των αγώνων και των δίκαιων διεκδικήσεων των εργαζομένων.

Η εργατική τάξη και οι εργαζόμενοι της χώρας δεν πρόκειται να ακούσουν τις νουθεσίες και τις παραινέσεις μιας ηγεσίας που έχει προ πολλού πάρει διαζύγιο από τα συμφέροντα και την πάλη για τα δικαιώματά τους.

Όπως επίσης δεν πρόκειται να υποταχθούν στην επιχείρηση, που οργανώθηκε και βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, του μεγάλου κεφαλαίου και των πολιτικών του εκπροσώπων, κάτω από την υψηλή καθοδήγηση των ξένων δυνάμεων και αφεντικών τους (Ε.Ε – Η.Π.Α – Δ.Ν.Τ), να τους οδηγήσουν στην ηττοπάθεια, στην ανασφάλεια για να πουν ναι στην καταστροφή τους!!!

Η εργατική τάξη και οι εργαζόμενοι θα είναι στην πρωτοπορία των αγώνων για το μεγάλο ΟΧΙ την Κυριακή στις κάλπες και από την Δευτέρα θα συνεχίσουν τον αγώνα τους ενάντια στις επαίσχυντες αξιώσεις των ξένων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που ξετσίπωτα επεμβαίνουν και επιδιώκουν την κατάλυση της δημοκρατίας, της ανεξαρτησίας και της αυτοτέλειας της χώρας την οποία θέλουν να μετατρέψουν σε μόνιμη αποικία χρέους και τον ελληνικό λαό σε πειραματόζωο των βάρβαρων νεοφιλελεύθερων πολιτικών τους.

Η κυβέρνηση και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αναλαμβάνουν ιστορικές ευθύνες και στην ουσία με τις δηλώσεις του πρωθυπουργού και άλλων ηγετικών παραγόντων οι οποίοι περιορίζουν το ΟΧΙ από την πλευρά τους σε ένα όχι στην πρόταση των θεσμών και ταυτόχρονα έχοντας στο τραπέζι την δική τους αντιλαϊκή πρόταση και την δήλωσή τους ότι δεν αμφισβητείται κατά οποιοδήποτε τρόπο ο ευρωμονόδρομος, στην πραγματικότητα αυτοϋπονομεύουν το ίδιο το ΟΧΙ και ταυτόχρονα αποκόπτονται από κάθε ριζοσπαστική προοπτική και κινηματική δράση για μια άλλη πορεία για τον λαό και την χώρα μας.

Η κυβερνητική υποταγή στην Ε.Ε και την ευρωζώνη επιφυλάσσει για τον λαό νέα δυσβάστακτα μέτρα και συνέχιση των μνημονιακών καταστροφικών πολιτικών.

Η μοναδική διέξοδος είναι η σύγκρουση και η ρήξη με τον ευρωμονόδρομο, η διαγραφή του χρέους και η κατάργηση κάθε παλιάς και νέας μνημονιακής πολιτικής. Αυτό είναι το νόημα, το πολιτικό περιεχόμενο του μαζικού παλλαϊκού ΟΧΙ στις 5/7/2015

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                                                Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                         Κροκίδης Νικόλαος

Υ.Γ: Οι δυνάμεις της αριστερής αντιπολίτευσης (ΠΑΜΕ – ΕΜΕΙΣ – ΜΕΤΑ) στην ΓΣΕΕ που αντιτάχθηκαν στον ΝΑΙ της προδοτικής ηγεσίας της ΓΣΕΕ όφειλαν αφού γνώριζαν την μεθόδευση του ΝΑΙ στην συνεδρίαση της Διοίκησης να κινητοποιήσουν τους εργαζόμενους και να εξασφαλίσουν μια μαζική κινητοποίηση προκειμένου να μην παρθεί με κανένα τρόπο η άθλια αυτή απόφαση……