TO 83% ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ

ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΤΟΥ ΤΗΙΝΚ ΤΑΝΚ "BRIDGINGEUROPE"* (22-24/7/15)

Η Iskra αναδημοσιεύει όπως πάντα χωρίς κρίσεις και σχόλια για την αντικειμενικότητα και την αξιοπιστία τους, ευρήματα από τη δημοσκόπηση της δεξαμενής σκέψης Bridging Europe η οποία πραγματοποιήθηκε στο διάστημα 22 με 24 Ιουλίου με τη μέθοδο των τηλεφωνικών συνεντεύξεων σε σταθμισμένο δείγμα 1.010 ατόμων Πανελλαδικά (Δείτε ολόκληρη την έρευνα στα αγγλικά ΕΔΩ).

Στην ερώτηση : "Κάτω από τις παρούσες συνθήκες, προτιμάτε να μείνει ή να φύγει η χώρα από την ευρωζώνη", το 36% απαντάει να φύγει, ένα 41% να μείνει, ενώ ένα 23% επιλέγει το δεν ξέρω/δεν απαντώ.

------

Όσον αφορά στην ερώτηση σχετικά με το αν πιστεύουν οι συμμετέχοντες "ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εγκατέλειψε το προεκλογικό του πρόγραμμα", οι απαντήσεις είχαν ως εξής: ένα ποσοστό της τάξης του 83% θεωρεί πως το εγκατέλειψε, ένα 9% πως δεν το εγκατέλειψε, ενώ ένα 8% επέλεξε το δεν ξέρω/δεν απαντώ.

------

Στην ερώτηση : "Πιστεύετε ότι η συμφωνία διάσωσης , που τελικά υπεγράφη, μπορεί να βελτιώσει τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες;", στο σύνολο των ψηφοφόρων ένα 73% απαντάει όχι, ένα 8% απαντάει ναί και το 19% δεν ξέρω/δεν απαντώ.

Στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ το ποσοστό του όχι αυξάνεται στο 82%, ενώ μόλις 7% απαντάει ναί και 11% επιλέγει το δεν ξέρω/δεν απαντώ.

------

Στην ερώτηση :"Είστε ικανοποιημένοι από την γενική εικόνα της κυβέρνησης ως τώρα;", Όχι απαντάει το 77%, ναί απαντάει 15% και 8% δεν ξέρω/δεν απαντώ.

-----

Στην ερώτηση : "Νιώθετε ότι η ελληνική κυβέρνηση συνθηκολόγησε στις απαιτήσεις των πιστωτών;". Ναί απαντάει το 76%, όχι απαντάει το 9% , ενώ 15% επιλέγει το δεν ξέρω/δεν απαντώ.

-----

Τέλος, στην ερώτηση : "Εάν γίνονταν εθνικές εκλογές σήμερα, ποιό κόμμα θα ψηφίζατε;":

Το 32% επιλέγει τον ΣΥΡΙΖΑ, το 18,6% ΝΔ, το 6,4% "Ποτάμι", το 5,9% Χ.Α., το 5,2% ΚΚΕ, το 4,1% ΑΝΕΛ, 3,0% ΠΑΣΟΚ, 4,2% άλλο κόμμα και 19,4% των ψηφοφόρων εμφανίζεται αναποφάσιστο.

* Να σημειώσουμε ότι η δημοσκόπηση του think tank "BRIDGINGEUROPE" δεν έτυχε στη χώρα μας καμμιάς δημοσιότητας και μάλλον όχι τυχαία, ενώ αξίζει να παρατηρήσουμε τη δημοσκοπική εκτόξευση της εξόδου από το ευρώ και την εντυπωσιακή καθίζηση της παραμονής στο ευρώ πολύ κάτω από το 50%!!!

Πέμπτη 6 Αυγούστου 2015

πηγη: iskra.gr

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΤΑΙΠΕΔ

Κυβέρνηση και εκπρόσωποι της «τερατόικα» συμφώνησαν για την τελική μορφή ενός νέου ΜΕΓΑ-ΤΑΙΠΕΔ. Πρόκειται για την γιγάντωση του ήδη υπάρχοντος ταμείου ιδιωτικοποιήσεων, του ΤΑΙΠΕΔ.

Το Ταμείο αυτό που θα έχει ως στόχο την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, στην ουσία την παράδοση και εκποίηση της Ελλάδας. Σύμφωνα με πληροφορίες από τον ημερήσιο τύπο, αναμένεται να λάβει ως «προίκα» τα μελλοντικά έσοδα που θα προκύψουν από την εκμετάλλευση του ορυκτού και του φυσικού πλούτου της χώρας, όπως τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, προκειμένου να ενισχύσει το «χαρτοφυλάκιό» του με περιουσιακά στοιχεία του Ελληνικού Δημοσίου συνολικής αξίας άνω των 50 δισ. ευρώ και να προχωρήσει το πρόγραμμα ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας.

Αυτό προκύπτει από τα βασικά σημεία της συμφωνίας μεταξύ της κυβέρνησης και των εκπροσώπων των δανειστών για τη δημιουργία του νέου Ταμείου εκποίησης των "ασημικών" της χώρας.

Το πρόγραμμα …. «αξιοποίησης» των περιουσιακών δικαιωμάτων του Δημοσίου προβλέπει τη συγκέντρωση και τη σταδιακή πώληση ακινήτων, μετοχών και υποδομών που ανήκουν στο Ελληνικό Δημόσιο, καθώς επίσης και την εκμίσθωση δικαιωμάτων χρήσης ή εκμετάλλευσης δημοσίων αγαθών σε βάθος 30ετίας με σκοπό τη συγκέντρωση εσόδων συνολικού ύψους άνω των 50 δισ. ευρώ, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν, σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, κατά το 50% ως εγγύηση για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, κατά το 25% για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους και κατά το υπόλοιπο 25% για τη χρηματοδότηση επενδύσεων και την ανάπτυξη της οικονομίας.

Στελέχη της ριζοσπαστικής Αριστεράς εστίαζαν ιδιαίτερα στο καθόλα παράδοξο γεγονός ότι την ώρα που το νέο ΜΕΓΑ – ΤΑΙΠΕΔ αναλαμβάνει να ξεπουλήσει δημόσιες εταιρείες - πυλώνες ανάπτυξης για τη χώρα, ένα 25% από τα έσοδα του μπιρ-παρά ξεπουλήματος θα καταλήξουν σε χρηματοδότηση της ανάπτυξης της οικονομίας!

Τόνιζαν, δε, ότι όλα αυτά που παραδίδουν και εκποιούν τη χώρα δεν έχουν την παραμικρή επαφή με τις προεκλογικές εξαγγελίες της κυβέρνησης σχετικά με την αναδιάρθρωση του δημόσιου τομέα , την διατήρηση υπό δημόσια ιδιοκτησία εταιρειών και … «ασημικών» της χώρας και φυσικά την κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ!

Χαρακτηριστική , άλλωστε, είναι και η ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Πολιτών για την Κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ, στην οποία το νέο Ταμείο χαρακτηρίζεται ως Ταμείο Υφαρπαγής της Δημόσιας Περιουσίας και τονίζεται ότι αποτελεί δυσμενέστερη μετάλλαξη του ΤΑΙΠΕΔ.

Ολόκληρη η ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Πολιτών για την Κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ έχει ως εξής:

ΑΠΟ ΤΟ ΤΑΙΠΕΔ ΣΤΟ ΝΕΟ ΤΑΜΕΙΟ ΥΦΑΡΠΑΓΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΤΑΙΠΕΔ

Το νέο Τα­μείο Υφαρ­πα­γής της Δη­μό­σιας Πε­ριου­σί­ας (ΤΥΔΠ) απο­τε­λεί δυ­σμε­νέ­στε­ρη με­ταλ­λα­γή του γνω­στού ΤΑΙ­ΠΕΔ (Τα­μείο Αξιο­ποί­η­σης Ιδιω­τι­κής Πε­ριου­σί­ας του Δη­μο­σί­ου), το οποίο ιδρύ­θη­κε με τον μνη­μο­νια­κό νόμο 3986/2011, σε εφαρ­μο­γή του Με­σο­πρό­θε­σμου Πλαι­σί­ου Δη­μο­σιο­νο­μι­κής Στρα­τη­γι­κής 2012-2015, με σκοπό το προ­ϊ­όν της  δρα­στη­ριό­τη­τάς του να χρη­σι­μο­ποιεί­ται απο­κλει­στι­κά για την απο­πλη­ρω­μή του δη­μό­σιου χρέ­ους της χώρας (αρθ. 1  παρ. 2).

Σύμ­φω­να με τα στοι­χεία που είδαν το φως της δη­μο­σιό­τη­τας  σχε­τι­κά με τις ση­με­ρι­νές συμ­φω­νί­ες : Η Ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση δε­σμεύ­ε­ται να ανα­πτύ­ξει ένα ση­μα­ντι­κά ενι­σχυ­μέ­νο πρό­γραμ­μα ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων με βελ­τιω­μέ­νη δια­χεί­ρι­ση. Πο­λύ­τι­μα ελ­λη­νι­κά πε­ριου­σια­κά στοι­χεία θα με­τα­φερ­θούν σ’ ένα ανε­ξάρ­τη­το τα­μείο που θα ρευ­στο­ποιεί τα πε­ριου­σια­κά στοι­χεία μέσω ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων και άλλων μέσων. Η ρευ­στο­ποί­η­ση των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων θα απο­τε­λέ­σει πηγή για την προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη απο­πλη­ρω­μή του νέου δα­νεί­ου από τον Ευ­ρω­παϊ­κό Μη­χα­νι­σμό Στή­ρι­ξης και θα πα­ρά­γει κατά τη διάρ­κεια ισχύ­ος του νέου δα­νεί­ου ένα σκο­πού­με­νο σύ­νο­λο 50 δις ευρώ, εκ των οποί­ων 25 δις θα χρη­σι­μο­ποι­η­θούν για την απο­πλη­ρω­μή της ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης τρα­πε­ζών και άλλων πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων και 50%  από κάθε ευρώ που απο­μέ­νει (π.χ. 50% των 25 δις €) θα χρη­σι­μο­ποι­η­θεί για τη μεί­ω­ση του χρέ­ους ως προς το ΑΕΠ, το δε υπό­λοι­πο θα χρη­σι­μο­ποι­η­θεί για επεν­δύ­σεις.

Αυτό το τα­μείο θα συ­στα­θεί στην Ελ­λά­δα και θα διοι­κεί­ται από τις ελ­λη­νι­κές αρχές υπό την επο­πτεία των αρ­μό­διων Ευ­ρω­παϊ­κών Θε­σμών. Σε συμ­φω­νία με τους Θε­σμούς και με βάση τις βέλ­τι­στες διε­θνείς πρα­κτι­κές, θα πρέ­πει να υιο­θε­τη­θεί ένα νο­μο­θε­τι­κό πλαί­σιο που θα δια­σφα­λί­ζει δια­φα­νείς δια­δι­κα­σί­ες και επαρ­κή τι­μο­λό­γη­ση της πώ­λη­σης των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων, σύμ­φω­να με τις αρχές και τα πρό­τυ­πα του ΟΟΣΑ για τη δια­χεί­ρι­ση των Κρα­τι­κών Επι­χει­ρή­σε­ων.

Α.  ΑΠΟ­ΤΙ­ΜΗ­ΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΤΑ­ΜΕΙΟΥ

Α1. Ενι­σχυ­μέ­νος έλεγ­χος δα­νει­στών

Το πιο επι­κίν­δυ­νο ση­μείο του νέου κύ­κλου επί­θε­σης των δα­νει­στών και της εφαρ­μο­γής των νέων συμ­φω­νιών αφορά στη λε­γό­με­νη αξιο­πι­στία, που δια­κη­ρύ­χθη­κε - χωρίς καμία δια­φο­ρο­ποί­η­ση - από το σύ­νο­λο των χωρών της ευ­ρω­ζώ­νης. Αξιο­πι­στία ση­μαί­νει ότι τα μέτρα θα εφαρ­μο­στούν απα­ρέ­γκλι­τα και γι’ αυτό η επο­πτεία των θε­σμών θα είναι αμεί­λι­κτη.

Αυτό στην πε­ρί­πτω­ση του νέου ΤΑΙ­ΠΕΔ εκ­φρά­στη­κε και με την αρ­χι­κή πρό­τα­ση για την έδρα του τα­μεί­ου στο Λου­ξεμ­βούρ­γο, που συμ­βο­λι­κά δια­μή­νυε σε κάθε κα­τεύ­θυν­ση το «ποιος κυ­βερ­νά αυτό τον τόπο». Το ση­με­ρι­νό ΤΑΙ­ΠΕΔ, για λό­γους γρα­φειο­κρα­τί­ας, κοι­νω­νι­κών αντι­στά­σε­ων και θε­σμι­κών εμπλο­κών, δεν είχε προ­χω­ρή­σει στο έργο του με ρυθ­μούς που θα επι­θυ­μού­σαν οι δα­νει­στές. Η νέα επι­τή­ρη­ση έχει σκοπό να πα­ρα­κάμ­ψει τις δυ­σλει­τουρ­γί­ες αυτές και να ορ­γα­νώ­σει την απε­λευ­θέ­ρω­ση της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας από βάρη, ώστε να προ­χω­ρή­σει απε­ρί­σπα­στα η εκ­ποί­η­σή της.

Α2. Πε­ριου­σια­κά στοι­χεία του κρά­τους αξίας 50 δις με­τα­φέ­ρο­νται στο νέο τα­μείο

Είναι πολύ σο­βα­ρή εξέ­λι­ξη ο ορι­σμός του προ­ϊ­ό­ντος της εκ­ποί­η­σης στα 50 δις €, ποσό που αμ­φι­σβη­τεί­ται ήδη από διε­θνείς ανα­λυ­τές ως προς τo εφι­κτό να συ­γκε­ντρω­θεί, με βάση τη ση­με­ρι­νή υπο­τί­μη­ση λόγω μνη­μο­νί­ων των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων του κρά­τους. Και μόνο το ύψος της ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης των τρα­πε­ζών που ανέρ­χε­ται στα 25 δις ση­μαί­νει ολική υφαρ­πα­γή της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας. Το πώς θα γίνει πα­ρα­μέ­νει άγνω­στο γιατί αν η ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­ση επεί­γει η ρευ­στο­ποί­η­ση θα χρεια­στεί χρόνο.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, το ύψος των 50 δις € ση­μαί­νει ότι πι­θα­νό­τα­τα θα εντα­χθούν στο ΤΑΙ­ΠΕΔ  και τα πε­ριου­σια­κά εκεί­να στοι­χεία που η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ - ΑΝΕΛ επι­χεί­ρη­σε να πε­ρά­σει με την αρ­χι­κή δια­τύ­πω­ση του αρθ. 24 στο ν/σχέ­διο «Ρυθ­μί­σεις για την Επα­νεκ­κί­νη­ση της Οι­κο­νο­μί­ας» (δη­λα­δή η εται­ρεία Ακι­νή­των του Δη­μο­σί­ου στην οποία υπά­γο­νται όλα τα ακί­νη­τα του δη­μο­σί­ου - συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των Ολυ­μπια­κών - και η πε­ριου­σία του ΕΟΤ), χωρίς τε­λι­κά να το κα­τα­φέ­ρει λόγω αντι­δρά­σε­ων εκτός και εντός Βου­λής. Εξ’ ίσου σο­βα­ρό,  το ύψος των 50 δις ση­μαί­νει, επί­σης, ότι ο συ­ντρι­πτι­κός όγκος της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας, άσχε­τα αν τε­λι­κά εκ­ποι­η­θεί, θα είναι δε­σμευ­μέ­νος επί μα­κρόν και επο­μέ­νως δεν θα μπο­ρεί η Ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση να χρη­σι­μο­ποιεί τη δη­μό­σια πε­ριου­σία για την άσκη­ση ανε­ξάρ­τη­της εθνι­κής πο­λι­τι­κής. Ου­σια­στι­κά, όλα αυτά τα πε­ριου­σια­κά στοι­χεία υπά­γο­νται σε μια μορφή υπο­θή­κευ­σης/εγ­γύ­η­σης για να πω­λη­θούν τε­λι­κά από το νέο Τα­μείο.

Τέλος, ορι­σμέ­νοι άμεσα επι­διω­κό­με­νοι στό­χοι των δα­νει­στών είναι ήδη γνω­στοί και έχουν όνομα : τα 14 αε­ρο­δρό­μια που θα «απο­κρα­τι­κο­ποι­η­θούν» για να δο­θούν στην κρα­τι­κή Γερ­μα­νι­κή Fraport, ο ΟΛΠ, η ΤΡΑΙ­ΝΟ­ΣΕ, και λοιπά πο­λύ­τι­μα πε­ριου­σια­κά στοι­χεία του κρά­τους.

Β.  ΔΗ­ΜΟ­ΣΙΟ  ΧΡΕΟΣ  ΚΑΙ  ΝΕΟ ΤΑ­ΜΕΙΟ

Το χρέος και συ­γκε­κρι­μέ­να η απο­πλη­ρω­μή του απο­τε­λεί τον βα­σι­κό μη­χα­νι­σμό εφαρ­μο­γής  του πα­γκό­σμιου νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρου σχε­δί­ου, που έχει δύο στό­χους : α. την κα­τάρ­γη­ση όλων των  ερ­γα­τι­κών κα­τα­κτή­σε­ων και την απο­γύ­μνω­ση της ερ­γα­σί­ας από κάθε προ­στα­σία, καθώς και τη «δη­μιουρ­γι­κή» κα­τα­στρο­φή μι­κρών και μη αν­θε­κτι­κών στον αντα­γω­νι­σμό κε­φα­λαί­ων β. τη γε­νι­κευ­μέ­νη ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση των δη­μό­σιων κοι­νω­νι­κών υπη­ρε­σιών και της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας. Τα πα­ρα­πά­νω συ­νι­στούν μια ρι­ζι­κή αλ­λα­γή του με­τα­πο­λι­τευ­τι­κού προ­τύ­που συσ­σώ­ρευ­σης υπέρ του εγ­χώ­ριου και διε­θνούς μο­νο­πω­λια­κού κε­φα­λαί­ου.

Κάθε αγώ­νας ενά­ντια στην ανα­βαθ­μι­σμέ­νη επα­να­σύ­στα­ση του ΤΑΙ­ΠΕΔ συν­δέ­ε­ται, επο­μέ­νως, με την αμ­φι­σβή­τη­ση του φε­ρό­με­νου ως δη­μό­σιου χρέ­ους της χώρας. Η Επι­τρο­πή Αλή­θειας Δη­μό­σιου Χρέ­ους με το προ­κα­ταρ­κτι­κό της πό­ρι­σμα πα­ρέ­χει αδιά­σει­στα στοι­χεία για το πώς δη­μιουρ­γή­θη­κε το χρέος - μέσα και από την κατά συρ­ροή δια­χεί­ρι­ση/πα­ρα­ποί­η­ση λο­γι­στι­κών στοι­χεί­ων ώστε το χρέος των τρα­πε­ζών να με­τα­τρα­πεί σε δη­μό­σιο.

Σύμ­φω­να με το πό­ρι­σμα :

Ο τε­χνι­κός χα­ρα­κτή­ρας των μα­κρο­οι­κο­νο­μι­κών με­τα­βλη­τών και των προ­βλέ­ψε­ων για την εξέ­λι­ξη του χρέ­ους επέ­τρε­ψε, μο­λο­νό­τι αυτοί οι αριθ­μοί επη­ρε­ά­ζουν άμεσα τη ζωή και την ίδια την επι­βί­ω­ση των αν­θρώ­πων, οι συ­ζη­τή­σεις για το χρέος να μεί­νουν μέ­χρις στιγ­μής σε τε­χνι­κό επί­πε­δο και ει­δι­κό­τε­ρα να εστια­στούν στο ερώ­τη­μα αν οι πο­λι­τι­κές που επι­βλή­θη­καν στην Ελ­λά­δα διευ­κο­λύ­νουν την απο­πλη­ρω­μή του χρέ­ους. Αυτήν ακρι­βώς την επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία αμ­φι­σβη­τούν τα ευ­ρή­μα­τα της Έκ­θε­σης.

Όλα τα στοι­χεία που πα­ρου­σιά­ζου­με στην Προ­κα­ταρ­κτι­κή Έκ­θε­ση κα­τα­δει­κνύ­ουν ότι η Ελ­λά­δα όχι μόνο δεν είναι σε θέση να πλη­ρώ­σει το χρέος, αλλά και δεν πρέ­πει να το πλη­ρώ­σει. Πρω­τί­στως, διότι το χρέος που προ­κά­λε­σαν οι ρυθ­μί­σεις που επέ­βα­λε η Τρόι­κα πα­ρα­βιά­ζει ευ­θέ­ως τα θε­με­λιώ­δη αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα των Ελ­λή­νων πο­λι­τών. Ως εκ τού­του, η Ελ­λά­δα δεν πρέ­πει να πλη­ρώ­σει αυτό το χρέος διότι είναι πα­ρά­νο­μο, αθέ­μι­το και επο­νεί­δι­στο.

Η Επι­τρο­πή δια­πί­στω­σε, επί­σης, ότι η μη βιω­σι­μό­τη­τα του ελ­λη­νι­κού δη­μό­σιου χρέ­ους ήταν εξαρ­χής προ­δή­λως γνω­στή στους διε­θνείς δα­νει­στές, τις ελ­λη­νι­κές αρχές και τα συ­στη­μι­κά μέσα ενη­μέ­ρω­σης. Παρ’ όλα αυτά, οι ελ­λη­νι­κές αρχές, μαζί με κά­ποιες κυ­βερ­νή­σεις της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, συ­νω­μό­τη­σαν το 2010 ενά­ντια στην ανα­διάρ­θρω­ση του δη­μό­σιου χρέ­ους, προ­κει­μέ­νου να προ­στα­τεύ­σουν τα χρη­μα­το­πι­στω­τι­κά ιδρύ­μα­τα. Τα συ­στη­μι­κά μέσα μα­ζι­κής ενη­μέ­ρω­σης απέ­κρυ­ψαν την αλή­θεια από τους πο­λί­τες, πα­ρι­στά­νο­ντας ότι δήθεν η διά­σω­ση αφο­ρού­σε την Ελ­λά­δα και όχι τις τρά­πε­ζες και συ­νά­μα εξυ­φαί­νο­ντας μια αφή­γη­ση που στό­χευε να εμ­φα­νί­σει τον ελ­λη­νι­κό πλη­θυ­σμό ως δήθεν άξιο των αδι­κο­πρα­ξιών των δα­νει­στών.

Το ποσό που δια­τέ­θη­κε μέσω των προ­γραμ­μά­των «διά­σω­σης» (μνη­μο­νί­ων) του 2010 και του 2012 ελέγ­χο­νταν από το εξω­τε­ρι­κό μέσα από πε­ρί­πλο­κες διευ­θε­τή­σεις, οι οποί­ες απέ­κλειαν κάθε δη­μο­σιο­νο­μι­κή αυ­το­νο­μία. Οι δα­νει­στές υπα­γό­ρευ­σαν αυ­στη­ρά τον τρόπο διά­θε­σης των δα­νεια­κών κε­φα­λαί­ων «διά­σω­σης», εκ των οποί­ων μόνο ένα ελά­χι­στο τμήμα, λι­γό­τε­ρο από το 10%, κα­τευ­θύν­θη­κε στην κά­λυ­ψη των τρε­χου­σών δη­μό­σιων δα­πα­νών.

Γ. ΤΟ ΝΕΟ ΤΑ­ΜΕΙΟ ΠΑ­ΡΑ­ΒΙΑ­ΖΕΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙ­ΚΗ ΚΑΙ ΛΑΪΚΗ ΚΥ­ΡΙΑΡ­ΧΙΑ

Απο­τι­μώ­ντας τη συμ­φω­νία της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης με τους δα­νει­στές ο Μαϊκλ Χάν­τσον, κα­θη­γη­τής Οι­κο­νο­μι­κών στο Πα­νε­πι­στή­μιο του Μι­σού­ρι και σύμ­βου­λος πολ­λών κυ­βερ­νή­σε­ων  (Εφ. Συ­ντα­κτών 18-19/7/2015) λέει τα εξής :

Το 1929 όλος ο κό­σμος ανα­γνώ­ρι­ζε ότι η Γερ­μα­νία δεν μπο­ρού­σε να πλη­ρώ­σει τις πο­λε­μι­κές επα­νορ­θώ­σεις. Έτσι, η Τρά­πε­ζα Διε­θνών Δια­κα­νο­νι­σμών και οι Σύμ­μα­χοι απο­φά­σι­σαν ότι δεν μπο­ρού­σαν να ανα­γκά­σουν μια χώρα να πλη­ρώ­σει πάνω από τις δυ­νά­μεις της. Σή­με­ρα αυτή η βα­σι­κή αρχή απορ­ρί­πτε­ται και αγνο­εί­ται το γε­γο­νός ότι η Ελ­λά­δα δεν έχει τα ανα­γκαία έσοδα ώστε να απο­πλη­ρώ­σει τα δά­νεια. Έτσι της λένε: «Εάν δεν έχετε να πλη­ρώ­σε­τε, δεν πει­ρά­ζει. Να δώ­σε­τε την πε­ριου­σία σας».

Όμως, σύμ­φω­να με το Διε­θνές Δί­καιο, κα­νέ­να κυ­ρί­αρ­χο κρά­τος δεν μπο­ρεί να στε­ρη­θεί την πε­ριου­σία του. Εδώ δεν είναι μόνο το ότι γί­νε­ται υπέρ­βα­ση της δη­μο­κρα­τί­ας, αλλά απορ­ρί­πτε­ται ο ίδιος ο ορι­σμός του κυ­ρί­αρ­χου κρά­τους σύμ­φω­να με το Διε­θνές Δί­καιο. Άρα είναι κάτι πολύ πιο σο­βα­ρό από μια επί­θε­ση στη δη­μο­κρα­τία. Είναι ένας διευ­ρω­παϊ­κός πό­λε­μος.

Σύμ­φω­να με τον έγκρι­το συ­νταγ­μα­το­λό­γο κ. Γε­ώρ­γιο Κα­σι­μά­τη :

1.Το ΤΑΙ­ΠΕΔ, ή όπως αλ­λιώς ονο­μα­στεί, απο­τε­λεί θεσμό πα­ρά­νο­μο και εγκλη­μα­τι­κό, γιατί πα­ρα­βιά­ζει την εθνι­κή κυ­ριαρ­χία ως προς τη δια­χεί­ρι­ση της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας και δη­μιουρ­γεί  τε­ρά­στιας έκτα­σης οι­κο­νο­μι­κή ζημία στο κρά­τος.

2.Η δια­χεί­ρι­ση της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας, η οποία πε­ρι­λαμ­βά­νει και το δι­καί­ω­μα με­τα­βί­βα­σης αντι­κει­μέ­νων της σε άλ­λους δη­μό­σιους ή σε ιδιω­τι­κούς φο­ρείς πε­ριου­σί­ας, απο­τε­λεί κυ­ρί­αρ­χο δι­καί­ω­μα του κρά­τους, το οποίο, ως μέρος της κυ­ριαρ­χί­ας του, είναι ανα­παλ­λο­τρί­ω­το.

3.Δη­μό­σια πε­ριου­σία είναι όλα τα οι­κο­νο­μι­κής αξίας δι­καιώ­μα­τα του κρά­τους και των επο­πτευό­με­νων από αυτό κρα­τι­κών νο­μι­κών πρό­σω­πων δη­μό­σιου και ιδιω­τι­κού δι­καί­ου (εμπράγ­μα­τα και ενο­χι­κά δι­καιώ­μα­τα, ση­με­ρι­νά και μελ­λο­ντι­κά - κε­κτη­μέ­να και μη - πάνω σε κάθε εί­δους υλικά και άυλα αντι­κεί­με­να και πηγές πλού­του του αι­θέ­ρα, του εδά­φους, του υπε­δά­φους και του θα­λάσ­σιου και υπο­θα­λάσ­σιου χώρου). Δη­μό­σια πε­ριου­σία είναι: τόσο η υπό στενή έν­νοια δη­μό­σια πε­ριου­σία, που είναι προ­ο­ρι­σμέ­νη για την άσκη­ση δη­μό­σιας λει­τουρ­γί­ας (Βουλή, υπουρ­γεία, Προ­ε­δρι­κό Μέ­γα­ρο κ.λπ.), όσο και η λε­γό­με­νη «ιδιω­τι­κή», η οποία δεν χρη­σι­μο­ποιεί­ται για άσκη­ση δη­μό­σιας λει­τουρ­γί­ας.

Πά­ντως, η δια­χεί­ρι­ση τόσο της δη­μό­σιας όσο και της «ιδιω­τι­κής» πε­ριου­σία είναι κρα­τι­κή και πρέ­πει να εξυ­πη­ρε­τεί πά­ντο­τε το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον. Δεν μπο­ρεί να εξυ­πη­ρε­τεί το άμεσο και πρό­σκαι­ρο πρό­βλη­μα τα­μεια­κής ρευ­στό­τη­τας, πα­ρα­βλέ­πο­ντας το ευ­ρύ­τε­ρο συμ­φέ­ρον του κρά­τους και της κοι­νω­νί­ας.

4.Κα­τό­πιν αυτών, ο οποιοσ­δή­πο­τε φο­ρέ­ας δια­χεί­ρι­σης (και εκ­ποί­η­σης) δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας πρέ­πει να ανή­κει στο κρά­τος ως φο­ρέ­ας δη­μό­σιας εξου­σί­ας και άσκη­σης δη­μό­σιας λει­τουρ­γί­ας και να ελέγ­χε­ται μόνο από το κρά­τος (Ελεγ­κτι­κό Συ­νέ­δριο). Δεν μπο­ρεί, επο­μέ­νως, να επο­πτεύ­ε­ται από όρ­γα­να δα­νει­στών του κρά­τους, ούτε από όρ­γα­να της ΕΕ. Η προ­βλε­πό­με­νη επο­πτεία των δα­νει­στών και η πα­ρου­σία στο ΔΣ εκ­προ­σώ­πων τους  απο­τε­λούν κα­τά­φω­ρη πα­ρα­βί­α­ση του Συ­ντάγ­μα­τος και της εγ­γύ­η­σης της κυ­ριαρ­χί­ας του κρά­τους από το διε­θνές και το ευ­ρω­παϊ­κό δί­καιοι. Όλα αυτά προ­κα­λούν ακυ­ρό­τη­τα και δη­μιουρ­γούν νο­μι­κές ευ­θύ­νες.

Δ.  Η  ΑΝΑ­ΠΑΛ­ΛΟ­ΤΡΙΩ­ΤΗ  ΔΗ­ΜΟ­ΣΙΑ  ΠΕ­ΡΙΟΥ­ΣΙΑ

Σύμ­φω­να με την πρό­ε­δρο του Επι­με­λη­τη­ρί­ου Πε­ρι­βάλ­λο­ντος, και Βιω­σι­μό­τη­τας, σύμ­βου­λο Επι­κρα­τεί­ας κα Μαρία Κα­ρα­μα­νώφ (έκ­δο­ση ΙΜΔΑ για το ΤΑΙ­ΠΕΔ) τρεις κα­τη­γο­ρί­ες δη­μό­σιων ακι­νή­των είχαν πε­ριέλ­θει στο υφι­στά­με­νο ΤΑΙ­ΠΕΔ. Η πρώτη πε­ρι­λαμ­βά­νει δη­μό­σια ακί­νη­τα που είναι καθ’ εαυτά άρ­ρη­κτα συν­δε­δε­μέ­να με τους θε­με­λιώ­δεις δη­μό­σιους σκο­πούς της εθνι­κής κυ­ριαρ­χί­ας και της βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης (άμυνα, ασφά­λεια, ου­σιώ­δη στοι­χεία του φυ­σι­κού και πο­λι­τι­στι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος, βα­σι­κές ενερ­γεια­κές και συ­γκοι­νω­νια­κές υπο­δο­μές, κ.λπ.). Η δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρία πε­ρι­λαμ­βά­νει ακί­νη­τα που εξυ­πη­ρε­τούν δη­μό­σιους σκο­πούς, οι οποί­οι απο­τε­λούν ανα­πό­σπα­στο στοι­χείο του σύγ­χρο­νου κοι­νω­νι­κού κρά­τους και την ανα­γκαία υπο­δο­μή για την πα­ρο­χή αντί­στοι­χων δη­μό­σιων υπη­ρε­σιών (νο­σο­κο­μεία, σχο­λεία, δη­μό­σια κτί­ρια, στρα­τό­πε­δα, κ.λπ.). Η τρίτη κα­τη­γο­ρία πε­ρι­λαμ­βά­νει τα δη­μό­σια ακί­νη­τα τα οποία απο­τε­λούν την κα­θα­ρώς ιδιω­τι­κή πε­ριου­σία του δη­μο­σί­ου.

Στο υφι­στά­με­νο ΤΑΙ­ΠΕΔ όλα τα ανω­τέ­ρω πε­ριου­σια­κά στοι­χεία του κρά­τους μπο­ρού­σαν να πε­ριέλ­θουν δυ­νά­μει στο τα­μείο θε­ω­ρού­με­να συλ­λή­βδην ως Ιδιω­τι­κή Πε­ριου­σία του Δη­μο­σί­ου. Ο δια­χω­ρι­σμός της κας Κα­ρα­μα­νώφ απο­κλεί­ει από την έντα­ξη στο ΤΑΙ­ΠΕΔ τις δύο πρώ­τες κα­τη­γο­ρί­ες δη­μο­σί­ων ακι­νή­των που αφο­ρούν σε εθνι­κούς και δη­μό­σιους σκο­πούς καθώς και σε υπο­δο­μές που τους υπο­στη­ρί­ζουν, ως ανα­παλ­λο­τρί­ω­τη δη­μό­σια πε­ριου­σία.

Υπ’ αυτή την έν­νοια η έντα­ξη προς απαλ­λο­τρί­ω­ση τόσο στο υφι­στά­με­νο ΤΑΙ­ΠΕΔ όσο και στο νέο τα­μείο των πα­ρα­πά­νω κα­τη­γο­ριών ακι­νή­των αντι­βαί­νει στο Σύ­νταγ­μα.

Σύμ­φω­να με την άποψη της Πρω­το­βου­λί­ας Πο­λι­τών για την Κα­τάρ­γη­ση του ΤΑΙ­ΠΕΔ πε­ριου­σια­κά στοι­χεία που από την φύση τους είναι κοι­νό­χρη­στα ή έχουν υπη­ρε­τή­σει επί μα­κρόν δη­μό­σιο σκοπό (ιδιό­χρη­στα) δεν μπο­ρούν να «απο­χα­ρα­κτη­ρι­στούν» και να τε­θούν εκτός της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας του κρά­τους με μια απλή διοι­κη­τι­κή πράξη με­τα­τρο­πής τους σε ιδιω­τι­κή πε­ριου­σία του κρά­τους. Το  ερώ­τη­μα αυτό τέ­θη­κε σε όλες τις δίκες κατά του ΤΑΙ­ΠΕΔ, καθώς ο χα­ρα­κτή­ρας της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας του κρά­τους δεν μπο­ρεί ούτε να οδη­γεί στο απεί­ρως εναλ­λά­ξι­μο με την ιδιω­τι­κή του πε­ριου­σία αλλά και συ­νε­πά­γε­ται έντο­νους πε­ριο­ρι­σμούς ως προς το απαλ­λο­τριώ­σι­μο των στοι­χεί­ων αυτών σε ιδιώ­τες.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση η εκ­ποί­η­ση των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων του κρά­τους που θα πε­ρι­λη­φθούν στο νέο τα­μείο, όπως και αν αυτά χα­ρα­κτη­ρι­στούν, συ­νι­στά πα­ρα­βί­α­ση της εθνι­κής και λαϊ­κής κυ­ριαρ­χί­ας. Αυτό απο­τε­λεί συ­γκλί­νου­σα θέση ελ­λή­νων και αλ­λο­δα­πών νο­μι­κών και οι­κο­νο­μο­λό­γων, παρά κά­ποιες μι­κρές επι­μέ­ρους δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις με­τα­ξύ τους.

Ε.  Η Πρω­το­βου­λία Πο­λι­τών για την Κα­τάρ­γη­ση του ΤΑΙ­ΠΕΔ δια­πι­στώ­νει ότι, δυ­στυ­χώς, έχει να επι­τε­λέ­σει πολύ με­γα­λύ­τε­ρο έργο στα νέα δε­δο­μέ­να. Συ­νε­χί­ζου­με, σε στενή σύν­δε­ση με τα επι­μέ­ρους κι­νή­μα­τα που υπε­ρα­σπί­ζο­νται συ­γκε­κρι­μέ­να δη­μό­σια πε­ριου­σια­κά στοι­χεία, τα οποία κιν­δυ­νεύ­ουν άμεσα να εκ­ποι­η­θούν. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση πρώ­τος μας στό­χος είναι να απο­τρέ­ψου­με τη δη­μιουρ­γία του νέου ΤΑΙ­ΠΕΔ και του­λά­χι­στον την ελα­χι­στο­ποί­η­ση του αριθ­μού των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων του δη­μο­σί­ου που θα πε­ρι­λά­βει.

Πλη­ρο­φο­ρί­ες

Μπε­λα­ντής Δη­μή­τρης, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., 6938426850

Πορ­τά­λιου Ελένη, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., 2107512560

Φω­τιά­δου Σία, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., 6974126942

Σάββατο 8 Αυγούστου 2015

πηγη: iskra.gr

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΚΕΦΑΛΑΙΟ» ΚΑΙ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΝΙΚΗ ΖΟΡΜΠΑ

ΕΡΩΤΗΣΗ: Κύριε Λαφαζάνη καλείτε τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να καταψηφίσουν το τρίτο μνημόνιο; Βρίσκεστε πλέον απ ό,τι αντιλαμβάνομαι σε πλήρη τροχιά ρήξης με την ηγεσία.

ΠΑΝΑΓ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Προσωπικά βρίσκομαι στην τροχιά που ήμουν πάντα. Υποστηρίζω σταθερά και με όσο μπορώ μεγαλύτερη συνέπεια την ανάγκη να ακολουθήσει ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση μια αντιμνημονιακή πορεία σε ριζοσπαστική προοδευτική κατεύθυνση κατά της λιτότητας, της υποτέλειας και της εκποίησης του δημόσιου πλούτου. Ειλικρινά δεν βλέπω άλλο δρόμο διεξόδου από την εφιαλτικά παρατεταμένη και βαθιά κρίση που διανύει η πατρίδα μας. Σε τροχιά ρήξης βρίσκεται, δυστυχώς, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης, οι οποίες έχουν μπει στο δρόμο ενός νέου τρίτου μνημονίου. Είναι μια τροχιά ρήξης με τις ταυτοτικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ και θα έλεγα ρήξης με το μπλοκ των κοινωνικών δυνάμεων, ιδιαίτερα των πιο φτωχών στρωμάτων, που στήριξαν τον ΣΥΡΙΖΑ και στηρίζουν τη χώρα.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αυτό σημαίνει ότι στο δίλημμα Τσίπρα: «ή ψηφίζετε ή μας ρίχνετε», επιλέγετε εκ των προτέρων την πτώση της κυβέρνησης αντί της συνέχισης των μνημονιακών πολιτικών.

ΠΑΝΑΓ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Το δίλημμα «ή ψηφίζουμε τρίτο μνημόνιο ή ρίχνουμε την κυβέρνηση» είναι απολύτως επίπλαστο και προσομοιάζει με τα αμέτρητα εκείνα ψευτοδιλήμματα που ευρηματικά και ευφάνταστα βρίσκουν οι κυβερνήσεις που ακολουθούν λάθος πολιτικές για να εγκλωβίσουν και να αποπροσανατολίσουν. Προσωπικά θα έλεγα ότι ο συντομότερος και πιο ασφαλής δρόμος για να βρεθεί η κυβέρνηση σε μια πορεία βαθιάς φθοράς και αποξένωσης από τα λαϊκά στρώματα και επομένως σε μια πορεία που οδηγεί στην πτώση, είναι να εφαρμόζει μνημονιακές πολιτικές με νέα σκληρά μέτρα λιτότητας, με περαιτέρω εξουθενωτικές απορρυθμίσεις στην οικονομία, την κοινωνία και τις εργασιακές σχέσεις και με ξεπούλημα του δημόσιου παραγωγικού και φυσικού πλούτου. Αντίθετα, η άρνηση αρκετών από εμάς τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να ψηφίσουμε το νέο μνημόνιο υποδεικνύει στην κυβέρνηση τη μόνη δυνατή επιλογή για να μπορέσει να αποφύγει σε κάποια στιγμή την πτώση της από το λαό και κυρίως τη μόνη επιλογή για να δώσει μια θετική διέξοδο ανασυγκρότησης στη χώρα. Τα μνημόνια μας έχουν καταστρέψει. Μας έχει καταστρέψει η αέναη λιτότητα και η μετάλλαξη της χώρας μας σε νεοαποικία της Γερμανικής ευρωζώνης. Φτάνει πια!

ΕΡΩΤΗΣΗ: Χαρακτηρίσατε το έκτακτο συνέδριο «παρωδία». Θα συμμετάσχετε; Με ποιον στόχο;

ΠΑΝΑΓ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Δεν ξέρω τι νόημα έχει ένα έκτακτο Συνέδριο, το οποίο θα γίνει αφού η κυβέρνηση θα έχει συνομολογήσει ένα νέο τρίτο μνημόνιο κι αυτό το «έκτρωμα» θα έχει ψηφιστεί, με την απλόχερη δηλητηριώδη στήριξη ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και «Ποταμιού», από την ελληνική Βουλή και από τα Κοινοβούλια των άλλων χωρών της ευρωζώνης. Ένα τέτοιο Συνέδριο προφανώς στο μόνο που θα αποβλέπει είναι να εκβιάσει του συνέδρους με το βάρος των απαράδεκτων τετελεσμένων, προκειμένου να τα επικυρώσουν και να τα νομιμοποιήσουν κομματικά. Αυτό που εμείς ζητάμε, επιδιώκουμε και παλεύουμε κυρία Ζορμπά, είναι να μην προχωρήσει η κυβέρνηση έστω και την ύστατη στιγμή στη σύναψη τρίτου μνημονίου. Είναι άδικο να επιφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ ένα τέτοιο βαρύτατο μνημονιακό πλήγμα στον τόπο, που θα κοστίσει ακριβά στην Αριστερά και κυρίως στην πατρίδα μας.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Με δεδομένη την βούληση της κυβέρνησης να υπογραφεί η νέα συμφωνία, υπάρχει τρόπος να αποφευχθεί η ρήξη στον ΣΥΡΙΖΑ;

ΠΑΝΑΓ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Όπως σας είπα, αν ακολουθήσει η κυβέρνηση τη μνημονιακή πεπατημένη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, το τελευταίο, ίσως, που θα πρέπει να σκέπτεται κανείς είναι αν θα αποφευχθεί ή όχι η ρήξη στον ΣΥΡΙΖΑ. Και αυτό διότι ένας ΣΥΡΙΖΑ που θα εφαρμόζει μνημόνια, ανεξαρτήτως πως θα το δικαιολογεί, θα μπει σε έναν αδιέξοδο δρόμο βαθιάς αναξιοπιστίας και μετάλλαξης, που μάλλον γρήγορα θα τον φέρει σε ρήξη με το λαό.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ξεκινήσατε περιοδείες. Ετοιμάζεστε για νέο κόμμα;

ΠΑΝΑΓ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Περιοδείες κατ’ αρχάς έκανα συνέχεια. Δεν τις σταμάτησα ποτέ. Μόνο που δεν τύγχαναν τέτοιας δημοσιότητας. Περιοδείες, συγκεντρώσεις, εκδηλώσεις - συζητήσεις έκανε και θα συνεχίσει, με μεγαλύτερη ένταση και πυκνότητα, να κάνει, παρά τον Αύγουστο, η «Αριστερή Πλατφόρμα», λόγω και των εξαιρετικά κρίσιμων και «θερμών» εξελίξεων αυτής της περιόδου. Θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω ότι για εκείνο που ετοιμαζόμαστε όσο καλύτερα μπορούμε είναι να ενημερώσουμε τον ελληνικό λαό για τις καταστροφικές συνέπειες ενός νέου μνημονίου και να βοηθήσουμε ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να μην συνυπογράψει ένα τέτοιο μνημόνιο. Η υπογραφή και η ψήφιση ενός νέου μνημονίου από τη Βουλή θα είναι βαρύ ιστορικό ατόπημα του ΣΥΡΙΖΑ και βαρύ πλήγμα για το μέλλον του τόπου, ιδιαίτερα της νεολαίας.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πιστεύετε ότι η χώρα πρέπει να επιστρέψει σε εθνικό νόμισμα. Τι απαντάτε σε εκείνους που εκτιμούν ότι η επιστροφή σε δραχμή θα σημάνει καταστροφή κι αποκλεισμό της χώρας;

ΠΑΝΑΓ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Έχω επανειλημμένα τονίσει ότι η Ελλάδα, αν δεν έχει άλλον τρόπο να απαντήσει στους εκβιασμούς των πιστωτών και να αποκρούσει νέες μνημονιακές λιτότητες, κηδεμονίες και ταπεινώσεις, δεν πρέπει καθόλου να διστάσει να καταφύγει στο εθνικό νόμισμα και να προετοιμαστεί καλά για μια τέτοια επιλογή. Η συντεταγμένη προσφυγή στο εθνικό νόμισμα, παρά την περί του αντιθέτου πλύση εγκεφάλου των προπαγανδιστών, δεν είναι καθόλου καταστροφή ούτε θα απομονώσει τη χώρα. Αντίθετα, η καταφυγή στο εθνικό νόμισμα, εφόσον συνοδευθεί με ένα συνολικό προοδευτικό πρόγραμμα με αιχμές την εθνικοποίηση των τραπεζών για να παίξουν αποκλειστικά ένα νέο αναπτυξιακό και κοινωνικό ρόλο και την παροχή ισχυρής ρευστότητας στην οικονομία με ένα μεγάλο παραγωγικό πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων και ευνοϊκής χρηματοδότησης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, είναι βέβαιον ότι θα βγάλει τη χώρα από το τέλμα και θα αναζωογονήσει σταδιακά την οικονομία. Η Ελλάδα με εθνικό νόμισμα μπορεί να ενισχύσει σοβαρά τις εξαγωγές της, να υποκαταστήσει και να αποδυναμώσει τις εισαγωγές, ιδιαίτερα σε πολυτελή είδη. Μπορεί έτσι να αναβαθμίσει την παραγωγική της βάση σε όλους τους τομείς και φυσικά στον πρωτογενή τομέα, να αυξήσει σημαντικά την απασχόληση, ενώ είναι βέβαιο ότι το εθνικό νόμισμα θα δώσει πολύ ισχυρή ώθηση στον τουρισμό. Εξίσου σημαντικό, το εθνικό νόμισμα θα αποκαταστήσει στη χώρα τη νομισματική της κυριαρχία, που είναι η βάση για την εθνική κυριαρχία, τη δημοκρατία και μια ανεξάρτητη πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, η οποία αντιπροσωπεύει μια ατμομηχανή για να πάει μπροστά η χώρα με μεγάλες και θετικές οικονομικές επιπτώσεις. Δεν ισχυρίζομαι ότι ο δρόμος του εθνικού νομίσματος είναι ανθόσπαρτος, ιδιαίτερα στην πρώτη ολιγόμηνη φάση της μετάβασης. Είναι, όμως, πολύ προτιμότερος από την ανεπανάληπτη μνημονιακή καταστροφή και τη δικτατορία του ευρώ που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα και την ευρωζώνη.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Plan b τελικά υπάρχει; Το έχετε καταρτίσει; Και ποιο είναι;

ΠΑΝΑΓ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ:Η επιλογή του εθνικού νομίσματος δεν είναι μια τεχνοκρατική προσπάθεια κάποιων ειδικών και κλειστών επιτελείων. Ασφαλώς η μετάβαση από το ευρώ στη δραχμή έχει τεχνικές και τεχνοοικονομικές πλευρές, που έχουν τη σημασία τους και οι οποίες χρήζουν ουσιαστικότερης μελέτης. Αυτή η μετάβαση, όμως, είναι πρώτα απ’ όλα μια βαθιά πολιτική επιλογή, η οποία απαιτεί κυρίως πολιτική προετοιμασία της κυβέρνησης και ιδιαίτερα του λαού, με ουσιαστική, σε βάθος και ανοικτή δημόσια συζήτηση του θέματος. Αυτή η «απαγορευμένη» δημόσια συζήτηση γύρω από το εθνικό νόμισμα πρέπει επιτέλους να ανοίξει νηφάλια, χωρίς κινδυνολογίες, προκαταλήψεις και τρομοκρατία.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποια η άποψή σας για το σχέδιο Βαρουφάκη; Γιατί σπεύσατε να του παράσχετε ομπρέλα «πολιτικής» προστασίας;

ΠΑΝΑΓ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ:Δεν είμαι πολιτικός «νονός» για να μπορώ να προσφέρω πολιτική προστασία σε κανένα και αλοίμονο δεν θέλω και δεν μπορώ να το κάνω. Είναι αρκετά γνωστό ότι εξ αρχής είχα διαφωνήσει με τη διαπραγματευτική τακτική της κυβέρνησης, όπως την εφάρμοζαν ο πρωθυπουργός και ο Γ. Βαρουφάκης, η οποία χαρακτηριζόταν από παλινωδίες, αντιφάσεις και αυταπάτες, κάτι που είχα επανειλημμένα τονίσει στα κυβερνητικά και κομματικά όργανα. Από κει και πέρα αντέδρασα και αντιδρώ σε αυτούς τους κύκλους του κατεστημένου που παίρνουν αφορμή και μόνο από τα πεπραγμένα του Γ. Βαρουφάκη για να θέσουν, περίπου, εκτός νόμου τα σχέδια εξόδου από την ευρωζώνη και τη συζήτησή τους. Και αντιδρώ γιατί αυτό αντιπροσωπεύει έναν άνευ προηγουμένου ολοκληρωτισμό. Δυστυχώς, όμως, όπως φαίνεται, ο ολοκληρωτισμός, η ευρωζώνη και η νεοαποικιοκρατία στο εσωτερικό της, τείνουν να γίνουν συνώνυμες έννοιες.

Σάββατο 8 Αυγούστου 2015

πηγη: iskra.gr

Ακόμα δεν τον είδαμε Γιάννη τον εβγάλαμε. Κόμμα του «ΟΧΙ» και πολύ περισσότερο του ... «Λαφαζάνη» (!) δεν υπάρχει και όμως ο Δ. Κουτσούμπας , ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ , σε νέα κατορθώματα , σπεύδει να αναγορεύσει με συνέντευξή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών το Σάββατο (8/8), σε κύριο αντίπαλο του ΚΚΕ το νέο αυτό κόμμα που δεν έχει δημιουργηθεί. Φόβος; Πανικός; Έλλειψη κάθε μέτρου; Δεν ξέρει κανείς τι να υποθέσει.

Το ΚΚΕ μετά τη λάθος τοποθέτηση στο δημοψήφισμα, μετά την εκδήλωση προτίμησης στο μνημόνιο έναντι της «καταστροφικής εξόδου» από το ευρώ, εγκαταλείπει, όπως φαίνεται τον κύριο μέχρι τώρα αντίπαλό του που ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας και μετατοπίζει το κύριο μέτωπό του στο «ανάχωμα» όσων από το ΣΥΡΙΖΑ είπαν «ΟΧΙ» στο νέο τρίτο μνημόνιο.

Δυστυχώς, για άλλη μια φορά το ΚΚΕ χάνει το στόχο του και στο όνομα υποτίθεται της εδώ και τώρα «σοσιαλιστικής επανάστασης», αποστασιοποιείται από τα μεγάλα επίκαιρα διακυβεύματα , που είναι τα μνημόνια, η λιτότητα, οι ιδιωτικοποιήσεις , η «δικτατορία του ευρώ» κλπ των οποίων η αντιμετώπιση είναι ώριμη και άκρως πιεστική για τον κόσμο και συνιστά το μόνο ρεαλιστικό δρόμο μετάβασης στο σοσιαλισμό.

Το ΚΚΕ δεν θέλει να αναρωτηθεί μήπως τελικά είναι η δική του στρατηγική που δημιουργεί «αναχώματα» διαίρεσης των συνεπών αριστερών προοδευτικών δυνάμεων, «λύνει» τα χέρια όσων υπαναχωρούν και εγκαταλείπουν τις αντιμνημονιακές προοδευτικές δεσμεύσεις τους, πλήττει πισώπλατα , αδυνατίζει και εκθέτει όσους παλεύουν να σπάσουν το αντιδραστικό τείχος στα πιο αδύναμα σημεία του και «εξυπηρετεί» τελικά τους συντηρητικούς κύκλους να διαμορφώνουν ευρύτερες πολιτικές συναινέσεις σε βάρος των ανατρεπτικών δυνάμεων.

Αυτές τις κρίσιμες ώρες στις οποίες πάει να υπογραφεί και να ψηφισθεί με στήριξη ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και «Ποταμιού» ένα νέο τρίτο μνημόνιο και η χώρα να οδεύσει σε εκλογές εξπρές ακόμα και αρχές Σεπτέμβρη, αυτήν την ώρα γίνεται επείγουσα η συσπείρωση, η συνεργασία, η συμπόρευση και η συμπαράταξη όλων των πατριωτικών, δημοκρατικών, προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων σε ένα μεγάλο μέτωπο του «ΟΧΙ μέχρι το τέλος». Χρέος του ΚΚΕ είναι, αντί να βάλλει κατά αυτού του μετώπου στο όνομα της «σοσιαλιστικής επανάστασης» να το στηρίξει με όλες του τις δυνάμεις για να ανοίξει πραγματικούς δρόμους εθνικής ανεξαρτησίας, διεξόδου, προόδου, ριζοσπαστισμού, δημοκρατίας και μετάβασης σε ένα γνήσιο σοσιαλισμό , που δεν θα είναι κακέκτυπο του «υπαρκτού».

ΛΑΕΡΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

Στη συνέχεια η Iskra παραθέτει ολόκληρη τη συνέντευξη που παραχώρησε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας, στην εφημερίδα «Εφημερίδα των Συντακτών», που κυκλοφορεί σήμερα Σάββατο 8 Αυγούστου , και το δημοσιογράφο Τάσο Παππά.

- Λέτε ότι είτε με δραχμή είτε με ευρώ και μνημόνια, ο λαός θα υποφέρει υπό τις υπάρχουσες συνθήκες. Μήπως με αυτήν την πολιτική ακινητοποιούνται οι πολίτες αφού η προοπτική που τους δίνετε, δεν φαίνεται να είναι της παρούσης;

- Κάνετε πολύ μεγάλο λάθος. Η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ είναι και παραμένει της παρούσης. Οι άλλες προτάσεις -των σημερινών και χτεσινών συγκυβερνώντων- παραπέμπουν στου «Αγίου Ποτέ» τη διέξοδο από την κρίση σε όφελος του λαού. Είναι προτάσεις που ικανοποιούν μόνο το μεγάλο κεφάλαιο και τμήματά του. Οι προτάσεις των άλλων κομμάτων μιλάνε είτε για νέες συμφωνίες-μνημόνια είτε μόνο για αλλαγή νομίσματος, μέσω grexit. Και οι δύο προτάσεις που από διαφορετικές αφετηρίες υιοθετούν η σημερινή κυβέρνηση και τ' άλλα κόμματα από τη μια και η ΧΑ και διάφορες εξωκοινοβουλευτικές ομάδες από την άλλη, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε ολοκληρωτική χρεοκοπία το λαό. Αντίθετα, μόνο η πρόταση του ΚΚΕ είναι ρεαλιστική και γνήσια φιλολαϊκή, αφού την αποδέσμευση από την Ευρωζώνη και την ΕΕ τη συνδέει με συνολικό σχέδιο και πρόγραμμα για την οικονομία και την κοινωνία, με κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, πανεθνικό κεντρικό σχεδιασμό, διαγραφή του χρέους με το λαό αποφασισμένο και οργανωμένο, στο πλαίσιο μιας γνήσιας εργατικής - λαϊκής εξουσίας. Σ' αυτή την κατεύθυνση μπορεί ο λαός να κινητοποιηθεί ενεργά, αξιοποιώντας την πείρα του και όσα χτες και σήμερα του λέει με καθαρές κουβέντες το ΚΚΕ.

- Προφανώς παρακολουθείτε τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ. Θα μπορούσε το ΚΚΕ κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις να συζητήσει με ένα τμήμα του και εννοώ μ' αυτό που θέλει την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα και μια διαφορετική οργάνωση της ελληνικής κοινωνίας;

- Εάν εννοείτε ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία έχουν βαρύτατες ευθύνες για το πώς φτάσαμε εδώ... Στελέχη που στήριζαν την πολιτική στρατηγική που ακολουθούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, που πούλησαν και εξακολουθούν να πουλάνε ψεύτικες ελπίδες και αυταπάτες, φρενάροντας τον ριζοσπαστισμό του κινήματος... Στελέχη και ομάδες που πλασάρουν ως δήθεν φιλολαϊκή λύση τον καπιταλιστικό δρόμο της δραχμής και της επιλογής μιας διαφορετικής ιμπεριαλιστικής συμμαχίας και μάλιστα ως δρόμο που θα μας οδηγήσει στην ανατροπή και τη λαϊκή ευημερία, μέσω «ρήξεων» σαν αυτές που γνωρίσαμε το τελευταίο εξάμηνο, σας απαντάω καθαρά ότι δεν υπάρχει κανένα ενδεχόμενο συμπόρευσης. Είναι άλλο πράγμα φυσικά οι εργατικές λαϊκές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και των άλλων κομμάτων, στους οποίους το ΚΚΕ απευθύνει κάλεσμα συζήτησης και συστράτευσης.

- Μήπως φοβάστε πως ένα κόμμα στ' αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ, από τα σπλάχνα του ΣΥΡΙΖΑ, θα δημιουργήσει πρόβλημα στο ΚΚΕ;

- Τέτοια κόμματα στυλ Λαφαζάνη που υπαινίσσεστε, παίζουν πάντα το ρόλο των αναχωμάτων στην εργατική-λαϊκή αφύπνιση, στον ριζοσπαστικό, αντιμονοπωλιακό, αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό του λαϊκού κινήματος και της κοινωνικής συμμαχίας του. Στις προηγούμενες δεκαετίες τους έχουμε γνωρίσει ως «εσωτερικό», ως ΕΑΡ, ως Συνασπισμό, ως ΣΥΡΙΖΑ. Είναι πολιτικοί καιροσκόποι, με αντιφατικές και αδιέξοδες πολιτικές που η μόνη συμβολή τους είναι να χάνει ο λαός και η χώρα, το κίνημα, πολύτιμο χρόνο.

- Στην Ευρώπη πυκνώνουν οι φωνές κατά της γερμανικής ηγεμονίας. Πιστεύετε ότι θα έχουμε συνέχεια; Υπάρχει περίπτωση να ηττηθεί η στρατηγική της λιτότητας, όπως την εκφράζει η Γερμανία και οι χώρες δορυφόροι της;

- Στρατηγική λιτότητας στην Ευρώπη προωθούν και οι Γερμανοί και οι δορυφόροι τους, όπως λέτε, αλλά και οι Γάλλοι, οι Ιταλοί, οι «φίλοι» του κ. Τσίπρα. Καταιγίδα αντιλαϊκών μέτρων προώθησε και συνεχίζει να προωθεί ο Ολάντ στη Γαλλία, ενώ η Λαγκάρντ του ΔΝΤ, όπου κυριαρχούν οι ΗΠΑ, πρωταγωνιστεί στην κατεδάφιση όσων ασφαλιστικών δικαιωμάτων έχουν απομείνει. Στην Ελλάδα δεν μπορεί να μιλάμε μόνο για τον Σόιμπλε και να ξεχνάμε τον Ολάντ, τον Ρέντσι, τον Κάμερον, τη Λεπέν, τον Λιου, που όλοι μαζί ζητάνε να προχωρήσουν μέτρα σφαγής του λαού μας, των άλλων λαών.

Αποδείχτηκε όλα αυτά τα χρόνια ότι οι ανταγωνισμοί διάφορων ιμπεριαλιστικών κέντρων, η διαπάλη της Γερμανίας με τις ΗΠΑ, της Γερμανίας με τη Γαλλία κλπ, δεν αφορούν στην προστασία λαϊκών δικαιωμάτων, αλλά στο ποιος απ' αυτούς θα έχει περισσότερα κέρδη για τους ομίλους του, ποιος θα ηγεμονεύει στην Ευρώπη, στον κόσμο. Εκεί εντάσσεται η συζήτηση για τη «λιτότητα».

- Γιατί στην Ευρώπη της κρίσης όπου οι εργαζόμενοι πλήττονται βάναυσα από τις κυρίαρχες πολιτικές δεν υπάρχουν ισχυρές δυνάμεις αμφισβήτησης του καπιταλιστικού μοντέλου; Γιατί ο σοσιαλισμός, όπως εσείς τον εννοείτε, δεν είναι δημοφιλής; Ακόμη βαραίνει στις συνειδήσεις των ανθρώπων το 1989 και η αποτυχία του «υπαρκτού σοσιαλισμού».

- Αναμφίβολα το σοσιαλιστικό-κομμουνιστικό ιδανικό υπέστη μια κοσμοϊστορικής σημασίας ήττα το 1989-1991 με την ανατροπή της Σοβιετικής Ένωσης και των άλλων σοσιαλιστικών χωρών. Μια ήττα-οπισθοδρόμηση την οποία πληρώνουν ακόμα και σήμερα οι λαοί, το διεθνές εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα. Κι αυτό εξακολουθεί να βαραίνει καθοριστικά στην μαζική αφύπνιση και κοινωνική χειραφέτηση των λαών, των κινημάτων τους.

Όμως εμείς πιστεύουμε ακράδαντα ότι από τα ιστορικά πισωγυρίσματα, τα λάθη, τις αδυναμίες, πρέπει όλοι να διδασκόμαστε. Το κίνημα, η εργατική τάξη, οι λαοί να εξάγουν χρήσιμα συμπεράσματα για το παρόν και το μέλλον. Έτσι μόνο θα μπορέσουν να οικοδομήσουν τη νέα κοινωνία απαλλαγμένη από τα λάθη του παρελθόντος. Θα δυναμώσουν και οι τάσεις ριζοσπαστικοποίησης, συνολικής αμφισβήτησης του καπιταλιστικού δρόμου, που έχει πλέον σαπίσει και το μόνο που γεννά συνεχώς είναι κρίσεις, πόλεμοι, φτώχεια και εκμετάλλευση.

Σ' αυτή την κατεύθυνση σταθερά δουλεύει το ΚΚΕ. Και είμαστε αισιόδοξοι παρά τις μεγάλες δυσκολίες που έχουμε να αντιμετωπίσουμε.

- Σύμφωνα με ορισμένες μετρήσεις η στάση του ΚΚΕ στο δημοψήφισμα «έστειλε» ψηφοφόρους σας στην κάλπη του «όχι». Κάνατε λάθος επιλογή;

- Από τη στιγμή που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αρνήθηκε στη Βουλή ακόμα και να βάλει σε ψηφοφορία την πρόταση του ΚΚΕ για το πραγματικό ερώτημα του δημοψηφίσματος, ήταν καθαρό ότι δεν πηγαίναμε για καταμέτρηση ψήφων, αλλά για μια καμπάνια «5 ημερών» προκειμένου να στείλουμε το πολιτικό μας μήνυμα για ΟΧΙ στην πρόταση ΕΚΤ-ΕΕ-ΔΝΤ και ΟΧΙ στην πρόταση της κυβέρνησης που οδηγούσε σε νέο μνημόνιο. Κάτι που αποδείχτηκε πολύ γρήγορα, από την άλλη κιόλας μέρα το πρωί, όπου το 62% του ΟΧΙ το πήρε ο κ. Τσίπρας μαζί με τα άλλα κόμματα, πλην ΚΚΕ, και το έκανε ένα μεγάλο ΝΑΙ σε νέο μνημόνιο.

Το κάλεσμα της ΚΕ του ΚΚΕ βρίσκει ήδη μεγάλη ανταπόκριση μέσα στο λαό: Σε όσους ψήφισαν ΟΧΙ έχοντας στο μυαλό τους ρήξη με τα μνημόνια, την ΕΕ, τα μονοπώλια και την εξουσία τους. Σε όσους ψήφισαν άκυρο, λευκό ή δεν πήγαν να ψηφίσουν έχοντας γνήσια ριζοσπαστική αμφισβήτηση για το δρόμο που ακολουθείται, για όλη αυτή την κοροϊδία της κυβέρνησης. Ακόμα και σε όσους από τους συμπολίτες μας ψήφισαν ΝΑΙ, υποχωρώντας προσωρινά κάτω από τα μεγάλα εκβιαστικά διλήμματα. Σε όλους αυτούς το ΚΚΕ απλώνει χέρι συμπόρευσης.

Σάββατο 8 Αυγούστου 2015

πηγη: iskra.gr