Η συμμετοχή των Ναυτεργατών στην Πορθμειακή γραμμή Ρίου – Αντιρρίου (παρά τις αντίξοες συνθήκες που έχουν προκύψει όλα τα τελευταία χρόνια με την δημιουργία της γέφυρας), ήταν και παραμένει στους αγώνες τόσο της ΠΕΝΕΝ όσο και συνολικά του Ναυτεργατικού κινήματος αξιοθαύμαστη σε συνέπεια, αποφασιστικότητα και αγωνιστικότητα.

Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την στενή και ουσιαστική παρέμβαση και δράση που αναπτύσσει η ΠΕΝΕΝ στην αποκάλυψη των προβλημάτων που διαπιστώνονται στην παραπάνω Πορθμειακή γραμμή, δραστηριοποίησε ορισμένους αντιδραστικούς κύκλους που είναι υποταγμένοι στα συμφέροντα της τοπικής πλοιοκτησίας και λειτουργούν ως πειθήνια και εκτελεστικά τους όργανα, να δείξουν για άλλη μια φορά τον άθλιο, βρώμικο και αντεργατικό τους ρόλο.

Με αφορμή καταγγελία της ΠΕΝΕΝ στις 17/12/2015 η οποία στάλθηκε προς τον Υπουργό Ναυτιλίας, τις αρμόδιες υπηρεσίες αλλά και τις τοπικές λιμενικές αρχές, αυτά τα άθλια υποκείμενα που διαχρονικά ήταν και είναι στο πλευρό της πλοιοκτησίας βρήκαν την ευκαιρία χωρίς κανέναν ενδοιασμό να επιχειρήσουν μέσω «συλλογής» υπογραφών να αμφισβητήσουν την βασιμότητα, την εγκυρότητα των τεκμηριωμένων καταγγελιών στις οποίες προέβη πρόσφατα η ΠΕΝΕΝ.

Γνωρίζουμε το βρώμικο κύκλωμα και τα ελάχιστα πρόσωπα που εμπλέκονται σε αυτήν την κατασκευασμένη ιστορία και τους προειδοποιούμε για τελευταία φορά να βγάλουν τον σκασμό, να αποφύγουν στο εξής την οποιαδήποτε ανάμειξη και παρέμβαση και πολύ περισσότερο να σταματήσουν να παίζουν το παιχνίδι της εργοδοσίας.

Παράλληλα καλούμε τον Υπουργό Ναυτιλίας, τις υπηρεσίες του ΥΝΑ και τις τοπικές λιμενικές αρχές να πάρουν θέση και να σταματήσουν να κωφεύουν, να αδρανούν και να αδιαφορούν και επιτέλους να ασκήσουν τον ρόλο τους και να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους σε ότι αφορά τις παραβιάσεις της ΣΣΕ και της ναυτικής νομοθεσίας.

Σε κάθε περίπτωση η ΠΕΝΕΝ δηλώνει ότι θα είναι στην πρώτη γραμμή της πάλης ενάντια στις εφοπλιστικές – εργοδοτικές αυθαιρεσίες και θα αποκρούσει αποφασιστικά τα κρούσματα τρομοκρατίας αλλά και τις συστηματικές και επαναλαμβανόμενες παραβιάσεις της ΣΣΕ.

Επίσης επισυνάπτουμε την διάψευση δεκάδων μελών της ΠΕΝΕΝ σε κατασκευασμένο κείμενο που υποτίθεται φέρει υπογραφές Ναυτεργατών για να διαψεύσει τις πρόσφατες τεκμηριωμένες καταγγελίες μας.

Για το Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ

Ο Πρόεδρος                         Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντ.                   Κροκίδης Νικόλαος

Το παραπάνω έγγραφο εστάλει:

                - Υπουργό Ναυτιλίας κ. Θοδωρή Δρίτσα

               - Υπουργείο Ναυτιλίας /Διευθυντή Ναυτικής Εργασίας κ. Ρεΐζη Δρόσο

               - ΠΝΟ

               - ΠΕΠΕΝ

               - ΠΕΜΕΝ

               - ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ

ΠΡΟΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΚΟΥΑΡΤΕΤΟ  

ΣΤΑΧΤΗ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ ΟΙ “ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΕΣ” ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ  

Με νέες, βαρύτατες αξιώσεις απέναντι στην κυβέρνηση Τσίπρα επιστρέφουν σήμερα τα “τεχνικά κλιμάκια” των δανειστών. Παρά την πρόθεση της κυβέρνησης να κλείσει όσο γίνεται πιο γρήγορα την αξιολόγηση, το μαρτύριο της σταγόνας παρατείνεται, καθώς το κουαρτέτο δεν αναμένεται να επιστρέψει στην Αθήνα πριν από το Μάρτιο. Όχι μόνο το “κακό” ΔΝΤ, αλλά και οι “καλοί” (στις ονειροφαντασίες του κυβερνητικού επιτελείου) Ευρωπαίοι αξιώνουν σκληρές λύσεις σε όλο το φάσμα των ανοιχτών ζητημάτων: περικοπές κύριων και επικουρικών συντάξεων, νέα ληστρικά μέτρα για να καλυφθεί το δημοσιονομικό κενό μέχρι το 2019, μεσοπρόθεσμο (κάτι σαν τέταρτο μνημόνιο) 2016-2019, αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων, προώθηση του διαβόητου ταμείου ιδιωτικοποιήσεων του κ. Σόιμπλε με ορισμό ξένου ως επικεφαλής της διοίκησής του.

Πρόκειται για ένα πακέτο μέτρων επαχθές για τα λαϊκά στρώματα, ταπεινωτικό για τη χώρα και άκρως προβληματικό για την κυβέρνηση Τσίπρα, καθώς θα δοκιμάσει τα τελευταία όρια αντοχής της. Ήδη η κυβέρνηση αρχίζει να προετοιμάζει, μέσω φιλικών προς αυτήν μέσων ενημέρωσης, το έδαφος στην κοινή γνώμη για τις νέες υποχωρήσεις της, που θα γελοιοποιήσουν για άλλη μια φορά τα περί κόκκινων γραμμών. Το μέγαρο Μαξίμου και το υπουργείο Ανεργίας και Κοινωνικής Ανασφάλειας αφήνουν να διαρρεύσει ότι επίκειται ακρωτηριασμός όχι μόνο των επικουρικών, αλλά και των κύριων συντάξεων από ένα ύψος και πάνω- πιθανόν, από τα 1.200 έως 1.300 ευρώ, που θεωρούνται από την κυβέρνηση προκλητικά υψηλές!- μαζί με την ουσιαστική κατάργηση του εφάπαξ και των μερισμάτων.

Καθώς τα μέτρα που διαγράφονται στον ορίζοντα θα θίξουν καίρια τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους, ρίχοντας λάδι στη φωτιά των κοινωνικών αντιδράσεων, η κυβέρνηση προσπαθεί επειγόντως να διασπάσει και να αδρανοποιήσει τους αγρότες, ώστε να μην συμπέσουν οι κινητοποιήσεις της μισθωτής εργασίας και των μεσαίων στρωμάτων της πόλης και του χωριού σε ένα ακατανίκητο, ενιαίο μέτωπο ανατροπής του μνημονίου και των πολιτικών εκπροσώπων του.

Αυτό εξυπηρετεί η σημερινή συνάντηση του πρωθυπουργού με εκπροσώπους ορισμένων μπλόκων, όπου η κυβέρνηση θα παρουσιάσει τις “βελτιωμένες”, υποτίθεται, προτάσεις της για το ασφαλιστικό. Πρόκειται για κοροϊδία του αγροτικού κόσμου, καθώς οι “βελτιώσεις” περιορίζονται σε μικρή χρονική μετάθεση της αύξησης των ασφαλιστικών εισφορών σε 20% και στη δυνατότητα των αγροτών να πληρώνουν μικρότερες εισφορές αν θέλουν να πάρουν σύνταξη... 192 ευρώ! Προκαλεί ιδιαίτερα αρνητική εντύπωση το γεγονός ότι και οι εκπρόσωποι των αγροτών που προέρχονται από το ΚΚΕ σπεύδουν να νομιμοποιήσουν τον “διάλογο” με τον πρωθυπουργό, χωρίς απόσυρση του κυβερνητικού σχεδίου για το ασφαλιστικό, βοηθώντας τον να ρίξει στάχτη στα μάτια των αγροτών και να αποδυναμώσει τις κινητοποιήσεις τους.  

Α.Θ.

ΠΗΓΗ: ISKRA.GR

Οι πρόγονοί μας (Homo sapiens) και τα ξαδέλφια μας, οι Νεάντερταλ, είχαν στενές επαφές -σε σημείο επιμειξίας- ήδη πριν από τουλάχιστον 100.000 χρόνια, πολύ νωρίτερα από ό,τι πίστευαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες, σύμφωνα με νέα μεγάλη γενετική μελέτη. Με άλλα λόγια, ο Νεάντερταλ εισχώρησε μέσα μας από πολύ παλιά και παραμένει στο DNA μας μέχρι σήμερα.

Έως τώρα οι επιστήμονες πίστευαν ότι το «πάντρεμα» του «έμφρονος» ανθρώπου και του Νεάντερταλ συνέβη πριν από περίπου 60.000 χρόνια, όταν οι πρόγονοί μας μετανάστευσαν από την Αφρική (όπου είχαν εμφανισθεί πριν από περίπου 200.000 χρόνια) προς την Ευρώπη και την Ασία. Όμως, η νέα γενετική ανάλυση από ίχνη DNA σε απολιθώματα γυναίκας Νεάντερταλ, που βρέθηκαν σε ένα απομονωμένο σπήλαιο στα όρη Αλτάι της νότιας Σιβηρίας, κοντά στα ρωσο-μογγολικά σύνορα, δείχνει ότι η συνεύρεση ήταν πολύ παλαιότερη.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον γενετιστή Σέρτζι Καστελάνο του γερμανικού Ινστιτούτου Εξελικτικής Ανθρωπολογίας Μαξ Πλανκ στη Λειψία, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», αποκάλυψαν τμήματα ανθρώπινου DNA στο γενετικό υλικό της θηλυκής Νεάντερταλ, η οποία ζούσε πριν από 100.000 χρόνια.

Τα γονίδια των Νεάντερταλ υπάρχουν σήμερα στο DNA των ανθρώπων και, σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, παίζουν ρόλο σε διάφορες παθήσεις (κατάθλιψη, δερματικές αλλεργίες, τάση για θρομβώσεις, εθισμός στη νικοτίνη κ.ά.). Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν αν, αντίστροφα, τα ανθρώπινα γονίδια είχαν θετική ή αρνητική επίδραση στους Νεάντερταλ.

Παραμένει άγνωστο σε ποιες περιοχές συναντήθηκαν αρχικά οι πρόγονοί μας και οι Νεάντερταλ, αλλά το πιο πιθανό είναι αυτό να συνέβη εκτός Αφρικής και πιθανώς στη Μέση Ανατολή. Αυτό, όμως, σημαίνει ότι πριν από τη μαζική μετανάστευση του Homo sapiens από την Αφρική πριν από περίπου 50.000 έως 60.000 χρόνια, θα πρέπει να είχαν προηγηθεί άλλες έξοδοι, μάλλον μικρότερων ομάδων, τουλάχιστον πριν από 100.000 χρόνια, αφού τότε -σύμφωνα με τη νέα παλαιογενετική έρευνα- είχαν σίγουρα συμβεί επιμειξίες.

πηγη: zougla.gr

Γράφει ο Παύλος Μωραΐτης.

Όσο περνάει ο καιρός και η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αντιμετωπίζει όλο και πιο μεγάλες δυσκολίες λόγω της πολιτικής της και έχει φέρει απέναντί της την μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία τόσο οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ, οι τοποθετήσεις των στελεχών του και η αρθρογραφία της «Αυγής» θα κινούνται σε όλο και πιο πολύ συντηρητική ως αντιδραστική κατεύθυνση. Τόσο η κυβέρνηση θα μοιάζει με όλες τις προηγούμενες κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ παλαιότερα και της ΝΔ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το άρθρο του Π. Πιζάνια στη στήλη «Συναντήσεις» της «Κυριακάτικης Αυγής», η οποία προβάλλεται στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας. Ο τίτλος του είναι ενδεικτικός, «Ως ποτέ παλικάρια».

Προσπαθεί να αναδείξει, υποτίθεται, τις αιτίες της κρίσης και της κακοδαιμονίας της χώρας. «Στη χώρα μας ζούμε», γράφει, «στα στενά και τα στενά της ζωής μας προκαλούνται από δύο αφόρητες παρέες, τους αντιπάλους δανειστές Ευρωπαίους και την πανσπερμία μικρών και μεγάλων ολιγαρχών του παλαιού καθεστώτος».

Μη θεωρήσει κανείς ότι μιλώντας για Ευρωπαίους ενδιαφέρεται να ασχοληθεί με την ΕΕ και τις τεράστιες επιπτώσεις που έχει στη χώρα η ένταξη της σε αυτή και στην ευρωζώνη, τις τεράστιες ευθύνες της για τη χρεοκοπία της χώρας από την οποία δοκιμάζεται ο ελληνικός λαός. Η απλή αυτή αναφορά για την ΕΕ και τους δανειστές είναι και η μοναδική στο κείμενο. Ο κ. Πιζάνιας είναι λάτρης της σύγχρονης «μεγάλης ιδέας» της ΕΕ και του ευρώ από πολύ παλιά, όπως και όλα τα στελέχη της «ανανεωτικής αριστεράς» του ΚΚΕ εσωτερικού. Για αυτούς η ΕΕ και το ευρώ είναι κάτι αδιαπραγμάτευτο, δεν θέλουν επ’ ουδενί να παραδεχθούν ότι πρόκειται για ένωση των ευρωπαϊκών ιμπεριαλιστικών συμφερόντων, η οποία καταδυναστεύει τους εργαζόμενους και τις μικρές χώρες.

Η κύρια και μοναδική αιτία κατά τον κ. καθηγητή είναι ο εργαζόμενος λαός, «οι πάσης προελεύσεως “δεν πληρώνω για την ασφάλιση μου, πόσο μάλλον φόρους”, οι αγρότες που κλείνουν ανενόχλητοι αεροδρόμια, δρόμους, λιμάνια, τελωνεία ως άλλοι κατακτητές, οι κατεξοχήν φοροφυγάδες», γράφει, φωτογραφίζοντας τους ελεύθερους επαγγελματίες και επιστήμονες «που κρεμάνε γραβάτες προς υπεράσπιση της παραοικονομίας τους, οι εισαγγελείς που αντιδρούν υπέρ του φοροκλεπτών και λαθρεμπόρων χρήματος». Αυτοί είναι οι υπεύθυνοι. Άλλοι υπεύθυνοι δεν υπάρχουν. Δεν υπάρχει μεγάλο κεφάλαιο, δεν υπάρχει η αστική τάξη γενικότερα, δεν υπάρχουν ανώτερα μεσαία στρώματα σύμμαχοι της αστικής τάξης που θησαύρισαν στη φάση ανάπτυξης της χώρας, θησαυρίζουν και τώρα στην κρίση. Αυτοί που ξεκοκαλίζουν τα έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού, τα κονδύλια της ΕΕ, νέμονται τη δημόσια περιουσία. Είναι αυτοί που ασκούν την εξουσία και μοιράζουν την τράπουλα κατά τα άμεσα και μακροπρόθεσμα συμφέροντα τους. Μόνο μία αναφορά γίνεται στα τέσσερα τηλεοπτικά κανάλια και τις μεγάλες εφημερίδες όχι γιατί είναι οι ίδιοι οι μεγαλοεπιχειρηματίες που τα κατέχουν και τα αξιοποιούν αλλά επειδή είναι εναντίον της κυβέρνησης, ενώ αν μετέδιδαν τα ίδια αλλά δεν είχαν στο στόχαστρό τους την κυβέρνηση μόνο, αλλά ασκούσαν μια ορισμένη κριτική και στα αστικά κόμματα θα ήταν δημοκρατικά και καθωσπρέπει.

Κατά τον κ. καθηγητή η ανάλυση του αυτή είναι ο πραγματικός μαρξισμός σε αντίθεση με τους «”επιδερμικούς μαρξιστές” που βαφτίζουν πάλη των τάξεων τον ενδιάθετο κανιβαλισμό».

Θα αναρωτηθεί κανείς δύο πράγματα. Πού βλέπει ο αρθρογράφος τις ευθύνες της κυβέρνησης και ποια είναι η λύση του προβλήματος της χώρας. «Οι ευθύνες της κυβέρνησης συνίστανται», γράφει, «στο ότι δεν έλεγξε την εξουσία, ότι το κράτος και οι λειτουργίες του ένα χρόνο τώρα βρίσκονται εν πολλοίς στα χέρια του παλιού καθεστώτος, το οποίο αποδεικνύεται πολυπλόκαμο, δυναμικό και άθλιο… ότι οι ποικίλες εσωτερικές κρατικοδίαιτες ελίτ παραμένουν σχεδόν ανενόχλητες». Αποκρύπτει όμως ότι η κυβέρνηση αγωνίζεται με τον ίδιο ακριβώς στόχο, όχι να αλλάξει το κράτος υπέρ του λαού, αλλά να το ελέγξει και να το αξιοποιήσει η ίδια προς το δικό της συμφέρον.

Από τα παραπάνω πηγάζει και η λύση του προβλήματος της χώρας, η οποία κατά τον αρθρογράφο, δεν σχετίζεται με τάξεις και ταξικά συμφέροντα, αλλά «πρέπει να μεταβληθεί το κράτος σε κράτος δίκαιου νόμου, ισονομίας και κοινωνικής αλληλεγγύης». Δεν κάνει όμως τον κόπο ο αρθρογράφος να μας πει πότε ιστορικά, σε μια ταξική κοινωνία υπήρξε κράτος ισονομίας, δικαίου και κοινωνικής αλληλεγγύης. Πότε το κράτος δεν ήταν κράτος ταξικό, κράτος δουλοκτητικό, φεουδαρχικό ή καπιταλιστικό που προωθεί τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης σε βάρος όλων των κυριαρχούμενων. Το κράτος θα γίνει κράτος δικαίου, τουλάχιστο για την συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας, μόνο μετά την ανατροπή της αστικής τάξης και στην εξουσία της εργατικής τάξης και των συμμάχων της. Αυτά λέει ο μαρξισμός, ο κατά τον αρθρογράφο «επιδερμικός μαρξισμός». Ο ίδιος δεν είχε ποτέ σχέση με το μαρξισμό και το λενινισμό και φυσικά με τις εργαζόμενες τάξεις και την ταξική πάλη.

πηγη: ergatikosagwnas.gr