Ξεκίνησαν στις 7 Φλεβάρη 2018 οι αρχαιρεσίες για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου στον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Συνταξιούχων ΝΑΤ και θα συνεχιστούν μέχρι την ολοκλήρωσή τους στις 7 Μάρτη 2018.

Πρόκειται για ένα Σωματείο που με την παρέμβαση της ΠΕΝΕΝ τα τελευταία χρόνια έχει κυριολεκτικά αναγεννηθεί και με την αλλαγή στην σύνθεση της Διοίκησής του έχει ουσιαστική συμβολή στα προβλήματα που ταλανίζουν τους συνταξιούχους Ναυτεργάτες και ταυτόχρονα συμμετέχει στην πρώτη γραμμή των αγώνων που αναπτύσσονται στον χώρο των Συνταξιούχων και των εν ενεργεία Ναυτεργατών.

Στην διάρκεια της προηγούμενης τριετίας έγιναν ουσιαστικές προσπάθειες για την μαζικοποίησή του, για την σύνδεσή του με διάφορες περιοχές με σημαντικό αριθμό συνταξιούχων Ναυτεργατών, συγκροτήθηκαν παραρτήματα, βελτιώθηκε και ενισχύθηκε η επικοινωνία με τα μέλη του.

Στις γραμμές του Σωματείου συσπειρώνονται όλες οι ειδικότητες των κατωτέρων πληρωμάτων Ναύτες, Λοστρόμοι, Μάγειροι, και Θαλαμηπόλοι όλων των βαθμών, μηχανοδηγοί, θερμαστές και λαδάδες.

Σε σύντομο χρονικό διάστημα το Σωματείο πήρε πολλές και αξιόλογες αγωνιστικές πρωτοβουλίες για τα φλέγοντα προβλήματα των Συνταξιούχων.

Το Σωματείο αυτό τόσο με την προηγούμενη όσο και με την νέα Διοίκηση που θα εκλεγεί φιλοδοξεί να καλύψει ένα τεράστιο κενό που υπήρχε όλα τα χρόνια στο οργανωμένο τμήμα των συνταξιούχων Ναυτεργατών και ειδικότερα των πληρωμάτων.

Βασικός του προσανατολισμός είναι η μαζικότητα, η συσπείρωση και ο ενωμένος αγώνας των απόμαχων της θάλασσας ενάντια στο εφοπλιστικό κεφάλαιο και τις ασκούμενες κυβερνητικές πολιτικές που συρρικνώνουν και τσακίζουν ότι κατακτήθηκε με πολύχρονους αγώνες στα συνταξιοδοτικά μας δικαιώματα, κύριες συντάξεις, επικουρικές, εφάπαξ παροχές, υγεία, περίθαλψη κ.λπ.

Σε αυή την κατεύθυνση η ΠΕΝΕΝ καλεί όλους τους απόμαχους Ναύτες – Λοστρόμους – Αντλιωρούς να συσπειρωθούν στο Σωματείο αυτό, να το μαζικοποιήσουν ακόμη περισσότερο και μαζί με την ΠΕΝΕΝ να δώσουν την μάχη για τα κοινά προβλήματα των εν ενεργεία και Συνταξιούχων Ναυτεργατών.

Στην φάση αυτή επιβάλλεται η καθολική συμμετοχή στις εκλογές για την ανάδειξη νέας Διοίκησης ώστε το Σωματείο να διαδραματίσει ακόμη πιο αποφασιστικό ρόλο στα οξυμένα προβλήματα στην κατεύθυνση αποκατάστασης των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών μας δικαιωμάτων στα προ μνημονίου επίπεδα.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Τηλέφωνο επικοινωνίας του Πανελλήνιου Συνδέσμου Συνταξιούχων ΝΑΤ: 2104174857

Δυναμική κινητοποίηση πραγματοποίησαν το απόγευμα της Τρίτης, εργαζόμενοι, άνεργοι, αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες, γυναίκες και νέοι από Αρκαδία, Αργολίδα, Μεσσηνία, Κορινθία και Λακωνία, Σωματεία και φορείς της Πελοποννήσου στην Τρίπολη με αφορμή την κομματική φιέστα – Περιφερειακό Αναπτυξιακό Συνέδριο Αρκαδίας της κυβέρνησης και την ομιλία του πρωθυπουργού στο Πνευματικό Κέντρο Τρίπολης. Τα πνεύματα οξύνθηκαν, όταν οι διαδηλωτές επιχείρησαν να παρακάμψουν τις αστυνομικές δυνάμεις και να εισέλθουν στο πνευματικό κέντρο. Ακολούθησε ένταση ανάμεσα στα ΜΑΤ και τους διαδηλωτές, ενώ έγινε και χρήση χημικών.

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

Ο μεγάλος αστεροειδής που εκτιμάται ότι έπεσε στη Γη πριν από περίπου 66 εκατομμύρια χρόνια, με συνέπεια την εξαφάνιση των δεινοσαύρων, πιθανώς προκάλεσε σειρά κατακλυσμικών ηφαιστειακών εκρήξεων σε ξηρά και θάλασσα, οι οποίες ολοκλήρωσαν το καταστροφικό έργο της αρχικής πρόσκρουσης. Το σενάριο αυτό ενισχύεται από νέες ενδείξεις που βρήκαν Aμερικανοί επιστήμονες στον βυθό του Ειρηνικού και του Ινδικού Ωκεανού.

Όταν ο διαμέτρου 10 χιλιομέτρων αστεροειδής συνετρίβη στην περιοχή του σημερινού Γιουκατάν του Μεξικού, δημιουργώντας τον διασημότερο κρατήρα του κόσμου, τον Τσιξουλούμπ, οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις (πυρκαγιές, καυτοί άνεμοι, νέφη σωματιδίων που σκίασαν τον ουρανό, απότομη πτώση θερμοκρασίας, τρομεροί σεισμοί έως 100 φορές μεγαλύτεροι από τους σημερινούς κ.ά.) δημιούργησαν μια κόλαση επί της Γης.

Αλλά, σύμφωνα και με τη νέα μελέτη, φαίνεται πως υπήρχε ένα εξίσου τρομερό «υστερόγραφο»: μαζικές εκρήξεις ηφαιστείων που «ξέρασαν» τεράστιες ποσότητες τοξικών αερίων και σωματιδίων στον αέρα και στο νερό. Τα ηφαίστεια πιθανώς ενεργοποιήθηκαν από τα ισχυρά σεισμικά κύματα που εξαπλώθηκαν σε όλη τη Γη με επίκεντρο το σημείο της πρόσκρουσης.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον γεωφυσικό Τζόζεφ Μπερνς του Πανεπιστημίου της Μινεσότα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science Advances», πιστεύουν ότι εντόπισαν την «υπογραφή» αυτών των ηφαιστειακών εκρήξεων στις τεράστιες ποσότητες υποθαλάσσιας λάβας που βρήκαν. Η συνολική έκτασή της θα κάλυπτε τις ΗΠΑ σε βάθος εκατοντάδων μέτρων.

Όμως, το «στρατόπεδο» των επιστημόνων που ποτέ δεν αποδέχθηκε το διπλό καταστροφολογικό σενάριο αστεροειδούς-ηφαιστείων, αλλά επιμένει ότι μόνο ο αστεροειδής ήταν αυτός που εξαφάνισε σχεδόν τα τρίτα τέταρτα όλων των μορφών ζωής από τον πλανήτη μας, επιμένει ότι και η νέα μελέτη δεν αποδεικνύει ότι η λάβα που βρέθηκε στον βυθό όντως σχετίζεται με την πτώση εξ ουρανού.

«Η μελέτη μας δεν λέει ακριβώς ότι αυτή η ηφαιστειακή δραστηριότητα είναι που σκότωσε τους δεινόσαυρους. Όμως, δείχνει ότι πιθανότατα συνέβαλε στην περιβαλλοντική κρίση που τους έπληξε» τόνισε ο Μπερνς.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι περικοπές που «χτύπησαν» τους Ελληνες τα τελευταία χρόνια έφεραν επιπτώσεις και στη διαβίωση - Ο πληθυσμός της Ελλάδας πεθαίνει νωρίτερα, γερνά γρηγορότερα και μειώνεται σημαντικά!

Η οικονομική κρίση σε μία κοινωνία σχετίζεται φυσικά με τη μείωση των δημοσίων δαπανών σε σημαντικά για τους ανθρώπους αγαθά, κινήσεις οι οποίες λειτουργούν αλυσιδωτά, με επιπτώσεις στους ανθρώπους, τη μείωση της αγοραστικής αξίας, τη μείωση των φαρμακευτικών δαπανών και κατ' επέκταση τη μείωση του προσδόκιμου ζωής. Όπως φαίνεται στον πίνακα, ενώ το προσδόκιμο ζωής του Έλληνα αυξανόταν μέχρι το 2014, το 2015 παρατηρείται για πρώτη φορά μείωση. Την ίδια ώρα, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, στις υπόλοιπες χώρες, το προσδόκιμο ζωής παρέμεινε σταθερό.

Το προσδόκιμο επιβίωσης στην Ελλάδα το 2015 κυμάνθηκε στο μέσο όρο των χωρών της ΕΕ22, στα 81,1 έτη έναντι 82,6 για τις χώρες του Νότου, ενώ σύμφωνα με προβλέψεις του ΟΗΕ αναμένεται να φτάσει τα 84 έτη το 2030. Το υψηλότερο προσδόκιμο επιβίωσης παρουσιάζεται σε χώρες όπως η Ισπανία, η Ελβετία και η Ιταλία. 

Πού οφείλεται η μείωση;

Μέσω των σκληρών δημοσιονομικών προγραμμάτων που εφαρμόστηκαν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, φυσικό επακόλουθο ήταν η μείωση του ΑΕΠ της χώρας. Έτσι, με αυτό ως βάση είναι λογικό το γεγονός ότι παρατηρήθηκε μείωση στη χρηματοδότηση για δαπάνες υγείας. Η συνολική χρηματοδότηση για δαπάνες υγείας υποχώρησε κατά 32,4% την περίοδο 2010-2016 (-0,6% στις Νότιες χώρες, +11,8% στην ΕΕ), και διαμορφώθηκε στα 14,6 δισ. ευρώ το 2016 (8,3% του ΑΕΠ), ενώ η δημόσια χρηματοδότηση για δαπάνες υγείας μειώθηκε κατά 42,5% (-5,7% στις Νότιες χώρες, +10,1% στην ΕΕ) την ίδια περίοδο, και διαμορφώθηκε στα 8,5 δισ. ευρώ το 2016 (4,8% του ΑΕΠ). Η μείωση της δημόσιας χρηματοδότησης είχε ως αποτέλεσμα τη μετατόπιση των δαπανών για την υγεία στον ιδιωτικό τομέα, με την ιδιωτική χρηματοδότηση να φτάνει στο 40,9% το 2016 (27% στις Νότιες χώρες, 21% στην ΕΕ). Λαμβάνοντας υπ' όψιν το γεγονός της μεγάλης ανεργίας, την μεγάλης πτώσης σε μισθούς και συντάξεις στην Ελλάδα, είναι λογικό το πρόβλημα να γίνεται δυσβάσταχτο για τον Έλληνα που αδυνατεί να καλύψει τις ιατρικές του ανάγκες.

Το 2009 η συνολική χρηματοδότηση για δαπάνες υγείας στην Ελλάδα αντιστοιχούσε στο 9,5% του ΑΕΠ, ενώ το 2016 μειώθηκε στο 8,3%, ενδεικτικό της ταχύτερης μείωσης των δαπανών για την υγεία έναντι της κάμψης του ΑΕΠ την ίδια περίοδο. Αναφορικά με τη δημόσια χρηματοδότηση για δαπάνες υγείας ως ποσοστό του ΑΕΠ στην Ελλάδα, αυτή έφτασε στο 4,8% το 2016 έναντι 6,5% το 2009. Η εξέλιξη αυτή έχει διαμορφώσει το ποσοστό της Ελλάδας σε σαφώς χαμηλότερο επίπεδο το 2016 έναντι της ΕΕ (7,8%), χωρίς ιδιαίτερες μεταβολές την περίοδο 2009-2016, ενώ στις Νότιες χώρες που εφάρμοσαν προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής το αντίστοιχο ποσοστό ήταν στο 6,5% το ίδιο έτος.



Οι ανάγκες του πληθυσμού για δαπάνες υγείας καθορίζονται μεταξύ άλλων και από ορισμένους δημογραφικούς παράγοντες: στην Ελλάδα παρατηρείται υψηλό προσδόκιμο επιβίωσης (81,1 έτη κοντά στο μέσο όρο των χωρών της ΕΕ για το 2015), σταδιακή μείωση του πληθυσμού (γεννήσεις - θάνατοι) κατά -26.000 χιλιάδες άτομα (2016) και αύξηση γηραιότερου πληθυσμού (άνω των 65 ετών) από 21,6% του συνολικού πληθυσμού το 2017 στο 36,5% το 2050. Από αυτά τεκμηριώνεται η αυξανόμενη ανάγκη για υγειονομική περίθαλψη, επομένως για δημόσια χρηματοδότηση σε δαπάνες υγείας και φαρμακευτική κάλυψη, με τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα να καθίσταται μη βιώσιμη σε ένα περιβάλλον μακροχρόνιας ανεργίας και δραματικής μείωσης του εισοδήματος των Ελλήνων.

Το ακόμα πιο άσχημο για την Ελλάδα, έρχεται στο παρακάτω διάγραμμα. Πέρα από ό,τι παρατηρήθηκε προηγουμένως, σχετικά με τη μείωση του προσδόκιμου ζωής των Ελλήνων, εδώ φαίνεται ότι, όχι μόνο οι Έλληνες θα πεθαίνουν νωρίτερα, αλλά η γήρανση του πληθυσμού θα συνεχίζει με καλπάζοντες ρυθμούς, μέχρι το 2050, όπου αναμένεται πάνω από ένας στους τρεις Έλληνες να είναι άνω των 65 ετών. Την ίδια ώρα, οι εκτιμήσεις «ρίχνουν» το πληθυσμό της Ελλάδας, από σχεδόν 11 εκατομμύρια το 2017, σε κάτω από 9 το 2050, αν αυτό συνεχιστεί. Αυτό είναι αποτέλεσμα του φαύλου κύκλου μίας οικονομικής κρίσης, όταν σε μία χώρα συνδυάζεται με μεγάλη περίοδο λιτότητας. 



Η μείωση του εισοδήματος είναι ο καθρέφτης κάθε προβλήματος του μέσου Έλληνα. Οι δαπάνες υγείας αποτελούν το 7,4% των συνολικών δαπανών των νοικοκυριών που διεξάγονται μέσα από συναλλαγές στην αγορά για το 2016 έναντι 6,5% το 2009 . Αν και ο μέσος όρος μηνιαίας δαπάνης ανά νοικοκυριό για την υγεία το 2016 παρουσίασε μείωση κατά -23% σε απόλυτα μεγέθη σε σχέση με το 2009 (103,7 ευρώ το 2016 έναντι 134,3 ευρώ το 2009), το ποσοστό των δαπανών αυτών είναι υψηλότερο από το 2009, φανερώνοντας τη μειωμένη αγοραστική αξία των νοικοκυριών, την αυξημένη συμμετοχή των ασθενών για δαπάνες υγείας και την ανελαστικότητα της δαπάνης για τις συγκεκριμένες κατηγορίες.




Την περίοδο της κρίσης, η δαπάνη των νοικοκυριών για την υγεία μετατοπίστηκε κυρίως στην κάλυψη της φαρμακευτικής και νοσοκομειακής περίθαλψης. Συγκεκριμένα, από τα e103,6 μηνιαίας δαπάνης των νοικοκυριών για την υγεία, το 34,4% αφορά στη φαρμακευτική περίθαλψη και το 31,6% στην κάλυψη νοσοκομειακών αναγκών, έναντι 12,7% για οδοντιατρικές ή άλλες ιατρικές υπηρεσίες (11,3%) που κατείχαν μεγαλύτερο μερίδιο το 2009.




Στην Ελλάδα, περίπου 4,5 εκ. άτομα αντιμετώπισαν κάποιο χρόνιο πρόβλημα υγείας ή κάποια χρόνια πάθηση το 2014, ενώ το 62% αυτών να είναι 55 ετών και άνω. Ωστόσο, η πλειοψηφία των ατόμων άνω των 75 ετών (92%) αντιμετωπίζει κάποια χρόνια πάθηση. Λαμβάνοντας υπόψη την αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης και τη γήρανση του πληθυσμού, τα συστήματα υγείας συμπιέζονται περαιτέρω καθώς αυτή η ηλικιακή ομάδα καταναλώνει και τους περισσότερους υγειονομικούς πόρους.


Λαμβάνοντας υπ' όψιν όλα αυτά τα στοιχεία, μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι εκτός από την ελληνική οικονομία, σε φαύλο κύκλο έχει μπει και η ελληνική κοινωνία. Την ώρα που η εξάρτηση του πληθυσμού είναι πάνω από 50%, πράγμα που σημαίνει ότι ο μισός πληθυσμός εξαρτάται από τον άλλο μισό, παρατηρούμε τα εξής: Η ανεργία και η μείωση εισοδημάτων κάνει δύσκολη τη διαβίωση στο νεότερο κομμάτι του πληθυσμού. Οι αυξημένες φαρμακευτικές ανάγκες, οι μειωμένες συντάξεις και οι χρόνιες παθήσεις, κάνουν επίσης δύσκολα τα πράγματα για τους γηραιότερους. Έτσι οι γηραιότεροι πεθαίνουν νωρίτερα, οι πιο νέες ομάδες πληθυσμού αδυνατούν να συνδράμουν οικονομικά, καθώς αρκετοί βασίζονται στους μεγαλύτερους, με αποτέλεσμα η μείωση του προσδόκιμου ζωής στην Ελλάδα, να πηγαίνει χέρι-χέρι με την αναμενόμενη μείωση πληθυσμού στη χώρα, αν η κατάσταση δεν αλλάξει δραματικά.

ΠΗΓΗ: protothema.gr